Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

STR. GŁÓWNA
SŁUCHAJ
PODCASTY
CZYTELNIA
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Rejestracja
Zapomniałem hasła
Coś nie działa? Napisz!
Usuń cookies


Zapamiętaj
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
<< Poprzedni odcinek
Następny odcinek >>
Teoria Chaosu
POBIERZ MP3
▼ szczegóły ▼

Teoria Chaosu

Odcinek: Teoria Chaosu 22 marca 2013
Planowany chaos na Cyprze, czyli jak wyjść z kryzysu. Dyskusja ze słuchaczami o aktualnej sytuacji w Europie oraz dlaczego wszyscy są zadłużeni, pomimo, że większość z ludzi nie pożyczało żadnych pieniędzy

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na kryzysie finansowym Cypru, przedstawianym jako test dla całej Europy i przykład działania współczesnego systemu bankowego. Prowadzący omawia plan pomocy dla Cypru przygotowany przez Unię Europejską i Międzynarodowy Fundusz Walutowy, którego warunkiem miało być jednorazowe obciążenie depozytów bankowych. Dla środków poniżej 100 tysięcy euro przewidywano początkowo opłatę w wysokości około 6,75 proc., a dla większych depozytów – 9,9 proc. Rozwiązanie to uznano za precedens, ponieważ podatek miał objąć oszczędności zgromadzone w bankach, często już wcześniej opodatkowane. Zdaniem prowadzącego podważało to przekonanie, że pieniądze zdeponowane w banku są bezpieczne, i mogło skłonić mieszkańców innych państw do wycofywania oszczędności. W rozmowie telefonicznej uczestniczy Rafał, który przez około sześć lat mieszkał i pracował na Cyprze jako kierowca autobusu. Opowiada o pogarszającej się sytuacji gospodarczej wyspy, zwolnieniach pracowników i problemach z wypłatą świadczeń. Według jego relacji cypryjskie przedsiębiorstwa transportowe kupowały nowe autobusy w leasingu, a ich finansowanie opierało się na kredytach bankowych i gwarancjach państwa. Gdy sytuacja gospodarcza się pogorszyła, zagranicznych pracowników zaczęto zastępować tańszymi pracownikami z Grecji. Rafał twierdzi, że związki zawodowe nie zapewniły skutecznej ochrony, a po zwolnieniu z pracy urząd pracy uznał formalnie, że pracownik sam zrezygnował z zatrudnienia. Wypłacono mu jedynie część należnego zasiłku, ponieważ państwo nie miało środków na dalsze świadczenia. Rafał opisuje również trudności z odzyskaniem pieniędzy zgromadzonych na urlop, świadczeń dla bezrobotnych oraz składek emerytalnych. Z powodu braku pracy wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie łatwiej znalazł zatrudnienie jako kierowca. Obawia się jednak, że środki należne mu z cypryjskiego systemu ubezpieczeń społecznych nie zostaną wypłacone. W jego ocenie Cypr powinien porzucić euro, stworzyć własną walutę i uniezależnić się od Unii Europejskiej oraz instytucji międzynarodowych, choć uważa, że politycznie i gospodarczo nie będzie w stanie tego zrobić. Rozmówcy zwracają uwagę na podział wyspy na część grecką i turecką, utrzymujący się konflikt oraz zależność Cypru od Grecji i struktur europejskich. Kryzys jest interpretowany jako presja na Cypr, a także jako ostrzeżenie dla Hiszpanii, Portugalii i innych państw, w których masowe wycofywanie pieniędzy z banków mogłoby wywołać panikę finansową. Główny wywód audycji dotyczy pochodzenia pieniędzy i narastającego zadłużenia państw, przedsiębiorstw oraz gospodarstw domowych. Prowadzący przekonuje, że większość ludzi korzysta z pieniędzy tworzonych w systemie kredytowym, mimo że nie pożyczała ich bezpośrednio od banków. Wyjaśnia działanie bankowości opartej na rezerwie cząstkowej, posługując się przykładem, w którym depozyt w wysokości tysiąca dolarów umożliwia bankom wykreowanie wielokrotnie większej kwoty w postaci kredytów i zapisów księgowych. W jego ocenie znaczna część pieniądza istnieje wyłącznie jako zapis elektroniczny, a ilość gotówki pozostającej w obiegu jest niewielka w porównaniu z całkowitą wartością depozytów i zobowiązań. Prowadzący tłumaczy inflację jako skutek zwiększania ilości pieniądza bez odpowiedniego wzrostu produkcji dóbr i usług. Posługuje się uproszczonym przykładem gospodarki, w której podwojenie ilości pieniędzy prowadzi do wzrostu cen, ponieważ większy popyt konkuruje o tę samą ilość towarów. Podkreśla, że oficjalne wskaźniki inflacji mogą nie odzwierciedlać realnego wzrostu kosztów ponoszonych przez gospodarstwa domowe, zwłaszcza cen żywności, energii, paliwa i mieszkań. Za szczególnie poszkodowanych