Żyjemy sobie na Ziemi spokojnie, od tysiącleci nie zaznawszy żadnej większej kosmicznej tragedii. Ostatnio coraz więcej pisze się o asteroidach muskających Ziemię oraz niespokojnym słońcu. Wielu internautów bagatelizuje ten problem jako "medialny straszak", jednak niewątpliwie kosmiczna katastrofa pewnego dnia nadejdzie... co wtedy?

Co z zagrożeniem ze strony asteroid, o którym mówi się najwięcej? W jaki sposób potencjalny "impakt" może wpłynąć na los cywilizacji czy nawet życia na Ziemi?

Drugie potencjalne kosmiczne zagrożenie to superburza słoneczna, podobna do tej z 1859 r. Czym dziś grozi jej powtórka? Czy to prawda, że takie wydarzenie mogłoby zatrzymać naszą cywilizację w biegu?

Dużo mówi się o zderzeniach Ziemi z fragmentami komet. Dlaczego są one aż tak niebezpieczne i do czego mogłoby to dziś doprowadzić?

Istnieją też mało znane zagrożenia kosmiczne. Jednym z nich jest wejście Ziemi w chmurę kosmicznego pyłu. Co oznaczałoby to dla naszej planety?

Kolejne niebezpieczeństwo to rozbłyski gamma, które mogą odrzeć naszą planetę z atmosfery. Istnieje pogląd, że jedna z potencjalnych supernowych może wyemitować rozbłysk, który pewnego dnia trafi w naszą planetę. Co wtedy?

Istnieją zagrożenia w większej skali, których niesposób uniknąć. Pierwsze to zderzenie naszej galaktyki z Andromedą. Drugie - śmierć Słońca. Jakie będą ich konsekwencje dla nas, jeśli jeszcze będziemy istnieć?

W audycji udział wzięli:
Chris Miekina, www.nowaatlantyda.com/">N... Atlantyda
Marek Marcinkowski, astronom
Marek Żelkowski, pisarz science-fiction, publicysta, współpracownik "Nieznanego Świata", współgospodarz Bibliotekarium oraz redaktor www.bibliotekarium.pl/">B...
Piotr Cielebiaś, www.nieznanyswiat.pl/">Ni... Świat, współprowadzący debatę
Marek Sęk "Ivellios", www.paranormalium.pl/">Ra... Paranormalium, współprowadzący i opiekun techniczny debaty

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Spekulatywny mechanizm panspermii mógłby wyjaśniać, jak uformowało się życie na Ziemi i w jaki sposób może ono istnieć gdzieś w naszym układzie słonecznym i poza nim. Okazuje się, że rozpoczynając podróże na kawałkach skał wystrzelonych w kosmos przez uderzenia meteorytów lub prześlizgując się w przestrzeni na powierzchni komety, "życie takie jakie znamy" posiada zdumiewający talent do przetrwania w najbardziej ekstremalnych środowiskach.

Co jednak gdyby gatunek ludzki potrafił celowo wystrzeliwać sondy kosmiczne wyposażone w małe biologiczne "zestawy startowe" w kierunku układów gwiezdnych, które przypuszczalnie posiadają potencjał do utrzymania życia? Tutaj mamy go sporo, czyż więc nie jest naszym obowiązkiem rozprzestrzenienia naszego ziarna pośród gwiazd?

(rozwiń opis)

(zwiń opis)