Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 2 października 2015
Woda na Marsie i inne opowieści NASA

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na ogłoszonej przez NASA informacji o występowaniu na Marsie okresowo płynnej, silnie zasolonej wody. Omawiane są obserwacje ciemnych smug pojawiających się na zboczach w cieplejszych porach roku oraz możliwość ich powstawania wskutek przepływu solanki. Wysokie stężenie soli miałoby obniżać temperaturę zamarzania nawet do około –23°C, dzięki czemu woda mogłaby utrzymywać się na powierzchni przez znaczną część marsjańskiego roku, mimo bardzo niskiej temperatury i rozrzedzonej atmosfery. Podkreślono, że istnienie lodu na Marsie było znane od dawna, natomiast nowością była możliwość wykrycia większych ilości wody w stanie ciekłym. Zaznaczono także, że obserwacje wymagają dalszego potwierdzenia za pomocą pomiarów spektrometrycznych, zdjęć i badań prowadzonych przez orbitery oraz łaziki. Rozmówcy omawiają możliwości marsjańskich misji badawczych. Curiosity, wyposażony w radioizotopowe źródło energii, ma większą moc i możliwości niż wcześniejsze łaziki zasilane panelami słonecznymi. Jego instrumenty pozwalają między innymi na analizę składu skał: laser podgrzewa lub odparowuje próbkę, a czujniki badają uwalniane gazy. Wspomniano o polskim udziale w budowie aparatury, zwłaszcza o wysokiej jakości czujnikach podczerwieni. W rozmowie pomylono początkowo nazwy i daty dotyczące poszczególnych misji, ostatecznie rozróżniono Curiosity od starszego Opportunity, który przez wiele lat przesyłał zdjęcia i dane z powierzchni Marsa. Przywołano też wcześniejsze misje Viking oraz Mars Pathfinder, a także niezrealizowane dotąd plany sprowadzenia na Ziemię próbek marsjańskiego gruntu. Zdaniem prowadzącego przed wysyłaniem ludzi na Marsa należałoby najpierw przeprowadzić prostsze i dokładniejsze misje bezzałogowe, obejmujące pobranie i bezpieczny transport próbek. W audycji przedstawiono naukowe wyjaśnienie obecnego wyglądu Marsa. Według omawianej hipotezy planeta w odległej przeszłości miała gęstszą atmosferę, łagodniejszy klimat i znacznie więcej płynnej wody. Po ostygnięciu jądra Mars miał utracić globalne pole magnetyczne, przez co wiatr słoneczny stopniowo pozbawił go atmosfery. W konsekwencji powierzchnia stała się zimna i sucha, a dawne zbiorniki wodne zamarzły lub wyparowały. Rozważano również wpływ wielkiej asteroidy, która mogła uderzyć w Marsa i zniszczyć istniejące tam środowisko, a hipotetycznie także życie. Wspomniano o formacjach przypominających skamieniałości, między innymi o obiekcie porównywanym do kraba, jednak nie przedstawiono rozstrzygających dowodów na ich biologiczne pochodzenie. Znaczną część audycji poświęcono pytaniu, czy NASA ujawnia informacje o Marsie stopniowo i celowo kontroluje obraz badań kosmicznych. Prowadzący uważa, że wiadomość o płynnej wodzie nie była rzeczywistym odkryciem dokonanym nagle, lecz publicznym ujawnieniem danych, które agencje kosmiczne mogły posiadać od wielu lat. Łączy tę strategię z debatą na temat Agendy 2030, zmian klimatu i przygotowywaniem społeczeństwa na przyjęcie informacji o życiu poza Ziemią. W jego ocenie kolejne konferencje NASA, zainteresowanie mediów oraz współpraca agencji z Hollywood mają stopniowo oswajać odbiorców z perspektywą przyszłej kolonizacji Marsa i ujawnienia istnienia pozaziemskich organizmów. Są to przedstawione w audycji interpretacje spiskowe, a nie ustalenia potwierdzone w rozmowie niezależnymi dowodami. W tym kontekście omawiany jest film Marsjanin z Mattem Damonem. Prowadzący