Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 26 stycznia 2018
Czas i jego pogromcy

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na naturze czasu oraz hipotezach dotyczących możliwości wpływania na niego i przemieszczania się w jego obrębie. Punktem wyjścia jest cytat z Arystotelesowskiej Fizyki, według którego czas może być pojęciem problematycznym, ponieważ przeszłość już nie istnieje, przyszłość jeszcze nie istnieje, a teraźniejszość jest trudna do uchwycenia. Prowadzący podkreśla, że czas pozostaje pojęciem stojącym na pograniczu filozofii, fizyki, teorii spiskowych i relacji o zjawiskach niewyjaśnionych. Rozważa możliwość, że przeszłość, teraźniejszość i przyszłość istnieją jednocześnie, a ludzie przemieszczają się przez już ułożoną strukturę zdarzeń, rejestrując jedynie jej ograniczony fragment. W części dotyczącej nauki omawiane są skutki szczególnej i ogólnej teorii względności. Wraz ze wzrostem prędkości oraz natężenia pola grawitacyjnego upływ czasu dla obserwowanego obiektu ulega zmianie. Zjawisko to zostało potwierdzone za pomocą zegarów atomowych umieszczanych w samolotach i jest uwzględniane w działaniu systemu GPS. Rozmówcy zastanawiają się, czy na tempo upływu czasu mogą wpływać także bardzo silne pola elektromagnetyczne. Pojawia się twierdzenie przypisywane demaskatorom tajnych programów, że w laboratoriach wojskowych prowadzono badania nad takimi efektami, jednak audycja nie przedstawia niezależnych dowodów potwierdzających te informacje. Najwięcej uwagi poświęcono Davidowi Lewisowi Andersonowi, fizykowi przedstawiającemu się jako uczestnik tajnych amerykańskich projektów. Według jego relacji badania nad czasem miały doprowadzić do możliwości tworzenia lokalnych „baniek czasowych”, w których czas płynąłby szybciej lub wolniej niż poza nimi. W przytaczanym przykładzie odpowiednio silne pola elektromagnetyczne, wytwarzane przy użyciu laserów i plazmy, miałyby przyspieszać czas wewnątrz specjalnej kabiny nawet trzykrotnie. Obiekt znajdujący się w takim obszarze stawałby się dla obserwatorów coraz mniej wyraźny i bardziej przezroczysty, co prowadziłoby do efektu pozornej niewidzialności. Anderson twierdził, że problemem pozostaje energia i natężenie pól, które mogłyby zabić człowieka, dlatego eksperymentów nie prowadzi się na żywych osobach. Prowadzący zaznacza, że są to wyłącznie relacje whistleblowera, a nie udokumentowane osiągnięcia naukowe. Te koncepcje zostają połączone z legendą o eksperymencie filadelfijskim z 1943 roku, w którym okręt USS Eldridge miał zniknąć, przemieścić się na dużą odległość i ponownie pojawić. Zgodnie z interpretacją przedstawioną w audycji nie musiałaby to być teleportacja, lecz skutek przyspieszenia czasu w obrębie statku, powodującego wielokrotne zwiększenie jego prędkości względem otoczenia. Opowieści o eksperymencie obejmują również relacje o zrośnięciu ludzi z konstrukcją okrętu, deformacjach ciał i innych tragicznych skutkach. Prowadzący przyjmuje możliwość, że wydarzenie mogło mieć miejsce, choć przyznaje, że oficjalnie uznaje się je za mistyfikację. Wspomniany zostaje także chronowizor, rzekome urządzenie skonstruowane przez włoskich duchownych i naukowców, mające umożliwiać obserwowanie przeszłości, między innymi ukrzyżowania Chrystusa. I w tym przypadku brak jednak wiarygodnych dowodów. Ważną częścią audycji są paradoksy podróży w czasie. Najszerzej omówiono paradoks dziadka: gdyby podróżnik cofnął się w przeszłość i zabił swojego przodka, nie mógłby się urodzić, a więc nie mógłby odbyć podróży, która doprowadziła do jego śmierci. Jako możliwe rozwiązania przywołuje się teorię wielu światów oraz zasadę samospójności Nowikowa. W pierwszym wariancie podróżnik trafiałby do alternatywnego wszechświata, w którym jego czyn zmieniałby historię, ale nie wpływałby na jego własne pochodzenie. W drugim przeszłość nie pozwalałaby na wydarzenie prowadzące do logicznej sprzeczności. Rozmówcy podkreślają, że oba rozwiązania są hipotezami, a nie potwierdzonymi faktami. Z paradoksem dziadka wiązany jest efekt Mandeli, rozumiany jako sytuacja, w której wiele osób pamięta wydarzenie, napis, logo