Podcasty 

Przez dwa tysiąclecia ludzie bezskutecznie poszukiwali legendarnej Atlantydy. Co jednak z tymi, którzy w tym czasie twierdzili, że ją odnaleźli? Tak naprawdę do tej pory nikomu nie udało się wskazać miejsca które idealnie pasowałoby do opisu Platona. Zamiast tego, mamy teorię na teorii o możliwych lokalizacjach Atlantydy. Ale dlaczego? Skoro wszyscy korzystają z tej samej księgi, to skąd bierze się to przypuszczalne zamieszanie? Czy może to być kwestia zbiorowej błędnej interpretacji przez badaczy, czy też wcześni tłumacze błędnie uchwycili i przekazali zeznania Platona? I co z konfliktem chronologicznym, który występuje w jego zapiskach?

Najnowsze badania sugerują, że Atlantyda tak naprawdę znajdowała się w zupełnie innym miejscu niż do tej pory sądziła większość autorów i badaczy. Sprawie przyjrzał się Christos Djonis, autor książki "Uchronia? Atlantis revealed".

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Genialny wywiad z publicystą przemeknowakowski.pl/">Pr... Nowakowskim, w którym nasz gość opowiada między innymi o swojej książce "Ponadwymiarowi" i jej 33 bohaterach. Warto posłuchać (i poczytać)!

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Ponieważ techniki astronomiczne stają się coraz bardziej zaawansowane, zespół astrofizyków uważa, że będą w stanie nie tylko wykryć sygnatury obcego życia w atmosferach egzoplanet, ale również wyśledzić jego bezwzględne rozprzestrzenianie się po całej galaktyce.

Badanie, któremu przewodniczy Henry Lin z Harvardzko-Smithoniańskiego Centrum Astrofizyki (CfA), zakłada że taki wyczyn będzie możliwy do osiągnięcia w ciągu jednego pokolenia lub w podobnym czasie, i że hipoteza o panspermii może działać jako system wysyłkowy obcej biologii, co pozwala jej przeskakiwać z jednego układu gwiezdnego do drugiego.

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Spekulatywny mechanizm panspermii mógłby wyjaśniać, jak uformowało się życie na Ziemi i w jaki sposób może ono istnieć gdzieś w naszym układzie słonecznym i poza nim. Okazuje się, że rozpoczynając podróże na kawałkach skał wystrzelonych w kosmos przez uderzenia meteorytów lub prześlizgując się w przestrzeni na powierzchni komety, "życie takie jakie znamy" posiada zdumiewający talent do przetrwania w najbardziej ekstremalnych środowiskach.

Co jednak gdyby gatunek ludzki potrafił celowo wystrzeliwać sondy kosmiczne wyposażone w małe biologiczne "zestawy startowe" w kierunku układów gwiezdnych, które przypuszczalnie posiadają potencjał do utrzymania życia? Tutaj mamy go sporo, czyż więc nie jest naszym obowiązkiem rozprzestrzenienia naszego ziarna pośród gwiazd?

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

W drugiej połowie 1870 roku obszar wokół nowozelandzkiej Zatoki Portera stał się miejscem dziwnej serii obserwacji stworzenia, które opisywano jako podobne do goryla. Zwierzę, które okrzyknięto później "maoryskim gorylem", widywano zarówno u brzegów zatoki, jak również okazyjnie brodzące w wodzie. Według doniesień, stworzenie przypuszczalnie było dobrze znane rdzennym Maorysom, którzy nazywali je "tupuna" - czyli przodek. Jakiś czas później pojawiło się doniesienie jakoby zwierzę udało się schwytać, wówczas jednak sprawa zaczęła się komplikować, a niedługo potem została wyciszona...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)