System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Hiperprzestrzeń

Hiperprzestrzeń

Odcinek: 17 stycznia 2015
Gość w "Hiperprzestrzeni", czyli Tomek Grubba, organizator Konwentu Wiedzy Alternatywnej. Rozmawiamy o nadchodzącym konwencie, doświadczeniach, psychologii i leżeniu na podłodze. Na końcu Tomkowi padły akumulatory i zerwało nam połączenie. Zatem już niedługo wrócimy do tej rozmowy dokładnie tam, gdzie ją urwało...

Streszczenie odcinka

Rozmowa z Tomkiem Grubbą, organizatorem Konwentu Wiedzy Alternatywnej, dotyczyła przede wszystkim kolejnej zimowej edycji wydarzenia, zaplanowanej na 7–8 lutego w Gdańsku Oliwie. Konwent miał odbywać się w całym budynku szkolnym przy ulicy Polanki 124, z trzema równolegle działającymi przestrzeniami: aulą, salą gimnastyczną i salą interaktywną. Organizator podkreślał, że impreza nie jest zamkniętym przedsięwzięciem o jednym, ściśle określonym temacie, lecz szeroką platformą spotkań, prezentacji, warsztatów i dyskusji dotyczących nauki, filozofii, duchowości, psychologii, zdrowia, alternatywnych sposobów życia oraz różnych osobistych poszukiwań. Grubba opowiadał, że najważniejszym elementem konwentu są nie tylko wykłady i warsztaty, lecz przede wszystkim ludzie oraz możliwość bezpośredniego spotkania. Jego zdaniem wydarzenie tworzy przestrzeń, w której indywidualne doświadczenia, badania i przekonania mogą zderzać się z poglądami innych osób, prowadząc do wymiany myśli i budowania wspólnoty. Organizator nie chciał ograniczać programu do udziału rozpoznawalnych „autorytetów”; zależało mu również na osobach, które mają własną wizję lub praktyczne doświadczenia i chcą się nimi podzielić. W jego ujęciu konwent jest szkieletem, który uczestnicy i prelegenci wypełniają własną aktywnością. W programie przewidziano między innymi koncerty i wydarzenia muzyczne wykorzystujące hang drum, misy kryształowe, gongi, dzwonki, flety i bębny. Jedną z zapowiadanych grup było Sound Love Medicine, związane z Krzysztofem Lottingiem, a drugi koncert mieli przygotować Basia Połączkowska i Wojtek Więcławkowski. Ważnym elementem miały być również spontaniczne jam sessions, nawiązujące do tradycji wcześniejszych edycji. Uczestnicy mogli przynosić własne akustyczne instrumenty, zwłaszcza bębny i grzechotki, aby wspólnie tworzyć rytmiczną improwizację. Grubba wspominał, że podczas poprzednich konwentów takie spontaniczne koncerty gromadziły wiele osób i były słyszalne poza budynkiem. Organizator mówił o rozwoju imprezy od pierwszej, bardziej improwizowanej edycji, przygotowywanej przy użyciu domowego sprzętu, do wydarzenia dysponującego większym zapleczem i coraz szerszym programem. Początkowo uczestniczyło w nim około 120 osób, natomiast w późniejszych edycjach frekwencja przekraczała 250, a być może nawet 300 osób. Zdarzało się, że wyprzedawano bilety na sobotę, ponieważ liczba uczestników była ograniczona pojemnością szkoły. Konwent zaczął odbywać się dwa razy w roku: zimą i latem. Grubba przyznawał, że organizacja kolejnej edycji wymagała od niego dużego wysiłku, ale czuł się zobowiązany do realizacji zapowiedzi z poprzedniego spotkania. Wśród nowości wymieniano pokazy i warsztaty hula-hoop, zajęcia jogi, ustawienia hellingerowskie, malowanie intuicyjne Vedic Art, projekcję filmów oraz prezentację koncepcji budowy ekologicznej osady określanej jako Okrągłe Miasteczko. Zapowiadano także wystąpienia dotyczące psychosomatyki, muzyki i jej strojenia, a także wpływu dźwięku na człowieka. Konwent miał rozpocząć się od krótkiego filmu wprowadzającego, którego tematu organizator nie chciał ujawnić przed wydarzeniem. Stałym punktem programu była również obecność grupy Tresura Matrixa, prowadzącej spontaniczne, humorystyczne rozmowy bez z góry ustalonego scenariusza. Grubba cenił ich wystąpienia za połączenie refleksji, improwizacji i humoru. Rozmówcy podkreślali, że równoległość wydarzeń jest celowym rozwiązaniem. Uczestnicy muszą wybierać między wykładami, warsztatami, koncertami i projekcjami, ale dzięki temu program pozostaje różnorodny, a w planie dnia pozostaje czas na rozmowy kuluarowe. Grubba uważał, że właśnie te nieformalne spotkania, często trwające do późnej