System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 27 października 2017
Historia oraz przyszłość mediów masowych z punktu widzenia przełomu XX i XXI wieku

Streszczenie odcinka

Audycję otwiera omówienie odtajnienia przez administrację Donalda Trumpa części dokumentów CIA dotyczących zabójstwa Johna F. Kennedy’ego. Ujawniono około dwóch tysięcy stron, natomiast około tysiąca kolejnych stron ponownie objęto tajemnicą. Prowadzący interpretuje ten fakt jako potwierdzenie, że oficjalna wersja z jednym sprawcą, Lee Harveyem Oswaldem, jest niewiarygodna. Według przedstawianej przez niego interpretacji dokumenty mają sugerować udział co najmniej dwóch strzelców, działania CIA przeciwko świadkom oraz współpracę części dziennikarzy z amerykańskimi służbami. Zastrzeżenie pozostałych materiałów uznaje za dowód, że pełne ujawnienie mogłoby mieć poważne konsekwencje polityczne. W tym kontekście pojawia się także temat Disclosure, czyli możliwego ujawnienia przez amerykańskie służby informacji o UFO i pozaziemskiej technologii. Prowadzący omawia działalność Toma DeLonge’a i jego organizacji, wskazując, że projekt może być próbą stopniowego przygotowania opinii publicznej na informacje o materiałach, których nie dałoby się wytworzyć na Ziemi. Jako przykłady hipotetycznych dowodów wymienia stabilny pierwiastek 115, niezwykłe nadprzewodniki, materiały z pamięcią kształtu i folie o wyjątkowej odporności. Jednocześnie przyznaje, że nie ma pewności, czy zapowiadane ujawnienia nie okażą się mistyfikacją lub operacją dezinformacyjną. Dyskusja obejmuje również problem społecznej reakcji na potwierdzenie istnienia UFO, a także spór między interpretowaniem tych zjawisk jako technologii obcych cywilizacji i przypisywaniem ich demonom. Prowadzący odwołuje się do własnej obserwacji świetlistego obiektu, podkreślając jednak, że nie widział istot pozaziemskich. W części poświęconej bieżącym wydarzeniom pojawia się krytyka polskiego wymiaru sprawiedliwości w związku z wyrokiem nakazującym Krzysztofowi Wyszkowskiemu przeproszenie Lecha Wałęsy za określanie go mianem tajnego współpracownika SB o pseudonimie „Bolek”. Prowadzący uważa, że orzeczenie jest próbą ochrony dominującej narracji historycznej i dowodem ciągłości elit III Rzeczypospolitej z poprzednim systemem. Omawia również szwedzkie dzielnice określane jako „strefy no-go”, pomysł wykorzystania wojska do przywrócenia tam porządku oraz rozwój podskórnych implantów identyfikacyjnych. Łączy te zjawiska z szerszą wizją globalnej kontroli i ostrzega, że rozwiązania początkowo stosowane wobec wybranych grup mogą z czasem objąć całe społeczeństwo. Kolejne komentarze dotyczą duńskiej propozycji, by w dokumentach ONZ unikać określenia „kobieta w ciąży”, uznawanego za dyskryminujące osoby transpłciowe. Prowadzący przedstawia to jako element tak zwanego marksizmu kulturowego i celowego odwracania uwagi od problemów gospodarczych, zależności od banków oraz ograniczania wolności obywatelskich. W ostrym, publicystycznym tonie krytykuje także politykę migracyjną, feminizm, ruchy LGBT i europejską centralizację. W dalszej części omawia zatrzymanie Piotra Tymochowicza w związku z zarzutami dotyczącymi pornografii dziecięcej, podkreślając, że są to informacje o postępowaniu, a nie prawomocnym wyroku. Zestawia tę sprawę z historią Andrzeja Samsona oraz oskarżeniami aktora Coreya Feldmana dotyczącymi pedofilii w Hollywood. Feldman miał zbierać środki na film poświęcony temu problemowi, co prowadzący uznaje za działanie niejasne i mniej wiarygodne niż bezpośrednie ujawnienie nazwisk i faktów. Głównym tematem audycji