Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 21 czerwca 2014
Obszerna relacja z tego, co Claude_mOnet widział i słyszał w Kopenhadze, przy okazji kolejnego spotkania Grupy Bilderberg

Streszczenie odcinka

Audycja jest obszerną relacją z obserwacji spotkania Grupy Bilderberg, które odbyło się od 29 maja do 1 czerwca 2014 roku w hotelu Marriott w Kopenhadze. Prowadzący, który przebywał w pobliżu miejsca obrad, podkreśla, że spotkanie rzeczywiście się odbyło, a jego uczestnicy korzystali z rozbudowanej ochrony i niemal całkowicie odizolowali się od otoczenia. Za przygotowanie wydarzenia odpowiadali organizatorzy przybyli dzień wcześniej. Według relacji wymieniono niemal cały personel hotelu, zastępując go pracownikami oddelegowanymi z różnych korporacji. Część młodych osób miała zostać skierowana do obsługi wydarzenia bez wcześniejszego poinformowania, jakiemu przedsięwzięciu będą służyć. Teren hotelu otoczono wysokim ogrodzeniem, a dostęp do budynku ograniczono za pomocą przepustek i kontroli przypominających procedury lotniskowe. W relacji pojawia się system kolorowych identyfikatorów: białe oznaczenia mieli nosić uczestnicy spotkania, niebieskie organizatorzy i wyżej rangą pracownicy ochrony, czerwone zwykła ochrona, zielone personel pomocniczy, a fioletowe pracownicy techniczni i informatycy. Prowadzący przypuszczał, że osoby techniczne mogły odpowiadać za systemy nagrywania lub zagłuszania, nie przedstawia jednak dowodów rozstrzygających, która z tych funkcji była rzeczywiście pełniona. Jego zdaniem całe zabezpieczenie służyło przede wszystkim ochronie poufności rozmów, ponieważ od początku istnienia Grupy Bilderberg nie ujawniono nagrań z jej obrad. Ważnym elementem relacji jest opis działań niezależnych dziennikarzy. Luke Rudkowski z WeAreChange oraz Dan Dicks z Press For Truth filmowali organizatorów i uczestników, próbując uzyskać od nich informacje. Prowadzący przedstawia ich konfrontacje z obsługą hotelu, która twierdziła, że przygotowuje przyjęcie urodzinowe, jako przykład niespójnych i niewiarygodnych wyjaśnień. Obaj dziennikarze zostali zatrzymani na lotnisku i spędzili kilka godzin w areszcie, jednak ich materiały nie zostały skasowane. W okolicy pojawili się również przedstawiciele Infowars i Prison Planet, a także inni dziennikarze i obserwatorzy z Danii, Wielkiej Brytanii, Czech oraz Polski. Z mediów głównego nurtu prowadzący zauważył przede wszystkim ekipę duńskiego radia, Russia Today i dziennikarza „Guardiana”. Krytykował niemal całkowity brak zainteresowania wydarzeniem ze strony dużych mediów, zwłaszcza polskich. W pobliżu hotelu doszło do kilku incydentów. Trzech włoskich parlamentarzystów Ruchu Pięciu Gwiazd — Carlo Sibilia, Paolo Bernini i Claudio Cominardi — próbowało przekazać uczestnikom dokumenty wyrażające sprzeciw wobec niejawnego podejmowania decyzji. Nie zostali wpuszczeni na teren spotkania ani nie zdołali wręczyć listu. Czeski dziennikarz próbował wykorzystać drona, lecz został zatrzymany i ukarany. Prowadzący wspomina także o interwencjach policji wobec osób zbliżających się do ogrodzenia. Jako przełomowe wydarzenie przedstawia dwukrotne wyjście do protestujących Diederika Samsoma, holenderskiego polityka i byłego działacza Greenpeace. Samsom tłumaczył, że sam jest nagrywany, na co odpowiadano mu, że znajduje się w przestrzeni publicznej. W audycji krytycznie oceniono jego argumentację oraz powiązania Greenpeace z szerszymi strukturami globalistycznymi. Prowadzący omawia oficjalną stronę Grupy Bilderberg, na której publikowano