Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Czas Snu

Czas Snu

Odcinek: Odc. 029
Metody i techniki OOBE i LD cz 1
Odwiedź stronę Radia Dream Time

Streszczenie odcinka

Audycja poświęcona jest metodom osiągania OOBE, świadomego snu oraz projekcji astralnej. Prowadzący przedstawia te zjawiska jako częściowo powiązane ze sobą stany, osiągane za pomocą podobnych mechanizmów: głębokiego relaksu, utrzymania świadomości przy zasypiającym ciele, koncentracji, wizualizacji i odpowiedniego nastawienia psychicznego. Jego zdaniem OOBE na początkowym etapie można traktować jako rodzaj snu lub „kanał” świadomego śnienia, choć dalsze, bardziej zaawansowane doświadczenia mają według niego odmienny charakter. Podkreśla przy tym, że poglądy na temat OOBE zmieniał wraz z kolejnymi doświadczeniami, dlatego zachęca do samodzielnego sprawdzania opisywanych metod. Podstawą większości ćwiczeń ma być osiągnięcie stanu głębokiego relaksu, określanego skrótem SGR. Najważniejsze jest znalezienie wygodnej pozycji, w której ciało nie będzie wymagało napinania mięśni ani częstych korekt. Prowadzący nie uznaje jednej obowiązkowej pozycji spania i zaleca przede wszystkim indywidualny komfort, choć wspomina także o ezoterycznych zasadach przypisujących określone strony ciała mężczyznom i kobietom. Po ułożeniu się należy zamknąć oczy, uspokoić oddech i stopniowo rozluźniać ciało. Pomocne może być wcześniejsze napięcie wszystkich partii mięśni na kilka sekund, a następnie ich rozluźnienie, powtarzane kilkakrotnie. W ćwiczeniu oddechowym wdech wykonuje się nosem, a powolny wydech ustami. Prowadzący proponuje, by podczas wdechu wyobrażać sobie pobieranie energii, a podczas wydechu — usuwanie napięcia i negatywnych emocji. Należy ograniczyć wewnętrzny dialog i nie wracać myślami do wydarzeń dnia. Następnie uwaga powinna obejmować kolejne części ciała: stopy, dłonie, ręce, kark, twarz, głowę i klatkę piersiową. Pojawiające się mrowienie, ciężkość, utrata czucia kończyn, wrażenie zapadania się w materac czy trudności z poruszaniem są przedstawiane jako typowe oznaki pogłębiającego się relaksu i zbliżania do paraliżu sennego. Według prowadzącego nie należy bać się paraliżu sennego, lecz potraktować go jako etap przejściowy między jawą a snem. W tym stanie ciało ma pozostawać nieruchome, podczas gdy świadomość zachowuje aktywność. Mogą wystąpić wrażenia nacisku na klatkę piersiową, pulsujących fal w głowie, szumu, zawrotów, zmiany położenia ciała, unoszenia się lub spadania. Po osiągnięciu SGR należy unikać fizycznego poruszania się i posługiwać się wyłącznie wyobrażeniami: wyobrazić sobie wstawanie, podnoszenie rąk, widzenie mimo zamkniętych oczu albo unoszenie się. Prowadzący zaznacza, że próba poruszenia mięśniami może przerwać ćwiczenie, natomiast sama myśl może doprowadzić do mentalnego oddzielenia od ciała. Moment wyjścia z ciała może, według opisu, przebiegać na wiele sposobów. Doświadczający może mieć wrażenie, że najpierw wysuwa rękę, głowę lub inną część ciała, obraca się, spada z łóżka, unosi pod sufit albo przechodzi przez jego powierzchnię. Czasami świadomość oddziela się bez wyraźnego momentu przejścia i początkowo trudno odróżnić OOBE od zwykłej rzeczywistości. Obraz może być nieostry lub przypominać widzenie przez rybie oko, a dopiero później się wyostrzać. Towarzyszyć temu może narastający szum, przypominający przelatujący samolot, który w kulminacyjnym momencie nagle ustaje. Po udanym oddzieleniu zalecane jest natychmiastowe oddalenie się od fizycznego ciała, ponieważ skupienie na nim może zakończyć doświadczenie. Jedną z najprostszych metod jest wizualizacja. Praktykujący ma wyobrazić sobie siebie stojącego kilka metrów od własnego ciała i obserwującego je z zewnątrz. Prowadzący uważa tę technikę za szczególnie skuteczną, ponieważ wykorzystuje znane doświadczenia wzrokowe i przez to może wywoływać mniej lęku. Podobna jest metoda „duplikatu”: należy