System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 3 marca 2017
Uniwersalni policjanci, Skynet, szachy i go - czyli czy mamy się bać sztucznej inteligencji?

Tuż przed audycją pojawiły się dziwne problemy z mikserem, stąd nieco "dziwne" brzmienie nagrania.

Streszczenie odcinka

Audycję otwiera przegląd bieżących wydarzeń i komentarzy prowadzącego. Omawiane są ostrzeżenia Billa Gatesa dotyczące ryzyka pandemii wywołanej sztucznie stworzonym wirusem, zabójstwo Kim Dzong Nama z użyciem gazu VX oraz zapowiedzi zmian w amerykańskiej polityce dotyczącej neutralności sieci. W dyskusji wyjaśniono, że neutralność internetu oznacza przede wszystkim równy dostęp do usług i danych, a nie obowiązek publikowania przez prywatne serwisy wszystkich treści. Jeden z rozmówców podkreślał, że Facebook czy Twitter mają prawo określać własne zasady korzystania z platform, podczas gdy prowadzący obawiał się, że regulacje państwowe mogą ograniczyć możliwość usuwania treści uznawanych za szkodliwe lub bezwartościowe. W części poświęconej sprawom politycznym i teoriom spiskowym prowadzący komentuje zatrzymanie księdza Jacka Międlara na lotnisku w Wielkiej Brytanii. Twierdzi, że brytyjskie służby mogły znać treść jego planowanego wystąpienia dzięki przechwytywaniu korespondencji elektronicznej, i interpretuje brak zdecydowanej reakcji polskich władz jako przejaw słabości państwa. Wypowiedzi te są przedstawiane jako jego ocena wydarzeń, bez rozstrzygających dowodów. Następnie powraca sprawa Maxa Spiersa, którego prowadzący określa raczej mianem samozwańczego whistleblowera niż ufologa. Zwraca uwagę, że Spiers nie przedstawiał materialnych dowodów na swoje opowieści o byciu „superżołnierzem”, a sprzeczne relacje dotyczące jego śmierci utrudniają ocenę tej historii. Wspomniane zostają także spory wokół Concorde’a, którego wycofanie tłumaczono zarówno względami ekonomicznymi i wysokimi kosztami paliwa, jak i teoriami o celowym zahamowaniu rozwoju szybkiego transportu. Głównym tematem audycji jest sztuczna inteligencja i pytanie, czy należy się jej obawiać. Punktem wyjścia staje się książka Andrzeja Bulera „Sztuczny mózg”, wydana w 1988 roku, oraz zawarta w niej sugestia, że stworzenie sztucznego mózgu przestaje być fantazją. Prowadzący zauważa, że mimo upływu niemal trzydziestu lat nadal nie powstała inteligencja dorównująca ludzkiej w sposób ogólny. Za istotne osiągnięcia uznaje jednak zwycięstwa komputerów w szachach i w grze Go. Omawiana jest zwłaszcza wygrana systemu AlphaGo firmy Google z czołowymi zawodnikami, w tym Lee Sedolem. Początkowo prowadzący przypuszczał, że wykorzystano komputery kwantowe, lecz rozmówcy wyjaśniają, że system działał na klasycznym sprzęcie, korzystając z rozbudowanych sieci neuronowych i metod uczenia maszynowego. Go zostaje przedstawione jako szczególnie wymagający test, ponieważ plansza 19 na 19 pól daje ogromną liczbę możliwych układów i ruchów. Tradycyjny algorytm, który próbowałby przeanalizować wszystkie warianty, byłby niepraktyczny. AlphaGo uczono na dziesiątkach tysięcy zapisanych partii, a następnie pozwalano mu samodzielnie doskonalić strategię poprzez ocenę kolejnych ruchów i wyników rozgrywek. Rozmówcy podkreślają, że system nie rozumie pojęć zwycięstwa i porażki w ludzkim sensie. Otrzymuje jedynie cel oraz mechanizm oceny, który wzmacnia działania prowadzące do pożądanego stanu planszy. Podobne rozwiązania można stosować do nauki gry w „Mario”, „Pac-Mana” czy „Tetrisa”. W tym ujęciu miarą sztucznej inteligencji nie jest samo wykonywanie zaprogramowanych poleceń, lecz zdolność do adaptacji i uczenia się na podstawie doświadczenia. Istotną ilustracją takich możliwości jest eksperyment, w którym trzy systemy miały opracować sposób szyfrowania wiadomości. Jeden szyfrował komunikat, drugi próbował go odszyfrować, a trzeci pełnił funkcję podsłuchującego. Po ogromnej liczbie nieudanych prób systemy wypracowały metodę, która pozwalała na skuteczne szyfrowanie i odczyt przez uprawnioną maszynę, a zarazem utrudniała przechwycenie