listy uczestników i ogólne tematy spotkań. Jego zdaniem była to ograniczona, pozorna jawność wymuszona wieloletnią działalnością dziennikarzy śledzących grupę, między innymi Jima Tuckera, Daniela Estulina, Alexa Jonesa i Luke’a Rudkowskiego. Oficjalne informacje miały, w jego ocenie, legitymizować organizację, nie ujawniając jednak rzeczywistego przebiegu rozmów. Wśród tematów wymienianych w 2014 roku znajdowały się między innymi Ukraina, przyszłość gospodarki, kwestie finansowe, nowe technologie, energia, bezpieczeństwo i sytuacja geopolityczna. Prowadzący uważał, że oficjalne tematy są ogólnikowe i nie oddają faktycznego zakresu dyskusji, a w przypadku Ukrainy mogły dotyczyć nie tyle poszukiwania pokoju, ile interesów politycznych i gospodarczych związanych z konfliktem. Znaczną część audycji zajmuje próba wyjaśnienia, dlaczego spotkanie powinno być traktowane jako politycznie istotne. Prowadzący wymienia osoby z najwyższych kręgów polityki, finansów, biznesu, wojska, organizacji międzynarodowych i mediów. Wśród uczestników mieli znaleźć się między innymi Christine Lagarde, Peter Sutherland, Eric Schmidt, Craig Mundie, Peter Thiel, Mario Monti, Anders Fogh Rasmussen, przedstawiciele Goldman Sachs, Shell, Fiata, Novartisu i innych wielkich koncernów, a także członkowie europejskich elit arystokratycznych. Wskazuje również na obecność ludzi związanych z NATO, CIA, NSA, MI6 i innymi służbami. Wśród osób z Polski wymieniane są nazwiska Andrzeja Olechowskiego, Jacka Rostowskiego, Aleksandra Kwaśniewskiego i Hanny Suchockiej, choć relacja z Kopenhagi nie potwierdziła obecności żadnego polskiego uczestnika. Prowadzący zaznacza, że nie każdy zaproszony zostaje stałym członkiem grupy: część osób pojawia się tylko raz lub kilka razy, często w związku z rozwijaniem kariery politycznej albo biznesowej. Według przedstawionej interpretacji Grupa Bilderberg nie jest najwyższym szczeblem światowej władzy, lecz miejscem komunikowania decyzji i koordynowania działań między wpływowymi środowiskami Zachodu. Prowadzący odróżnia ją od Komisji Trójstronnej i Council on Foreign Relations, które przedstawia jako organizacje o węższym, regionalnym lub selekcyjnym charakterze. Wspomina także o spotkaniach najpotężniejszych środowisk finansowych w City of London oraz o rodzinach takich jak Rothschildowie i Rockefellerowie, których przedstawiciele — jego zdaniem — nie muszą już osobiście uczestniczyć w obradach, ponieważ wysyłają delegatów. Rozmowy Bilderbergów porównuje do wielokrotnie większej i lepiej zabezpieczonej afery podsłuchowej: mają dotyczyć spraw zawodowych, gospodarczych i geopolitycznych, a nie prywatnych rozmów. Brak przecieków przez dziesięciolecia interpretuje jako dowód wyjątkowej dyscypliny, kontroli i wzajemnych zależności uczestników. Rozmówcy telefoniczni przedstawiają własne hipotezy dotyczące znaczenia spotkania. Jeden ze słuchaczy wiąże Grupę Bilderberg z dawnym Towarzystwem Thule, niemieckim nacjonalizmem, ezoteryką i tradycjami, które miały poprzedzać powstanie III Rzeszy. Prowadzący rozwija ten wątek, wspominając o księciu Bernhardzie, Jose phie Retingerze, masonerii, Rudolfie Steinerze, Nietzschem, runach i magii. Sugeruje, że część elit może wykorzystywać również duchowe lub ezoteryczne koncepcje, choć przyznaje, że nie ma wystarczającej wiedzy, by dokładnie opisać te zależności. Są to przedstawiane w audycji interpretacje i spekulacje, podobnie jak opowieści o tajemniczym „Janie Błotniku”, któremu przypisywano wpływ na polskie afery polityczne, gospodarcze i