System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Paralaksa

Paralaksa

Odcinek: Przepowiednia Wernera von Brauna
Mocny powrót audycji po długim okresie nieobecności na antenie. Chris Miekina opowiada przepowiedni, czy też raczej o planie, który przekazał swojej asystentce Werner von Braun na krótko przed śmiercią
Strona Chrisa Miekiny: Nowa Atlantyda

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na tzw. przepowiedni Wernera von Brauna, przedstawianej nie jako wizja przyszłości, lecz jako plan realizowany etapami. Według relacji jego asystentki, doktor Carol Rosin, von Braun przed śmiercią miał twierdzić, że poznał prawdziwy sens przemian politycznych, badań kosmicznych i globalnej geopolityki. Wszystkie te działania miały prowadzić do ustanowienia nowego światowego porządku, a kolejne kryzysy miały być wykorzystywane według schematu „problem, reakcja, rozwiązanie”: najpierw wywołanie poczucia zagrożenia, następnie oczekiwanie społeczne na ochronę i wreszcie ograniczenie swobód w imię bezpieczeństwa. Pierwszym etapem planu miała być zimna wojna oraz związane z nią zagrożenie nuklearne. Strach przed wojną między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim uzasadniał rozbudowę aparatu wojskowego, kierowanie ogromnych środków na zbrojenia, a także ograniczanie praw obywatelskich. Chris Miekina zauważa, że w takim ujęciu nie można mówić o jednoznacznym zwycięstwie USA: oba mocarstwa poniosły ogromne koszty gospodarcze, a Związek Radziecki ostatecznie zbankrutował i utracił znaczną część wpływów oraz terytorium. Drugim etapem miał być światowy terroryzm, który po zakończeniu zimnej wojny zastąpił wcześniejsze zagrożenie. W audycji przywołano porwania samolotów, statków i pociągów, zamachy bombowe oraz ataki na obiekty o znaczeniu gospodarczym. Wspomniano między innymi o Czerwonych Brygadach, zamachu dokonanym przez Czarny Wrzesień podczas igrzysk olimpijskich oraz o zamachach z 11 września 2001 roku na World Trade Center. Terroryzm miał podtrzymywać atmosferę permanentnego lęku i uzasadniać dalsze działania aparatu bezpieczeństwa. Kolejny punkt listy von Brauna miał dotyczyć zagrożenia ze strony określonej nacji. Rozmówcy rozważają, czy chodziłoby o islamistów, których w uproszczony sposób przedstawia się jako jednolitą grupę religijną i polityczną. Ostatecznie Miekina interpretuje ten etap inaczej: jego zdaniem zagrożeniem mogłaby stać się zachodnia cywilizacja, określana przez niego jako cywilizacja łacińska, a w kategoriach rasowych – biała ludność. W jego ocenie społeczeństwa Zachodu są przedstawiane jako źródło wszelkiego zła i obciążane zbiorową winą, mimo że dysponują znacznym potencjałem gospodarczym, kulturowym i organizacyjnym. To właśnie ich opór miałby utrudniać stworzenie jednolitego globalnego państwa. Jest to jedna z najbardziej kontrowersyjnych i spekulatywnych tez rozmowy, przedstawiona jako osobista interpretacja prowadzącego, a nie ustalony fakt. Następny etap miał stanowić lęk przed uderzeniem asteroidy. Jako przykłady realnych zdarzeń przywołano meteoryty nad Czelabińskiem i Tunguską, a także informacje o obiektach przelatujących w pobliżu Ziemi oraz o wielkich wymieraniach, w tym zagładzie dinozaurów. Rozmówcy wskazują, że zagrożenie kosmiczne jest szczególnie użyteczne jako narzędzie mobilizacji społecznej, ponieważ jest trudne do samodzielnego zweryfikowania i może uzasadniać przeznaczanie ogromnych środków na systemy obrony planetarnej. Jednocześnie zauważają, że takie technologie mogłyby mieć podwójne zastosowanie: służyć ochronie Ziemi, lecz także zostać wykorzystane militarnie, na przykład do zmiany trajektorii niewielkiego