The Monroe Institute Polska. Spotkania
online. Wtorek, trzeciego lutego dwa tysiące
dwudziestego szóstego roku. Minęła godzina
dziewiętnasta przed chwilą na naszym zegarze. To
oznacza, że czas najwyższy rozpocząć kolejne spotkanie online
The Monroe Institute Polska. Przy mikrofonie i
za sterami technicznymi audycji, jak zawsze, znaczy transmisji
na Radiu Paranormalium, jak zawsze Marek Sęk
"Ivellios", a po drugiej stronie połączenia
internetowego są z nami na Zoomie prowadzący Paweł Byczuk i Dominik Kocięcki.
Dobry wieczór, witam bardzo serdecznie. Dzięki Marku za zapowiedź, jak zwykle
profesjonalną i startującą wedle zegara radiowego o godzinie dziewiętnastej.
Jesteśmy polską społecznością Instytutu Monroe'a, działającą tutaj, w naszym
kraju. Prowadzącymi tą, czy liderami tej społeczności są: Dominik
Kocięcki w czarnej koszulce z napisem
Monroe Institute. Tak, to ja i Paweł Byczuk. Ten, co mówi. To ja. Dominik jest
członkiem rady zajmującej się sprawami trenerskimi i rozprzestrzenianiem
informacji dotyczących Instytutu Monroe. I
społecznościami, społeczności i trenery, trenerzy. Także mamy bardzo
dobre umocowanie, jeśli chodzi o tę naszą społeczność. Ja natomiast jestem
trenerem Instytutu. Ups! Paweł, właśnie mówił Paweł, że jest trenerem. A mnie
słyszycie? Mnie słyszycie. Ja cię
słyszę. Ja też. Radio Paranormalium cię słyszą i widzą.
Oj, ale ktoś ma teraz... To chyba Ewa ma taki
głośniejszy ton. Ewa, jakbyś mogła troszeczkę przykręcić
mikrofon. Jeśli jesteś w stanie, to by lepiej cię było słychać.
Ciekawy jestem, czasami tak jest, że Paweł może jeszcze nie wiedzieć, że go
wypięło. Paweł skończył na tym, że jest trenerem. Jest trenerem, prowadzi kursy
certyfikowane i niecertyfikowane. Więc do Pawła można się zapisać na
warsztaty. Tutaj mamy przestrzeń tej społeczności. Jest to przestrzeń po to,
żeby... Pierwotnie to powstało po to, żeby osoby,
które skończyły jakieś kursy w Instytucie i na przykład wracają do, do swojego
środowiska, do domu i niekoniecznie mają wokół siebie
ludzi, którzy mają jakąś wiedzę, doświadczenie czy też otwartość na
te tematy. To ta przestrzeń jest, te przestrzenie, bo tak jakby w większości
krajów jest dla danego kraju przez kogoś prowadzona społeczność. To,
to jest po to właśnie, żeby się spotkać, porozmawiać, żeby
nie było oceny, żeby wiadomo mniej więcej było, o co chodzi. Podobny system
wartości. O! I dodam jeszcze, że to, co nas wyróżnia, czyli
Instytut, a to bardzo ważne. Paweł, widzę, wrócił. To bardzo ważne
to to, że Instytut absolutnie nie stosuje żadnej
oceny. Jak ktoś przychodzi na kurs do Instytutu, to zawsze, zawsze jest hasło,
żeby samemu sprawdzić, nie wierzyć. Czyli tutaj nie ma czegoś takiego: uwierz
nam na słowo albo my cię przekonamy. Pokażemy ci, jak to działa. To
jest przestrzeń, w której na warsztatach, warsztaty polegają na tym,
że trenerzy Instytutu dzielą się najlepszymi takimi technikami i
metodami do, do osiągania różnych stanów. Zależy, do czego to jest kurs, tak?
