Radio Paranormalium i portal Infra przedstawiają: Seans
spirytystyczny. Wykłady o spirytyzmie Tomasza Grabarczyka. Witam wszystkich na
szóstym
wykładzie kursu spirytystycznego. Tematem dzisiejszego wykładu będzie komunikacja
duchowa. Na poprzednich wykładach
powiedzieliśmy sobie co nieco o reinkarnacji. Dowiedzieliśmy się, że my jako duchy
musimy się ciągle
rozwijać, więc wcielać się w kolejnych ciałach, w następnych różnych sytuacjach, na
wielu różnych planetach.
Jednak co tak naprawdę jest bezpośrednio po śmierci naszego materialnego ciała?
Ponieważ musi być
coś pomiędzy śmiercią ciała w jednym wcieleniu a ponownym wcieleniem się w następne
ciało. I co się wtedy tak naprawdę dzieje? Czy dalej myślimy? Czy zachowujemy swoją
indywidualność również po
śmierci? Owszem, myślimy. Nic się w tym aspekcie nie zmienia. Co więcej, nawet
myślimy
więcej. Myślimy, można by powiedzieć, przejrzyściej, ponieważ jesteśmy duchami,
które nie są
ograniczone więzami materii, które nas
zniewalają. Więc myślimy. Nic się tutaj nie zmienia. Czy możemy się
kontaktować z naszymi bliskimi? Owszem, możemy. Zarówno mowa tutaj o kontakcie z
bliskimi
wcielonymi, jak i tymi odcieleśnionymi. Ponieważ gdy jesteśmy wcieleni, również
możemy się oczywiście
kontaktować z wcielonymi, ale również możemy się kontaktować z odcieleśnionymi. I
takie kontakty na przykład u, można
by powiedzieć, zwykłych ludzi następują podczas snu. Po prostu wtedy, kiedy śpimy,
nasz duch
poluzowuje więzy łączące go z ciałem materialnym i może
rozmawiać ze swoimi bliskimi, którzy mogą go pocieszyć, dać jakąś radę, czegoś
nauczyć, cokolwiek. Więc tutaj w snach czasem się komunikujemy. Można powiedzieć, że
przechodzimy na drugą
stronę, czyli możemy normalnie rozmawiać, komunikować się ze swoimi odcieleśnionymi
bliskimi, ale
możemy przechodzić do tych jeszcze wcielonych. Oraz czy możemy oddziaływać na
materię? Możemy. Jednakże
trzeba tutaj zrozumieć pewną rzecz, że nie możemy oddziaływać na materię w sensie
takim, że nikogo nie ma
w danym mieszkaniu, a my będziemy coś sobie tam przesuwać, na przykład wazon
przesuniemy. To jest niemożliwe. Musi być w
takim pomieszczeniu gdzieś blisko jakieś medium do efektów fizycznych, które
będzie mogło być pośrednikiem, często nawet nieświadomym pośrednikiem w przesuwanie
różnych przedmiotów, w
stukaniu, pukaniu, wirujących stolikach i innych takich rzeczach. Więc możemy
oddziaływać na materię, myślimy,
możemy komunikować się z bliskimi, więc nic się tak naprawdę nie zmienia, a nasze
zdolności
nawet się rozszerzają. Niektórzy mówią, że w czasie dnia mamy nawet 10
000 różnych myśli. To dużo. Myślimy o różnych kierunkach, gdzie pójść, gdzie nie
pójść, co zrobić, a czego nie
zrobić. Więc ciągle te nasze myśli przepływają przez naszą głowę. Jednakże musimy
zrozumieć,
że nasze myśli nie zostają tylko i wyłącznie w naszej głowie. Nasze myśli
promieniują z nas, trafiają do duchów,
jak i również innych wcielonych. Można by to porównać do tego, jak prąd podróżuje po
kablach elektrycznych, czy jak dźwięk podróżuje przez powietrze. Tak samo nasze
myśli podróżują po fluidzie
uniwersalnym do duchów, zarówno tych wcielonych, jak i niewcielonych. Więc musimy
być
odpowiedzialni za swoje myśli, ponieważ każda zła myśl i każda dobra myśl będzie do
kogoś
trafiać. Czasem o kimś myślimy, a pięć minut później ta osoba do nas dzwoni i wtedy:
„O,
właśnie o tobie myślałem”. Tutaj możemy znaleźć przykład czegoś takiego, że my
myślimy. Te myśli
podróżują po fluidzie uniwersalnym, który nas ciągle otacza i te nasze myśli
trafiają do danej osoby i
u niej automatycznie również się rodzi myśl, że trzeba by do tej osoby zadzwonić.