nocy, są jednym z najważniejszych aspektów konwentu. W szkole przygotowywano miejsce do nocowania, a uczestnicy mieli zabierać śpiwory i karimaty. Na terenie imprezy planowano także stoiska z książkami, kosmetykami alternatywnymi, obrazami, gadżetami, produktami związanymi ze zdrowym stylem życia i jedzeniem. Organizator zaznaczał, że oferta stoisk zmienia się z edycji na edycję i zależy od pomysłów osób, które chcą zaprezentować własną działalność. W dalszej części rozmowy temat konwentu przeszedł w refleksję nad rozwojem osobistym, świadomością i społecznym obiegiem wiedzy alternatywnej. Grubba uważał, że treści dotąd uznawane za niszowe stopniowo przenikają do głównego nurtu. Widział w tym procesie nie tyle szansę na stworzenie jednej wielkiej imprezy, ile możliwość inspirowania kolejnych osób do organizowania własnych spotkań i podejmowania samodzielnych działań. Jego zdaniem istotą konwentu jest „zapalenie” ludzi do poszukiwań, przełamywanie lęku przed odmiennymi poglądami oraz tworzenie środowiska, w którym można mówić o sprawach pomijanych w dominującym obiegu informacji. Grubba opowiadał także o własnej drodze od zainteresowania świętą geometrią do szerszego, holistycznego spojrzenia na życie. Święta geometria nadal była dla niego ważna, między innymi w kontekście projektowania ekologicznych domów i osad, lecz traktował ją jako jeden z etapów większego procesu. W kolejnych wystąpieniach zajmował się między innymi relacją między nauką a duchowością, pracą z umysłem oraz sposobami przedstawiania trudnych i kontrowersyjnych tematów w formie zrozumiałej dla osób, które wcześniej się z nimi nie zetknęły. Podkreślał, że nie chce wyczerpywać każdego zagadnienia w jednym wykładzie, lecz budować kolejne „schody” prowadzące do bardziej samodzielnego myślenia. Za najważniejsze uznawał pamiętanie o własnej tożsamości, rozwój świadomości oraz ograniczanie cierpienia własnego i innych ludzi. Rozmowa objęła również krytykę systemu opartego na pieniądzu. Grubba twierdził, że pieniądze są źródłem wielu problemów społecznych i cywilizacyjnych, ponieważ wypaczają relacje między ludźmi, osłabiają wzajemne zaufanie i zastępują bezpośrednią pomoc materialnym przelicznikiem. Rozmówcy rozważali możliwość organizowania życia bez pieniędzy oraz przekonanie, że pomagając jednej osobie, można wpływać na całą sieć relacji. W tym kontekście Grubba odwoływał się do idei wspierania osób najbardziej potrzebujących, ponieważ poprawa ich sytuacji ma wzmacniać również całą społeczność. Obaj rozmówcy przeciwstawiali ten model logice konkurencji i systemowi, który ich zdaniem utrwala zależność, lęk oraz brak wiary we własne możliwości. Znaczną część audycji poświęcono traumie, lękom i metodom pracy nad sobą. Grubba mówił o przekonaniu, że wiele problemów psychicznych i fizycznych może mieć związek z doświadczeniami z dzieciństwa, relacjami rodzinnymi i nieprzepracowanymi emocjami. Wśród omawianych metod znalazły się ustawienia hellingerowskie, psychologia procesu, hipnoterapia regresyjna i Dwupunkt. Organizator zaznaczał, że konwent jedynie udostępnia przestrzeń osobom prowadzącym takie warsztaty, a krótkie zajęcia nie zastępują długotrwałej pracy nad sobą. Każdy uczestnik powinien sam rozpoznać, która metoda jest dla niego odpowiednia. W rozmowie o psychologii procesu Grubba przedstawiał ideę konfrontowania się z trudnym doświadczeniem zamiast jego natychmiastowego tłumienia. Jako przykład podawał depresję lub lęk: według tej koncepcji warto dotrzeć do źródła stanu, zrozumieć jego funkcję i sprawdzić, co próbuje on przekazać. To, co człowiek postrzega jako największą słabość lub zagrożenie, może po przepracowaniu stać się źródłem siły. Rozmówcy łączyli te założenia z psychosomatyką i przekonaniem, że emocje oraz sposób myślenia wpływają na ciało. Jednocześnie w audycji pojawiały się daleko idące, niezweryfikowane twierdzenia dotyczące skuteczności leków i efektu placebo; były one przedstawiane jako poglądy rozmówców i element ich krytyki współczesnej medycyny, a nie jako ustalone wnioski naukowe. Wątek pracy z traumą prowadził do rozważań o akceptacji rzeczywistości, relacjach z rodzicami i przodkami oraz