Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 7 listopada 2014
Polski Titanic... co robić aby przesiąść się na inny okręt

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na sytuacji Polski przedstawionej metaforycznie jako tonący „Titanic” oraz na pytaniu, jak przesiąść się na „inny okręt”, czyli nie przez emigrację, lecz przez zmianę sposobu organizacji państwa i społeczeństwa. Prowadzący przekonuje, że obecnego systemu nie da się już uratować prostymi korektami, a jego podstawowymi problemami są podporządkowanie elit interesom zewnętrznym, dominacja korporacji i sektora finansowego, biurokracja, niskie płace, słaba pozycja pracowników oraz bierność obywateli. Jego zdaniem poprawa wymaga oddolnej aktywności, tworzenia lokalnych inicjatyw i budowania alternatywnych instytucji zamiast oczekiwania, że zmiany przeprowadzą partie polityczne. Pierwszą część audycji wypełniają komentarze do bieżących wiadomości. Omawiana jest wypowiedź Elona Muska, który porównał rozwój sztucznej inteligencji do uwolnienia demona. Prowadzący zastanawia się, czy sztuczna inteligencja rzeczywiście może być groźniejsza od broni jądrowej, podkreślając, że sama zdolność szybkiego przetwarzania informacji nie musi oznaczać inteligencji w ludzkim sensie. Wspomina również o operacji Interpolu przeciwko serwisom darknetu, w tym drugiej wersji Silk Road, oraz o aresztowaniu twórcy tego rynku. Dużo miejsca poświęcono wiarygodności informacji medialnych. Prowadzący sceptycznie komentuje doniesienia o egzekucjach urzędników w Korei Północnej za oglądanie zagranicznych seriali, uznając je za nielogiczne i prawdopodobnie propagandowe, choć jednocześnie przyznaje, że Korea Północna jest bardzo trudnym miejscem do życia. Krytykuje bezrefleksyjne przyjmowanie wiadomości publikowanych przez media głównego nurtu i apeluje o analizowanie źródeł oraz sprawdzanie, czy przedstawiane historie są zgodne ze zdrowym rozsądkiem. W podobnym tonie omawia informacje o rzekomym programie potajemnej sterylizacji kobiet w Kenii, przypisywanym agendom ONZ i UNICEF-u. Powołuje się na relacje kenijskich biskupów oraz osób, które miały znać takie przypadki z Afryki, i przedstawia sprawę jako przykład działań depopulacyjnych. Nie przedstawia jednak weryfikowalnych dowodów, lecz przeciwstawia relacje znanych sobie osób przekazom mediów oficjalnych. W tej części pojawiają się również zarzuty wobec organizacji międzynarodowych, mediów i korporacji, którym prowadzący przypisuje ukrywanie niewygodnych informacji. Kolejne wiadomości dotyczą sekcji zwłok Robina Williamsa, która miała wykazać brak alkoholu i narkotyków w chwili śmierci aktora, oraz wypowiedzi byłego komandosa Navy SEALs Roberta O’Neilla, twierdzącego, że to on zabił Osamę bin Ladena. Prowadzący kwestionuje oficjalną wersję operacji, wskazując na brak publicznego nagrania, szybkie pozbycie się ciała oraz śmierć części uczestników akcji w katastrofie śmigłowca. Uznaje historię za element dezinformacji lub kontrolowanej narracji. Podobnie komentuje medialną kampanię dotyczącą epidemii Eboli, twierdząc, że zagrożenie zostało wyolbrzymione w celu wywołania strachu i skłonienia społeczeństw do posłuszeństwa. Przy okazji przekazuje słuchaczom niepotwierdzone porady dotyczące stosowania witaminy C, witaminy D3, MMS i innych środków, dlatego jego wypowiedzi w tym zakresie mają charakter opinii, a nie rzetelnej informacji medycznej. Główny temat rozpoczyna się od rozmowy o protestach przeciwko opłatom za wodę w Irlandii. Prowadzący i słuchacz wskazują, że wcześniej utrzymanie wodociągów i kanalizacji finansowano z podatków, a wprowadzenie dodatkowych opłat oznacza dla mieszkańców de facto podwójne płacenie za tę samą usługę. Przykład