Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 17 lipca 2015
Kto do odstrzału?

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na hipotezie, że osoby ujawniające informacje niewygodne dla władz, służb specjalnych, wielkich korporacji i rzekomego światowego establishmentu mogą być zastraszane, eliminowane albo odsuwane od działalności. Prowadzący interpretuje słowo „odstrzał” dwojako: jako fizyczne zabójstwo oraz jako usunięcie kogoś ze stanowiska, z życia publicznego lub z obszaru badań. Zastrzega przy tym, że w wielu omawianych przypadkach nie ma jednoznacznych dowodów, a podejrzenia opierają się na nietypowych okolicznościach śmierci, relacjach świadków i alternatywnych interpretacjach wydarzeń. W części poświęconej bieżącym wydarzeniom prowadzący omawia strzelaninę w Chattanooga w stanie Tennessee, w której zginęło czterech żołnierzy i sprawca, Muhammad Youssef Abdulazeez. Sugeruje, że mogła to być operacja fałszywej flagi z udziałem tak zwanych kryzysowych aktorów. Jako argument przywołuje między innymi wypowiedź dziennikarza Scotta Pelleya, który miał początkowo użyć określenia „aktorzy”, a także podobieństwa do wcześniejszych wydarzeń, takich jak zamach w Bostonie czy strzelanina w szkole Sandy Hook. W ocenie prowadzącego tego rodzaju akcje mają służyć zaostrzeniu nastrojów społecznych, ograniczaniu dostępu do broni i wolności słowa oraz kierowaniu niechęci przeciwko muzułmanom. Łączy te rozważania z krytyką polityki Stanów Zjednoczonych, które przedstawia jako państwo stosujące na świecie metody terrorystyczne. Podobne podejrzenia dotyczą przedstawianych przez media działań ISIS. Prowadzący omawia zdjęcie, na którym miała być widoczna scenografia przypominająca plan filmowy, i zestawia je z nagraniami egzekucji publikowanymi przez tę organizację. Twierdzi, że część materiałów mogła zostać wyreżyserowana w Hollywoodzkim stylu, a niektóre osoby uznawane za ofiary mogły w rzeczywistości być funkcjonariuszami służb działającymi pod zmienioną tożsamością. Wspomina też o filmie tureckiej telewizji, który miał przypominać późniejsze nagrania ISIS, oraz o informacjach z portalu Veterans Today. Tezy te przedstawia jako wymagające dalszego zbadania, ale zarazem traktuje je jako przesłanki podważające oficjalny obraz terroryzmu. Kolejnym bieżącym tematem jest projekt ProxyHam, oparty na komputerze Raspberry Pi i mający umożliwiać anonimowe korzystanie z odległych hotspotów Wi-Fi. Urządzenie miało zostać zaprezentowane podczas konferencji Defcon, jednak jego twórca Ben Caudill wycofał prezentację i dokumentację. Prowadzący interpretuje to jako dowód, że władze i służby obawiają się technologii wzmacniających prywatność oraz utrudniających śledzenie użytkowników. Zastrzega jednak, że nawet jeśli podobne rozwiązania są blokowane, rozwój technologiczny sprawia, iż całkowite powstrzymanie ich upowszechnienia będzie niemożliwe. Główny temat audycji rozpoczyna się od cytatu z filmu Psy Władysława Pasikowskiego: „A kto umarł, ten nie żyje”. Prowadzący zastanawia się, kto może być uznawany przez wpływowe grupy za zagrożenie i w konsekwencji stać się celem zabójstwa lub kampanii dyskredytacyjnej. W jego interpretacji szczególnie niebezpieczne są osoby zajmujące się czterema obszarami: UFO i obecnością istot pozaziemskich, tak zwaną wolną energią, działaniami światowego rządu i