The Monroe Institute Polska. Spotkania
online. Szanowni Państwo, mamy wtorek, trzeciego
marca dwa tysiące dwudziestego szóstego roku. Przed
chwilą minęła godzina dziewiętnasta na naszym zegarze, a to
oznacza, że czas najwyższy rozpocząć kolejne spotkanie online
The Monroe Institute Polska. Przy mikrofonie i za sterami
technicznymi audycji jak zawsze Marek Sęk
"Ivellios". Przy sterach oczywiście transmisji w Radiu
Paranormalium. A po drugiej stronie połączenia
internetowego są z nami jak zawsze prowadzący spotkanie Paweł Byczuk i
Dominik Kocięcki. Dobry wieczór. Dobry wieczór. Witamy
wszystkich. Witamy wszystkich, którzy są na Zoomie z nami.
Witamy wszystkich słuchaczy Radia Paranormalium. Dziękujemy
Markowi za, ee, radiowa, radiową zapowiedź naszego, yy, spotkania.
Yy, i na początek, tak jak zawsze przypomnimy, mm, kim jesteśmy, yy, po co się
tutaj spotykamy. Jesteśmy polską społecznością
Instytutu Monroe, yy, czyli taką grupą ludzi, którzy spotykają się po to, żeby
porozmawiać sobie na tematy związane ze świadomością, yy, z, yy,
Instytutem Monroe'a, ze świadomością w kontekście Instytutu
Monroe'a i pokrewnych, yy, rzeczy. I, ym, jest to taka
bezpieczna przestrzeń, gdzie możemy się wszyscy
razem spotkać, porozmawiać na, yy, wspomniane tematy. Nikt nikogo nie ocenia.
Yy, jest to też okazja do tego właśnie, żeby, yy,
zobaczyć, jak wielu nas jest, yy, kto w tym,
yy, bierze udział, jakie osoby się, yy, tutaj spotykają, bo zazwyczaj mamy,
yy, ograniczone możliwości w kontaktach, yy, wokół siebie. I tak, Dominik
jest, yy, członkiem, yy, rady Outreach, ym, czyli takiego ciała w
Instytucie Monroe'a, które zajmuje się, yy, sprawami
popularyzacji tej technologii, yy, i idei na świecie.
Yy, dotyczy to- Nie, nie, nie, nie, nie. My się-- my
wspieramy wewnętrznie trenerów i liderów
społeczności. My się bezpośrednio tak jakby tam
popularyzacją. Nie, nie. No wiesz, takim- Ale- Takie
wewnętrzne ciało. Sama idea Outreach to jest właśnie,
yy, popularyzacja. Natomiast wy jesteście tym ciałem, które tam
w instytucie zarządza, prawda?
Ten- Wspiera, bym powiedział, bo, bo w sensie trenerzy mają
swo- No dobra, to tak tym razem rozwinę. To też jeszcze
dodam, że trenerzy mają swoją osobę, która jest kluczowa. My
dodatkowo jeszcze tak jakby, yy, no można powiedzieć, że
czasami niektórymi tematami się zajmujemy jako zarządzanie, tak.
Yy, no idea Outreach jeszcze powstała
za czasów Roberta Monroe'a. Yy, chciał właśnie dotrzeć do
dużej, yy, liczby ludzi na całym świecie. Yy, i no to
ostatecznie ukonstytuowało się to w formie
właśnie takiej rady i, i tych trenerów
oraz, yy, oraz społeczności. Yy, jedną z tych
społeczności właśnie my jesteśmy. Takich społeczności na świecie
jest, yy, wiele. Yy, mm, są to społeczności, które się spotykają
tak jak my, na przykład, yy, mm,
wirtualnie. Są takie społeczności, które spotykają się, ym, na żywo. Yy, to
ma na celu podtrzymanie i kontaktów i, yy,
wzajemne wspieranie się w, w ramach tych grup. I to właśnie tutaj robimy. Yy,
natomiast, yy, ja jestem, yy, trenerem Instytutu
Monroe'a, zarówno trenerem Outreach, jak i, yy, trenerem, yy,
stacjonarnym. Yy, czyli, yy, prowadzę zarówno warsztaty
weekendowe, jak i, yy, tygodniowe, które są dostępne w
Instytucie. One tutaj oczywiście w
naszej, yy, w naszych warunkach są prowadzone po polsku. Yy, i, yy, to
tyle, jeśli chodzi o, yy, to, kim
jesteśmy, czym jest ta nasza społeczność. Warto też,
yy, rozróżnić tutaj dwie sprawy. Społeczność jaka
taka jest tylko to, jako taka jest, yy, tylko grupą
ludzi, która się spotyka, po-żeby podyskutować. Nie zajmuje
się prowadzeniem, yy, warsztatów. To jest akurat moja domena. Także jeśli, yy,
chciałby ktoś, yy, skorzystać, to należy się bezpośrednio ze mną
kontaktować. Yy, i, yy, na początek, yy, tak jak zawsze
zaczniemy od, yy, medytacji, żeby wprowadzić się w dobry nastrój, yy,
żeby zwiększyć, yy, swoją percepcję, otwartość, yy, uważność,
no i też, yy, podnieść energię, yy, co z pewnością się przyda w czasie
tego, yy, spotkania. Yy, dzisiaj medytację mamy, yy, zatytułowaną "Relaksacja".
Yy, to medytacja, która oparta jest o najnowszą technologię
Instytutu Monroe'a, czyli Monroe Sound Science. Jak to
Marek, yy, pięknie przetłumaczył na nasze, yy, dźwiękologia Instytutu, yy,
Monroe. Yy, i co? Żeby nie przedłużać, żeby nie
opowiadać o samej medytacji, po prostu zróbmy tę
medytację, no bo doświadczenie jest, yy, na pierwszym miejscu, yy, jeśli
chodzi o Instytut Monroe'a. Najpierw doświadczenie, potem teoria. Dobrze.To
co, jesteśmy gotowi? Aha Czyli innymi słowy nic nam nie wiesz. Sprawdź. Tak
jest. Zrobimy sobie test stereo, bo ta technologia działa najlepiej w trybie
stereofonicznym.
Stereo leci.
Osoby, które nie mogą skorzystać na-- nie słyszą
tego stereo teraz na Zoomie mogą skorzystać z linku, który Dominik opublikował.
Na YouTubie jest dostępna ta medytacja. Jest tutaj widzę opisana też.
Dominik się postarał, więc jesteśmy gotowi. Możemy zaczynać.
Medytacja relaksacyjna. Zacznij od powtórzenia za mną następującej afirmacji.
Dzisiaj sławią swoje ciało fizyczne. Jest ono wspaniałym dziełem. Moje ciało
pomaga mi poruszać się po fizycznym świecie. Rozkoszuję się
doświadczaniem moich pięciu fizycznych zmysłów.
Moje ciało posiada wiele mądrości. Dziękuję mu za pozwolenie mi
na zamieszkiwanie świata fizycznego z taką intensywnością.
Dzisiaj przypomnę mojemu ciału, jak się zrelaksować,
kiedy znajduje się w niechcianym stresie.
Zaczynając tę medytację, skup się na oddychaniu. Powoli zamknij oczy.
Oddychaj spokojnie i głęboko, wypełniając całe płuca powietrzem.
Odczuwaj, jak twój brzuch unosi się i opada.
Rozpocznij połączenie z dźwiękiem delikatnie płynącej wody. To
szum małego strumienia ogrzewanego promieniami słońca.
Ten dźwięk jest pełen uniwersalnych wibracji, których jesteś częścią.
W miejscu, które wybierzesz niech ten mały strumień spływa z jednego progu
skalnego na drugi. I kiedy tak spada z górnego stopnia, rozpyla się w gęstą
mgłę.
Przenieś się na niższy próg i niech ciepła, rozpylona woda spływa po tobie.
Delektuj się odczuciem wody spływającej po twoim ciele fizycznym i
przepływającej poprzez ciało energetyczne. Odpręż swoją twarz,
barki,
ramiona. Wszystkie napięcia spływają w dół i odpływają z twojego ciała
fizycznego. Poczuj spływające odprężenie, które niesie
płynąca w dół woda po i poprzez twoją klatkę piersiową.Brzuch. Biodra. Nogi.
Stopy i palce stóp. Wszystkie napięcia spływają w dół i
wypływają z twojego ciała fizycznego.
Skup się jeszcze raz na oddechu powolnym i równym. Brzuch
porusza się powoli do góry i w dół. Zapamiętaj to uczucie.
Zapamiętaj swoje ciało jako zrelaksowane i migoczące. To jest twój naturalny
stan.
Jeśli kiedykolwiek zechcesz powrócić szybko do tego stanu relaksu, wykonaj
następujące kroki. Weź wdech przez nos. Wstrzymaj oddech.
Przypomnij sobie siedzenie pod wodospadem i odczucia z tym związane.
Jakbyś tam był w tej chwili. Wypuść powoli powietrze ustami, układając je
jak do zdmuchiwania świecy. Jesteś tam. Jesteś tam w tej chwili.
Używaj tego sposobu, kiedy odczuwasz niepotrzebne napięcie. To jest twój dar
dla samego siebie.
Przygotowując się do powrotu do normalnej, rozbudzonej świadomości,
wyraź wdzięczność i uznanie dla swojego ciała fizycznego za wspaniały
sposób, w jaki nosi cię do tej pory po świecie fizycznym. Za jego wrodzoną
mądrość, którą napełnia cię każdego dnia.
Powróć teraz do całkowicie rozbudzonej świadomości, odliczając od dziesięciu
do jednego. Kiedy doliczysz do jednego, będziesz
całkowicie rozbudzony i odświeżony pod każdym względem. Dziesięć. Dziewięć.