Wtedy się dzwoni
i jest, że: „O, właśnie o tobie myślałem”. I to jest w przypadku wcielonych, ale
również
te myśli mogą podróżować do duchów. Tutaj bardzo ważne jest, żeby być
odpowiedzialnym za
swoje myśli, ponieważ można by tutaj powiedzieć, że swój ciągnie do swego. Więc-O co
tutaj chodzi?
Jeśli będziemy myśleć o złych rzeczach, o chęci wyrządzenia komuś krzywdy,
niewybaczaniu komuś i tym podobnych złych rzeczach, to przyciągniemy do siebie
niedoskonałe
duchy, które będą się zgadzać z nami, tymi myślami. One również będą miały
chęć skrzywdzenia kogoś, zrobienia komuś na złość jakiejś przykrości. Natomiast
jeśli będziemy myśleć o dobrych
rzeczach, o radościach, pomocy drugiej osobie i tak dalej, przyciągniemy do siebie
duchy dobre, które również
mają takie myśli, takie intencje. Czasem możemy sobie myśleć, zadręczać się,
myśleć o czymś smutnym i znikąd nagle jesteśmy jeszcze bardziej smutni. Wynika to z
tego, że my swoimi myślami przyciągamy te niedoskonałe duchy, które się z nami
identyfikują
i swoją obecnością jeszcze bardziej pogarszają nasz stan. Albo jeśli myślimy o czymś
szczęśliwym, będziemy
jeszcze bardziej szczęśliwi, ponieważ przyciągniemy do siebie dobre duchy, które z
kolei w drugą stronę będą na nas
dobrze wpływać. Tak jak mówiłem, nasze myśli można by powiedzieć, że promieniują z
nas.
Wszystkie myśli trafiają od ducha do ducha, jako że wcieleni to
są wcielone duchy, a niewcieleni to odcieleśnione. Również musimy
zrozumieć to, że my jesteśmy zarówno nadajnikami, jak i odbiornikami, więc my
wysyłamy te myśli, ale również je odbieramy. Na takiej właśnie zasadzie nasz stan
może się pogorszyć lub
polepszyć. Będziemy przyciągać takie, a nie inne duchy. Tak jak jest napisane w
książce „Mechanizmy
medialności”, której autorem duchowym jest André Luiz, a książka została napisana
psychograficznie
przez Franco Xavier i Waldo Vieira. Każdy z nas będzie przyciągał do siebie tylko te
wpływy oraz duchy, z
jakimi się utożsamia. Dobry do dobrego, zły do złego. Tutaj można powiedzieć,
że dużego sensu nabiera „zawsze myśl pozytywnie”. Ponieważ jeśli będziemy ciągle
myśleć
pozytywnie, to będziemy się zawsze dobrze czuć, ponieważ będziemy dobre duchy do nas
przyciągać i automatycznie
dobre wpływy. Jaki natomiast jest klucz do mediumizmu? Jakim sposobem my, wcieleni,
możemy się
kontaktować i wpływać na duchy, a te duchy mogą na nas wcielonych wpływać i się z
nami
kontaktować? Otóż na poprzednich lekcjach dowiedzieliśmy się, że wcieleni składają
się z duszy, z
ciała duchowego, które okrywa tęże duszę, z ciała materialnego i łączącego ciało
materialne i duszę z ciałem duchowym jest jeszcze fluidyczny łącznik oraz zalążek
życia, który ożywia
tą bezwładną materię, jaką jest nasze ciało materialne. Natomiast niewcieleni czy
też odcieleśnieni składają się
z ducha i z ciała duchowego, które właśnie tego ducha okrywa. Przypominam, że dusza
to nic innego jak
wcielony duch. Kluczem do mediumizmu, tym, co pozwala nam na siebie wzajemnie
oddziaływać, jest ciało
duchowe. Dzięki tej półmaterialnej substancji duchy są w stanie kontaktować się z
nami
poprzez media, są w stanie wpływać na nas, rozmawiać z nami i tak dalej. To jest
właśnie
klucz do mediumizmu, owo ciało duchowe. Jednak czym tak naprawdę jest mediumizm?
