Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 25 września 2015
David Dees - spiskowy grafik

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na twórczości Davida Deesa, amerykańskiego grafika i ilustratora zajmującego się tematyką spiskową. Prowadzący przedstawia go jako jednego z najbardziej rozpoznawalnych artystów tego nurtu, wyróżniającego się zarówno techniką, jak i dużą intensywnością przekazu. Grafiki Deesa mają przedstawiać złożone wydarzenia i zależności za pomocą nagromadzonych symboli, postaci, emblematów oraz krótkich haseł. Zdaniem prowadzącego ich odczytanie wymaga znajomości tematów politycznych, militarnych, gospodarczych i społecznych, do których artysta się odwołuje. David Dees urodził się w Stanach Zjednoczonych w rodzinie związanej ze sztuką. Kształcił się w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, a w kolejnej dekadzie rozpoczął pracę zawodową dla dużych firm i instytucji związanych z ilustracją, animacją oraz reklamą. W audycji wymieniane są m.in. Paramount, Hanna-Barbera, studia Walta Disneya, „Ulica Sezamkowa”, Random House i Reader’s Digest Publishing. Przez lata zajmował się grafiką komercyjną, ilustracjami książkowymi i animacją, zanim skierował swoją twórczość ku polityce oraz teoriom spiskowym. Przełomem miał być rok 2006, kiedy Dees opublikował prace związane z ruchem Truth Movement, kwestionującym oficjalne wyjaśnienia zamachów z 11 września 2001 roku. Inspiracją dla jego zainteresowań miał być m.in. William Milton Cooper. Z czasem artysta zaczął podejmować coraz więcej tematów, używając nie tylko ironii i satyry, lecz także brutalnych, szokujących lub quasi-satanistycznych przedstawień. Według prowadzącego jego prace rozpowszechniły się w środowiskach zainteresowanych teoriami spiskowymi na całym świecie, choć jednocześnie są czytelne głównie dla odbiorców znających kontekst poszczególnych symboli. Jako przykład interpretacji grafiki prowadzący omawia skrót „DU”, umieszczony na obrazie związanym z wojną w Iraku. Wyjaśnia, że chodzi o depleted uranium, czyli zubożony uran, i wskazuje na obecne obok symbole radioaktywności, wojskowych, grobów oraz miernika promieniowania. W jego ocenie grafiki Deesa działają jak wizualne skróty, łączące różne wydarzenia i pojęcia w jedną narrację. Wśród najczęściej powracających tematów wymieniane są: Rezerwa Federalna, Bohemian Grove, Bafomet, syjonizm, chemtrails, GMO, szczepionki, aspartam, media, państwo policyjne, tajne stowarzyszenia, FEMA, Monsanto, wojny na Bliskim Wschodzie, Klub Bilderberg oraz podporządkowanie społeczeństwa systemowi politycznemu i gospodarczemu. Prowadzący wspomina o pobycie Deesa w Norwegii i Szwecji oraz o jego powrocie do Oregonu. Łączy tę sytuację z rzekomą cenzurą i reakcją władz na jego krytyczne prace dotyczące Izraela i syjonizmu. Artysta miał współpracować z Jeffem Rense’em, prowadzącym audycję poświęconą teoriom spiskowym, a jego grafiki mieli doceniać także David Icke, Alan Russo i Bill Deagle. Omawiana jest również książka zawierająca 114 reprodukcji jego prac, wydana na wysokiej jakości papierze. Dees zostaje określony mianem „Nikoli Tesli sztuki politycznej”, a jego twórczość przedstawiona jako przykład sztuki, która ma przekazywać więcej niż rozbudowany komentarz słowny. Znaczna część audycji dotyczy interpretacji konkretnych wątków obecnych w grafikach. Prowadzący twierdzi, że artysta przedstawia szkołę jako instytucję dopasowującą dzieci do wymogów systemu, media jako narzędzie kontroli i hipnotyzowania społeczeństwa, a obozy FEMA jako potencjalne miejsce izolowania ludzi uznanych za niewygodnych. W tej narracji najbardziej niebezpieczni dla systemu mają być nie ludzie bierni i zastraszeni, lecz osoby samodzielne, świadome, zdolne do organizowania się i uniezależnienia od państwa. Szczególną rolę przypisuje się rolnikom ekologicznym, ludziom przechowującym własne nasiona, wymieniającym się dobrami, tworzącym lokalne sieci gospodarcze oraz rozwijającym niezależne technologie i waluty. Z tym wiąże się szersza krytyka Agendy 21 i jej późniejszego określenia jako Agendy 2030. Prowadzący interpretuje te programy jako plan ograniczania wolności, koncentracji ludności w małych mieszkaniach i zwiększania kontroli nad codziennym życiem. Przeciwstawia temu model osoby samowystarczalnej, posiadającej choćby niewielki kawałek ziemi i zdolnej do produkowania części potrzebnej żywności. Państwo zostaje opisane jako struktura pasożytująca na pracy obywateli, a nie jako instytucja samodzielnie wytwarzająca dobra. W tym kontekście krytykowane są także zależność od korporacji, rolnictwo oparte na GMO oraz przekonanie, że zmiana może dokonać się wyłącznie poprzez udział w wyborach. Osobny wątek stanowią wydarzenia z 11 września 2001 roku. Prowadzący przedstawia je jako operację zaplanowaną z wyprzedzeniem i odrzuca wersję, według której za zniszczenie World Trade Center odpowiadali wyłącznie islamscy terroryści posługujący się porwanymi