Lektury Paranormalium (audiobooki)

Dźwiękowa wersja książki Andrzeja Donimirskiego poświęconej pytaniu, czy człowiek żyje tylko raz, oraz związanym z nim hipotezom o życiu po życiu, życiu przed życiem, reinkarnacji, zjawiskach OB/OOBE, doświadczeniach bliskości śmierci, parapsychologii i tzw. polu biologicznym. Autor od początku zaznacza, że nie formułuje ostatecznych rozstrzygnięć, lecz porządkuje i omawia wybrane teorie, relacje i badania z pogranicza nauki, filozofii i religii. Punkt wyjścia stanowi krytyka ograniczeń tradycyjnego, mechanistycznego obrazu świata oraz sugestia, że współczesna fizyka, biologia i psychologia otworzyły przestrzeń do myślenia o rzeczywistości w sposób bardziej wielowymiarowy. W pierwszej części książki autor omawia zjawiska, które według części badaczy mogą wskazywać na istnienie „życia po życiu”. Dużo miejsca poświęca doświadczeniom osób przeżywających śmierć kliniczną i relacjom ludzi, którzy twierdzą, że opuszczali ciało, widzieli je z zewnątrz, przenikali przez materię, poruszali się myślą i spotykali zmarłych lub istoty świetliste. Przywoływane są też klasyczne elementy tych przeżyć: ciemny tunel, jasne światło, spokój, brak bólu, panoramiczny przegląd własnego życia, poczucie kontaktu z inną rzeczywistością oraz trudność w przekazaniu tego, co się wydarzyło. Autor zestawia takie relacje z opisami z Tybetańskiej Księgi Zmarłych, z poglądami Platona i z dawnymi intuicjami religijnymi oraz filozoficznymi, sugerując, że współczesne świadectwa mogą częściowo potwierdzać bardzo stare wyobrażenia o człowieku i śmierci. Istotnym wątkiem jest też próba naukowego objaśnienia tych zjawisk. Autor przedstawia hipotezy, według których świadomość mogłaby być powiązana z polem elektromagnetycznym lub innym subtelnym nośnikiem informacji, który po śmierci lub w stanach granicznych oddziela się od ciała. Omawia także koncepcję „ciała energetycznego” i przywołuje doświadczenia związane z fotografią Kirliana, interpretowaną przez niektórych jako obraz aury lub bioplazmy. Zwraca uwagę na przekonanie, że organizmy żywe emanują szczególnym polem, które reaguje na stan zdrowia, emocje i kondycję psychiczną. W tym samym nurcie omawia również próby leczenia przez nakładanie rąk, diagnostykę biopolową oraz możliwość oddziaływania na odległość. Osobny rozdział poświęcono stanowi OB, rozumianemu jako wyjście poza ciało. Autor zestawia liczne relacje osób, które przeżywały takie doświadczenia podczas snu, wypadków, operacji, silnego stresu lub w stanie granicznym. Powtarzają się w nich podobne elementy: oddzielenie od ciała fizycznego, niewidzialność, poruszanie się bez wysiłku, przenikanie przez ściany i drzwi, obserwowanie własnego ciała z zewnątrz oraz wrażenie, że myśl natychmiast przenosi do wybranego miejsca. W tym kontekście przytoczono świadectwa osób, które twierdziły, że mogły widzieć, jak wyglądały, słyszeć rozmowy lekarzy, a nawet przemieszczać się na duże odległości. Autor uznaje, że podobieństwo tych relacji trudno wyjaśnić samą halucynacją, choć jednocześnie podkreśla, że badania są dopiero wstępne i nie pozwalają na pełny opis zjawiska. Wiele miejsca zajmuje też analiza doświadczeń bliskości śmierci opisana przez Raymonda Moody’ego i Michaela Saboma. Autor przypomina, że w takich relacjach występują najczęściej: poczucie opuszczenia ciała, wejście w tunel, kontakt ze światłem, spotkanie z bliskimi zmarłymi, odczucie spokoju i miłości, a czasem także panoramiczny przegląd życia. Przywołane są konkretne świadectwa pacjentów po zawale, wypadkach i operacjach, którzy twierdzili, że z zewnątrz obserwowali własną reanimację, rozmawiali z istotą świetlistą albo widzieli scenerie przypominające zaświaty. Autor zaznacza, że najbliższe medycynie wyjaśnienie mówi o przejściowym stanie granicznym, a nie o pełnej śmierci biologicznej, ale jednocześnie wskazuje na relacje, które zdają się wykraczać poza zwykłe zaburzenia świadomości. Kolejny blok tematyczny dotyczy parapsychologii lat siedemdziesiątych. Autor przypomina, czym według ówczesnych badaczy miały być telepatia, jasnowidzenie, psychokineza, radiestezja czy inne formy percepcji pozazmysłowej. Omawia eksperymenty prowadzone w Związku Radzieckim, USA, Kanadzie, Czechosłowacji, Francji i innych krajach, a także próby wykrywania elektromagnetycznego nośnika tych zjawisk. Przywołuje badania z kartami Zenera, eksperymenty z wpływem na rośliny, próbami przesyłania emocji, rejestracją aktywności mózgowej i obserwacjami nad osobami uznawanymi za obdarzone szczególnymi zdolnościami. W tym ujęciu psychika okazuje się zdolna do wyłamywania się z klasycznego rozumienia czasu