I pozwalają, a wręcz znaczy trzeba samemu po prostu spróbować i
zobaczyć, jakie się ma doświadczenia. I to nie, w
niewielu miejscach to się spotyka, dlatego zwracam na to
uwagę. Nietypowe intro, Pawle. Bardzo-
Wszyscy już wiedzą, że jesteś trenerem. Nasz system
wartości w Instytucie. A i jeszcze tak dodam, bo
to też tak fajnie brzmi, że Instytut poniekąd plasuje się jako
taka latarnia morska dla tych, co szukają ścieżki rozwoju. Tak, więc takie
zobrazowanie. To nie są warsztaty. Ta przestrzeń to ważne.
Tak. Tak, odpowiadamy na większość pytań, ale nie będziemy tutaj
jakichś dużych porcji wiedzy przekazywać. Jak
ktoś ma wątpliwości, to jak najbardziej.... Ale
tutaj taką kreskę po prostu stawiam. Warsztaty to
warsztaty, a tutaj to jak ktoś na
przykład ćwiczy, ma wątpliwości, to jak najbardziej na wszystkie
pytania odpowiemy. Albo ktoś jest zainteresowany, żeby
uczestniczyć, to też zapraszamy. Nie ma głupich pytań,
bo to, to też ważne jest. W sumie tu nie ma głupich
pytań. Mhm. No to warto rozgraniczyć, to jeszcze
podkreślić, że to, co tutaj robimy dzisiaj, we wtorek, to jest społeczność,
gdzie, która służy do tego, żebyśmy sobie
spotykali się, porozmawiali, spotkali się z osobami, które myślą w podobny
sposób. Zazwyczaj jest tak, że- Tak,
tak. Że po kursach, że w ogóle na całym świecie
te przestrzenie są właśnie po to, żeby przede wszystkim
pierwotnie powstały, żeby po kursach, tak? Mhm. Było z
kim porozmawiać, bo nie zawsze mamy w domu. Tak, tak. Tak
było, było. Dokładnie, dokładnie. Nie zawsze mamy z kim.
A tutaj taką przestrzeń tworzymy, żeby swobodnie o tym porozmawiać, spotkać
się. Dobrze, to jak rozumiem, wszystko już powiedziałeś. Jeśli chodzi o
warsztaty, to można kierować się do mnie na stronę chemisync.com.pl. Tam
są informacje o warsztatach. Najlepiej zapisać się na newsletter, w którym
publikuję informacje o terminach, o zapisach na zajęcia. Więc jest to jakby
osobna część tej działalności, bo
społeczność, tak jak już wyjaśniliśmy, jest przestrzenią do
spotykania się tutaj. Dobrze, to zapowiedziałeś Dominik już medytację?
Nie, nie, nie opisuję. Dlatego nie powiedziałem. Tradycyjnie zaczynamy
od medytacji, żeby troszeczkę wejść w klimat tej przestrzeni Monroowej, żeby
poczuć go. I dzisiaj mamy medytację, która,
którą część osób już z pewnością zna, która wprowadza
bardzo użyteczne narzędzie. Medytacja nazywa się odnawianie energii. I co?
Zrobimy tradycyjnie test stereo, bo Zoom działa w formie stereofonicznej
tylko na komputerach. Także osoby, które- Słuchawki. To już
powiedziałeś, czy nie? Nie, nie, nie, nie, jeszcze nie
powiedziałem. To trzeba iść. Światne będą słuchawki, bo najlepiej to
działa przez słuchawki w trybie
stereofonicznym. Także jeśli chcecie skorzystać z tego jak
najlepiej, to zachęcam do założenia słuchawek i odtwarzanie tej medytacji z
komputera. Ewentualnie Dominik podał link. Dla urządzeń mobilnych, jeśli ktoś
tak nas ogląda. No i wtedy z tego linka można skorzystać właśnie w trybie
stereofonicznym, a pozostałe- Pod tym pierwszym linkiem jest
dziesięć darmowych medytacji. To też możecie sobie zapisać. One są w pełni
działające po polsku i tak niczym nie ustępują innym.