jest historia mediów masowych oraz ich możliwy rozwój w XXI wieku. Prowadzący definiuje media jako masowy, wykraczający poza bezpośrednie relacje sposób przekazywania informacji, obejmujący przede wszystkim prasę, radio, telewizję i internet. Za jednego z pierwszych dziennikarzy uznaje Herodota, który miał zbierać i opisywać informacje o bieżących wydarzeniach. Za przełom właściwy dla powstania nowoczesnych mediów uważa jednak wynalezienie druku. Omawia chińskie początki ruchomej czcionki oraz europejski wynalazek Johannesa Gutenberga z XV wieku. Druk pozwolił wielokrotnie przyspieszyć i obniżyć koszt rozpowszechniania tekstów, ograniczył znaczenie skrybów i przyczynił się do rozwoju renesansu, obiegu idei oraz reformacji. Wraz z drukiem pojawiła się możliwość tworzenia ulotek, broszur i innych materiałów informacyjnych dostępnych dla większej liczby odbiorców. Pierwszą gazetę prowadzący datuje na 1605 rok i przypisuje Johannowi Carolusowi ze Strasburga. Zwraca uwagę, że już w początkach prasy występowały problemy z kopiowaniem i piractwem, a także politycznym wykorzystaniem informacji. Gazeta stała się narzędziem nie tylko informowania, lecz także propagandy i kształtowania opinii publicznej. Początkowo rozwój prasy ograniczał niski poziom alfabetyzacji i wysoka cena publikacji, jednak wraz ze spadkiem kosztów druku gazety zaczęły docierać do masowego odbiorcy. W późniejszej części audycji media są przedstawiane jako „czwarta władza”, która powinna kontrolować rządzących, ujawniać nadużycia i umożliwiać obywatelom wpływanie na rzeczywistość. Następny etap stanowił telegraf i bezprzewodowa transmisja informacji. W rozmowie przywoływane są spory o pierwszeństwo w wynalezieniu radia, obejmujące Nikole Teslę, Guglielma Marconiego i Aleksandra Popowa. Prowadzący uważa Teslę za kluczowego twórcę techniki radiowej, choć wspomina również o rosyjskiej tradycji przypisującej pierwszą transmisję Popowowi. Wyjaśnia podstawowe pojęcia związane z falami radiowymi i zakresami częstotliwości, a także różnice między falami długimi, średnimi, krótkimi i ultrakrótkimi. Radio, w przeciwieństwie do płatnej gazety, jest według niego medium z natury masowym i powszechnie dostępnym: po wyemitowaniu sygnału nie można łatwo ograniczyć jego odbioru. Z tego powodu rozgłośnie musiały utrzymywać się z reklam, dotacji lub innych form finansowania. Radio zostaje określone jako „teatr wyobraźni”, ponieważ odbiorca sam tworzy obrazy na podstawie głosu, dźwięków i muzyki. Prowadzący podkreśla jego trwałość oraz odporność na część problemów związanych z internetem. Centralizacja przekazu w jednej sieci cyfrowej może sprawić, że awaria routerów, serwerów lub infrastruktury operatora jednocześnie pozbawi ludzi dostępu do radia, telewizji i innych mediów. Z tego względu rozmówcy opowiadają się za zachowaniem niezależnych sposobów transmisji, na przykład naziemnego lub kablowego sygnału telewizyjnego, nawet jeśli sam przekaz będzie cyfrowy. Omawiają też radio DAB i DAB+, wskazując na ich rozwój w krajach skandynawskich oraz problemy związane z kompatybilnością odbiorników i wyłączaniem tradycyjnego FM. Telewizja pojawiła się, według przedstawionej chronologii, w 1927 roku za sprawą Philo Taylora Farnswortha. Wynalazca miał już jako nastolatek opracować podstawy przesyłania obrazu, a w wieku 21 lat stworzyć działający system wykorzystujący lampy próżniowe i luminofor. W odróżnieniu od radia telewizja nie pozostawia wiele miejsca dla wyobraźni, ponieważ dostarcza odbiorcy gotowy obraz. Prowadzący ocenia ją jako medium silnie uzależniające i podatne na manipulację, choć