Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: Teoria Chaosu 15 luty 2013
Agenda 21 - czyli dlaczego ONZ chce się Ciebie pozbyć

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na Agendzie 21, programie przyjętym podczas konferencji ONZ „Środowisko i rozwój” w Rio de Janeiro w 1992 roku. Prowadzący przedstawia ją jako dokument dotyczący wdrażania zasad zrównoważonego rozwoju na poziomie państw, regionów i lokalnych społeczności, ale interpretuje jej założenia jako narzędzie ograniczania praw i swobód zwykłych ludzi. Jego zdaniem pod hasłami ochrony środowiska i racjonalnego gospodarowania zasobami kryją się plany kontroli dostępu do mieszkań, ziemi, energii, wody, żywności i transportu, a w dalszej perspektywie także depopulacji. Punktem wyjścia dla tej interpretacji są wypowiedzi oraz prognozy Klubu Rzymskiego, międzynarodowego think tanku założonego w 1968 roku, skupiającego naukowców, polityków, technokratów i przedstawicieli biznesu. Prowadzący przywołuje raport „Granice wzrostu” („The Limits to Growth”) z 1972 roku, w którym modelowano przyszłą dostępność ropy, złota, żywności i innych zasobów. Twierdzi, że przewidywania dotyczące wyczerpania surowców okazały się nietrafne: mimo rosnącego wydobycia zasoby ropy i złota miały według przytaczanych przez niego danych wzrosnąć, zamiast się skończyć. W jego ocenie świadczy to o tym, że raporty nie służyły rzetelnemu przewidywaniu przyszłości, lecz miały uzasadnić ograniczanie liczby ludności i konsumpcji. Szczególne znaczenie przypisuje określeniu, według którego ludzkość jest „rakiem” Ziemi, uznając je za ideologiczne uzasadnienie późniejszych programów ekologicznych. Prowadzący podkreśla, że Agenda 21 liczy około 500 stron i obejmuje 40 rozdziałów. Krytykuje język dokumentu, zwłaszcza pojęcie „zrównoważonego rozwoju”, które uważa za nieprecyzyjną nowomowę pozwalającą uzasadnić niemal dowolne regulacje. Wśród wymienianych przez niego tematów znajdują się walka z ubóstwem, ochrona atmosfery, mórz i terenów przybrzeżnych, ograniczanie stosowania toksycznych substancji, wykorzystanie biotechnologii, rola kobiet, dzieci, młodzieży, ludności tubylczej, organizacji pozarządowych, pracowników, biznesu, nauki i rolników. Zdaniem prowadzącego ogólnikowe, pozytywnie brzmiące sformułowania mogą służyć wprowadzaniu przepisów ograniczających własność prywatną i swobodę gospodarowania. Jako przykłady praktycznego działania Agendy 21 wymienia programy ochrony terenów, między innymi Natura 2000, oraz ograniczenia dotyczące budowy domów i innych obiektów na prywatnych działkach. Twierdzi, że wyznaczanie obszarów przeznaczonych wyłącznie dla przyrody może pozbawiać właścicieli prawa do korzystania z własnej ziemi. Przewiduje również wprowadzanie limitów powierzchni mieszkalnej przypadającej na jedną osobę, wysokich podatków od większych domów oraz podatków katastralnych, które miałyby doprowadzić do utraty nieruchomości przez ludzi o niższych dochodach. W jego interpretacji nie musi się to odbywać za pomocą bezpośredniego przymusu: wystarczą przepisy, opłaty i podatki, przez które posiadanie większego domu, samochodu lub działki stanie się nieosiągalne. Znaczną część audycji zajmuje analiza projektu Masdar City w Abu Zabi. Wykorzystany materiał promocyjny przedstawia Masdar jako ekologiczne miasto przyszłości dla około 80 tysięcy mieszkańców, pozbawione samochodów spalinowych, zasilane energią ze źródeł odnawialnych, wyposażone w autonomiczny