Krwawy Podwieczorek

[00:02] - Wyznawcy szatana, członkowie sekt, niewolnicy tajemniczych głosów zaświatów. Do cna źli ludzie. Krwawy podwieczorek. Witam Was w nowej audycji Radia Paranormalium. Nazywam się Persefona i będę zapoznawać Was z sylwetkami najniebezpieczniejszych seryjnych morderców we współczesnej historii świata. Kim byli? Co sprowadziło ich na drogę zła? Usiądźcie wygodnie, ponieważ dzisiaj przenosimy się do Stanów Zjednoczonych. Cofamy się w czasie do 1960 roku, kiedy to 29 lutego w El Paso na świat przychodzi najmłodsze z pięciorga dzieci emigrantów z Meksyku, Juliana i Mercedes Ramirez. Dziecko dostaje na imię Richard Leiva Munoz i za ponad 25 lat stanie się postrachem Los Angeles i okolic.

Nim jednak to się stanie, chłopczyk dorasta w domu rządzonym przez ojca bardzo silną ręką. Dzieci trzymane są krótko, ale mały Richard jest wesołym, radosnym i bardzo lubianym chłopcem zarówno przez inne dzieci, nauczycieli, jak i dyrekcję swojej szkoły. Ma bardzo duże powodzenie u dziewczyn, a jedna z jego przyjaciółek wspomniała po latach, że nikt tak jak on nie potrafił rozbawić innych. Ale nie jest idealnie. U Richarda zdiagnozowana zostaje epilepsja, której ataki powodują, że czuje się on gorszy. Od tego momentu nie myśli o niczym innym, jak o tym, by pokazać innym, że jest od nich lepszy. I wszystko zmienia się w 1971 roku, kiedy z Wietnamu wraca kuzyn Richarda, Mike, i wkrótce staje się dla niego bardzo dużym autorytetem. Były żołnierz zielonych beretów jest kompletnie zniszczony psychicznie, jak zresztą większość weteranów Wietnamu, ale dla społeczeństwa, rodziny i przede wszystkim kuzyna jest bohaterem amerykańskiej wojny. Richard spędza z Mikiem całe dnie, a Mike uczy go strzelać z broni małego kalibru i posługiwać się nożem. Większość badaczy przypadku Nocnego Łowcy uważa, że to właśnie przez przyjaźń z kuzynem w Richardzie rozkwitło późniejsze zło.

Kto wie? Być może gdyby zajęli się tylko zabawami z bronią, świat nie usłyszałby o Nocnym Łowcy. Ale wojna wietnamska odcisnęła bardzo głębokie piętno na psychice żołnierzy w niej uczestniczących i nie ominęło to też Mike'a. Wkrótce w trakcie ćwiczeń z bronią celem stają się zwierzęta na pustyni, a mężczyzna chełpi się swoimi dokonaniami na froncie, którymi były liczne, niesamowicie brutalne gwałty i zabójstwa wietnamskich kobiet. Opowieści te są początkowo bardzo szokujące dla Richarda, a kuzyn okrasza je bogatą dokumentacją fotograficzną ukazującą ofiarę w trakcie zbrodniczych i sadystycznych aktów. A było ich wiele. Na niektórych zdjęciach można było na przykład zobaczyć przywiązaną do drzewa Wietnamkę, którą najpierw bardzo brutalnie zgwałcono, a potem zaszlachtowano. I wszystko to zostało udokumentowane na zdjęciach. Mike opowiada Richardowi, że dokonując tych wszystkich czynów czuł się jak Bóg i jest z tego bardzo dumny, a robi to gigantyczne wrażenie na Richardzie. Jakiś czas potem, podczas jednego ze spotkań w domu Mike'a, kiedy oglądali wspólnie zdjęcia z Wietnamu i palili trawkę, do mieszkania wpada wściekła żona Mike'a, krzycząc, żeby mężczyzna wziął się za siebie i poszedł do pracy.