Wyprodukowane zostały w Instytucie Monroe'a, więc.
No tak, ale to czasami się wydaje, że darmowe
to, to nie. Ale jak najbardziej się nadają do
tego na przykład, żeby zacząć sobie ćwiczyć codziennie,
regularnie. Już kiedyś wspominaliśmy, regularność ma największe
znaczenie, w szczególności teraz jest taki czas, gdzie to może w ogóle nam pomóc
psychicznie. I tak. I chwila już minęła. Mam nadzieję, że większość z Was ma
słuchawki. Przynajmniej te osoby, które chcą z nami posłuchać nagrania. I teraz
zrobimy test stereo, czyli będzie słychać na zmianę w
jednej i w drugiej dźwięk. Kanał lewy. Prawy. Kanał prawy. I
to tyle. Jak ktoś słyszał w dwóch, to niedobrze. Wtedy warto przełączyć się na
ten link drugi. Żeby z niego skorzystać, to trzeba odłączyć
się od spotkania, a później wrócić. O! I tym samym powoli przechodzimy do
właśnie nagrania. Wyłączymy zaraz wszystkim możliwość włączenia mikrofonu.
To właśnie robię. Tak, żeby nikt nam nie przeszkadzał. I, i
zaczynamy. Dziesięć minut. Medytacja. Odnawianie
energii. Po dziesięciu minutach dajcie
sobie może jeszcze chwilę. Jeśli macie jakieś
spostrzeżenia, to zapiszcie, zróbcie notatki i wtedy zaczniemy spotkanie.
Medytacja odnawiania energii.
... Ułóż swoje ciało w wygodnej pozycji i odpręż się. Skup się na
oddychaniu. Podczas wdechu wciągaj świeżą energię do swojego
ciała i swojej głowy. Wstrzymaj oddech. Podczas wydechu wydmuchuj starą,
zużytą energię przez usta. Powtarzaj wdychanie świeżej
energii i wydychanie energii starej i zużytej do czasu, kiedy powrócę.
Oddychaj normalnie i odpręż się. Utrzymuj nową, świeżą energię w swojej głowie.
Stworzysz teraz balon energii rezonansowej, ruchome pole
własnej energii, kulę energii wokół siebie, w której się unosisz.
Balon energii, który jeśli tego zechcesz, zatrzyma twoje promieniowanie
wewnątrz, zachowując twoją wibrującą, osobistą energię
oraz utrzymując jej wibracje i dostępność. Ochroni cię on także przed
wszelkimi zewnętrznymi, niechcianymi energiami lub wiadomościami
docierającymi do ciebie. Jesteś już gotów do stworzenia swojego balonu energii
rezonansowej. Niech zgromadzona przez ciebie energia
wypłynie przez czubek twojej głowy. A potem skieruje się w dół,
w dół wokół ciebie i niech wniknie w ciebie przez podeszwy twoich stóp.
Niech wypłynie z czubka twojej głowy, potem skieruje się w dół. Niech
płynie wokół ciebie i wniknie w ciebie poprzez podeszwy twoich stóp.
Utrzymuj ten przepływ tryskający z twojej głowy jak fontanna i
wracający poprzez podeszwy twoich stóp. Dam ci na to czas.
Oddychaj teraz normalnie i odpręż się. Stworzyłeś wokół
siebie swój własny balon energii rezonansowej i znajdujesz się w jego środku.
Za każdym razem, kiedy stwarzasz to ruchome pole energii
życiowej, spełnia ono dwa zadania. Po
pierwsze, utrzymuje w tobie promieniowanie, którym jesteś, dzięki czemu
skupiasz swoją własną energię życiową. Po
drugie, twój balon energii rezonansowej zabezpiecza cię i chroni przed
wszelkimi zewnętrznymi, niechcianymi energiami lub polami energii, które
napotykasz. Będzie on spełniał te dwie funkcje, jeśli otworzysz go na
własne życzenie i wzmocnisz go oraz uformujesz wokół siebie. Możesz
także otworzyć dowolną część tego silnego pola energii znajdującego się wokół
ciebie, aby odebrać pożądaną energię lub kiedy
chcesz wysłać swoją własną energię i promieniowanie od siebie.