wiadomości. Rozmówcy spierają się, czy można powiedzieć, że komputer „wymyślił” nowy algorytm. Jedna strona podkreśla, że system otrzymał dane, reguły oraz kryteria sukcesu, druga wskazuje, że końcowe rozwiązanie nie było bezpośrednio zaprogramowane przez człowieka i nie było dla niego w pełni przejrzyste. Podobny mechanizm porównano do tresury psa: zachowanie jest wzmacniane nagrodą, a niepożądane reakcje eliminowane, lecz nie oznacza to rozumienia polecenia w ludzkim sensie. W audycji wielokrotnie rozróżnia się sztuczną inteligencję, automaty, roboty, androidy i cyborgi. Robot jest pojęciem najszerszym i może oznaczać zarówno prostą maszynę przemysłową, jak i autonomiczny system wyposażony w algorytmy uczące się. Automat wykonuje z góry określone czynności, bez konieczności samodzielnego uczenia się. Android ma kształt zbliżony do ludzkiego, natomiast cyborg jest organizmem biologicznym połączonym z elementami technicznymi, na przykład sztucznymi kończynami lub innymi bionicznymi organami. Rozmówcy zaznaczają, że humanoidalny wygląd nie świadczy jeszcze o inteligencji. Roboty prezentowane na pokazach często korzystają z wcześniej przygotowanych odpowiedzi, zdalnego sterowania lub obsługi człowieka, mimo że ich zachowanie może sprawiać wrażenie autonomicznego. Siri i podobne systemy głosowe zostają uznane za użyteczne automaty, ale nie za pełnoprawną sztuczną inteligencję. Potrafią rozpoznawać mowę, wyszukiwać informacje i wykonywać określone polecenia, jednak często zawodzą przy nietypowych sformułowaniach, nieznanych językach lub zadaniach wykraczających poza przewidziane scenariusze. Rozmówcy omawiają możliwy rozwój osobistych agentów cyfrowych, które mogłyby zarządzać rachunkami, rezerwować podróże, opłacać zakupy i organizować codzienne czynności. Jako przykład praktycznego zastosowania rozpoznawania obrazu przywołano sklepy Amazon Go, gdzie kamery i algorytmy identyfikują produkty zabierane z półek i automatycznie obciążają konto klienta. Wspomniano również o programach projektowanych tak, by wywoływać emocjonalne przywiązanie, między innymi o filmie „Her” oraz japońskich grach z serii „Love Plus”. Największy spór dotyczy różnicy między inteligencją a świadomością. Prowadzący uważa, że inteligencja obejmuje nie tylko gromadzenie informacji, ale również zdolność rozumowania, tworzenia nowych pojęć i odkrywania tego, czego wcześniej nie było w programie. Jego rozmówcy wskazują, że również ludzkie odkrycia wynikają z wcześniejszych obserwacji, danych i doświadczeń, a pozorne „olśnienia” są zwykle efektem długiej, często nieuświadomionej pracy umysłu. Przykładem jest odkrycie struktury związków aromatycznych, które miało zostać zainspirowane snem, lecz było poprzedzone wieloletnimi badaniami. W dyskusji pojawia się także argument, że systemy uczące się mogą tworzyć rozwiązania nieprzewidziane przez konstruktorów, choć zawsze potrzebują danych wejściowych, celu i sposobu oceny wyników. Rozmówcy odrzucają utożsamianie inteligencji z szybkością obliczeń. Omawiają ograniczenia klasycznych komputerów, problem liczb niewymiernych oraz problem stopu, czyli niemożność stworzenia uniwersalnej metody rozstrzygającej, czy dowolny program zatrzyma się po określonej liczbie operacji. Prowadzący przekonuje, że człowiek potrafi posługiwać się pojęciami, których nie musi rozwijać do postaci nieskończonych ciągów cyfr, i dzięki temu radzi sobie z abstrakcjami inaczej niż maszyna. Drugi rozmówca odpowiada, że współczesne systemy potrafią operować symbolicznymi zapisami, a ograniczenia wynikają przede wszystkim z konstrukcji algorytmu i danych. Spór pozostaje nierozstrzygnięty, ale prowadzi do wniosku, że samo generowanie nowego rozwiązania nie wystarcza, by mówić o jego zrozumieniu. Ważnym wątkiem jest problem sztucznej świadomości. Pojawia się pomysł testowania jej za pomocą rozpoznawania siebie w lustrze, podobnie jak bada się niektóre zwierzęta. Rozmówcy zauważają jednak, że taki test opiera się na określonym interfejsie i może być nieadekwatny wobec