Debaty Ufologiczne Online

[00:03] - Audycja z cyklu Debaty Ufologiczne. Jasnowidze i ekstrasensi niejednokrotnie próbowali zgłębić zagadkę UFO. I to nie tylko Krzysztof Jackowski, ale także psychotroniczni szpiedzy szkoleni przez służby USA i ZSRR. Co udało im się ustalić? Tego dowiemy się dzisiaj podczas kolejnej debaty ufologicznej online na żywo. Przy mikrofonie i za sterami technicznymi audycji jak zawsze Marek Sęk „Ivellios”. Po drugiej stronie połączenia internetowego są z nami Marek Żelkowski z Bibliotekarium oraz Piotr Cielega z Nieznanego Świata. Do dzisiejszej audycji wypowiedzi nagrali również Arkadiusz Miazga i Damian Trela. Jeszcze tylko przypomnę kontakty do Radia Paranormalium, pod którymi będzie można dzisiaj wysyłać nam wiadomości podczas audycji. Numer SMS 530 620 493, Skype radio.paranormalium.pl. Można także wysyłać nam wiadomości poprzez czaty Radia Paranormalium na www.paranormalium.pl oraz na YouTube. Nasz numer Gadą Gadu to 36 08 80 02. Jesteśmy także na Telegramie, na Facebooku, na fanpage'u Radia Paranormalium. Można także oczywiście dołączać do grup Radio Paranormalium i Czytelnicy Nieznanego Świata. A jeżeli ktoś woli, to może także wysyłać pytania, komentarze i różne inne wiadomości odnoszące się do naszej audycji na nasz adres e-mail radio@paranormalium.pl. A więc oddaję teraz głos Piotrowi Cielebiasiowi. Piotrze?

[01:54] - Dobry wieczór wszystkim. Witam was w kolejnej debacie ufologicznej, w której postaramy się odpowiedzieć na pytanie, co wynikło z eksperymentów jasnowidzów i ekstrasensów, którzy przy pomocy swoich zdolności próbowali zgłębić zagadkę UFO i kwestię obecności przybyszów z kosmosu na Ziemi. Ja się nazywam Piotr Cielebiaś. Jak wiecie, pracuję w miesięczniku Nieznany Świat, który się ukazuje od 33 lat i zajmuję się nauką z pogranicza, w tym oczywiście UFO również. Majowy numer znajdziecie w kioskach i na stronie www.nieznany.pl. Jest ze mną oczywiście też Marek Żelkowski, bydgoski pisarz, dziennikarz, publicysta, autor audycji Bibliotekarium, do której piątkowego wydania zapraszamy. Marek jest także autorem książki „Wojna cieni”, której drugi tom się ukaże w czerwcu. A że głupio jest czytać sam drugi tom, zachęcam do poszukania pierwszego. Wszystkie niezbędne linki, o których dzisiaj powiemy, wszystkie publikacje znajdziecie w opisie audycji. Po tych tradycyjnych ogłoszeniach parafialnych trochę dłuższych, bo przybywa nam słuchaczy i niektórzy mogą nie wiedzieć, kim jesteśmy, przejdźmy do rzeczy. Ale Marku, na chwilę oddam ci głos.

[03:13] - Ja tylko z drobiazgiem. To znaczy z tą „Wojną cieni” to jest tak, że zupełnie spokojnie, wbrew twoim obawom, można czytać od drugiego tomu, ponieważ rzecz dzieje się w tym samym świecie, a właściwie wszechświecie, ale oba tomy nie są narracyjnie powiązane. One oczywiście mają podobnych bohaterów. Niektórzy się tam powtarzają, przewijają ponownie, ale można zupełnie spokojnie czytać w odwrotnej kolejności. Jak się spodoba drugi, to może ktoś sięgnie po pierwszy. Człowiek w każdym razie nie jest uwiązany. To tylko tyle.

[03:54] - Jak powiedziałem po tych tradycyjnych parafialnych ogłoszeniach, czas na przejście do tematu, a właściwie na krótki wstęp do tego, o czym dzisiaj powiemy, bo temat jest dość nietypowy. Nie to, że jakiś wyssany z palca czy wyciągnięty z kapelusza, ale jednak taki, który dotąd u nas nie gościł, a w innych publikacjach czy też audycjach raczej też się nie przejawiał. Otóż postaramy się odpowiedzieć, a może raczej nie odpowiedzieć, tylko opowiedzieć, bo pytań bez odpowiedzi będzie dzisiaj bardzo dużo. Dlaczego chociażby CIA czy KGB wierzyło, że dzięki zdolnościom paranormalnym można zgłębić zagadkę UFO? Dlaczego wynajęto jasnowidzów czy też innych ekstrasensów do tego, aby próbowali się przez tą zasłonę niepewności i tajemnicy przebić? Opowiemy, co na ten temat mówił Krzysztof Jackowski. Dlaczego ekstrasensi z projektu Stargate nie mogli przebrnąć, przebić się przez jakieś pole siłowe wokół obcych? I czy to prawda, że niektórzy ludzie, którzy dysponują tak zwanym szóstym zmysłem, mają większe szanse na spotkanie z UFO? To, o czym dzisiaj mówimy, może dla wielu osób, szczególnie tych przyzwyczajonych do takiego mechanistycznego, materialnego pojmowania UFO, być lekko nie do przyjęcia. Bardzo mocno wiąże się z parapsychologią, nawet z ezoteryką. Natomiast takim asumptem w ogóle do zajęcia się tym tematem było to, co powiedział niedawno George Knapp. George Knapp to jest znany dziennikarz i reporter z Los Angeles, który niejednokrotnie podejmował w mainstreamowych mediach tematy trudne, czyli zjawiska z pogranicza, teorie spiskowe, UFO. Naszym słuchaczom, a też także czytelnikom ogólnie w Polsce Knapp jest znany głównie jako ten, który medialnie odkrył rancho Skinwalkera i napisał na ten temat pierwszą książkę. W dzisiejszym programie będziemy też stosować pewne terminy: ekstrasens i jasnowidz. Oba są bardzo szerokie i w sumie są bardzo nieprecyzyjneOtóż ekstrasens, jeżeli się ktoś z tym nie spotkał, jest to osoba dysponująca tak zwanym szóstym zmysłem, nadzmysłem, czyli zdolnościami do szerszego pojmowania, postrzegania rzeczywistości. Jasnowidz to z kolei osoba dysponująca darem prekognicji w takim ogólnym znaczeniu, ale i retrokognicji, czyli na przykład zaglądania w przeszłość. I ten jasnowidz ma to jako główny zmysł. Inaczej, on odbiera rzeczywistość szerszą przez wizje, przez coś, co przypomina widzenie. Te obrazy się pojawiają, on je widzi. Także każdy jasnowidz jest ekstrasensem, ale nie każdy ekstrasens jest jasnowidzem, ponieważ wielu z nich korzysta z innych umiejętności. Samo słowo jasnowidz ma współcześnie bardzo umowne znaczenie i niekiedy jest synonimem słowa ekstrasens. I to taki krótki wstęp, ale przejdźmy do najciekawszej rzeczy. Otóż w podcaście, który ukazał się pod koniec kwietnia, George Knapp powiedział o wizycie w Rosji, którą odbył tuż po upadku Związku Radzieckiego. Jak stwierdził, poszukiwał tam informacji o UFO. Natknął się na ślad bardzo rozbudowanego projektu badawczego. Tym projektem był oczywiście projekt Mietka, jeżeli się ktoś interesuje historią ufologii. Wnioski, które wypływały z badań radzieckich wojskowych i naukowców nad UFO, są nadal bardzo aktualne. Natomiast najciekawsze było to, co Amerykanin dowiedział się od wojskowego nazwiskiem Aleksiej Jurewicz Sawin. Był to generał broni, który podzielił się z nim informacjami o projekcie, w którym brał udział, a który dotyczył techniki tak zwanego widzenia na odległość. Pod nazwą tą w takim dużym skrócie rozumiemy jasnowidzenie stosowane albo praktyczne, czyli zbieranie informacji o odległych miejscach, obiektach albo osobach, do których nie udało się dotrzeć innymi sposobami. Sowieci, tak jak Amerykanie, doszli do wniosku, że na przykład tajne bunkry czy poligony, miejsca niedostępne dla satelitów mogą być dostępne właśnie dla jasnowidzów. Marku, dlaczego radzieccy i amerykańscy oficerowie wierzyli, że coś takiego jest możliwe? I dlaczego próbowali przede wszystkim, jako jeden z tych swoich pierwszorzędnych celów, odnieść się do zjawiska UFO?

[09:18] - Może na początek taka odpowiedź nieco z przymrużeniem oka. To znaczy próbowali, bo już byli trochę zmęczeni materialistyczną ideologią, która panowała w Związku Radzieckim, bo ona oficjalnie była naukowa. Sama filozofia marksistowska podobno była naukowa, ale jakby to państwu powiedzieć delikatnie, ona miała tyle samo z nauką wspólnego, co fantastyka naukowa. Mniej więcej. Czyli coś tam rzeczywiście czerpała, ale może nie do końca. Powiem tak: ponieważ tak sobie to układałem, że ponieważ te oficjalne metody stosowane dotychczas przez poprzedników oraz na bieżąco przez Związek Radziecki nie zawsze przynosiły rezultaty. Chociaż środki, siły, które były przeznaczane w Związku Radzieckim na różnego rodzaju akcje wywiadowcze, szeroko pojęte, były naprawdę ogromne. I okazywało się, że to raz przynosiło świetne rezultaty, bo w końcu ze Stanów Zjednoczonych idea, a w każdym razie bardziej szczegółowe plany konstrukcyjne bomby atomowej na przykład były wykradzione. To oczywiście było bardziej skomplikowane, nie aż tak trywialnie proste, niemniej sporo technologii, sporo różnych wynalazków w Związku Radzieckim znalazło się dzięki pracy wywiadowczej. Natomiast w pewnym momencie zaczęły się przebijać tam, oczywiście najpierw tępiono zabobon, bo w Związku Radzieckim z rozkoszą zajmowano się tępieniem zabobonów. I w ramach tępienia zabobonów oczywiście wszystkie tego rodzaju teorie, o jakich Piotr wspomniał, były delikatnie wycinane. Na początku absolutnie nie, tylko nauka i to taka twarda, odtąd dotąd, w centymetrach, w kilogramach i tak dalej, z wzorami fizycznymi. Żadnej paranormalności. Ja zaczynam podejrzewać, bo oczywiście wiedzy na ten temat nie mam, ale wydarzenia historyczne na to wskazują, że w pewnym momencie w Związku Radzieckim zaczęło się różnych ludzi zajmujących się alternatywną nauką. Chociaż ta nazwa nie jest precyzyjna. Za chwilę państwo się przekonacie dlaczego. W każdym razie tym, co zwykliśmy uważać za alternatywną naukę, pojawiło się dosyć sporo i coMoże być zaskakujący przynajmniej dla tych, którzy śledzą historię ZSSR. Oni nie byli, a w każdym razie nie wszyscy byli tępieni. Wydawać by się mogło, że w takim dosyć opresyjnym państwie, jakim był Związek Radziecki, jak ktoś wystaje poza oficjalną naukę, poza oficjalne zasieki, to mu się tę dziedzinę badawczą obcina, wycina, a w każdym razie uszczupla jego możliwości. Tymczasem tak się nie działo w Związku Radzieckim. I tu to przypuszczenie, o którym powiedziałem. Wydaje mi się, że w pewnym momencie ktoś doszedł do wniosku dosyć zbieżnego z tym, co w ciągu ostatnich dwóch audycji, tylko już mi się zaczyna mylić, co było mówione w „Bibliotekarium”, a co było mówione w ramach naszych wspólnych audycji. Natomiast ktoś doszedł do wniosku, że może ten przedrostek „paranormalne” jest po prostu zbędny. Może to są takie obszary nauki, których jeszcze oficjalna nauka nie obejmuje. I skoro byłaby szansa, żeby czegoś się dowiedzieć o wrażym USA tudzież innych państwach, z którymi Związkowi Radzieckiemu było nie po drodze, to czemu nie? Spróbować można. I stąd się wzięły najrozmaitsze projekty. Nie będę ich państwu teraz streszczał, ale także związane właśnie z przenikaniem do różnego rodzaju budynków, podziemnych schronów, tajnych archiwów i tak dalej. Próbowano to przynajmniej robić, bo można by zadać takie proste pytanie: a dlaczego właściwie nie robić tego, skoro istnieje jakaś cień szansy? I teraz zastanawiałem się na temat tego UFO. Bo skoro temat stał się modny, a przypomnę, że od końca lat 40. UFO, latające talerze, ta stara nazwa czy jakkolwiek nazwiemy te obiekty, stały się niezwykle popularne w kulturze masowej przynajmniej, ale też wśród ludzi, którzy interesowali się dziwami tego świata. Więc znowu, skoro była do wyjęcia jakaś tajemnicza technologia, coś, co wykraczało poza codzienność, bieżączkę, skoro można było spróbować, skoro zresztą szły ze Stanów Zjednoczonych takie sygnały, że być może Amerykanie uzyskali dostęp do technologii obcych, to czemu znowu nie spróbować zobaczyć, co się za tym UFO kryje? Tak bardzo z grubsza wyjaśniałbym to zainteresowanie. W każdym razie zwracam na jedno uwagę: kiedy się patrzy na Związek Radziecki, na to miejsce, w którym materializm i naukowość miały królować, to paradoksalnie środowiska naukowe, przynajmniej część z nich, nie wystrzegała się odwołań do jasnowidzenia, do różnych praktyk wyciągniętych z kultury, sięgających wróżb, magii bardzo wczesnej czy tym podobnych zjawisk. Zatem również jasnowidzenie okazało się koniec końców również pewną metodą wywiadowczą i przy okazji naukową. To tak w skrócie.

