Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 12 września 2014
Medialna fikcja i cenzura w Internecie

Streszczenie odcinka

Audycja koncentruje się na krytyce mediów głównego nurtu, które – zdaniem prowadzącego – coraz częściej tworzą „medialną fikcję”, zamiast rzetelnie informować. Media mają nie tylko powielać propagandę władz i korporacji, lecz także kształtować sposób postrzegania rzeczywistości, wywoływać strach oraz kierować społeczną złością przeciwko wybranym grupom. Prowadzący przekonuje, że odbiorcy powinni zachowywać dystans wobec przekazów telewizyjnych i prasowych, samodzielnie sprawdzać źródła oraz korzystać z niezależnych kanałów informacji. Jednym z głównych wątków jest cenzura w Internecie. Prowadzący twierdzi, że serwisy takie jak Google i YouTube, a także dostawcy usług internetowych, usuwają konta i materiały dotyczące teorii spiskowych, krytyki władz oraz wydarzeń podważających oficjalne narracje. Jako przykład podaje zamknięcie kanału nowozelandzkiego dziennikarza Winnie Eastwooda, którego materiały miały zniknąć mimo braku naruszeń praw autorskich. Według prowadzącego cenzura może przyjmować formę blokowania domen, wyłączania serwerów, usuwania filmów lub ograniczania dostępu do określonych treści. Zaleca on przechowywanie kopii nagrań na własnych dyskach, płytach i serwerach, ponieważ materiały publikowane w dużych serwisach mogą zostać usunięte. W rozmowach ze słuchaczami pojawia się zarzut, że media wykorzystują poprawność polityczną do przemilczania niewygodnych informacji. Jeden z rozmówców opisuje sposób relacjonowania zabójstwa starszej kobiety w Londynie, wskazując, że artykuły nie eksponowały pochodzenia i konwersji sprawcy. Rozmowa szybko przechodzi w temat stereotypów dotyczących imigrantów, świadczeń socjalnych i rasizmu. Inny uczestnik krytykuje generalizowanie na temat osób pochodzących z Azji i Afryki, przypominając, że wielu imigrantów pracuje, zakłada firmy i współtworzy lokalne społeczności. Rozmówcy podkreślają, że media mogą podsycać konflikty między mieszkańcami, pracownikami i beneficjentami świadczeń, podczas gdy rzeczywiste źródła nierówności wiążą się – w ich ocenie – z działalnością banków, korporacji i struktur finansowych. Znaczną część audycji zajmuje temat skandali pedofilskich w Wielkiej Brytanii. Prowadzący i jego rozmówcy omawiają doniesienia o wykorzystywaniu około 1400 dzieci w South Yorkshire oraz o wieloletnich nadużyciach w środowiskach związanych z polityką, mediami i instytucjami publicznymi. Wskazują na zaginione dokumenty, opóźnienia w śledztwach i podejrzenia dotyczące ochrony sprawców przez osoby wpływowe. Przywołują również sprawę Jimmy’ego Savile’a jako przykład człowieka, który przez lata cieszył się społecznym uznaniem mimo licznych oskarżeń. Padają bardzo daleko idące, nieudokumentowane sugestie o powiązaniach pedofilii z elitami, tajnymi stowarzyszeniami i służbami specjalnymi; rozmówcy przedstawiają je jako hipotezy i własne interpretacje, nie jako ustalone fakty. W tym kontekście rozwija się dyskusja o psychopatii i funkcjonowaniu osób pozbawionych empatii. Jeden z rozmówców twierdzi, że osoby o cechach psychopatycznych są nadreprezentowane w świecie polityki, biznesu i zarządzania. Prowadzący rozróżnia jednak potoczne określenie „psychopata” od psychologicznej konstrukcji związanej z brakiem empatii, poczucia winy i zdolności do współodczuwania. Rozmowa dotyczy także pytania, czy bezwzględne zachowania mogą być nabyte pod wpływem wojny, korporacji lub instytucji, czy też wynikają przede wszystkim z wrodzonych predyspozycji. Wątek ten zostaje powiązany z przekonaniem, że współczesne społeczeństwa są atomizowane, a media utrudniają ludziom budowanie wzajemnego zaufania i wspólnoty. Kolejny blok dotyczy Państwa Islamskiego, wojny w Iraku i roli Stanów Zjednoczonych. Uczestnicy potępiają brutalność ISIS, mordowanie ludności cywilnej i prześladowania mniejszości, a także wskazują na opór Kurdów wobec tej organizacji. Jednocześnie prowadzący utrzymuje, że ISIS i wcześniejsza Al-Kaida zostały stworzone lub dozbrojone przez amerykańskie i izraelskie służby, aby uzasadniać kolejne wojny, rozwój przemysłu zbrojeniowego oraz zaostrzanie kontroli nad społeczeństwem. Rozmówcy zwracają uwagę na broń przejętą przez ISIS z opuszczonych baz irackich, handel ropą oraz konsekwencje amerykańskiej interwencji. Omawiają też zniszczenie Falludży i przekonują, że zachodnie media pomijają zbrodnie popełniane przez armie państw zachodnich, eksponując natomiast okrucieństwa organizacji terrorystycznych. Wojna z terroryzmem zostaje przedstawiona jako narzędzie utrzymywania społeczeństw w stanie lęku. Prowadzący łączy ją z Patriot Act, militaryzacją policji, zaostrzonymi kontrolami na lotniskach oraz ograniczaniem prawa do posiadania broni. Jego zdaniem media przedstawiają zagrożenie terrorystyczne w sposób przesadny, aby uzasadniać ingerencję państwa w życie obywateli. Wątek finansowy wiąże się z krytyką banków, City of London, rajów podatkowych