Otóż jest to, najprościej
mówiąc jednym, krótkim zdaniem zdolność do komunikacji ludzi z duchami. Każdy z nas
jest medium. Oczywiście niewiele osób o tym tak naprawdę wie. Jednak każdy z nas
odbiera jakieś
wpływy od duchów oraz jakieś przekazuje. Właśnie na zasadzie tych myśli, które
podróżują do duchów
i odbierania myśli od duchów, czy też komunikacji z naszymi bliskimi podczas snu. To
wszystko jest mediumizm. To, że jesteśmy pod jakimś wpływem tych duchów, oznacza, że
jesteśmy mediami.
Jednak są dwa rodzaje medialności. Zawsze będzie to medialność. Pierwszym rodzajem
tej
medialności jest medialność podświadoma, która istnieje i funkcjonuje bez naszej
świadomości. To jest na
przykład kontaktowanie się z bliskimi podczas snu, wysyłanie i odbieranie
myśli, ale również nasza intuicja, która w wielu przypadkach, można by powiedzieć,
że nas uratowała,
ponieważ chcieliśmy coś zrobić, ale jakiś głos w naszej głowie powiedział nam: „Nie,
nie rób tego, to będzie dla ciebie złe,
nie powinieneś tego robić” i tak dalej. Czym jest ta intuicja? Intuicja jest po
prostu niczym innym jak naszym duchem opiekunem,
który podpowiada nam, jako że ciągle jest przy nas, nieprzerwanie przez całe nasze
wcielenie i
jeszcze później. Nieprzerwanie jest przy nas i nam podpowiada, co powinniśmy robić.
Oczywiście to od nas zależy, czy
będziemy to robić, czy nie będziemy tego robić. Jednak duch opiekun zawsze chce dla
nas najlepiej.
Muszę tutaj powiedzieć o tym, że my jeszcze będąc niewcielonymi, będąc duchami,
najprościej
mówiąc, przed wcieleniem przechodzimy taki etap planowania wcielenia. Czyli ustalamy
sobie, co
chcielibyśmy w danym wcieleniu przeżyć, jakie punkty chcielibyśmy zrealizować, co
chcielibyśmy zrobić. Oczywiście od naszej woli zależy, czy wykonamy całą robotę,
którą
chcieliśmy zrobić, czy też nie, czy zbłądzimy z tej obranej ścieżki, czy będziemy
nią dążyć. I
właśnie to duch opiekun, który również uczestniczy podczas tego etapu planowania
wcielenia. Zresztą
on i inne sympatyzujące duchy podpowiadają nam, jeśli jesteśmy jeszcze niezbyt
bardzo
rozwinięci, więc nie mamy tej świadomości, co będziemy w stanie zrobić, a czego nie.