lub szczegół kultury inaczej niż wynika to z zachowanych materiałów. Prowadzący sugeruje, że w przypadku zmiany przeszłości ludzie mogliby zachować ślady pamięci o poprzedniej wersji rzeczywistości, podczas gdy reszta świata zostałaby zmieniona. Jako przykład podaje logo Volkswagena i rzekome różnice w wyglądzie znaku. Rozmówcy zaznaczają jednak, że wspomnienia są zawodne, a przedstawione przykłady nie stanowią dowodu na podróże w czasie. Pojawia się też krytyka popularności efektu Mandeli i płaskiej Ziemi jako etykiet, którymi można niesłusznie obejmować bardzo różne teorie spiskowe. W audycji omawiane są relacje o osobach mających być podróżnikami w czasie. Jedną z nich jest internetowa zagadka McFalcona, znanego jako Falcon. Mężczyzna miał pojawiać się w nagraniach i na fotografiach z różnych lat, zachowując niemal identyczny wygląd, po czym usuwać swoje konta i znikać z sieci. Rozmówcy zauważają, że zdjęcia mogły zostać spreparowane, a ich datowanie nie musi dowodzić, kiedy rzeczywiście je wykonano. Podkreślają również, że młoda osoba może przez wiele lat wyglądać podobnie, zwłaszcza jeśli prowadzi zdrowy tryb życia. Przypadek zostaje więc uznany za ciekawy, ale niewystarczająco udokumentowany. Wspominane są także fotografie i nagrania przedstawiające osoby w strojach lub z przedmiotami rzekomo niepasującymi do epoki, między innymi tak zwany „hipster z 1941 roku” oraz kobietę z filmu Charliego Chaplina, która miała trzymać przy uchu telefon komórkowy. Dla tych obrazów można znaleźć bardziej przyziemne wyjaśnienia, choć prowadzący uważa je za intrygujące. Najbardziej szczegółowo przedstawione zostają historie Andrew Carlssina i Johna Titora. Carlssin miał w 2003 roku pomnożyć 800 dolarów do 350 milionów, dokonując 126 niezwykle ryzykownych transakcji giełdowych. Po zatrzymaniu przez amerykańskie organy nadzoru miał twierdzić, że pochodzi z 2256 roku i znał przyszłe notowania. Miał również oferować informacje o Osamie bin Ladenie oraz lekarstwie na AIDS w zamian za uwolnienie. Po wpłaceniu kaucji zniknął, a jego tożsamość nie została jednoznacznie ustalona. Prowadzący przyznaje, że historia mogła być medialną mistyfikacją lub opowieścią o insider tradingu, lecz jeśli relacje o jego transakcjach i zatrzymaniu są prawdziwe, uznaje dwa wyjaśnienia za najbardziej prawdopodobne: dostęp do poufnych informacji albo podróż w czasie. Jednocześnie zaznacza, że późniejsze opowieści krążące w internecie, zwłaszcza w darknecie, są niezweryfikowane. John Titor miał pojawić się na forach internetowych 2 listopada 2000 roku jako żołnierz i „szpieg czasowy” z 2036 roku. Twierdził, że przybył do przeszłości po komputer IBM 5100, który miał rozwiązać problemy techniczne przyszłych systemów. Opisywał urządzenie do podróży w czasie, przedstawiał jego schematy i wyjaśniał, że korzysta z teorii wielu światów: zmiana przeszłości nie niszczy pierwotnej linii czasu, lecz prowadzi do innego, odgałęzionego wszechświata. Titor przepowiadał między innymi wojnę domową w Stanach Zjednoczonych, konflikt nuklearny w 2015 roku, atak Rosji na Zachód i udział Chin w wojnie. Ponieważ zapowiadane wydarzenia nie nastąpiły w podanych terminach, zwolennicy historii tłumaczą to pochodzeniem z alternatywnej rzeczywistości, natomiast krytycy uznają Titora za mistyfikację. Wiarygodność tej historii osłabiają podejrzenia, że za jej stworzeniem stali Larry Haber i Morry Haber, a także fakt zarejestrowania znaku towarowego John Titor i działalności fundacji związanej z tą postacią. Titor miał nie ujawniać informacji o wynikach loterii, kursach akcji ani przyszłych katastrofach, co można tłumaczyć troską o niespowodowanie zmian w historii, ale równie dobrze ostrożnością autorów mistyfikacji. Ciekawym elementem pozostaje trafny opis niektórych możliwości komputera IBM 5100, choć nie dowodzi to istnienia podróżnika. W audycji wspomina się też o patencie Marlina Pohlmana na „Method of Gravity Distortion and Time Displacement”, którego schematy miały przypominać materiały publikowane przez Titora. Ostatecznie prowadzący uznaje tę opowieść za kontrowersyjną i prawdopodobnie fałszywą, choć nie wyklucza, że