obiektu i skierowania go na określony obszar. Podkreślono, że jest to wyłącznie spekulacyjny scenariusz. Rozmowa dotyczy także militaryzacji kosmosu i ekonomicznych konsekwencji jego eksploracji. Zdaniem Miekiny rozwój technologii kosmicznych będzie wymagał olbrzymich nakładów finansowych, co może oznaczać ograniczenie wydatków socjalnych i stopniowe zmniejszanie opiekuńczej roli państwa. Przestrzeń kosmiczna ma być jednocześnie obszarem rywalizacji strategicznej oraz źródłem surowców i energii. Wspomniano o możliwości wydobywania minerałów z asteroid, o misji japońskiej sondy Hayabusa do planetoidy Itokawa oraz o europejskiej misji Rosetta. Rozmówca zwraca uwagę, że system obrony przed asteroidami może zostać odwrócony i przekształcony w broń, a technologie pozyskiwania energii słonecznej w kosmosie mogą być zarówno dobrodziejstwem, jak i narzędziem ataku. W tym kontekście przywołano japońskie projekty kosmicznych elektrowni słonecznych. Jeden z pomysłów zakładał rozmieszczenie kolektorów na Księżycu, inny – budowę satelitów zbierających energię słoneczną, przetwarzających ją na mikrofale i przesyłających na Ziemię. Rozwiązanie takie mogłoby zapewnić dużą ilość czystej energii, ale zarazem stwarzałoby ryzyko wykorzystania silnego strumienia mikrofal jako broni. Miekina podkreśla, że historia techniki pokazuje skłonność ludzi do wykorzystywania nowych wynalazków również do celów militarnych. Rozmówca łączy te rozważania z szerszą wizją rewolucji technologicznej. Wspomina o drukarkach 3D, które według jego relacji mogą być wykorzystywane do tworzenia kości, zębów, tchawic, a nawet tkanek i organów z użyciem komórek macierzystych. Mówi również o planach wydrukowania stalowego mostu oraz o urządzeniach zdolnych do wytwarzania produktów przypominających owoce. Technologie te mają w przyszłości zmienić sposób produkcji, opieki medycznej i zaopatrywania społeczeństwa, lecz będą wymagały znacznych ilości energii oraz mogą zwiększyć możliwość kontroli nad codziennym życiem obywateli. Jako literackie i filmowe skojarzenie przywołano „Zielony Soylent”, dystopijną wizję społeczeństwa karmionego przez światowy rząd standaryzowaną żywnością. Ostatnim i najbardziej odległym etapem planu von Brauna miało być zagrożenie ze strony istot pozaziemskich. Miekina wskazuje, że temat ten staje się coraz częstszy w filmach, serialach i przekazach medialnych. Produkcje takie jak „Armageddon”, „Deep Impact”, „Terminator”, „Prometeusz” czy „Aliens i Kowboje” mają oswajać odbiorców z wizją katastrofy kosmicznej, sztucznej inteligencji albo wrogich obcych. W jego ocenie współczesna popkultura coraz rzadziej skupia się na doświadczeniu pojedynczego człowieka, a częściej pokazuje zagładę całych populacji i podporządkowanie jednostki zbiorowemu celowi. Filmy miałyby w ten sposób przygotowywać widzów na sytuację, w której ograniczenie praw i swobód zostanie uznane za konieczne dla przetrwania ludzkości. Wątek pozaziemskiego zagrożenia zostaje połączony ze zmianą obrazu kosmitów w kulturze. Dawniej istoty z innych planet częściej przedstawiano jako potencjalnie przyjazne i pomocne, natomiast współcześnie coraz częściej pokazuje się je jako agresorów, porywaczy lub bezwzględnych zdobywców. Wspomniano o relacjach dotyczących abdukcji, okaleczania zwierząt i obserwacji UFO, choć nie przedstawiono ich jako potwierdzonych dowodów. Zdaniem Miekiny oficjalne ujawnienie istnienia życia pozaziemskiego mogłoby wywołać chaos społeczny, a także doprowadzić do powstania nowych sekt skupionych wokół osób twierdzących, że mają kontakt z obcą cywilizacją. Jako element przygotowania ideologicznego do takiego wydarzenia