Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: Teoria Chaosu Live 2012-02-03
Jezuici prawdziwi illuminaci? - Marcin Dachtera (gość)

Streszczenie odcinka

Rozmowa z Marcinem Dachterą koncentruje się na historii Towarzystwa Jezusowego, jego strukturze, wpływach politycznych oraz rzekomych związkach z iluminizmem, masonerią i współczesnymi projektami globalnej władzy. Gość przedstawia jezuitów jako zakon założony w XVI wieku przez Ignacego Loyolę, który od początku miał charakter silnie hierarchiczny i był wykorzystywany przez Kościół katolicki w walce z reformacją. Podkreśla ich znaczenie w edukacji, dyplomacji, nauce i polityce, przywołując opinie autorów krytycznych wobec zakonu, między innymi Malachiego Martina, Salomona Reinacha, Woltera i Leszka Kołakowskiego. Z cytowanych wypowiedzi wyłania się obraz jezuitów jako organizacji dysponującej rozległą siecią wpływów, zdolnej do działania w różnych środowiskach społecznych i politycznych. Szczególną uwagę poświęcono określeniu „czarny papież”, odnoszonemu do generała jezuitów. Rozmówcy wyjaśniają, że nazwa wynika przede wszystkim z czarnego stroju generała zakonu, ale nadają jej również znaczenie symboliczne: biały papież miałby reprezentować formalną, pasywną władzę religijną, a czarny papież – aktywną i zakulisową władzę polityczną. Dachtera twierdzi, że po przywróceniu zakonu w 1814 roku jezuici uzyskali decydujący, choć nieformalny wpływ na Watykan. W jego interpretacji papiestwo i Towarzystwo Jezusowe wzajemnie się potrzebują: papież zapewnia jezuitom legitymizację, natomiast jezuici mają dysponować realnymi narzędziami politycznego oddziaływania. Jednocześnie zaznacza, że podział na „biały” i „czarny” Kościół jest teorią symboliczną, a nie formalnym rozdziałem instytucjonalnym czy finansowym. Jednym z głównych wątków jest powiązanie jezuitów z hiszpańskim ruchem alumbrados, czyli „oświeconych”. Na podstawie przywołanego opracowania o inkwizycji hiszpańskiej gość opisuje alumbrados jako niejednorodny ruch mistyczny, który odrzucał pośrednictwo Kościoła, formalne praktyki religijne i część obowiązujących dogmatów. Zwolennicy tego nurtu mieli poszukiwać bezpośredniego kontaktu z Bogiem poprzez medytację, kontemplację i doświadczenie wewnętrzne. Dachtera łączy ich poglądy z gnostycyzmem, kabałą, iluminizmem, lucyferianizmem i późniejszymi ideami New Age, choć są to jego własne, szeroko zakrojone interpretacje. Przywołuje również informację, że Ignacy Loyola był w młodości oskarżany o sympatyzowanie z alumbrados. Następnie rozmowa przechodzi do bawarskich iluminatów i Adama Weishaupta. Według przedstawionej narracji Weishaupt, wykształcony przez jezuitów i związany z uniwersytetem w Ingolstadt, miał oprzeć organizację iluminatów na jezuickich wzorcach hierarchii, dyscypliny i podporządkowania. Dachtera twierdzi, że nazwa i idee iluminizmu mogły mieć wcześniejsze źródła w ruchu alumbrados, a sam Weishaupt pełnił jedynie funkcję formalnego założyciela organizacji. Przywołuje książki Nesty Webster, Lady Queenborough i Alberto Rivery, z których mają wynikać związki między jezuitami, iluminatami oraz środowiskami masońskimi. W tym kontekście pada również interpretacja, według której idee iluminatów miały oddziaływać na rewolucję francuską, marksizm, komunizm i późniejsze ruchy rewolucyjne. Jako poparcie tej tezy cytowane są między innymi słowa przypisywane Winstonowi Churchillowi, łączące Weishaupta z Marksem, Trockim, Różą Luksemburg i Emmą Goldman. Ważną część audycji stanowi opis organizacji zakonu jezuitów. Na podstawie książki Malachiego