wyobrazić sobie drugie ciało unoszące się nad fizycznym, a następnie przenieść do niego punkt widzenia i świadomość. W metodzie pierścienia wizualizuje się duży, energetyczny pierścień przechodzący przez ciało i wzmacniający wibracje; gdy pojawi się poczucie oddzielenia, należy siłą woli unieść ciało astralne. Kolejne techniki wykorzystują wyobrażenie ruchu. W metodzie liny praktykujący wyobraża sobie niematerialne ręce chwytające linę zawieszoną nad nim i wspinanie się w ciemność bez napinania fizycznych mięśni. Nie należy skupiać się na samym obrazie liny, lecz na odczuciu wspinania. Odczuwane zawroty, ciężkość lub wibracje mają być ignorowane, aby nie rozpraszać koncentracji. W metodzie huśtawki zamiast wspinania wyobraża się coraz wyższe wychylanie, a następnie wyskoczenie z niej. Metoda tornada polega na wyobrażeniu wirowania, tunelu lub kanału, przez który świadomość zostaje przemieszczona. Prowadzący łączy tę technikę z dalszymi, mentalnymi podróżami i przechodzeniem między odległymi punktami. Osobno omówiona zostaje technika „wstań i wróć do łóżka”, oparta na wybudzeniu umysłu przy zachowaniu senności ciała. Najlepszy ma być poranek, kiedy łatwiej ponownie zasnąć i wejść w stan pomiędzy snem a jawą. W przedstawionym schemacie budzik ustawia się około trzy godziny przed zwykłą porą wstawania. Po przebudzeniu należy pozostać możliwie nieruchomo, a następnie przez krótki czas zachować przytomność i ponownie położyć się spać. Prowadzący podaje różne warianty czasu czuwania, zaznaczając, że każdy powinien dopasować go do własnych predyspozycji. Wspomina również o technikach snu polifazowego i wielokrotnych wybudzeniach, które mają ułatwiać utrzymanie świadomości podczas zasypiania. W tej metodzie proponowane jest stosowanie autosugestii MILD: przed zaśnięciem należy powtarzać, że po przebudzeniu będzie się gotowym do OOBE, a jeśli pojawi się sen, zachowa się w nim świadomość i przejdzie ze świadomego snu do OOBE. Po każdym alarmie zalecane jest wykonanie testu rzeczywistości, na przykład próba przełożenia palca przez ścianę, obserwacja zegarka albo sprawdzenie, czy można zmieniać długość palców. Alarmy mogą być ustawiane w odstępach kilku- i kilkunastominutowych, tak aby kolejne przebudzenia przeplatały się z ponownym zasypianiem. Prowadzący twierdzi, że paraliż senny zwiększa wtedy szansę na oddzielenie, a w przypadku wejścia w świadomy sen można przejąć nad nim kontrolę lub potraktować go jako drogę do OOBE. Omówiona zostaje także metoda „gravity plus exit”, w której zamiast próbować poruszać astralną ręką czy nogą, należy skoncentrować się na działaniu grawitacji wypychającej ciało poza fizyczną powłokę. Kolejna technika, „wibrującej przestrzeni energetycznej”, składa się z pięciu etapów: relaksacji, wizualizacji wiru lub trójwymiarowej wibrującej przestrzeni, przeniesienia jej obrazu na ciało, utrzymania koncentracji oraz przyspieszenia procesu. Wyobrażona przestrzeń ma oplatać ciało i wzbudzać w nim wibracje, a następnie delikatnie przesuwać je w górę lub na bok. Prowadzący twierdzi, że podobny schemat można stosować do pracy z czakrami, kierując uwagę na kolejne punkty energetyczne, zwykle od dołu ku górze. Ta sama koncepcja ma służyć osiąganiu świadomego snu. Po wizualizacji wibrującej przestrzeni należy utrzymywać koncentrację, a następnie wykorzystać wibracje do wejścia w stworzoną wcześniej scenę lub wizję. W ten sposób część świadomości ma zostać przeniesiona do obrazu mentalnego, co może prowadzić do kontrolowanego albo częściowo kontrolowanego LD. Prowadzący przedstawia również metodę Adama Bytofa, opartą na regularnych testach rzeczywistości i autosugestii. W ciągu dnia należy zatrzymywać się, obserwować otoczenie i pytać, czy jest się we śnie, zwracając uwagę na anomalie oraz możliwość zmiany przedmiotów siłą woli. Następnie warto powtarzać formułę „następnym razem, gdy będę śnił, rozpoznam, że śnię”. W metodzie Adama Bytofa