istoty pozbawionej wzroku lub innych zmysłów. Samo poprawne reagowanie na odbicie może być również zaprogramowane i nie musi oznaczać samoświadomości. Jako bardziej istotne kryteria wskazano zdolność do działania w nieprzewidzianych warunkach, uczenia się na podstawie doświadczeń, tworzenia nowych rozwiązań i nawiązywania relacji. Jednocześnie podkreślono, że nawet w przypadku ludzi nie można bezpośrednio dowieść istnienia świadomości u innych osób, ponieważ znamy ją bezpośrednio wyłącznie z własnego doświadczenia. Prowadzący łączy problem świadomości z przekonaniem, że człowiek może być czymś więcej niż biologicznym mechanizmem. Przywołuje doświadczenia OBE i pogląd, że świadomość lub dusza mogą istnieć niezależnie od ciała. Rozmówcy odcinają jednak te rozważania od technicznej definicji sztucznej inteligencji, wskazując, że obecne badania dotyczą matematyki, informatyki i procesów uczenia, a nie tworzenia podmiotowej świadomości. Omawiana jest również idea transhumanizmu, zgodnie z którą rozwój technologii może doprowadzić do połączenia człowieka z maszyną, na przykład za pomocą implantów, protez i interfejsów nerwowych. Jeden z rozmówców uważa taki kierunek za nieunikniony, drugi podkreśla, że do zapisywania ludzkiej świadomości na komputerze nie ma obecnie nawet podstawowej technologii. W dalszej części przedstawiono historyczne przykłady robotyki. Wspomniano mechaniczne automaty Jacques’a de Vaucansona z XVIII wieku, w tym grającego na flecie i mechaniczną kaczkę, a także projekt automatycznego rycerza Leonarda da Vinci. Zaznaczono, że podobne urządzenia mogły pojawiać się jeszcze wcześniej, między innymi w pracach Al-Dżazariego. Współczesne roboty humanoidalne kojarzone są z firmą Hanson Robotics i pracami Davida Hansona oraz Hiroshiego Ishiguro. Z kolei Boston Dynamics rozwija roboty przeznaczone do poruszania się w trudnym terenie, takie jak BigDog, Cheetah czy inne konstrukcje finansowane między innymi przez DARPA. Maszyny te potrafią utrzymywać równowagę, pokonywać schody, poruszać się na nogach i kołach oraz przenosić ładunki, ale ich autonomiczne możliwości są nadal ograniczone. Rozważane jest zastosowanie robotów w policji i wojsku. Prowadzący odwołuje się do „RoboCopa” i „Terminatora”, przedstawiając wizję uzbrojonych maszyn, które mogłyby reagować bez emocji, ale jednocześnie byłyby niebezpieczne w razie awarii, błędnego rozpoznania lub przejęcia przez niewłaściwe osoby. Zauważono, że człowieka ograniczają prawo, odpowiedzialność i obawa przed karą, natomiast robot nie musi rozumieć pojęcia winy ani więzienia. Dlatego wyposażanie autonomicznych systemów w broń wymagałoby szczególnych zabezpieczeń i ograniczeń. Jeden ze słuchaczy zastanawia się także nad biologicznym „zaprogramowaniem” człowieka za pomocą farmakologii i inżynierii genetycznej, lecz temat ten pozostaje na marginesie rozmowy. Końcowa część dotyczy medialnych deklaracji firm technologicznych i ostrzeżeń przed osobliwością technologiczną. Krytykowane są reklamy sugerujące, że sztuczna inteligencja jest już obecna we wszystkich telewizorach, telefonach i aparatach, oraz hasła, że uczące się komputery zmienią świat bardziej niż koło, elektryczność czy internet. Przywołano opinie Elona Muska i Stephena Hawkinga, według których rozwój sztucznej inteligencji może być groźniejszy od broni atomowej i doprowadzić do utraty kontroli przez ludzi. Prowadzący uważa te prognozy za przesadzone, choć przyznaje, że autonomiczne, uzbrojone systemy mogą stanowić realne zagrożenie. Za zdecydowanie odległą od rzeczywistości uznaje natomiast wizję Skynetu przejmującego świat i rozpoczynającego wojnę nuklearną. Ostateczny wniosek jest ostrożny: prawdziwa, ogólna sztuczna inteligencja prawdopodobnie powstanie w przyszłości, lecz obecne systemy są przede wszystkim wyspecjalizowanymi automatami uczącymi się, a największe ryzyko wynika nie tyle z ich samoświadomości, ile z zastosowania ich przez ludzi i z możliwości utraty nad nimi kontroli.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).