Słysząc to, Mike wyciąga pistolet i strzela kobiecie w twarz. Wszystko skąpane jest we krwi, łącznie z Richardem, ale na nim nie robi to już większego wrażenia. Wręcz przeciwnie. Stoi jak zaczarowany i podoba mu się to, co się stało. I nie ma za złe kuzynowi zabójstwa żony, co jest bardzo znamienne dla jego przyszłości. Obojętny na śmierć umysł Richarda odnajduje w tym zdarzeniu coś, co go fascynuje: dominację nad drugą osobą. Bestialskie pastwienie się nad kobietą i strzał w jej głowę staną się później charakterystyczne dla zbrodni Nocnego Łowcy, a kuzyn Mike według różnych źródeł trafia do więzienia lub do zakładu psychiatrycznego na około siedem, osiem lat. I od tego momentu wszystko się zmienia. Richard jest jak nie do poznania. Przypuszcza się, że właśnie przez Mike'a zainteresował się satanizmem.

Często sypia na lokalnym cmentarzu, co oczywiście nie jest wyznacznikiem satanizmu, ale też opuszcza się w nauce i zostaje wydalony ze szkoły. Przystaje też do grupy miejscowych narkomanów i zaczyna kraść. Dostaje też ksywkę Ricky Złodziej. Znajduje pracę w miejscowym hotelu na nocną zmianę i wtedy też dopuszcza się próby pierwszego gwałtu, ale zarzuty nie zostają postawione. Chłopak zostaje przekazany rodzicom, a ci robią najbardziej pedagogiczną rzecz, na jaką stać rodziców w takiej sytuacji. Po prostu wyrzucają go z domu, a Richard wyjeżdża do Los Angeles. O pierwszych latach Richarda w Los Angeles nie wiadomo zbyt wiele. Z biegiem czasu coraz bardziej interesuje się satanizmem. Kościół Szatana pomaga Richardowi w zwalczeniu słabości i kompleksów związanych z jego przypadłością epileptyczną. Przez pewien okres czasu mieszka w magazynach, żywiąc się praktycznie wyłącznie słodyczami, co doprowadza jego uzębienie do kompletnej ruiny.

Późniejsze ofiary wspominają o obrzydliwym odorze wydobywającym się z jego ust, co było związane z tym, że zęby Richarda praktycznie zgniły. Żeby żyć, Richard kradnie. Zaczyna się włamywać do domów mieszkańców Los Angeles, w czym dochodzi do prawdziwego mistrzostwa. Przypuszcza się, że włamując się w nocy do mieszkań ludzi zamieszkujących przedmieścia Los Angeles, mógł przyglądać się śpiącym domownikom. Okropne, prawda? To był jeden z najgorętszych dni 1984 roku. Jest 28 czerwca. Wieczorem nadal panuje skwar, więc 79-letnia Jennie Winco, tak jak wielu innych mieszkańców Los Angeles, pozostawia otwarte okno w swoim domu. I to był jej błąd, bo nie wie, że już wkrótce zostanie pierwszą ofiarą szaleńca opętanego przez szatana. Ramirez wchodzi przez okno i plądruje mieszkanie, a kobietę wielokrotnie dźga nożem.

Syn Jennie odkryje potem ze zgrozą, że głowa kobiety praktycznie jest odcięta od ciała. Zabrane z mieszkania przedmioty pozwalają Richardowi wielokrotnie, raz po raz od nowa przeżywać chwile ataku. Jednak pewnego dnia przestaje mu to wystarczać. Nocny Łowca czuje, że musi uderzyć znowu. Minął prawie rok. Jest 17 marca 1985 roku. 25-letnia Maria Hernandez wieczorem parkuje swoje auto w garażu. Jest zmęczona. Myśli o kolacji, gdy nagle, jak duch pojawia się przed nią wysoki, chudy mężczyzna o ciemnych włosach. Maria z przerażeniem odkrywa, że jest na muszce pistoletu.

Stara się nie patrzeć mężczyźnie w oczy, żeby go nie rozwścieczyć. Nie wytrzymała. Spojrzała. Jego oczy były zimne, a twarz pozbawiona emocji. Nagle poczuła ból w ręce. Mimo strachu w jej głowie pojawia się myśl o szansie na ratunek. Udaje własną śmierć i osuwa się na podłogę. Kolejna fala bólu przeszywa jej brzuch, kiedy mężczyzna, aby utorować sobie drogę do mieszkania, kopie ją. W mieszkaniu 33-letnia Dayle Okazaki nie miała tyle szczęścia co jej współlokatorka, bo Ramirez zastaje ją w kuchni z kartonem mleka w ręku. Nie ma litości.