postrzega go jako element popularyzowania przekonania, że ludzkość wkrótce poleci na Marsa, choć krytykuje scenariusz jako przesadnie uproszczony i propagandowy. Zwraca uwagę na zasadnicze problemy techniczne: ogromną odległość między planetami, promieniowanie kosmiczne, konieczność zapewnienia tlenu, żywności i ochrony przed promieniowaniem, a także trudności z powrotem na Ziemię. Wskazuje, że Mars znajduje się setki razy dalej od Ziemi niż Księżyc, a jego odległość zmienia się od około 55 milionów do ponad 200 milionów kilometrów, zależnie od wzajemnego położenia planet. Dlatego jego zdaniem planowanie załogowego lotu w obie strony bez ponownego rozwinięcia programu księżycowego jest co najmniej przedwczesne. Rozmówcy poruszają problem promieniowania poza ochronnym obszarem ziemskiej magnetosfery. Przywołują dane sondy Voyager, która opuściła obszar dominacji wiatru słonecznego i zarejestrowała znacznie silniejsze promieniowanie galaktyczne. Wiatr słoneczny ma częściowo chronić Układ Słoneczny przed wysokoenergetycznymi cząstkami, a dodatkową osłonę Ziemi zapewniają magnetosfera i atmosfera. Wspomniano również o pasach Van Allena. Oficjalne misje księżycowe są przywoływane jako argument, że problem da się technicznie ograniczyć, ale prowadzący zwraca uwagę na rozbieżność między dawnymi deklaracjami NASA a współczesnymi wypowiedziami o dopiero niedawnym rozwiązaniu kwestii promieniowania. Na tej podstawie sugeruje, że część technologii kosmicznych może być utajniona albo że oficjalne relacje z misji są niepełne. Kolejnym głównym wątkiem jest wiarygodność materiałów publikowanych przez NASA. Prowadzący i rozmówcy analizują możliwość wykorzystywania CGI, green screenu, samolotów wykonujących loty paraboliczne oraz innych metod symulowania nieważkości i transmisji z przestrzeni kosmicznej. Zwracają uwagę na nietypowe wypowiedzi astronautów, zakłócenia obrazu, szumy oraz zachowania, które interpretują jako dowody inscenizacji. Jeden z rozmówców zauważa jednak, że niektóre podejrzane elementy mogą wynikać ze słabej rozdzielczości obrazu, ograniczeń kamer, sposobu rejestrowania gwiazd i odbić albo naturalnych problemów technicznych. Dyskutowana jest także trudność realistycznego odtworzenia natury za pomocą grafiki komputerowej, zwłaszcza wody, lodu, odbić, pyłu i nieregularnych struktur powierzchni. Ostatecznie nie zostaje przedstawiony rozstrzygający dowód na fałszowanie transmisji, lecz raczej katalog wątpliwości i możliwych interpretacji. Wątek ten prowadzi do teorii o sfingowaniu lądowania na Księżycu oraz do filmu Capricorn One z 1978 roku w reżyserii Petera Hyamsa. Film przedstawia zainscenizowaną misję marsjańską i jest omawiany jako model tego, jak mogłoby wyglądać oszustwo oparte na scenografii, nagraniach studyjnych i ograniczonej liczbie wtajemniczonych osób. Podkreślono, że Hyams pracował przy telewizyjnych transmisjach programu Apollo, co miało zainspirować go do rozważań nad możliwością kontrolowania obrazu wydarzeń kosmicznych. Prowadzący nie odrzuca całkowicie realności lądowania Apollo, lecz twierdzi, że zachowanie Neila Armstronga, Buzza Aldrina i Michaela Collinsa podczas konferencji po powrocie było nienaturalne i „psychotyczne”. Rozważa dwie możliwości: astronauci mogli nie widzieć niczego, ponieważ misja została zainscenizowana, albo zobaczyli na Księżycu coś tak niezwykłego, że doświadczyli szoku i zostali zmuszeni do zachowania tajemnicy. Wśród hipotetycznych znalezisk wymieniane są budowle, instalacje i obiekty pozostawione przez nieznaną cywilizację. Z teoriami o ukrywanych odkryciach łączone