uznaje osoby oszczędzające oraz pracujące za stałe wynagrodzenie, podczas gdy instytucje mające pierwszeństwo w dostępie do nowo emitowanego pieniądza mogą korzystać na jego tworzeniu. W audycji pojawia się spór o odpowiedzialność za zadłużenie. Jeden z rozmówców wskazuje przede wszystkim na rozrzutność rządów i chroniczny deficyt budżetowy, argumentując, że państwa mogłyby ograniczać zadłużenie poprzez zakaz deficytu. Prowadzący odpowiada, że problem jest szerszy i wynika ze współdziałania banków centralnych, banków komercyjnych oraz rządów. Twierdzi, że nawet osoby nieposiadające kredytów są obciążone długiem państwa, ponieważ spłacają go w podatkach. Jako przykład instytucji stojącej ponad bankami centralnymi wskazuje Bank Rozrachunków Międzynarodowych, a system finansowy interpretuje jako narzędzie wpływu ponadnarodowych grup finansowych i globalistów. Tezy o celowym planowaniu kryzysów, zakulisowej kontroli banków przez określone rody oraz sterowaniu państwami są przedstawiane jako część jego interpretacji wydarzeń, a nie jako ustalone fakty. W kontekście Polski rozmówcy przywołują informacje o deficycie budżetowym w pierwszych miesiącach 2013 roku. Według cytowanych danych państwo wydało w styczniu i lutym o około 21 miliardów złotych więcej, niż uzyskało, co miało stanowić znaczną część planowanego rocznego deficytu. Prowadzący i jeden ze słuchaczy przewidują w związku z tym podwyżki podatków oraz możliwość powtórzenia w Polsce scenariusza cypryjskiego. Padają ostrzeżenia przed trzymaniem wszystkich oszczędności na lokatach bankowych i sugestie, by część majątku przeznaczać na edukację, nieruchomości, ziemię, narzędzia lub działalność umożliwiającą samodzielne wytwarzanie żywności. Podkreśla się, że w kryzysie większą wartość mogą mieć praktyczne umiejętności i lokalna samowystarczalność niż pieniądze zapisane na rachunku. Jako możliwe drogi wyjścia z kryzysu przywołany zostaje przykład Islandii. W opinii prowadzącego państwo to miało odrzucić część zobowiązań, pociągnąć bankierów do odpowiedzialności i szybciej odbudować gospodarkę niż kraje, które próbowały ratować system poprzez kolejne pożyczki. Odmiennie oceniona zostaje sytuacja Argentyny, gdzie kryzys miał doprowadzić do utraty oszczędności przez obywateli i ucieczki zagranicznych banków oraz korporacji. Prowadzący twierdzi, że samo zwiększanie zadłużenia nie rozwiązuje problemu, a anulowanie lub restrukturyzacja części długów nie musi oznaczać końca realnej gospodarki: krowy nadal będą dawały mleko, rolnicy będą uprawiali ziemię, a ludzie będą mogli wymieniać towary i usługi. Znaczną część audycji poświęcono własności. Prowadzący przewiduje, że kryzysy, kredyty hipoteczne i nowe podatki będą prowadziły do przejmowania mieszkań przez banki. Jako przykład wskazuje Hiszpanię, gdzie – według jego relacji – wiele nieruchomości miało przejść w ręce banków, a ludzie tracili możliwość posiadania własnego lokum. Uważa, że podatek katastralny i rosnące opłaty mogą przyspieszyć ten proces. W jego ocenie pieniądze, mieszkania oraz ziemia i żywność są trzema podstawowymi obszarami, od których zależy niezależność człowieka. Twierdzi, że przejęcie ich przez instytucje finansowe i korporacje pozbawiłoby większość społeczeństwa realnej wolności. Wątek ziemi łączy się z krytyką rolnictwa przemysłowego, subsydiów, patentowania nasion i organizmów modyfikowanych genetycznie. Prowadzący twierdzi, że korporacje nasienne uzależniają rolników od zakupu kolejnych odmian, a regulacje i dopłaty zaniżają ceny płodów rolnych oraz niszczą samodzielność gospodarstw. Wypowiada się także krytycznie o Monsanto, przypisując firmie dążenie do uzyskania szczególnej ochrony prawnej w Stanach Zjednoczonych. Wcześniej wspomina o rzekomym projekcie zapewniającym Monsanto immunitet przed pozwami, a także o zagrożeniach związanych z zanieczyszczeniem upraw przez pyłki GMO. Są to jednak informacje i oceny przytaczane przez prowadzącego bez weryfikacji w audycji. Jako alternatywę dla obecnego systemu proponuje się lokalne waluty, barter, banki czasu i systemy wymiany oparte na rzeczywistym pokryciu. Prowadzący wskazuje na bristolskiego funta, szwajcarski system Wir, lokalne środki płatnicze oraz inicjatywy określane jako Neue Deutschland. Rozmówcy spierają się, czy możliwa byłaby emisja prywatnych srebrnych monet albo innych lokalnych pieniędzy. Zwolennicy