System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

STR. GŁÓWNA
SŁUCHAJ
PODCASTY
CZYTELNIA
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Rejestracja
Zapomniałem hasła
Coś nie działa? Napisz!
Usuń cookies


Zapamiętaj
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
<< Poprzedni odcinek
Następny odcinek >>
Hiperprzestrzeń
POBIERZ MP3
▼ szczegóły ▼

Hiperprzestrzeń

Odcinek: 29 marca 2014
Po trzech tygodniach nieobecności Mapet powraca z opowieściami o Nieznanym. Będą między innymi relacje o obserwacjach zagadkowych istot nie z tego świata!

Streszczenie odcinka

Audycja jest rozmową o „świecie poza materią”, rozumianym jako obszar doświadczeń, zjawisk i przekonań, których nie da się łatwo wyjaśnić za pomocą codziennego, materialistycznego opisu rzeczywistości. Rozmówcy zastanawiają się, dlaczego opowieści o duchach, UFO, zjawiskach paranormalnych, anomaliach miejsc i niematerialnych formach oddziaływania są często wyśmiewane lub odrzucane, choć wiele osób deklaruje osobiste doświadczenia tego rodzaju. Ich zdaniem problem może wynikać z ograniczeń języka i kultury, a także z przekonania, że za wiarygodne uznaje się wyłącznie to, co można powtórzyć i zmierzyć w ściśle określonych warunkach. Jednym z pierwszych tematów jest rozróżnienie angielskich pojęć ghost i spirit. Ghost odnosi się przede wszystkim do zjawy, widmowej manifestacji lub ducha związanego z konkretnym miejscem i wydarzeniem, natomiast spirit ma oznaczać niematerialną formę istnienia, duchowość albo wymiar rzeczywistości niedostępny bezpośredniej obserwacji. Rozmówcy zauważają, że w języku polskim oba znaczenia często sprowadza się do słowa „duch”, co utrudnia precyzyjną rozmowę i sprawia, że poważniejsze rozważania o duchowości są automatycznie kojarzone z opowieściami o zjawach. Podobne trudności dotyczą pojęć duszy, energii, intuicji czy niematerialnego oddziaływania miejsc. Przywołana zostaje historia kierowcy rozwożącego pizzę w Anglii. System w pizzerii rejestrował czas wyjazdu i powrotu z każdej dostawy. W przypadku dwóch krótkich kursów na Ashley Way zapisał jednak około 45–50 minut, choć przejazd w obie strony wraz z dostarczeniem pizzy powinien zająć najwyżej kilkanaście minut. Kierowca nie pamiętał, co robił w tym czasie, nie zauważył utraty przytomności ani żadnego szczególnego zdarzenia, a jedynie miał trudność z odtworzeniem wyglądu klienta i domu. Początkowo uznał to za błąd systemu, później jednak skojarzył sytuację z relacjami osób twierdzących, że doświadczyły „zaginionego czasu” w związku z rzekomymi porwaniami przez UFO. Po około dwóch miesiącach podobne zdarzenie przytrafiło się innemu kierowcy. Po dostarczeniu pizzy obudził się w samochodzie i stwierdził, że nie pamięta części półgodzinnego okresu. Godziny wyjazdu i powrotu na dokumentach dostawy potwierdzały, że rzeczywiście upłynęło znacznie więcej czasu, niż powinno. Rozmówcy rozważają różne możliwe wyjaśnienia: omdlenie, hipnozę, działanie nieznanej osoby, przypadkową anomalię albo zjawisko związane z UFO. Nie przedstawiają jednak żadnej z tych hipotez jako rozstrzygniętej. Później znajomy Anglik miał wskazać, że na jednej z ulic w jego okolicy inni ludzie także zgłaszali utratę czasu, a lokalne media traktowały takie relacje jako temat wart sprawdzenia, choć niekoniecznie jako dowód na obecność kosmitów. Poszukiwanie wyjaśnienia tej historii doprowadziło rozmówców do oględzin Ashley Way. Zauważyli