Ponieważ jak wiadomo, czasem nawet tutaj na ZiemiPorywamy się na takie rzeczy,
którym nie jesteśmy w stanie podołać. To samo tyczy się duchów. Mogą wziąć na siebie
za
dużo. Pomimo wskazówek ducha opiekuna czy dobrych sympatyzujących duchów mogą i
tak wziąć na siebie za dużo, po czym polegną. Nie podołają danej próbie, przez co
później będą miały
kłopoty, ponieważ będą musiały odpracowywać jakieś błędy. Przyjmą na
siebie próbę bogactwa, a przez całe życie będą egoistami, materialistami, będą żyć
tylko i wyłącznie dla siebie, nie dla innych. A ich celem oczywiście jest pomaganie
innym i niebycie tym
egoistą. Może się niektórym wydawać dziwne, że próba bogactwa jest
trudna. W końcu co może być trudnego, jeśli ma się z górki przez całe życie, a nie
pod górkę
jako osoba uboga? Będąc bogatym można dużo częściej, dużo łatwiej zabłądzić
niż nie mając nic czy mając niewiele. Jak zresztą życie nam pokazuje, kto chętniej
się dzieli z
innymi? Osoba, która jest uboga, ponieważ ona zna tą sytuację. A osoba, która jest
bogata, zwykle
trzyma się swojego majątku jakby od tego zależało jej życie. Więc próba bogactwa
jest
trudną próbą i zwykle podejmują się jej duchy, które są już trochę rozwinięte i
będą w stanie podołać tej próbie. Będą w stanie wyjść z tego całego materializmu,
egoizmu
i zacząć żyć dla innych. Ta intuicja, nasz duch opiekun podpowiada nam podczas
naszego wcielenia,
kiedy myślimy sobie: „Pójdę w prawo czy w lewo?” powinniśmy pójść w prawo, żeby
kroczyć naszą obraną
ścieżką. Jednak my chcemy pójść w lewo, ale nasz duch opiekun mówi nam: „Nie, nie
idź w lewo, idź w prawo” i możemy sobie
wybrać. Drugim rodzajem medialności jest tak zwana medialność właściwa, czyli taka,
którą my
zwykle nazywamy medialnością. Mowa tutaj o pisaniu,
słyszeniu duchów, widzeniu ich i tak dalej. Mamy te dwa rodzaje medialności:
podświadomą i
właściwą. Jednak przypominam, każdy z nas jest medium. Nieważne, czy jest medium
podświadomym, czy właściwym. Każdy z nas jest
dokładnie takim samym medium. Jakie są rodzaje tych mediów? Możemy rozdzielić je na
dwie kategorie. Możemy mówić o mediach do efektów fizycznych i są
to media, które są odpowiedzialne za wirujące stoliki, coś, co było bardzo
rozpowszechnione we Francji w połowie XIX wieku, wtedy, kiedy powstawał
spirytyzm. To mówiłem na wykładzie z historii spirytyzmu, że dzięki tym wirującym
stolikom
Kardec, jak i inni badacze, ale głównie Kardec, zainteresowali się tymi zjawiskami,
co później doprowadziło do kodyfikacji filozofii spirytystycznej. Więc tym mediom
bardzo dużo
zawdzięczamy. Dalej są media muzyczne. Można dać taki przykład, że
stoimy sobie z takim medium w jednym pomieszczeniu, gdzie nie ma żadnych
instrumentów, niczego, co mogłoby wywołać jakąś muzykę,
a nagle słyszymy na przykład granie na gitarze czy na czymś innym. Oczywiście nie ma
możliwości, żeby
gdziekolwiek w danym miejscu była jakaś gitara. To są media, które są w stanie
wywoływać takie