transport elektryczny, system recyklingu odpadów, instalacje odsalania wody, uniwersytet oraz instytuty zajmujące się technologiami zrównoważonymi. Miasto miało być projektowane tak, aby ograniczać zużycie energii i wody, korzystać z energii słonecznej, geotermalnej i odzyskiwanej z odpadów, a także przyciągać firmy rozwijające czyste technologie. W materiale podkreślono również rolę Masdar Institute oraz Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej. Prowadzący przeciwstawia tej wizji własną ocenę. Zwraca uwagę, że miasto powstaje na pustyni, a jego budowa i utrzymanie wymagają ogromnych nakładów na dostarczanie wody, żywności, infrastruktury i skomplikowanych urządzeń technicznych. Uważa, że projekt jest finansowany przede wszystkim z dochodów ze sprzedaży ropy, co podważa jego ekologiczny charakter. Kwestionuje też możliwość samowystarczalności miasta, wskazując, że samo wytwarzanie energii i prowadzenie badań naukowych nie wystarczy do utrzymania całej infrastruktury. Jego zdaniem podobne miasta mogą funkcjonować tylko dzięki stałemu dopływowi pieniędzy z zewnątrz, a po wyczerpaniu zasobów ropy grozi im upadek. Masdar staje się dla prowadzącego symbolem przyszłego modelu urbanizacji: wielkich, gęsto zaludnionych miast, w których mieszkańcy mają ograniczony dostęp do prywatnych samochodów, dużych mieszkań i własności. Szczególnie krytykuje pomysł zastąpienia samochodów prywatnych zautomatyzowanymi kolejkami i elektrycznym transportem zbiorowym. Twierdzi, że rozwiązania prezentowane jako ekologiczne mogą w praktyce oznaczać odebranie ludziom możliwości swobodnego przemieszczania się, podczas gdy przywilej posiadania prywatnych pojazdów pozostanie przy elitach. W tym kontekście wspomina także o samochodach elektrycznych, przekonując, że proste technologie ich budowy już istnieją, lecz są blokowane przez przepisy, interesy korporacji i ograniczenia rynku. Kolejnym wątkiem jest zależność między polityką ekologiczną a systemem finansowym. Prowadzący krytykuje podatki od emisji dwutlenku węgla, prywatyzację wodociągów oraz partnerstwo publiczno-prywatne. Twierdzi, że przejmowanie przez prywatne koncerny kontroli nad energią, wodą i żywnością pozbawia społeczeństwo podstaw niezależności. Te trzy zasoby uważa za warunek wolności, ponieważ ich kontrolowanie pozwala kształtować zachowania całych populacji. W jego ocenie prywatyzacja prowadzi do sytuacji, w której zyski pozostają prywatne, natomiast koszty i straty są przenoszone na państwo oraz obywateli. Krytykuje także system kredytowy oparty na odsetkach, argumentując, że konieczność spłaty większej sumy niż pożyczona wymusza ciągłe zwiększanie zadłużenia i prowadzi do bankructw. Prowadzący łączy Agendę 21 z szerszą wizją globalnego zarządzania, określaną przez niego mianem Nowego Porządku Świata. W tej wizji organizacje międzynarodowe, politycy, korporacje, banki i część organizacji ekologicznych mają współpracować przy ograniczaniu konsumpcji zwykłych ludzi, jednocześnie zachowując wysoki poziom życia elit. Krytykuje ekologów za brak konsekwencji: jego zdaniem nawołują oni do oszczędzania energii, ograniczania konsumpcji i rezygnacji z samochodów, ale sami korzystają z luksusowych dóbr, podróży i nowoczesnych urządzeń. Zwraca uwagę na zjawisko planowanego postarzania produktów, twierdząc, że to korporacje, a nie pojedynczy konsument, odpowiadają za dużą część odpadów i marnotrawstwa. Jako alternatywę dla odgórnego ograniczania