System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Wykłady, spotkania, prelekcje, webinary

Wykłady, spotkania, prelekcje, webinary

Odcinek: Rzeczywistość jest wirtualna, a świadomość nieśmiertelna. Sympozjum w Krakowie cz. 5
Kolejna część nagrania sympozjum poświęconego wirtualnej rzeczywistości oraz meandrom świadomości, które odbyło się w Krakowie w dniach 30 czerwca - 1 lipca 2018. Tym razem zaprezentujemy prelekcję Danuty Terpiłowskiej, poświęconą opracowanej przez nią Terapii Sercem. Prelekcja połączona była z ciekawym ćwiczeniem, do którego wykonania zachęcamy również Państwa.

Streszczenie odcinka

Danuta Terpiłowska przedstawia autorską koncepcję Terapii Sercem oraz idee zawarte w książkach „Przekazy mocy, mądrości i miłości”. Punktem wyjścia jest przekonanie, że człowiek nie powinien przede wszystkim szukać odpowiedzi na zewnątrz, lecz zwrócić się ku własnemu wnętrzu, ponieważ tam znajdują się prawda, siła i zdolność do miłości. Bóg jest przez nią rozumiany jako bezwarunkowa miłość, źródło bezpieczeństwa, radości i sensu, obecne zarówno w człowieku, jak i w całym wszechświecie. Autorka opisuje swoje przekazy jako rezultat rozmów z Bogiem, określanych również mianem channelingu. Zaznacza, że nie uważa się za osobę wyjątkową ani „wybraną”, lecz za kogoś, kto otworzył się na inspirację i zaczął zapisywać napływające treści. W jej ocenie przekazy te, choć formułowane językiem duchowym i literackim, podejmują podobne zagadnienia jak współczesne koncepcje rozwoju świadomości, psychologii, medycyny, biologii i fizyki kwantowej. Terpiłowska wskazuje na zbieżności między własnymi tekstami a ideami przedstawianymi podczas sympozjum przez Toma Campbella, podkreślając, że naukowy język Campbella opisuje zbliżone intuicje innymi środkami. Centralnym tematem wystąpienia jest miłość rozumiana nie tylko jako uczucie wobec partnera czy rodziny, ale jako podstawowy stan istnienia i uniwersalna zasada kierująca rzeczywistością. Według przytaczanych przekazów miłość jest motorem działania człowieka, Boga i całego wszechświata, a wszystkie ludzkie akty twórcze — muzyka, malarstwo, literatura czy film — powstają dzięki różnym formom miłości. Również destrukcyjne zachowania mogą mieć u podstaw wypaczoną, niespełnioną lub odrzuconą potrzebę miłości. Zazdrość, przemoc, agresja, wojny i zbrodnie są przedstawiane jako skutki braku miłości, nieumiejętności jej przyjęcia albo cierpienia ludzi pozbawionych emocjonalnego wsparcia. Terpiłowska podkreśla szczególne znaczenie dzieciństwa. Człowiek, który nie otrzymał miłości od rodziców, może dorastać z poczuciem pustki i odrzucenia, a następnie szukać tego uczucia w sposób prowadzący do cierpienia lub krzywdzenia innych. Brak miłości jest przy tym określany jako jedna z jej negatywnych odmian: miłość może być niedopełniona, zraniona, wyśmiana, odrzucona, sprzedana albo zaniechana. To, w jaki sposób człowiek obchodzi się z własną miłością oraz z uczuciami innych ludzi, zwierząt i całego otoczenia, ma wyznaczać rodzaj rzeczywistości, którą wokół siebie tworzy. Zasada ta wiąże się z odpowiedzialnością za własne wybory i przekonaniem, że każda osoba może zmienić swój sposób funkcjonowania. Według prelegentki dobroć i miłość są naturalnym stanem człowieka, natomiast zło rodzi się przede wszystkim z lęku. Oświecenie nie oznacza tu zdobycia zewnętrznej wiedzy, lecz uświadomienie sobie własnego, nieprzerwanego związku z miłością. Stan miłości ma przynosić spokój, harmonię, radość, czystość intencji, akceptację, tolerancję i zdolność rozumienia innych bez postrzegania ich jako wrogów. Terpiłowska przywołuje Jezusa, Buddę i innych oświeconych jako przykłady osób, które miały osiągnąć taki trwały stan świadomości. Ważnym elementem tej drogi jest miłość do samego siebie. Prelegentka zaznacza, że nie można dać drugiej osobie czegoś, czego samemu się nie posiada, dlatego troska o innych powinna zaczynać się od zaakceptowania własnego istnienia, potrzeb i niedoskonałości. Kochanie siebie ma prowadzić zarazem do miłości Boga i bliźniego, ponieważ wszyscy ludzie są ze sobą połączeni i stanowią jedność. Człowiek powinien kontrolować własne myśli oraz intencje, a przed podjęciem działania zadawać sobie pytanie, jak postąpiłaby miłość. Tak rozumiana miłość nie rani, nie oszukuje, nie odrzuca i nie zawodzi, lecz