Podcasty 

Dyskusja o paraliżu sennym i zmorach sennych, czyli wszelakiego rodzaju dusiołkach, sukkubach, inkubach, brzydkich starych pomarszczonych babsztylach i innych stworach, które noc w noc przyprawiają miliony śniących na całym świecie o ciężkie palpitacje serca...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Na początku maja 1938 roku, Pan Kovac (pseudonim) leżał w łóżku w swoim domu nieopodal Mirkowic w Polsce. Około godziny czwartej nad ranem zauważył w swoim oknie dwóch młodo wyglądających ludzi o ciemnej karnacji. Wydawało się, że trzymają między sobą jakieś ciężkie urządzenie...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Fragment książki Leszka Szumana z 1981 roku. Jedna z pierwszych na polskim rynku pozycji poruszających tematykę życia po śmierci, reinkarnacji, PCD (pozacielesne doświadczenie - proponowany wówczas polski odpowiednik skrótu OOBE), itd.

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Obcy kolonizatorzy, którzy zjawili się na Ziemi przed tysiącami lat, toczyli między sobą wojny, po których ślad zachował się w starożytnych mitach i eposach. Tak twierdzi jednak z najpopularniejszych teorii wchodząca w skład paleoastrnautyki. Dziś przyjrzymy się kilku poszlakom i potencjalnym dowodom na epicką atomową wojnę bogów, jaka tysiące lat temu miała przetoczyć się przez III planetę od Słońca...

Atomowa wojna bogów to bardzo chwytliwy, ale nieuporządkowany temat. Co można powiedzieć o tym wątku teorii o starożytnych astronautach? Kim mieli być bogowie toczący epickie wojny opisane m.in. w Mahabharacie? A może wcale nie byli to przybysze z nieba, tylko pracywilizacja, która wskutek wojen jądrowych zatarła po sobie wszelkie ślady?

Najbardziej znany wątek dotyczący atomoej wojny bogów znaleźć można w mitologii i tekstach hinduskich. Chodzi m.in. o wzmianki na temat wiman - aparatów latających wspominanych m.in. w Mahabharacie i Ramajanie. Czym były i czy starożytni Indusi opisywali realne zdarzenia, czy raczej tworzyli pierwsze science-fiction?

Oprócz wiman, które jak wiemy miały zaskakujące możliwości bojowe, hinduskie teksty wspominają także o niszczycielskich broniach, które dziś nazwalibyśmy broniami masowego rażenia. Dla wielu osób ta analogia to nie przypadek...

Kolejnym koronnym i często wzmiankowanym dowodem na atomową wojnę bogów są znaleziska w Mohendżo Daro i Harrapie - dwóch miastach cywilizacji Doliny Indusu. Według pisarzy zajmujących się tematyką ancient aliens, w ruinach miast znaleziono nie tylko ślady wielkiej katastrofy, ale i pozostałości promieniowania radioaktywnego. Czy to prawda?

Osobą, która starała się wyjaśnić przyczyny atomowej wojny bogów był nikt inny jak Zecharia Sitchin, który twierdził, że była ona skutkiem konfliktu między Anunnaki. Czy jego wersja tej teorii jest przekonująca?

Oprócz opisów wiman i pogłosek o radioaktywności w Mohendżo Daro istnieją także inne ślady po domniemanej prawojnie. Chodzi o tzw. zeszklone forty czy "pustynne szkło". Do tego dochodzi również relacja o zniszczeniu Sodomy i Gomory. Czy te, całkiem sugestywne przesłanki, przekonują do teorii o konflikcie bogów?

Jedna z teorii tłumacząca katastrofę tunguską z 1908 r. mówi, że tak naprawdę była to eksplozja pozostałości z atomowej wojny bogów. Kolejna sensacyjna historia mówi, że słynny Czarny Rycerz - czyli domniemany obcy satelita krążący po orbicie również jest pozostałością z tych czasów. Jak podchodzić do takich rewelacji? Czy na Ziemi rzeczywiście mogły zachować się bronie użyte przez "bogów" do walki?

Wspomniana w trakcie audycji nowa książka:
Przemysław Nowakowski, Wojciech Chudziński "Śladem nowoczesnego mitu"

W debacie udział wzięli:
Przemysław Nowakowski, przemeknowakowski.pl/">pu..., współpracownik "Nieznanego Świata"
Marek Żelkowski, marekzelkowski.blogspot.c..., publicysta, współpracownik "Nieznanego Świata"
Chris Miekina, nowaatlantyda.com/">Nowa Atlantyda
Piotr Cielebiaś, www.nieznanyswiat.pl/">Ni... Świat, współprowadzący debatę
Marek Sęk "Ivellios", www.paranormalium.pl/">Ra... Paranormalium, współprowadzący i opiekun techniczny debaty

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

W latach siedemdziesiątych słynny badacz reinkarnacji, Ian Stevenson, poznał kobietę, która potrafiła płynnie mówić w języku bengalskim, w takiej formie w jakiej używano go 150 lat wcześniej. Jak przekazał Stevensonowi bengalski profesor P. Pal, współczesny język bengalski w 20 procentach składa się z zapożyczeń z języka angielskiego. Ta kobieta przeprowadziła jednak długie konwersacje z profesorem Palem, nie używając ani jednego zapożyczenia. Zamiast tego, używała więcej sanskryckich słów, tak jak robili Bengalczycy około 1810 do 1830 roku, w hipotetycznym okresie jej poprzedniego życia.

(rozwiń opis)

(zwiń opis)