Odpręż się teraz. Odczuj i zrozum siłę i ochronę swojego balonu energii
rezonansowej. Dołączę do ciebie, kiedy nadejdzie czas powrotu....
Powrócisz teraz do całkowicie rozbudzonej fizycznej świadomości, kiedy
odliczę od dziesięciu do jednego. Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem,
sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden. Jeden. Otwórz oczy.
Weź głęboki wdech, przyciągnij ramiona i nogi. Witaj z powrotem! Powracamy do
rzeczywistości fizycznej. Weź głęboki wdech, przyciągnij
ramiona i nogi. To już koniec tego ćwiczenia. A my przechodzimy
powolutku do naszego dzisiejszego tematu, który jest
takim tematem otwartym. Pytania, odpowiedzi to, co się dzieje. Taki
update, co się dzieje aktualnie w Instytucie Monroe'a i mamy pierwszą rękę
w górze. Maria. Dzień dobry,
witam serdecznie. Ja mam takie pytanie. Ja, ja w ogóle
muszę powiedzieć, jestem dzisiaj pierwszy raz na,
na spotkaniu Zoom, ale tematem interesowałam się już bardzo dawno.
Gdzie mogę... Czy możecie podesłać link do kursów i warsztatów?
Tak, możemy. Ja zaraz podeślę. Tak. Super! To wystarczy wejść na stronę.
Tam jest możliwość zapisania się na newsletter i w newsletterze jest
informuję na bieżąco o terminach i zapisach na warsztaty. W ten sposób.
A jaka jest różnica między warsztatami a kursami? Jeszcze się zapytam. No,
jeśli chodzi, używamy tego wymiennie generalnie.
Czyli to jest to samo? To jest to samo. Jak online. W Instytucie
Monroe'a, to myślę, że warto o tym powiedzieć.
Jest pewne takie rozróżnienie, bo warsztatami nazywa się takie
krótkie spotkania, jednodniowe, dwudniowe, trzydniowe. To są
warsztaty. Dłuższe, takie pięcio, sześciodniowe to są programy.
Natomiast jeszcze są właśnie kursy online. To są takie szkolenia,
gdzie treść już jest wcześniej przygotowana
i przechodzi się to we własnym tempie, ale one
też trwają jakiś określony czas, powiedzmy dwa czy trzy
tygodnie. To jest czas na przerobienie tego materiału. To jest kurs online i są
jeszcze warsztaty wirtualne.... O! I to są
warsztaty, które się odbywają tak jak nasze dzisiejsze
spotkanie, właśnie poprzez Zooma, na żywo.
Trwają tyle, co normalne warsztaty stacjonarne. Z tym,
że to się wtedy nazywa warsztaty wirtualne, nie online, bo online jest jakby
zarezerwowane dla kursów, o których przed chwilą mówiłem. Tak, taki niuans
nazewniczy, no ale w ten sposób to się
rozróżnia. Tak, rozumiem, rozumiem. Dobrze, to ja sobie popatrzę na, na linki i
ja w sumie właśnie myślałam bardziej o Zoom i online, bo, bo ja nie mieszkam w
Polsce, także, także byłoby chyba mi najłatwiej w
ten sposób, ale, ale się rozeznam w
takim razie. Dziękuję pięknie za odpowiedź. Ja wrzuciłem
opisy bez w ogóle rozróżnienia na online, bo to
od jakiegoś czasu to jest troszkę starszy opis, ale
bardziej tutaj jest podział na certyfikację. I
dodatkowo jeszcze moment, to widzisz Pawle, nie? Tak jakby.