struktur globalistycznych oraz krytyką przemysłu farmaceutycznego. Za potencjalnych wykonawców zamachów uznaje wyspecjalizowanych zabójców, funkcjonariuszy służb, „superżołnierzy” i osoby poddawane praniu mózgu. Wspomina koncepcję „zabójcy mandżurskiego” oraz relacje Duncana O’Finioana o rzekomych programach kontroli umysłu. Rozbudowany fragment dotyczy przemysłu farmaceutycznego. Prowadzący twierdzi, że koncerny dzięki patentom, monopolizacji rynku i powiązaniom z uczelniami mogą eliminować konkurencję oraz marginalizować lekarzy krytykujących dominujący model medycyny. W tym kontekście omawia śmierć Jeffa Bradstreeta, lekarza zajmującego się między innymi autyzmem i zależnością między szczepieniami a stanem układu pokarmowego. Oficjalną wersję jego samobójstwa uznaje za niewiarygodną i interpretuje śmierć jako możliwe morderstwo. Wspomina również polskich lekarzy krytycznych wobec szczepień i farmakoterapii, a także Jerzego Ziębę, przedstawianego jako popularyzator alternatywnych metod leczenia. Wypowiedzi o zdrowiu mają charakter zdecydowanie polemiczny. Prowadzący przypisuje szczególne znaczenie witaminie D3, twierdząc, że jest ona najważniejszą witaminą dla człowieka, a jej znaczenie jest umniejszane przez przemysł farmaceutyczny. Zachęca do korzystania ze słońca, odpowiednich lamp, ryb i suplementacji, a także krytykuje dodatki stosowane w preparatach witaminowych. W rozmowie ze słuchaczem pojawia się bardziej umiarkowane stanowisko, zgodnie z którym najważniejszym naturalnym źródłem witaminy D3 jest światło słoneczne, a zimą mogą być potrzebne inne sposoby uzupełniania jej poziomu. Rozmówcy poruszają też temat żywności wysoko przetworzonej, promocji zdrowego odżywiania oraz wymierania pszczół i trzmieli. Wątek zdrowotny pozostaje podporządkowany głównej tezie, że osoby podważające interesy koncernów mogą być zastraszane lub eliminowane. Najwięcej miejsca zajmują przykłady badaczy UFO i osób ujawniających informacje o tajnych programach. Prowadzący przywołuje Morrisona Jessupa, autora piszącego o tak zwanym eksperymencie filadelfijskim, którego śmierć oficjalnie uznano za samobójstwo. Wspomina także kapitana Edwarda Ruppelta, kierującego projektem Blue Book, Wilberta Smitha, Franka Edwardsa, Franka Scully’ego i George’a Adamskiego. Ich nagłe zgony, często przypisywane zawałom serca lub nowotworom, mają zdaniem prowadzącego budzić podejrzenia. Szczególną uwagę poświęca Jamesowi Allenowi Hynekowi oraz Ivanowi Sandersonowi, którzy mieli umrzeć na rzadkie odmiany raka mózgu. Prowadzący sugeruje, że służby mogły dysponować metodami wywoływania chorób, podobnie jak w przypadku zatrucia polonem Aleksandra Litwinienki. Wśród innych osób związanych z ufologią wymienieni zostają John Mack, profesor psychologii badający relacje osób twierdzących, że zostały uprowadzone przez kosmitów, oraz Roger Leir, chirurg usuwający z ciał pacjentów rzekome implanty pozaziemskie. Śmierć Macka w wypadku drogowym w Wielkiej Brytanii zostaje uznana za możliwy zamach, choć prowadzący dopuszcza również przypadkowe wyjaśnienie. Omawia też Phila Schneidera, który opowiadał o budowie podziemnych baz, doktora Starbuckera, mającego potwierdzać istnienie organizacji Majestic 12, a także Karli Turner, Anne Livingston, Lloyda Pye’a i Philipa Coppensa. Wątek „Men in Black” przedstawiany jest jako przykład możliwej