Zaskoczona kobieta dostaje kulkę w środek głowy. Krew jest wszędzie. Kiedy policja wezwana przez przerażoną Marię przybywa na miejsce, wszyscy są w szoku. Jeszcze nigdy nie widzieli czegoś takiego. W tym samym czasie niezaspokojony szaleniec morduje jeszcze po wyciągnięciu z auta Tsai-Lann Yo oraz niedługo po niej ośmioletnią dziewczynkę. W garażu Marii i Dayle policja odnajduje czapkę z logo zespołu AC/DC. Aby dowiedzieć się, o co dokładnie chodzi z zespołem AC/DC, zachęcam Was do wyszukania na YouTubie piosenki „Night Prowler” z płyty „Highway to Hell” zespołu AC/DC. Ta piosenka, ta płyta i ten zespół należą do ulubionych Richarda Ramireza, który w późniejszym okresie twierdził, że właśnie ten utwór był dla niego inspiracją do morderstw. Wokalista AC/DC Brian Johnson wspomina, że w tamtym okresie, kiedy toczyła się sprawa Nocnego Łowcy, na głowy zespołu posypały się gromy. Oskarżano ich praktycznie o wszystko.

Rodzice dzieciaków, które słuchały AC/DC, domagali się odwoływania w Stanach ich koncertów oraz bojkotowania albumów. Jakby AC/DC byli czemuś winni. Tymczasem w Los Angeles rozpoczyna się śledztwo prowadzone przez śledczego Gila Carrillo z wydziału zabójstw, do którego po kolejnym ataku dołącza wybitny śledczy Frank Salerno. Jednak nie na wiele się to zdaje, bo już 25 marca 1985 roku Ramirez morduje kolejne dwie osoby. Są to 64-letni Vincent oraz jego 44-letnia żona Maxine Zazzara. Giną oni we własnym domu. Pan domu, były doradca inwestycyjny, który właśnie od niedawna zaczął prowadzić własną pizzerię, zostaje znaleziony przez syna w gabinecie na kanapie. Mężczyzna nie miał prawa przeżyć ataku. Zmarł na miejscu. Natomiast widok, który zastanie syn w sypialni swojej matki, będzie prześladować go do końca życia.

Ramirez wciągnął kobietę na łóżko. Zastrzelił, celując w głowę, po czym wydłubał ofierze oczy. Ale jeszcze nie było mu mało. Demony nie najadły się okrucieństwem. Na ciele Maxine wycięte zostają znaki, które potem policja uzna za satanistyczne, a na piersi kobiety powstaje litera przypominająca T. Cały dom zostaje splądrowany. Tym razem demony, które opętały Ramireza nie ucichły na długo. Pod koniec maja 1985 roku zaprowadziły go do domu dwóch osiemdziesięciokilkuletnich staruszek. Jedna z nich była niepełnosprawna. Żądza krwi Nocnego Łowcy jest rozbuchana i nie ma w nim litości.

Z największym okrucieństwem gwałci kobiety, a potem zabija je znalezionym w domu młotkiem. W trakcie śledztwa policja odkrywa dwa pentagramy na miejscu zbrodni. Jeden z nich znajdował się na ścianie, a drugi na wewnętrznej stronie uda jednej z sióstr. Ale to jeszcze nie koniec działań Nocnego Łowcy. O nie, nie. 30 maja czterdziestokilkuletnia Ruth Wilson i jej dwunastoletni syn położyli się spać. Nagle w środku nocy kobietę obudziło błyskanie latarki. Z przerażeniem odkryła, że stoi nad nią wysoki, chudy mężczyzna i przykłada jej do głowy lufę pistoletu. Była przerażona, a on kazał się prowadzić do sypialni jej synka. Nieznajomy szybko skuł chłopca i zamknął go w szafie.