Irlandii staje się ilustracją szerszego problemu: państwo nie obniża wcześniejszych podatków, lecz nakłada nowe opłaty, przenosząc koszty na obywateli. Rozmówcy porównują również jakość wody, sposoby jej uzdatniania oraz protesty irlandzkiego społeczeństwa z biernością Polaków. W rozmowie o Polsce pojawia się krytyka rolnictwa przemysłowego, monokultur, nadmiernego stosowania nawozów i pestycydów oraz uzależniania rolników od wielkich firm nasiennych i biotechnologicznych, w tym Monsanto. Prowadzący uważa, że polskie gleby i żywność są jeszcze relatywnie dobre, lecz są stopniowo niszczone przez model rolnictwa importowany z Zachodu. Zachęca do żywności wytwarzanej tradycyjnymi metodami, określanej przez niego jako „full organic”, oraz do samodzielnej uprawy roślin. Wątek ten łączy z krytyką globalizacji i przekonaniem, że polskie elity nie reprezentują interesu społeczeństwa. Padają również szerokie, nieudokumentowane tezy o globalistach, kontroli państw, geopolitycznych motywach wojen na Bliskim Wschodzie i wykorzystywaniu konfliktów do przejmowania zasobów. Znaczną część audycji zajmuje krytyka ruchu Anonymous i Marszu Miliona Masek. Prowadzący uważa, że uczestnicy takich działań często protestują bez jasno określonego celu i konkretnych postulatów, przez co ich aktywność może być łatwo „skanalizowana” przez system lub wykorzystana przez kontrolowaną opozycję. Krytykuje także anonimowość, maski Guya Fawkesa oraz posługiwanie się syntetycznym głosem zamiast występowania w imieniu rzeczywistych osób. Jego zdaniem dobre intencje nie wystarczą: ruch społeczny powinien mieć wiedzę, sprecyzowany cel i propozycje rozwiązań. Prowadzący nie odrzuca jednak wszystkich działań Anonymous. Przyznaje, że część osób zaangażowanych w ten ruch może być uczciwa i chce ograniczać cenzurę, korupcję, konsumpcjonizm, inwigilację i nadużycia korporacji. Zastrzega jednak, że same hasła niczego nie zmienią, jeśli nie towarzyszą im praktyczne narzędzia. Jako lepszy przykład wskazuje protesty przeciwko ACTA, które miały konkretny cel i doprowadziły do presji na rząd. Wspomina również o wcześniejszych protestach przeciwko wojnie w Iraku, w których sam uczestniczył, oraz o znaczeniu jawnych, lokalnie organizowanych działań. W dalszej części rozwija pogląd, że skuteczny aktywizm powinien zaczynać się od spraw bliskich ludziom: dostępu do wody, lokalnej infrastruktury, ścieżek rowerowych, ochrony małych sklepów, praw pracowniczych i pomocy osobom wykluczonym. Krytykuje Ruch Narodowy za skupianie się na wejściu do parlamentu zamiast na konkretnych działaniach społecznych. Uważa, że sama obecność w Sejmie nie wystarczy, ponieważ instytucje polityczne są częścią systemu, który wymaga presji oddolnej. Jednocześnie jego wypowiedzi o elitach, bankach i konfliktach międzynarodowych często przyjmują formę spiskowych interpretacji, a w rozmowie pojawiają się również uproszczenia dotyczące pochodzenia i interesów grup finansowych. Osobny blok dotyczy podatków, banków i kosztów pracy. Prowadzący twierdzi, że polski system podatkowy obciąża przede wszystkim uboższych i klasę średnią, podczas gdy największe przedsiębiorstwa mogą ograniczać zobowiązania poprzez optymalizację, transferowanie zysków i korzystanie z ulg. Jako alternatywę dla podatku dochodowego wskazuje podatek obrotowy lub przychodowy, który jego zdaniem trudniej byłoby ukryć. Przywołuje przykład Jana Kulczyka i muzyka Krzesimira Dębskiego, twierdząc, że bogaty przedsiębiorca mógł zapłacić mniejszy podatek niż osoba o znacznie niższych dochodach. Krytykuje również supermarkety, które według niego wykazują minimalne zyski mimo ogromnych obrotów i wypierają lokalny handel oraz rzemiosło. Rozmówcy porównują