Osiem. Siedem. Sześć. Pięć. Cztery. Trzy. Dwa. Jeden. Jeden. Jeden. Jesteś już
rozbudzony, całkowicie przytomny i odświeżony pod każdym względem. Witaj z
powrotem.
Powracamy do rzeczywistości fizycznej. Weź głęboki wdech,
przyciągnij ramiona i nogi. Jesteśmy już z
powrotem na spotkaniu, a to nasze spotkanie jest
tak jak zawsze takim spotkaniem, gdzie możemy sobie
podyskutować, porozmawiać. Zachęcamy do zabierania
głosu. Tym bardziej że dzisiaj mamy temat, który może być bliski
wielu z was i wielu z was może mieć swoje własne doświadczenia w tym
zakresie i miło by było usłyszeć, jak wy to robicie, jakie są to
doświadczenia. A chodzi o komunikację ze zwierzętami. I tak może na początek
troszeczkę takich informacji, które są efektem i
różnych przemyśleń, ale też tego, co Instytut Monroe odkrył,
co wybadał. Swego czasu był dostępnyW Instytucie Monroe'a
warsztat. W tej chwili już nawet nie
pamiętam, czy to był tygodniowy, czy on był troszeczkę
krótszy. Nie pamiętam dokładnie ile
dni, ale był. Jeszcze jak byliśmy w Instytucie, to on
jeszcze chyba był. Jeszcze potem chyba był ze dwa lata,
przez jakiś czas. Przez rok, bo, bo
potem był ten nieszczęsny czas, gdzie nie można było się poruszać i
prawdopodobnie wtedy ten program został skasowany. A z-- i to się nazywało
po prostu komunikacja ze zwierzętami, ten program.
I to był jeden z takich programów, które można nazwać
programami gościnnymi. Bo był prowadzony przez panią, która
była specjalistką właśnie od komunikacji ze zwierzętami i była trenerem
gościnnym. Ona nie trenowała, nie prowadziła warsztatów tych
standardowych typu Gateway Voyage czy tam Lifeline czy Guidelines, tylko
była, miała taki właśnie swój warsztat komunikacji ze zwierzętami, który
bazował na technologii Instytutu Monroe'a. Były specjalnie wykonane
ćwiczenia, które zawierały właśnie dźwięki Instytutu Monroe'a.
W historii Instytutu takich warsztatów gościnnych było trochę
różnych. Do tej pory też są takie, ale
żeby tak wymienić, to na przykład Tom Campbell robił swój warsztat w Instytucie
Monroe'a. William Buhlman. To była taka troszkę, taki mix, bo w sumie to
był oficjalnie warsztat Instytutu. Natomiast William
Buhlman nie był trenerem jako takim, ale prowadził warsztat
OB Intensive. Buhlman był trenerem. Nie był, nie był
trenerem. No ale ja mam- Trenerem. Trenerem do OB Intensive owszem,
tak. Dobra, sprawdzę. Gościnnym trenerem. Mam materiały na ten temat.
Sprawdzę. Był jeszcze taki warsztat szamański parę lat temu, który był
prowadzony
przez również gościa i właśnie wykorzystywał te szamańskie
dźwięki, które w Instytucie Monroe'a też funkcjonują. Także to takie
programy, które przychodzą mi pierwsze na
myśl, bo było trochę więcej takich warsztatów
gościnnych. Gościnnym trenerem był. Okej. Więc, no tutaj warto właśnie
to rozróżnienie wprowadzić, że są trenerzy gościnni, czyli
którzy prowadzą warsztat w zakresie, który, którym się zajmują
i są trenerzy Instytutu, którzy prowadzą warsztaty właśnie z
oferty Instytutu. I może być na przykład tak, że tak jak w przypadku
Buhlmana, on prowadził warsztat OB Intensive, ale
przy współudziale tam niektórych trenerów. Nie pamiętam, czy
to Patty tam mu towarzyszyła, czy... Chyba Patty tak,
tak, tak. W każdym razie ja jeszcze z innej
perspektywy powiem. Ten tytuł ma znaczenie przede wszystkim. Wpływa na to, czy
może, gdzie i jakie kursy trener może prowadzić. O! Jeden z
tytułów, to zaraz powiesz pozwala prowadzić w Instytucie, w budynku Instytutu,
tam w centrali w ogóle tak jakby jako trener kursy. Jest właśnie
możliwość bycia gościnnym, tematycznym trenerem, gdzie po
prostu w danym wątku się ktoś porusza. I to jest indywidualne takie
chyba tak? Bo to też niby w Instytucie William Buhlman
prowadził, no ale on tylko bardzo wąsko działał. Tak, tak.
No właśnie, ten warsztat gościnny polega na tym, że- No jeden kurs może tylko
prowadzić. Pewnie jakby opracował
więcej, mógłby prowadzić więcej. Ale chodzi o to,
że ta tematyka, którą się zajmuje, jest
powiązana z technologią. Są opracowywane specjalne ćwiczenia wykorzystujące
technologię Instytutu Monroe'a. Także jest to warsztat autorstwa danego
trenera gościnnego, ale wykonywane
w Instytucie Monroe'a z technologią Monroe'a. Także to tak to
wygląda. I jeszcze, i jeszcze jest. Są te, są trzy chyba możliwości, nie?
Treneru. Trener, outreach i guest. Tak. No to już powiedziałeś.
Jeszcze może być czwarta osoba, która ma uprawnienia do
korzystania z technologii, czyli dywizja profesjonalna. Wprowadzasz tutaj
widzę- No jakaś struktura, żeby jak już o czymś mówimy,
no to żeby tak jakby praktycznie- To wiemy, kto jest, kto
jest trenerem gościnnym. O
trenerach też wspomniałem. To są osoby, które normalnie
są wyszkolone w Instytucie, certyfikowane do prowadzenia
warsztatów stacjonarnych w Instytucie Monroe'a. Tych, któreZnajdują się w
tej głównej ścieżce na przykład właśnie Gateway Voyage, czyli
ten najbardziej znany, legendarny, kultowy program sześciodniowy i
wszystkie inne pozostałe programy typu Guidelines, Lifeline,
Exploration Twenty Seven bądź też MC-- MC Kwadrat. No tak powiem
po, po polskiemu. Na przykład warsztat Discovery. To żeby tak wymienić
tylko kilka. Niektóre osoby znają ten warsztat, więc dlatego wymieniam. I
to są właśnie tacy trenerzy, którzy-- jest to nieduża grupa osób.
Dokładnie nie znam, nie pamiętam liczby trenerów. W każdym razie
są to osoby specjalnie przeszkolone do prowadzenia
tych sześciodniowych warsztatów stacjonarnych. No i właśnie są jeszcze trenerzy
outreach, czyli trenerzy, którzy są rozsiani po całym świecie
i prowadzą warsztaty weekendowe. Czyli takie, powiedziałbym, warsztaty bardziej
popularyzatorskie, krótsze, aczkolwiek niczym nie
ustępujące tym warsztatom stacjonarnym w Instytucie pod względem merytorycznym.
Okej. To chyba wyjaśniłem. Aha, jeszcze dział profesjonalny. To również- Dziś
poświęcimy chwilkę temu. Ja tak jeszcze wniosę, bo nigdy z
tego co pamiętam nigdy nie mówiliśmy o tym, więc to dziś
wspomnimy. To nie jest tak, że off topic, tylko
w sumie nigdy nie mówiliśmy o tytułach, a tak się odnosimy
do tego. Mhm. Dobrze wiedzieć, bo rzeczywiście pojawiają się takie
nazwy, które padają w czasie tych naszych spotkań i może to być niejasne
kto za co jest odpowiedzialny, co robi w Instytucie. Jest jeszcze
dział profesjonalny i to jest taka, hm, takie stowarzyszenie
profesjonalistów przy Instytucie Monroe'a, które-- do którego
należeć może każda w zasadzie osoba. Nie musi być trenerem. Chodzi o to,
żeby to był praktyk, który wykorzystuje tę technologię Instytutu w codziennych
swoich działaniach, w swojej praktyce i prowadzi badania,
w jaki sposób ta technologia oddziałuje, jakie skutki przynosi.
Członkowie tego działu profesjonalnego spotykają się raz na dwa
lata w tej chwili, żeby
wymienić się swoimi doświadczeniami. Przyjeżdżają tam do Instytutu i mają swoje
prelekcje, dzielą się swoimi doświadczeniami, mają wykłady. No, jest to takie
bardzo ciekawe podejście i każdy, każda osoba, która jest
zainteresowana taką współpracą na tym poziomie właśnie
badawczym z Instytutem Monroe'a, może być członkiem stowarzyszenia
profesjonalnego, może współpracować z Instytutem.
To wiąże się tam z pewnymi przywilejami również. I to chyba
tyle, co można o tym dziale profesjonalnym powiedzieć. Chyba
że coś jeszcze, Dominik, masz tutaj. Znaczy
ciekawe rzeczy tam są, znaczy ciekawe osoby. Jeśli ktoś prowadzi działalność i
chciałby korzystać z tej technologii. To jest ciekawa
przestrzeń. Ja już mówiłem na, na chyba na
ostatnim spotkaniu, że tam na przykład są osoby, które
działają w przestrzeni związanej z, na przykład z
badaniami i wspieraniem dzieci z autyzmem i na przykład się dzielili, że
mają takie wyniki swoich jakichś tam obserwacji i badań związane z tym,
jak się przekłada
autystyczność na, na, na tą energetyczną, na drugą stronę, tak?