Mhm. Paweł, Paweł coś powiedział, czego tu nie ma. No. Dobrze, dobrze. Dziękuję
bardzo. Ja sobie popatrzę. Dziękuję. Dziękuję. Dobrze, to
skoro nie ma tutaj pytań, które pewnie się pojawią w międzyczasie,
to może przejdźmy do takiej aktualizacji tego, co się
dzieje obecnie w Instytucie Monroe'a. Bo jest tam coś, co,
o czym można by opowiedzieć. Są plany, są rzeczy, które się odbywają. To, co
myślę, o czym warto wspomnieć, to to, że od jakiegoś czasu
Instytut Monroe bardziej istnieje w przestrzeni internetowej, w ogóle w
świadomości użytkowników czy osób, które interesują się
rozwojem. I to ma przełożenie na to, że warsztaty w Instytucie są wykupywane na
pniu. W tej chwili wszystkie warsztaty do końca 2026 roku
już są zapełnione, o ile się orientuję. A przynajmniej ten
najsłynniejszy program, czyli Gateway Voyage. Ale myślę, że to też dotyczy
pozostałych kursów, bo tutaj z ubiegłego roku pamiętam, że
również na wiele pozostałych trudno było się dostać. Także
obłożenie jest dosyć duże, więc trzeba to planować z dużym
wyprzedzeniem. Natomiast, no, tutaj w Polsce również mamy warsztaty
po polsku. Również cieszą się dużym zainteresowaniem i również szybko
schodzą, ale ze względu na to, że trochę inaczej zarządzam,
to jeszcze są miejsca na odleglejsze terminy, które będę dopiero ogłaszał. Więc
tutaj jest taka różnica, że sukcesywnie te terminy ogłaszam.
Okej, to tyle, jeśli chodzi o to, jak to w tej chwili wygląda.
Gdyby ktoś chciał się wybrać do, do Stanów, no to trzeba to planować z dużym
wyprzedzeniem. Dominik kiwa głową. Co, co? Kiwasz.
Kiwasz głową. No kiwam, kiwam, kiwam, bo tak ten.
No, no tak, tak, to ja się wszystko tutaj zgadzam,
bo tak jakby razem to przygotowywaliśmy. Te informacje są bezpośrednio
od szefowej Instytutu, więc jak najbardziej muszą się zgadzać. Sporo osób
pyta o tłumaczenia. Pojawiła się informacja, że brakuje osób w IT, które
mogą pchnąć te wszystkie tłumaczenia naraz do przodu. I z tego,
co na spotkaniu Alynn mówiła, czyli, czyli właśnie szefowa Instytutu, to
już, już gdzieś tam coś działają, uruchamiają. U
nas jeszcze nie. Brakuje ludzi,
ale zarząd potwierdził zatrudnienie większej ilości osób, więc
tematy powinny ruszyć do przodu. Tak jak Paweł wspominał, jest duże obłożenie i
ogólnie to jeszcze od siebie mogę powiedzieć, że, że
tak w Instytucie taka atmosfera jest właśnie, żeby jak najwięcej
osób zachęcić i do eksperymentów, do aplikacji. Niekoniecznie nawet, nie
wiem, pilnować, żeby wszędzie tak jakby tam wszystko się zgadzało.
Może być wcześniej, jak tam można troszeczkę obejść jedno, jedno
rozwiązanie, ale nie, nie, nie. Robimy po prostu tak,
żeby jak najwięcej osób przyszło, więc to pozytywne jest moim zdaniem.
Może tutaj, z czego to wynika? Od razu powiem, bo misją Instytutu jest
obudzenie jednego procenta populacji do 2030. Celem postawionym!... celem
postawionym, bo to postawiony jest taka misja to jedno, ale-
No tak, cele postawione, tak. Tak, tak. Jest
obudzenie, ee, jednego procenta populacji do 2032 roku. Stąd też
taka ekspansja. I, mm, to wiąże się po prostu z
pewnymi zagadnieniami logistycznymi,
bo pracuje dosyć duży zespół trenerów, tłumaczy, którzy prze- przygotowują
nagrania. Tych nagrań w aplikacji Expand jest dużo i
teraz to wszystko, ee, tam w centrali, w
Instytucie Monroe'a, inżynierowie dźwięku muszą, ee, opracować, obrobić,
przygotować. Jeśli to przemnożymy dziesięć na przykład nagrań
zrobionych przez dwanaście języków, to już się robi dosyć dużo pracy.