tam kręgi w trawie, kamienie ułożone częściowo w kolisty wzór oraz samotny słup na wzniesieniu. Początkowo elementy te wydawały się potencjalnymi śladami dawnego miejsca kultowego, linii geomantycznych lub innej anomalii. W toku rozmowy kręgi w trawie wyjaśniono jednak naturalnym działaniem grzybów, tworzących tak zwane czarcie kręgi, a słup okazał się punktem triangulacyjnym. Kamienne ułożenia mogły być pozostałością dawnej konstrukcji, ale równie dobrze mogły zostać wykonane współcześnie w celach ozdobnych. Ten fragment służy jako przykład trudności w odróżnianiu rzeczywistej anomalii od zwyczajnego zjawiska, któremu obserwator nadaje niezwykłe znaczenie. Z tym wątkiem łączy się rozmowa o dawnych kamiennych kręgach, Stonehenge, drogach geomantycznych i tradycjach związanych z krajobrazem. Zwrócono uwagę, że w Anglii oraz Irlandii wiele dawnych kamieni wykorzystywano później do budowy domów, kościołów i innych obiektów, przez co pierwotne układy zostały zniszczone lub rozproszone. Rozmówcy podkreślają, że dawne towarzystwa naukowe powstawały jako środowiska ludzi gotowych obserwować i badać rzeczy jeszcze niewyjaśnione. Ich zdaniem współczesna nauka zbyt często ogranicza się do tego, co już posiada odpowiednie narzędzia pomiarowe i uznane procedury, zamiast traktować nieznane jako obszar wymagający dopiero opracowania. W podobnym kontekście omawiane jest feng shui. Według rozmówców jest ono próbą uporządkowania intuicyjnego odczuwania przestrzeni i określenia, jak układ budynków, mebli czy otoczenia wpływa na samopoczucie człowieka. W Azji zasady feng shui bywają uwzględniane przy projektowaniu banków i siedzib wielkich korporacji, mimo że ich podstawowych założeń nie da się łatwo zmierzyć. Pada porównanie do tak zwanych linii smoka, świętej geometrii oraz europejskich tradycji związanych z orientacją katedr i dawnych budowli. Rozmówcy sugerują, że praktyki uznawane dawniej za magiczne mogą z czasem zostać częściowo przekształcone w element architektury, psychologii środowiskowej lub innej dziedziny wiedzy, nawet jeśli pierwotne wyjaśnienia okażą się nietrafne. Dyskusję uzupełniają przykłady doświadczeń, w których środowisko miało wpływać na samopoczucie ludzi. Jeden z uczestników opowiada o szkoleniu w Korei, zorganizowanym na terenie dawnego cmentarza. W budynku uczestnicy słyszeli nocą kroki na nieistniejącym piętrze, odgłosy telewizora i obserwowali samoczynnie otwierający się laptop. Wielu z nich, niezależnie od stylu życia, skarżyło się na nieustanne zmęczenie i problemy ze snem. Niektórzy Koreańczycy mieli unikać nocowania w ośrodku i wybierać pobliską miejscowość. Rozmówcy rozważają zarówno obecność zjawisk paranormalnych, jak i wpływ sugestii, historii miejsca, warunków środowiskowych czy niewykrytych czynników fizycznych. Inny uczestnik przytacza opowieści dotyczące mieszkania w Warszawie na Nowolipkach, w rejonie związanym z historią getta. Mieszkańcy mieli mieć ciężkie sny, niechętnie schodzić do piwnicy i odczuwać w budynku coś niepokojącego. W rozmowie pojawia się hipoteza, że takie wrażenia mogą być skutkiem pamięci o przemocy i cierpieniu, przekazywanej przez opowieści oraz skojarzenia z miejscem, ale także – według bardziej ezoterycznej interpretacji – pozostałością „energii” dawnych wydarzeń. Następnie wspomniana zostaje warszawska Willa Biały Dom, której piwnice miały być wykorzystywane jako więzienie przez NKWD i oddziały Smiersz. Podczas