[16:16] - Tak. Przypominam, że Jordan Knapp przyznał się ostatnio w podcaście „Weaponize”, że odwiedził Rosję. Jeden z generałów opowiedział mu o programie szkolenia w wojsku jasnowidzów. Knapp wspomina na przykład, że pokazano mu taki film instruktażowy, bo tych jasnowidzów werbowano tak naprawdę spośród marynarzy. Jak się okazywało, że któryś ma dużą skuteczność w próbach jasnowidzenia czy też postrzegania na odległość, to był szkolony, bo okazuje się, że tą zdolność można było sobie jakoś samemu wypraktykować. O tym jeszcze będziemy mówić. Natomiast Jordan Knapp wspomina tak: „Pokazał nam pan generał Sawin nieco filmów instruktażowych, gdzie pokazano rosyjskiego marynarza, którego umieszczono na dnie łodzi, a potem zapytano o rozmieszczenie innych jednostek, przy czym nie miał on możliwości wyjścia na zewnątrz. Był w tym niezwykle skuteczny” — mówi dziennikarz. Ale najciekawsze w tym przypadku były oczywiście próby ze zdalnym postrzeganiem tego, co znajduje się wewnątrz zjawiska UFO, wewnątrz obiektu UFO. Kto tym kieruje? Kto tam siedzi? Według Knappa ci sowieccy psychotroniczni szpiedzy mieli dokonywać projekcji swojej świadomości także poza Ziemię. Mieli komunikować się z kosmicznymi inteligencjami. Jak mówił Knapp, wchodzili w ciała innych istot i odbywali z nimi rozmowy, wymieniali informacje albo obrazy. Niektórzy z nich to wszystko zapisywali niczym channelingi. Czy te techniki różniły się jakoś od współczesnych channelingów? Trudno powiedzieć. Moim zdaniem raczej nie. Pytanie tylko, czy Sowieci otrzymali tą drogą jakieś użyteczne albo przełomowe informacje, które nie zostały ujawnione. Tego się oczywiście nie dowiemy, nie mamy takich możliwości. Natomiast doszli do wniosku, żeZjawisko, którego zbadać się nie da, bo to ujawnił program Sietka. Oni siedzieli wiele lat nad tym i nie doszli do żadnych konkretnych wniosków. Skoro nie da się tego badać normalnymi sposobami, wynajmijmy do tego kogoś, kto widzi więcej. Stąd też ci jasnowidze. Niestety losy tego programu sowieckiego są troszeczkę owiane tajemnicą. Na pewno gdybyśmy pogrzebali w tamtejszej literaturze, odkrylibyśmy nieco więcej, ale za chwilę powiemy, co w ramach siostrzanego programu zwanego Stargate dowiedzieli się o UFO psychotronicy amerykańscy. Marku, nie ma dyskusji o jasnowidzach w Polsce obecnie bez wspomnienia najgłośniejszej postaci, najsłynniejszego jasnowidza naszych czasów. Może nie najsłynniejszego polskiego jasnowidza w ogóle, bo za takiego moim zdaniem powinien uchodzić ojciec Kimiuszko, ale odnoszę się tutaj oczywiście do Krzysztofa Jackowskiego. Nie jest tajemnicą, Marku, że cieszy się ogromną popularnością. Jest osobą medialną, w zasadzie takim zjawiskiem medialnym, bo te jego transmisje na YouTubie przyciągają naprawdę mnóstwo ludzi i tak naprawdę wielokrotnie pytano go o kwestie UFO i kosmitów. I to nie tylko teraz, ale i w czasach trochę dawniejszych, kiedy jeszcze taki znany nie był. Co ciekawe, jeżeli śledzicie jego kanał, to wiecie, a jeżeli nie śledzicie, to wam powiem, że bodajże pod koniec marca na życzenie widzów w jednej ze swych transmisji na żywo, ta transmisja się nazywa „Jasnowidzenie rzeczy różnych”, Krzysztof Jackowski odniósł się do obecności na Ziemi obcej inteligencji. Może troszeczkę bardziej w zamierzchłych czasach. Natomiast około 38 minuty owego live'a powiedział, że widzi w czasie swojej wizji UFO przy piramidzie.

[20:47] - Tak.

[20:49] - Potem powiedział, że te istoty z UFO nie mogły mieszkać na Ziemi, że musiały mieszkać pod ziemią. A kiedy one odleciały, to ludzie wykorzystali piramidy do innych celów. To wszystko należy wziąć w duży cudzysłów, bo piramid w Egipcie jest tak naprawdę bardzo dużo. Po koślawości niektórych z nich widać, że raczej nie są dziełem istot z innych planet. Ale Jackowski coś powiedział. Nie był to koniec wizji. On tam jeszcze zawarł kilka innych szczegółów. Słuchałeś tego?

[21:26] - Tak. Oczywiście, że tak. Z tego, co ja pamiętam, to była audycja, którą od czasu do czasu Krzysztof Jackowski wykonuje z postacią niezwykle ważną w polskim YouTubie, a mianowicie z Actorem Krzysztofem Woźniakiem. W tej wspólnej audycji on mówił właśnie o tej piramidzie i o tych dziwnych zachowaniach obcych. Co chciałeś, Piotrze, dodać? Czy mogę jechać dalej?

[22:01] - Nie, możesz kontynuować, bo to nie był ostatni raz, ani też pierwszy raz, kiedy Jackowski się odnosił do tematu UFO, bo on już wcześniej próbował brać udział albo być wykorzystany w badaniach ufologicznych.

[22:20] - Zgadza się. To znaczy jedno trzeba powiedzieć, że Krzysztof Jackowski nie jest specjalnie wyrywny, jeśli chodzi o ten temat. To nie jest tak, że z dużą częstotliwością epatuje nas różnego rodzaju obrazami, różnego rodzaju wizjami na temat UFO. Nie, raczej robi to w sposób taki rzadki, a poza tym raczej nakłoniony niż tak sam z siebie. Ta ostatnia wizja to, tak jak Piotr powiedział, mowa o piramidach. Tam była też mowa, że te piramidy powstały po to, żeby chronić obcych, którzy przybyli na Ziemię i póki co nie mogli się z tej Ziemi przez jakiś czas ruszyć. I tam pod tą piramidą oni mieli swoje pomieszczenia, byli chronieni przed promieniowaniem naszej gwiazdy, bo nie za bardzo lubili, nie za bardzo dobrze znosili to promieniowanie. W dodatku nawiązali siłą rzeczy kontakt z ludzką cywilizacją na tym poziomie, na jakim ona była. Obiecywali ci obcy między innymi pomoc w budowie różnych budowli. W każdym razie wznieśli te piramidy, tam pod piramidami znaleźli miejsce dla siebie, a na te piramidy ludzie patrzyli z pewnym jednak podziwem, bo te krzywe piramidy, przynajmniej te trzy najważniejsze, które są najczęściej podziwiane, to, że one są dzisiaj krzywe, wcale nie znaczy, że one były krzywe kiedyś. Jeśli wierzyć egiptologom, to one kiedyś wyglądały nad wyraz atrakcyjnie, bo były pokryte taką wapienną wykładziną.Nie wiem, czy to słowo wykładzina akurat pasuje. Nie mam innego, więc niech zostanie wykładzina. Były w słońcu, które tam mocno operuje, wydawały się białe, w dodatku zwieńczone były taką małą piramidką ze złota ponoć, więc było na co popatrzeć. Ale ważne jest też to, że musieli ci kosmici oczekiwać na pomoc i czekali na ziemi pod piramidą. Czekali na ratunek. Gdzieś tam, podobno w cieniu Księżyca, na orbicie Księżyca, ale w cieniu, podobno był tam przechowywany statek kosmiczny, który czekał na lepsze czasy, na ratunek. Krzysztof Jackowski, kiedy mówił o tych wydarzeniach, nie precyzował zbyt dokładnie czasu. Mówił o czasach faraonów. Wiecie państwo, jak ktoś zna historię, to jest bardzo nieprecyzyjne, bo te czasy jednak się rozciągają w tysiąclecia. W związku z tym to datowanie dosyć pobieżne. W każdym razie ci kosmici ponoć według wizji Krzysztofa Jackowskiego przypominali ludzi, ale byli od nich nieco wyżsi. I tak jak mówiłem wcześniej, zdecydowanie unikali dnia, bo ten dzień, a właściwie nie tyle dzień, co promieniowanie naszej gwiazdy, było dla nich szkodliwe. Gdzieś tam znajdowało się w okolicach piramidy wejście dla kosmitów. Ono ponoć dzisiaj jest zasypane piaskiem. Jak opisywał Krzysztof Jackowski, ma ono charakter półkolisty, drzwi do nich prowadzące, prowadzące do tych podziemi mają taki półkolisty kształt. Krzysztof Jackowski posunął się nawet w tej audycji, o której w tej chwili mowa, do próby zidentyfikowania, opisania symbolu, który był znakiem obcych. Dowiedzieliśmy się, że to były cztery kwadraty i jakieś jeszcze inne znaki. Tyle mniej więcej w takim ogromnym skrócie tego, co ostatnimi czasy, więc dosyć w tym roku, tak jak była mowa chyba miesiąc, półtora miesiąca temu. A może to już dwa właściwie. W każdym razie tyle mniej więcej wiemy z tego ostatniego przekazu. Ale tak jak Piotr powiedział, to nie była pierwsza próba. Tak chronologicznie, to zupełnie pierwsza, którą ja zidentyfikowałem. Ta próba wiązała się, myślę, że jakby się głębiej poszukało, to można by znaleźć coś jeszcze. Natomiast ja znalazłem wypowiedzi Krzysztofa Jackowskiego dotyczące znaków, które pojawiały się w okolicach Wylatowa, tutaj blisko Bydgoszczy, na Kujawach. Kiedy zaczęły się pojawiać te tajemnicze kręgi w zbożu, piktogramy, wówczas Krzysztof Jackowski o dwóch rzeczach powiedział. Tam przybywali do tej wsi ufolodzy, naukowcy, którzy ustalali, jak to jest z tym Wylatowem, czy to jest kontakt z obcą cywilizacją, czy może coś innego. I tam był Krzysztof Jackowski również, który podczas pobytu w Wylatowie doznał dwóch wizji. Pierwsza z nich miała bezpośredni związek z UFO. Jackowski wskazał UFO, w każdym razie z tymi piktogramami. Wskazał, który z piktogramów został stworzony przez przybyszów. I tu pada taka rzecz, która daje pewne informacje. Określenie pada: z innego wymiaru, przybysze z innego wymiaru. Wskazał też te piktogramy, które były ponoć dziełem ludzkich rąk. A druga wizja odnosiła się konkretnie do postaci Roberta Bernatowicza. Wszyscy ci zainteresowani tematem ufologii oraz takich zjawisk bardzo bliskich, postać dla nich znana. Robert Bernatowicz to prywatnie przyjaciel Krzysztofa Jackowskiego i na ten temat również Krzysztof Jackowski się wypowiadał. Ale ja pamiętam, nie mogłem tego zlokalizować przed dzisiejszym naszym spotkaniem. Pamiętam taką wypowiedź Krzysztofa Jackowskiego. To był może rok 2011, może 2010, może 2012. Nie mogę tego dzisiaj namierzyć. W każdym razie Robert Bernatowicz wspomniany już spotkał się z Krzysztofem Jackowskim w Warszawie, a konkretnie w Złotych Tarasach, więc już nawet umiejscowienie podaję. Jakby ktoś znalazł ten filmik, to będę bardzo wdzięczny. I tam Robert Bernatowicz zadawał Krzysztofowi Jackowskiemu różne pytania, różnych rzeczy dotyczące, ale w pewnym momencie rozmowa zeszła na dziury w ziemi. Już państwu mówię, o co chodzi. W okolicach Inowrocławia, jeżeli dobrze odtwarzam w pamięci, znaleziono takie dosyć tajemnicze otwory, które sięgały dosyć głęboko. Nie wiadomo, jak były wykonane, bo tam żadnych śladów, poza tym, że otwór był, żadnych śladów wiercenia czy kopania, czy czegokolwiek innego nie było.I wówczas Krzysztof Jackowski w tychże Złotych Tarasach się skupił i powiedział Robertowi Bernatowiczowi o tym, że ma wizję, że to są rodzaje śrub czy świdrów, które wnikają w tę ziemię, coś tam pobierają i to tak mniej więcej wygląda. I że to oczywiście nie ma charakteru ziemskiego, że to nie jest działalność ludzka, że te dziwne otwory powstają właśnie na skutek tej ingerencji. Tam nie padały jakieś doprecyzowania dotyczące kto, co, z jakiego wymiaru albo z jakiej części wszechświata. Nie, to nie padało, natomiast była mowa o właśnie jakichś takich urządzeniach, tu za to słowo nie odpowiadam, które nadlatują, pojawiają się gdzieś z góry i rodzaj takiego świdra, który pobiera próbkę. Tak to przynajmniej w sposób kaleki dosyć pewnie z pamięci odtwarzam. Tak jak powiedziałem, wdzięczny będę, jeśli któryś ze słuchaczy namiar na ten filmik da, bo troszkę pogrzebałem w tym internecie, przyznaję, dosyć pospiesznie, więc mogło mi coś umknąć. A myślę, że warto by czasami do takich archiwalnych nagrań, minimum 10 lat to nagranie ma, warto by do takich nagrań sięgnąć.

[31:52] - Jeżeli chodzi o wnioski jasnowidzów na temat zjawiska UFO, to każdy musi sobie mierzyć je swoją miarą i oceniać według swoich własnych standardów. Nie jesteśmy w stanie powiedzieć, który z jasnowidzów był bliżej prawdy z tych nazwisk, które dzisiaj padną. Czy to wszystko w ogóle miało jakiś sens? A może każdy z nich znalazł jeden groszek i jeżeli te groszki zbierzemy razem, może rzuci nam to nieco światła na zjawisko UFO. Ale drodzy słuchacze, jeżeli mowa o jasnowidzach, to nie można pominąć Jackowskiego. Ale gdy mowa o UFO, nie można nie wspomnieć o Arku Miazdze i Damianie Treli. Panowie, chociaż nie są obecni w audycji na żywo, to zgodzili nam się nagrać kilka komentarzy i one się pojawią w trakcie naszego programu. Teraz pora na pierwszy z nich. Damian Trela, który jest wam doskonale znany, przed kilkoma dobrymi miesiącami spotkał się z Krzysztofem Jackowskim przy okazji imprezy organizowanej przez telewizję internetową Studio VTV1. Rezultatem tego był niezwykle ciekawy wywiad na temat tego, jak jasnowidz widzi przyszłość kraju i świata. Ten wywiad opublikowaliśmy w „Nieznanym Świecie”. Link gdzieś tam pod spodem. Natomiast Damian nie byłby sobą, gdyby nie zapytał pana Jackowskiego o zjawisko UFO. No i okazało się, że ma on do powiedzenia bardzo dużo. I nie dotyczy to wyłącznie jego wizji i przeczuć, ale także tego, z czym się zgłaszali do niego ludzie. Posłuchajmy, co miał na ten temat do powiedzenia Damianowi.