polskie warunki zatrudnienia z sytuacją w Irlandii i Wielkiej Brytanii. Krytykowane są niskie płace, opóźnienia w wypłatach, umowy pozorne oraz praktyka przyjmowania ludzi do bezpłatnej „pracy próbnej”. Prowadzący rozróżnia wolontariat na rzecz fundacji i organizacji społecznych od darmowej pracy dla przedsiębiorstwa, która jego zdaniem jest formą wyzysku i współczesnego niewolnictwa. Przywołuje wypowiedź Stephena Poloza, szefa Banku Kanady, który miał zachęcać młodych ludzi do bezpłatnej pracy w celu zdobycia doświadczenia, i ostro ją krytykuje. W dyskusji ze słuchaczem pojawia się kontrargument, że dawne praktyki terminowania u rzemieślnika mogły łączyć naukę zawodu z utrzymaniem. Prowadzący odpowiada, że nie można porównywać takiej nauki do wykonywania prostych czynności w fast foodzie czy na kasie bez wynagrodzenia. Rozmowa dotyczy także przedsiębiorców, składek na ubezpieczenia społeczne i różnic między systemami podatkowymi w Polsce oraz Irlandii. Słuchacz z Wrocławia wskazuje, że polski ZUS i obciążenia małych firm są wysokie, a państwo utrudnia prowadzenie działalności. Prowadzący odpowiada, że w Irlandii obciążenia rosną wraz z dochodem, podczas gdy w Polsce ryczałtowe składki szczególnie dotykają osoby o niskich przychodach, a bogatsi mają więcej możliwości optymalizacji. Rozmówcy zgadzają się, że w Polsce korporacje otrzymują ulgi, preferencyjne kredyty i tereny, a po uwzględnieniu tych korzyści ich faktyczny wkład do budżetu może być bardzo mały. Jako przykłady niewydolności systemu podają opóźnienia w wystawianiu faktur przez Microsoft Polska oraz trzydziestodniowe terminy płatności stosowane przez firmy wobec mniejszych kontrahentów. Prowadzący przedstawia szereg propozycji oddolnych działań. Zachęca do organizowania się w małych grupach, spotkań w realnym świecie i realizowania projektów lokalnych zamiast bezproduktywnego internetowego trollowania. Wspomina akcję Food Not Bombs, w ramach której wraz ze znajomymi przygotowywał zupy dla bezdomnych. Podkreśla, że takie działania wymagają wielu osób, pieniędzy, transportu i podziału obowiązków, ale mogą budować solidarność oraz aktywizować mieszkańców. Zwraca uwagę, że pomoc nie powinna ograniczać się do rozdawania jedzenia: warto rozmawiać z osobami bezdomnymi, traktować je z szacunkiem i próbować tworzyć sąsiedzkie formy wzajemnej pomocy. Jego zdaniem bezdomność może dotknąć każdego, także osoby wykształcone, wskutek choroby, uzależnienia, depresji lub utraty rodziny. Jako kolejne przykłady wymienia Cohabitat, czyli inicjatywy związane z budowaniem wspólnot, samowystarczalnych miejsc zamieszkania, lokalnej produkcji i ekologicznego rolnictwa. W Polsce wskazuje aktywność Pawła Surczyńskiego oraz działania w Łodzi, Wrocławiu i Warszawie. Wspomina także sprawę Waldka Deski, któremu urzędnicy nakazywali rozbiórkę niewielkiego budynku na własnej działce, traktując ją jako przykład nadmiernej ingerencji administracji. Zachęca do poszukiwania legalnych i wspólnotowych sposobów taniego budowania oraz do ograniczania zależności od instytucji państwowych i wielkich firm. Ważnym elementem proponowanej strategii jest samodzielna produkcja żywności. Prowadzący mówi o uprawach balkonowych, hydroponice, hodowaniu ziół i warzyw w mieszkaniu oraz działaniach Green Guerrillas, polegających na zazielenianiu przestrzeni miejskiej i sadzeniu roślin w nieużywanych miejscach. Uważa, że nawet niewielka własna uprawa może dać większą kontrolę nad jakością żywności niż produkty oznaczane jako ekologiczne w supermarketach. Zastrzega, że wymaga to czasu, wiedzy i systematyczności, ale traktuje takie praktyki jako formę pokojowego uniezależniania się od przemysłowego rolnictwa. Następnie omawia