System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 22 listopada 2013 Zabójstwo JFK - nowe fakty
Audycja z gościem specjalnym - synem oficera CIA, który przekazał pewne nowe informacje na temat zabójstwa Johna Kennedy`ego

Streszczenie odcinka

Audycja poświęcona jest pięćdziesiątej rocznicy zabójstwa prezydenta Stanów Zjednoczonych Johna Fitzgeralda Kennedy’ego w Dallas. Punktem wyjścia do dyskusji są dwa pytania: kto oddał śmiertelne strzały oraz kto zlecił zamach i z jakiego powodu. Prowadzący krytykuje oficjalną wersję, zgodnie z którą Lee Harvey Oswald działał sam, a także sposób, w jaki media przedstawiają sprawę, sprowadzając ją do zbioru absurdalnych teorii i skupiając uwagę na obyczajowym życiu Kennedy’ego. Jednocześnie podkreśla, że wiele dokumentów dotyczących zamachu nadal pozostaje utajnionych, a część kluczowych dowodów, w tym materiały związane z sekcją zwłok, nie jest publicznie dostępna. W pierwszej części rozmówcy analizują możliwość, że Oswald był jedynie kozłem ofiarnym. Zwracają uwagę na jego nietypową biografię: służbę w Marines, wyjazd do Związku Radzieckiego, małżeństwo z Mariną Prusakową, powrót do Stanów Zjednoczonych oraz działalność w Komitecie Fair Play wobec Kuby. Szczególne znaczenie przypisuje się adresowi 544 Camp Street w Nowym Orleanie, związanemu z Guyem Banisterem, byłym agentem FBI i zagorzałym antykomunistą. Zdaniem prowadzącego powiązanie Oswalda z Banisterem może wskazywać, że działalność procastrowska Oswalda była elementem operacji prowadzonej lub nadzorowanej przez amerykańskie służby. Pada hipoteza, że Oswald mógł być podwójnym agentem, choć sam prowadzący zaznacza, że jest to jego przypuszczenie. Wątpliwości budzą również umiejętności strzeleckie Oswalda i charakter użytej broni. Był on oceniany w wojsku jako słaby strzelec, a do zamachu miał wykorzystać karabin Mannlicher-Carcano, uznawany przez rozmówców za trudny w obsłudze i wyposażony w niesprawną lub uszkodzoną optykę. Trzy celne strzały do poruszającego się celu, oddane w czasie krótszym niż dziesięć sekund, miałyby wymagać wyjątkowych umiejętności. Dyskutujący odróżniają jednak szybkie strzelanie z broni powtarzalnej do nieruchomego lub dużego celu od strzelania wyborowego do jadącej limuzyny. Omawiają także różne rekonstrukcje kolejności strzałów, ran Kennedy’ego i gubernatora Teksasu Johna Connally’ego oraz możliwość, że pociski nadleciały z kilku kierunków. W audycji przywołano filmy dokumentujące przejazd kolumny prezydenckiej, przede wszystkim film Abrahama Zaprudera i tak zwany film Muchmore. Prowadzący uważa, że drugi z nich lepiej pokazuje przebieg wydarzeń i może podważać autentyczność lub kompletność filmu Zaprudera. W jego ocenie na nagraniu Muchmore widać, że kierowca limuzyny William Greer zwalnia, a nawet niemal zatrzymuje samochód tuż przed lub w trakcie strzelaniny, zamiast natychmiast przyspieszyć. Ma to sugerować celowe ułatwienie zamachowcom oddania strzałów. Omawiana jest również możliwość, że Greer odwrócił się w stronę prezydenta w sposób wykraczający poza swoje obowiązki, a nawet mógł uczestniczyć w spisku, choć prowadzący zastrzega, że tego nie da się potwierdzić. Wśród świadków i osób związanych ze sprawą wymienia się Jamesa Tague’a, ranionego rykoszetem, Johna Connally’ego, Jacqueline Kennedy, Abrahama Zaprudera, Mary Muchmore, Julię Ann Mercer oraz osoby znane pod pseudonimami