Potem jeszcze jest kwestia programistów, którzy to wszystko umieszczą w
aplikacji. Więc jak widać, jest to dość dużo roboty. W związku
z tym nie ma się co dziwić, że brakuje rąk do pracy.
A jest jeszcze bieżąca działalność operacyjna, że się tak
wyrażę, Instytutu. Warsztaty, które też trzeba cały czas na bieżąco
rozwijać, poszerzać ofertę. Także jakoś siły należy
rozłożyć i zawsze tutaj będzie gdzieś możliwość wystąpienia
jakiegoś opóźnienia. No, trzeba zaznaczyć, że tu
się, tu się sporo dzieje, bo wewnętrznie są
uruchamiane jakieś tam projekty, takie, które mają na celu wspierać
trenerów i głównie trenerów, ale też i liderów. To też zabiera czas. A
przy tym Instytut jest aktywny w GAI. To jest taki
kanał GAIA. Jeśli ktoś kojarzy, to, to tam można spotkać na pewno Alen i
Luigiego. Do tego jest też Instytut aktywny przy projektach chyba dwóch
urządzeń. Ja tak od siebie powiem: te urządzenia to taki wstęp
do, do, do poważniejszych tematów. Jeśli ktoś z Was uczestniczy w
tym, to super. Jeśli nie, to trzeba zaznaczyć, że te urządzenia nie mają takiej
jakości jak urządzenia stosowane przy tworzeniu nagrań do monitorowania
fal. Troszkę niższą, więc tylko daję znać. Ale jak mówiłem, tak jak Paweł
wspomniał, został postawiony cel jednego procenta, więc sporo projektów
jest takich, które mają na celu w ogóle danie znać, że Instytut istnieje.
Niekoniecznie takie skupianie się na jakości w
sensie, jeśli chodzi o partnerstwo, czyli, czyli w ogóle, tak
jakby Instytut się troszeczkę otworzył we wszystkich
kierunkach. Jak najbardziej w
środku technologicznie jakoś zostaje, tak? Natomiast, natomiast
tutaj przy współpracy też, też do różnych innych projektów. Jest planowana
rozbudowa Instytutu. Zobaczymy, co z tego wyjdzie. W ciągu dwóch lat ma
być rozpoczęta... Znaczy mają już prace się rozpocząć. Mają trwać osiemnaście
miesięcy. Pełna realizacja trzy lata. I to ma rozwiązać w
ogóle problem pojemności. To, to Julia. Julia była, to
wie. W sensie, no to, to właśnie tak,
jakby tam na prawo, jak się przyjeżdża, to na prawo
jest, ma być, ma być w ogóle rozbudowane. Nie wiem, czy się coś zmieniło, czy
nie. Widziałem pierwotne plany. Wtedy tam było na prawo. To
w ogóle kompleks jakiś tam miał być. Chyba nie jakiś super high endowy, ale
zobaczymy. Będzie chyba ciekawie. No, różnica jest
pomiędzy, pomiędzy tymi dwoma kompleksami, tym pierwotnym, oryginalnym,
a tym w domu Roberta Monroe'a. To widać, bo to jest jakby moment oddania. To
jest różnica ponad dwudziestoletnia
jednego i drugiego. Tutaj byśmy mieli trzeci,
który jest o następne dwadzieścia- Zupełnie inny kaliber
będzie. Tutaj będzie w ogóle już młodszy. Mhm. To będzie znowu zupełnie coś
innego, coś młodszego. Ten pierwotny budynek w ogóle, on powstał w
siedemdziesiąt, w latach siedemdziesiątych jeszcze. Potem był
rozbudowywany. Także to, co w tej chwili znamy ze zdjęć,
osoby, które tam nie były, to jest wersja rozbudowana. Zresztą do
tej pory trenerzy, którzy pamiętają tamte czasy, mówią w nowej części. To jest
dla osób, które, które tam były. Ta nowa część, ona jest taka
zauważalna, bo są schodki ni z tego, ni z
owego w pewnym momencie. I w tej nowej części się mieści i jadalnia,
też-... toalety, co było mankamentem tego pierwszego budynku i ta słynna
ośmioboczna wieża. Także to jest ta nowa
część. Tutaj już myślę, że mając takie doświadczenie z eksploatacji tych
budynków przez lata, projektując ten nowy kompleks, już
na pewno zadbają o takie detale, jak właśnie odpowiednia ilość
toalet dla wszystkich uczestników. To już było zresztą
widać też w tym domu Roberta Monroe'a, bo tam jest specjalne dormitorium
i tam już ten problem nie występuje. Jak w Hogwarcie.