media alternatywne. Przekonuje, że założenie podcastu, bloga, internetowego radia lub wideobloga jest dziś znacznie łatwiejsze niż dawniej i nie wymaga profesjonalnego wykształcenia ani drogiego sprzętu. Najważniejsza ma być konsekwencja, praktyka i gotowość do znoszenia krytyki. Prowadzący podkreśla, że dziennikarzem zostaje się przede wszystkim przez działanie, a nie dzięki samym studiom. Krytykuje media głównego nurtu za komercjalizację, powtarzalność i podporządkowanie interesom politycznym, jednocześnie twierdząc, że dziennikarz nie powinien sztucznie zrównywać prawdy z kłamstwem w imię źle rozumianego obiektywizmu. W rozmowie ze słuchaczem, który w latach dziewięćdziesiątych prowadził pirackie radio FM, poruszony zostaje problem dostępu do eteru i cyfryzacji radia. Rozmówcy krytykują koncentrację lokalnych stacji w rękach dużych koncernów oraz wysokie koszty koncesji, które ograniczają konkurencję i utrudniają powstawanie nowych rozgłośni. Wskazują, że radio internetowe daje większą swobodę, lecz wymaga dostępu do internetu i odpowiednich odbiorników. Pojawia się także obawa, że cyfrowe radio DAB+ może utrwalić dominację obecnych nadawców, jeśli większość miejsc w multipleksach zostanie przydzielona dużym graczom. Internet jest przedstawiany jako najważniejsza przestrzeń niezależnej komunikacji i ostatni bastion wolności słowa, choć prowadzący wspomina o próbach blokowania wybranych serwisów i ograniczania zasięgu treści alternatywnych. Kolejnym pomysłem jest tworzenie własnych lub lokalnych systemów walutowych. Prowadzący krytykuje współczesną bankowość, kreację pieniądza z niczego i uzależnienie gospodarki od instytucji finansowych. Wspomina Bitcoina, waluty oparte na złocie i srebrze oraz amerykańskie projekty Liberty Dollar i Silver Dollar. Szczególnie poleca polską walutę komplementarną Dobry, stworzoną przez Dariusza Brzozowca i działającą w Kielcach z udziałem ponad stu firm. Wyjaśnia, że Dobrego nie można zwyczajnie kupić, lecz otrzymuje się go w ramach wymiany towarów i usług; ma on uzupełniać oficjalny system, a nie służyć spekulacji. Za wzór podobnego rozwiązania podaje szwajcarski WIR. Jednocześnie przyznaje, że tworzenie własnej waluty wymaga grupy ludzi, wiedzy i ostrożnego planowania. Na końcu pojawia się temat hackerspace’ów, majsterkowania i samodzielnego konstruowania urządzeń. Prowadzący zachęca do korzystania z otwartych pracowni, serwisów instruktażowych i projektów typu open source. Jako przykład podaje możliwość zbudowania drukarki 3D ze starych napędów CD, stacji dyskietek i innych odpadów. Jego zdaniem takie działania przełamują model konsumenta zależnego od korporacji i pokazują, że zaawansowane urządzenia można tworzyć taniej, wspólnie i bez pośrednictwa wielkich firm. Wspomina również o wynalazkach określanych jako „free energy”, ale zaznacza, że są to projekty trudne i wymagające dużej wiedzy. Najważniejszym przesłaniem audycji jest wezwanie do działania zgodnego z własnym sumieniem, rozpoczynania od małych, konkretnych spraw i budowania niezależności lokalnie: przez sąsiedzką współpracę, pomoc potrzebującym, własne media, uprawę żywności, lokalną gospodarkę, alternatywne waluty i samodzielne projekty technologiczne. Prowadzący uważa, że nie da się od razu zmienić całego świata, ale można zmieniać najbliższe otoczenie i tworzyć grupy zdolne do praktycznej współpracy. Krytykuje bierność, jałowe spory, pracę za darmo dla komercyjnych firm oraz protesty pozbawione jasno określonego celu. Jako zasadę podsumowującą wskazuje konieczność robienia rzeczy słusznych, nawet jeśli nie przynoszą one natychmiastowych pieniędzy, popularności ani uznania.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).