Choć dziś to pytanie wydaje się być nieco nie ma miejscu, przez długi okres uczeni i medycy twierdzili, że głowa jeszcze przez krótki czas po zgilotynowaniu zachowuje świadomość. Co więcej, wielokrotn... (rozwiń opis)

Choć dziś to pytanie wydaje się być nieco nie ma miejscu, przez długi okres uczeni i medycy twierdzili, że głowa jeszcze przez krótki czas po zgilotynowaniu zachowuje świadomość. Co więcej, wielokrotnie próbowano to zweryfikować, poddając głowy skazańców różnego rodzaju eksperymentom. Co udało się dzięki nim ustalić? I co poczuł malarz A.J. Wiertz, kiedy wprowadzono go w transie w rolę skazanego leżącego tuż pod ostrzem gilotyny?

O Adolfie Hitlerze w Argentynie i IV Rzeszy, a na koniec słów kilka o Watykanie i o walce wewnątrz kościoła. Gościem audycji był Igor Witkowski, dziennikarz zajmujący się najnowszą techniką wojskową o... (rozwiń opis)

O Adolfie Hitlerze w Argentynie i IV Rzeszy, a na koniec słów kilka o Watykanie i o walce wewnątrz kościoła. Gościem audycji był Igor Witkowski, dziennikarz zajmujący się najnowszą techniką wojskową oraz historią II wojny światowej i ufologią.

W 1957 roku Gordon Cooper był członkiem elitarnej grupy pilotów testowych w amerykańskiej Bazie Sił Powietrznych Edwards w Kaliforni, zaangażowanym w zaawansowane projekty, w tym w instalację systemu ... (rozwiń opis)

W 1957 roku Gordon Cooper był członkiem elitarnej grupy pilotów testowych w amerykańskiej Bazie Sił Powietrznych Edwards w Kaliforni, zaangażowanym w zaawansowane projekty, w tym w instalację systemu precyzyjnego lądowania.

Cooper wspominał: "Ekipa rejestrująca filmowała instalację, gdy nagle zauważyli spodek. Sfilmowali go jak przeleciał nad ich głowami, następnie zawisł, wysunął trzy nogi do lądowania, a następnie powoli zszedł w dół, by wylądować na wyschniętym jeziorze! Członkowie ekipy byli profesjonalnymi kamerzystami, więc jakość obrazu była bardzo dobra. Zespół filmujący zbliżył się do obiektu na odległość 20 do 30 jardów, cały czas filmując. Był to klasyczny spodek, srebrzyście świecący, gładki, średnicy około 30 metrów. Było jasne, że był to pojazd obcych. Gdy kamerzyści zbliżyli się jeszcze bliżej, obiekt odleciał".

Pod koniec sierpnia 1981 roku trzech mężczyzn i dwie kobiety jechało na zachód z górzystej okolicy znajdującej się na wschód od Hamilton w kanadyjskiej prowincji Ontario i na południe od Jeziora Ontar... (rozwiń opis)

Pod koniec sierpnia 1981 roku trzech mężczyzn i dwie kobiety jechało na zachód z górzystej okolicy znajdującej się na wschód od Hamilton w kanadyjskiej prowincji Ontario i na południe od Jeziora Ontario. Pogoda była dobra, świeciło słońce. W pewnym momencie, gdzieś w połowie drogi do Hamilton, jeden z pasażerów samochodu ujrzał przez okno dziwny pojazd i, krzycząc, powiadomił współpasażerów o tym, co zobaczył. Pojazdem był obiekt w kształcie spodka z kopułą, koloru czerwono-pomarańczowego, posiadający w swojej dolnej części wiele żółtych świateł. W odpowiedzi na pytanie o rozmiar obiektu, świadek (która sporządziła raport) odpowiedziała, że średnicą obiekt dorównywał ok. 3-4 samochodom, wysokością zaś - 3 samochodom (choć jest to tylko przypuszczenie). Kończąc tę odpowiedź, stwierdziła, że "nie był to mały pojazd".