Nagle obrócił się do Ruth i zaczął na nią krzyczeć, że jeżeli będzie na niego patrzyła, to ją zabije. Obawiając się o swoje życie i życie swojego synka, kobieta zgadza się na wszystko. W głowie budzi się nadzieja. Ten człowiek na pewno jest łamywaczem. Jeżeli odda mu swoje pieniądze i kosztowności, to na pewno zostawi ich w spokoju. Ruth oddaje nieznajomemu wartościowe przedmioty, a ten nagle pcha ją na łóżko i krępuje rajstopami. Dochodzi do gwałtu. Zrozpaczona, skrzywdzona Ruth mówi oprawcy, że musiał mieć bardzo nieszczęśliwe życie, skoro tak ją potraktował. A on ku jej zaskoczeniu odpowiada, że ponieważ wygląda ona dobrze jak na swoje lata, to on ją oszczędzi, w przeciwieństwie do swoich poprzednich ofiar. Nie jest to jednak koniec dziwnych wydarzeń tej nocy.

Kobietę bolą ręce zbyt mocno skrępowane, a oprawca nagle podchodzi i rozsupłuje węzły. Dodatkowo daje jej ubranie, żeby wyglądała dobrze, kiedy wypuści swojego synka na wolność. Mężczyzna znika, a Ruth wzywa policję. Wysoki, chudy, z ciemnymi włosami i potwornym odorem z ust. Tak został opisany Richard Ramirez przez swoje ofiary, które przeżyły ataki. Po zdarzeniu w domu Ruth Wilson wydaje się, że demony, które go opętały, potrzebowały coraz więcej pożywki, okrucieństwa i sadyzmu, ponieważ następuje teraz seria ataków. 27 czerwiec, 28-letnia Patty Higgins zostaje zasztyletowana, a jej głowa praktycznie odcięta od tułowia. 2 lipca 75-letnia Mary Kennon zostaje pobita i zasztyletowana. 5 lipca 16-letnia dziewczynka zostaje pobita łyżką do opon w swoim własnym pokoju. Założono jej 478 szwów.

Była bliska śmierci, ale nie umarła. 7 lipca 63-letnia kobieta zostaje pobita i zgwałcona we własnym domu, a 61-letnia Joyce Nelson zostaje pobita i uduszona. 19 lipca 32-letni Tsitard Aasauhen zostaje zastrzelony we śnie, a jego żona Sakima zgwałcona i potwornie pobita. Nocny Łowca nie oszczędza ich ośmioletniego synka, którego również brutalnie gwałci. Sakima przeżywa atak i pomaga policji w stworzeniu dokładnego portretu pamięciowego oprawcy, który zostaje rozesłany do wszystkich posterunków Los Angeles. Możecie go znaleźć wpisując w Google imię i nazwisko Richarda Ramireza. Ataki nie ustają. Kolejnymi ofiarami w kolekcji Ramireza jest małżeństwo Petersenów. Wspominam o nich dlatego, że miało tu miejsce coś bardzo ciekawego i niespotykanego, jeżeli chodzi o ataki seryjnych morderców. Ramirez zakrada się w nocy do domu państwa Petersen i wchodzi do ich sypialni.

Wyciąga pistolet i strzela. Jednak Christopher i Virginia przeżywają atak. Mało tego, Christopher zrywa się z łóżka i zaczyna gonić Ramireza. Niestety jednak obrażenia, których doznał w ataku powodują, że Ramirez ucieka. Śledczy Calrilo i Serrano ustalają modus operandi Nocnego Łowcy, czyli jego sposób działania. Ataki polegały na tym, że morderca starał się jak najszybciej usunąć z drogi przeszkodę, czyli mężczyznę, aby dotrzeć do swojego celu, czyli kobiety, która była głównym obiektem jego fantazji. Jest sierpień 1985 roku i napięcie społeczne maleje, ponieważ ulice patrolowane są przez policję. Morderca nie ma jednak zamiaru przestać mordować. Demony nie chcą siedzieć cicho. Żądają krwi ofiar.

Żądają morderstw. Kradzionym samochodem Richard wyjeżdża do San Francisco, gdzie już 18 sierpnia dokonuje kolejnego morderstwa. Ofiary to chińskie małżeństwo. Nocny Łowca zakrada się do ich domu przez okno. Ludzi zastałych w środku morduje, natomiast dom plądruje Na ścianie wypisuje szminką słowa Jack Knife pochodzące z piosenki The Ripper zespołu Judas Priest. Opinia publiczna naciska. Burmistrz miasta Bay podaje w mediach szczegóły polowania na Nocnego Łowcę, co strasznie wkurza detektywów zajmujących się sprawą, ale o dziwo pomaga to bardzo w sytuacji, ponieważ na policję zgłasza się wielu świadków, którzy widzieli Night Stalkera. Nocny Łowca zostaje określony postacią gorszą niż z powieści Stephena Kinga. Dlaczego? Bo jest prawdziwy.