filmowania tego miejsca odnaleziono napisy wydrapane w cegłach, między innymi religijne prośby o ratunek. Według relacji z budynkiem wiązały się także doniesienia o zaginionych więźniach i zacieraniu śladów po zbrodniach. Wątek Willi Biały Dom prowadzi do opowieści o wykorzystaniu jasnowidzenia przy próbie odtworzenia historii miejsca. Jasnowidzka, której nie przekazano szczegółowych informacji, miała opisać pomieszczenie i sposób ukrywania śladów po ofiarach. Rozmówcy zaznaczają, że była to pomoc nieoficjalna i że takie relacje nie zastępują badań historycznych ani dowodów. Jednocześnie zauważają, że w wielu miejscach powojennej Polski mogły funkcjonować tajne więzienia i katownie, których istnienie przez lata ukrywano, dlatego część opowieści o „nawiedzonych” budynkach może mieć związek z realną, nieznaną wcześniej historią. Kolejna historia dotyczy jaskiń w Chislehurst pod Londynem. Według opowieści system korytarzy wydrążonych w kredowym podłożu był powiększany przez kolejne pokolenia, a w czasie nalotów na Londyn służył jako schronienie. Szczególną sławą cieszyło się niewielkie oczko wodne znajdujące się w jednym z korytarzy. Miano tam odnotowywać przypadki nagłych ataków paniki, gwałtownych zachowań i śmierci osób, które próbowały spędzić przy nim noc. W legendach pojawia się również biała postać wyłaniająca się z wody. Po śmierci dwóch policjantów, którzy mieli pilnować tego miejsca, fragment jaskiń zamknięto dla zwiedzających. Rozmówcy podkreślają, że niezależnie od prawdziwości poszczególnych relacji samo miejsce funkcjonuje w nowoczesnym Londynie jako przestrzeń, w której lokalna społeczność poważnie traktuje niewyjaśnione zdarzenia. Omawiane są też angielskie legendy o Black Dog, czyli wielkim czarnym psie pojawiającym się na określonych drogach, a także opowieści o widmowych rzymskich legionistach widywanych w pobliżu dawnych szlaków. Rozmówcy wiążą te historie z wcześniejszymi drogami i miejscami przypisywanymi druidom, które później zostały przejęte i opisane przez Rzymian. Wspominają, że w Anglii osoby zgłaszające takie obserwacje nie zawsze są wyśmiewane; czasem działają lokalne grupy dokumentujące relacje o duchach, poltergeistach i innych anomaliach. Zwrócono przy tym uwagę na konieczność zachowania ostrożności, ponieważ część ludzi może zmyślać, szukać rozgłosu albo interpretować zwyczajne zdarzenia zgodnie z wcześniej przyjętymi przekonaniami. Ważnym przykładem jest osobiste doświadczenie jednego z prowadzących, który pracował w biurze urządzonym w dawnych dokach Camden. W środku upalnego lata pomieszczenie miało nagle gwałtownie się ochłodzić, a pomiędzy biurkami przemknęła czarna sylwetka, wywołując podmuch powietrza i zrzucając kartki. Zjawisko jednocześnie zobaczyły trzy osoby. Później jedna z klientek, nieznająca wcześniejszej historii, miała stwierdzić, że w biurze jest duch Irlandczyka, który zginął tam podczas pracy przy dźwigu. Okazało się też, że inni pracownicy widywali podobną sylwetkę. Właściciel biura potwierdził, że sam zetknął się z tym zjawiskiem, a łącznie miało je zaobserwować około dwunastu osób. Rozmówca nie przesądza, czy była to zjawa, ślad pamięci miejsca, złudzenie wzrokowe czy coś innego, ale uznaje tę sytuację za doświadczenie, które podważyło jego wcześniejszy sceptycyzm. W audycji pojawia się także krótka opowieść o dziesięciofuntowym banknocie, który miał niespodziewanie znaleźć się w portfelu, a następnie