Portal Infra zaprasza. Leksykon ufologiczny.
Witam w audycji serwisu www.infra.org.pl pod tytułem Leksykon Ufologiczny. Mówi
Michał Kuśnierz. W programie
opowiadam o poszczególnych hasłach związanych z ufologią. W tym odcinku przyszedł
czas na literkę G, a będzie to G jak Greifswald. Greifswald to
miasto w północnych Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie.
Jego polska historyczna nazwa to Gryfia. Dlaczego chcę
o nim mówić? Otóż to tu w sierpniu 1990 roku wielu świadków miało możliwość
obserwacji manifestacji świetlnych kul.
Zjawisko to trwało na tyle długo, że udało się udokumentować je w postaci zdjęć i
nagrań. Między godziną 20:30 a 21
ukazały się na niebie dwie grupy świateł, z których każda składała się z siedmiu
świecących kul. Pierwsza grupa przypominała kształtem literę Y.
Czterdziestu uczniów oraz nauczyciel spędzający wakacje w Mukran na Rugii podczas
wieczornego ogniska zauważyli dziwne światła. Obiekty
znajdowały się pod zasłoną chmur, które rozmieszczone były wówczas na wysokości od
dwóch i pół tysiąca metrów do sześciu tysięcy
metrów i sprawiały wrażenie, że poruszają się razem z wiatrem w kierunku południowo
zachodnim. Gdy po piętnastu minutach pierwsza grupa świateł
zniknęła, druga pozostała widoczna przez następny kwadrans. Inny świadek, pilot z
Greifswald, opisał to w następujący sposób:
„Widziałem, jak z pewnej odległości nadleciała kula światła prosto w kierunku
formacji. Ta kula nie świeciła tak jasno jak inne. Leciała bardzo szybko, być
może nawet z prędkością dźwięku, choć mogła być trzy, cztery razy szybsza. Gdy
wleciała w formację kul, zatrzymała się raptownie i zaczęła
emitować intensywniejsze światło”. Kolejnymi świadkami byli członkowie rodziny
Ladwig. Według nich kilka mniejszych obiektów oddaliło się od
formacji, zatrzymało na chwilę, a następnie do niej powróciło. O godzinie 20:47
świadkowie zauważyli dziwny błysk w odległości kilkuset
metrów od formacji przypominający pocisk ziemia-powietrze. Sugerować to mogło, że w
tym rejonie odbywają się manewry wojskowe. Około
21 obiekty jeden po drugim zaczęły gasnąć, lecz pięć minut później znowu pojawiły
się na niebie, jednak trochę dalej, w kierunku
północno-wschodnim. Tworzyły taką samą formację, choć były jaśniejsze niż przedtem.
Inny świadek, fizyk o nazwisku Sven Helm,
obserwował razem z żoną, jak grupa świateł znika. Świadkowie postanowili udać się za
nimi. „Gdy tylko ruszyliśmy samochodem, pojawiły się na nowo. Dokładnie w
tej samej formacji, ale były jakby jaśniejsze. Może znajdowały się bliżej. Wyglądały
jak lampy, które po zapaleniu zyskują na intensywności światła” —
mówił. Zaskoczony mężczyzna zatrzymał samochód, aby przez następne dziesięć minut
obserwować to zjawisko. Niebawem światła zniknęły, nie zmieniając
swego układu. Zgaśnięcie i pojawienie się świateł na nowo obserwowano nawet w
oddalonej o sto kilometrów od miejsca obserwacji Nowej
Brandenburgii. Materiały o tym przypadku zbierali członkowie grupy MUFON CES z
Hilbrandem von Ludwigerem na czele. MUFON CES to
środkowoeuropejska filia największej amerykańskiej organizacji ufologicznej. Sprawa
nie była łatwa. Był rok 1990, krótko po upadku
muru berlińskiego. Żeby skontaktować się z MUFONEM, świadkowie musieli dzwonić z
budek telefonicznych, często przeliczając się w kosztach, gdyż rozmowy na Zachód
były nadal bardzo drogie. MUFON CES zwrócił się także z zapytaniem do wojska na
temat posiadanych przez nie flar, które były jednym z możliwych wytłumaczeń
obserwacji.
