Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Hiperprzestrzeń

Hiperprzestrzeń

Odcinek: 26 lipca 2014
Rozmowa z Tomkiem Grubbą, organizatorem Konwentu Wiedzy Alternatywnej

Streszczenie odcinka

Rozmowa z Tomkiem Grubbą, organizatorem Konwentu Wiedzy Alternatywnej, dotyczy przede wszystkim czwartej edycji wydarzenia, zaplanowanej na 16–17 sierpnia w Gdańsku. Była to druga edycja pod obecną nazwą; dwie wcześniejsze odbywały się jako Konwent Świadomości Fraktalnej. Grubba przedstawia konwent jako połączenie wykładów, warsztatów, spotkań i swobodnej integracji osób zainteresowanych tematami określanymi jako alternatywne. Wydarzenie miało odbywać się w całej wynajętej części szkoły, z możliwością nocowania na miejscu. Ważnym elementem programu miały być także nocne rozmowy, koncert Basi Pączkowskiej, projekcja „gwiezdnego nieba” oraz potencjalne ognisko. Program konwentu obejmował szeroki zakres tematów: zdrowie, odżywianie, szczepionki, szamanizm, terapie alternatywne, psychosomatykę, rozwój osobisty, świadome śnienie, duchowość, substancje psychoaktywne i rozmaite koncepcje pracy z rzeczywistością. Wśród zapowiadanych gości wymieniono między innymi Janusza Zagórskiego, Mikołaja Rozbickiego, Janusza Arlasa, Przemysława Kuskiego, Cypriana Toruńskiego, Dorotę Ziębę-Miłek, Konrada Daniela z Podziemnej TV oraz autorów projektu Tresura Matrixa. W programie miały znaleźć się warsztaty dotyczące human design, „tresury matrixa”, intuicyjnego malowania vedic art, poszukiwania własnej pasji i talentów, redukcji stresu, regresingu dehipnotycznego, psychosomatyki chorób i nowoczesnego oczyszczania organizmu. Kontynuowane miały być również wcześniejsze zajęcia, między innymi sesja z szamańskim bębnem oraz warsztaty świadomego śnienia. Organizator podkreśla, że konwent nie ma sztywnego podziału tematycznego na dni. Program jest układany także z uwzględnieniem dostępności prelegentów, a różnorodność tematów ma zapobiegać monotonii. Uczestnicy mogą wybierać między wykładami w głównej sali a warsztatami w innych pomieszczeniach. Zdaniem Grubby najważniejszym wymiarem imprezy pozostaje jednak nieoficjalna integracja. Spotkania odbywają się nie tylko podczas prelekcji, lecz także na korytarzach, boisku, w sleeping roomach i podczas nocnych rozmów. Właśnie wtedy uczestnicy i prelegenci mają się lepiej poznawać, wymieniać pomysłami i tworzyć nowe inicjatywy. Grubba ocenia, że większość uczestników stanowią osoby powracające na kolejne edycje, a konwent stał się miejscem budowania trwałych kontaktów między ludźmi zainteresowanymi podobnymi zagadnieniami. Pomysł organizowania takich spotkań wyrósł z wcześniejszych doświadczeń Grubby z konwentami oraz z obserwacji festiwali filmów kontrowersyjnych. Nie odpowiadała mu formuła, w której publiczność jedynie siedzi na widowni, słucha wykładów lub ogląda filmy, a następnie rozchodzi się do domów bez nawiązania kontaktów. Chciał stworzyć wydarzenie bardziej aktywne i wspólnotowe, w którym wiedza byłaby pretekstem do bezpośredniego spotkania. Pierwszy konwent odbył się w marcu 2012 roku w szkole znanej organizatorowi z wcześniejszych wydarzeń. Przy organizacji pojawiały się trudności, w tym odmowa wynajęcia wcześniej uzgodnionej szkoły na krótko przed drugą edycją. Według Grubby do rezygnacji placówki przyczyniła się interwencja księdza, który uznał tematykę imprezy za podejrzaną. Organizator interpretuje tę sytuację jako przejaw lęku przed treściami i zjawiskami, których część osób nie zna. Grubba opowiada także o własnej drodze zainteresowań. Jego głównym pytaniem pozostaje natura istnienia: przyczyna