Od wieków krążyły legendy o potężnych podziemnych labiryntach w Egipcie. Na kanwie tych opowieści powstała cała masa mitów, a stare powiedzonko mówi, że w każdej legendzie jest ziarnko prawdy. Natomiast w przypadku owych labiryntów okazało się, że te przysłowiowe ziarnko prawdy w rzeczywistości ma monstrualne rozmiary...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Dr Robert M. Schoch - geolog i geofizyk z Uniwersytety Bostońskiego w latach 90-tych odkrył, że Sfinks nosi silne ślady erozji od wody deszczowej, które mogły powstać jedynie w klimacie z dużą ilością opadów. Oznaczało to, że monument musiał powstać tysiące lat wcześniej, kiedy w Gizie panowały znacznie inne warunki. Schoch dodaje, że w okresie dynastycznym zdecydowano o przekuciu Sfinksa z dawnego posągu lwa do obecnej formy. Jego pierwotnymi twórcami mogli być przedstawiciele cywilizacji istniejącej jakieś 10 (lub więcej) tysięcy lat temu...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Uważa się, że pod płaskowyżem w Gizie rozciąga się szeroka sieć tuneli, jednak jak na razie egipskie władze nie przystają na prośby o zorganizowanie ekspedycji mającej na celu ich poszukiwanie i badanie. W wirze kontrowersji, sensacji i wzajemnych oskarżeń o nieszczerość pojawia się najprostsze z możliwych pytań: dlaczego tak ciężko jednoznaczne określić, czy pod powierzchnią płaskowyżu Giza znajduje się coś równie a może nawet bardziej ciekawego niż na powierzchni? Czy chodzi o jakąś wielką sensację, a może wręcz przeciwnie - niezwykłości dopatrują się tam ci, którzy najmniej wiedzą o archeologii.

(rozwiń opis)

(zwiń opis)