zniknąć mimo przekonania właściciela, że odłożył go w określone miejsce. Zdarzenie zostaje połączone z historią klubu mieszczącego się w pobliżu, lokalnymi opowieściami o okultyzmie i manifestacjach ducha straconej kobiety. Przywołano również obserwację dziwnej istoty pojawiającej się we mgle w lesie w Holandii, którą jeden z rozmówców miał sfotografować. Oba przykłady służą przede wszystkim pokazaniu, że relacje o anomaliach pojawiają się także w krajach uznawanych za racjonalne i wysoko rozwinięte. Rozmówcy zastanawiają się nad możliwością fizycznego oddziaływania pól i bodźców, których człowiek nie odbiera bezpośrednio. Jako analogię podają magnes: widoczny jest przedmiot, ale nie sama siła, która przyciąga lub odpycha inny obiekt. Wspominają urządzenia mierzące bardzo słabe pola magnetyczne, eksperymenty z elektromagnetyczną stymulacją mózgu oraz próby przekazywania dźwięku bezpośrednio do mózgu, z pominięciem uszu. Ich zdaniem takie doświadczenia pokazują, że odpowiednio dobrane bodźce mogą wywoływać zapachy, obrazy, emocje i inne przeżycia bez oczywistego zewnętrznego źródła. Nie dowodzi to istnienia duchów ani linii energetycznych, ale wskazuje, że ludzka percepcja jest podatna na oddziaływania, których na co dzień nie zauważamy. W końcowej części rozmowy pojawia się krytyka rozumienia nauki jako zamkniętego zbioru pewników. Uczestnicy przypominają, że nauka powinna być procesem obserwowania, testowania i korygowania założeń, a nie wyłącznie potwierdzania tego, co już wiadomo, jak mierzyć. Zauważają, że wiele przekonań uznawanych kiedyś za niepodważalne zmieniało się wraz z rozwojem fizyki, matematyki i chemii. Jednocześnie przyznają, że opowieści o zjawiskach paranormalnych wymagają krytycyzmu, sprawdzania źródeł i oddzielania faktów od interpretacji. Nie każde niewyjaśnione zdarzenie musi mieć nadprzyrodzoną przyczynę, ale brak wyjaśnienia nie powinien automatycznie kończyć zainteresowania tematem. Jako kontrast dla współczesnego sceptycyzmu przywołano dawne obrzędy związane z kontaktem ze zmarłymi, w tym tradycję opisaną w Dziadach. Według rozmówcy dawniej duchom przypisywano określone potrzeby i próbowano pomóc im odejść, podczas gdy współcześnie podobne zjawiska częściej określa się mianem demonów i zwalcza, zamiast próbować je zrozumieć. Uczestnicy przewidują, że rozwój współczesnej fizyki, w tym badań nad zjawiskami kwantowymi, może skłonić ludzi do ponownego zainteresowania dawnymi wierzeniami, szamanizmem i obserwacjami przekazywanymi przez tradycję. Ich zdaniem nie oznacza to, że wszystkie stare opowieści są prawdziwe, lecz że mogą zawierać pytania, których dotąd nie zbadano. Główna teza audycji głosi, że rzeczywistość może być znacznie szersza niż to, co można zobaczyć i dotknąć, a świat materialny nie powinien automatycznie uznawać się za jedyną ważną część istnienia. Relacje o utracie czasu, zjawach, niezwykłych zachowaniach miejsc, intuicji i niematerialnym wpływie przestrzeni pozostają niewyjaśnione, lecz właśnie dlatego powinny być traktowane jako potencjalny obszar badań, a nie wyłącznie jako powód do żartów. Rozmówcy podkreślają zarazem, że potrzebne są ostrożność, krytyczne myślenie i świadomość podatności człowieka na sugestię. Ostatecznie zachęcają do wyjścia poza poznawcze ograniczenia i przyjęcia, że na temat rzeczywistości wciąż więcej nie wiemy, niż potrafimy opisać.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).