No różne tego typu zagadnienia. Więc jeśli ktoś działa w takiej przestrzeni, w
której chciałby-- jest potencjał korzystania z tej technologii dźwiękowej.
To warto. Jeśli byście chcieli więcej dowiedzieć się na temat, co
robi dział profesjonalny, to zachęcam do odwiedzenia strony Instytutu
Monroe'a. Przewinięcie strony do stopki i tam wejście do archiwum. I w archiwum
jest sporo materiałów właśnie publikowanych przez członków profesjonalnych
Instytutu. I o, tutaj Dominik wkleił
stronę z Instytutu. Natomiast w archiwum są materiały na przykład z takiego
kwartalnika, który był wydawany w latach
osiemdziesiątych, dziewięćdziesiątych, jeszcze w dwutysięcznych właśnie
przez, przez Instytut i zawierał raporty, zawierał
wyniki badań profesjonalistów iTeraz, yy, szukam, szukam szybko w pamięci,
jak, yy, ten periodyk się nazywał. Yy, ja go również dostawałem, ponieważ
jestem członkiem profesjonalnym, yy,
Instytutu Monroe'a także. Breakthrough? Nie, nie, nie,
nie, nie. Yy, był TMI Focus, czyli zwykły taki kwartalnik, ale był,
yy, journal. Jak on tam się nazywał? Hm. Przypomnę sobie tu, yy,
potem. TMI Journal? Albo jakoś tak. Yy. Było coś takiego jak
TMI Journal, yy, i to było właśnie,
yy, miejsce, gdzie publikowali, yy, profesjonaliści. Także
można tam sobie znaleźć różne materiały, wyniki
badań, wyniki obserwacji, wyniki, mm, praktyki, yy, tych
osób, które, yy, wykorzystywały tę technologię, yy, w swoim zawodzie. Yy,
dużo ciekawych materiałów polecam. Tym bardziej że tutaj
podkreślamy to już nie pierwszy raz, że obecnie,
yy, dostęp do tych anglojęzycznych materiałów nie
jest taki straszny, bo to wszystko jest w locie tłumaczone
i całkiem dobrze, yy, na język polski, więc, yy, każdy właściwie bez żadnego
problemu może sięgnąć do tych materiałów bez znajomości, yy, języka.
I, yy, i to tyle chyba, jeśli chodzi o tę strukturę osób, które z
Instytutem pracują, współpracują. Oczywiście jest też ta, yy, grupa osób, która
pracuje w Instytucie i to nie są trenerzy, tylko po prostu
pracownicy. Ale to już, yy, osobna zupełnie bajka. Yy, i
co? Nasze zwierzęta. Nasza komunikacja, yy, ze zwierzętami. Yy, Robert Monroe
w, yy, swoich, yy, badaniach, w swoich eksploracjach, yy, odkrył, yy,
sposób komunikacji z, yy, systemami energetycznymi, fizycznymi bytami,
jakimiś różnymi energiami. Generalnie możemy to nazwać
jako systemy energetyczne albo energie. Yy, i odbywało się to
na, yy, zasadzie tak zwanej roty, czyli takiego pakietu, yy,
myślowego, yy, który zawierał różne elementy, zarówno
myśli, jak i emocje, obrazy. Po prostu, ym, takie wielkie bogactwo
wszystkiego, co dana istota, yy, wie na temat
konkretnej rzeczy, konkretnej sprawy.
Czyli na przykład, jeśli bym chciał wam tu teraz, yy, opowiedzieć, yy,
swoje życie ze wszystkimi, yy, detalami, no to by to sporo czasu zajęło
i tak by tam wiele spraw było trudnych do zrozumienia, gdzieś przeoczonych i,
mm, zapomnianych. Natomiast możecie sobie wyobrazić alternatywną
rzecz, że wszystko, co teraz czujecie o
swoim życiu, łącznie z tymi rzeczami, które pamiętacie i które
nie pamiętacie, pakujecie w taką gęstą od
informacji, emocji, wszystkiego kuleczkę.
Przekazujecie to drugiej osobie. Ta druga osoba, yy, to absorbuje
i, ee, wie wszystko tak, jak wy wiecie o sobie. To działa w taki sposób.
Yy, i, yy, jest to, yy, bardzo efektywny sposób, yy, komunikacji. I właśnie,
yy, zwierzęta są mistrzami w odbieraniu takich rot, takich, yy,
pakietów, yy, informacji. Dlatego że, yy, one są czyste, one nie, yy,
analizują, nie filtrują tego przez analityczny umysł tak, jak to robią ludzie.
Yy, w związku z tym to, w jaki sposób, yy, one odbierają rzeczywistość,
jest, yy, takim bardzo bezpośrednim sposobem. I, ee, w-- to, co zostało też
jakby odkryte, jest, yy, to inform-- to fakt taki, że do pracy z-ze zwierzętami
bardzo dobrze nadają się stany: Focus 12, stan poszerzonej, yy, świadomości i
Focus 15, czyli stan poza czasem. Yy, Focus 12 dlaczego? Bo nadajemy tam jakby
intencją, yy, promieniujemy tą naszą czy emanujemy naszą energią, naszą
informacją, yy, i zwierzęta są to w stanie odbierać. Yy, natomiast w
Focusie 15, yy, czyli stanie poza czasem, możemy komunikować się z esencją
gatunkową, czyli jakby zupełnie na, yy, innym poziomie z, yy,
połączenia, yy, ze zwierzętami. Nie na indywidualnym, tylko jakby
całego, całego gatunku, co jest bardzo też, yy,
ciekawym doświadczeniem. Bardzo też, yy, myślę, przydatną informacją
może być, no z takiego anali-analitycznego punktu widzenia,
bo my lubimy jako ludzie analizować i nazywać rzeczy po imieniuTo jest to, że
zwierzęta są cały czas fizycznie w tej rzeczywistości
fizycznej. Nam to nie zawsze wychodzi.
Nie zawsze jesteśmy, raczej rzadko jesteśmy w stu
procentach w rzeczywistości fizycznej. Czyli tu i teraz. Tu i teraz. Natomiast
one są w pełni w tu i teraz, a jednocześnie mają poszerzoną świadomość.
Taką właśnie jak w Focusie dwanaście. W związku z tym, będąc tu i teraz, mogą
odbierać te informacje na poziomie poszerzonym, pozazmysłowym.
To też może nas naprowadzić na to, w jaki sposób możemy się ze
zwierzętami komunikować. Czemu one się tak zachowują?
Dlaczego tak reagują? No na przykład YouTube jest pełen takich
filmików z psami czy kotami, które nagle gdzieś zastygają, wpatrują
się w jakieś punkty w przestrzeni, których
zupełnie nie- Głównie koty, nie? Głównie koty, tak. Których, których nie widać.
A potem się okazuje, że coś się rzeczywiście
zaczyna dziać. Nawet tutaj, któregoś razu na warsztatach
było takie ćwiczenie, że próbowaliśmy manifestować właśnie energię w znanym nam
miejscu. Domu na przykład. Wiele osób po prostu
robiło, przenosiło swoją intencję do swojego domu, mimo że
warsztat odbywał się w naszym stałym miejscu stacjonarnym, czyli w Tucznie.
I potem miałem informację zwrotną, że rzeczywiście w tej mniej więcej
godzinie, kiedy było robione to ćwiczenie, domownicy zauważyli, że zwierzak
przeszedł w jakąś taką dziwną fazę. Zaczął się dziwnie
zachowywać, patrzeć w takim w jednym określonym kierunku bądź też
wyrażać jakby radość z obecności kogoś, kogo zna, a nikogo nie było. Więc
tak, jest to. Jest to możliwe i mamy na to potwierdzenia. Natomiast tak, tu
mamy, tak jak to działa w tej rzeczywistości fizycznej. I
warto jeszcze wspomnieć o tym, że ponieważ to jest wszystko energetyką, mamy
tą-- świat, w którym żyjemy, jest zagęzczonym obszarem energii. Natomiast
jesteśmy zarówno my, jak i zwierzęta też, istotami
wielowymiarowymi. Nawet w kontekście tego, co powiedziałem przed
chwilą, że fizycznie zwierzęta są w tu i teraz, a jednocześnie mają poszerzoną
świadomość. To już o tym mówi, że, że, że żyją w dwóch wymiarach jednocześnie.