są zdjęcia i formacje z regionu Cydonii. Prowadzący przywołuje „marsjańską twarz”, piramidy, geometryczne struktury oraz obiekty uznawane przez część badaczy za artefakty techniczne. Twierdzi, że późniejsze fotografie NASA przedstawiające twarz jako efekt gry światła zostały zmanipulowane, a pierwotne zdjęcie z 1976 roku miało zostać ujawnione dzięki jednemu z pracowników agencji. Wspomina także o rzekomych szczątkach zwierząt, formacji przypominającej szczura oraz obiektach podobnych do części maszyn. Przywołuje autorów zajmujących się takimi interpretacjami, między innymi Mike’a Barę i Richarda Hoaglanda. Jednocześnie w rozmowie pojawia się zastrzeżenie, że podobieństwo przypadkowych skał do znanych kształtów nie jest samo w sobie dowodem istnienia konstrukcji ani życia. Prowadzący uważa jednak, że NASA celowo unika wysłania misji do Cydonii, ponieważ mogłaby ona ujawnić ślady dawnej cywilizacji. Omawiając kolor Marsa, prowadzący sugeruje, że NASA modyfikuje barwy zdjęć, aby planeta wyglądała bardziej czerwono, niż wynikałoby to z rzeczywistych obserwacji. W jego opinii podobne zabiegi dotyczą także zdjęć Ziemi i innych materiałów publikowanych przez agencję. Krytyka obejmuje również opóźnienia programu Orion i wysokie koszty projektów NASA. Brak współczesnych załogowych lotów na Księżyc oraz trudności z budową nowych rakiet zostają przedstawione jako dowód, że oficjalne plany lotu na Marsa są niewiarygodne. Prowadzący rozważa trzy wyjaśnienia: istnienie tajnych napędów i pojazdów, których nie udostępnia się opinii publicznej; przygotowywanie przyszłej inscenizacji marsjańskiej misji w rodzaju Capricorn One; albo celowe ukrywanie przez NASA informacji o pozaziemskich artefaktach i cywilizacjach. W końcowej części rozmowa rozszerza się na możliwe, odmienne od ziemskiego formy życia. Uczestnicy podkreślają, że poszukiwania prowadzone są zwykle według założenia, iż życie musi opierać się na wodzie, tlenie, węglu i DNA. Rozważają organizmy wykorzystujące siarkę, krzem, kryształy lub inne mechanizmy chemiczne, a także hipotetyczne byty energetyczne i świadomości pozbawione materialnego ciała. Pojawiają się odniesienia do duchów, EVP, wielowymiarowych istot i tak zwanych rodsów, czyli szybko poruszających się form widocznych rzekomo na nagraniach, lecz niedostrzegalnych gołym okiem. Wspomniano także legendy o kryształowych lub diamentowych pająkach żyjących pod ziemią oraz o podziemnych bazach kosmitów. Rozmówcy przyznają, że nie dysponują twardymi dowodami, ale twierdzą, iż ograniczenia obecnej nauki nie pozwalają wykluczyć takich możliwości. Audycja obejmuje również krótkie komentarze polityczne dotyczące wydarzeń z jesieni 2015 roku: kryzysu migracyjnego, Agendy 2030, rozszerzenia rosyjskich działań wojskowych w Syrii, masowej inwigilacji prowadzonej przez brytyjskie GCHQ oraz ujawnień Edwarda Snowdena. W rozmowie o Syrii przedstawiono konflikt jako rywalizację mocarstw, w której Rosja wspiera Baszara al-Asada, Iran i Hezbollah, a państwa zachodnie wspierają wybrane ugrupowania rebelianckie. Prowadzący krytykuje także medialne doniesienia dotyczące zagrożeń epidemicznych i polityki zdrowotnej. Wątki te pełnią funkcję szerszego tła dla głównej tezy audycji: instytucje państwowe, media i agencje kosmiczne mają selekcjonować informacje oraz kształtować społeczne wyobrażenia o rzeczywistości. Ostatecznie prowadzący uznaje, że istnienie dawnego lub obecnego życia na Marsie jest bardzo prawdopodobne, lecz nie przedstawia dowodu, który potwierdzałby tę tezę.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).