W lutym 1855 roku mieszkańcy Devon doświadczyli niezwykłego zjawiska, które do dziś budzi kontrowersje i fascynację. Na polach wokół rzeki Exe pojawiły się tajemnicze ślady, przypominające odciski kopyt, które prowadziły wzdłuż domów, przez ogrody, a nawet na dachy budynków. Relacje świadków, w tym pastora i lokalnych duchownych, opisują niepokój społeczności oraz różnorodne teorie na temat ich pochodzenia – od kangurów po borsuki.
Zylfion, roślina niegdyś ceniona przez starożytnych Greków i Rzymian, stanowi fascynujący temat badań botanicznych i historycznych. Jej wizerunek zdobił monety z Cyreny, a jej wszechstronność kulinarna i lecznicza przyczyniła się do znacznych zysków handlowych. Mimo że zylfion zyskał na popularności, jego nadmierne wykorzystywanie doprowadziło do niemal całkowitego wyginięcia do IV wieku naszej ery. Obecnie naukowcy, tacy jak dr Karl Shuker, starają się rozwikłać zagadkę tej rośliny, wskazując na możliwe związki z innymi gatunkami, co sprawia, że historia zylfionu wciąż pozostaje nieodkryta.