efekty, dźwięki różne i tym podobne rzeczy. Dalej mamy media, które są w stanie
wywoływać
odpowiednie zapachy. Zarówno są to zapachy przyjemne, jakieś róże, kwiaty,
perfumy czy cokolwiek, jak i te nieprzyjemne. Oczywiście jaki to będzie zapach
zależy od danego ducha. Jeśli będzie
to duch dobry, to będą fajne zapachy. Jeśli będzie to duch niedoskonały, to raczej
będą to
przykre zapachy. Oraz co ciekawe, do mediów do efektów fizycznych możemy
zaliczyć media leczące. Można podzielić bądź też wyróżnić dwa rodzaje
mediów leczących. W pierwszym przypadku możemy mówić o fluidoterapii. Zrozumie to od
razu osoba, która jest zaznajomiona z magnetyzmem Messmera, ponieważ jest to bardzo
podobna
technika do magnetyzmu. Tylko że w magnetyzmie magnetyzer przekazuje swoją energię
danej
osobie, a we fluidoterapii dane medium jest tylko i wyłącznie pośrednikiem dla ducha
i ów duch
może przekazywać fluidy poprzez to medium. Na przykład może magnetyzować wodę,
przez co owa woda nabierze leczniczych właściwości. Oczywiście nie będą to
właściwości na poziomie wyleczenia raka czy czegokolwiek tak zaawansowanego, ale
jakieś drobne
dolegliwości powinno wyleczyć, ogólnie poprawić stan danej osoby. W
fluidoterapii możemy rozróżnić taki przypadek, że duch przekazuje fluidy ze świata
duchowego poprzez to medium
oraz może tam pobierać jakieś fluidy od medium. Jednak nigdy nie będzie to
niebezpieczne dla medium, ponieważ duchy nad tym czuwają. Oraz drugą rzeczą,
którą można tutaj wyróżnić, są bardzo ciekawe zjawiska operacji mediumicznych.
Polega to na tym, że osoba kompletnie nieznająca medycyny ani
chirurgii, po prostu nic, osoba z ulicy przychodzi. Pacjent sobie leży na stole
operacyjnym. Oczywiście
śpiączka i te sprawy. Ten człowiek z ulicy podchodzi do tego stołu, zamyka oczy.
Czemu by nie? Bierze skalpel,
bierze inne przyrządy iRobi operację na otwartym sercu. Ktoś by sobie mógł pomyśleć:
przepraszam bardzo,
jakim cudem człowiek z ulicy zamyka sobie jeszcze oczy i rusza rękami na chybił
trafił
na otwartym sercu? Tutaj właśnie jest to, że dana osoba jest tylko i wyłącznie
pośrednikiem dla ducha. Dla ducha, który ma tę wiedzę medyczną, wie co, gdzie, jak
trzeba
naciąć, przeciąć i tak dalej. To można porównać do przypadków mediów
psychograficznych,
bo tak naprawdę to jest ta sama zasada działania, jako że duch w przypadku mediów
psychograficznych przejmuje rękę i pisze, a
tutaj w przypadku tych mediów przejmuje ręce i wykonuje jakąś tam operację. Teraz
możemy mówić
o mediach do efektów inteligentnych i tutaj możemy wyróżnić media słyszące. Są to
media, które jak
sama nazwa wskazuje, mogą słyszeć duchy. Mogą one słyszeć te duchy zarówno na
zasadzie takiej, jakby
dany duch stał koło owego medium i coś do niego mówił, jak i to medium może słyszeć
głos tego ducha w swojej głowie. Dalej mamy media mówiące, które to z kolei
udostępniają duchowi czy duchom
swoje struny głosowe i mówią, co tamten duch chce przekazać. Dalej mamy media
widzące.
