Od czasów filozofa greckiego Demokryta (ok. 450 p.n.e.) znane jest pojęcie atomów, najmniejszych cząsteczek materii, z których składa się wszystko co istnieje. Wyobrażano je sobie jako maleńkie, twarde - niepodzielne kuleczki, coś jakby minikulę bilardową z naszych czasów. Pojęcie atomu przetrwało aż do XIX wieku, czyli prawie dwa tysiące pięćset lat i stanowiło nie tylko bazę dla materialistycznego światopoglądu, lecz weszło także do nauki fizyki jako jedno z jej podstawowych pojęć.

Ale przed stu laty zaczęto atom „rozbijać” na części składowe. Okazało się wtedy, że nie jest to żadna niepodzielna kuleczka, lecz jakby miniaturowy układ planetarny, składający się z jądra i krążących wokół niego elektronów. Jądro też „rozbito” i znaleziono jego składniki: protony, neutrony oraz inne (dotąd wyodrębniono już kilkadziesiąt cząstek tzw. elementarnych). Tak więc stale „kopano się” w głąb materii i próbowano sięgnąć jej dna, usiłując znaleźć podstawową cegiełkę, z której zbudowane jest wszystko: gwiazdy, planety, ziemia, atomy. Do czego w tych poszukiwaniach doszliśmy? - zapytuje Andrzej Donimirski w artykule zamieszczonym na łamach "Nieznanego Świata" w nr 02/1993.

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Czy istnieją dwa rodzaje rzeczywistości, a dusza i ciało stanowią różne manifestacje tej samej substancji?

Prezentujemy archiwalny artykuł pt. "Odwrócony obraz", autorstwa Andrzeja Donimirskiego, opublikowany na łamach "Nieznanego Świata" w numerze styczniowym z roku 1992.

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Czym jest świat na zewnątrz nas według naszych przodków? Jak według owych przekazów wygląda struktura, na której oparta jest nasza rzeczywistość? Reprezentowana przez jedność świata materii i świata ducha? Oraz co z tym wszystkim ma wspólnego krzyż obrysowany kołem, Pitagoras, Leonardo da Vinci, Indianie i ceremonia Peyote?

(rozwiń opis)

(zwiń opis)