mogła zawierać elementy prawdziwych informacji. Rozmówcy dyskutują również o mentalnych, a nie fizycznych podróżach w czasie. Przywołują relacje jasnowidzów, którzy mieli przewidywać wydarzenia na kilka lub kilkadziesiąt sekund przed ich wystąpieniem. Takie doświadczenia zostają odróżnione od wróżbiarstwa: jasnowidzenie ma polegać na nagłym obrazie lub impulsie, który dopiero po właściwej interpretacji można zweryfikować. Pojawia się przykład krótkoterminowego przewidywania przypisywanego Krzysztofowi Jackowskiemu oraz opowieść słuchacza o przeczuciu, że jego kolega wygra 20 funtów na zdrapce. Według tej relacji wcześniejsze ujawnienie przepowiedni mogłoby zmienić zachowanie kolegi i doprowadzić do innego wyniku. Tego typu sytuacje mają wskazywać, że przyszłość może składać się z kluczowych punktów, lecz droga do nich pozostaje częściowo zależna od decyzji. W podobny sposób przedstawiona zostaje metafora życia jako przejazdu slalomowego. Narodziny są punktem startowym, śmierć metą, a najważniejsze wydarzenia stanowią tyczki, które trzeba ominąć, choć można wybrać różną trasę między nimi. Z tej perspektywy część przyszłości byłaby ustalona, ale ludzie nadal mieliby wpływ na sposób dotarcia do kolejnych punktów. Jeden z rozmówców łączy tę koncepcję z reinkarnacją i relacjami dzieci pamiętających poprzednie wcielenia. Prowadzący dopuszcza istnienie głównych, nieuniknionych wydarzeń, ale nie uznaje całego życia za całkowicie zdeterminowane. Wspomniany zostaje również pogląd, że czas dla człowieka funkcjonuje jako liniowy i praktyczny porządek zdarzeń, nawet jeśli na bardziej abstrakcyjnym poziomie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość mogłyby istnieć równocześnie. Wątek podróży w czasie zostaje połączony z relacjami o nagłym przenoszeniu się do innych miejsc lub rzeczywistości. Przywołana zostaje historia grupy kajakarzy, którzy mieli wpłynąć z wąskiej rzeki na rozległy, zamglony akwen, a następnie powrócić do znanego świata bez możliwości wyjaśnienia zdarzenia. Pojawiają się też opowieści o osobach, które miały zniknąć na dłuższy czas i powrócić w zmienionych okolicznościach, oraz o kobiecie, która w alternatywnej wersji rzeczywistości miała inną pracę i męża. Rozmówcy dopuszczają interpretację, że takie przypadki mogłyby oznaczać przejście do równoległego wszechświata, lecz równie wyraźnie wskazują na możliwość kłamstwa, błędnej pamięci lub niepełnej dokumentacji. W końcowej części audycji pojawiają się teorie o niemieckich i amerykańskich tajnych projektach związanych z czasem, antygrawitacją i magnetohydrodynamiką. Wspomniane zostają projekty Chronos i Die Glocke, a także rzekomy amerykański program Black Star. Prowadzący łączy te historie z nazistowskimi eksperymentami, powojennym przejmowaniem niemieckich naukowców przez Stany Zjednoczone oraz legendami o napędach MHD i trójkątnych samolotach TR-3B. Według przedstawianych hipotez tajne laboratoria mogłyby pracować nad przyspieszaniem lub spowalnianiem czasu, wykorzystując lasery, plazmę, grawitację i silne pola elektromagnetyczne. Pada także sugestia, że manipulowanie czasem mogłoby znaleźć zastosowanie w medycynie, na przykład w spowalnianiu procesów biologicznych, jednak nie przedstawiono żadnych sprawdzalnych dowodów. Audycja porusza również przypuszczenie, że wybuchy nuklearne mogą wpływać nie tylko na materię i środowisko, ale także na strukturę czasoprzestrzeni. Z tym poglądem łączone są relacje o obcych cywilizacjach, które miałyby monitorować ziemskie arsenały i zapobiegać eskalacji konfliktów. Jest to wyraźnie przedstawione jako teoria spiskowa. Całość kończy się podkreśleniem, że podróże w czasie pozostają obszarem spekulacji, w którym mieszają się potwierdzone efekty relatywistyczne, filozoficzne rozważania, legendy, mistyfikacje i relacje świadków. Za najbardziej interesujące przypadki prowadzący uznaje historię Andrew Carlssina, niektóre zagadkowe fotografie oraz opowieść Johna Titora, ale przyznaje, że żadna z nich nie dowodzi istnienia technologii pozwalającej na swobodne przemieszczanie się po osi czasu.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).