Audycje specjalne Radia Paranormalium

[00:04] - Przyjrzyjmy się teraz temu, jak koniec świata postrzegany jest w różnych religiach. Bahaizm. U bahaistów proces tworzenia nie jest ani początkiem, ani końcem. Inaczej niż w innych religiach, tutaj eschatologia ma znaczenie symboliczne. Czas ludzki znaczony jest serią progresywnych objawień, w których kolejno po sobie przychodzą posłańcy lub prorocy od Boga. Nadejście każdego z tych proroków jest postrzegane jako dzień sądu nad wyznawcami wcześniejszej religii, którzy mogą zaakceptować nowego posłańca i wejść w niebiańską sferę wiary lub też odrzucić go i wejść w piekło zaprzeczenia. Niebo i piekło są tutaj postrzegane jako pojęcia symboliczne wobec rozwoju duchowego jednostki ludzkiej oraz jej bliskości lub oddalenia od Boga. W wierze bahaistycznej nadejście Bahá'u'lláha, założyciela wiary bahaistycznej, sygnalizuje wypełnienie wcześniejszych oczekiwań eschatologicznych islamu, chrześcijaństwa i innych głównych religii. Świadkowie Jehowy. Świadkowie Jehowy uczą, że śmierć jest następstwem grzechu odziedziczonego po Adamie.

Według nich w chwili śmierci umiera dusza. Podobnie dzieje się z duchem. Ustają wszelkie funkcje życiowe. Umarli nie mogą czuć ani w żaden sposób wpływać na żyjących. Świadkowie Jehowy wyróżniają dni ostatnie. Jest to nazwa szczególnego okresu, który stanowi wstęp do radykalnego przełomu w dziejach ludzkości, wielkiego ucisku. Trwa jednocześnie z obecnością, czyli paruzją Jezusa Chrystusa. W terminologii Świadków Jehowy okres ten nazywany jest również zakończeniem systemu rzeczy. Sugeruje ono istnienie pewnego wyróżniającego się okresu o niesprecyzowanej długości, zakończonego przełomowym wydarzeniem. Nie odnosi się do globalnej zagłady planety.

Chodzi tu raczej o koniec charakterystycznego stanu, systemu bądź porządku w dziejach ludzkości. Inne terminy spotykane w nomenklaturze Świadków Jehowy określające dni ostatnie to: czas końca, koniec dni lub rzadziej koniec świata. Oto wydarzenia charakteryzujące dni ostatnie: wojny, trzęsienia ziemi, głód, zarazy, wzrost bezprawia, rujnowanie ziemi, działalność fałszywych proroków, prześladowanie prawdziwych chrześcijan, prowadzenie ogólnoświatowej działalności edukacyjnej skupiającej się na informowaniu społeczeństwa o istnieniu i planach Królestwa Bożego oraz lekceważenie ostrzeżeń biblijnych. Wspomniane wydarzenia nieraz Świadkowie Jehowy określają mianem znaku dni ostatnich. Buddyzm. Niektóre odmiany buddyzmu wierzą w cykle, w których czas życia istot ludzkich zmienia się zgodnie z ludzką naturą. W sutcie Chakkaavati Budda wyjaśnia związek między czasem życia człowieka a jego postępowaniem. Według sutty nieumiejętne postępowanie, czyli grzeszenie, było rodzajowi ludzkiemu kompletnie nieznane, skutkiem czego ludzie żyli wyjątkowo długo, 80 000 lat, obdarzeni wielkim pięknem, bogactwem, rozkoszą i siłą. Z czasem jednak ludzie zaczęli się zachowywać w sposób nieumiejętny, co spowodowało, że czas życia jednostki ludzkiej ulegał stopniowemu skracaniu i obecnie trwa około 100 lat, przy czym piękno, dobrobyt, rozkosz i siła proporcjonalnie zanikają. W przyszłości, ponieważ moralność w dalszym ciągu będzie upadać, życie ludzkie wciąż będzie ulegało skracaniu aż do zaledwie 10 lat, a ludzie dojrzałość seksualną będą osiągać w wieku lat pięciu.

Ostatecznie jednak warunki będą się pogarszać do momentu nadejścia interwału miecza, kiedy to ludzie zaczną zabijać i pokonywać siebie nawzajem. Kilkoro ludzi jednak ucieknie przed tą dzikością i uchroni się od rzezi, a gdy owa masakra się skończy, wyjdą z ukrycia i znów będą zachowywać się umiejętnie i zaczną działać cnotliwie. Wraz z odzyskaniem cnoty życie ludzkie będzie się stopniowo wydłużać do momentu, aż osiągnie 80 000 lat, a ludzie będą osiągać dojrzałość seksualną w wieku 500 lat. Islam. Życie po śmierci stanowiło, obok jedności i jedyności Boga, główny temat przepowiadania Mahometa. Dlatego tematyka sądu i zmartwychwstania bardzo często pojawia się na kartach Koranu. Święta Księga Islamu szczegółowo opisuje przyszłe losy zbawionych i potępionych. W barwnych obrazach ukazane są radości życia w raju i męczarnie piekła. Również hadisy zawierają liczne opowieści o końcu świata i przyszłych losach człowieka. W dniu Sądu Ostatecznego, który nastąpi w czasie znanym tylko Bogu, wszyscy ludzie, którzy od początku świata żyli na ziemi, zmartwychwstaną i zostaną powołani przed jego oblicze.