Słucham? W Hogwarcie też było dormitorium. Tak. No, w końcu to
jest Hogwart. W końcu na nagraniu ktoś tam
mówi, że to jest jak Hogwart. To już tak jest. A! No, taka ciekawostka, że
osoby odpowiedzialne za dźwięk przysiadły trochę i posprawdzały z Zoomem i się
pojawiły pewne zmiany odnośnie ustawień Zooma. Nie będę wchodził w szczegóły
techniczne, ale daję znać, że troszkę inne ustawienia są. Jeśli ktoś zauważył.
Ja mam włączony ten original sound for musicians. Z testów
wyszło, że technologia trochę lepiej działa na tym. Tak. I to sam szef
IT sprawdzał. I teraz może jakieś pytania?
Właśnie pytania. Pytania, pytania. Tu się pojawiły jakieś, Pawle.
O, są jakieś. To od Marka. Od słuchaczy Radia Paranormalium.
O czym będą te kursy czy warsztaty? Hm, generalnie. O! To ja
może, Paweł, o szczegółach, a ja powiem inaczej. A ja powiem
tak: jak warto spojrzeć w ogóle na Instytut? Warto
spojrzeć na te tematy wszystkie w taki sposób, że jest kilka podejść, takich
perspektyw. Na pewno jedną, która, która jest taką obok
monroowej, to jest podejście szamańskie, gdzie zupełnie inaczej na to patrzymy.
Rytuały, tak? I szamańskie, różne takie z plemion tematy.
Fajnie to było w tym, w jednym filmie Marvela o tym, Doctor Strange
pokazane. Monroe to jest taka przestrzeń, gdzie się chyba
taka-- to jest, najmniej jest takich dodatków. To jest
takie... I nie każdy z tym rezonuje i nie każdemu to się
podoba, tak? Znam osoby, które wolą takie
bardziej rytualne podejście. Monroe się
charakteryzuje tym, że stawiamy sami na siebie, tak? Uczymy się poprzez, na
kursach, poznajemy siebie od tej strony, której nie znamy, czyli
to, czy to zależy, na który kurs pójdziemy. Ale, ale
generalnie pracujemy ze sobą, ze swoją energią. Doświadczamy.
