Lektury Paranormalium (audiobooki)

Dźwiękowa wersja książki Lucjana Znicza "Paleoastronautyka", prowadzącej od pytań o Atlantydę, kulturę megalityczną i zagadkowe zabytki dawnych cywilizacji do hipotez o paleokontaktach, czyli dawnych kontaktach Ziemi z cywilizacjami pozaziemskimi. Punkt wyjścia stanowią relacje o obserwacjach UFO, a następnie rozważania o tym, jak bardzo zmieniło się ludzkie myślenie o granicach wiedzy i o tym, co uznawano za niemożliwe. Dużo miejsca poświęcono Atlantydzie jako mitowi, który przez wieki był dopisywany i interpretowany na nowo. Omawiane są platońskie przekazy, późniejsze legendy, domniemane ślady geologiczne na dnie Atlantyku, a także kolejne lokalizacje przypisywane zaginionemu lądowi. W książce podkreślono, że mimo braku jednoznacznych dowodów sam mit napędzał ogromną literaturę, poszukiwania i spekulacje, a jednocześnie inspirował do stawiania pytań o możliwie wysoko rozwinięte, dziś zaginione cywilizacje. Istotny blok książki dotyczy piramid egipskich, zwłaszcza Wielkiej Piramidy w Gizie. Przywoływane są argumenty mające świadczyć o niezwykłej precyzji ich budowy, wiedzy matematycznej i astronomicznej dawnych Egipcjan oraz o trudno wyjaśnionych technicznie aspektach transportu i obróbki ogromnych bloków kamiennych. W tym kontekście pojawiają się także rozważania o Imhotepie, o funkcji piramid jako możliwych obserwatoriów astronomicznych oraz o tym, że część badaczy widzi w ich konstrukcji szyfry liczbowe i ślady zaawansowanej wiedzy. Kolejne rozdziały prowadzą przez najbardziej znane zagadkowe stanowiska archeologiczne świata. Mowa o Stonehenge i Silbury Hill, o kurhanach, megalitach i dawnych obserwacjach nieba, o tajemniczych niszach wykutych w skałach w Europie i Azji, a także o kamiennych śladach w Ameryce Południowej, takich jak Nazca, Tiahuanaco, San Agustín, płyta z Pajarillo, Kandelabr z Pisco, wyspa Wielkanocna czy podwodne konstrukcje koło Bahamów i jeziora Rock. Książka pokazuje, że wiele z tych miejsc bywa odczytywanych jako kalendarze, obserwatoria, porty, pasy startowe albo pozostałości dawnych centrów kultury, które zniknęły bez śladu. Sporo uwagi poświęcono również kulturom Ameryki Środkowej i Południowej. Omawiane są Olmekowie, Majowie, Aztekowie i Inkowie, a także ich kalendarze, pismo, architektura, mitologie i niezwykłe wyroby artystyczne. Pojawiają się zagadki związane z bazaltowymi głowami olmeckimi, figurkami z Acambaro, kamiennymi płytkami z Ica oraz grobowcem w Palenque. W tym ostatnim przypadku szczegółowo zestawiono sporne interpretacje reliefu na płycie grobowej Pakala: jako sceny religijnej, jako symbolicznego wniebowstąpienia lub jako przedstawienia kosmonauty w pojeździe. Książka pokazuje, jak bardzo te same znaki i rysunki mogą być odczytywane skrajnie różnie. Istotnym nurtem jest też problem dawnych kontaktów między odległymi kulturami. Książka przywołuje podobieństwa między symboliką Egiptu, Mezopotamii, Indii, Chin, Japonii, Ameryki i Oceanii, zwłaszcza w sztuce, kalendarzach, kulcie słońca i księżyca, mumifikacji, typach budowli czy figurkach przedstawiających istoty w hełmach i skafandrach. W tym kontekście omawiane są m.in. rzekome podobieństwa między rysunkami z Afryki, Australii, Japonii i Ameryki, a także zagadkowe podobizny mogące przypominać kosmonautów lub istoty w technicznych kombinezonach. Ważną częścią książki są rozważania o możliwych śladach wiedzy technicznej w starożytnych źródłach. Pojawiają się przykłady z tekstów sumeryjskich, babilońskich, indyjskich i biblijnych, interpretowanych jako opisy statków kosmicznych, lotów, broni o niezwykłej sile, anielskich wizji lub urządzeń technicznych. Szczególnie dużo miejsca poświęcono Ezechielowi, którego wizja została zestawiona z opisem lądownika lub pojazdu kosmicznego, oraz Mahabharacie, odczytywanej jako zapis starożytnej wiedzy o broni atomowej, rakietach i skutkach promieniowania. Książka pokazuje jednak także sprzeczności takich interpretacji i ich uzależnienie od współczesnych skojarzeń. Osobny blok dotyczy astronomii i niezwykłej wiedzy dawnych kultur o niebie. W książce pojawiają się Majowie, Sumerowie, Egipcjanie i Dogonowie, których kalendarze, mity i obserwacje planet zestawiane są z nowoczesną astronomią. Szczególnie dużo miejsca poświęcono Dogonom i ich wiedzy o Syriuszu, rytmach kosmicznych oraz mitologicznym przekazom o Nommo. Z jednej strony przedstawiono te opowieści jako niezwykle precyzyjne i trudne do wyjaśnienia w ramach lokalnej tradycji, z drugiej zaś wyraźnie zaznaczono, że nie są one jeszcze dowodem na wizyty kosmitów. W końcowych partiach książka staje się bardziej krytyczna wobec łatwego łączenia każdej zagadki z pozaziemską ingerencją. Zestawia hipotezy paleokontaktów z pracą Schliemanna i z metodami badawczymi archeologii, podkreślając, że choć amatorzy i wizjonerzy często bywali pionierami odkryć, to sama tajemniczość zabytków nie wystarcza do uznania kosmicznego pochodzenia. Wskazuje też, że wiele zjawisk może mieć wyjaśnienia ziemskie, choć nadal pozostaje niewyjaśnionych bardzo wiele. Całość kończy się obrazem paleokontaktów jako obszaru, w którym gromadzą się legendy, mity, rysunki, budowle, anomalie techniczne i astronomiczne oraz ślady dawnych wierzeń. Książka nie rozstrzyga definitywnie, czy świadczą one o obecności kosmitów, czy tylko o niezwykłej pomysłowości i wiedzy dawnych ludzi. Najmocniej wybrzmiewa w niej teza, że historia ludzkości jest pełna luk, a współczesna nauka wciąż nie potrafi wyjaśnić wszystkich zagadek przeszłości.

(rozwiń streszczenie)

(zwiń streszczenie)

Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.