Są to osoby, które są w stanie widzieć duchy. I tutaj trzeba powiedzieć, że
media widzące nie widzą duchów za pomocą swoich oczu materialnych, ale widzą je za
pomocą
oczu, można powiedzieć, tych duchowych. Oczami duszy widzą dane duchy, dlatego
właśnie mogą widzieć te
duchy zarówno przy otwartych oczach, jak i zamkniętych, ponieważ materia w tym
przypadku nie stanowi dla ducha żadnego
problemu. Warto tutaj wspomnieć taką historię pewnego ducha, z którym to
skontaktowała się pewna grupa na spotkaniu mediumnicznym. Owy duch jako wcielony
jeszcze w ostatnim wcieleniu
był niewidomy od samego urodzenia i mówił on, że właśnie dzięki temu darowi, dzięki
temu,
że mógł widzieć przy pomocy tych oczu duszy, że mógł widzieć, to nie ginął w
całkowitym mroku, ponieważ
widział świat duchowy czy cokolwiek innego i nie ginął w tym całkowitym mroku. Dalej
mamy media piszące. To jest bardzo mocno rozpowszechniony rodzaj mediumizmu. Tak jak
wspominałem, duch bierze w posiadanie, tymczasowe oczywiście, rękę danego medium
oraz
pisze jakiś przekaz, jaki chce przekazać. Oraz ostatnie medium do efektów
inteligentnych to są media somnambuliczne. To jest specjalny rodzaj medium, ponieważ
to można
nazwać mediami, ale niekoniecznie. Ogólnie na czym polega somnambulizm? Otóż polega
on na tym, że somnambulik zostaje
wprowadzony w trans, właśnie w ten trans somnambuliczny, a jego dusza po prostu
obluzowuje
te więzy łączące tą duszę z ciałem materialnym, przez co dana osoba może mieć
większą wiedzę, jako że jest mniej powiązana z materią. Jest bardziej duchem
odcieleśnionym jak wcielonym, ale ciągle jest połączona z tym ciałem materialnym i
ma większą wiedzę. Ale
można mówić o mediach somnambulicznych dlatego, że będąc w stanie tego ducha, owa
osoba
może rozmawiać z innymi duchami oraz przekazywać oczywiście od nich nauki.
Przykładem takiego medium
somnambulicznego może być przypadek Edwarda Caseya, który to był nazywany śpiącym
prorokiem. Skąd się wzięła tak
naprawdę ta nazwa śpiący prorok? Otóż Casey w wieku 20 lat nagle stracił mowę i
żaden z
lekarzy nie był w stanie mu pomóc. Nie wiedział, o co chodzi, więc był to dosyć
poważny problem.
Początkujący lekarz, przyjaciel Caseya, Allen, wprowadził Caseya w trans
hipnotyczny, a
ten w czasie tego transu wynalazł dla siebie odpowiednią receptę oraz w końcu
wyzdrowiał. Po
namowach doktora Wesleya Ketchumova Casey zgodził się regularnie być
wprowadzany w ten trans, podczas którego odnajdywał recepty, odnajdywał lekarstwa na
różne
dolegliwości innych ludzi. Jedyne, co mu było do tego potrzebne, to nazwisko
pacjenta i
jego aktualne zamieszkanie. Pacjenci byli dla niego całkowicie anonimowi, więc
dostawał nazwisko,
dostawał miejsce zamieszkania i mówił, co będzie potrzebne, żeby dana osoba
wyzdrowiała. I tutaj możemy
właśnie się dopatrywać tego mediumizmu somnambulicznego przez to, że albo Casey był
w
poprzednich wcieleniach lekarzem, a w momencie tego transu hipnotycznego otrzymał
ten dostęp do wiedzy
z poprzednich wcieleń, albo podczas tegoż samego transu skontaktował się z nim jakiś
duch lekarza, który mu
odpowiednio podpowiedział, a później również podpowiadał. Dalej. Po co tak naprawdę
komu ten mediumizm?
Czy jest on po to, żeby zarabiać? Po to, żeby podnieść swój system wartości czy
być dumnym z siebie samego, że ma się takie, a nie inne zdolności? Nie, to na pewno
nie
jestCoś, do czego ten mediumizm powinien być wykorzystywany. Nawet nie powinien, nie
może być on
wykorzystywany po to, żeby zarabiać pieniądze. Dlaczego? Otóż niektórzy mogą sobie
pomyśleć: no dobrze, ale
jakaś osoba poświęca swój czas, poświęca swoją energię i tak dalej, żeby
przekazywać komunikaty od duchów, żeby pomagać tymi komunikatami bliskim. Ale weźmy
sobie
dwa przykłady. Weźmy sobie medium, oczywiście będą to media piszące tak dla
ujednolicenia. Medium, które bierze pieniądze za te kontakty i medium, które nie
bierze pieniędzy za te
kontakty, robi to charytatywnie, jak zresztą robią to wszystkie media
spirytystyczne: Chico, Vivaldo i wiele innych mediów.