i przestrzeni, zwłaszcza w sytuacjach granicznych i silnie emocjonalnych. Ważną część stanowi także wątek tzw. pola biologicznego, rozwijany przede wszystkim na podstawie wypowiedzi radzieckich uczonych cytowanych przez autora. Pojawia się tu przekonanie, że każdy organizm emituje specyficzne pole informacji i energii, które można badać, mierzyć i wykorzystywać w diagnostyce oraz terapii. Autor przytacza opinie, według których pole to ujawnia się jako aura, reaguje na zdrowie, emocje i wolę człowieka, a także może oddziaływać na rośliny, minerały i inne osoby. W tej perspektywie mowa jest o „korekcji pola biologicznego”, o leczniczym wpływie ekstrasensów, o możliwości odczytywania historii chorób z wizerunków ludzi, a nawet o kontakcie z „bankiem pamięci” obejmującym ślady istnienia żyjących i zmarłych istot. Druga część książki poświęcona jest reinkarnacji i życiu przed życiem. Autor przedstawia dawną doktrynę Wschodu, zwłaszcza hinduizmu i buddyzmu, według której człowiek wielokrotnie wciela się na nowo, aby stopniowo doskonalić osobowość i spłacać karmiczne zobowiązania. Wyjaśnia, że w tym ujęciu obecne życie jest tylko etapem dłuższego procesu, a charakter, uzdolnienia i moralne skłonności mają być skutkiem wcześniejszych wcieleń. Omawia również pojęcie karmy jako prawa przyczyny i skutku, które obejmuje nie tylko czyny, ale też myśli, pragnienia i intencje. W tej logice cierpienie, nierówności losu i różnice między ludźmi stają się konsekwencją wcześniejszych działań, a celem rozwoju jest wyzwolenie z kręgu narodzin i śmierci. Autor przywołuje szeroki materiał z badań nad rzekomymi wspomnieniami z poprzednich wcieleń. Najważniejszą postacią jest Ian Stevenson, który zbierał relacje dzieci pamiętających wcześniejsze życie i weryfikował szczegóły historyczne, geograficzne oraz rodzinne. Wspomniane są przykłady dzieci z Indii, Alaski, Brazylii czy Libanu, które miały podawać miejsca zamieszkania, nazwiska, okoliczności śmierci i cechy fizyczne odpowiadające dawnym urazom. Przytoczono też historię Williama George’a z Alaski i małego Williama, który miał przejąć pamięć i cechy zmarłego dziadka, a także przypadek Jasbira z Indii, opowiadającego szczegółowo o poprzednim życiu, rodzinie i śmierci. W dalszej części pojawiają się przykłady takich jak Shanti Devi, Edgar Cayce, Serge Lama, Virginia Tighe, Jane Evans czy inni badani przez hipnoterapeutów i badaczy reinkarnacji. Wątek reinkarnacyjny łączy się z hipnozą i regresją. Autor omawia prace Alexandra Cannona, Thorwalda Detlefsena, Helen Wambach i innych terapeutów, którzy pod hipnozą prowadzili pacjentów do wcześniejszych etapów życia, a czasem – jak twierdzili – do poprzednich wcieleń. Relacjonowane są seanse, w których pacjenci opisywali dawne epoki, zawody, stroje, języki, lokalne zwyczaje, wojny, rodzinne powiązania i śmierć. Część tych danych miała zostać później potwierdzona historycznie. Autor podkreśla jednak, że hipnoza może też uruchamiać sugestię, fragmenty pamięci i ukryte skojarzenia, więc nie wszystkie relacje da się traktować jako dowody. Mimo to wskazuje na zaskakującą zbieżność wielu świadectw, zwłaszcza jeśli chodzi o stan pomiędzy wcieleniami: ciemność, bezcielesność, spokój, poczucie bycia „samą myślą” lub czystą energią. W końcowych partiach książki autor rozważa możliwe naukowe modele wyjaśniające reinkarnację i zjawiska pokrewne. Jedna z hipotez zakłada, że świadomość jest funkcją, a nie własnością samej materii mózgowej, i że może istnieć subtelny nośnik informacji, który po śmierci odłącza się od ciała i łączy z nowym organizmem. Inna koncepcja opisuje dwa porządki rzeczywistości: świat zmysłowy, oparty na oddzielnych rzeczach, czasie i przestrzeni, oraz rzeczywistość bardziej fundamentalną, w której wszystko jest powiązane i dostępne bezpośrednio, a czas i przestrzeń tracą znaczenie. W tym ujęciu doświadczenia mistyczne, OB, telepatia i wspomnienia z wcześniejszych wcieleń byłyby przejawami chwilowego dostępu do głębszego poziomu bytu. Całość kończy się refleksją, że nauka wciąż nie potrafi odpowiedzieć na podstawowe pytania o naturę świadomości, sens istnienia i miejsce człowieka we wszechświecie. Autor podkreśla, że badania nad reinkarnacją, życiem po życiu, polem biologicznym i innymi zjawiskami granicznymi są nadal niepełne, ale mogą rozszerzyć rozumienie człowieka i świata. Nie daje ostatecznej odpowiedzi na tytułowe pytanie, lecz sugeruje, że realność może być znacznie bogatsza niż to, co dostępne jest naszym zmysłom i współczesnym modelom naukowym.

(rozwiń streszczenie)

(zwiń streszczenie)

Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.