Tak? Warto. Nie wiem, czy wszyscy wiedzą, ale warto też zwrócić uwagę na to, że
zwierzęta nie mają takiej percepcji
czasu. Znaczy to jest innymi słowami to samo powiedziane, ale,
ale do czego zmierzam? Nie mają tej samej percepcji
czasu. Nie wiem, czy wszyscy wiedzą, ale na przykład z tego, co ja wiem, to
zwierzak, który nabroił w domu, jak przyjdziemy i będziemy,
nie wiem, karać go za to. On nie będzie wiedział, o co
chodzi, bo on jest tu i teraz. Cały czas. Więc tylko i
wyłącznie można karać tu i teraz. Jeśli widzimy, złapiemy go na gorącym uczynku,
tak? No wiadomo, że warto tak jakby motywować do innego działania, a nie
karać jakoś w wykryty sposób. Ale, ale jest coś takiego i to się łączy z tym,
tak? Mhm. To wiąże się też z takim, taką historią z
akurat warsztatów Bruce'a Moena, który był uczniem Roberta Monroe'a
i który na bazie swoich doświadczeń w Instytucie Monroe'a stworzył swoją
autorską metodę, taką mocno też inżynierską, która duży nacisk kładzie na
wyjaśnienie tych kwestii, jak to wszystko funkcjonuje. Także
jest to niezwykle wartościowy warsztat właśnie ze względu na to, że zawiera
dużą ilość takich praktycznych, praktycznych
informacji. I tam na jednym warsztacie kiedyś były u Bruce'a panie, które miały
klinikę dla zwierząt, ale nie taką weterynaryjną, tylko raczej
gabinet terapeutyczny dla zwierząt. I właśnie przy-przybyły na warsztaty
Bruce'a Moena z nadzieją, że ta, to, czego on uczy, pomoże otworzyć im swoją
percepcję na komunikację ze zwierzętami, co się udało. I potem
raportowały właśnie, że dzięki tym nowym
umiejętnościom, które nabyły na tych warsztatach, to były w
stanie komunikować się ze zwierzętami i rozwiązywaćRóżne
problemy, które pojawiały się
w domu tych zwierząt. Zazwyczaj to były problemy z
właścicielami. To nie były problemy zwierząt, tylko
problem z właścicielem. A to na przykład takie, że
pies-- właściciel przychodził, skarżył się, że pies
gdzieś tam obgryza meble albo drapie, albo jakieś inne robi
dziwne rzeczy. Potem się okazywało, że to nie jest wina psa. On się po prostu
nudzi i wyraża swoją frustrację, bo pan go zostawia zbyt dużo, zbyt
długo w domu, za mało czasu mu poświęca, więc
w jakiś sposób próbuje zwrócić swoją uwagę. Zwrócić uwagę na siebie. No i niby
wydaje się to takie oczywiste, nawet z punktu widzenia takiego behawioralnego,
że to mogła być przyczyna. Niemniej wynik, czy ta
informacja pochodziła bezpośrednio od psa, który właśnie podzielił się
takim, tą swoją frustracją na temat sytuacji, w której się nieszczęśliwie
znalazł. Także jak najbardziej jest to możliwe. Bruce Moen zresztą też opisywał
swoje, w swoich doświadczeniach, że z
kolei w obszarze Focusa27 jest miejsce, gdzie
przebywają zwierzęta i tam one posiadają pełną świadomość. Potrafią projektować
obrazy do ludzi po to na przykład, żeby pomóc im w żałobie. Także ta
świadomość czy kraina zwierząt jest dużo bardziej fascynująca i
nieoczywista, niż by się nam wydawało. Moen tam był, tak? Już w książkach Moena
jest to opisane. Dokładnie. Dokładnie. I delfiny
tam też miały swoją przestrzeń. Tak, tak. No delfiny to już w ogóle jest osobna
historia, bo uważane są za, za zwierzęta. Natomiast no tak,
każda inna istota, która nie jest człowiekiem, no musi być
jakoś nazwana. Natomiast wydaje się, że niekoniecznie są tak
wysoko rozwinięte, ale w rzeczywistości jest to
po prostu inna rasa istot inteligentnych na Ziemi. Inna forma
świadomości, tak? Inna forma świadomości. Delfiny
są jednymi z niewielu, które, które, które tak jakby
mogą inkarnować. To zależy od jakichś tam
parametrów u nich, w ich przestrzeni, ale ogólnie
zdarza się, że są takie, które inkarnują na zmianę na Ziemi,
a na przykład u Bashara na planecie i tak dalej. No
tak, przynajmniej z tego, co mi wiadomo, jest. Tak.
Są też właśnie z kontaktów z delfinami, też wiemy, że są
takie formy delfinie w innych układach energetycznych, gdzie
zarówno delfiny, jak i inne istoty się wcielają w
takie formy właśnie delfinopodobne. To jest
też ciekawe, że taka forma jak delfin
jest dość uniwersalną formą. Podobnie jak nam się
wydaje, że ludzie czy ta humanoidalna postać
jest taką dość uniwersalną, no to się okazuje, że delfinia
postać również. I tam czekaj, z tymi delfinami jeszcze była jedna rzecz.
Kurde, umknęło mi. A! Fajne było to, co
Moen. Moen dużo pytań zadawał ciekawych i on
się pytał o w ogóle o perspektywę jak delfiny
ludzi widzą na planecie. A tam była odpowiedź od tego delfina, szefa tej
przestrzeni czy tam odpowiedzialnego za tą przestrzeń, że
w ogóle jest mnóstwo delfinów, które nigdy człowieka nie spotkały, więc
on zdziwiony był. I faktycznie później jak tak cyfry przeanalizujemy, no to
nam się wydaje, że to jest nasza planeta, nie? Mhm. Ale wcale niekoniecznie. No
też właśnie prowadząc ten warsztat w Egipcie, gdzie mamy
kontakty z delfinami szarymi, to też siłą rzeczy troszkę się
tam edukowałem w zakresie w ogóle delfinów, jak
one funkcjonują, gdzie. I tak jak
Dominik mówi, większość delfinów nigdy człowieka nie spotkała i to, co wiemy o
nich, to jest właściwie tylko ułamek tej wiedzy, bo
one się też bardzo od siebie różnią. Chociażby na przykład orki. Orki
też są delfinami i zupełnie inaczej zachowują się orki, które
rezydują, mieszkają blisko brzegu, a zupełnie inaczej te,
które mieszkają gdzieś w głębi
oceanu i jeszcze inaczej te, które mieszkają pomiędzy nimi. Więc i to
są jakby, patrząc na zachowania tych trzech grup, można by było,
nawet gdyby nie wyglądały tak samo, można by było powiedzieć,
że to są trzy różne gatunki, a to wynika tylko z tego, na ile one same
mają swoją świadomość chcącą kontaktów ze: czy to ludźmi, czy
też innymi delfinami. No i w zależności
od tego kształtuje się ich później postępowanie wobec zarówno delfinów, jak
i ludzi. Także to też jest bardzo, bardzo ciekawy, rozległy
temat.Yy, bo my tak zazwyczaj jak
myślimy o zwierzętach, o komunikacji ze zwierzętami, to,
mm, myślimy o zwierzętach domowych. Ale przecież, yy, jest całe
królestwo tych zwierząt dzikich. Naturalnym jakby, mm, odbiorcą kontaktu poza
zwierzętami domowymi są właśnie delfiny. Eee, i, mm, w Instytucie Monroe'a na
przykład, yy, zajmują one szczególne miejsce, bo
delfiny są uznawane właśnie za te istoty inteligentne. Za istoty, które
potrafią, ee, komunikować się z
człowiekiem, potrafią, yy, rozumieć człowieka. Potrafią
też wykorzystywać dźwięk do różnych
celów, między innymi do uzdrawiania, ale też
potrafią uzdrawiać energię na poziomie właśnie
energetycznym. I jest w Instytucie, mm, Klub Energii Delfina,
yy, do którego każdy też może na-należeć. Yy, i w tym
klubie Energii Delfina, yy, to, yy, po prostu wykorzystuje się
swoje połączenie z delfinem, z jego energią do pomocy, yy,
osobom, które, yy, które tej pomocy, yy,
potrzebują na przykład w chorobie czy w jakichś, yy,
stanach emocjonalnych. Także, yy, to jest, yy, mm, też za tym kryje się pewna,
yy, historia. Yy, troszeczkę jej opowiedzenie, yy, czasu by
zajęło. To akurat zostawimy sobie na, na
warsztaty. Tam jest więcej, yy, miejsca, więcej
czasu, yy, na, yy, na te historie. Polecam też poszukać na stronie
Instytutu, yy, informacji o Klubie
Energii Delfina. Tutaj Dominik, yy, wrzucił, yy,
link i tam też pewnie znajdziecie troszeczkę takich anegdotek, anegdotek
związanych, yy, z delfinami.
Yy, wracając z klubu- A wcześniej wrzuciłem jeszcze
taki link do Superpower Film do dziesięcioodcinkowej
serii, gdzie piąty epizod jest właśnie o
komunikacji ze zwierzętami i tam jest to pokazane. To na
przykładzie psa, który szczekał na właścicielkę. Chyba z tego co
pamiętam. No i taki ekspert. I w Stanach są eksperci, którzy
mają tak rozwinięte te zdolności. No i przyszła taka
osoba i powiedziała o co chodzi. No i wokół
tego tak jakby też było nagranie pokazujące między
innymi jak to działa, jak można z tego skorzystać. Yy,
pamiętamy z Dominikiem historię, którą usłyszeliśmy. Taką anegdotkę, yy,
z czasów, kiedy jeszcze w Instytucie odbywał się warsztat,
yy, komunikacji ze zwierzętami. Yy, trenerka, ta gościnna, która
prowadziła te warsztaty, wybrała się na spacer po okolicach, yy, i, mm, tam w
Wirginii, mm, w lesie mieszkają różnorakie zwierzęta, jak to zwykle w
lesie, ale tam jest troszeczkę ich więcej. Niektóre są
bardziej niebezpieczne niż u nas. Na przykład jakieś
jadowite węże, yy, których u nas, yy, nie ma. Yy, i, yy, wracając z tego
spaceru, nagle na drogę wyszedł, wypełzną, yy, wąż,
mm, który się zatrzymał. Zauważył tę-- nią, yy, i ona, yy,
wykorzystała tę sytuację do tego, żeby nawiązać, yy,
łączność, yy, z tym wężem. I się okazało, że tak, że jak
najbardziej było to możliwe. Yy, porozmawiali
sobie. Wąż, yy, zapytał się, co ona tu robi. A ona, ym, na
to odpowiedziała, że, yy, jest tutaj, bo uczy, yy, w Instytucie
Monroe'a. A, yy, wąż na to jej odpowiedział: "A tak wiem, tam jest
światło." Także nawet, yy, zwierzęta są, yy,
świadome tego, co się, yy, dzieje w takich miejscach, gdzie ludzie, yy,
pracują ze świadomością. No, no
jak my tam-- ja pamiętam, jakie rzeczy my tam robiliśmy.