Babushka Lady, Umbrella Man i Badge Man. Przywoływane są relacje świadków, którzy mieli wskazywać na strzały z innych miejsc niż składnica książek, gdzie według oficjalnej wersji znajdował się Oswald. Szczególnie podejrzane mają być różnice między ujęciami filmu Zaprudera i Muchmore oraz brak pełnego dostępu do niektórych materiałów fotograficznych i dokumentów. Wspomniano także o zeznaniach dotyczących ciężarówki prowadzonej rzekomo przez Jacka Ruby’ego oraz o jego powiązaniach ze środowiskiem mafijnym. Dużo miejsca zajmuje rola Jacka Ruby’ego, który dwa dni po zamachu zastrzelił Oswalda. Rozmówcy uznają, że wydarzenie to uniemożliwiło publiczne przesłuchanie domniemanego zabójcy i stało się jednym z głównych powodów rozwoju teorii spiskowych. Oficjalne wyjaśnienie Ruby’ego, że chciał oszczędzić Jacqueline Kennedy dodatkowego cierpienia, zostaje uznane za niewiarygodne. Krytykowana jest również działalność Komisji Warrena, której członkowie — między innymi były dyrektor CIA Allen Dulles, Gerald Ford, John Sherman Cooper, Richard Russell i John McCloy — mieli, zdaniem prowadzącego, interes w ograniczeniu zakresu śledztwa i utrwaleniu wersji o samotnym strzelcu. W audycji pojawia się kilka możliwych scenariuszy dotyczących sprawców. Omawiana jest zemsta mafii, która miała pomóc Kennedy’emu w zdobyciu prezydentury, a następnie poczuć się zagrożona działaniami jego brata Roberta Kennedy’ego przeciwko przestępczości zorganizowanej. Innym motywem miała być nieudana inwazja w Zatoce Świń. Kennedy w ostatniej chwili wycofał amerykańskie wsparcie dla kubańskich przeciwników Fidela Castro, przez co wielu antycastrowskich Kubańczyków zginęło, trafiło do więzień lub było torturowanych. Wśród potencjalnych uczestników zamachu wymienia się CIA, mafię oraz kubańskich emigrantów związanych z obozem antycastrowskim. Pojawia się też sugestia, że wykonawcy mogli działać na rzecz nieznanych zleceniodawców stojących wyżej niż te trzy grupy. Najważniejszą część audycji stanowi rozmowa z Kubą, mieszkającym w Stanach Zjednoczonych, oraz jego znajomym Tonym, synem mężczyzny określanego jako świadek lub sygnalista posiadający wiedzę o wydarzeniach w Dallas. Ojciec Tony’ego miał być generałem armii kubańskiej za czasów Fulgencia Batisty, ewakuowanym po rewolucji na Kubie przy pomocy CIA. Według relacji syna współpracował później z amerykańskimi służbami i znał osoby związane z operacjami przeciwko Castro. Miał także znać Oswalda oraz Davida Ferriego, a jego wiedza miała pochodzić z bezpośrednich kontaktów z ludźmi znajdującymi się w otoczeniu prezydenta i uczestniczącymi w wydarzeniach związanych z Zatoką Świń. Relacja ta nie zostaje poparta przedstawionymi publicznie dokumentami, lecz rozmówcy traktują ją jako przekaz z pierwszej ręki. Tony potwierdza zasadniczą tezę, że Oswald nie był sprawcą zamachu. Według jego relacji był związany ze służbami, lecz został uznany za „zużytego” i wykorzystany jako kozioł ofiarny. Za organizacją zamachu miały stać trzy środowiska: CIA, mafia oraz antycastrowscy Kubańczycy działający w Stanach Zjednoczonych. Mafia miała wcześniej pomóc Kennedy’emu w wyborach, po czym Robert Kennedy rozpoczął aresztowania jej członków. Kubańczycy mieli kierować się zemstą za porzucenie ich podczas inwazji w Zatoce Świń. CIA natomiast miała być niezadowolona z decyzji prezydenta i postrzegać go jako zagrożenie dla