przyznaje, że wartościowe programy dokumentalne mogą dostarczać rzetelnej wiedzy. W rozmowie pojawia się przykład kanału Planet, którego produkcje dotyczące nauki, autyzmu, koncernów przemysłowych i warunków pracy w Chinach są przeciwstawiane powierzchownym lub propagandowym treściom głównego nurtu. Dużo miejsca zajmują techniczne i kulturowe przemiany obrazu. Rozmówcy rozróżniają zwykły obraz stereoskopowy oglądany w okularach 3D od właściwej holografii. Ta druga ma zapisywać na płaskiej kliszy pełną informację przestrzenną o obiekcie za pomocą interferencji i światła laserowego, dzięki czemu możliwe byłoby oglądanie go z różnych stron bez zakładania okularów. Wspominają doświadczenia z pokazami pozornych hologramów, w których obraz powstaje dzięki projekcji na dymie lub kroplach wody, a także eksperymentalne telewizory 360 stopni. Ich zdaniem technologie wymagające okularów VR mogą nie zdobyć powszechnej akceptacji, ponieważ są niewygodne, męczą wzrok i ograniczają naturalność odbioru. Internet zostaje przedstawiony jako najważniejsza przemiana medialna końca XX wieku. Jego początki rozmówcy wiążą z projektami wojskowymi i ARPANET-em, natomiast za właściwy przełom uznają powstanie World Wide Web. Timothy Berners-Lee, pracując w CERN, opracował podstawy hipertekstowej sieci, pierwszą przeglądarkę oraz protokół HTTP, który do dziś organizuje dużą część komunikacji internetowej. Internet umożliwił rozwój stron WWW, poczty elektronicznej, forów, czatów IRC, komunikatorów, radia i telewizji internetowej, a także późniejszych platform takich jak YouTube czy Netflix. Prowadzący wspomina własne doświadczenia z modemami, wczesnymi komputerami i radiem internetowym, pokazując, jak szybko zmieniła się dostępność technologii. Najważniejszą cechą przyszłych mediów ma być decentralizacja. Zamiast kilku wielkich stacji i gazet powstawać będą liczne, wyspecjalizowane kanały kierowane do odbiorców o określonych zainteresowaniach. Algorytmy będą wyszukiwać treści zgodne z gustem użytkownika, a odbiorca uzyska większą kontrolę nad wyborem programu, sposobem jego montażu i kolejnością oglądania. Przykładami tego kierunku są YouTube, Netflix, tematyczne kanały internetowe oraz niezależne audycje. W ocenie rozmówców media masowe nie znikną, ale rozpadną się na wiele mniejszych obiegów, konkurujących z tradycyjnymi stacjami telewizyjnymi i prasą. Internet jest również przedstawiany jako narzędzie ujawniania informacji niewygodnych dla władz. Rozmówcy przywołują WikiLeaks i Edwarda Snowdena jako przykłady osób, dzięki którym do opinii publicznej trafiły ogromne ilości danych dotyczących działalności służb i inwigilacji. Jednocześnie ostrzegają, że kontrola nad przepływem informacji oznacza kontrolę nad społeczeństwem. Media głównego nurtu są krytykowane za działanie jako przedłużenie systemu politycznego, utrwalanie oficjalnych narracji i kształtowanie poglądów odbiorców. Prowadzący podkreśla jednak, że o wiarygodności nie powinien decydować szyld stacji czy gazety, lecz zgodność przekazu z faktami. Rozdrobnienie mediów może więc zwiększyć pluralizm, ale stwarza również ryzyko dezinformacji, manipulacji i zamykania się odbiorców w informacyjnych bańkach. Wśród przewidywanych technologii przyszłości pojawia się telewizja holograficzna. Prowadzący wyobraża ją sobie jako całe pomieszczenie wyposażone w ekrany lub projektory, w którym widz znajdowałby się wewnątrz sceny, bez specjalnych okularów i przewodów. Obraz mógłby otaczać odbiorcę ze wszystkich stron, a trójwymiarowe obiekty pojawiałyby się w przestrzeni pokoju. Widz nie oglądałby już filmu z