kontroli świadków i badaczy UFO. Prowadzący dopuszcza, że osoby te mogły być agentami, klonami, robotami lub innymi sztucznie stworzonymi istotami, ale przyznaje, że nie da się tego rozstrzygnąć. W rozmowie ze słuchaczem pojawia się historia doktora Reeda, który miał w lesie spotkać obcą istotę, której ciało i wyposażenie zostały rzekomo sfilmowane. Słuchacz twierdzi, że istota zaatakowała jego psa, a następnie została przez niego obezwładniona. Nagrania i artefakty miały trafić do znajomych, którzy później zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach. Prowadzący zachowuje wobec tej opowieści dystans, wskazując na możliwość mistyfikacji, dezinformacji lub wykorzystania tajnej technologii. W tym kontekście podkreśla, że informacje dotyczące UFO mogą być celowo dzielone na odrębne, niedostępne dla siebie „szuflady”, przez co trudno ustalić, czy za obserwowanymi zjawiskami stoją istoty pozaziemskie, czy ludzkie projekty wojskowe. Dyskutowane są także relacje o starożytnych artefaktach i możliwych dowodach ingerencji zaawansowanej technologii w przeszłości. Słuchacz wspomina egipską mumię z rzekomym współczesnym implantem chirurgicznym w kości oraz hipotezę, że mogła być ona pozostałością po podróżniku w czasie albo przybyszu z innej planety. Rozmówcy przyznają, że takie znaleziska mogą być interesujące, ale równie dobrze mogą wynikać z błędów, późniejszych ingerencji lub mistyfikacji. Omawiają też misje Apollo 19 i Apollo 20 oraz zdjęcia powierzchni Księżyca. Jeden ze słuchaczy uważa, że fotografie podwozia lądownika i śladów działalności ludzi potwierdzają lądowania, lecz nie przesądzają o prawdziwości historii o tajnych misjach. Prowadzący podkreśla konieczność odróżniania dokumentów od mockumentaries, czyli filmów stylizowanych na dokumentalne, takich jak produkcje o syrenach. Drugi zasadniczy obszar stanowi tak zwana wolna energia. Prowadzący twierdzi, że urządzenia pozwalające pozyskiwać energię z nieznanych źródeł mogłyby zagrozić korporacjom energetycznym, bankom i państwom utrzymującym monopol na produkcję oraz dystrybucję prądu. Wspomina Nikolo Teslę, Johna Worrella Keely’ego, Michaela Faradaya i tak zwaną maszynę N, a także rozważania o przesyle energii bezprzewodowo. W rozmowie ze słuchaczem pojawia się bardziej praktyczne ujęcie: bezprzewodowe przesyłanie energii nie oznacza całkowicie darmowego prądu, ponieważ nadal potrzebne byłyby elektrownie, wieże, urządzenia odbiorcze, konserwacja i infrastruktura. Omawiane są również postępy w produkcji akumulatorów, perspektywa samochodów elektrycznych o zasięgu około tysiąca kilometrów oraz bezprzewodowe ładowanie pojazdów. Jako przykłady badaczy, którzy mieli ponieść konsekwencje pracy nad alternatywnymi źródłami energii, prowadzący wymienia Eugene’a Mallove’a, obrońcę zimnej fuzji i wydawcę czasopisma „Infinite Energy”, Stanleya Meyera, twórcę systemu określanego jako Water Fuel Cell, Bruce’a DePalmę, pracującego nad maszyną N, Paula Browna, badającego rezonansowe baterie nuklearne, oraz Stefana Marinova. Wspomina także o Arie DeGeusie i jego pracach nad cienkimi warstwami, kondensatorami oraz efektem Casimira. Ich śmierci – zabójstwa, zawały, samobójstwa i wypadki – interpretuje jako możliwe działania mające powstrzymać rozwój technologii. Jednocześnie przyznaje, że w wielu przypadkach brak bezpośrednich