i systemu emisji pieniądza. Rozmówcy twierdzą, że media kierują gniew społeczny przeciwko imigrantom i osobom pobierającym świadczenia, zamiast mówić o transferze zysków korporacji do rajów podatkowych oraz o publicznych środkach przeznaczanych na ratowanie banków. Jako przykład manipulacji podają sposób przedstawiania świadczeń socjalnych w brytyjskiej prasie. Prowadzący broni szeroko rozumianej wolności słowa na przykładzie muzyka Keltuza, skazanego za treści uznane za nawołujące do nienawiści. Podkreśla, że odbiorca powinien mieć prawo do wypowiadania nawet obraźliwych czy absurdalnych poglądów, a pozostali powinni móc je krytykować lub ignorować. Rozmówcy zaznaczają, że nie popierają rasizmu ani poglądów artysty, lecz sprzeciwiają się karaniu za wypowiedzi, które nie są bezpośrednim atakiem na konkretną osobę. W dalszej części krytykują rasistowskie stereotypy utrwalane przez prasę, zwłaszcza przez tabloidy, i wskazują, że wielokulturowe społeczności Londynu potrafią funkcjonować w oparciu o sąsiedzką pomoc i codzienną współpracę. W części poświęconej konkretnym wydarzeniom prowadzący podważa oficjalne relacje dotyczące masakry w Sandy Hook, zamachów podczas maratonu w Bostonie oraz śmierci instruktora strzeleckiego Charlesa Vacca, zastrzelonego przez dziewięcioletnią dziewczynkę podczas szkolenia z użyciem pistoletu maszynowego Uzi. W jego ocenie niektóre relacje medialne zawierają niespójności, a uczestnicy zdarzeń mogą być aktorami lub osobami podstawionymi. Zwraca uwagę na zachowanie świadków, jakość nagrań, opóźnienia w publikacji materiałów i rzekome związki tych wydarzeń z filmami lub serialami. Twierdzi, że tragedie są wykorzystywane do kształtowania opinii publicznej, między innymi w celu ograniczania dostępu do broni. Są to jednak przedstawione przez niego spekulacje, oparte na interpretacji nagrań i poszlak, a nie na zweryfikowanych dowodach. Podobnie prowadzący interpretuje nagrania przedstawiające egzekucje dziennikarzy Jamesa Foleya i Stevena Sotloffa przez ISIS. Twierdzi, że do zabójstw nie doszło, a filmy zostały sfabrykowane przez służby specjalne. Za poszlaki uznaje związki Foleya z uczelnią jezuicką i środowiskiem wojskowym oraz studia Sotloffa na uniwersytecie w Tel Awiwie. Na tej podstawie wysuwa hipotezę, że obaj byli agentami CIA lub Mosadu i nadal żyją. Krytykuje też sposób montażu filmów oraz usuwanie z Internetu materiałów podważających ich autentyczność. Wątek ten służy mu do zilustrowania tezy, że media mogą wykorzystywać pojedyncze, silnie oddziałujące obrazy do wywoływania społecznego oburzenia i poparcia dla interwencji zbrojnych. Najobszerniej omawiane są zamachy z 11 września 2001 roku. Prowadzący uznaje za pewne jedynie to, że zawaliły się dwie wieże World Trade Center i budynek WTC 7 oraz że zginęli ludzie. Pozostałe elementy oficjalnej wersji uważa za niewiarygodne. W szczególności twierdzi, że samoloty mogły w ogóle nie uderzyć w wieże, a obrazy samolotów zostały dodane lub zmodyfikowane w przekazie telewizyjnym. Argumentuje, że na większości nagrań nie widać samolotów, że nie udostępniono materiałów w wysokiej rozdzielczości, a niektóre filmy pojawiały się dopiero po wielu dniach lub latach. Podważa również relacje świadków, uznając, że część z nich mogła być podstawiona albo zastraszona. Prowadzący zestawia obrazy z 11 września z katastrofą smoleńską i tzw. teorią „pancernej brzozy”, wskazując na jego zdaniem sprzeczność między zachowaniem samolotu w filmach z WTC a rozpadem Tu-154. Omawia także ogromną ilość pyłu, zniszczenie i „wyparowanie” części budynków, spalone samochody, uszkodzenia Pentagonu oraz ubezpieczenie kompleksu przez Larry’ego Silversteina. Przywołuje koncepcje Judy Wood dotyczące użycia kierunkowej broni energetycznej i zestawia ją z hipotezą zastosowania termitu lub innych materiałów wybuchowych. Wspomina organizację Architects and Engineers for 9/11 Truth oraz twierdzi, że oficjalne śledztwa były niewystarczające, a część gruzu wywieziono bez przeprowadzenia odpowiednich ekspertyz. Wszystkie te tezy zostają przedstawione jako elementy alternatywnej interpretacji, której prowadzący nie uznaje za ostatecznie dowiedzioną, ale uważa za bardziej prawdopodobną od wersji oficjalnej. W zakończeniu prowadzący rozszerza pojęcie medialnej fikcji na wcześniejsze wydarzenia, takie jak incydent w Zatoce Tonkińskiej i Roswell, argumentując, że media często bezkrytycznie powtarzają komunikaty wojska lub rządu. Dziennikarzy określa mianem „powtarzaczy”, którzy nie weryfikują oświadczeń polityków i instytucji. Jego zdaniem podobne mechanizmy działają także w Polsce, czego przykładem ma być sprawa Brunona K., przedstawiana jako możliwy krajowy odpowiednik wielkich operacji medialnych. Audycja kończy się apelem o odrzucenie bezrefleksyjnego zaufania do telewizji i prasy, rozwijanie samodzielnej krytycznej analizy oraz odbudowę więzi społecznych przeciwstawiających się manipulacji, strachowi i atomizacji.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).