Niedługo potem młody informatyk oraz jego narzeczona spokojnie spali w swoim domu, gdy nagle obudził ich huk wystrzału z pistoletu. Dziewczyna odruchowo odwróciła się do partnera i ze zgrozą odkryła, że jest ciężko ranny. Zanim zdała sobie sprawę z tego, co się dzieje, ktoś nagle chwycił ją za włosy i brutalnie wyciągnął do drugiego pokoju. Był to wysoki, chudy, ciemnowłosy mężczyzna przypominający urodą Hiszpana. Jego oddech obrzydliwie śmierdział. Mężczyzna zaczął wiązać kobietę krawatem i dopytywać się, czy wie, kim on jest. Przyznał się, że jest znanym z telewizji i gazet Nocnym Łowcą. Był z tego dumny. Po tym, jak związał kobietę, zaczął plądrować mieszkanie. Jednak bardzo szybko odkrył, że nie ma w tym mieszkaniu nic, co mógłby z łatwością wynieść.

Był z tego powodu niesamowicie wściekły. Jego wściekłość była tak wielka, że kilkukrotnie brutalnie zgwałcił kobietę. Aby ratować siebie i aby ratować swojego ciężko rannego ukochanego, kobieta postanowiła wyjawić oprawcy miejsce przechowywania pieniędzy i biżuterii. Była przerażona, kiedy jej oprawca zaczął na nią krzyczeć i kazał jej przysięgać na szatana, że nie okłamuje go. Jej przerażenie jeszcze bardziej wzrosło, kiedy po zrabowaniu skrytki mężczyzna ponownie zaczął na nią krzyczeć i szarpać ją za włosy i kazał jej wyznawać miłość szatanowi. Potem kilkukrotnie zgwałcił ją i wykorzystał oralnie, a potem zniknął. Kiedy kobieta doszła do siebie, wezwała policję. W tym samym czasie, kiedy to się działo, w sąsiedztwie pewien młody chłopak naprawiał motor w garażu. W pewnym momencie zobaczył podejrzanie wyglądającego mężczyznę, do którego należał samochód na podjeździe młodego informatyka i jego narzeczonej. Przezornie zapisał numery samochodu.

Po pewnym czasie od tego zdarzenia Ramirez porzucił ten samochód, w którym to znaleziono odciski jego palców. Dzięki skomputeryzowanej bazie danych, która właśnie została wprowadzona do pamięci, można było porównać jego odciski palców oraz odciski palców z miejsca zbrodni, która była znana już z ataków Nocnego Łowcy i dzięki temu udało się ustalić jego personalia. Udało mi się natrafić na dwie wersje złapania Richarda Ramireza. W jednej z nich kupował on cukierki w sklepie, w którym został rozpoznany, a bardziej prawdopodobna, moim osobistym zdaniem dzięki materiałowi zdjęciowemu mówi o tym, że tydzień po ataku na informatyka i jego dziewczynę Richard szukał nowego samochodu w dzielnicy hiszpańskiej. W obu wersjach jest to dzień 31 sierpnia 1985 roku. Więc jesteśmy w Los Angeles, dzielnica hiszpańska. Richard idzie ulicą i dostrzega czerwonego Forda Mustanga stojącego na podjeździe jednego z samochodów. Uznaje, że jest to jego szczęśliwy dzień, ponieważ w środku znajdują się kluczyki. Kiedy wsiada i odpala stacyjkę, nie wie o tym, że pod samochodem znajduje się jego właściciel, który właśnie dokonywał napraw. 56-letni Faustino Pinon, słysząc rozruch swojego ukochanego samochodu, wyskakuje spod auta i łapie złodzieja przez okno za szyję.