samolotami. Przywołuje hipotezy Judy Wood dotyczące użycia nieznanej broni energetycznej, twierdząc, że stal w wieżach miała nie tylko się stopić, lecz wręcz wyparować. Zwraca uwagę na popiół, nietypowe pożary, niewielką ilość pozostałości po budynkach oraz znalezienie nienaruszonych dokumentów tożsamości. Wspomina również o WTC 7 i o konferencji Pentagonu dotyczącej brakujących miliardów dolarów, która odbyła się dzień przed zamachami. Rozmówca telefoniczny próbuje przedstawić alternatywne wyjaśnienie dotyczące drugiego samolotu: jego kokpit mógł, zdaniem rozmówcy, przebić część wieży i wraz z gruzem wydostać się na zewnątrz, co tłumaczyłoby znalezienie paszportów poza miejscem zawalenia budynku. Prowadzący podważa tę możliwość, argumentując, że dziób samolotu był zbyt delikatny, by przebić konstrukcję. Obaj pozostają jednak przy przekonaniu, że oficjalne wyjaśnienia wymagają ponownej analizy. W podobnym tonie omawiane są karty Illuminati Steve’a Jacksona, które według prowadzącego miały przewidywać późniejsze wydarzenia. Nalot FBI na twórcę kart zostaje przedstawiony jako dowód, że zawierały one wiedzę pochodzącą z wewnętrznych źródeł, a nie wyłącznie fikcyjne scenariusze. W audycji wielokrotnie powraca temat strachu jako narzędzia politycznego. Punktem wyjścia jest tragedia podczas pielgrzymki hadżdż w Mekce, gdzie w wyniku paniki i stratowania zginęły setki osób. Prowadzący odnosi ją do przepowiedni i oczekiwań części odbiorców, którzy spodziewali się przełomowego wydarzenia około 23–28 września 2015 roku. Zastrzega, że nie musi ono mieć postaci spektakularnego zamachu i może rozciągać się w czasie. Następnie krytykuje medialne wzmacnianie lęku przed terroryzmem i migrantami, podając własne, niezweryfikowane statystyki dotyczące liczby ataków i ofiar. Jego zdaniem społeczeństwo zastraszone łatwiej podporządkować, natomiast człowiek świadomy i nieulegający panice może przeciwstawić się narzucanym regułom. Szczególnie dużo miejsca zajmuje kryzys migracyjny w Europie. Prowadzący i rozmówcy podają przykłady migrantów, którzy nie chcą trafić do Polski, niszczenia dokumentów tożsamości oraz przewagi młodych mężczyzn wśród osób przybywających do Europy. Pojawiają się sugestie, że część migrantów może mieć związki z terroryzmem, a otwarcie granic i brak dokładnej kontroli są celowym działaniem prowadzącym do chaosu. Jednocześnie rozmówcy krytykują zarówno bezwarunkową politykę przyjmowania wszystkich przybyszów, jak i prawicową propagandę strachu, nawołującą do przemocy. Wspominają o doniesieniach dotyczących przechwyconej łodzi z bronią, ale przyznają, że nie wiadomo, czy informacja była prawdziwa. Z migracją łączy się dyskusja o terroryzmie i operacjach „false flag”. Rozmówcy twierdzą, że część nagrań przedstawiających egzekucje dziennikarzy przez ISIS mogła być inscenizowana, a organizacja mogła być wykorzystywana przez amerykańskie służby. Podobne podejrzenia wysuwane są wobec zamachów w Bostonie i innych wydarzeń. Padają jednak także zastrzeżenia, że nie wolno automatycznie uznawać każdego zamachu za operację upozorowaną. Jeden z rozmówców podkreśla potrzebę analizowania surowych nagrań i źródeł, zamiast bezkrytycznego przyjmowania relacji medialnych. Wspominany jest film „Cztery lwy”, wykorzystany jako przykład satyrycznego przedstawienia społecznego lęku przed islamskim terroryzmem. Rozmowa obejmuje również przewidywania dotyczące możliwych przyszłych kryzysów. Pojawia się obawa, że załamanie gospodarcze, napięcia wokół migrantów i konflikt między mocarstwami mogą doprowadzić do wydarzenia będącego impulsem podobnym do zamachu w Sarajewie przed I wojną światową. Rozmówcy rozważają możliwość zamachu podczas dużego wydarzenia w Polsce, choć prowadzący uważa, że samo terytorium Polski nie jest szczególnie atrakcyjnym celem. Zwracają uwagę na wizytę papieża Franciszka w Krakowie planowaną na 2016 rok jako przykład wydarzenia o dużej koncentracji ludzi i znaczeniu międzynarodowym. Padają także opinie o wykorzystywaniu zagrożenia terrorystycznego do uzasadniania kontroli, nadzoru elektronicznego i ograniczania praw obywatelskich. W końcowej części rozmówcy przechodzą od diagnoz do możliwych sposobów działania. Wskazują na potrzebę tworzenia lokalnych grup, niezależnych systemów ekonomicznych, walut alternatywnych, obrotu bitcoinami, rolnictwa ekologicznego i wymiany dóbr poza dominującym systemem. Pada pomysł rozpowszechnienia terminali bitcoinowych w sklepach, restauracjach i taksówkach. Rozmówcy spierają się, czy należy przede wszystkim edukować osoby nieznające teorii spiskowych, pokazując im podstawowe fakty i kontrowersje, czy też organizować się bezpośrednio z ludźmi już świadomymi problemu. Ostatecznie zgodni są co do tego, że samo słuchanie audycji, narzekanie i głosowanie na kolejne partie nie wystarczy; konieczne ma być przejście od dyskusji do praktycznego działania i przezwyciężenie strachu.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).