Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 25 maja 2018
"Nawet guzika nie damy!" - a więc wojna!?

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na pytaniu, czy współczesny świat zbliża się do kolejnego wielkiego konfliktu zbrojnego oraz czy Polska jest przygotowana na jego konsekwencje. Punktem wyjścia jest cytat z Polskiego Radia z 1 września 1939 roku: „A więc wojna”, a także przypisywane marszałkowi Edwardowi Rydzowi-Śmigłemu słowa o tym, że Polska „nie odda nawet guzika”. Prowadzący zestawia atmosferę przed wybuchem II wojny światowej z obecną sytuacją geopolityczną, podkreślając, że o wojnie należy mówić przede wszystkim w odniesieniu do realnych działań militarnych i skutków odczuwanych przez ludność, a nie jedynie w kontekście pojęć takich jak wojna hybrydowa czy informacyjna. W części historycznej krytycznie oceniona zostaje polityka II Rzeczypospolitej przed 1939 rokiem. Prowadzący twierdzi, że państwo było nieprzygotowane do konfliktu, nie posiadało spójnych i odpowiednio opracowanych planów wojennych, a nadmierna tajność i elitarność procesu decyzyjnego pogłębiały chaos. Krytykuje również oparcie polskiej strategii na sojuszach z Wielką Brytanią i Francją, wskazując, że brytyjska armia była przede wszystkim armią morską i nie miała realnych możliwości szybkiego udzielenia Polsce pomocy na Bałtyku. W jego ocenie polskie elity nie rozumiały ograniczeń sojuszników albo świadomie realizowały interesy obcych mocarstw. Rozmowa dotyczy także alternatywnych interpretacji polskiej polityki zagranicznej przed wojną. Przywoływane są poglądy Piotra Zychowicza dotyczące możliwości zawarcia przez Polskę porozumienia z Niemcami, a następnie ewentualnej zmiany sojuszy. Prowadzący zwraca uwagę, że Związek Radziecki, Francja i inne państwa prowadziły przed wojną oraz w jej trakcie pragmatyczną politykę, zawierając porozumienia z Niemcami, podczas gdy Polska miała przyjąć sztywną, pozbawioną elastyczności strategię. Wspomniani zostają Józef Beck, Stefan Starzyński, Józef Retinger, Grzegorz Braun, Tomasz Gryguc, Piotr Zychowicz oraz Paweł Wieczorkiewicz. Pojawia się również teza, że wydarzenia prowadzące do wojny były znane służbom i dyplomatom wcześniej, niż wynika to z popularnej narracji o całkowitym zaskoczeniu Polski atakiem. Prowadzący przestrzega przed bezkrytycznym ocenianiem przywódców historycznych. Podkreśla, że Adolf Hitler był zbrodniarzem odpowiedzialnym za śmierć milionów ludzi, ale jednocześnie nie należy przedstawiać go jako nieudolnego lunatyka pozbawionego zdolności politycznych. Podobnie omawia działania Mao Zedonga, wskazując na rozdźwięk między zbrodniami popełnianymi przez przywódców a ich późniejszą oceną przez część społeczeństwa. Wnioskiem jest potrzeba oddzielania oceny moralnej od analizy skuteczności politycznej i strategicznej. Znaczna część audycji poświęcona jest możliwym źródłom przyszłego konfliktu między Stanami Zjednoczonymi, Chinami i Rosją. Za szczególnie istotny uznany zostaje proces odchodzenia od dolara w handlu surowcami oraz zapowiadane rozliczanie części kontraktów naftowych w juanach. Zdaniem rozmówców mogłoby to osłabić pozycję dolara i zaostrzyć rywalizację gospodarczą między Chinami a Stanami Zjednoczonymi. Wojny celne, sankcje i ograniczanie dostępu do surowców przedstawione są jako możliwe preludium do konfliktu militarnego. Rozmówcy przywołują przykład Japonii przed atakiem na Pearl Harbor, argumentując, że sankcje i odcięcie od ropy mogły skłonić ją do działań wojennych. Omówione zostają strategiczne znaczenie Cieśniny Malakka i Cieśniny Ormuz. Malakka jest przedstawiana jako kluczowy szlak transportowy dla Chin, Korei Południowej, Japonii i państw Azji Południowo-Wschodniej, przez który przepływa znaczna część światowego handlu. Zależność Chin od morskich szlaków komunikacyjnych ma być jednym z powodów rozwijania lądowej infrastruktury w ramach Nowego Jedwabnego Szlaku. Rozmówcy przewidują, że ewentualne zakłócenia transportu i produkcji doprowadziłyby do wzrostu cen elektroniki i innych towarów w Europie, nawet gdyby państwa europejskie nie uczestniczyły bezpośrednio w działaniach wojennych. Cieśnina Ormuz omawiana jest natomiast w kontekście transportu ropy i możliwości gwałtownego wzrostu jej