Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Rozmowy poza ciałem

Rozmowy poza ciałem

Odcinek: Odc. 21 Ewa
Ewa opowiada o swoich podróżach na inne planety

Streszczenie odcinka

Rozmowa koncentruje się na doświadczeniach Ewy związanych z OOBE, hipnotyczną regresją i przeżyciami interpretowanymi jako pobyt na innych planetach. W relacji Ewy jej ostatnie wcielenie nie dotyczyło Ziemi, a podczas jednego z wyjść poza ciało została jakby „zabrana” przez kulę przyklejoną do pleców, która prowadziła ją przez przestrzeń kosmiczną do obcej planety. Podkreśla, że trudno jej opisać to miejsce ziemskim językiem, ale czuła się tam nie jak człowiek, lecz jak inteligentna istota należąca do tamtej rzeczywistości. Opisywana społeczność miała charakter wysoko zorganizowanej cywilizacji. Istoty były humanoidalne, białoskóre z delikatnym zielonkawym odcieniem, miały skośne oczy i okrągłe głowy zlewające się płynnie z karkiem. Ewa zaznacza, że na tej planecie nie było dla niej pytań typu „czy istnieje Bóg” albo „co jest prawdą”, bo wiedza wydawała się bezpośrednia i oczywista. W tym środowisku miała męską tożsamość cielesną, pracowała w laboratorium i bez trudu rozumiała wykonywane zadania. Ważnym elementem tej opowieści jest codzienność tamtej cywilizacji. Ewa twierdzi, że zajmowano się wysyłaniem sond i urządzeń na inne planety, również na Ziemię, a energia była pozyskiwana z natury i kosmosu, bez elektrowni i klasycznych źródeł znanych na Ziemi. Technologia nie opierała się na komputerach w ziemskim sensie, lecz na systemach przypominających przechowywanie danych. Mieszkańcy podróżowali między planetami fizycznie, statkami o jajowatym lub obłym kształcie, korzystając z ogromnych prędkości i rozwiązań przypominających antygrawitację. Ewa opisuje także, że w tej cywilizacji nie było przestępczości, panował spokój, a ludzie żyli w pewnym porządku społecznym i równości. Istniały związki, ale część osobników żeńskich mogła samodzielnie wydawać potomstwo po osiągnięciu dojrzałości. Jedzenie pochodziło z roślin i drzew, a niektóre inne istoty, o ciemnoniebieskiej skórze, potrzebowały srebra do podtrzymywania koloru skóry i pozyskiwały je z Ziemi. Wspomniany świat miał też swoje odmiany mieszkańców: jedne grupy były bardziej rozwinięte, inne mniej, a jeszcze inne, opisane jako „szaraki”, budziły dystans i niechęć. W rozmowie pojawia się wyraźny podział na różne rasy i poziomy rozwoju. Ewa odróżnia życzliwą, bardziej zaawansowaną społeczność od „szaraków”, których charakteryzuje jako wrogich, aroganckich i emocjonalnie uboższych. Sugeruje, że między tymi grupami dochodziło do konfliktów i wojen, a bardziej rozwinięta cywilizacja próbowała się przed nimi bronić i nie dopuszczać do kolejnej wojny. Jednocześnie Ewa podkreśla, że kontakty międzyplanetarne są powszechne, a różne światy utrzymują ze sobą relacje i wymiany, choć nie wszystkie istoty są mile widziane. Istotnym wątkiem jest również pochodzenie ludzkich ras. Ewa mówi, że rasa azjatycka, skośnooka, miała wywodzić się od istot z jej planety, a rasa nordycka od innych bytów. Ziemianie mieli być częściowo „zasiani”, a częściowo zmodyfikowani, by organizmy mogły współgrać w jednym środowisku. W jej ujęciu rozwój życia w kosmosie polega na wspieraniu prostych form i pomaganiu im dojrzewać, aż wszystkie świadomości zaczną współbrzmieć w szerszej całości. Rozmowa schodzi także na temat przyszłości Ziemi. Ewa uważa, że zachodzące przemiany są naturalnym procesem obejmującym wszystkie planety i wpływającym na świadomość oraz funkcjonowanie mózgu. Nie przewiduje katastrof ani gwałtownych zjawisk, lecz stopniowe „otwieranie” pewnych obszarów umysłu, podobne do przemian, które mają przechodzić inne cywilizacje. Według niej ziemska ludzkość nie jest jeszcze gotowa mentalnie ani technicznie na pełną współpracę z tymi istotami, dlatego kontakt jest ograniczony. W całej wypowiedzi pojawia się przekonanie o istnieniu wspólnej świadomości obejmującej cały wszechświat. Ewa mówi, że sensem życia jest rozwój tej ogólnej świadomości i tworzenie jedności między istotami. Po śmierci wszystkie byty mają według niej spotykać się w planach niefizycznych, a reinkarnacja jest naturalnym elementem tego procesu. Nie mówi o miejscach kultu ani o aniołach, a doświadczenie boskości opisuje bardziej jako poczucie przynależności do całości niż relację z osobowym Bogiem. Całość rozmowy łączy osobiste doświadczenia Ewy z wizją kosmicznej cywilizacji, która jest rozwinięta technologicznie, a zarazem duchowo i społecznie. Opowieść buduje obraz świata, w którym podróże międzyplanetarne, współistnienie różnych ras, rozwój świadomości i cykliczne przemiany są czymś naturalnym, a Ziemia stanowi tylko jeden z wielu etapów w większym porządku wszechświata.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).