I mamy jakieś spotkanie mediumiczne. Osoba, która bierze za to pieniądze, powiedzmy
woła sobie
500 złotych za taki seans. Przychodzi zbezpaczona matka, której niedawno zmarł
syn i chciałaby się dowiedzieć, co się z nim dzieje, czy on żyje, czy już przepadł.
Więc ten mówi: „500 złotych”. Dobra, proszę bardzo. Akurat było tą matkę stać, bo
bogata
była. Jednakże podczas seansu duch nie mógł przybyć, ponieważ okoliczności mu nie
pozwoliły. I co ten człowiek, który wziął za to pieniądze, ma powiedzieć tej matce?
Przykro mi, seans się nie
udał. Oczywiście matka mu powie: „No to proszę mi oddać pieniądze, skoro nic mi pan
nie powiedział”.
Ale ten raczej tak nie będzie mógł zrobić, ponieważ to jest jego sposób na życie.
Tak zarabia na utrzymanie. Więc co
zrobi? Będzie oszukiwał. Będzie wciskał jakiś kit, że syn ma się dobrze. Tak zwany
zimny odczyt, czyli rzeczy, które są oczywiste i można je przyporządkować do każdego
przykładu. Że ma się dobrze, że jest razem ze swoimi bliskimi i tak dalej. A co w
przypadku medium, które nie
bierze za to pieniędzy? Przychodzi matka. Nieważne, czy ma pieniądze, czy nie ma
pieniędzy. Przychodzi do danego medium i
prosi o kontakt. Jednak kontakt się nie udaje. To dane medium mówi: „Przykro mi
bardzo. Akurat teraz się to
nie udało, ponieważ duch nie mógł przybyć. Proszę przyjść za tydzień”. I nie będzie
musiał kłamać. Nie będzie musiał żerować tak
naprawdę na tej stracie, na tragedii drugiej osoby. Co jeszcze ważne, należy
wspomnieć o tym, że
dobre duchy raczej rzadko będą pomagać ludziom, którzy robią to, co robią dla
pieniędzy, którzy wykorzystują ten dar po to, żeby się wzbogacić. Raczej rzadko
który dobry duch będzie
chciał pomagać takiej osobie, jeśli może pomagać komuś, kto robi to charytatywnie.
Komuś, kto czuje,
że ten dar jest po to, żeby pomóc drugiemu człowiekowi, żeby się przez to
rozwinąć, a nie żeby na tym zarobić. Więc ten mediumizm jest po to, żeby pomagać
drugiemu człowiekowi czy też duchowi. Ponieważ praca mediumiczna nie zawsze wygląda
tak, że pomagamy
tylko i wyłącznie wcielonym. Czasem jakiś duch może przyjść czy zostać
przyprowadzony, jakiś zbłądzony duch, który nie
może dostrzec odpowiedniej drogi, żeby dalej się rozwijać i tkwi w miejscu. I
zostanie on
przyprowadzony zapewne do takiego medium, które to robi, wykorzystuje ten dar tak,
jak
powinno i dane medium będzie mogło przekonać danego ducha, żeby uwierzył
on w Boga. Uwierzył w to, że będzie miał drugą szansę i że to tylko od niego zależy,
czy będzie tkwił
w miejscu, czy pójdzie naprzód. Oraz jest on po to, żeby przysłużyć się do rozwoju
ludzkości poprzez
przekazywane nauki, często nauki choćby zawarte w księgach Karneka, pierwszych
pięciu najważniejszych dziełach: „Księdze duchów”,
„Księdze mediów”, „Niebie i piekle według spirytyzmu”, „Ewangelii według spirytyzmu”
i „Genezie”. To są nauki, które
naprawdę mogą przyczynić się do rozwoju ludzkości, do poprawy warunków życia wielu
ludzi, pokazując, że życie po śmierci istnieje, że śmierć nie jest wcale żadnym
końcem
istnienia, że spotkamy jeszcze naszych bliskich i że to, co znamy tutaj na Ziemi,
wcale nie jest żadnym
końcem rozwoju. Że jeszcze nam trochę zostało do tego niezmąconego niczym szczęścia.