Ramirez zaczyna krzyczeć, że ma broń, ale Pinon postanawia bronić swojego ukochanego wozu. Złodziej próbuje odjechać, lecz właściciel nie chce go puścić. W efekcie uderzają samochodem w ogrodzenie oraz garaż. Być może z powodu postępującej dewastacji auta, a być może z niepohamowanej wściekłości, a być może wszystko naraz, Pinon wyciąga Ramireza z Mustanga i rzuca nim o ziemię. Nocny Łowca jednak szybko podnosi się i ucieka na drugą stronę ulicy, gdzie w samochodzie siedzi pani Angelina de la Torres. Nocny Łowca zaczyna grozić jej bronią i śmiercią, jeżeli natychmiast nie odda mu kluczyków. Kobieta zaczyna wrzeszczeć o pomoc, co okazuje się bardzo skuteczne, ponieważ słyszą ją sąsiedzi oraz jej własny mąż. Wszyscy ruszają na ratunek, a jeden z sąsiadów przytomnie wzywa policję. Inny rozpoznaje w napastniku atakującym panią de la Torres poszukiwanego Nocnego Łowcę. Widząc zbliżających się mężczyzn uzbrojonych w sztachety od płotu, Ramirez rusza do ucieczki.

Po chwilowym pościgu nagle staje i zaczyna się szaleńczo śmiać, pokazywać mężczyznom nawet język. Udaje szaleńca. Mi się osobiście wydaje, że nawet nie musiał, bo i tak był szalony, ale może chciał po prostu coś ugrać. Na chwilę udaje mu się zaskoczyć mężczyzn, jednak pan Torres stracił cierpliwość i uderzył Nocnego Łowcę w głowę. Nocny Łowca wywraca się, co umożliwia członkom pościgu unieruchomienie go aż do czasu przyjazdu policji. Kiedy policjanci zgarnęli Nocnego Łowcę do radiowozu, widać było, że był nie tylko wściekły, ale i przerażony. Richard Leiva Munoz Ramirez, zwany też Nocnym Łowcą, oskarżony został o 43 przestępstwa, w tym 13 zabójstw. Obrona odwoływała się w sumie cztery lata. Po 55 dniach, podczas których zeznawało ponad 165 osób, 20 września 1989 roku uznano go za winnego 13 zabójstw, pięciokrotne usiłowanie zabójstwa, 11 napaści seksualnych i 14 włamań. Marzący o karierze, jaką dziś moglibyśmy śmiało nazwać celebrycką Ramirez pojawiał się w sądzie w ciemnych okularach.

W swoich wypowiedziach bardzo często wspominał i nawiązywał do szatana oraz prezentował reporterom do zdjęć pentagram znajdujący się na jednej z jego dłoni. Bardzo się cieszył, kiedy odkrył, że jest cytowany w mediach. Koniecznie chciał wiedzieć, czy są o nim pisane książki oraz czy w Hollywood pojawił się już pomysł nakręcenia o nim filmu. W listopadzie 1989 roku, podczas rozprawy karnej Ramirez został skazany na 196 lat pozbawienia wolności oraz 19-krotną karę śmierci w komorze gazowej. Do swojego mrocznego image'u satanisty dołożył stosowną mowę. Posłuchajcie. Nie rozumiesz mnie. Nie oczekuję tego od ciebie. Nie jesteś do tego zdolny. Jestem poza twoim doświadczeniem.

Jestem poza dobrem i złem. Legiony nocy, nocna rasa nie powtarzają błędów nocnego patrolu i nie okazują litości. Zostanę pomszczony. Lucyfer mieszka w każdym z nas. W późniejszych słowach Ramirez potępił urzędników, nazwał ich kłamcami, hejterami oraz pasożytniczymi robakami i cały czas powtarzał, że został źle zrozumiany. Richard Ramirez żyje do dnia dzisiejszego i czeka na wykonanie wyroku w więzieniu San Quentin. Jego prawnicy cały czas odwołują się, dzięki czemu kara przeciągana jest w czasie. Apelacje stanowe złożone przez prawników zostały odrzucone. Wciąż przysługują mu apelacje federalne, jednak obrońca Ramireza być może nie będzie o nie wnioskował, jeżeli egzekucje w San Quentin nie zostaną wznowione. Natomiast jeśli zostaną wznowione, rozpatrzenie tych apelacji prawdopodobnie zajmie kolejne dwa lata.