ludzkiego życia, sposób funkcjonowania świadomości i relacja między umysłem a światem. Podkreśla, że im dłużej zajmuje się tymi problemami, tym wyraźniej widzi ograniczenia własnej wiedzy. Interesują go między innymi świadome sny, medytacja, zen, święta geometria, dźwięk, rozwój osobisty i możliwość naukowego opisu duchowości. Uważa, że wiedza zdobywana poprzez doświadczenie ma większą wartość niż materialne korzyści. Wspomina o wykorzystywaniu koncepcji prawa przyciągania, wdzięczności i pracy z przekonaniami. Jako przykłady podaje sytuację, w której skupienie na poszukiwaniu zgubionych kluczy sprawiło, że zaczął zauważać klucze w różnych miejscach, oraz ćwiczenie polegające na zmianie nastawienia do odczuwania zimna. Świadome śnienie jest jednym z tematów, które Grubba miał omawiać podczas konwentu. W jego ujęciu każdy człowiek ma potencjalną zdolność do świadomego śnienia, zapamiętywania snów i doświadczeń określanych jako wychodzenie z ciała. Prowadzący i gość traktują sen jako ważny obszar poznawania własnego umysłu, a także jako przeciwwagę dla codziennego skupienia na przedmiotach, konsumpcji i zewnętrznych rozrywkach. Grubba prowadził wcześniej internetowy dziennik snów i deklaruje zainteresowanie dzieleniem się doświadczeniami sennymi. Rozmowa wiąże świadome sny z szerszym pytaniem o to, czy codzienna percepcja obejmuje całość rzeczywistości, czy też jest jedynie jej ograniczonym wycinkiem. Znaczna część audycji poświęcona jest relacji między nauką, duchowością i koncepcjami fizycznymi. Grubba uważa, że określenie „wiedza alternatywna” jest mylące, ponieważ interesujące go idee powinny tworzyć pomost między wiedzą duchową, techniczną i naukową. Twierdzi, że od lat osiemdziesiątych eksperymenty naukowe mają stopniowo potwierdzać znaczenie świadomości i istnienie zjawisk wymykających się materialistycznemu opisowi. Za punkt wyjścia własnych zainteresowań uznaje między innymi eksperyment z dwiema szczelinami, który interpretuje jako dowód, że wynik doświadczenia zależy od obserwacji. Przywołuje również generatory liczb losowych i badania nad wpływem zbiorowych emocji na ich działanie. W jego ocenie świadomość nie jest biernym obserwatorem, lecz może oddziaływać na rzeczywistość. Gość przedstawia własną, szeroką koncepcję rzeczywistości jako systemu pól i energii. Elektromagnetyzm miałby stanowić interfejs między światem fizycznym i duchowym, a aura mogłaby być rozumiana jako pole elektromagnetyczne organizmu. Grubba zwraca uwagę, że ludzkie zmysły odbierają tylko niewielki zakres fal, dlatego poza zwykłą percepcją może istnieć wiele niedostrzeganych warstw rzeczywistości. Wspomina o polach elektromagnetycznych wytwarzanych przez serce, o kształcie toroidalnym tych pól oraz o wzajemnym oddziaływaniu organizmów, Ziemi, Słońca i galaktyki. Są to jednak przedstawiane przez niego hipotezy i osobiste interpretacje, które łączy z ideą uniwersalnego pola, nieskończoności oraz duchowego wymiaru istnienia. Rozmówcy dyskutują także o fizyce kwantowej, fizyce informacyjnej i plazmie. Krytykują popularne, medialne używanie określenia „kwantowy”, które ich zdaniem często staje się sloganem oderwanym od znaczenia naukowego. Grubba twierdzi, że współczesne badania odchodzą od klasycznej mechaniki kwantowej w stronę opisu rzeczywistości jako informacji, energii i świadomości. Szczególnie interesuje go koncepcja elektrycznego wszechświata, zgodnie z którą plazma i oddziaływania elektryczne mają odgrywać znacznie większą rolę, niż wynika to z dominującego modelu astronomicznego. Słońce interpretuje nie jako wyłącznie termojądrowy