ważne jest prowadzenie dziennika snów, odtwarzanie wydarzeń dnia jako potencjalnego snu oraz budzenie się po około czterech i pół do sześciu godzinach. Po przebudzeniu nie należy się poruszać, trzeba przypomnieć sobie sen, zapisać go, wykonać test rzeczywistości i przez 10–20 minut zająć się lekturą lub inną czynnością związaną ze świadomym śnieniem. Przed ponownym zaśnięciem należy wyobrazić sobie moment rozpoznania snu, towarzyszące temu emocje i planowane działanie. Pomocniczo można wykonać prostą „mandalę snu”, czyli rysunek lub zapis symbolizujący zamiar osiągnięcia świadomości we śnie, a następnie umieścić go pod poduszką. Po ponownym położeniu się należy obserwować ciemność pod powiekami, odczuwać rozluźnienie i biernie oczekiwać hipnagogów. Inna technika, zaczerpnięta z książek Carlosa Castanedy i przypisywana Don Juanowi, wykorzystuje motyw oglądania własnych dłoni. Kilka razy dziennie należy uspokoić oddech, rozluźnić wzrok, spojrzeć na dłonie, a następnie wyostrzyć obraz i powtarzać, że widzi się swoje dłonie we śnie oraz wie, że się śni. Ćwiczenie trzeba powtarzać także przed snem, wyobrażając sobie rozpoznanie dłoni w scenie sennej. Prowadzący wymienia również liczne techniki oparte na warunkowaniu i bodźcach wyzwalających: PILD, czyli karanie się za brak świadomego snu, RILD — nagradzanie się po udanym LD, TILD — wykorzystanie pragnienia i wyobrażenia picia wody, UILD — kojarzenie potrzeby korzystania z toalety z testem rzeczywistości, SEILD — wykonywanie testu przy pojawieniu się myśli erotycznych, oraz LILD — używanie wybranej litery lub symbolu jako przypomnienia o sprawdzeniu, czy trwa sen. Wśród dalszych sposobów pojawia się krótki sen połączony z wcześniejszą medytacją i sugestią zapamiętania doświadczenia, a także wizualizacja słupa białego światła wychodzącego z czakry korony. Praktykujący ma wyobrażać sobie, że światło wypełnia ciało, oczyszcza je i unosi świadomość w wybrane miejsce, na przykład w góry, gdzie można spotkać przewodników lub opiekunów. Prowadzący podkreśla znaczenie regularnych ćwiczeń, cierpliwości i testowania kilku metod przez tydzień, dwa lub trzy, zamiast oczekiwania natychmiastowych rezultatów. Niepowodzenia są jego zdaniem czymś normalnym, ponieważ skuteczność zależy od indywidualnych predyspozycji, samopoczucia, zdrowia i warunków zewnętrznych. W końcowej części przedstawione zostają metody projekcji astralnej oparte głównie na relaksacji i wizualizacji. Zalecane jest spokojne, chłodne i przyciemnione pomieszczenie pozbawione zakłóceń, wygodna pozycja, luźne ubranie oraz brak napięcia mięśni. Najlepszymi porami mają być wieczór i wczesny ranek, przy czym wieczorne próby mogą zakończyć się zwykłym snem, a poranne ułatwiać wejście w stan głębokiego relaksu. Istotne jest także wyciszenie wewnętrznego dialogu. Wśród opisanych metod znajdują się wizualizacja siebie poza ciałem, wejście w wyobrażony duplikat, pierścienie energii, przesuwanie punktu po suficie, ścianach i podłodze, latanie, przechodzenie przez wyobrażone drzwi oraz wpatrywanie się w odbicie w lustrze z pomarańczowym punktem na czole. Wszystkie mają prowadzić do poczucia oddzielenia lub przeniesienia punktu widzenia. Prowadzący zaznacza, że nie uważa OOBE za zjawisko niebezpieczne, o ile praktykujący zachowuje poczucie kontroli i nie dopuszcza do sytuacji, których nie chce doświadczać. Jako zabezpieczenie proponuje wyrobienie automatycznego sygnału powrotu, na przykład poruszenia prawym kciukiem, który miałby natychmiast wybudzać ciało. Wspomina również o hipnozie i środkach psychoaktywnych jako możliwych sposobach zmiany stanu świadomości, ale przy hipnozie zaleca korzystanie wyłącznie z pomocy doświadczonego specjalisty, a środki odurzające określa jako niezalecane ze względów zdrowotnych. Audycja kończy się zapowiedzią kontynuacji metod OOBE i świadomego śnienia w kolejnej części.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).