Martina przedstawiono go jako piramidę władzy, na której szczycie znajduje się dożywotni generał zakonu. Pozostali przełożeni są przez niego mianowani lub zatwierdzani, a członkowie dzielą się na kategorie zależne od wykształcenia, ślubów i dostępu do władzy. Najwyższy stopień mają stanowić profesi, składający dodatkowy ślub bezwzględnego posłuszeństwa papieżowi i uprawnieni do wyboru generała. Rozmówcy porównują tę strukturę do hierarchii masońskiej, zwłaszcza do trzech podstawowych stopni: ucznia, czeladnika i mistrza. Najbardziej kontrowersyjny fragment dotyczy tak zwanej czwartej przysięgi jezuitów. Dachtera odczytuje bardzo obszerny tekst przypisywany tej przysiędze, opisujący bezwzględne posłuszeństwo przełożonym, obowiązek prowadzenia działalności wywiadowczej, infiltracji różnych środowisk oraz walki z protestantami, masonami i innymi przeciwnikami Kościoła. Tekst zawiera także brutalne deklaracje przemocy, tortur i zabójstw. Prowadzący kilkakrotnie zauważa, że cytowany dokument może być niewiarygodny, a sam gość przyznaje, iż przedstawia jedynie tekst znaleziony w określonych publikacjach i że należy zachować wobec niego naukowy sceptycyzm. Mimo tego Dachtera interpretuje przysięgę jako dowód militarnego charakteru zakonu i jego podobieństwa do późniejszych organizacji paramilitarnych oraz masońskich. Twierdzi również, że współczesna masoneria została w pewnym momencie przeniknięta przez „kryptojezuickich iluminatów”, a jezuici mieli wpływ na powstanie części jej rytów i stopni. W dalszej części rozmowy poruszane są kwestie finansów i geopolityki. Dachtera wiąże jezuitów, Watykan, Koronę Brytyjską, rodzinę Rothschildów, banki szwajcarskie, Bank Rozrachunków Międzynarodowych, rycerzy maltańskich oraz organizacje takie jak Rada Stosunków Zagranicznych, Komisja Trójstronna i Klub Bilderberg. Przedstawia te środowiska jako elementy systemu, w którym finanse, wojsko, służby wywiadowcze i ideologia mają być koordynowane przez organizacje działające poza oficjalnymi strukturami państw. W tym ujęciu syjonizm, bankowość międzynarodowa i Watykan zostają przedstawione jako części jednego układu władzy. Są to jednak twierdzenia oparte na selektywnie dobranych publikacjach i daleko idących interpretacjach, a nie ustalenia zweryfikowane w toku audycji. W rozmowie pojawiają się również uogólnienia dotyczące Żydów i syjonizmu, których prowadzący nie poddają rzeczowej krytyce. Podobny schemat interpretacyjny zastosowano do historii Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej. Gość twierdzi, że Wielka Brytania zachowuje wpływ na dawny świat kolonialny, a Stany Zjednoczone są w istocie korporacją pozostającą pod kontrolą brytyjską. Integrację europejską przedstawia jako próbę odbudowy Świętego Cesarstwa Rzymskiego pod przewodnictwem Niemiec i papiestwa. W tym kontekście omawiane są także finansowanie Hitlera przez wielkie koncerny, rola IG Farben oraz wpływ banków centralnych. Jeden ze słuchaczy pyta o likwidację szwajcarskich kont numerowanych, politykę Davida Camerona i funkcjonowanie prawa korporacyjnego. Odpowiedzi Dachtery łączą te zjawiska z transferem kapitału, naciskami finansowymi i rywalizacją międzynarodowych elit. Kolejny blok dotyczy relacji między jezuitami, socjalizmem i komunizmem. Dachtera przedstawia tezę, że część jezuitów wspierała marksizm, rewolucję sandynistowską w Nikaragui oraz teologię wyzwolenia, a nawet uczestniczyła w szkoleniu i organizacji ruchów partyzanckich. Przywołuje cytaty Malachiego Martina i innych autorów, z których ma wynikać, że jezuici w XX wieku dążyli