niewyjaśnione wydarzenia. Prowadzący dystansuje się od części tych twierdzeń, podkreślając brak możliwości ich weryfikacji. Inny słuchacz pyta o oficjalną obecność Grupy Bilderberg w internecie i o to, czy ograniczona jawność nie jest celową metodą ośmieszania lub legitymizowania organizacji. W odpowiedzi prowadzący podkreśla, że publiczne są co najwyżej miejsce spotkania, listy nazwisk i ogólne tematy, natomiast nie ma nagrań ani protokołów obrad. Rozmowa prowadzi również do wymienienia polskich osób, które miały uczestniczyć w spotkaniach, oraz do krytyki dziennikarzy za brak pytań kierowanych do Olechowskiego czy Rostowskiego. Pojawia się przypuszczenie, że politycy uczestniczą w spotkaniach nie po to, by samodzielnie podejmować decyzje, lecz by uzyskać wsparcie, awans lub dostęp do międzynarodowych struktur władzy. Jako przykład takiej kariery wskazywany jest Anders Fogh Rasmussen, który miał awansować na stanowisko sekretarza generalnego NATO po wcześniejszych kontaktach z grupą. W audycji kilkakrotnie powraca temat Ukrainy i wojny, która w 2014 roku trwała na wschodzie tego kraju. Prowadzący uważa, że uczestnicy Bilderbergu mogli wcześniej omawiać możliwość konfliktu i jego konsekwencje, a wypowiedzi Jacka Rostowskiego o wojnie interpretuje jako ślad informacji uzyskanych podczas wcześniejszych spotkań. Twierdzi, że część elit dążyła do eskalacji konfliktu, między innymi ze względów energetycznych i finansowych. Jeden z rozmówców przedstawia własną analizę rywalizacji Stanów Zjednoczonych, Rosji i Chin o gaz, ropę, paliwo jądrowe oraz dominację dolara. Pojawiają się także przewidywania dotyczące wzrostu cen surowców, napięć na Bliskim Wschodzie i możliwości wybuchu wojny światowej. Prowadzący sprzeciwia się jednak przekonaniu, że wojna jest koniecznym sposobem zmiany świata, i zachęca do działania poprzez rozwój niezależnych mediów, nowych technologii, alternatywnych systemów finansowych i lokalnych inicjatyw gospodarczych. W końcowej części prowadzący opisuje własne zdjęcia wykonane w Kopenhadze. Jedno przedstawia z bliska Ulricha Federspiela, duńskiego biznesmena związanego z Haldor Topsøe. Drugie pokazuje młodą kobietę przybywającą do hotelu w towarzystwie starszej kobiety już po zakończeniu zasadniczej części obrad. Nie udało się ustalić jej tożsamości ani roli; prowadzący uznaje jednak tę scenę za zagadkową, ponieważ dostęp do hotelu był ściśle kontrolowany. Wspomina także grupę młodych duńskich pracowników technicznych, którzy mieli mieć dostęp do całego budynku i jego systemów. Przypuszcza, że mogli zajmować się instalacją lub demontażem urządzeń nagrywających, ale również w tym przypadku nie przedstawia potwierdzających dowodów. Podsumowując, prowadzący przedstawia Grupę Bilderberg jako wpływowe, niejawne forum elit politycznych, finansowych, wojskowych i medialnych, na którym omawia się sprawy dotyczące całych społeczeństw bez ich udziału. Łączy działalność grupy z ograniczaniem prywatności, rozwojem systemów nadzoru, podporządkowaniem gospodarki bankom, konfliktami zbrojnymi i planami wprowadzenia ponadnarodowych mechanizmów finansowych, w tym walut opartych na specjalnych prawach ciągnienia. Jednocześnie przyznaje, że wokół Bilderbergów narosło wiele teorii spiskowych i przesadnych interpretacji. Ostateczny apel audycji dotyczy sprzeciwu wobec działań podejmowanych bez demokratycznej kontroli oraz budowania alternatywnych mediów, technologii i instytucji, które mogłyby zwiększyć niezależność społeczeństwa.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).