własnych interesów. Tony uważa, że bezpośrednim strzelcem mógł być Rolando Masferrer, kubański działacz antycastrowski i były wojskowy. Masferrer zginął w 1975 roku w zamachu bombowym; Tony przypuszcza, że mogło to być działanie CIA mające na celu zatarcie śladów, choć dopuszcza też możliwość zamachu zorganizowanego przez reżim Castro. Rozmówcy rozważają, czy poza Masferrerem działał jeszcze drugi lub trzeci strzelec. Prowadzący wymienia Guya Banistera oraz Herminio Diaza, kubańskiego zabójcę powiązanego z mafią, jednak Tony nie potwierdza tych nazwisk. Podkreśla, że z całą pewnością zna jedynie Masferrera jako osobę wskazywaną przez ojca. Odrzuca natomiast pogłoski, jakoby Jack Ruby był agentem KGB o nazwisku Rubinstein. W jego ocenie Ruby był właścicielem klubu i człowiekiem mafii, który został zmuszony do zabicia Oswalda. Tony przyznaje także, że jego ojciec oglądał film „JFK” Olivera Stone’a i miał stwierdzić, że przedstawiono w nim przebieg zamachu niemal dokładnie tak, jak go zapamiętał. Ojciec nie reagował jednak emocjonalnie na oficjalną wersję, lecz z dystansem traktował twierdzenia, że Oswald był sprawcą. W dalszej części prowadzący przedstawia możliwe motywy polityczne i ekonomiczne. Szczególne znaczenie przypisuje Executive Order 11110 z 4 czerwca 1963 roku, który miał umożliwić emisję kontrolowanych przez rząd Stanów Zjednoczonych certyfikatów pokrytych srebrem, niezależnych od Federal Reserve. Według tej interpretacji Kennedy zamierzał ograniczyć wpływy prywatnego systemu bankowego i wprowadzić konkurencyjny pieniądz, co mogło zagrozić interesom bankierów i globalnych elit. Rozmówcy przyznają, że ten wątek opiera się na interpretacjach i wymagałby dodatkowej weryfikacji. Prowadzący omawia także hipotezę, według której Kennedy miał wiedzę o UFO i planował ujawnienie informacji na ich temat. Przywołuje rzekome notatki prezydenta do dyrektora CIA Richarda Helmsa i administratora NASA Jamesa Webba z 12 listopada 1963 roku, a także dokument określany jako notatka Majestic 12 z pseudonimem Kennedy’ego „Lancer”. Wspomina książkę „Killing the Messenger: The Death of JFK” Lawrence’a Merrilla oraz rzekome notatki Kennedy’ego dotyczące spotkania z Dwightem Eisenhowerem i planów ujawnienia informacji o UFO. Tony nie potwierdza jednak tego wątku: mówi, że nigdy nie słyszał od ojca o UFO ani o motywach związanych z pozaziemską technologią. W rozmowie pozostaje on więc wyraźnie oddzielony od głównej, dotyczącej CIA, mafii i Kubańczyków wersji wydarzeń. Audycja kończy się przekonaniem prowadzącego, że Kennedy był prezydentem próbującym ograniczyć wpływy tajnych struktur, służb i grup interesu. Przywołane zostaje jego przemówienie o zagrożeniu ze strony tajnych stowarzyszeń, infiltracji, działań wywrotowych i ukrytych mechanizmów władzy. Prowadzący interpretuje je jako dowód, że Kennedy świadomie występował przeciwko systemowi, który ostatecznie doprowadził do jego śmierci. Jednocześnie w rozmowie pojawiają się zastrzeżenia, że przedstawiane tezy są w dużej mierze hipotezami, a część nazwisk i szczegółów nie została niezależnie zweryfikowana. Najmocniejszy wspólny wniosek uczestników brzmi: Oswald najprawdopodobniej nie działał sam, a jego szybkie zabicie przez Jacka Ruby’ego uniemożliwiło wyjaśnienie zamachu i utrwaliło oficjalną wersję o samotnym sprawcy.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).