takiego rozwiązania twierdzą, że waluta oparta na kruszcu lub realnych towarach mogłaby ograniczyć inflację i umożliwić wymianę poza kontrolą banków centralnych. Przeciwnicy wskazują na trudności z przekonaniem sklepów i klientów do przyjmowania nowego środka płatniczego, ryzyko interwencji państwa oraz jego ograniczoną użyteczność poza lokalną społecznością. Omawiany jest także Bitcoin, którego niezależność od rządów i banków zostaje uznana za potencjalną zaletę, ale jego mechanizm oraz rzeczywista wartość budzą wśród rozmówców duże wątpliwości. W audycji pojawiają się również przykłady i dygresje dotyczące bieżących spraw gospodarczych. Omawiany jest polski samochód elektryczny z Mielca, współfinansowany przez Unię Europejską, o deklarowanym zasięgu około 150 kilometrów, masie około 600 kilogramów i niskim koszcie przejazdu. Słuchacz wspomina o małoseryjnym samochodzie Sam oraz o planowanym wprowadzeniu do sprzedaży pojazdu Romet z akumulatorami ołowiowymi. Rozmówcy zastanawiają się, czy polskie konstrukcje mają szansę trafić do masowej produkcji, wskazując na wysokie koszty nowoczesnych baterii i ograniczenia krajowego przemysłu. Wspomniane zostają także informacje o planowanej emisji filmu „Zeitgeist”, misjach łazików Spirit i Opportunity, asteroidzie Apophis oraz europejskim łaziku mającym poszukiwać śladów mikroorganizmów na Marsie. Słuchacze rozmawiają o nowych podatkach i opłatach w Polsce, między innymi o tzw. podatku śmieciowym. Jeden z nich wskazuje na wielokrotny wzrost opłat w swojej miejscowości, podczas gdy inny przekonuje, że w jego gminie zmiana systemu obniżyła koszty i wprowadziła obowiązek segregowania odpadów. Dyskusja pokazuje, że skutki reformy różnią się w zależności od gminy. Wspomniane zostają również podatek katastralny, rosnące opłaty lokalne oraz council tax w Wielkiej Brytanii. Rozmówcy krytykują sytuację, w której obywatele płacą wysokie podatki, nie otrzymując w zamian odpowiedniej jakości usług publicznych, choć jeden z uczestników zauważa, że w Irlandii i Stanach Zjednoczonych część usług, takich jak wywóz śmieci czy dostarczanie wody, jest finansowana z podatków. Prowadzący objaśnia także „mit zbitej szyby”, czyli przekonanie, że zniszczenia, wojny i katastrofy pobudzają gospodarkę, ponieważ generują pracę dla osób usuwających szkody. Posługuje się przykładem piekarza, który zamiast kupić garnitur musi zapłacić szklarzowi za wymianę wybitej szyby. Szklarz zarabia, ale piekarz traci możliwość przeznaczenia pieniędzy na inny cel, dlatego zniszczenie nie tworzy rzeczywistego bogactwa. Podobnie oceniane jest drukowanie pieniędzy jako sposób na pobudzanie gospodarki: zdaniem prowadzącego zwiększa ono przede wszystkim ceny i przenosi majątek od oszczędzających do tych, którzy jako pierwsi otrzymują nowy pieniądz. Wśród proponowanych działań wymienia się zdobywanie wiedzy ekonomicznej, informowanie innych o mechanizmach bankowości, wspieranie lokalnych inicjatyw, rozwijanie rolnictwa oraz tworzenie społeczności opartych na wzajemnej wymianie. Prowadzący odwołuje się do książek Murray’a Rothbarda, Margit Kennedy i Charlesa Eisensteina, a także do wypowiedzi Maxa Keisera, Geralda Celentego i George’a Greena. Podkreśla, że pieniądz powinien być narzędziem wymiany, a nie celem samym w sobie, oraz że decyzje gospodarcze powinny uwzględniać przyszłe pokolenia i stan środowiska. Krytykuje konsumpcjonizm, nadmierne opakowania, planowane postarzanie produktów i przekonanie, że nieograniczony wzrost produkcji rozwiąże wszystkie problemy. Ostatecznie Cypr zostaje przedstawiony jako niewielki „poligon” dla rozwiązań, które w przyszłości mogłyby zostać zastosowane w większych państwach. Prowadzący uważa, że obciążenie depozytów ma sprawdzić reakcję społeczeństwa na bezpośrednie przejęcie części oszczędności, a kryzys może być elementem szerszego procesu ograniczania własności i kontroli nad pieniędzmi. Przeciwstawia temu wizję oddolnej organizacji: lokalnych walut, wymiany usług i produktów, własnej produkcji żywności oraz większej niezależności od banków i administracji. W audycji dominuje przekonanie, że zmiana nie nastąpi dzięki kolejnym kredytom i programom ratunkowym, lecz poprzez zrozumienie mechanizmów finansowych, rozwijanie samowystarczalności i tworzenie alternatywnych form współpracy gospodarczej.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).