Były komendant sił powietrznych Berger oświadczył, że armia rosyjska w tym czasie
już wycofała stamtąd swoje wojska, a NRD nie posiadało pocisków
oświecających, które palą się dłużej niż kwadrans. Zdarzeniem z Greifswaldu
zainteresowała się także ufologiczna organizacja CENAP, której udało się
zgromadzić kilka wartościowych relacji mogących wyjaśnić to, co zaszło tam w
rzeczywistości. Niejaki Kollat przy perkutra znajdował
się tamtego wieczora na morzu w pobliżu Rugii, kiedy na niebie zobaczył coś, co było
mu znane od dawna. Race na spadochronach. Należały może do szwedzkiej
albo polskiej marynarki. „Takie coś mieliśmy tutaj już częściej. Wiem, że w gazetach
piszą, że to UFO, ale to bzdura. Takie światła widziałem już kiedyś niedaleko
Bornholmu” — opowiadał. Dla CENAPu sprawa była rozwiązana, a wyjaśnieniem obserwacji
rzekomego UFO były flary. Z tego powodu grupa zamknęła
sprawę. Tymczasem Hilbrand von Ludwiger nadal drążył temat. Wypytywał o to różnych
ratowników ze spółki ratownictwa morskiego.
Kapitan Uwe Kröger po zobaczeniu materiałów oświadczył, że nie są to flary, jakich
używa wojsko niemieckie. Kapitan Schumacher natomiast powiedział,
że przy wojskowych flarach można bez problemu rozpoznać zawieszone na nimi
spadochrony. CENAP w swoim oświadczeniu jako dostarczyciela rac wymienił firmę
Silbermühle, jednak podczas rozmowy z MUFONEM przedstawiciel firmy wskazał, że ich
produkty palą się dziesięć minut. Gdyby wyposażyć je w
komponenty, które są w stanie utrzymać się przez dwadzieścia minut, cena tych
wszystkich rac widocznych na filmie wzrosłaby do pięćdziesięciu tysięcy marek.
Hilbrand von Ludwiger miał też możliwość rozmowy z byłym dowódcą łodzi podwodnej,
doktorem Władimirem Azharzą, znanym rosyjskim ufologiem. Ten nie
znał flar, które palą się dłużej niż dziesięć minut, a nawet gdyby Rosjanie
posiadali takie ze względu na wysokie koszty, raczej nie odpaliliby czternastu sztuk
naraz. Po emisji w telewizji programu poświęconego UFO z Greifswaldu zgłosiło się
małżeństwo, które 13 sierpnia
1994 roku w Pissouri na Cyprze miało możliwość zobaczenia bardzo podobnych świateł.
Było to siedem świateł stojących nieruchomo
na niebie, gdy nagle jedno z nich wystrzeliło tak szybko, że można było zobaczyć
pozostawioną białą linię na trasie jej lotu. Kula zatrzymała się na moment, żeby
powrócić z powrotem do formacji. Inne kule robiły to samo w lewo, w prawo, w górę.
Odlatywały i wracały z powrotem. W 1998 roku
MUFON otrzymał nagranie autorstwa małżeństwa, które pięć lat wcześniej spędzało
urlop na wyspie Uznam. Z hotelowego balkonu udało im się nagrać dwie
formacje, które wyglądały tak samo jak te z Greifswaldu. Tym razem obie grupy kul
znajdowały się na niebie przez co najmniej godzinę, a mniejsze obiekty
oddalały się od formacji, by za chwilę powrócić. Niestety z całego nagrania
zachowała się jedynie minuta. Podobne zjawisko miało miejsce 22
czerwca tego samego roku nad Mrzeżynem niedaleko Kołobrzegu. Niejaki J.K. sfilmował
to zjawisko z balkonu swojego mieszkania, jednak
brak statywu sprawia, że pięciominutowy film jest bardzo słabej jakości. Też podobne
zjawisko obserwowano w miejscowości Piaski w
województwie pomorskim w 2003 roku. Świadkiem był między innymi obywatel Francji,
któremu udało się nakręcić film prezentujący to wydarzenie.
Film można obejrzeć na YouTube lub na naszym forum paranormalne.eu. Teoria o
flarach, które wykorzystuje marynarka polska, niemiecka
czy rosyjska na wodach Bałtyku miała swoich wyznawców od samego początku. Dokładnie
dziewięć lat później, 24 sierpnia 1999 roku
nad Szwajcarią sfotografowano podobne światła. Świadkowie obserwowali na wysokości
od dwóch i pół do trzech i pół tysiąca metrów
formację o wyglądzie kiści winogron, która utrzymywała się przez czterdzieści minut.
W grudniu 1995 roku materiały z
Greifswaldu przekazano Instytutowi Maxa Plancka z prośbą o możliwe wyjaśnienie. Do
dzisiaj nie udało im się rozwiązać tej zagadki. Jeśli
ktoś z Państwa był świadkiem obserwacji czegoś dziwnego, niewytłumaczalnego, bardzo
proszę o kontakt na adres infra@epoczta.pl.
infra@epoczta.pl. Zapewniamy anonimowość. Do usłyszenia.
Produkcja i realizacja Portal Infra. www.infra.org.pl.