[33:30] - W ubiegłym roku miałem przyjemność brać udział w bardzo szczególnej imprezie. Była to II Ogólnopolska Konferencja Zjawisk Paranormalnych i Zdolności Pozazmysłowych organizowana przez Fundację Latodeja i Studio VTV w Czuchowie, gdzie udzieliłem prawie trzygodzinnego wykładu poświęconego tematyce UFO. Ale to nie ja byłem oczywiście główną gwiazdą całej imprezy, bo był nim właśnie Krzysztof Jackowski, można powiedzieć najsłynniejszy polski jasnowidz. I to publika na nim skupiła swoją szczególną uwagę. Nie bez przyczyny, bo Krzysztof Jackowski w sposób bardzo interesujący opowiadał o swoich wieloletnich doświadczeniach związanych właśnie z jasnowidzeniem. Ale podczas tej imprezy miałem przyjemność poznać go osobiście i przeprowadzić z nim nawet wywiad, który czytelnicy „Nieznanego Świata” mogli przeczytać w ubiegłym roku, bodajże w numerze grudniowym ten wywiad się ukazał. Ja go serdecznie polecam, bo Krzysztof bardzo ciekawie opowiadał o swoich doświadczeniach. Ale w tej naszej długiej rozmowie poruszyliśmy oczywiście wiele różnych spraw, nie tylko związanych z tematyką pozazmysłową, psychotroniczną, ale również ocierającą się o bliską mi tematykę UFO. Jak się okazało, Krzysztof Jackowski od wielu lat interesuje się takimi zagadnieniami. Nawet był świadkiem dwukrotnie obserwacji UFO. Wprawdzie nie były to jakieś wyjątkowe zdarzenia, bardziej takie dalekie obserwacje, ale one dały mu jakiś punkt widzenia na temat tego, że faktycznie w zjawisku UFO coś jest szczególnego, że nie jest to jakiś wymysł ludzi, którzy postradali zmysły, ale jest to autentyczne zjawisko. On jest bardziej zwolennikiem koncepcji takiej, że są to kontakty, które mogą dotyczyć odwiedzin ludzi z przyszłości. Taką ma tezę. Aczkolwiek jak przysłuchiwał się mojemu wykładowi, to powiedział mi, że pozwolił sobie nieco poszerzyć swoją wiedzę w tym kierunku i otworzył oczy trochę szerzej na to i uświadomił sobie, że jednak tematyka UFO jest dosyć złożona. I w tych naszych takich pozakulisowych rozmowach właśnie poruszyliśmy kilka ciekawych historii. Jak się okazuje, Krzysztof Jackowski znał wiele tego typu historii. To nie tylko są jego osobiste doświadczenia, ale też znał od wielu swoich znajomych o podobnych historiach. Utkwiło mi w pamięci takie jedno szczególne zdarzenie, które mieliśmy gdzieś jeszcze przy okazji rozwinąć w takich rozmowach telefonicznych, ale jak to bywaZ Krzysztofem czasami jest bardzo trudno, bo jest trudny przez telefon, więc jak na razie nie udało nam się rozszerzyć tego tematu, który był poruszony w bardzo późnowieczornych rozmowach. Opowiedział mi o historii, która miała miejsce w okolicach Czuchowa w latach 80. Dotyczyła ona emerytowanego policjanta, który wraz z dwoma kolegami został wezwany na zgłoszenie dotyczące pojawienia się niezidentyfikowanego obiektu latającego w okolicach Czuchowa. Jak opowiadał mi Krzysztof, najpierw było zgłoszenie, które wypłynęło z jednostki wojskowej. Prawdopodobnie obrona powietrzna dostała jakiś sygnał. Być może ten obiekt został namierzony na radarach i temat został przekazany dalej lokalnie do lokalnej jednostki milicyjnej. Został wysłany patrol w celu sprawdzenia, czy faktycznie coś jest widoczne w okolicy. Jak się okazało, faktycznie było. Kiedy trójka panów podjechała niską milicyjną, klasyczną, okazało się, że poza miejscowością wisi dziwny, duży obiekt sporych rozmiarów. Jak opisywał mi to Krzysztof, obiekt mógł mieć nawet długość około 200 metrów i bardzo nisko wisiał nad ziemią. Ci panowie podjechali praktycznie pod sam obiekt, mieli go nad sobą i przez kilkanaście minut obserwowali to fenomenalne zjawisko. Z informacji, które mi się udało ustalić, wynikało, że był to bardzo srebrzysty, metaliczny obiekt, który miał gładką powierzchnię. Można powiedzieć, że nawet odbijało się światło księżyca od tego obiektu. Ci panowie stali przez kilka minut nad tym obiektem, po czym połączyli się radiostacją ze swoją jednostką i zgłosili, że faktycznie widzą obiekt, ale dostali informację, że mają natychmiast wracać do swojej jednostki, do komisariatu. Później obiekt prawdopodobnie odleciał bezdźwięcznie. Nie wiadomo, czy był widoczny na radarach, czy nie, ale można wnioskować, że był faktycznie widoczny, skoro informacja najpierw wypłynęła od wojska. Później podobno został wysłany jeszcze patrol wojskowy, ale nie wiadomo, jak się ta historia dalej rozwinęła. To jest bardzo fragmentaryczna historia, ale bardzo intrygująca. W zasadzie przypomina wiele tego typu historii, które rozegrały się w latach 80. Można potraktować ją jako bardzo intrygującą ciekawostkę, którą przekazał mi w naszej rozmowie Krzysztof.

[39:38] - Jak się okazuje, Krzysztof Jackowski nie tylko interesuje się zjawiskiem UFO, nie tylko je zgłębia, ale nawet był świadkiem kilku obserwacji. Bardzo interesująca sprawa, ale przejdźmy do tego, co o UFO dowiedzieli się ekstrasensi biorący udział w amerykańskim projekcie Stargate. Czasami mówi się o nich psi szpiedzy albo psychotroniczni szpiedzy, bo nie tylko Sowieci, jak musicie wiedzieć, próbowali tego widzenia na odległość. Nie tylko oni starali się eksplorować kosmos czy zgłębiać tajniki zjawiska UFO przy pomocy zdolności parapsychicznych. Równolegle czynili to Amerykanie w ramach wspomnianego projektu Stargate, chociaż miał on też inne kryptonimy, między innymi Grill Flame czy Gondola Wish. Był on prowadzony przez Agencję Wywiadu Departamentu Obrony, czyli DIA. Jego ramy czasowe są trochę płynne, bo mówi się o okresie pomiędzy 1978 a 1995 rokiem, czyli naprawdę bardzo długo. Trzeba jednak powiedzieć, że nie było to supertajne przedsięwzięcie przeprowadzane w laboratoriach pod ziemią wśród naukowców ubranych w sterylne białe kombinezony. Nie, oni raczej gromadzili się w baraku, w starym budynku i tam przeprowadzali swoje doświadczenia. Literatura przedmiotu na temat projektu Stargate mówi nam wiele o tym, jak to robiono, kto w tym brał udział, jakie były osiągnięcia. Możecie o tym przeczytać w książce pod tytułem „Penetracja”, która ukazała się w Polsce bardzo wiele lat temu. Jest to książka Ingo Swana, jednego z wizjonerów, którzy brali w tym projekcie udział. Powiedzmy może na początek kilka słów na temat tego projektu. Otóż wytypowano tam grono osób, ochotników czy też żołnierzy, którzy cieszyli się największą trafnością, jeżeli idzie o postrzeganie pozazmysłowe, widzenie na odległość. Prócz Swana był to między innymi Pat Price i Joseph McMoneagle. Dużo o tych amerykańskich psychotronicznych szpiegach wiemy z książki Jima Marsa. To był publicysta, pisarz, który był jednym z ojców teorii spiskowej na temat zamachu na Johna Kennedy’ego.On napisał książkę „Psy Spice”, czyli „Psychotroniczny szpiedzy”, gdzie zawarł między innymi informację o tym, jak owi jasnowidze wojskowi próbowali badać zjawisko UFO i kosmos. Czyli Marku, jak powiedziałeś przed chwilą, w Związku Radzieckim panowało pewne otwarcie na tego typu techniki, ale okazuje się, że również w Stanach Zjednoczonych, tych, które podchodziły do tematu UFO w sposób bardzo sceptyczny już w tym okresie, otworzyła się pewna bardzo niezwykła furtka dla bardzo niesamowitych eksperymentów.

[43:11] - Ja się wcale nie dziwię, że się otworzyła furtka, bo na początku lat 70. Amerykanie szacowali, że Związek Radziecki wydaje kilkadziesiąt milionów dolarów na różnego rodzaju badania psychotroniczne. Sumy poważne, na pewno niebanalne. W związku z tym mus było spróbować zrobić coś podobnego. Znalazłem informację, że ten projekt Stargate ruszył, o którym mówisz, w 78 roku, ale być może zachętą do tego było to, że kilka lat wcześniej, bodajże dwa lata, ale tu głowy nie położę, dzięki różnego rodzaju paranormalnym zjawiskom odkryto szpiegowski samolot radziecki. Znaleziono go po prostu, więc to było uznane za sukces. Radziecki samolot szpiegowski w 76 roku. To była pani, niech zerknę, Rosemary Smith była jedną z asystentek zwerbowaną, jeszcze nie było Stargate'a, do takich wstępnych badań. Przypuszczam, że to mógł być, może nie jedyny, ale jeden z takich motorów napędowych, że udało się, a zatem próbujmy dalej, bo skoro to jednak może przynosić jakieś efekty, to czemu nie? I stąd myślę, ten projekt po prostu ruszył. Tak jak powiedziałeś, on się ciągnął przez całe lata 80. Różne zmiany organizacyjne. Niewiele tak naprawdę, ja przynajmniej nie znalazłem zbyt wiele informacji na temat, co oni tak do końca tam robili. W sumie trudno się dziwić, skoro to były tajne, przez poufne i tak dalej. W każdym razie w 85. roku, o ile dobrze pamiętam, amerykański rząd ograniczył albo nawet zakończył finansowanie tego programu. I tu właśnie jest pewna zagwozdka, bo może zakończył, a może po prostu przemianował, bo tam się pojawia nazwa, której zapomniałem, przepraszam. W każdym razie inna nazwa tego projektu i ten nowy projekt był finansowany przez Dyrekcję Wywiadu Naukowego i Technicznego. Zatem takie działanie typowo amerykańskie. Jak coś zaczyna za bardzo wypływać i za bardzo się tym ludzie zaczynają interesować, to trzeba przerzucić finanse, jakieś czarne budżety i tym podobne rzeczy. I tu z tym mamy do czynienia. Pytanie moje, bardziej oparte na spekulacji niż na rzetelnej wiedzy, do czego się od razu przyznaję. Skoro Amerykanie ukrywali, uciekali z informacjami o tym, czyli przerzucali źródło finansowania i tak dalej, zatem to nie mogły być bezowocne badania, zupełnie puste, nieprzynoszące żadnych rezultatów, bo wówczas po prostu by projekt zamknęli oficjalnie na cztery spusty i koniec. Tymczasem tutaj oni raczej maskowali to wszystko, maskowali te źródła finansowania. Ja wcale też nie jestem pewien, czy projekt de facto skończył się na początku lat 90., bo może oficjalnie się skończył, tylko znowu został przerzucony w jakieś inne miejsce. To jest, myślę, rzecz, na którą warto zwrócić uwagę, bo jeśli już nie możemy mówić o takich konkretnych konkretach, to zamierzone powtórzenie, to może chociaż warto się przyjrzeć tym wszystkim rzeczom z krawędzi, z pobocza, które miały wpływ jednak na prowadzone badania.

[47:44] - Oficjalnie projekt Stargate miał jakąś skuteczność, ale okazuje się, że na tyle była ona nikła, że postanowiono go zarzucić. Natomiast jaka była prawda, się nie dowiemy.

[47:55] - Jak się go prowadziło prawie 20 lat, 17, naście lat w każdym razie, to być może jestem człowiekiem małej wiary, albo może wręcz przeciwnie, może zbyt bardzo przejąłem się tymi wszystkimi dziwnymi zjawiskami, ale jak się prowadzi projekt naście lat, to przypuszczam, że wątpię, aby on był nieskuteczny tak do końca.

[48:22] - W każdym razie Jim Marrs pisze: „Prawdą jest, że każdy z tych psychotronicznych szpiegów posiada osobistą wiedzę o UFO i pozaziemskich podróżach, ale nie wszyscy chcą dzisiaj o tym mówić”.Czymś, co było charakterystyczne dla prób sondowania UFO przy pomocy technik parapsychicznych była blokada. To znaczy ci jasnowidze mieli docierać do tego zjawiska UFO, mieli się koncentrować na danym obiekcie czy punkcie na zdjęciu, ale potem coś ich wypychało i nie mogli już za dużo zobaczyć. Joe McMoneagle przykładowo opowiedział o tym, w jaki sposób próbowano przeprowadzić z jego udziałem sondowanie zdarzenia z udziałem ponad dwóch tysięcy świadków z miejscowości Tacoma w Waszyngtonie. McMoneagle, podłączywszy się do czegoś w rodzaju Kroniki Akaszy, źródła informacji we wszechświecie, zobaczył w umyśle to zjawisko, zobaczył w umyśle to zdarzenie. Natomiast to było ciekawe, co się stało potem. W momencie, kiedy postrzegał już w sobie przebieg tej obserwacji w Tacomie, doznał spontanicznego wyrzucenia poza ciało, czyli spontanicznego OBE i jednocześnie bardzo dziwnego doznania na pograniczu NDE. Czyli kiedy postrzegał UFO, nagle go wciągnęło w jakieś tryby parapsychiczne i wyskoczył w zupełnie inną przestrzeń. Co ciekawe, zobaczył też, jak sam mówił, złożoną z wielu świateł humanoidalną postać. O czym nam to mówi? Być może ta inteligencja, która stoi za zjawiskiem UFO, jest przygotowana na coś takiego i posiada takiego firewalla. Czyli jeżeli ktoś próbuje tą przestrzeń spenetrować wokół nich w sposób niekonwencjonalny, mentalny, to oni też są na to jakoś przygotowani. Ale to jest oczywiście teoria bardzo daleko idąca. Natomiast inny widzący na odległość, niejaki doktor Brown powiedział, że podczas próby parapsychicznego sondowania UFO zrozumiał, że jest to zjawisko bardzo kompleksowe, trudne do ogarnięcia rozumem. Zdawało mu się, wynikało z jego postrzegań, że to nie są takie przeloty kosmitów czy istot z innych wymiarów wokoło Ziemi, ale w tym wszystkim jest jakiś cel.