do zastąpienia zachodniego kapitalizmu socjalizmem. Redukcje paragwajskie przedstawione zostają jako wczesny eksperyment socjalistyczno-komunistyczny, oparty na wspólnej pracy, centralnym gromadzeniu dóbr i egalitaryzmie, choć jednocześnie Dachtera opisuje je jako system wykorzystujący pracę niewolniczą. W jego narracji jezuici mieli także odegrać rolę w upadku caratu, rewolucji bolszewickiej i próbach osłabienia prawosławia na rzecz katolicyzmu. Rozmówcy omawiają również rzekome związki jezuitów z nazizmem. Przywołane zostają twierdzenia, że Joseph Goebbels otrzymał katolickie, częściowo jezuickie wykształcenie, Hitler inspirował się organizacją zakonu, a Heinrich Himmler wzorował strukturę SS na modelu jezuickim. Padają także sugestie, że przy powstaniu „Mein Kampf” pomagał katolicki duchowny Bernard Stempfle. Jako analogie między zakonem a nazizmem wskazuje się hierarchię, śluby lojalności, dyscyplinę i podporządkowanie jednostki organizacji. W podobny sposób interpretowane są wcześniejsze wypowiedzi dotyczące Napoleona, wojny secesyjnej i I wojny światowej, które według cytowanych autorów miały być inspirowane lub wykorzystywane przez papiestwo i jezuitów. W audycji pojawia się kilka prób konfrontacji tych tez z wątpliwościami słuchaczy. Pytania dotyczą między innymi tego, czy wszystkie cytowane źródła są wiarygodne, dlaczego duchowni byli prześladowani przez komunistów, czy Radio Maryja i Telewizja Trwam są powiązane z jezuitami oraz kto znajduje się na szczycie rzekomej piramidy władzy. Dachtera przyznaje, że nie zna odpowiedzi na niektóre pytania i że część przedstawianych materiałów wymaga dalszej weryfikacji. Jednocześnie utrzymuje, że zamiast szukać jednej centralnej grupy sterującej wszystkim, należy analizować współdziałanie finansów, armii, służb, prawa, religii i międzynarodowych organizacji. Podkreśla też, że nie wierzy w kierowanie tym systemem przez kosmitów czy reptilian, lecz przypisuje odpowiedzialność przede wszystkim ludziom i instytucjom. Pod koniec rozmowa schodzi na polską politykę i postać Janusza Palikota. Prowadzący przedstawia go jako globalistę, który miałby osłabiać polską suwerenność i rozbijać środowiska wolnościowe, natomiast Dachtera opisuje go jako politycznego oportunistę, libertyna i narzędzie szerszych procesów globalizacyjnych. Początkowo sugeruje jego związki z Komisją Trójstronną i jezuitami, później zastrzega jednak, że nie ma dowodów na członkostwo Palikota w iluminatach ani w wyższych strukturach władzy. Jego popularność interpretuje jako efekt politycznej segmentacji i przejmowania elektoratu bardziej radykalnym lub wolnościowym ugrupowaniom. W tej części pojawia się także dyskusja o Januszu Korwinie-Mikkem, jego medialnym wizerunku i możliwym wpływie na wynik wyborczy Palikota. Audycję kończy krótka rozmowa o zimnej fuzji i generatorze E-Cat Andrei Rossiego. Prowadzący twierdzi, że badania nad reakcjami niskoenergetycznymi są marginalizowane, a część naukowców zajmujących się tym zagadnieniem mogła paść ofiarą niewyjaśnionych działań. Zapowiada dalsze zainteresowanie tematami UFO i zjawisk niewyjaśnionych. Główny tok audycji pozostaje jednak poświęcony tezie, że Towarzystwo Jezusowe jest ukrytą, globalną strukturą władzy, która poprzez papiestwo, iluminatów, masonerię, finanse i ruchy polityczne wpływa na losy świata. Gość wielokrotnie zaznacza, że przedstawia cytaty i hipotezy wymagające samodzielnego sprawdzenia, lecz rozmowa nie prowadzi do niezależnej oceny wiarygodności przywoływanych źródeł.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).