Mam też informację, co tam się mniej więcej dzieje.
No to ja to sobie tak wyobrażam, że od strony
energetycznej to tam ciągle błyska i jakieś rozbłyski i się
różne rzeczy dzieją. Pewnie kolorowo jest, no bo tam
z tym kryształem non stop jest, yy, albo zabawa, albo praca, albo jakieś
ćwiczenia, testy, próby. Mm, cały czas ludzie przyjeżdżają, ćwiczą, tak?
Yy, no to i to od lat. I to od ilu lat. I ten kryształ przecież
to też, yy, kumulować może
energię, tak? Więc- Tak, tak. ... miejsce i otoczenie i no. Stąd, stąd światło,
tak? Yy, to jeszcze tak, żeby uzupełnić, yy, ten obraz. Może, yy,
taka, yy, też ciekawostka. Z kolei Dolores Cannon, która, mm,
bada-badała, yy, ludzką świadomość za pomocą regresji, yy,
hipnotycznej, zdobywając informacje
od, yy, swoich pacjentów wprowadzanych właśnie w ten
stan, yy, pomiędzy wcieleniami, można powiedzieć, i nie tylkoDość
dużo badań przeprowadziła na temat samych zwierząt, tego, jaką rolę pełnią.
Okazało się, że w wielu przypadkach zwierzęta domowe to są często
ochotnicy. To są jakieś istoty, które pełnią określoną rolę w relacji
ze swoim panem, właścicielem czy jak to tam sobie nazwiemy. I zdarza się, że
są to na przykład ludzie, osoby, które spotkaliśmy wcześniej w tym
życiu, bądź w poprzednich życiach i one z jakiegoś powodu zgodziły się tutaj,
czy też podpisały w cudzysłowie, podpisały kontrakt z nami na
swoją obecność po to, żeby w jakiś sposób
nam pomóc, w jakiś sposób nas prowadzić, w jakiś sposób nas wspierać w danym
życiu. I to nie są odosobnione sytuacje. Co nie znaczy, że każde zwierzę jest
taką wcieloną istotą, ale okazuje się, że dość
dużo właśnie jest takich ochotników, którzy poprzez to, że
zwierzęta dają, natura zwierząt daje te takie czyste podejście
w wyrażaniu emocji, w wyrażaniu energii, to korzystają z tych możliwości po to,
żeby nas, ludzi wspierać na
naszej ścieżce, w naszym rozwoju. Ja tutaj chciałabym tylko
właśnie dodać po pierwsze, że mówi się, że psy uczą nas bezwarunkowej
miłości, a koty na przykład stawiania granic. I
jeszcze à propos tej samej komunikacji, to
wiecie co, ja mieszkam na wsi i siłą rzeczy
otoczona jestem zwierzętami i pracuję ze
zwierzętami. I może ja nie miałam takiego dosłownego, można powiedzieć, kontaktu
telepatycznego. Natomiast rzeczywiście jestem w stanie zinterpretować
intencje i takim, taką
niezwykłą historią, która mi się przydarzyła, no to tak jak
na wsi przyplątał się pies. Przyszedł do naszej bramy. Słuchajcie, ogromny żółty
pies. Widać było, że młody. Szczekał naprawdę takim
grubym szczekiem. No robił ogromną wraże-, ogromne
wrażenie. I ja postanowiłam, tak jak już wcześniej nie
raz, przygarnąć tego psa. No ale coś jakoś trzeba
go było, można powiedzieć, tutaj przyciągnąć do nas.
Więc z moim młodszym synem stwierdziliśmy, że weźmiemy jakieś tam kiełbaski,
paróweczki czy tam cokolwiek i ruszyliśmy
w stronę tego psa. I on tak się nas, on się nie nastroszył, ale tak obniżył.
A przestało cię być słychać. Nie? Już. O, okej. No w każdym
razie wyszliśmy do tego psa z tymi parówkami, kiełbaskami czy tam cokolwiek to
było. I on tak bardzo szczekał do nas. Słuchajcie, obcy, wielki pies szczeka
niemiłosiernie i w pewnym momencie, słuchajcie, ja zrozumiałam, że
on nam nic nie zrobi. Nawet powiedziałam do mojego
syna młodszego: "Słuchaj, możesz śmiało do niego
podejść. Daj mu tą kiełbaskę, on za nami pójdzie, bo on się nam
skarży." On opowiadał nam swoją historię. Jaki to on był
biedny, jaki był porzucony, że on się tutaj błąkał i on naprawdę nie chciał nam
zrobić krzywdy. I osoba taka, można powiedzieć,
postronna, no w życiu by nie podeszła czy
inaczej by zinterpretowała. Natomiast no dla mnie to był tak jasny przekaz
wtedy od niego, od tego psa, że
tak jak mówię, no wysłałam swojego młodszego syna
pierwszego i powiedziałam: "Śmiało mu daj, on za nami
pójdzie, on nam nic nie zrobi." To było absolutnie, to
była... I zresztą pies jest z nami tutaj do dziś. A jeszcze jak jest
przestrzeń, to jeszcze jedną historię opowiem. A mianowicie słuchajcie, no
ja mam konie. No i kiedyś przyjechał do mnie nowy koń, kompletnie no
dwa dni u mnie. W związku z powyższym ja
tam nie za wiele mogłam o nim powiedzieć. Ja mam tam za
stajnią takie w lesie padoki.
Wyszedł tam z innymi. Akurat to był wałach, wyszedł z
klaczami na tamte padoki, a ja się tam jakoś tam
kręciłam wokół tej stajni i nagle słyszę, że on rży i leci do takiej bramki
w stronę właśnie tej stajni. I rży i
afera. I słuchajcie, ja nawet nie musiałam się
odwracać, żeby wiedzieć, co on wrzeszczy, bo on
wrzeszczał: "Proszę państwa, że te klacze uciekły!" No i
rzeczywiście porwały ogrodzenie, przelazły tam te
dwie klacze, tam do sadu poszły i tyle. I on,
słuchajcie, był tak przerażony, że one uciekły. Ja
też. Naprawdę. To było, słuchajcie, to była niesamowita historia. Także
rzeczywiście, słuchajcie, zwierzęta cały czas mówią do nas naprawdę cały czas
różnymi sposobami. One trochę inaczej postrzegają
świat niż my. I to jest właśnie też bardzo ważne, co
ty, Dominik powiedziałeś, że one rzeczywiście są w tu i
teraz. I rzeczywiście, jak się reaguje-Do jakiegokolwiek
zwierzaka to trzeba reagować na sytuację, która się w tej chwili dzieje.
Naprawdę. Także no ja takich historii jak to mam oczywiście dużo więcej. No ale
z życia wziętych tutaj. No ale to takie były, wydaje mi się
najbardziej takie ciekawe. Mhm. No jak jesteś przy koniach,
to się mówi nie wiem. Potwierdź albo
zmodyfikuj, że z tego, co ja wiem, to się mówi, że konie
to mają, są jak mniej więcej pięcioletnie dzieci. Coś takiego? Tak, tak, tak
na poziomie takim podobnym. Wiesz co, konie mają bardzo różne
charaktery. Okej, ale chodzi mi- Tak, tak, tak. Ale właśnie. No właśnie. Bo
rzeczywiście większość jest jak małe dzieci. Ale są też konie, z którymi
się gada normalnie, jak z dorosłym człowiekiem. I
są takie konie. Naprawdę. To są absolutnie
niesamowite stworzenia. Co jest jeszcze niesamowite też to konie, tą
energię serca mają ogromną. I między innymi słuchajcie, dlatego-
Jakiej wielkości mają serce? Od razu powiedz. No dużo większe niż nasze. No bez
przesady, ale. Nie, nie. Chyba bardzo duże. Wiesz co, no nie
wiem, ile to można powiedzieć
tak w liter powiedzieć. Sprawdź. Właśnie może w ten
sposób. Natomiast energię serca mają ogromną i między innymi też dlatego,
słuchajcie, konie są używane. Konie mają terapeutyczną moc w
ogóle dla ludzi. I jak się jeździ
konno, to człowiek taki, który rzeczywiście chce
się nauczyć i poznać zwierzę, tak skupia się bardzo na, na tym dialogu z
koniem, że zapomina się o bożym świecie. I też są
używane dla dzieci z niepełnosprawn- niepełnosprawnościami.
Także zwierzęta są naprawdę częścią nas, słuchajcie. Serce człowieka
przeciętnie waży zero dwadzieścia pięć do zero trzydzieści
pięć kilograma. Mhm. Ile waży serce konia? Pewno z pięć.
Cztery, pięć, a czasami nawet dziesięć. No. To, to można porównać, nie?