[51:19] - Miałem o tym nie mówić. Ja nie nawiązuję bezpośrednio do tego, co ty powiedziałeś, natomiast miałem o tym nie mówić, ale inaczej czuję, że muszę na to zwrócić uwagę. Mówiliśmy o tym, że niewiele wiemy o projekcie Stargate i że tak naprawdę skazani jesteśmy na pewne spekulacje. Mam jeszcze jedną teorię, spekulatywną bardzo. Otóż pewną praktyką, różnych, nie tylko amerykańskich służb, jest zacieranie śladów. Do takiego zacierania śladów można zaliczyć chociażby, tu się niektórzy z państwa uśmiechną, wyprodukowanie najpierw filmu kinowego, później serialu i to cieszącego się ogromnym powodzeniem, właśnie „Stargate”. Dlaczego uważam, że to jest potwierdzenie, że w projekcie Stargate, o którym mówimy, chyba były jakieś zdarzenia, które skończyły się powodzeniem, jakieś sukcesy odnotowano. Ano dlatego, że dzisiaj jak państwo wpisujecie Stargate w internetowe różnego rodzaju przeglądarki, wyszukiwarki, to wyskakuje wam właśnie ten serial. To jest ulubiona forma zacierania śladów w dobie internetu. Czyli wrzucamy coś, co trochę się kojarzy, ale właściwie jest czymś zupełnie innym, bo serial nie miał nic wspólnego z projektem. Natomiast skutecznie odebrał nazwę. Wszystko zostało przesłonięte. To nie jest tak, że jak się państwo postaracie, to nie znajdziecie. Oczywiście, że znajdziecie. Nawet jak w Wikipedii dobrze pogmeracie, nie wiem, czy w polskiej, ale w anglojęzycznej na pewno, to ten projekt Stargate się pojawi. Natomiast serial i film zdecydowanie przejęły pałeczkę. Mówię, to czysta spekulacja, nieoparta właściwie na niczym. Dla mnie jest to najlepszy dowód na to, że coś starano się przykryć i w taki właśnie, moim zdaniem całkiem udany sposób to zrobiono. Dzięki temu mamy przynajmniej dobry film z Kurtem Russellem. Dzisiaj to już chyba kultowy serial. Tych sezonów było naprawdę od groma, odcinków samego SG-1 ponad 200. A wszystkie spin offy to naprawdę. Jeszcze ile filmów kinowych powstało, również nawiązujących, bezpośrednio może nie kinowych, a w każdym razie takich pełnometrażowych, telewizyjnych. Ile powstało w związku z serialem „Gwiezdne Wrota”. Tyle chciałem dorzucić, jeśli chodzi o sposoby maskowania, które się pojawiają. One są tak dobrze widoczne, że się doskonale nadają, paradoksalnie, do maskowania.

[54:27] - Jeżeli chodzi o projekt Stargate, to może nie tyle, że nie wiemy o nim nic, tylko nie mamy pewności, czy to, co zostało przepuszczone do literatury, to jest akurat wszystko.Bo osoby, które się Stargate'em zajmowały, które tam pracowały, czyli Hal Puthoff na przykład, oni wszyscy dzisiaj działają na polu ufologii. To są osoby, które były związane z Akademią To The Stars, o której mówiliśmy tydzień temu. Osoby już bardzo sędziwe. Ingo Swann już niestety nie żyje. Ale jak powiedziałem, nie mamy pewności, czy pozwolono im powiedzieć wszystko. Bo pamiętajmy, że osoby te, które brały udział w pracach finansowanych przez agencję, przez rząd, musiały podpisywać klauzulę. Złamanie klauzuli informacyjnej zawsze z czymś się wiąże, czasami nawet z sankcjami finansowymi. Może pozwolono im powiedzieć coś, ale nie wszystko. Ewentualnie mogło też być tak, jak sugerują niektórzy, że ci, którzy wykazywali się naprawdę dużą skutecznością w przypadku widzenia na odległość, byli brani pod skrzydła zupełnie innej jednostki. Ale powróćmy do tego, co oni próbowali ustalić i co ustalili na temat zjawiska UFO. Był taki ktoś jak kapitan Fred Atwater, także biorący udział w projekcie Stargate i także działający potem na polu ufologicznym. On wyszedł z taką informacją, którą miał zebrać od innych jasnowidzów biorących udział w projekcie, w programie. Na Ziemi miały istnieć cztery bazy obcych, twierdzi Atwater. Co ciekawe, było jeszcze to, że badali zdjęcia. Przepraszam, że się tak zawiesiłem, ale czytam tutaj komentarze. Widzę, że jest ich bardzo dużo. Atwater mówił o tych czterech bazach obcych, ale ciekawe było też to, że oni badali zdjęcia, skupiali się nad nimi, próbowali wniknąć do środka obiektów UFO. Czasami rysowali te postaci, otrzymywali jakieś informacje. Tutaj Jim Mars pisze, że były rysunki, były jakieś relacje i tak dalej. Ale zdarzały się też sprzeczne informacje. Blokada ze strony zjawiska UFO działała. Na przykład jeden z tych jasnowidzów powiedział, że te obiekty są jakby ludzkie, ale nie do końca. Czy sugeruje to, że pochodzą spoza czasu? Kto wie. Jak mówił Jim Mars, materiał został zgromadzony jakiś i był dość pokaźny. Były opisy, były rysunki ras kosmicznych i tak dalej. Natomiast zawsze był margines błędu. Oni byli w stanie coś opisać z grubsza, ale nigdy do końca. To była też pewna bolączka projektu Stargate, że na przykład wysyłając swoją świadomość na jakiś radziecki poligon, byli w stanie w jakiś sposób go opisać, ale był to opis taki trochę z grubsza. Z tego powodu wiele osób wątpiło w jakąkolwiek skuteczność tego projektu i tych działań. Lepiej opłacić szpiega, lepiej wykupić jakieś materiały, niż się męczyć z tymi jasnowidzami. Tak twierdzili sceptycy.

[58:14] - Ja ci wejdę w słowo, bo jak mówisz o tych bazach, to oni wskazywali konkretne miejsca na Ziemi. Jedno pod jakąś górą na Alasce. Hayes? Chyba Hayes. W każdym razie wskazywali również Europę, Pireneje bodajże. Pozostałych dwóch lokalizacji, wybaczcie państwo, nie pamiętam, ale to już bardzo konkretne miejsca, czyli można było, przynajmniej teoretycznie, próbować rzecz sprawdzić.

[58:48] - Zastanawia mnie tylko to, dlaczego część z tych psychotronicznych szpiegów, jak pisał Mars, nie chciała o tym mówić. Nie chciała opowiedzieć o tym, czego dowiedzieli się na temat zjawiska UFO. Czy było to dla nich zbyt trudne? Czy nie potrafili przeniknąć tej tajemniczej bariery? Jeden z pierwszych psi-szpiegów, Mel Riley, powiedział, cytuję: „Przyglądaliśmy się tym dziwnym sprawom i doszliśmy do wniosku, że UFO istnieje. To są realne pojazdy, są też realne uprowadzenia ludzi, ale to wszystko miało tak tajemną, ezoteryczną naturę, że tego nie rozumieliśmy. Zacząłem dostrzegać, jak złożony jest obraz problemu i nie znalazłem żadnych ścieżek mogących wyjaśnić motywy przybyszów”. Moim zdaniem jest to najlepsze podsumowanie ich prób przeniknięcia przez tę barierę, która nas dzieli od rozwiązania zagadki UFO, przynajmniej tego, co czasami nazywamy prawdziwym UFO. Temat można rozszerzyć, bo my tutaj mówimy, że ci jasnowidze próbowali, ale też trzeba powiedzieć, że ich metodologia była bardzo różna, tak jak różne były ich zdolności. I tak w zasadzie zakończył się temat, przynajmniej oficjalnie, tego zaangażowania jasnowidzów ze strony wojska w badanie zjawiska UFO. Ale śladem tym poszli ufolodzy cywilni, także w Polsce. Arek Miazga, który przebywa obecnie za granicą, zgodził się nagrać dla nas kilka słów komentarza odnośnie tego, w jaki sposób sam korzystał z pomocy jasnowidza przy jednej ze spraw. Posłuchajmy.

[01:00:43] - Jeżeli chodzi o UFO i jasnowidzenie, to mogę wyciągnąć z mojego archiwum takie zdarzenie, które dotyczyło roku 2011 i słynnej sprawy obserwacji UFO nad Brzegówką lub Ziną. To było w okolicach województwa małopolskiego, gdzie można powiedzieć notorycznie pokazywały się nad drogami i autostradami obiekty UFO, przeważnie w kształcie spodków. 11 marca doszło do takiej znamiennej obserwacji w okolicy mego miasteczka w Lubzinie. I tak się złożyło akurat, że w tamtym czasie Dariusz Cichocki, dawny członek i badacz grupy Bzowskiego zasugerował mi: „Arek, zrobimy pewien eksperyment, jeśli się na to zgodzisz”. Oczywiście przystałem na taką propozycję. Dariusz wiadomo, że nie wiedział, jak ten obiekt wyglądał, jakie były parametry i dane tej obserwacji. Jeżeli chodzi o to zdarzenie, po kilku dniach, ja tam oczywiście wcześniej byłem u świadków, poznałem bardzo dokładnie ową obserwację. Po kilku dniach Dariusz mówi: „Zobacz i porównaj to, co ja zobaczyłem własnymi oczami”. Nie wiem, jak on to zrobił, w to już nie wnikałem. I rzeczywiście było bardzo duże podobieństwo, uderzające wręcz, ponieważ obiekt się pojawił nad takim dużym placem i rosło tam takie stare, potężne drzewo. Dariusz właśnie też powiedział, że obiekt znajdował się nad jakimś jednym czy dwoma dużymi drzewami. Oprócz tego struktura obiektu polegała na tym, że świadkowie opisali to, że jeżeli przejeżdżali tym swoim samochodem pod tym obiektem, to spód tego obiektu miał taką fakturę, strukturę jak popękana ziemia od słońca, coś w takim rodzaju. Dariusz narysował mi ten obiekt w formie oczywiście też spodka, bo tak ten obiekt wyglądał opisany przez świadków. Ta struktura tego obiektu na rysunku Dariusza nosiła znamiona takich linii, kresek. Także tu się w 100% wszystko zgadzało. Byłem w niemałym szoku, że jednak tak trafnie to wszystko ustalił. Można powiedzieć, że zdali się ze świadkami, ale to jest mało prawdopodobne. Także byłem tutaj mocno zdziwiony i zaskoczony tym eksperymentem. Oczywiście Darek powiedział, że nie użył całej swojej mocy, którą ma w sobie, ponieważ jest to bardzo męczące dla niego.