zewnątrz, lecz uczestniczyłby w wydarzeniach przedstawionych na ekranie. Taka technologia wymagałaby jednak zupełnie nowych metod produkcji, wielu kamer, ogromnych mocy obliczeniowych i kosztownych urządzeń. Prowadzący przywołuje relację Johna Leara o rzekomej prezentacji niezwykle realistycznego holograficznego obrazu dla przedstawicieli przemysłu filmowego, zaznaczając, że jest to informacja pochodząca od świadka i nie została przez niego potwierdzona. Drugim hipotetycznym kierunkiem rozwoju jest „internet 3.0”, rozumiany jako bezpośrednia komunikacja między mózgiem, komputerem i innymi ludźmi. W tej wizji urządzenia wzmacniałyby myśli i pozwalały przesyłać je na odległość, sterować komputerem oraz uzyskiwać informacje bez używania klawiatury, ekranu czy telefonu. Rozmówcy łączą ten pomysł z opowieściami o tak zwanym telefonie grawitacyjnym Hartmuta Millera, mającym umożliwiać przekazywanie sygnałów związanych z myślami. Przyznają, że brak sprawdzonych demonstracji i wiarygodnych dowodów nakazuje traktować tę koncepcję ostrożnie, ale uznają ją za potencjalnie przełomową. Gdyby działała, mogłaby zmienić zarówno komunikację osobistą, jak i sposób korzystania z internetu. Rozważania o przyszłości obejmują także komputery kwantowe i hiperkomputery. Prowadzący odróżnia komputery kwantowe, które miałyby szybciej wykonywać określone obliczenia, od hipotetycznych hiperkomputerów operujących na liczbach niewymiernych i problemach nierozwiązywalnych dla klasycznych maszyn Turinga. Jako przykłady przywołuje liczbę pi, paradoksy logiczne i problem stopu. Spekuluje, że taki system mógłby tworzyć niezwykle dokładne prognozy, a nawet sprawiać wrażenie przewidywania przyszłości, ponieważ uwzględniałby znacznie więcej parametrów niż współczesne komputery. Zastrzega jednak, że są to rozważania futurologiczne, a nie opis istniejącej technologii. Osobny wątek dotyczy sporu między techniką cyfrową i analogową. Prowadzący krytykuje cyfrowe artefakty obrazu i dźwięku, wskazuje na charakterystyczne trzaski oraz przerwy w transmisji i przekonuje, że przyszłość może przynieść nowe, bardzo pojemne nośniki analogowe, być może wykorzystujące zapis w kryształach lub techniki holograficzne. Uważa, że zapis analogowy przechowuje pełniejszą informację o sygnale, choć przyznaje, że współczesne taśmy i płyty mają wady, zużywają się i generują szumy. Jako przykład wysokiej jakości analogowego brzmienia podaje dawne nagrania Pink Floyd, a przyszłe media dźwiękowe wyobraża sobie jako połączenie ogromnej pojemności nowych nośników z naturalnością przekazu analogowego. Te twierdzenia mają charakter osobistych intuicji i spekulacji, podobnie jak przekonanie o szczególnym znaczeniu „wibracji” dźwięku. W końcowej części prowadzący wraca do tezy, że współczesne media są anachroniczne, ale ich przyszłość może być bardziej otwarta, rozproszona i interaktywna. Nowe technologie mają zwiększyć udział odbiorcy w tworzeniu i odbieraniu treści, połączyć obraz przestrzenny z bezpośrednią komunikacją oraz osłabić monopol tradycyjnych nadawców. Jednocześnie rozwój mediów może przynieść nowe formy kontroli, uzależnienia i manipulacji. Najbardziej prawdopodobnym kierunkiem jest według rozmówców dalsze rozdrobnienie przekazu, rozwój niezależnych kanałów internetowych i stopniowe przechodzenie od biernego oglądania do uczestniczenia w wirtualnych środowiskach. Audycja pozostawia otwarte pytanie, czy przyszłe media będą przede wszystkim narzędziem wolnego dostępu do informacji, czy też kolejnym mechanizmem nadzoru nad społeczeństwem.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).