reaktor, lecz jako element większego układu plazmowego i elektrycznego. Wspomina również o eterze i „uniwersalnym polu”, uznając te pojęcia za różne nazwy zbliżonej idei. W tej części rozmowy pojawia się krytyka materialistycznego i mechanistycznego obrazu świata. Grubba uważa, że klasyczne modele dobrze opisują codzienną, makroskopową rzeczywistość, lecz nie wyjaśniają wszystkich zjawisk zachodzących na poziomie mikro. Jego zdaniem współczesna fizyka coraz wyraźniej pokazuje, że świat nie jest maszyną złożoną z niezależnych elementów, lecz raczej organizmem, w którym wszystko pozostaje powiązane. Rozmówcy twierdzą, że nauka powinna przejść rewolucję, ale jej rozwój ograniczają nie tylko błędne paradygmaty, lecz także system finansowania, granty, hierarchie akademickie i interesy ekonomiczne. Krytykują też popularnonaukową telewizję, zwłaszcza programy przedstawiające kosmos jako chaotyczne i wrogie środowisko, twierdząc, że złożone problemy są w nich zamieniane w widowiskową rozrywkę. Wątek nauki prowadzi do dyskusji o jasnowidzeniu, telepatii, intuicji i doświadczeniach prekognicyjnych. Grubba uważa, że odrzucanie takich zjawisk z góry jest przejawem ignorancji. Powołuje się na własne doświadczenia snów, które miały później odpowiadać wydarzeniom, oraz na opisy eksperymentów, w których aktywność mózgu jednej osoby miała korelować z bodźcami odbieranymi przez inną osobę. Twierdzi, że telepatia lub jasnowidzenie mogą mieć zarówno duchowe, jak i fizyczne wyjaśnienie, a obecna nauka nie dysponuje jeszcze odpowiednimi kategoriami. Jeden z rozmówców zwraca uwagę, że część takich efektów można próbować tłumaczyć działaniem neuronów lustrzanych, mikroekspresjami i nieświadomym odbieraniem sygnałów. Wspólnym punktem dyskusji jest przekonanie, że należy unikać zarówno całkowitego sceptycyzmu, jak i bezkrytycznej wiary. Osobny blok dotyczy substancji psychoaktywnych, psychodelików i enteogenów. W rozmowie przedstawiono pogląd, że psylocybina, LSD i inne środki mogą zmieniać sposób postrzegania, ujawniać niewidoczne na co dzień aspekty doświadczenia oraz przyspieszać przemianę światopoglądową. Grubba przywołuje porównanie psychodelików do „mikroskopu dla psychologa” i podkreśla znaczenie osobistego doświadczenia, którego nie da się zastąpić lekturą opisów. Jego zdaniem psychodeliki mogą osłabiać lęk przed śmiercią, podważać ograniczenia ego, uwrażliwiać na własne błędy i otwierać na duchowość. Opowiada się za bardziej odpowiedzialnym, kontrolowanym i legalnym dostępem do takich środków, między innymi poprzez wyspecjalizowane ośrodki i rzetelną edukację, zamiast spychania ich użytkowników do niebezpiecznych, nielegalnych warunków. Temat ma być obecny również na konwencie, w ramach wystąpień poświęconych doświadczeniom enteogenicznym i pracy z roślinami nauczycielami. Końcowa część rozmowy wraca do pytania o rozwój osobisty i rolę logicznego myślenia. Grubba uważa, że logika jest przydatnym narzędziem katalogowania i porządkowania informacji, ale nie powinna być uznawana za pełny opis istnienia. Medytacja ma pozwalać obserwować działanie umysłu i odróżniać własne interpretacje od bezpośredniego doświadczenia. Umysł logiczny, utożsamiany częściowo z ego, próbuje zapewnić człowiekowi poczucie bezpieczeństwa przez tworzenie spójnego modelu świata. Jednocześnie rozwój wymaga wyjścia poza ten model i dopuszczenia doświadczeń abstrakcyjnych, emocjonalnych oraz duchowych. Konwent ma być w tej perspektywie „mostem” między racjonalnym porządkowaniem wiedzy a osobistym doświadczaniem rzeczywistości.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).