[01:03:27] - Tak jak powiedziałem, ufologów cywilnych kusiły te zdolności psychotroniczne, ta parapsychologia. Bo niektóre szczegóły obserwacji UFO: prędkość obiektu, kierunek jego lotu, rozmiar, kolor, to wszystko dało się ustalić. To coś jak intencje obcych, ich pochodzenie i sposób, w jaki przybywają na Ziemię, zawsze pozostawały tajemnicą. Zawsze był taki element w tych zdarzeniach, także tych, o których mówił Arek, który pozostawał po prostu niejasny i wszystkich najbardziej ciekawił. Z tego też powodu jasnowidze lub ludzie o zdolnościach psi proszeni byli o ekspertyzy. Sam kilka takich eksperymentów wykonałem. Wyniki były, krótko mówiąc, dwuznaczne, ale może korzystałem z usług nie za bardzo utalentowanych osób. Zauważyłem coś takiego, że części tych ekstrasensów trudno się było pozbyć takich apriorycznych założeń i wyjść poza schematy. Gdy na przykład pokazywano im zdjęcie i pytano o obiekt, od razu uruchamiały się u nich jakieś skojarzenia związane z kosmosem i zjawiskiem UFO, i tak dalej. Byłem świadkiem takiego eksperymentu i to może działać akurat w drugą stronę. Będę trochę adwokatem diabła. Co prawda ta jasnowidzka już nie żyje, natomiast pewnej pani, bardzo wziętej ekstrasensce pokazano zdjęcie UFO z Polski. Tylko że to było zdjęcie muchy. Według mnie na 100%. Bardzo charakterystyczne, zresztą było widać skrzydła. Natomiast według już tych badaczy to był obiekt UFO z anteną. Jej pokazano to zdjęcie i ona się uruchomiła. I oczywiście opisała, teraz już nie powiem dokładnie co, ale że tam jacyś Arcturianie i miłość, i misja dla Ziemi, i tak dalej. I wtedy zauważyłem, że nie zawsze w to, co mówią osoby, tak zwani ekstrasensi, trzeba wierzyć. Nie mówię, że trzeba być takim niewiernym Tomaszem, ale ten otwarty umysł zawsze musi gdzieś tam być trzymany w ryzach. Ale dobrze. Miałem oczywiście też inne przypadki, kiedy okazywało się, że ci ekstrasensi, chociaż może to byli tacy raczej naturszczykowi, aniżeli osoby takie jak Krzysztof Jackowski, wykazywały się jakąś trafnością, tak jak było w przypadku, który przed chwilą opisał Arek Miazga. Natomiast takim najsłynniejszym przypadkiem wykorzystania technik leżących poza aparatem naukowym w polskiej ufologii były badania Kazimierza Bzowskiego i Miłosława Wilka. One doprowadziły do powstania tej teorii o tak zwanej sieci Wilka, o której pewnie już nie raz mówiliśmy, chociaż nie pamiętam kiedy. Na pewno dawno.W tym przypadku do śledzenia ruchu i pochodzenia obiektów UFO wykorzystywano radiestezyję. Nie ukrywam, że to jest sprawa bardzo skomplikowana, a jej zrozumienie wymaga mocnego ugruntowania w radiestezyjnej praktyce. Dlatego też książka „Sieć Wilka”, która jest poświęcona temu zjawisku, może się wydać niezrozumiała. Może być takim podręcznikiem do hieroglifów połączonych z podręcznikiem do fizyki i do geodezji. Natomiast jeżeli to przełożymy na bardziej zrozumiały język, sprawa jest fascynująca. W dużym skrócie to było tak, że na początku lat 80. doszło do tego słynnego lądowania UFO na Helu. Pamiętacie może? Przyjechał sobie malarz, bodajże z Warszawy, przechadzając się gdzieś po nabrzeżu, po lasach na Helu zobaczył dwie istoty i te istoty były nieco podobne do tych, które widział Jan Wolski w Dębincinie. To zdarzenie było o tyle dziwne, że zawierało w sobie szereg takich cech natury paranormalnej. Te istoty nie do końca były fizyczne, wyglądały trochę na wycięte z innej rzeczywistości i wklejone do naszej. Rok po tym zdarzeniu znajomy Kazimierza Bzowskiego, który oczywiście badał zjawisko zdarzenia z Helu, wspomniany Miłosław Wilk, pracownik Centralnego Laboratorium Ochrony Radiologicznej w Warszawie zjawił się na półwyspie i rozpoczął pomiary różdżkarskie. Ukazały one istnienie w tak zwanej siatce globalnej, czyli takich kanałach energetycznych opowiatających całą planetę, czegoś w rodzaju oczek. Były one różne, co najmniej cztery na pięć metrów. Badając Półwysep Helski Wilk zlokalizował mnóstwo tego typu dziurek, oczek w tej energetycznej siatce. Struktura tej siatki, nieznanej nauce, bo niewykrywalnej konwencjonalnymi przedmiotami, mogła w jakiś sposób pomagać zjawisku UFO w docieraniu do Ziemi, które niezależnie czy pochodziło z innego wymiaru, czy z innych miejsc we wszechświecie, było zdaniem Bzowskiego i Wilka bardzo prawdopodobne, że UFO porusza się właśnie tymi portalami, tak to nazwijmy. Oni oczywiście je znajdowali także w przypadku innych zdarzeń z udziałem UFO w Warszawie na przykład i nie tylko. „Sieć Wilka” i postać jej twórcy opisał niedawno w „Nieznanym Świecie” Leszek Matela. Był to numer październikowy z 2021 roku. Zachęcam do poszukania go na www.nieznany.pl. Link znajdziecie gdzieś tam w opisie. Także sprawa była fascynująca, ale oczywiście na tym się nie kończyło. Posłuchajmy, co o wykorzystaniu psychotroniki w badaniach nad UFO sądzi Damian Trela.

[01:10:12] - Kiedy mówimy o takich zagadnieniach jak psychotronika czy też szeroko pojęte zjawiska psi, do czego też możemy zaliczyć takie zagadnienia jak radiestezyja i jasnowidzenie, jak się okazuje, one mają bardzo wiele wspólnego z tematyką UFO. Szczególnie jeśli mówimy tutaj o kategorii bliskich spotkań z UFO. Ja mogłem się o tym przekonać szczególnie w momencie, kiedy bardzo aktywnie się włączyłem w działalność ufologiczną i zacząłem dokumentować tego typu relacje, i wyszedłem z punktu widzenia, na samym początku wychodziłem z założenia, że UFO jest stricte fizyczne i pod kątem naukowym, tylko i wyłącznie naukowym da się je badać. Z biegiem lat ten mój światopogląd się przewartościował. Jak się okazuje, UFO ma tak naprawdę niewielki procent fizykalności w sobie, a więcej takich spraw bardziej niefizycznych, parafizycznych bym powiedział wręcz, bo mam wrażenie, że te zjawiska rozgrywają się gdzieś na płaszczyźnie takiej pozazmysłowej, więc to zjawisko jest nieuchwytne i rzadko kiedy udaje się tak naprawdę badać pod kątem empirycznym. Bardziej to ma miejsce wtedy, kiedy mamy do czynienia z jakimiś lądowaniami UFO, czyli bliskimi spotkaniami drugiej kategorii, czyli tak zwanymi C2. Ale to są tak naprawdę bardzo rzadkie sprawy i w Polsce takich historii wbrew pozorom jest niewiele. Niewiele takich wiarygodnych historii. Bardziej jednak wychodzę z założenia, że człowiek ma kontakt z czymś pozazmysłowym, z jakąś energetyką pola, które nie mieści się w kategoriach fizycznych pól, czyli takich elektrycznych, magnetycznych. Jest to jakaś nieuchwytna siła, która ociera się o zagadnienia, które są poruszane w psychotronice. Jak wiemy, szczególnym obiektem badań w psychotronice jest właśnie rzekome pole oddziaływań, którego nie da się mierzyć za pomocą aparatury badawczej. To pole na przestrzeni wielu lat było w przeróżny sposób opisywane, interpretowane. Można powiedzieć, że istnieją pewne takie pojęcia jak pole dotyczące takiego umysłu natury, boskiej matrycy czy też pola morfogenetycznego, którego twórcą jest dr Rupert Sheldrake.To są takie sprawy, które ocierają się o mechanikę kwantową, która stara się w sposób unifikacyjny ująć problematykę świadomości, a jak wiemy UFO ma dużo wspólnego ze świadomością. Kiedy popatrzymy na miejsca występowania bliskich spotkań UFO, okazuje się, że to są często miejsca bardzo newralgiczne. Miejsca, gdzie kumulują się subtelne energie, o których wielokrotnie pisał Leszek Matela, najbardziej znany polski radiesteta. Kiedy ja dokumentowałem wiele tego typu bliskich spotkań UFO, nie tylko na Dolnym Śląsku, ale i w innych rejonach Polski, często docierałem do miejsc, które były uznawane jako miejsca mocy, miejsca kulminacji subtelnych energii Ziemi i kosmosu. Na samym początku oczywiście nie byłem w stanie tego zweryfikować, ale łączyłem fakty ze sobą. Później okazywało się, że miejsca, gdzie doszło do spotkań z UFO, są obszarami dawnego kultu pogańskiego, miejscami, gdzie znajdowały się obiekty archeologiczne. Takich miejsc jest bardzo dużo na Dolnym Śląsku. Możemy mówić na przykład o górze Chełmiec, o górze Połom. Te miejsca są opisywane w moich dwóch ostatnich książkach. Ale nie tylko te, bo jeszcze takich miejsc jest wiele innych. Kopaniec to też taki rejon szczególny, gdzie doszło do bardzo ciekawego, bliskiego spotkania z UFO i to jest opisane w moich dwóch ostatnich książkach. Takie miejsca badał kiedyś nieżyjący już ufolog Kazimierz Bzowski, który słynął z tego, że w sposób niekonwencjonalny badał miejsca lądowań UFO przy użyciu różdżki, wahadełka. Przez co uchodził za ekscentryka w polskim środowisku ufologicznym. Ale nie da się ukryć, że jego przemyślenia są dosyć szczególne i ja się do nich mocno przechylam pod wieloma względami, bo Kazimierz Bzowski był głębokim zwolennikiem i popularyzatorem teorii zwanej siecią Wilka, czyli energetycznego systemu sieci, której autorem był Mirosław Wilk, znany polski radiesteta, który przy użyciu różdżki badał miejsce lądowania UFO na Helu w miejscowości Chałupach. Jak wiadomo, miało tam miejsce bliskie spotkanie trzeciego stopnia w 1981 roku. I to miejsce badał Mirosław Wilk pod kątem radiestezyjnym. Okazało się, że te miejsca są skupiskiem radiestezyjnym. I takich miejsc później Kazimierz Bzowski odnalazł bardzo wiele, gdy docierał do różnych relacji UFO. On wychodził z założenia, że są pewne stałe kanały energetyczne, przez które się przemieszcza UFO międzywymiarowo. Ja bardziej wychodzę z założenia, że te stałe kanały energetyczne są połączeniem różnych płaszczyzn rzeczywistości. Nie wiem, czy w ten sposób zjawisko UFO się może przemieszczać, ale na pewno ma to ścisły związek i ja sam osobiście to potwierdzam poprzez swoje wieloletnie dokumentacje. Może nigdy nie wykorzystywałem metod rzemiosła radiestezyjnego w badaniach UFO, aczkolwiek już trochę doświadczenia mam, bo jestem w posiadaniu różdżki, wahadełka i tymi metodami na przykład badałem Diabelskie Kamienie. Te miejsca są też szczególne, bo w takich rejonach też pojawiało się UFO wielokrotnie. I faktycznie stwierdzałem, że pewne anomalie radiestezyjne występują w takich miejscach. Tak więc jest tutaj ścisły związek między polem, które jest opisywane w „Psychotronicach” a miejscami wystąpień bliskich spotkań z UFO, które są badane pod kątem radiestezyjnym.

[01:17:48] - Jeżeli się nigdy nie zetknęliście z radiestezją, to nie jest to machanie różdżkami i wahadełkami. To jest bardzo konkretna dziedzina z zestawem swoich wytycznych, z bardzo usystematyzowaną wiedzą. Nie ma tam miejsca na domysły czy jakieś magiczne sztuczki. Znaczy są jasnowidze na przykład, którzy wykorzystują wahadełka. Natomiast w przypadku radiestetów mamy do czynienia z pomiarami. Nie jest to dziedzina ścisła, nie jest to dziedzina naukowa, natomiast jest to najbardziej ścisła dziedzina spośród tych, które są na pograniczu nauki. Marku, dodałbyś coś do tego?

[01:18:35] - Dodałbym przede wszystkim, że podobnie myślę jak nasi słuchacze. Jestem niezwykle zadowolony, że udało się ten materiał wyemitować. Najpierw pozyskać, a później wyemitować, bo on pokazuje, jaką drogę wszystkie te sprawy związane z UFO przeszły. Moim przekleństwem jest dobra pamięć. Ja pamiętam w Polsce w latach 70. gdyby ktoś próbował powiązać luźnych obserwatorów, fascynatów czytających ukazujące się wówczas pierwsze książki poświęconeTego rodzaju zjawisko jak UFO usiłowałby powiązać z parapsychologią, czy też z wahadełkami, czy z tego rodzaju zjawiskami, to ludzie by się pukali w czoło. Wtedy obowiązującą, myślę, że nie tylko w Polsce, główną, dominującą, takim wyjaśnieniem zjawiska UFO było jednak to, że przybywają do nas z odległych gwiazd, z odległych galaktyk i tak dalej. Tak mniej więcej zaczynał się jeden z seriali bardzo rozrywkowych, jak to na statkach UFO przylatują ci, którzy chcą podbić naszą planetę. Ale do czego nawiązuję? Do tego, że macie państwo jak na dłoni to, co już dzisiaj w audycji padło i padło w poprzedniej audycji, w „Bibliotekarium” o tym była mowa. A mianowicie, że to takie ustawiczne dzielenie naszego świata, naszej rzeczywistości na naukę taką twardą oraz wszystkie czary-mary jest być może takim trochę zesztywniałym i bardzo nienowoczesnym spojrzeniem. Oczywiście kwestia nowoczesności, definicja tego jest bardzo rozległa. Natomiast wydaje mi się, że wszyscy ci ludzie, którzy patrzą na zjawisko UFO, przynajmniej dopuszczają, że zjawisko UFO to jednak może być coś więcej, może być coś innego. Być może jeszcze jest coś, czego jeszcze nie ogarniamy, czego nie potrafimy opisać, ale już zaczynamy podejrzewać, że takie proste wyjaśnienia typu, że przybywają do nas z gwiazd, to chyba tak nie wygląda. Próbujemy znaleźć alternatywę, próbujemy znaleźć opis i tutaj w tej relacji mieliście to państwo zaprezentowane. Być może rzeczywistość jest jeszcze zupełnie inna, że nasze domysły tylko zbliżają nas do czegoś, co dopiero zostanie zdefiniowane. Natomiast cieszę się bardzo z tego, że dzisiaj naszą rzeczywistość postrzega się jako takie puzzle, w których jest miejsce na zjawiska psi, jest miejsce na różnego rodzaju teorie pola, na różnego rodzaju teorie wielowymiarowe i tak dalej. Muszę powiedzieć, że od pewnego czasu te próby wyjaśnienia zdecydowanie bardziej do mnie trafiają niż te takie czysto kosmiczne. I powiecie państwo: tak, ale kogo to, za przeproszeniem, obchodzi, co się Żelkowskiemu wydaje? Jasna sprawa. Ja jestem tylko przejawem albo emanacją tego, że warto na pewne zjawiska spojrzeć nieco szerzej. Nie zamykać się w takich szufladkach, że tu jest UFO, tu są jasnowidze, a tu są jakieś teorie związane z energią, z przepływem energii, czy też z wieloma wymiarami i to wszystko mamy osobno. To się ze sobą nie łączy i w ogóle nawet nie powinno się łączyć, bo tu mamy paranaukę, a UFO to może bliżej jest jednak rzeczywistej nauki, bo może oni wykorzystują coś, co my sami chętnie byśmy przyjęli jako napęd dla naszych pojazdów. A te wszystkie parapsychologiczne „bzdury” to sobie zostawmy gdzieś na boku. Dla mnie ta wypowiedź, którą przed chwilą państwo słyszeliście, jest takim dowodem, że coraz częściej mówi się o tym, że to wszystko jest ze sobą powiązane. To jest trochę moje spojrzenie na świat. To nie znaczy, że ja potrafię to wszystko opisać i potrafię powiedzieć, od czego zależy i co z czego wynika. Myślę, że nikt tego w tej chwili nie potrafi zrobić, ale to jest dowód na to, ile jeszcze przed ludzkością pozostało do odkrycia. I że ci wszyscy, którzy mówią, że paranauka, paranormalne zjawiska to są tylko zjawiska, których jeszcze nie potrafimy opisać, że to chyba oni mają rację. Cieszę się z tego.