Mhm. No to dlatego mówię. Tak. Także
rzeczywiście. Słuchajcie, my się bardzo dużo
uczymy i uważam, że powinniśmy bardzo korzystać, obserwować, bo zwierzęta
absolutnie nas uzupełniają. No i to
dokładnie potwierdza to, o czym wcześniej tutaj
mówiliśmy. Tak. O tym, jaką rolę pełnią zwierzęta, zwłaszcza właśnie te domowe
zwierzęta. Z kolei na przykład delfiny. Jak się obcuje z delfinami, zwłaszcza
takimi na wolności, to też jest to swego rodzaj, swego
rodzaju terapia. Tak jak mamy tutaj konio-hipo-hipoterapię to
się nazywa, tak? Tak. No dobra, ale to nie swego
rodzaju. Są ośrodki, które w ogóle dla dzieci autystycznych mają i
jest w ogóle koleżankę wysłałem tam. Jest w
Polsce jakaś, jakieś stowarzyszenie czy fundacja, która się tym
zajmuje i wysłali ją normalnie do tam, do gdzieś tam Egipt coś takiego z synem
i są, są delfiny, które są szkolone pod pomaganie dzieciom z autyzmem. Więc
tak jakby w sensie, że są też takie profesjonalne,
udokumentowane medycznie, pomagające, tak? One
potrafią jakieś tam dźwięki wydawać. A oprócz tego można też
tak jakby to, co mówisz, tak? Właśnie przebywanie w towarzystwie
delfinów, zwłaszcza jak jest ich tak, właśnie są na wolności,
mogą dzielić się tą swoją energią radości, tą wolnością. To się
bardzo udziela i to świetnie widać właśnie na tych rejsach z
delfinami, na których prowadzę warsztaty Serce Delfina. Widać, że ta
przestrzeń serca delfinów jest również niesamowita, bo właśnie ona odmienia
ludzi. Tam z reguły jest tak, że na te
delfiny przybywają osoby, które chcą się z nimi
spotkać. I jest to jakiś rodzaj, rodzaj fascynacji. A mimo wszystko po
tych dwóch, trzech dniach, kiedy się z tymi
zwierzętami tam przebywa po parę godzin dziennie, to następuje wyraźna
przemiana, wyraźna zmiana w energii grupy, która może być czasami taka dość
niezrównoważona na początku wyjazdu. Ale to się wszystko potem właśnie
normuje, co też jakby z takiego analitycznego
punktu widzenia mogłoby się wydawać dość dziwne, bo
jesteśmy na statku zamknięci na stosunkowo
niedużej przestrzeni, kilkanaście osób. Czyli
teoretycznie mogłoby to prowadzić raczej do konfliktów niż
do, do harmonii, a jednak prowadzi właśnie w kierunku harmonii.I tutaj
niewątpliwie to oddziaływanie delfinów ma swoje znaczenie. Mm, dobrze, to
co? Yy, jeszcze może parę rzeczy, które-- dzięki Julia za podzielenie
się. No to widzisz, masz zdolności komunikacji z, ze
zwierzętami. Bo to też nie jest tak, że, mm, my ze
zwierzętami rozmawiamy, że tak powiem, głosem duszy. To się odbywa
w taki sposób zazwyczaj, że po prostu przychodzi. Przychodzi my swoim, swoją
energią, tym, czym emanujemy, przekazujemy
zwierzętom informacje. One to świetnie
potrafią odczytać. To, co mówiłem na początku. Dzięki
tej poszerzonej świadomości, w której się znajdują przez cały czas, są w
stanie, yy, odbierać te informacje, które my często w
sposób zupełnie nieświadomy wyrzucamy z siebie. Tutaj bardzo
takim wymownym obrazem jest to, co Robert Monroe opisywał w swoich
książkach, zanim nauczył się tej
komunikacji, zanim nauczył się w ogóle kontroli energii, to, yy, właśnie
bardzo często przeciekał. Tam było takie użyte określenie, że z tej jego formy
energetycznej po prostu wypływały w sposób niekontrolowany
jakieś wrażenia, odczucia, emocje, energie. Także my to robimy
na co dzień, ponieważ nie potrafimy w naturalny sposób kontrolować takiego
przepływu energii. Dlatego też zwierzęta mogą
wyczuć znacznie więcej, niż nam się wydaje. I tu też
bardzo ciekawa rzecz, bo krążymy teraz w obszarze, który
badała Dolores Cannon i ona z kolei odkryła, że zwierzęta,
mm, że niektóre istoty czy też dusze przechodzą przez królestwo zwierząt po
to, żeby uczyć się emocji i interakcji.
To nawet jest tak, że to niekoniecznie jest
etap niższy od naszego. W sensie takim,
że te zwierzęta są na niższym poziomie i w związku z tym
dają mniej możliwości doświadczania, bo
okazuje się, że nawet to są stare dusze, które po
prostu jakiegoś tam, jakiś element mają do jeszcze nauczenia się, do
przećwiczenia. Albo, yy, korzystając z tych możliwości, jakie daje
zwierzę, mogą służyć jako przewodnicy dla nas. Tylko ja tak
chciałbym dodać przy tym temacie dusz w ciele zwierząt, że to
tak inna percepcja jest i tak dalej. Nawet jeśli istnieje
taka możliwość, to to jest trochę inne
doświadczenie. I to nie jest tak, że tak sobie pogadamy na
przykład jak z drugim człowiekiem. Trzeba mieć
świadomość, że to może tak jakby jakaś intencja przez
zwierzę przemawiać i w ogóle. Myślę, że w całej
tej wiedzy, którą mam, to tak, to jest po prostu inne
doświadczenie, tak? To tak by trzeba powiedzieć troszeczkę. Zawsze tak.
Zawsze warto mieć w świadomości to, że to, o czym my tutaj
mówimy, używając języka, to jest pewne przybliżenie. To, jak czujemy, to jak
rozumiemy. Natomiast jedynym sposobem na to, żeby rzeczywiście
dowiedzieć się, jak to w rzeczywistości funkcjonuje, jest swoje
własne doświadczenie, które może się okazać takie, że potem powiecie: a
ten Paweł to gadał głupoty, tak?
Ale akurat miał takie doświadczenie. W taki sposób
potrafił to wyrazić, dlatego też tak opowiedział.
Natomiast wasze doświadczenie może być inne i warto o tym pamiętać właśnie.
Zwłaszcza w-- no tutaj, na tych spotkaniach, kiedy
mówimy o obszarach nie fizycznych i zawsze to jest zabarwione własną
subiektywną oceną, subiektywnym odbiorem, filtrami, które na to
nakładamy. Każdy z was będzie miał swoje własne doświadczenie. To co?
Może wrzucę instrukcję, jak według Moena się komunikować. No nie będzie.
Nie mieści się. Będzie wstęp. A instrukc-- a instrukcja się nie mieści? A
ledwo.
Dobra. Dobra, to może tak, żeby tu nie odciągać uwagi, to może
zreferujesz to w paru słowach? To ty
możesz zreferuj, bo to ty jesteś-- Paweł jest również
trenerem metody Bruce'a Moena. To tak jakby bardziej,
bardziej myślę, że krótko zwięźle.
No bo może takNie będziemy teraz się tego uczyć. Nie jest
celem też, yy, tak jakby uczenie się. Bardziej to jest takie poglądowe, tak?
Mm. Staramy się, żeby jak najpraktyczniej było, więc z tego coś da
radę ulepić. Generalnie metoda Bruce'a Moena opiera się na kilku
takich, yy, krokach, które są
uniwersalne. Niezależnie od tego, czy będziemy się
komunikować ze zwierzęciem, ze zwierzęciem, czy ze zmarłym, czy z żyjącą osobą
na odległość. To przede wszystkim, yy,
na początek jest wyrażenie intencji, co my chcemy w ogóle zrobić. Yy, to jest
bardzo silna rzecz, która ustawia całe doświadczenie. Potem,
yy, relaksujemy się i nastawiamy się na odbiór. Uwagę skupiamy na
odbiorze, przy czym ten odbiór może być bardzo różny. Nie należy tego skupienia
uwagi traktować jako takiego wąskiego spojrzenia. Wręcz przeciwnie.
Mamy taką uważność. Oczy i uszy. O! Rączka mi tu wyskoczyła.
Yy. Oczy i uszy naokoło głowy. Bo odbiór może być w dowolnej,
że tak się wyrażę, strony, w dowolnej formie. Yy, i co jest ważne,
to każda istota ma swój odcisk energetyczny. Yy,
to jest jedna rzecz, a druga jest też taka, że jakby, mm, różne
gatunki mają swoje zakresy częstotliwości, więc ze-ze zwierzętami będziemy
musieli się dostroić troszeczkę inaczej niż do człowieka. To tak jak trochę jak
w Instytucie Monroe'a mówi się o dostrajaniu pasma,
yy, na przykładzie radia. Teraz już rzadko takie radia się spotyka ze skalą
i pokrętłem, gdzie wskazówka się na skali, yy, przesuwa. Tak samo jest
metoda windy. Mhm. Do fokusów. I po prostu na tym, na tej skali
radiowej są pasma, gdzie nadają różne, yy, różne stacje. To
tak samo jest w przypadku świadomości. Tutaj nadają ludzie, to
nadają zwierzęta, tam nadaje jeszcze ktoś inny, a my swoją uwagą,
pokręcając tym pokrętłem, dostrajamy się do tej
częstotliwości. No to troszeczkę trzeba by
praktykować. No i kiedy będziemy dostrojeni, to też łatwiej
będzie nam te informacje, yy, uzyskiwać. Łatwiej będzie się
komunikować. No i język komunikacji. Mówiliśmy o rocie wcześniej. To
jest najefektywniejszy sposób. Najmniej efektywny to jest próba użycia języka
mówionego, sekwencyj-sekwencyjnego. Aczkolwiek,
ponieważ jesteśmy do takiego języka przyzwyczajeni, to też odbieramy
informacje w postaci głosu, bo to jest po prostu interpretacja tej
informacji w takiej właśnie formie. Ona może
przychodzić inaczej tylko ze względu na nasze przekonania, na to jak, jak my
funkcjonujemy. Automatycznie jest to przetwarzane na ciąg słów.
Także no generalnie to wygląda w ten sposób i działa.
Ten sam mechanizm działa zarówno do kontaktów ze zmarłymi, do kontaktów
telepatycznych z żywymi, do kontaktów ze
zwierzętami. Tutaj wspomniały, wspominałem wcześniej o tej
historii pań, które miały kozetkę psychoterapeutyczną dla zwierząt
i były u Bruce'a Moena na warsztatach właśnie po
to, żeby te umiejętności swoje doskonalić. Jeszcze
dopowiem właśnie fajną historię à propos takiej,
yy, wykorzystania takiej metody.
