Leksykon ufologiczny

[00:01] - Portal Infra zaprasza. Leksykon Ufologiczny. Witam w audycji serwisu Infra Leksykon Ufologiczny. Mówi Michał Kuśnierz. W programie tym opowiadam o szczególnie istotnych hasłach związanych z ufologią. Przybliżam ciekawe przypadki z Polski i ze świata, interesujące i ważne osoby związane z badaniem zjawiska UFO oraz kluczowe pojęcia dotyczące tego fenomenu. Dziś litera H, a będzie to H jak Hessdalen. Światła z Hessdalen występują w dolinie o tej samej nazwie, położonej w regionie Trøndelag w centralnej części Norwegii. Przybierają formę stacjonarnych lub ruchomych kul, a pierwsze relacje na ich temat pochodzą sprzed 200 lat. Ich największa aktywność przypadła na pierwszą połowę lat 80.

ubiegłego wieku, kiedy to dolina stała się sławna jako miejsce częstych obserwacji UFO. Tygodniowo odnotowywano wówczas po kilkanaście obserwacji. Ponieważ nie znajdowano bezpośrednich wyjaśnień, powołano do życia kilka programów badawczych, w tym Hessdalen Project. Obiekty z Hessdalen utrzymują się w powietrzu nawet do kilkudziesięciu minut i zdolne są do zadziwiających akrobacji, w tym szybkich ruchów w górę i w dół. Regularność występowania, dziwne cechy i naukowa bezsilność sprawiły, że niektórzy zaczęli uznawać światła za inteligentnie kontrolowane. Przypuszczano, że rozwiązanie ich zagadki pozwoli na wyjaśnienie niektórych obserwacji niezidentyfikowanych obiektów latających. Na plenum generalnym Europejskiej Unii Nauk o Ziemi, w skrócie EGU, które odbyło się w kwietniu 2012 roku, swoje wnioski przedstawiło kilku uczonych zaangażowanych w badania zjawiska. Naukowcy pisali: „Przejściowe zjawiska świetlne w dolinie Hessdalen obserwowane są od około 200 lat, to jest od roku 1811, kiedy duchowny Jakob Krogh dokonał pierwszej dokumentacji. Sama dolina położona jest w centrum Norwegii i stanowi wyizolowaną przestrzeń o subpolarnym klimacie. W tym byłym górniczym dystrykcie mieszka około 140 osób, zaś dawne głębokie kopalnie zostały zalane wodą.

Obszar znajduje się pod naukowym nadzorem od 1998 roku, kiedy to oddano do użytku pierwsze automatycznie i zdalnie sterowane obserwatorium. Dziś w trzech placówkach badawczych na terenie doliny pracują norwescy, włoscy i francuscy uczeni. Według nich, i tu zacytuję: źródło energii tego zjawiska jest wciąż nieznane i nie wiadomo, czy ma naturę wewnętrzną, czy zewnętrzną. Z kolei w raporcie naukowców z Francuskiego Centrum Badań czytamy: naturę świateł można podsumować następująco. Pojawiają się w niższych partiach atmosfery, pozostają nieruchome, a następnie wystrzeliwują w górę z prędkością kilkuset kilometrów na godzinę lub opadają w dół i znikają w którymś z licznych jezior. Są widoczne od kilku sekund do kilkudziesięciu minut. Mogą mieć kolor biały, żółty albo pojawiać się jako biało-niebieskie, błyskające światło. Mają też różne kształty i rozmiary. Z 80 obserwacji rocznie w latach 80. aktywność zjawiska spada do około 20 przypadków na rok.

Według uczonych źródłem zaburzeń były sztuczne struktury geologiczne i lokalna tektonika. Jak dodali, w czasie kilku obserwacji świateł z lat 2010–2011 nie odnotowano żadnych anomalii magnetycznych czy elektrycznych. Światła z Hessdalen mają swój odpowiednik między innymi w widywanych regularnie światłach z Marfy oraz ognikach z okolic Tajsetu na Syberii. Te pierwsze, w świetle najnowszych badań, nie są jednak zjawiskami fizycznymi, lecz najprawdopodobniej rodzajem iluzji. Proszę państwa, wszystkie audycje serwisu Infra można znaleźć w archiwach Radia Paranormalium, Radia Wolne Media, na naszym forum paranormalny.eu, a także na naszym koncie w serwisie chomikuj.pl. Zachęcam do słuchania takich serii jak Infrafakty, które prowadzę wspólnie z Piotrem78, Parallaxa Chrisa Minkiny, Poltergeist Grzesia Tarczyńskiego, Infra Poleca Pawła Szkłubanego, Skarb Historii Marka, Sęka i Wadiasa i wielu innych. Do usłyszenia.

[03:49] - Produkcja i realizacja Portal Infra, www.infra.org.pl