Wszechmogący zadecyduje o nagrodzie lub karze na podstawie czynów człowieka. W celu sprawiedliwego osądzenia Bóg będzie miał do dyspozycji kilka elementów. Księgi, w których zapisane są czyny ludzkie, wagę, na której te czyny zostaną zważone oraz most, który z miejsca sądu ponad piekłem prowadzić będzie do bram nieba. Na sądzie wystąpią również prorocy jako świadkowie tych narodów, do których zostali posłani. Zgodnie z tradycją Mahomet będzie miał prawo wstawić się za muzułmanami, aby wyprosić im drogę do raju. Wizja życia pozagrobowego zawarta w Koranie ma charakter duchowy i cielesny. Dusza i ciało połączą się na nowo. Chrześcijaństwo. Koniec obecnego świata w chrześcijaństwie kojarzony jest z powtórnym przyjściem Jezusa Chrystusa na ziemię. Będzie ono związane z odnowieniem się wszystkich rzeczy.

Jezus Chrystus przyrównuje koniec świata do potopu. Podobnie jak biblijny potop będący typem końca świata, wydarzenie to nie będzie prowadzić tylko do zagłady bezbożnych ludzi, ale też do ratunku ludzi sprawiedliwych.Sprawiedliwi dostąpią zbawienia i wiecznego szczęścia. Bezbożni jako karę poniosą wieczną zagładę z dala od oblicza Pańskiego i od potężnego majestatu Jego. W stosunku do złych Biblia mówi, że Jezus Chrystus przyjdzie na dzień sądu, aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz znaleźli upodobanie w nieprawości, którzy mają zginąć, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, która mogła ich zbawić. Dla pomsty wobec tych, którzy nie znają Boga i nie są posłuszni Ewangelii, czyli dobrej nowinie Jezusa Chrystusa. Przed owym przyjściem na świecie będą miały miejsce konflikty między narodami, głód, epidemie, trzęsienia ziemi oraz prześladowanie chrześcijan, które nastąpi po wymienionych wcześniej plagach i podczas którego wielu odstąpi od Jezusa. Powtórne przyjście Jezusa będzie stanowić odpoczynek i ratunek dla wiernych. Tych, którzy wytrwają. Koniec nastąpi, gdy Ewangelia Królestwa będzie głoszona na całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. Warunek ten być może został już spełniony.

Dzień ten ma nastąpić niespodziewanie. Przyjść jak złodziej. Nikt nie wie kiedy. Poza Bogiem Ojcem. Fałszywi prorocy będą się podszywać pod bycie Namaszczonym, czyli Mesjaszem, lecz chrześcijanie nie powinni dać się zwieść. Jezus Chrystus powtórnie przyjdzie w chwale, zstąpi z nieba na ziemię na obłokach niebieskich wraz z aniołami swojej mocy. Pośle on swoich aniołów z trąbą o głosie potężnym i zgromadzą jego wybranych z czterech stron świata, od jednego krańca nieba aż do drugiego. Wtedy z martwych wstaną ci, którzy należą do Chrystusa. Koniec nie nastąpi jednak wcześniej niż nastanie odstępstwo i objawi się człowiek niegodziwości, syn zatracenia, przeciwnik, który wynosi się ponad wszystko, co zwie się Bogiem lub jest przedmiotem boskiej czci. Zasiądzie on nawet w świątyni Bożej, podając się za Boga.

Pojawieniu się niego towarzyszyć będzie działanie szatana z całą mocą wśród znaków i fałszywych cudów. Jezus zgładzi Antychrysta tchnieniem swoich ust i wniwecz obróci objawieniem swego przyjścia. Według Biblii ludzie nie mogą znać daty przyjścia Jezusa Chrystusa na ziemię, lecz i tak podejmowano próby jej obliczenia. Przykładowo właśnie na podstawie Biblii Izaak Newton wyliczył rok 2060 jako rok końca świata. Judaizm. Tora niewiele wspomina o końcu świata. Implikuje on bowiem zajęcie się sprawami ostatecznymi w kontekście poszczególnych ludzi, zaś judaizm zajęty jest raczej historią narodu wybranego i tego, co dotyczy spraw bieżących. W pewnych fragmentach znajdujemy jednak opis końca świata, choć to raczej tradycja talmudyczna nadała wyobrażeniu Żydów o końcu świata znany obecnie wymiar. Księga Amosa zastrzega, by nie oczekiwać końca świata. Cóż wam po dniu Pańskim?

On jest ciemnością, a nie światłem. Gdy już ów koniec świata nadejdzie, Mesjasz będzie musiał stoczyć walkę z armią Goga i Magoga. Wódz tej armii zostanie sprowadzony na górę Synaj i osądzony, a następnie stracony. Ziemia zostanie oczyszczona z wszelkiego zła i dokona się budowa czystego i świętego domu dla Pana i jego poddanych. Oto jak możemy w skrócie opisać pojmowanie końca świata w wybranych największych religiach.