[01:23:51] - To, o czym dzisiaj mówimy, bardzo stoi w sprzeczności z odcinkiem z ubiegłego tygodnia. Taki wniosek, jaki nam się wtedy nasuwał, brzmiał mniej więcej tak, że próbuje się sklasyfikować UFO jako te UAP-y, czyli jakieś szybkie obiekty, które latają w przestrzeni, a odcina się od tego całą inną historię, czyli całą anomalistykę ufologiczną. Że nie, w tej oficjalnej ufologii ma nie być miejsca na jakieś dziwne rzeczy, tylko na te latające kulki. Tak już próbowano robić w latach 40. Natomiast do czego zmierzam? Zmierzam do tego, że ktoś próbuje nam to wszystko przestawić na zupełnie nowe tory, abyśmy zapomnieli o tej anomalnej, psychotronicznej części zjawiska UFO, które jest po prostu nie do ogarnięcia nie tylko przez naukę, ale nawet przez paranaukę i przez takie osoby jak chociażby ekstrasensi, Marku.

[01:24:57] - Paradoksalnie może być to dowód, albo poszlaka na to, że być może ci wszyscy, którzy dopuszczają taką szeroką interpretację, to oni mają rację, a nie ci, którzy starają się nam narzucić tego rodzaju interpretacje, o których mówiliśmy tydzień temu.Dla mnie to oczywiste, że znowu mamy do czynienia z manipulacją. Mamy uwierzyć w coś, a w coś tam nie wierzyć, bo to bzdury, a te nasze bzdury są ważniejsze niż wasze bzdury. Troszeczkę tak wygląda postawa niektórych rządów czy niektórych naukowców. Tymczasem oni starają się zasiać to, co pracowicie różni ludzie starali się te wszystkie okopy, wykopy, te wszystkie doły, które zostały wykopane przez lata pomiędzy różnymi dziedzinami, nazwijmy je paranormalnymi, starają się je zasypać, to ktoś stara się je od początku wykopać, żeby były jak najgłębsze. I to jest moim zdaniem ta poszlaka, która świadczy, że właśnie ci, którzy dopuszczają tę szeroką interpretację, o której już mówiliśmy, nie wiem czy rację, ale w każdym razie zbliżają się do jakiejś prawdy.

[01:26:17] - Przejdźmy do kolejnego zagadnienia, które jest bardzo kontrowersyjne i to jest wniosek, który jakoś do tej pory nie za bardzo się przeplatał w naszych audycjach, chociaż zrealizowaliśmy ich ponad 100 i to naprawdę dużo ponad 100. Otóż czy prawdą jest, że ludzie sensytywni przyciągają zjawiska UFO? Dlaczego ludzie obdarzeni tak zwanym nadzmysłem częściej je widzą? Nie wiadomo. Natomiast faktem jest, że jeżeli ktoś się zajmował zjawiskiem UFO albo o tym czytał, to przekona się po pewnym czasie, że po pierwsze świadkowie danego zjawiska, najczęściej jakiegoś bliskiego spotkania z UFO, po czasie orientują się, że nie był to pierwszy incydent w ich życiu, że mają na koncie inne wydarzenia. Po drugie często są to wydarzenia innego charakteru niż UFO. Czyli jeżeli się spisuje historię jakiegoś świadka, jeżeli się spisuje wydarzenia z jego życia, okazuje się, że robi nam się taka jakaś mała paranormalna saga. Oczywiście natężenie i częstotliwość tych zdarzeń różni się w przypadku poszczególnych osób, ale o nici łączącej parapsychologię ze zjawiskiem UFO można powiedzieć dużo i napisano o tym bardzo wiele. Niektórzy badacze są wręcz skłonni nawet zaliczyć ufologię do dziedzin z pogranicza, ponieważ ufonauti i obiekty UFO zachowują bardziej się jak fantomy czy stworzenia magiczne niż przybysze z innych planet. O tym mówiliśmy niejednokrotnie, ale najdziwniejszy i najbardziej zastanawiający jest tak zwany aspekt transformacyjny spotkań z UFO i obcymi. Chodzi tu głównie o bardzo bliskie doświadczenia, po których część świadków odnotowuje u siebie zmiany na przykład światopoglądu, odkrywa nowe talenty czy nawet aktywuje się u nich intuicja albo zdolności psi. To tak jakby siła, która oddziałuje podczas spotkania z UFO, otwiera jakąś klapkę w umyśle. Książkami i publikacjami, które jakoś szczególnie ten związek nakreślają, są te napisane przez Johna Keela czy Jacques'a Vallée. Niestety żaden z badaczy nie oferuje konkretnych odpowiedzi na te pytania. To znaczy nie wyjaśnia natury, chociażby fizjologicznej czy psychologicznej tego procesu. Natomiast on istnieje, on jest, on się dokonuje. Rodzi się tylko pytanie: dlaczego niby szósty zmysł miałby otwierać drogę do zwiększonej percepcji, jeżeli idzie o zjawisko UFO? Marku, moim zdaniem klucz może tkwić w naszej rzeczywistości, ale też w naszej anatomii i fizjologii, bo według tak zwanej teorii filtra świadomości, o której mówiliśmy jakiś czas temu w „Paranormalium”, dokonując przeglądu nieznanego świata, mózg dopuszcza do nas tylko niektóre bodźce i sygnały, szczególnie te, które są wymagane do przeżycia. Jeżeli natomiast ekstrasensi i jasnowidze mają poszerzony ten odbiór świadomości, to może dostrzegają tą część rzeczywistości, która jest dla innych, w zasadzie dla zmysłów innych niedostępna. Chodzi o tak zwany porządek ukryty.

[01:29:58] - I warto sobie uświadomić, że ta teoria filtra to nie jest teoria nowa. Ona tak naprawdę, jakby sięgnąć głębiej, to powstała czy pojawiła się, została w jakiś sposób opisana już w XIX wieku. Warto sobie uświadomić, że ten spór, jak na razie nierozstrzygnięty, jaką rolę pełni nasz mózg, od długiego czasu absorbuje ludzi zainteresowanych nauką, bo jedni z nich skłonni są ograniczyć rolę mózgu. W każdym razie przyjąć, że mózg to jest ośrodek naszej świadomości. Tam wszystko my to jest nasz mózg. Te wszystkie powiązania, te wszystkie połączenia, które w mózgu występują. Dzięki temu powstanie nie tylko nasza inteligencja, ale również nasza świadomość. Tymczasem pojawiła się, ja to bardzo tak zgrubnie opisuję, ale pojawiła się koncepcja i to była koncepcja, do której blisko było ludziom, jakby to powiedzieć, wykształconym, uczonym, a w każdym razie którym dosyć blisko było do filozofii, bo tacy filozofowie jak na przykład Schiller i Bergson mówili o tym, może nie wprost, w każdym razie byli zwolennikami tej teorii filtra, o której za chwileczkę. W każdym razie mózg można również traktować jako właśnie tenW jednym z wariantów jako rodzaj filtra, a świadomość, którą mamy, jest coś znacznie szerszego, co niekoniecznie związane jest z materią i niekoniecznie z naszym mózgiem. Może ta materialna część, którą skłonni jesteśmy generalizować i uwznioślać, że my cali jesteśmy w tym mózgu. Być może to jest właśnie ten filtr, który oddziela nam informacje, które są dla nas i nie są dla nas. Jeśli państwo na chwilę powiążecie to z teorią nadistot, która pojawiła się w swoim czasie w „Bibliotekarium”, to tak może być uzupełnienie. To nie jest to samo, ale uzupełnieniem teorii filtra. O co tak naprawdę chodzi? Wyobraźcie sobie państwo, sięgnijmy po przykład przywoływany przez Wojciecha Chudzińskiego w artykule, o którym mówiliśmy już w ostatnim, jeszcze aktualnym „Nieznanym Świecie”. Otóż tam jest mowa o tym, że jeśli mielibyśmy naczynie w jakimś kolorze i byli wewnątrz tego naczynia, to informacje o świecie zewnętrznym, który postrzegalibyśmy przez ścianki tego kolorowego naczynia, byłyby nie do końca zgodne z rzeczywistością. Po prostu pewnych barw tych, w których kolorze byłoby naczynie, nie do końca dostrzegalibyśmy. Wiem, komplikuję sprawę, ale chodzi o to tak naprawdę, że nasz mózg może tak naprawdę odcinać nas od części rzeczywistości. I gdyby było coś takiego obiektywnego, jakiś taki mózg obiektywny, to mogłoby się okazać, że dostrzegamy zaledwie wąski wycinek tego, co nas tak naprawdę otacza. I nie mówię tylko o świecie materialnym, ale w ogóle o świecie różnych zjawisk. To, co Piotr powiedział na wstępie, być może ci wszyscy ludzie zajmujący się albo praktykujący różnego rodzaju zjawiska paranormalne, jasnowidzenie, jakieś inne postrzeganie rzeczywistości. Być może u nich ten filtr ma nieco większe otworki albo w każdym razie jest nieco mniej gęsty i oni widzą więcej. Po prostu. Ale oczy, czy też te oczy duszy, skierowane są i w jednym, i w drugim przypadku na to samo, tylko widzimy zupełnie coś innego, a sama rzeczywistość jest jeszcze zupełnie inna. I powtarzam, to nie chodzi o to, że idąc na spacer nie widzimy czegoś, co tam realnie jest. Raczej chodzi o szersze pojęcie zjawisk, szersze pojęcie rzeczywistości. I to jest w gruncie rzeczy teoria filtra, która nie wiem, czy sporo wyjaśnia, ale w każdym razie zdecydowanie zmusza do zastanowienia. Co więcej, warto sobie zdać sprawę, że wielu współczesnych badaczy, wielu rasowych fizyków, w każdym razie wielu naukowców skłonnych jest zgodzić się z tą teorią. Nie odrzuca ją tak a priori, że nie, bo nie, bo to przecież bzdury. Wręcz przeciwnie. Ja wszystkich z państwa, którzy są zainteresowani tą teorią, odsyłam do „Nieznanego Świata”. Tam ta teoria filtra jest omówiona szczegółowo przez Wojciecha Chudzińskiego. Ale naprawdę, kiedy spojrzeć przez pryzmat tej właśnie teorii na zjawisko UFO, na to, co my widzimy, czego nie widzimy i jak to się wszystko ze sobą łączy, to, o czym mówiłem w poprzednim wejściu, czyli że te zjawiska tak różne nam się wydają, a w gruncie rzeczy może są z tego samego pnia, to człowiek zaczyna sobie zdawać sprawę, że to głębokie przekonanie o tym, że jesteśmy panami rzeczywistości, że wiemy wszystko i wiemy coraz więcej i na pewno się wszystkiego dowiemy o naszym świecie, może niekoniecznie jest prawdziwe, bo ten filtr może z nami zostać na zawsze. Wiecie państwo, w XIX wieku mówiono o tym, że właściwie należy zamknąć wydziały fizyki, bo wszystko już zostało odkryte i właściwie to taka dyscyplina niespecjalnie przyszłościowa. I co jakiś czas znajduje się jakiś naukowiec, który ogłasza właśnie koniec nauki. Jakoś tak się składa, że nauka w tej czystej postaci, czyli takiej, jak przyjęliśmy w Europie przynajmniej przyjmować naukę, a ona trwa od kilkuset lat. Jeśli rozszerzymy definicję i zajmiemy się poszukiwaniem prawdy o świecie, to ona trwa od kilku tysięcy lat, a w dalszym ciągu brniemy mozolnie ku temu odkryciu, jak ten świat naprawdę wygląda. I teraz są dwie szkoły. Wydają się oczywiste. Jedni twierdzą, że kiedyś dowiemy się wszystkiego, a inni twierdzą, że nie, że właśnie się nie dowiemy, bo ten świat. I tu znowu są kolejne warianty. Jedni mówią, że cały czas się rozwija, w związku z tym my tylko podążamy za króliczkiem, inni mówią z kolei, że pewne dziedziny, pewne obszary zawsze będą dla nas niedostępne.Jak jest? Nie wiem, nie chcę tego nawet rozstrzygać. Natomiast warto sobie zdać sprawę, że w każdym razie na dzisiaj, w tej trzeciej dekadzie XXI wieku, to, że wiemy już bardzo dużo, a prawie wszystko, to jest złudzenie, proszę państwa. I w związku z tym ci wszyscy, którzy starają się nam mówić, że: „UFO to jest zbadana sprawa, to złudzenie jakieś” i tak dalej. Warianty są oczywiście bardzo różne. To jest nieporozumienie. To jest nieporozumienie i jeśli naprawdę ten filtr, który nas oddziela od rzeczywistości, tej prawdziwej, istnieje, a dużo wskazuje na to, ten artykuł Wojciecha Chudzińskiego jest bardzo dobrze opisany, umotywowany i odwołujący się do pewnej tradycji. Jeśli tak jest, że ten filtr istnieje, to może się okazać, że poznanie rzeczywistości będzie bardzo trudne. Połączenie kropek, tak jak w przypadku UFO, z czym to się wiąże? Czy może bardziej z radiestezją, może z innymi zjawiskami, zjawiskami psi, może z postrzeganiem, z jasnowidzeniem i tak dalej. Może się okazać, że my rozumowo to zrobimy, ale mechanizmu tego albo nie znajdziemy, albo znajdziemy go za huhu, proszę państwa. Nie wiem, czy nawet najmłodsi z nas tego dożyją. Okazuje się, że świat, to znowu truizm, banał, że świat jest bardziej skomplikowany, niż nam się wszystkim wydaje, wydawało, a nawet ci, co przyjmują, że jest skomplikowany, to może się okazać, że on jest skomplikowany bardziej.

[01:39:32] - Przypomnę tylko, że tego artykułu o teorii filtra szukajcie w majowym numerze „Nieznanego Świata”. On będzie w sprzedaży jeszcze przez jakiś tydzień. Link znajdziecie pod spodem. Ale posłuchajmy, co na ten temat, czyli co o ludziach, którzy widzą UFO, a potem się okazuje, że widzieli je wcześniej, sądzi Damian Trela.