życia proponuje większą decentralizację, lokalną produkcję żywności, swobodę gospodarczą i dobrowolne, a nie narzucone, ograniczanie konsumpcji. W audycji pojawiają się także opinie rozmówców i fragmenty anglojęzycznych wypowiedzi. Jeden z rozmówców zgadza się, że środowisko jest niszczone, ale uważa, że idea życia oszczędniejszego i bliższego naturze może być wartościowa, jeśli nie prowadzi do przymusu i nierównego traktowania. Zwraca uwagę, że ludzie mogliby mieszkać w mniejszych społecznościach, uprawiać ziemię i korzystać z lokalnych zasobów, zamiast być skupieni w ogromnych metropoliach. Rozmówcy zastanawiają się też, czym mieszkańcy Masdar City mieliby się zajmować i jakie dobra mogliby wytwarzać, skoro miasto wymagałoby stałego importu żywności, wody, urządzeń i materiałów. Pojawia się również spór o możliwość taniej konwersji samochodu spalinowego na elektryczny oraz o koszty i trwałość akumulatorów. Jeden z odtworzonych materiałów przedstawia przeciwny punkt widzenia: jego autor uważa Agendę 21 za zbyt łagodny dokument, który nie został należycie wdrożony, i twierdzi, że jej celem jest ograniczenie degradacji środowiska, a nie depopulacja. Odrzuca teorie o Nowym Porządku Świata i interpretuje wzmianki o liczbie ludności jako wezwanie do odpowiedzialnego planowania rodziny. W innym fragmencie Bill Gates wyjaśnia zależność między emisją dwutlenku węgla a liczbą ludzi, poziomem świadczonych usług, zużyciem energii i emisyjnością tej energii. Przekonuje, że aby osiągnąć zerową emisję, trzeba zmniejszyć wszystkie te czynniki, a liczba ludności świata może wzrosnąć z około 6,8 do 9 miliardów. Prowadzący interpretuje tę wypowiedź jako przykład myślenia eugenicznego i zarzuca Gatesowi oraz innym bogatym działaczom ekologicznym, że nie zaczynają ograniczeń od siebie. W końcowej części audycji omawiane są lokalne odmiany Agendy 21, określane jako Local Agenda 21 lub LA21. Prowadzący wskazuje na organizację ICLEI, czyli International Council for Local Environmental Initiatives, jako instytucję wspierającą wdrażanie programów środowiskowych w miastach i regionach. Twierdzi, że w inicjatywie uczestniczą setki miast w Stanach Zjednoczonych i wiele samorządów europejskich, dlatego Agenda 21 jest już częściowo obecna w codziennym prawie i planowaniu przestrzennym. Zachęca do sprawdzania, czy dane miasto lub region należy do sieci związanych z lokalnym wdrażaniem programu. Przywołuje także Rosę Koire, autorkę książki „Behind the Green Mask: UN Agenda 21”, przedstawianą jako krytyczka wpływu międzynarodowych wytycznych na planowanie przestrzenne i własność nieruchomości, oraz Christophera Moncktona, przeciwnika polityki ograniczania emisji dwutlenku węgla i teorii globalnego ocieplenia. Ostatecznie prowadzący przedstawia Agendę 21 jako element budowy technokratycznego, korporacyjnego systemu kontroli, który pod pozorem ochrony środowiska ma ograniczać własność, mobilność, konsumpcję i niezależność ekonomiczną. Jako przeciwieństwo takiego modelu wskazuje wolność gospodarczą, decentralizację, dobrowolną współpracę, lokalne wspólnoty oraz możliwość samodzielnego wytwarzania żywności, energii i pieniędzy. Jednocześnie przyznaje, że zanieczyszczenie środowiska i marnotrawstwo są realnymi problemami, lecz uważa, że powinny być rozwiązywane za pomocą rozwoju technologicznego i dobrowolnych decyzji, a nie przez centralne limity i system podatkowych kar.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).