potrzebie świadomego przeżywania własnych emocji. Grubba uważał, że różne techniki terapeutyczne mają wspólny fundament: zanim człowiek spróbuje coś zmienić, powinien uznać i zobaczyć stan, w którym się znajduje. W ustawieniach hellingerowskich uczestnicy odgrywają osoby z systemu rodzinnego, co ma pozwalać na dostrzeżenie ukrytych zależności i zmianę utrwalonych przekonań. W jego interpretacji podobne działania przypominają dawne praktyki szamańskie, ponieważ polegają na aktywnym spotkaniu z własnym lękiem i doświadczeniem, a nie na ucieczce od nich. Symbolem powrotu do podstaw stało się w rozmowie „leżenie na podłodze”. Rozmówcy traktowali je jako obraz prostego, cielesnego kontaktu z rzeczywistością i przypomnienia sobie dziecięcej zdolności do czerpania radości z samego istnienia. Ich zdaniem współczesny człowiek jest tak zajęty działaniem, planowaniem i kontrolowaniem, że traci kontakt z własnym ciałem, otoczeniem oraz spontanicznym odczuwaniem. Nie chodziło jednak o całkowitą bierność, lecz o świadome zatrzymanie się i odzyskanie wpływu na własne decyzje. Dopiero z takiego stanu można przejść do działania, które nie wynika wyłącznie z presji, obowiązku i lęku. W rozmowie telefonicznej słuchacze pytali o praktyczne znaczenie Dwupunktu, ustawień hellingerowskich i psychologii procesu. Grubba wyjaśniał, że na konwencie prezentowanych jest wiele metod, a warsztaty mają często charakter wprowadzający. Sam interesował się Dwupunktem i praktykował niektóre jego założenia, ale wskazywał, że bardziej niż nazwa konkretnej techniki interesuje go wspólny element tych podejść: wpływ przekonań, wyobrażeń i nastawienia psychicznego na sposób przeżywania rzeczywistości. Podkreślał również, że nie jest fizykiem, choć interesuje się fizyką i astrofizyką, a odwołania do fizyki kwantowej w opisach niektórych terapii traktował częściowo jako zabieg marketingowy. Kolejny wątek dotyczył enteogenów, ayahuaski i odmiennych stanów świadomości. Jeden z rozmówców twierdził, że silne doświadczenia psychodeliczne mogą konfrontować człowieka z głęboko ukrytymi lękami i traumami, a nawet z lękiem przed śmiercią. W jego ocenie nie powinny być traktowane wyłącznie jako rozrywka ani jako prosta metoda rozwiązania problemów, lecz jako potencjalnie wymagający proces, który wymaga odpowiedniego przygotowania, kontekstu i dalszej pracy. Podkreślano, że podobnie jak warsztaty konwentowe, pojedyncze doświadczenie może co najwyżej wskazać kierunek, a nie zastąpić długotrwałej przemiany. Tematy te miały być obecne w programie dzięki wystąpieniom dotyczącym enteogenów, lecz w rozmowie nie przedstawiono ich jako jednoznacznie bezpiecznych ani skutecznych dla każdego. Pytanie o to, czy konwent wywołuje u uczestników silne kryzysy lub konfrontację z traumą, spotkało się z odpowiedzią, że atmosfera imprezy jest raczej podnosząca i integrująca. Grubba nie obserwował dramatycznych załamań, choć przyznawał, że dyskusje mogą prowadzić do sporów, wątpliwości i podważania własnych przekonań. Wśród tematów rozmów wymieniał zarówno psychologię, ekonomię i zdrowie, jak i UFO, dzieci indygo czy reptilian. Jego zdaniem różnorodność tych zagadnień jest naturalną cechą środowiska alternatywnego, a bezpośredni kontakt z innymi osobami ułatwia stopniowe oswajanie tematów budzących wcześniej lęk lub poczucie izolacji. Rozmowa zakończyła się na refleksji, że największym zadaniem człowieka jest praca nad własnym lękiem i stopniowe przekształcanie go w większą otwartość, życzliwość i poczucie sprawczości. Grubba uważał, że wspólnota osób, które nie boją się kwestionować utrwalonych przekonań, może ułatwiać kolejnym ludziom wyjście poza schematy narzucone przez rodzinę, szkołę, media i system społeczny. Wątek planowanej podróży na Gozo nie został rozwinięty, ponieważ rozmowa została przerwana po wyczerpaniu baterii w laptopie gościa. Audycja pozostała więc otwartą rozmową, której główne tematy obejmowały organizację Konwentu Wiedzy Alternatywnej, spotkanie różnych środowisk, rozwój świadomości, pracę z traumą, psychologię alternatywną, duchowość oraz krytykę współczesnych modeli społecznych.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).