słucha, rozumie, wybacza i pomaga właściwie ustalić hierarchię wartości. Terpiłowska łączy miłość z wewnętrznym spokojem. Jej zdaniem tylko w wyciszeniu można usłyszeć własne myśli, potrzeby i pragnienia duszy, a także rozpoznać kierunek dalszego życia. Człowiek często wyrusza w świat, szukając odpowiedzi, ludzi i doświadczeń, lecz ostatecznie każda podróż jest drogą powrotną do siebie. Wewnętrzne napełnienie spokojem, delikatnością, cierpliwością i dobrocią ma umożliwić późniejsze dzielenie się tymi wartościami z innymi. Zamiast próbować naprawiać świat z pozycji braku i frustracji, należy najpierw odnaleźć w sobie poczucie bogactwa oraz własną zdolność do tworzenia dobra. Jednocześnie prelegentka przekonuje, że człowiek jest istotą doskonałą, choć zazwyczaj nie potrafi tego dostrzec z powodu krytycyzmu i ograniczających schematów. Także trudne okoliczności mają, w tym ujęciu, swoje miejsce i sens, a z czasem można zrozumieć, że nic nie dzieje się bez powodu. Problemy fizyczne i duchowe wynikają często z wyobrażeń o świecie ukształtowanych przez dawne przekonania oraz wzorce przekazywane z pokolenia na pokolenie. Współczesność ma jednak coraz szerzej akceptować wolność, radość, harmonię i miłość, co Terpiłowska interpretuje jako nadejście epoki większej świadomości i bezwarunkowej miłości. W jednym z przytoczonych fragmentów pojawia się również obraz myśli jako energii lub fal. Gdy człowiek zamiast rozpoznawać własne pragnienia koncentruje się na tym, czego chcą inni, może — zdaniem autorki — wytwarzać sprzeczne kierunki oddziaływania i wewnętrzny chaos. Wyciszenie pozwala odzyskać własną, wyraźną „falę”, czyli kontakt z własnymi potrzebami i intencjami. Z tego powodu Terpiłowska zachęca, by nie projektować na innych własnych oczekiwań, lecz pozwolić każdej osobie samodzielnie rozpoznać swoje pragnienia. Terapia Sercem zostaje przedstawiona jako autorska metoda pracy z człowiekiem, której podstaw miały nauczyć prelegentkę kahuńskie tradycje Hawajów. Jej celem jest dotarcie do „duszy istoty” problemu osoby zgłaszającej się po pomoc. Terapeuta ma przekazywać dużą dawkę energii, dzięki której pacjent może dostrzec własne działania, ich konsekwencje oraz zaburzenia w przepływie energii, a następnie stopniowo je korygować. Wśród najważniejszych obszarów pracy wymienione zostają strach, lęk, złość, niskie poczucie własnej wartości i inne blokady utrudniające doświadczanie miłości. Druga część wystąpienia ma formę prowadzonego ćwiczenia, zbliżonego do wizualizacji i medytacji. Uczestnicy zaczynają od kilku głębokich oddechów, które mają wyciszyć umysł i rozluźnić ciało. Następnie nawiązują kontakt z Bogiem, światłem lub Absolutem — zależnie od własnych przekonań — i wyobrażają sobie swoje „wewnętrzne ja” stojące przed nimi. Obserwują jego wygląd, wiek, ubranie oraz inne szczegóły odbierane za pomocą wyobraźni lub intuicji. Kolejnym etapem jest poproszenie wewnętrznego ja, aby wyjęło serce i położyło je na dłoni, a następnie przyjęło do niego obecność Boga, światła albo Absolutu. Uczestnicy mają obserwować, czy serce zmienia wielkość i kolor. W dalszej części ćwiczenia każdy ma zapytać swoje wewnętrzne ja, co przeszkadza mu w osiągnięciu pełnego szczęścia. Rozpoznane obciążenia, lęki i przekonania należy symbolicznie oddać źródłu, Bogu lub światłu. Terpiłowska zachęca, by szczególnie uwolnić energię strachu, również tę pochodzącą — w ramach przyjętej przez nią duchowej koncepcji — z innych wcieleń. Uczestnicy mają wyobrażać sobie, że blokady są zbierane i usuwane z różnych części ciała, zwłaszcza z gardła czy spod pach, gdzie mogą być symbolicznie przechowywane. Następnie proszą o usunięcie wszystkiego, co ogranicza przepływ energii miłości w nich samych i wokół nich. Po uwolnieniu blokad uczestnicy wyobrażają sobie, że zostają obmyci energią miłości o dowolnym kolorze i natężeniu. Mają obserwować własne odczucia oraz reakcję wewnętrznego ja, a potem zapytać je o przekaz lub wskazówkę dla siebie. Ćwiczenie kończy się włożeniem serca z powrotem do wewnętrznego ja, wyrażeniem mu miłości i wdzięczności, połączeniem z nim oraz spokojnym powrotem do zwykłej świadomości. Cała praktyka ma służyć symbolicznej pracy nad lękiem, samoakceptacją, poczuciem własnej wartości i otwarciem na miłość.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).