wskazano stanowisko Watykanu. Kościół katolicki miał w ostatnich latach wypowiadać się o możliwości istnienia życia pozaziemskiego, dopuszczać chrzest kosmitów i rozważać teologiczną interpretację życia na innych planetach. Wspomniano również o obserwatorium watykańskim na Mount Graham w Arizonie i teleskopie Lucifer. Miekina interpretuje zainteresowanie Watykanu jako próbę oswojenia wiernych z ewentualnym odkryciem obcych oraz zachowania kontroli nad społecznymi i religijnymi konsekwencjami takiego faktu. Podobną rolę miałyby odgrywać wypowiedzi naukowców, między innymi Stephena Hawkinga, ostrzegającego, że potencjalne cywilizacje pozaziemskie nie muszą być przyjazne i że wysyłanie sygnałów w kosmos może ujawnić Ziemianom ich położenie. W dalszej części rozmowy pojawia się pytanie o to, kto miałby stać za opisywanym planem. Nie padają konkretne, możliwe do zweryfikowania dowody ani nazwiska jego autorów. Miekina wskazuje jednak na popularne w teoriach spiskowych organizacje, takie jak Grupa Bilderberg i Komisja Trójstronna, a także na wpływowe rody finansowe, między innymi Rothschildów i Rockefellerów. Twierdzi, że rządy oraz organizacje międzynarodowe, w tym ONZ, mogą być jedynie wykonawcami decyzji podejmowanych przez niejawne, elitarne grupy. Wspomina również o przemówieniach George’a Busha seniora dotyczących nowego światowego ładu oraz o popkulturowych wizjach zjednoczonej Ziemi, takich jak „Star Trek”. Tezy te pozostają w audycji elementem interpretacji spiskowej i nie są poparte konkretną dokumentacją. Omawiając mechanizm podporządkowywania społeczeństw, Miekina podkreśla znaczenie mediów, internetu i masowej kultury. Jego zdaniem ujednolicanie mód, poglądów i stylów życia ułatwia zarządzanie wielkimi zbiorowościami, ponieważ łatwiej sterować masą myślącą według jednego schematu niż milionami niezależnych jednostek. Podobną funkcję mają pełnić filmy o globalnych katastrofach, w których człowiek jest przedstawiany jako niewielki element większego procesu, a jego indywidualne prawa i cierpienia schodzą na dalszy plan. W rezultacie społeczeństwa mogą stopniowo przyzwyczajać się do przekonania, że w obliczu zagrożenia należy bez zastrzeżeń podporządkować się rozkazom. W końcowej ocenie Miekina przyznaje, że nie wiadomo, czy opowieść o von Braunie była rzeczywistym ostrzeżeniem, prywatną fantazją człowieka u kresu życia, czy też celowo rozpowszechnioną manipulacją mającą wzbudzać strach. Uważa jednak, że podobieństwo między wymienianymi etapami a kolejnymi kryzysami jest wystarczające, by traktować tę historię jako punkt wyjścia do krytycznej analizy współczesnych wydarzeń. Jednocześnie nie przedstawia dowodu istnienia skoordynowanego planu ani nie rozstrzyga, czy opisane zagrożenia są realnymi etapami tajnej strategii, czy raczej luźno połączonymi zjawiskami interpretowanymi w duchu teorii spiskowej. Ostatni fragment dotyczy możliwości spotkania z pozaziemską inteligencją oraz stosunku Watykanu do takiego wydarzenia. Miekina uważa, że kosmicznej istoty nie można byłoby po prostu nazwać Bogiem, ponieważ Bóg jest w teologii pojęciem pozbawionym konkretnej cielesnej formy. Obca istota mogłaby natomiast zostać określona jako prorok, mesjasz lub posłaniec. Jego zdaniem Watykan jest przygotowany na dyskusję o życiu pozaziemskim, lecz nic nie wskazuje, by rzeczywiste spotkanie miało nastąpić w najbliższym czasie. Audycja pozostawia słuchacza z pytaniem, czy opowieść o „przepowiedni” Wernera von Brauna opisuje faktyczny plan, czy też jest konstrukcją służącą do interpretowania historii, technologii i lęków współczesnego świata.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).