I w skrócie oznacza to, że Ramirez nie zostanie stracony co najmniej do roku 2015. W trakcie swojej odsiadki Ramirez zyskał niesamowitą popularność w Stanach Zjednoczonych i bardzo dużą część jego fanów stanowią sataniści. Cieszy się też ogromnym powodzeniem u kobiet. W 1985 roku, po aresztowaniu skontaktowała się z Richardem listownie niejaka Doreen Lioy, będąca 41-letnią redaktorką, która podobno ma 152 IQ, w co ja osobiście szczerze wątpię. Napisała do Ramireza ponad 85 listów, a on sam oświadczył się jej w roku 1988. Przepisy więzienne opóźniały ich ślub, a Richarda odwiedzało bardzo wiele kobiet. Niektóre z nich nawet chciały bić się z Doreen o Richarda, ale ona jest bardzo twardą osobą. Pytanie rodzi się takie: dlaczego Doreen? Co spowodowało, że właśnie jej z tych wielu kobiet Nocny Łowca postanowił się oświadczyć? Doreen twierdzi, że jest dziewicą i prawdopodobnie zostanie nią do śmierci, ponieważ skazańcy idący na śmierć w San Quentin nie mają prawa do prywatnych spotkań.

Ceremonia ślubna odbyła się 3 października 1996 roku w sali widzeń więzienia San Quentin. Na ślubie obecni byli najbliżsi młodej pary. Co ciekawe, Richard Ramirez miał ochrzanić swoją bratanicę, że ubrała krótką sukienkę i przez to zwraca na siebie uwagę innych więźniów. Cała ceremonia miała charakter cywilny. Panna młoda była w prostej sukience, a pan młody w zdzianku więziennym. Tutaj jest ciekawostka, jeżeli chodzi o obrączki, ponieważ Doreen nosi obrączkę złotą, ponieważ jest katoliczką, natomiast Richard nosi platynową, ponieważ uważa, że sataniści nie mogą nosić złota. Oczywiście, co Doreen robi z Richardem? Oprócz tego, że nie robi nic, wiecie. Dlaczego ona jest jego żoną? Dlaczego się na to zdecydowała?

Otóż Doreen nie wierzy w zarzuty postawione dziś już 53-letniemu Ramirezowi. Uważa też, że łączy ich niekończąca się miłość i planuje popełnić samobójstwo, kiedy będzie wykonywany na nim wyrok. Jak wiecie, zadeklarowana katoliczka i samobójstwo. No, kontrowersyjne. Richard Ramirez nie chciał, by jego adwokat błagał o jego życie. Ciekawe czy kiedy będzie miała miejsce jego egzekucja, też będzie taki odważny? Czy pomoże mu szatan? A może demony, które go opętały? Jak widać, Ramirezowi nie powodzi się źle w więzieniu. Mogę jeszcze dodać na koniec, że w 2003 roku w więzieniu San Quentin miał miejsce koncert Metalliki, na którym Ramirez był.

W internecie natomiast można kupić rysunki autorstwa Nocnego Łowcy. Ja osobiście trafiłam na rysunek przedstawiający dalmatyńczyka z bajki „101 dalmatyńczyków”. Można ten obrazek zakupić sobie za 75 dolarów. Ja osobiście nie jestem zainteresowana. Może ktoś z was chciałby coś takiego kupić? Poszperajcie, poszukajcie, na pewno to znajdziecie. Zachęcam was do oglądnięcia wywiadów i wystąpień Richarda Ramireza, które można sobie zobaczyć na YouTubie, szczególnie wywiadu, który znajdziecie, jeżeli wpiszecie „The Night Stalker serial killer Richard Ramirez interview”. Muszę wam powiedzieć szczerze, że widząc, jakich zbrodni dokonał ten człowiek, oglądanie tego wywiadu robi niesamowite wrażenie. Naprawdę. Mnie się osobiście dziwnie zrobiło, ale powiem wam, że większe wrażenie na mnie zrobił wywiad przeprowadzony z Tedem Bundym.

Dlaczego? O tym dowiecie się w audycji następnej. Zapraszam, Persefona. Wyznawcy szatana, członkowie sekt, niewolnicy tajemniczych głosów zaświatów, do cna źli ludzie. Krwawy podwieczorek. Audycję przygotowała Persefona dla Radia Paranormalium. Pomoc oraz wypowiedź Ramireza: Ivellios. W audycji wykorzystano cover utworu „Night Prowler” z repertuaru AC/DC. Jeśli chcesz o coś zapytać, skontaktuj się ze mną na forum Radia Paranormalium pod adresem radio.paranormalium.pl.