Wyobraźcie sobie, że w sporcie jeździeckim coraz bardziej
popularne jest korzystanie właśnie z osób, które komunikują się w ten
taki, no nazwijmy to, telepatyczny sposób ze
zwierzętami, konkretnie właśnie z końmi, żeby
na przykład dowiedzieć się, dlaczego koń
nie chce czegoś zrobić albo w jakimś tam obszarze
pracy nie chce współpracować z jeźdźcem. I słuchajcie,
naprawdę niesamowite rzeczy wychodzą typu tam nie wiem, siodło
niedopasowane albo ten jeździec jakoś krzywo siedzi albo coś tam. Naprawdę
różne, różne rzeczy, ale w większości są
naprawdę bardzo skuteczne. To znaczy, że te,
mm, informacje, które płyną od tego zwierzaka, naprawdę,
yy, można powiedzieć, powodują to, że jeździec
może coś zmienić, żeby ta współpraca między nimi się
inaczej układała. I jest to naprawdę bardzo efektywne. Także i
bardzo popularne. Na przykład jak jeździec miał dwa siodła
do tego konia, to ten koń powiedział: "Nie, tego to
siodła to ja nie lubię, bo gdzieś mnie tam gniecie. Jeździj
tylko w tym." No i jeździł tylko w tym. I się nagle
okazało, że elementy świetnie jakieś tam
zaczął robić, czy tam nie wiem, skakać wyżej wszystko jedno.
No w każdym razie, yy, bardzo tak jak mówię, polepszyło to
komunikację. Tak, taką współpracę właściwie między człowiekiem a
koniem.No to świetny, praktyczny przykład jak wykorzystać komunikację ze
zwierzętami. Także warto się tego uczyć, warto rozwijać, warto się
otworzyć. Tutaj możemy nazwać to telepatia. Możemy to empatia
jako sposób komunikacji ze-ze zwierzętami. Wszystkie te
rzeczy można wykorzystać, otworzyć się właśnie na
tą poszerzoną świadomość, w której zwierzęta funkcjonują. Dzięki Julia. Może
ktoś chciałby się swoimi doświadczeniami podzielić? Może ktoś
umie komunikować się ze zwierzętami i ma takie doświadczenia?
Julia. Tu ktoś się pyta, czy można się dostrajać dźwiękami mis
tybetańskich. No z mojej wiedzy tak. Tylko że misy tybetańskie to też
trzeba wiedzieć jak ich się słucha, z jaką intencją, co one robią i tak
dalej. I tak ja zaczynałem od mis tybetańskich, jak byłem nastolatkiem.
Mam poczucie takie, to jest moje subiektywne,
że tak jakby te nagrania z Instytutu są bardziej ukierunkowane.
Mnisi tybetańscy to pewnie znają te metody
tybetańskie i tak dalej. Natomiast no ja miałem nagrania mis tybetańskich bez
opisu, takiego stricte ukierunkowania, na co nas nastrajają te dźwięki, nie?
Czemu to sprzyja, jaka jest intencja i tak dalej. No więc. Móc to można
moim zdaniem i z mojego doświadczenia różne stany
osiągać, bo też różne stany osiągałem.
No, a warto też zweryfikować te z Instytutu. Tu
jeszcze może tak, jeśli Was interesuje ten temat, to są osoby,
które zajmowały się zwierzętami bądź też w jakiś sposób zastanawiały się
nad tym, jak świat zwierząt funkcjonuje. Tutaj na, od razu na myśl
przychodzi chociażby Rudolf Steiner, który twierdził, że
zwierzęta nie mają indywidualnego ja na planie fizycznym.
Ich ja znajduje się na planie astralnym. Dlatego komunikacja z nimi wymaga
wejścia w, właśnie w tą sferę astralną, co w
kontekście tego, co było wcześniej powiedziane o tym focusie
dwanaście jak najbardziej jest spójne. Z kolei
Jung widział w zwierzę-zwierzętach żywe symbole archetypów i komunikacja ze
zwierzętami to dla Junga był kontakt z własną, instynktowną i czystą
naturą, która nie została skażona jeszcze przez cywilizacyjne
ego. No to też w kontekście tego, tej czystości zwierząt,
tego bycia tu i teraz, nieoceniania, nieanalizowania jak najbardziej
rzuca światło na to, w jaki sposób my możemy się z tymi zwierzętami
komunikować. Właśnie odnaleźć tę naturę właściwą dla komunikacji z
tym typem istot. Z innych osób, które warto by
było sobie gdzieś tam poszperać. Rupert Sheldrake
udowodnił naukowo, że psy wiedzą, kiedy
ich właściciele wracają do domu. To tak zwana telepatia
dystansowa. Myślę, że tam więcej będzie informacji, bo on
zajmował się teorią pól morficznych, więc tutaj
też to jest tylko jeden taki aspekt. Myślę, że właśnie te
informacje o tych polach morficznych może nam rzucić wiele światła na
komunikację ze zwierzętami. Penelope Smith, pionierka to jest
pionierka współczesnej komunikacji telepatycznej. Uczy, że
kluczem jest cisza wewnętrzna i przejście do na dawania obrazami i uczuciami.
No, właściwie z naszej perspektywy nie jest to nic wielce
odkrywczego. Właśnie to robimy w Instytucie Monroe'a, ale dzięki
właśnie swoim badaniom jakby potwierdza to, że
taki rodzaj komunikacji ze zwierzętami będzie skuteczny. I Martha
Williams napisała książkę Learning Their Language, czyli nauka ich języka. Ona
z kolei skupia się na weryfikowalnym, zdalnym
postrzeganiu w kontakcie ze zwierzętami. To też jest bardzo ciekawa
perspektywa, bo można umiejętności z takiego warsztatu jak remote viewing w
Instytucie Monroe też wykorzystać do komunikacji ze zwierzętami. Zresztą sam
Joe McMoneagle. On mówił o tym, że te zdolności, które on posiada
zdalnego postrzegania, też wzmocniły jego zdolności telepatyczne do
komunikacji na odległość. TakżeYy, to wszystko się ze sobą pięknie łączy. No
dobrze. Yy, pytanie. Może ktoś chciałby jeszcze się
podzielić swoim doświadczeniem ze zwierzątkami? Tutaj ktoś napisał
komentarz: raczej bardziej własny i odpowiedzi herce. Yy,
herce to nie jest coś, co, mm, w przestrzeni monroowej
jest definiowane. Technologia jest bardziej złożona.
Tak uzupełniająco to dodam tylko, że tutaj
chodzi o te misy tybetańskie, bo nie wszyscy muszą
wiedzieć o co, o co kaman w tym komentarzu. Znaczy, no to ja ogólnie mówię, że
w ogóle tak jakby, no właśnie. No
chciałem coś powiedzieć. Dostrajanie misami raczej to nie
chodzi o dostrojenie się do herców, tylko bardziej o wejście w odpowiedni stan
świadomości. Yy, natomiast jakby dostrojenie do konkretnej
częstotliwości fizycznej, ee, tutaj nie jest tym czynnikiem
decydującym, że powiedzmy, nie wiem, weźmiemy misę
pięćset trzydzieści dwa czy tam pięćset ile herców i to nam
przez to, że to są takie herce, spowoduje, że na
tej częstotliwości dostroimy się do nadawania przez zwierzęta. No
tutaj właśnie o częstotliwości, yy, pyta użytkownik z
YouTube'a: na jakiej częstotliwości odbierają zwierzęta? No
tego chyba się nie da tak- Nie, nie, absolutnie. W taki
radiowy sposób określić, prawda? Nie, nie, nie, nie, to
nie. Mówimy o wibracjach. Natomiast, no to jest
wibracja energii. Moglibyśmy pewnie jakąś tam miarę zastosować.
Z tym, że to raczej nie będzie to taka miara fizyczna z
tych, które znamy. Dostrojenie się, yy, jest takim chyba najbliższym
określeniem do tego procesu, który się odbywa po to, żeby nawiązać
komunikację ze zwierzętami. To jest tak, yy, ja podawałem ten przykład
z, mm, z tą skalą radiową, ale to jest tylko model. To
nie jest tak, że tam jest konkretna częstotliwość, taka fizyczna,
nie wiem, sto pięćdziesiąt megaherców czy coś takiego. To po prostu na takiej
zasadzie działa. Może inaczej. To tak, jakbyśmy na przykład stali
sobie i teraz mamy wzrok skupiony na ekranie
monitora, patrząc tutaj na to, co się dzieje na naszym
spotkaniu. I teraz jakbyśmy się chcieli dostroić do innej
częstotliwości, na przykład do tego, co się dzieje w, w drugim pokoju,
to albo odwrócimy, odwrócimy głowę i dostroimy się wtedy naszą
uwagą do tego, co się dzieje w tamtym pokoju.
Albo po prostu wyciągniemy uszy, żeby wysłyszeć, co tam się
w tym drugim pokoju dzieje. To jest, to jest właśnie takie
dostrojenie. No dla mnie- Ale wiesz co, Paweł, ty coś
ciekawe, ciekawą perspektywę rzuciłeś. Jest
takie zjawisko, że-- bo tak mówi się, że osoby z ADHD mają
wielowymiarowe myślenie. Coś takiego gdzieś tam się spotkałem już x razy, a
jednocześnie przy ADHD jest takie zjawisko, że osoby z
ADHD, ich mózg nie wycisza. Nie wiem, jak jesteśmy w restauracji i z kimś
rozmawiamy. Nie wycisza tła, wszystko słychać. I
teraz to ciekawe. Wielowymiarowe myślenie. I teraz tak jakby przy ADHD
zestrojenie z wieloma częstotliwościami. Ciekawe. To być może też tak jakby
coś zmienia to w komunikacji ze zwierzętami. Ciekawe. Może tak być. Powiem
tak w momencie, kiedy jesteśmy, mamy tą
uwagę niepodzielną, taką mocno skupioną na
jednym punkcie i w momencie, kiedy jest ona
skupiona na jednym punkcie, to tak z mojej perspektywy teraz już tak spekuluję.