[01:40:02] - Istnieją pewne wyniki badań, które mówią o tym, że około 4% populacji świata posiada osobowość sensytywną. W latach 80. pewien zespół amerykańskich psychologów przeprowadził badanie i wyselekcjonował pewną grupę ludzi, którą nazwał fantasy prone personality, czyli osobowość ludzi podatna na fantazję. Mówiąc krótko, dotyczyła ona pewnej grupy ludzi nad wyraz przeciętnych, jeśli chodzi o ich wrażliwość, inteligencję. I to byli ludzie, u których stwierdzało się skłonność do introspekcji i ekscentrycznych manier. Byli to ludzie skłonni do uaktywniania podświadomości, skłonni do głębokich stanów zmienionej świadomości, przechodzących wręcz taki stan transowo-szamański, czyli mówiąc krótko, tacy ludzie, którzy potrafią łatwiej wchodzić w stany zmienionej świadomości w wyniku jakiegoś czynnika zewnętrznego. Myślę, że to taki świetny wzorzec, który możemy przyrównać do świadka UFO, ludzi, którzy doświadczają bliskich spotkań z UFO. Bo jestem głęboko przekonany, że większość bliskich spotkań z UFO ma formę transu bądź wizji. Ludzie tacy, którzy stanowią procent takiej grupy, są często nieświadomi swoich nad wyraz sensytywnych zdolności. Te osoby w pewnych szczególnych okolicznościach, znajdując się w zupełnie przypadkowych miejscach, newralgicznych, jak ja to mówię, tak zwanych hotspotach, gdzie do takich transów może dochodzić częściej niż zwykle, nieświadomie uaktywniają pewną dźwignię, taką w cudzysłowie, kolokwialnie rzecz ujmując, paranormalną, która sprawia, że oni stają się wizjonerami kontaktu z tą sferą niefizyczną. I wtedy dochodzi do szeregu innych czynników, które w międzyczasie się uaktywniają. Po pierwsze, takie osoby coraz częściej zaczynają doświadczać tego typu spotkań z tą sferą niefizyczną i odkrywają w sobie wiele niezwykłych zdolności, zdolności paranormalnych. Stają się bardzo empatyczni, zaczynają się interesować sprawami duchowymi. Interesuje ich kwestia zjawisk paranormalnych. Czasami okazuje się, że odkrywają w sobie tak zwany szósty zmysł, czyli stają się na przykład osobami, które praktykują bioenergoterapie bądź też odkrywają w sobie zdolności psychotroniczne. Stają się nieoczekiwanie jasnowidzami, potrafią na przykład przewidywać przyszłość, mają prorocze sny. To nie są przypadkowe kwestie. Ja się z takimi rzeczami spotykałem wielokrotnie, kiedy badałem różne przypadki różnych osób, które mają częściej niż zwykle kontakty z UFO. Czyli o takich ludziach możemy mówić jako tak zwanych kontaktowcach. O nich mówiło się kiedyś, jeszcze w latach 80. w ubiegłym wieku. Ale takie osoby o szczególnej sensytywnościW jakiś sposób przyciągają to zjawisko. W „Nieznanym Świecie” Wojciech Chudziński w ostatnim numerze napisał bardzo ciekawy artykuł na temat teorii filtra. O tym, jak mózg, nasz umysł filtruje i przetwarza przypływ różnych informacji i blokuje dostęp do innych. Wydaje mi się, że w wyniku kontaktu z sferą niefizyczną ten filtr się odblokowuje i nasza świadomość się poszerza. Stąd różne tego typu efekty dzieją się później, kiedy na przykład ktoś odkrywa w sobie ten szósty zmysł i staje się bardziej sensytywny, ponieważ mechanistyczne podejście do świata blokuje dostęp do sfery niefizycznej.

[01:44:32] - Tyle Damian. Witam wszystkich nowych słuchaczy, którzy dołączyli do nas gdzieś w środku audycji albo dołączają teraz. Przypominam wam, że jutro rano albo jeszcze nawet dzisiaj w nocy znajdziecie zapis dzisiejszej audycji obrobiony i wstawiony przez Ivelliosa. Zanim oddam jeszcze głos Arkowi Miazdze, wspominając słynną sprawę ze Słociny, w której też aktywował się czynnik psi, chciałby jeszcze coś powiedzieć Marek.

[01:45:10] - Chciałbym zwrócić uwagę, że to, co przed chwilą usłyszeliśmy, bardzo pięknie wpisuje się w to, co staramy się od pewnego czasu powiedzieć. Otóż zastanówcie się państwo. Była mowa o otworzeniu świadomości, o pewnych doświadczeniach, które sprawiają, że świadomość się otwiera. Otóż zastanawialiście się państwo, jak wiele jest doniesień na przykład o tym, że Amerykanie w projekcie MK-Ultra, ale też w innych swoich projektach walili w te osoby, które były przedmiotem eksperymentu różne narkotyki. Jakby mieli jakąś wiedzę, jakieś podejrzenie, że tak sobie użyję zwrotu, który jest mało elegancki, ale za to stanowi taką zapchajdziurę. W każdym razie jakby byli Amerykanie przekonani, że dzięki różnego rodzaju narkotykom, szeroko pojętym, da się ten filtr nieco osłabić, da się rozszerzyć ludzką świadomość, a zatem pozwoli się na postrzeganie więcej. To nie jest przecież przypadek. Słyszałem kiedyś pytanie: właściwie po co oni te narkotyki? Co to dało, że ich w tym LSD pakowali? Okazuje się, kiedy słuchamy tego rodzaju wypowiedzi, że wiedzieli, co robili, tylko że robili to dawno temu, a zatem czegoś szukali, jakimś śladem podążali. Myślę, materiał na ciekawe rozważania.

[01:47:06] - Tak, jeżeli włączymy w to jeszcze podróże szamańskie, związek UFO z podświadomością czy taki temat jak aborygeński czas snu, wyłania nam się temat na zupełnie nową odnogę naszej audycji. Ale powróćmy do wątków psi w ufologii, bo równie silny akcent parapsychologiczny zarysował się w sadze ze Słociny, którą opisał Arek Miazga. Słocina to jest dzielnica Rzeszowa, gdzie znajdował się dom dwóch kobiet, matki i córki, których życie było pełne dziwacznych doświadczeń. Arek spotkał się z nimi pierwszy raz, dokumentując zdarzenie z września 2012 roku, kiedy te kobiety w pewne niedzielne popołudnie spotkały UFO zawieszone gdzieś nad polami. Wkrótce okazało się podczas spotkań, że one mają znacznie bogatsze portfolio, jeżeli chodzi o ufologiczne doznania, ale nie tylko ufologiczne, bo tego było naprawdę dużo. Od częstych obserwacji dziwnych obiektów po spotkania z egzotycznymi istotami, nawet takimi, które wyglądały jak karzełki. Niektóre z tych doświadczeń były tak dziwne, że Arek wstrzymywał się z ich opisem, bo jak powiedziała mu młodsza z kobiet, nikt by w to nie uwierzył, nikt by ich nie traktował poważnie. Po wielu spotkaniach ze świadkami Arek otrzymał nawet swego rodzaju ostrzeżenie. O tym była mowa w jednej z dawniejszych debat. Siła, która za tym stała, miała mu przekazać za pośrednictwem młodszej z kobiet, że powinien się przestać tym zajmować dla własnego dobra. Jak się potem okazało, nie były to czcze zapowiedzi. Zdarzenie słocińskie zostało opisane ze szczegółami na blogu Arka Miazgi, gdzie jest prezentowane w odcinkach. Jako całość i podsumowanie ta historia pojawiła się w „Nieznanym Świecie” w numerze z października roku 2020. Link do tego znajdziecie pod spodem. To jest naprawdę bardzo rozbudowana historia. Tam w krótkim przedziale czasowym doszło do kilku interesujących obserwacji UFO z udziałem zarówno tak zwanych solid lights, jak i spotkań z humanoidami. Ale był też taki element, gdziePodczas obserwacji obiektu był wyczuwalny bardzo nieprzyjemny zapach. Okazało się, że potem niektóre z tych zdarzeń były w jakimś stopniu widoczne lub zauważalne lub wyczuwalne dla sąsiadów tych pań. Także to nie tylko działo się w ich głowach, ale działo się też w procencie namacalnym. Ale oto dosłownie kilka słów od Arka na temat tamtych wydarzeń i tego, jak próbował zgłębiać je przy pomocy technik psi.

[01:50:25] - Podobną sytuację też badali w Chocinie. Już nie pamiętam, w którym to było roku, gdzieś około 2014, 2015. I tak samo Dariusz w jednym przypadku zasugerował taki eksperyment. I podobnie jak w przypadku Lubziny, bardzo celnie, nie wiedząc, jak ten obiekt wygląda, jak się zachowywał, bardzo precyzyjnie opisał kształt tego obiektu. Ten obiekt miał kształt kuli z takimi promieniami, które kończyły się w przestrzeni, znane w ufologii. I właśnie tak to określił. Ten eksperyment był bardzo interesujący i fajnie by było, żeby na polu ufologii takie doświadczenia ktoś przeprowadzał i wykonywał. Przeciwiarz obecnie takich zdarzeń jest bardzo mało. Można powiedzieć, w ogóle. Także jeżeli chodzi o UFO i jasnowidzenie, to tylko proszę mam dwa takie przypadki, gdzie jasnowidz, badacz takiego można powiedzieć w cudzysłowiu człowieka sensywnego uchodzi. Uchodził? Nie wiem. Bardzo trafnie potrafił opisać kształt obiektu, strukturę, ułożenie świateł, które były wtedy widoczne w Lubzinie. Także naprawdę nie mam podstawy sądzić, że to był zwykły przypadek, że tak to się zatrafiło. Naprawdę coś w tym ciekawego jest i warto ten temat dalej analizować i pogłębiać. Z mojej strony dziękuję. Pozdrawiam całą ekipę, słuchaczy. Do usłyszenia.

[01:52:06] - Dziękuję Markowi. To na pewno nie jest ostatni raz, kiedy zagościł w ten sposób trochę zdalny w naszej audycji. Ale, drodzy państwo, nie jest tajemnicą, że o kosmitach i zagadce UFO wypowiadali się też inni ekstrasensi i jasnowidze. I byli to tacy jasnowidze już, którzy są uznani tak jak Jackowski. Mowa tutaj o postaciach takich jak chociażby Swedenborg, który przecież w tych swoich podróżach astralnych miał odwiedzać inne światy, po Wangę, której radziecka prasa brukowa, zanim dzisiejszy internet, przypisywały coraz to nowe rewelacje na temat tego, kiedy kosmici się pojawią. Ja w sieci, Marku, znalazłem dwie daty: 2021 i 2023 rok, chociaż pewnie jest ich więcej. W naszej audycji o jasnowidzach rosyjskich i przepowiedniach, która została wyemitowana kilka miesięcy temu, wyjaśniliśmy z Markiem, dlaczego nie wszystkie proroctwa Baby Wangi powinny być traktowane poważnie. Natomiast o wiele mniej znaną niż Wanga postacią na Starym Kontynencie jest Beniamin Solari Parravicini. To był argentyński artysta, a jednocześnie ekstrasens znany z psychografii. To jest takich bardzo prostych, wręcz prymitywnych rysunków, na których utrwalał swoje wizje dotyczące przyszłości. Jedna z nich odnosiła się właśnie do tego, kiedy przylecą kosmici. Zanim może Marek nam powróci, to zapytajmy Damiana Trelę o to, czy w swoich archiwach, czy w zbiorze swoich zdarzeń, które dokumentował, są takie przypadki, które zawierają jakiś taki szczególnie silny wątek psi.