Oraz możemy się zapytać, czy tak naprawdę duchy, które przekazywały te nauki choćby
do
„Księgi duchów” w połowie XIX wieku, czy one chciały jakieś
pieniądze za to? Nie. Gdyby chciały, to nikt by się nie wypłacił, ponieważ nauki tam
zawarte są
bezcenne. Więc my nie możemy również za te nauki przekazywane
dalej, jakby nie patrzeć, nie możemy za nie pobierać pieniędzy oraz zarówno za te
nauki, które
teraz są przekazywane medium nie powinno pobierać pieniędzy. To nie jest żaden
talent, wyuczony talent, jak malarstwo,
śpiew czy gra na fortepianie, czy cokolwiek innego. To nie jest coś, co jest
wyuczone. To jest coś, co dane i co
może zostać odebrane w każdym momencie, jeśli będzie niewłaściwie wykorzystywane.
Jakie jest natomiast
powiązanie spirytyzmu z mediumizmem? Otóż można by powiedzieć, że nie ma lepszego
programu
dla mediów, dla spotkań mediumicznych niż właśnie spirytyzm.W Księdze Mediów
cała książka jest tak naprawdę poświęcona tej gałęzi spirytyzmu,
mediumizmowi. Są tam opisane przypadki, jak powinno przebiegać takie spotkanie,
jakie
zagrożenia czyhają podczas kontaktowania się z duchami, jakie powinniśmy, a jakich
nie powinniśmy zadawać
pytań. Dowiadujemy się dzięki spirytyzmowi, że my, tak jak mówiłem na początku,
przyciągamy myślami
odpowiednie duchy i dlatego bardzo ważne jest podczas spotkań mediumicznych, żeby
była grupa, która
jest zgrana. Grupa ludzi, którzy się znają, którzy sobie ufają. Ponieważ jeśli będą
cztery
osoby, trzy osoby będą miały poważne intencje: intencje nauki, chęć
pomocy duchowi czy człowiekowi, ale jedna osoba będzie na takim spotkaniu tylko i
wyłącznie po to, żeby
z ciekawości sobie albo komuś innemu coś udowodnić, że jest odważna i może przyjść
na takie spotkanie. Czy będzie chciała
uzyskać jakiś dowód, że świat duchowy istnieje. Ta jedna osoba przyciągnie do siebie
duchy niedoskonałe,
jednocześnie uniemożliwiając praktycznie to spotkanie, żeby było w atmosferze
poważnej nauki i pomocy duchowi czy człowiekowi. Więc ważne jest,
żebyśmy nie przystępowali do takich spotkań z byle kim. Nie możemy pójść na
ulicę, zgarnąć sobie dwójkę ludzi i powiedzieć: „Robimy spotkanie mediumiczne”.
Musimy tym ludziom
zaufać, ponieważ oni są w stanie na nas ściągnąć duchy niedoskonałe, ponieważ
będziemy z nimi
blisko nich. Więc te duchy mogą również się do nas przyczepić, jeśli im na to
pozwolimy w ten czy
inny sposób. Więc spirytyzm pokazuje nam prawdziwą rolę mediumizmu. Pokazuje,
że mediumizm został dany człowiekowi po to, żeby mógł przekazywać
bezcenne nauki od duchów, żeby mógł pomagać drugiemu człowiekowi, pomagać drugiemu
duchowi. I
tylko i wyłącznie tak powinien on być wykorzystywany: charytatywnie, po to, żeby się
nauczyć albo
żeby pomóc. I to by było na tyle, jeśli chodzi o ten wykład, więc dziękuję bardzo za
wysłuchanie mnie
i do usłyszenia na kolejnym wykładzie. Produkcja i
realizacja Portal INFRA www.infra.org.pl