Odcinamy się po prostu od innych bodźców, skupiając
całą uwagę w jednym punkcie. Natomiast, tak jak ty tutaj wspomniałeś o tym
spektrum różnych sygnałów, które docierają w przypadku ADHD.
Jest się świadomym tych sygnałów, ale przy pewnej dyscyplinie przypuszczalnie
nie wiem, czy to, yy, mogę w ten sposób
powiedzieć. Możesz któryś z tych sygnałów wybrać, żeby więcej uwagi na nim
skupić. Ja myślę, że nie warto w tym
kierunku iść, bo to zaczyna się trochę kłócić też z taką
wiedzą medyczną, nie? W sensie po prostu osoby, które nie mają tej
cechy, bo to jest cecha neurologiczna, to ich mózg wycisza, a jak
mają, to nie wycisza. I teraz różne rzeczy
można robić i różne osoby. Tylko ja już bym dalej nie
wszedł, nie szedł w tym kierunku, nie? W sensie- Ale
prawdopodobnie noTak, to ogólnie każdy
troszkę inaczej to będzie miał. Już bym to zostawił.
Mhm. Nie będziemy tego tematu rozciągać.
Pytanie może ktoś wie? Reinkarnacja jest prawdą, ale skąd się wzięło to, co
reinkarnuje? A, no nic. Znaczy to nie ma żadnego wpływu na to, że
reinkarnuje. No właśnie, dokładnie. To jest najważniejsze. Warto
sprawdzić. Mhm. Dokładnie. Tym bardziej że autentycznie są, naprawdę są różne
perspektywy i Instytut, no akurat Instytut bardzo granularnie podchodzi
do tych tematów, czyli przede wszystkim skupia się na,
na naszej percepcji, na tym, żebyśmy się jej nauczyli. Na metodach. Nie na
interpretacji, nie na nazywaniu. Pewne rzeczy są nazwane, ale no
takie, tam była bardzo duża uważność na to, co jest, jak
nazywane, co jest nazywane. Tu jest nacisk przede wszystkim właśnie na naukę,
tak? Naszą własną. I faktycznie na te
rzeczy można różnie spojrzeć, bo są dusze, które.
Jak ktoś się tym interesuje, jak ktoś chce odpowiedzi, to
ja w ogóle polecam Michaela Newtona. To jest taki fajny
wstęp, taka ciekawa perspektywa i przegląd. Tak? To się skupia
faktycznie na, na, wokół, wokół reinkarnacji, wokół
duszy. To jest związane też. Jest mocno fajnie zakorzenione, bo to jest
z hipnoterapią związane. On też był sceptykiem. No, Instytut to jest
takie ćwiczenie. No ćwiczenia tak, bardziej ćwiczenia i troszkę
wytrwałości też. No to tak à propos. A temat reinkarnacji to w ogóle struktura.
Kim jesteś? Jak na to patrzysz? To pogadamy. No w sensie
serio. To są dusze, które tutaj stąd
są. Są takie, które gdzieś tam są starseedami i w ogóle. Kurde, no.
Więc dużo, bardzo informacji. Od
czegoś trzeba zacząć. Z czym najlepiej? Z czym rezonujemy? Co
nas interesuje? Tak, od tego zacząć i wtedy. No dobrze. To myślę, że
temat komunikacji ze
zwierzętami. A jeszcze o jednej rzeczy nie powiedzieliśmy. O
tym nagraniu, które, mimo że warsztatu już nie ma. Dałem. Tak?
To jeszcze tylko przypomnę, że na chemising.com jest
takie ćwiczenie, taka medytacja, wizualizacja
właśnie, gdzie można sobie popraktykować komunikację ze zwierzętami. Poza
tym są jeszcze takie ćwiczenia z komunikacji z
delfinami, konkretnie z konkretnym zwierzęciem.
To jest dostępne na przykład, tak jak powiedziałem w Klubie
Energii Delfina, ale też w Expandzie są medytacje, gdzie
wykorzystuje się energię delfinów w Expandzie, czyli w tej aplikacji na telefon
z Instytutu Monroe. Expand to jest aplikacja na telefony z Monroe
Institute. Jeśli ktoś by nie wiedział. O inkarnacjach raczej
nie będziemy rozmawiać, bo Instytut się tym nie zajmuje
stricte, bo pojawił się temat, czy można
taki temat. My się nie zajmujemy stricte inkarnacją i tym.
I to może wprowadzać w błąd nawet przegląd tego, bo to nie ma tak
jakby, nie wiem jeszcze, może się zastanowimy, ale no raczej nie ma takiego
punktu zaczepienia, żeby to coś komuś w ogóle dało. A trzeba zaznaczyć, że
bycie słuchaczem nie ma nic wspólnego z budowaniem własnych doświadczeń i
mniejszość osób coś robi, a większość słucha. No to tak powiem tak:
słuchanie na przykład naszych spotkań to jest wstęp, znaczenie przy budowaniu
własnego doświadczenia na to, co jest dalej. Sama wiedza nic nie
zmienia. Znaczy może nazwiemy to inaczej. To
jest informacja, tylko to nie jest wiedza. Tak. Wiedza to
jest to, co się wie. A dobra, no tak. Natomiast to, co my tutaj
mówimy, to może być wiedza dla nas,
nasza własna, natomiast dla was jest tylko informacją, bo to po prostu my
przekazujemy nasz punkt widzenia. Dopóki się tego nie
doświadczy, to się nie stanie wiedzą. Dobrze, jeśli nie ma tutaj osób, które
chciałyby się swoimi doświadczeniami z komunikacji ze zwierzętami
podzielić, to będziemy powolutku zmierzać do końca dzisiejszego spotkania.Yy
i, mm. No i to tyle. Tutaj to znaczy.
To znaczy wchodzi się w pole elektromagnetyczne zwierzaka.
Można też tak mówić, jak koniecznie chcemy tutaj
używać terminologii- Ale to niekoniecznie tak jest, no to
można przecież ten NVC, czyli Nonverbal Communication, ee, nie
wymaga wchodzenia w pole. Oczywiście, że nie. Natomiast, yy, te
techniki, powiedzmy fizyczne z tego świata, one mają
bardzo słabe przełożenie na rzeczywistość niefizyczną, więc, yy, możemy się
posługiwać jedynie modelami jakimiś, które są bardzo dużymi przybliżeniami
tego, co się dzieje. No bo jeżeli chcemy coś wyjaśnić, to
musimy się po prostu odnieść do czegoś, co znamy. Yy, i znajdujemy
po prostu jakieś najbliższe znaczeniowo, ee, określenia,
które i tak w pełni nie oddają tego, ee,
jak to wszystko funkcjonuje i z czym się spotykamy, eksplorując
świadomość, yy, właśnie w tych obszarach, w innych wymiarach.
Zresztą, yy, to żeby, mm, troszeczkę jeszcze tak zburzyć ten,
yy, światopogląd taki materialistyczny. Mm, są
systemy, w których prawa fizyki są zupełnie inne niż tutaj. Yy,
wydaje się, że fizyka obowiązuje taka sama w całym wszechświecie. Otóż nie.
Są różne fizyki w różnych układach, więc, ym, nie możemy nawet
porównać tego, co jest w tak zwanych światach
materialnych między sobą, a co dopiero między tym światem a światem nie
fizycznym. Dobrze, yy, dziękuję- Tutaj ten słuchacz na YouTubie się zwrócił
uwagę na określenie elektromagnetyczne. To był chyba taki
lapsus językowy, prawda? Energetyczne.
Znaczy w komentarzu, w pytaniu było energetyczne. Paweł
powiedział elektromagnetyczne. To, to okej. To tu nie chodziło konkretnie o
wyraz. Tak, pomyłka. Pomyłka. Pomyłka.
No, ale się jakoś tak pojawiło mi się przed oczami z jakiegoś powodu
elektromagnetyczne. Okej, yy, to co? Na dzisiaj to już będzie
koniec. Bardzo dziękujemy wam za uwagę, za wasz czas, że spędziliście go z
nami. Zachęcamy do komentowania, do przemyśleń na temat komunikacji ze
zwierzętami, yy, i też do brania czynnego udziału w kolejnych spotkaniach. Yy,
temat- A kolejne spotkanie odbędzie się siódmego kwietnia. Siódmy kwietnia.
Aha. Super. Świetnie. To już, już się cieszymy. To co?
Mówimy dzisiaj dobranoc. Dziękujemy za waszą obecność. Dzisiaj w
waszych domach obecni byli Dominik Kocięcki. I Paweł Byczuk. I
Marek Sęk "Ivellios". Marek Sęk "Ivellios". I mamy
sześćdziesiąt dwóch słuchaczy Radia Paranormalium, którzy do teraz są z
nami. Dzięki, że jesteście. Bądźcie zawsze. Bądźcie już za miesiąc.
Do zobaczenia. Do usłyszenia. Do zobaczenia.
Było to comiesięczne spotkanie online The Monroe Institute
Polska. Zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej
Polskiej społeczności The Monroe Institute pod adresem www.tmipolska.pl.