dowodów. Wątek ten prowadzi do ogólniejszej tezy, że cywilne technologie są celowo udostępniane z opóźnieniem, podczas gdy tajne projekty wojskowe mają wyprzedzać oficjalny poziom rozwoju o dziesięciolecia, a nawet tysiące lat. Ostatnią kategorią są osoby ujawniające działania tajnych struktur politycznych i finansowych. Przywołany zostaje dziennikarz Danny Casolaro, który badał aferę Inslaw i organizację określaną jako The Octopus, łączoną przez prowadzącego z grupą Bilderberg, Radą Stosunków Zagranicznych, Komisją Trójstronną, rodzinami bankierskimi, Międzynarodowym Funduszem Walutowym i innymi wpływowymi instytucjami. Jego śmierć, oficjalnie uznana za samobójstwo, zostaje przedstawiona jako morderstwo upozorowane na samobójstwo. Wspomina się także Gary’ego Webba, autora książki „Dark Alliance”, opisującego związki CIA z przemytem narkotyków, oraz reżysera Arona Russo, który miał ujawniać informacje o planach politycznych i finansowych elit. W tym kontekście pojawiają się zarzuty wobec służb specjalnych o handel narkotykami, tworzenie czarnych budżetów, manipulowanie opinią publiczną i wykorzystywanie kompromitujących materiałów przeciwko przeciwnikom. Wśród żyjących osób uznanych za szczególnie niewygodne prowadzący wymienia Williama Binneya, byłego specjalistę technicznego NSA, krytykującego masową inwigilację, oraz Michaela Riconosciuto, łączonego z aferą Inslaw i tajnymi operacjami służb. Wspomina też byłego funkcjonariusza FBI Teda Gundersona, Alexa Jonesa, Davida Icke’a, Jessego Venturę, Edwarda Griffina i Luke’a Rudkowskiego. Za najważniejszego współczesnego badacza UFO uznaje Richarda Dolana, którego ceni za opieranie argumentacji na dokumentach i relacjach świadków. Do osób działających na rzecz ujawnienia informacji o UFO zalicza również Stevena Bassetta i Stevena Greera. W odniesieniu do wolnej energii za potencjalnie zagrożonych uznaje Andreę Rossiego, związanego z badaniami nad reakcjami LENR, Jeana Naudina, Toma Valonego, Hala Puthoffa oraz Alana Sterlinga, prowadzącego portal PESWiki. Wspomina również polskiego wynalazcę Lucjana Łągiewkę i jego rozwiązania mające zmniejszać bezwładność, które – zdaniem prowadzącego – mogłyby znaleźć zastosowanie w pojazdach wykonujących gwałtowne manewry. Końcowa lista osób „do odstrzału” jest przedstawiana jako hipotetyczna perspektywa elit, a nie deklaracja prowadzącego. Ma obrazować, kogo rzekomy światowy rząd mógłby uznać za niebezpiecznego: badaczy UFO, wynalazców alternatywnych źródeł energii, demaskatorów służb i dziennikarzy śledczych. Audycję spina przekonanie, że społeczeństwo powinno samodzielnie weryfikować informacje, zadawać pytania i odróżniać fakty od mistyfikacji. Prowadzący krytykuje media głównego nurtu za powierzchowność i podatność na manipulację, ale zarazem ostrzega przed bezkrytycznym przyjmowaniem sensacyjnych filmów i materiałów internetowych. Uważa, że ujawnienie prawdy o UFO, tajnych technologiach i strukturach władzy doprowadziłoby do gwałtownego kryzysu, lecz w dalszej perspektywie mogłoby przyspieszyć rozwój cywilizacji. Audycja pozostaje zbiorem hipotez i interpretacji opartych na teoriach spiskowych, w których śmierci badaczy, dziennikarzy i wynalazców są przedstawiane jako element szerszej walki o kontrolę nad wiedzą, technologią i społeczeństwem.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).