[01:54:02] - Związek zjawisk psi z UFO w mojej najnowszej książce „UFO. Niewyjaśnione zjawiska Dolnego Śląska” jest praktycznie wszechobecny. Można powiedzieć, że co drugi przypadek opiera się na fundamencie parapsychologii. Tak jak mówiłem wcześniej, bliskie spotkania z UFO mają bardzo silny związek z pozazmysłową percepcją, więc tutaj praktycznie każdy przypadek bazuje na takiej konstrukcji. Ale jeśli miałbym wyakcentować jakieś takie szczególne zdarzenia opisane w mojej najnowszej książce, to myślę, że takim zdarzeniem będzie przypadek pani Wandy, obecnie mieszkanki Legnicy, która przez większość swojego życia przemieszkała w podlegnickiej wsi Dunino i tam doświadczyła szeregu wielu niezwykłych historii, ocierających się głównie oczywiście o zdarzenia związane z UFO. A początek tej historii sięga jeszcze końca lat 40., kiedy jako siedmioletnia dziewczynka była świadkiem lądowania obiektu UFO wraz ze swoim ojcem, jego bratem i sąsiadem. Wtedy doszło do takiej inicjacji, która zapoczątkowała kaskadę wielu niezwykłych zdarzeń. Pani Wanda po tamtym kontakcie można powiedzieć, że stała się bardzo sensytywną osobą. Miała wyłapywać na przykład aurę od innych ludzi. Jeszcze nawet w podstawówce odkryła w sobie zdolności takie, że potrafiła praktykować świadomy sen. Potrafiła wychodzić z własnego ciała i unosić się na przykład nad łóżkiem w nocy, lewitować w pokoju, w którym spali jej rodzice. To były takie pierwsze sytuacje, które ona doświadczała.Później, jeszcze w latach 60. miała kolejne bardzo niezwykłe zdarzenie z udziałem UFO. To było kolejne bliskie spotkanie trzeciego stopnia. Rozegrało się niemalże w tym samym miejscu, też o porze wieczornej, ale tym razem była sama. Była na polu, zbierała buraki i nagle za jej plecami wylądował bardzo podobnie wyglądający obiekt jak w pierwszym spotkaniu trzeciego stopnia jeszcze w latach 40. I wtedy doszło do ciekawej wymiany zdań między nią a załogantami tego obiektu. Te postacie były bardzo zaintrygowane, zainteresowane tym, co pani Wanda wtedy robiła, a wtedy zbierała buraki cukrowe. I te postacie nawet pytały się, co to jest. Próbowały to nawet wąchać, ale nie wiedziały w ogóle, czym są buraki cukrowe. Także to dla nich była też groteskowa sytuacja. Te postacie, jak czytelnicy się mogą przekonać z treści mojej książki, później zaprosiły ją do swojego obiektu. I tutaj gdzieś te wspomnienia się urywają. Pani Wanda później jeszcze miała wiele innych ciekawych doświadczeń związanych z UFO, ale posiadła wręcz zdolności prekognicyjne, czyli potrafiła przewidywać przyszłość. Na przykład zdarzało jej się przewidywać niektóre katastrofy naturalne, które się wydarzały gdzieś w Polsce czy na świecie. Potrafiła nawet przewidywać czyjąś śmierć, co jest też bardzo szczególne w jej historii różnych niezwykłych przeżyć. Także ta historia pani Wandy jest naprawdę szczególna. W mojej poprzedniej książce jeszcze opisuję inną ciekawą historię. To jest przypadek pani Sary. Akurat w swojej książce posługuję się pseudonimem pani Teresa. Chodzi o pewne zdarzenie, które rozegrało się jeszcze w latach 70. niedaleko Szagania, gdzie jako młoda kobieta pani Sara, udając się do Niemiec, jadąc autostradą A4, była świadkiem lądowania obiektu cygarokształtnego, pionowego, który wyglądał jak rakieta. Ten obiekt dosłownie wylądował na środku tej jezdni, zablokował ruch. Ona była tego świadkiem. I co ciekawe, w tym momencie, kiedy pojazdy podjechały pod ten obiekt, to nagle silniki zgasły w jej samochodzie i w samochodach stojących bliżej tego niezwykłego obiektu. Wyłączyły się światła. I to był początek tej historii, który jest jakby dźwignią, która uruchamia szereg różnych niezwykłych doświadczeń wśród ludzi doświadczających bliskich spotkań z UFO. Pani Sara po tamtym zdarzeniu, którego też nie jest w stanie wyjaśnić, bo nie pamięta dokładnie, jak ta historia się zakończyła. Mniej więcej pamięta, ma jakieś przebłyski, że ten obiekt wystartował i nagle wszyscy grzecznie ruszyli jednym ciągiem i tak jakby wyłączyli się z jakiegoś dziwnego letargu, stanu otumanienia. Tak się często dzieje w bliskich spotkaniach z UFO, że ludzie, którzy doświadczają tego, są w dziwnej dezorientacji. Ona wtedy właśnie tak się czuła podczas tego kontaktu. I później mamy szereg innych doświadczeń pani Sary. Ta historia jest opisana później przez kolegę Marcina Stachurskiego, który w „Nieznanym Świecie” opisał szerzej przypadek pani Sary. Polecam serdecznie lekturę tego artykułu, który ukazał się już chyba dwa lata temu, bodajże na łamach „Nieznanego Świata”, bo Marcin Stachurski bardziej dokładnie opisał ten przypadek. Miał kontakt z tą panią i udało mu się zebrać więcej relacji niż mi. Ja opisuję w swojej książce tylko ten epizod dotyczący bliskiego spotkania drugiego stopnia. I tutaj pani Sara też, tak jak poprzednia pani Wanda, zaczęła mieć różne dziwne epizody w swoim życiu. Potrafiła też prekognicyjnie przewidywać różne katastrofy. Potrafiła sczytywać z ludzi aurę. Posiadała również zdolności bioenergoterapeutyczne. Przewidziała na przykład śmierć własnego ojca i brata. Także to są takie niezwykłe rzeczy, które się dzieją w życiu ludzi, którzy mają kontakt z UFO, którzy są bezpośrednimi świadkami bliskich spotkań z UFO. Wydaje mi się, że jest to po prostu forma takiej dźwigni, która się uruchamia, że to spotkanie z UFO jest preludium do kaskady różnych zdarzeń i budzenia się szóstych zmysłów, jak ja to mówię, w ludziach, które są uśpione, o których zapomnieliśmy, a może nasi przodkowie o nich wiedzieli więcej i potrafili z nich korzystać. Także w przypadku bliskich spotkań z UFO związek psi jest wszechobecny i to widać na przykładzie wielu tego typu zdarzeń, które opisuję w swoich książkach.

[02:01:28] - A te książki to „UFO i niewyjaśnione zjawiska Dolnego Śląska”, czyli najnowsza książka Damiana Treli. Polecamy wszystkim poszukać sobie jej. Naprawdę ciekawa pozycja. To także wcześniejsza książka „Tajemnice Dolnego Śląska. UFO i niewyjaśnione zjawiska”, a także publikacja poświęcona kręgom zbożowym „Gniazda UFO”. Szukajcie tych publikacji, tych książek w internecie. Marku, mówiliśmy przed chwilą o takim jasnowidzu, jakim był Paravicini. On był bardzo specyficzną osobą, specyficznym też ekstrasensem, dlatego, że umieszczał te swoje wizje w postaci prostych rysuneczków. Ale był też jednym z tych, którzy dość dawno już mówili o nadchodzącym kontakcie z kosmitami. Jeżeli brać pod uwagę jego skuteczność albo przynajmniej to, że udało mu się ponoć przewidzieć inne zdarzenia, to rzeczy, które zapowiada odnośnie pozaziemskiej inteligencji, są dość ciekawe.

[02:02:42] - Tak, to prawda. To 60. lata chyba były. On przewidział, w każdym razie zasygnalizował, że przybędą na Ziemię statki pozaziemskie i one przybędą, jak to się wyraził, w pokoju. On też mówił o tym, skoro dzisiaj łączymy różne dziedziny UFO i pozostałe, że od mniej więcej 2002 roku na Ziemi zacznie się era miłości i Ziemię zaczną zasiedlać nowe dusze, cokolwiek to oznacza. Ten zbliżający się kontakt Ziemian z obcymi i te statki, które przybywają w pokoju. On mówił również o tym, że ci obcy kosmici osiedlą się na Ziemi i wspomogą ludzkość w zwalczaniu jej problemów. Tam wymieniony był bodajże głód, choroby. I jeszcze może jedna ważna rzecz. Wspominał o tym, że ci obcy będą z ludzkiego punktu widzenia dosyć brzydcy i pokraczni. Inaczej, że to, co my wyczytujemy w różnego rodzaju książkach, oglądamy na różnego rodzaju filmach, że ta pokraczność i brzydota, którą tam widzimy, ona się nie sprawdzi, że ci przybysze będą inni, różni, ale nie będą mieli tych cech, które my sobie oglądamy na filmach i w literaturze. Jeśli chodzi o obcych i Paraviciniego, to tyle kojarzę, tyle pamiętam.

[02:05:01] - Tak. To w zasadzie tyle. W dzisiejszym programie staraliśmy się ukazać, jak bardzo skomplikowanym zagadnieniem jest kwestia związku zjawiska psi i UFO. Jest to jeszcze bardziej skomplikowane, jeżeli przechodzimy do wykonania, a to wykonanie w postaci odczytów i przewidywań ze strony ekstrasensów ukazuje nam bardzo zróżnicowany charakter zjawiska UFO. Na początku powiedziałem, że każdy słuchacz będzie musiał sobie ocenić te dzisiejsze informacje osobiście, przez swój własny pryzmat, światopogląd i wyciągnąć wnioski. Ja bym ich ogólnie rzecz biorąc nie odrzucał w całości, dlatego że wielokrotnie podkreślaliśmy, że zjawisko UFO ma charakter nie do końca fizyczny. To jest w ogóle bardzo pojemny termin. Tam jest miejsce dla UAPów, ale jest też miejsce dla anomalii i dla parapsychologii. Co jeszcze chciałbym dodać, jeżeli idzie o wnioski, jakie wypływają z dzisiejszego odcinka. Do mnie najbardziej przemawia hipoteza o tak zwanym porządku jawnym i ukrytym. One razem tworzą naszą rzeczywistość, tak umownie. Zdolności psi, zdolności parapsychiczne są taką kartą magnetyczną, która umożliwia niektórym ludziom wkraczanie w sfery, których zwykli ludzie nie widzą. Natomiast są to sfery, które de facto stanowią składową część naszej rzeczywistości. Ludzie podczas doświadczeń z pogranicza są w stanie te sfery dostrzegać. Niektórzy rodzą się z takimi zdolnościami, że mogą te sfery penetrować w sposób naturalny. Natomiast może też być tak, że obiekty UFO czymkolwiek są. Czy są wytworami obcej techniki, która pojęła pewne prawidła fizyczne nam jeszcze niedostępne, czy są przybyszami z innych wymiarówTo one posiadają zdolność do infiltrowania tych sfer, do przełamywania bariery między tym a czymś, co nazywamy tamtym światem. Chociaż nie chodzi tu w żaden sposób o domenę, którą zamieszkują dusze zmarłych. Czymś, co tak troszeczkę osoby o światopoglądzie scjentystycznym może zniechęcać do tych rozważań jest to, że bardzo to wszystko trudno ująć w fizyczne, namacalne ramy. Co prawda stara się to językiem nauki opisywać doktor Danuta Adamska-Rutkowska, natomiast nam jest ciągle łatwiej mówić ogólnikowymi terminami. Na przykład porządek jawny i ukryty, portale, energie, kanały i tak dalej, bo nauka nie dysponuje żadnymi konkretnymi wyjaśnieniami mogącymi opisywać te zjawiska. Tak to wygląda z mojej perspektywy. Marku, dodałbyś coś tutaj jeszcze?

[02:08:54] - No tak, powiem tak, że być może my do tej tematyki podchodzimy nie z tej strony, co trzeba. To, co dzisiaj powiedzieliśmy w audycji, trudno uznać za bajki. Natomiast być może warto byłoby zrobić audycję o tym, jak te porządki się wszystkie ze sobą mieszają. Że kiedyś ludzkość masę czasu zmarnowała na to, żeby podzielić świat na naukę, paranaukę, wiarę i tym podobne kwestie. Zbudowane zostały systemy religijne szczelnie oddzielone od nauki i tak dalej. Państwo orientujecie się mniej więcej, jak wygląda nasz świat. Wszędzie są granice, mury i tu nie przekraczaj, bo tu jest nasza działka, a tu jest nasza i sobie wyznacz swoją, ale w nasze nie wchodź. Myślę, że warto by kiedyś zrobić audycję o tym, że ten porządek ku mojej radości, ale może przedwczesnej niestety, zaczyna się sypać i ludzie coraz częściej rozumieją, że świat nauki, świat parapsychologii, zjawisk paranormalnych, nawet wiary, a w każdym razie konsekwencji, które wypływają z wiary, to może bardziej precyzyjne, to nie muszą być różne światy. Że być może to wszystko ze sobą jest w jakiś sposób połączone. I dzisiaj przy okazji opisywania różnych zjawisk związanych z UFO, troszeczkę nam się udało tego zaszczepić, ale myślę, że warto rozważyć gdzieś w przyszłości taką audycję, która o tych tematach będzie traktowała.

[02:10:56] - Tak, przy czym będzie to audycja dość niełatwa. Marku, dziękuję ci za dzisiejsze spotkanie. Zapraszamy na piątkowe „Bibliotekarium”. Odsyłam też do twojej książki. Tej, która się ukaże w czerwcu, ale i tej wcześniejszej. Dziękujemy też Damianowi Treli. Dziękujemy Markowi Miazdzie. Serdecznie zapraszamy do sięgnięcia po ich książki i do lektury ich blogów. No i cóż, na dzisiaj to by było tyle. O temacie następnego odcinka dowiecie się mniej więcej w następną niedzielę. Czekamy cały czas na wasze pytania i komentarze i sugestie audycji. Tutaj się pojawiła na przykład bardzo interesująca propozycja, aby zrobić audycję o UFO w Chinach. Może się kiedyś na to pokusimy. Za tydzień prawdopodobnie zrealizujemy inną audycję niż „Debaty ufologiczne”, dlatego że tak trochę ponadprogramowo mieliśmy dwie pod rząd. Może będą to „Polskie potwory część trzecia”, może to co innego. Zresztą z tymi polskimi potworami to jest o tyle ciekawe, że wszystkim się wydawało, że coś takiego jak kryptozoologia w Polsce nie istnieje, a my będziemy o tym robić trzecią audycję i to taką, w której przedstawimy kilka różnych stworów. Marku?

[02:12:26] - Swoją drogą, skoro już mówimy o Chinach, rzeczywiście temat niezwykle ciekawy, a mamy swojego wysłannika w Chinach i na Tajwanie. Człowiek krąży pomiędzy tymi lokacjami, a mianowicie Piotra Plebaniaka. To warto i zrobię to w najbliższym czasie, na tę okoliczność, na temat UFO, Chin i podejścia władz chińskich, a może i społeczeństwa. Wypytam, co człowiek bywały, czyli mieszkający na Tajwanie wie. Może coś ciekawego z tego wypłynie.

[02:13:05] - Tak, z pewnością warto. Zapraszamy, jak mówiłem wcześniej, na piątkowe „Bibliotekarium”, gdzie tym razem przyjrzymy się filmom o, uwaga, wilkołakach. Także do usłyszenia i pozdrawiamy.

[02:13:22] - Pozdrawiamy. Dobrej nocy.

[02:13:24] - A mówili do was Marek Żelkowski z „Bibliotekarium” oraz Piotr Jerebeć z „Nieznanego Świata”. Audycję jak zawsze technicznie obsługiwał Marek Sęk „Ivellios”, „Radio Paranormalium” — paranormalny głos w twoim domu. Dziękujemy za uwagę. Dobranoc i do usłyszenia. Jeszcze nie wiem, w której audycji, ale na pewno już za tydzień. Produkcja i realizacja „Radio Paranormalium”, www.paranormalium.pl. Bardziej niż nieprawdopodobne, niemożliwe, niewiarygodne. „Radio Paranormalium” — paranormalny głos w twoim domu. Ufo Relacje. Polska baza relacji o obserwacjach UFO. www.ufo-relacje.pl. Podziel się już dziś swoją obserwacją. Czekamy na relacje współczesne oraz z lat ubiegłych. Wszystkim świadkom zapewniamy pełną anonimowość. Ufo Relacje. Polska baza relacji o obserwacjach UFO. www.ufo-relacje.pl. Pisz artykuły, rozmawiaj z czytelnikami, moderuj komentarze i poczuj się jak redaktor. Załóż bloga na „Paranormalium”. Więcej dowiesz się w dziale blogi na www.paranormalium.pl. Rozmawiaj z prezenterami oraz z innymi słuchaczami na żywo. Wejdź na naszego czata na www.paranormalium.pl.