cen w razie konfliktu z udziałem Iranu. Wątek Bliskiego Wschodu obejmuje relacje Izraela z Iranem, Rosją i Stanami Zjednoczonymi. Prowadzący sugeruje, że Izrael obawia się ewentualnego uzyskania przez Iran broni jądrowej, a wizyta premiera Benjamina Netanjahu w Rosji ma być przejawem zabiegania o stanowisko Władimira Putina. Rozmówcy analizują również znaczenie Jerozolimy, przeniesienie ambasady Stanów Zjednoczonych z Tel Awiwu oraz pomysły objęcia miasta międzynarodową kontrolą. W dyskusji pojawiają się religijne proroctwa dotyczące trzeciej świątyni, Antychrysta i Armagedonu, a także przekonanie, że konflikty wokół Jerozolimy mogą być interpretowane zarówno politycznie, jak i eschatologicznie. Zaznaczona zostaje przy tym rola strachu jako narzędzia wpływania na społeczeństwa i kierowania ich uwagi na wybrane zagrożenia. Rozmówcy przechodzą następnie do sytuacji Ukrainy i Polski. Wydarzenia na Majdanie oraz nieustaloną odpowiedzialność za strzelanie do demonstrantów i funkcjonariuszy przedstawiają jako przykład niewyjaśnionych okoliczności, które mogły mieć wpływ na dalszy układ sił w regionie. Rosja jest opisywana jako państwo, które może podejmować agresywne działania nie tyle w celu ekspansji, ile w reakcji na poczucie strategicznego osaczenia. Jednocześnie rozmówcy uznają, że Rosja jest zbyt słaba gospodarczo i militarnie, by bez dużych kosztów zająć całą Ukrainę. Polska ma według nich znaczenie geopolityczne ze względu na położenie na rozległej nizinie między Europą Zachodnią a obszarem Rosji. W razie konfliktu między mocarstwami jej terytorium mogłoby stać się miejscem przemarszu wojsk i działań frontowych. W audycji krytykowana jest zależność Polski od zagranicznych protektorów oraz polityka kolejnych rządów. Prowadzący uważa, że Polska powinna prowadzić bardziej samodzielną politykę i budować relacje z różnymi państwami zamiast podporządkowywać się Niemcom, Stanom Zjednoczonym, Rosji czy Izraelowi. Wypowiedzi na temat Izraela i Żydów zawierają daleko idące, niepoparte przedstawionymi dowodami twierdzenia o ich wpływie na Polskę i światową politykę; są one elementem spiskowej interpretacji prowadzącego, a nie ustaleniem faktów. Podobnie oceniane są partie polityczne: PiS przedstawiany jest jako ugrupowanie ograniczające wolności obywatelskie i prowadzące politykę socjalną, natomiast Platforma Obywatelska jako formacja podporządkowana interesom zewnętrznym. Rozmówcy postulują większą samorządność państwa oraz współpracę krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Osobny wątek dotyczy inwigilacji i cyfryzacji państwa. Rozmówcy wskazują na elektroniczne zwolnienia lekarskie, e-recepty, e-PIT-y oraz możliwość automatycznego dostępu służb do danych obywateli. Obawiają się połączenia baz zawierających informacje o zatrudnieniu, dochodach, podatkach, leczeniu, ubezpieczeniu samochodu i przemieszczaniu się. Ich zdaniem stworzyłoby to system, w którym nawet urzędnik niższego szczebla mógłby uzyskać szeroki wgląd w prywatne życie obywatela. Wątek ten zostaje powiązany z doniesieniami o wykorzystywaniu sztucznej inteligencji przez policję do typowania osób wymagających interwencji. Prowadzący przedstawia własny przypadek kontaktu funkcjonariuszy, który interpretuje jako skutek działania automatycznego systemu, choć nie przedstawia niezależnego potwierdzenia tej wersji. W dalszej części omawiana jest kondycja polskiej gospodarki. Rozmówcy twierdzą, że po 1989 roku ograniczano rozwój krajowego przemysłu, a reformy gospodarcze i polityka związana z Jeffreyem Sachsem, Leszkiem Balcerowiczem oraz innymi decydentami doprowadziły do likwidacji wielu przedsiębiorstw. Jako przykład przedsiębiorczości zniszczonej przez system podawany jest Roman Kluska i firma Optimus. Jednocześnie przywołana zostaje ustawa Wilczka jako przykład deregulacji, która miała pobudzić aktywność gospodarczą. W ocenie rozmówców Polska mogłaby osiągnąć wyższy poziom rozwoju, gdyby zachowała większą swobodę gospodarczą i stworzyła własne zaplecze technologiczne. Rozmówcy krytycznie oceniają także Wojska Obrony Terytorialnej. Ich zdaniem formacja ta nie powinna być przedstawiana jako siła zdolna do zatrzymania regularnej armii rosyjskiej. WOT może natomiast pełnić funkcje pomocnicze: chronić ludność cywilną, wspierać służby ratunkowe, zabezpieczać infrastrukturę, reagować na skutki klęsk i kryzysów oraz przeciwdziałać grabieżom i chaosowi na zapleczu. Porównywane jest to do irlandzkiej Civil Defence i szwajcarskiego modelu obrony terytorialnej. Za znacznie ważniejsze od walki lekkiej piechoty uznane zostają cyberbezpieczeństwo, ochrona sieci energetycznych i infrastruktury krytycznej. Rozmówcy zwracają uwagę, że awaria kilku linii energetycznych mogłaby sparaliżować wodociągi, komunikację, windy i funkcjonowanie całych miast. W celu zobrazowania dysproporcji wojskowych prowadzący przytacza orientacyjne dane dotyczące uzbrojenia Polski, Rosji i Stanów Zjednoczonych. Polska ma według niego około tysiąca czołgów, kilka tysięcy pojazdów opancerzonych, kilkaset dział i wyrzutni rakietowych oraz ograniczoną liczbę samolotów i okrętów. Rosja dysponuje wielokrotnie większą liczbą czołgów, artylerii, wyrzutni, śmigłowców i samolotów. Stany Zjednoczone mają natomiast przewagę przede wszystkim w lotnictwie i marynarce wojennej, w tym w liczbie lotniskowców i niszczycieli. Prowadzący podkreśla, że same statystyki sprzętu konwencjonalnego nie przesądzają o wyniku wojny, ale pokazują, że Polska nie może liczyć na samodzielne równorzędne starcie z Rosją. Najwięcej miejsca zajmuje katalog rzekomo kluczowych technologii wojskowych XXI wieku. Prowadzący wymienia broń jądrową, chemiczną i biologiczną, rakiety średniego i dalekiego zasięgu, satelity wojskowe, samoloty o obniżonej wykrywalności, konstrukcje hipersoniczne, broń geofizyczną, autonomiczne drony, mikrodrony, technologie niewidzialności, lasery, masery oraz broń elektromagnetyczną. Wspomina między innymi F-35, F-22 Raptor, F-117, B-2, hipotetyczny projekt Aurora, rosyjski czołg T-14 Armata, systemy HAARP i „Oko Moskwy”, a także silniki magnetohydrodynamiczne i jonoloty. Część tych twierdzeń ma charakter spekulacyjny i opiera się na relacjach anonimowych informatorów, domysłach lub interpretacji materiałów internetowych, a nie na potwierdzonych danych. Szczególny nacisk położony jest na autonomiczne mikrodrony, które mogłyby działać bez stałej łączności radiowej, samodzielnie wykrywać cele i przenosić ładunki wybuchowe lub toksyczne. Prowadzący uważa, że tradycyjna broń piechoty nie byłaby skuteczna przeciwko rojom takich urządzeń, a przeciwdziałanie wymagałoby impulsów elektromagnetycznych, rozpylania grafitu lub innych systemów zakłócających elektronikę. Podobnie omawiana jest możliwość wykorzystania broni elektromagnetycznej do paraliżowania infrastruktury i urządzeń elektronicznych. Wątek laserów obejmuje zarówno ręczne systemy bojowe, jak i opowieści o „dziale Tesli” czy promieniu śmierci, które prowadzący przedstawia jako możliwe, choć niejawne technologie. Na tej podstawie prowadzący dokonuje własnej oceny przygotowania Polski do wojny. Przypisuje Polsce zerowe zdolności w zakresie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, rakiet dalekiego zasięgu, satelitów wojskowych, samolotów hipersonicznych, zaawansowanych dronów, technologii niewidzialności, bojowych laserów i broni elektromagnetycznej. Określa to jako „sumę zer” i twierdzi, że polska armia jest opóźniona technologicznie o dziesięciolecia. Krytykuje skupienie na czołgach, klasycznej artylerii i lekkiej piechocie, argumentując, że we współczesnej wojnie decydujące znaczenie mają rozpoznanie satelitarne, rakiety, autonomiczne systemy bojowe, cyberwojna i środki przeciwdziałania nowoczesnym dronom. Końcowa część audycji wraca do pytania o prawdopodobieństwo wojny. Rozmówcy wskazują, że jej zwiastunami mogą być nasilające się konflikty gospodarcze, sankcje, wojny celne, osłabienie dolara, rywalizacja o szlaki transportowe oraz napięcia na Bliskim Wschodzie. Prowadzący przewiduje, że ewentualny konflikt w Polsce wyglądałby inaczej niż w 1939 roku i mógłby zakończyć się w ciągu kilku dni dzięki przewadze technologicznej przeciwnika. Jednocześnie zachęca do zdobywania wiedzy, samodzielnego oceniania źródeł i przygotowania się na kryzysy, podkreślając, że najgroźniejsza jest nie sama niewiedza, lecz przekonanie o własnym bezpieczeństwie mimo braku realnych zdolności obronnych.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).