Uczymy się tego, jak doświadczamy i czego doświadczamy. Uczymy się w
różne stany wchodzić. Te stany nie muszą być związane od razu z, nie
wiem, z dotykaniem świata niefizycznego, gdzieś tam wcale nie. To może być
tak, że wykorzystamy te stany na
przykład do regeneracji, do tego, żeby tutaj lepiej
funkcjonować. Jak najbardziej można. I to
tak w skrócie tak. Jeszcze są inne podejścia. Nie będę w
to wchodził, ale to monroowe
jest takie chyba najbardziej też granularne. W sensie, że
jak mam do czynienia z innymi, nie wiem, bardziej jakimiś złożonymi kwestiami
poza światem fizycznym, to póki co zawsze z tych
monroowych technik można to wszystko złożyć samemu. Czyli uczymy się tak jakby
od podstaw różnych kwestii związanych z tym, kim jesteśmy poza
ciałem fizycznym. No, chyba że chcemy tą bardziej
przyziemną wersję, to jak najbardziej. Natomiast no zazwyczaj
tam gdzieś trochę wychodzimy. No i w takim kierunku, który
nas interesuje, bo są różne kierunki.
No, nie wiem, czy mówić o kierunkach, czy Pawle, ty
powiesz? Nie wiem. No, z takich ciekawszych mogę
powiedzieć, może kogoś zaskoczy,
może coś opowiemy o tym na którymś spotkaniu. To jest na
przykład komunikacja ze zwierzętami. Mhm. To, to,
co mówisz, to jak najbardziej. Tutaj warto podkreślić,
że Instytut Monroe'a prezentuje takie niedogmatyczne
podejście. Wykorzystuje wiele różnych metod i też wprowadził
pewne nazewnictwo po to, żeby uniknąć takiego stereotypowego
podejścia do pewnych kwestii. To ja może jeszcze troszkę inaczej tę nazwę.
Przepraszam, że ci wchodzę w słowo, ale tak w tym miejscu
krótko.... Robert Monroe w ogóle tworząc
to wszystko, bardzo mocno unikał na przykład sformułowania podróże astralne
i, i tego typu połączeń. On to tworzył. Jeśli ktoś z Was jest nowy, wchodzi w
to. Pewne rzeczy mają swoje odpowiedniki. Natomiast to zostało tak
zrobione, żeby nie mieszać, żeby specjalnie, żeby się trochę odciąć
od takich różnych
kwestii. Gdzie ludzie trochę przekręcają, mieszają i tak dalej, po to, żeby
ta przestrzeń Monroe'owa była troszeczkę, no, żeby, żeby
ucząc się- Żeby jakby odsiać pewne aspekty, też
emocjonalne, chyba tak? No tak, tak,
stereotypy, przekonania na temat określonych zagadnień. Jak
najbardziej. No, skoro na przykład tutaj mamy takie kwestie, no,
tego się nie da uniknąć. Jeśli mamy medytację, no to się w takim
przypadku używa metod sugestywnych, autosugestii, autohipnozy. To może
kojarzyć się już w określony sposób różnym osobom. Natomiast po prostu mamy tu
medytacje prowadzone czy medytacje z lektorem, z instrukcjami, jak kto woli to
nazywać, gdzie różnego rodzaju wypracowane już przez i sprawdzone metody
zostały zaadaptowane do tego, żeby jak najbardziej wykorzystać potencjał
narzędzia, które Robert Monroe tworzył. I stworzył te narzędzie z myślą o tym,
żeby dać słuchaczom czy użytkownikom możliwość poznania
swojego prawdziwego potencjału i przeniesienia tej wiedzy do życia, tego
naszego codziennego, po to, żeby żyć w sposób
bardziej świadomy. Taki był cel. Takie było
założenie. Natomiast wszystkie takie dodatkowe efekty w postaci
takich spektakularnych doświadczeń są efektem takim
pobocznym. To nie jest główny cel, natomiast może być
punktem do eksploracji w określonych, podczas
określonych zajęć, podczas określonych warsztatów. Także
może to tak trochę enigmatycznie mówię, ale powiedzmy mamy warsztat, który
nazywa się Guidelines, czyli przewodnictwo i tam eksplorujemy przestrzeń
kontaktu z naszymi przewodnikami. I to nie znaczy, że
tylko skupiamy się na tym, żeby usłyszeć jakiś
magiczny głos wewnętrzny albo nie wiem, głosy z niebios, albo coś
jeszcze innego, równie egzotycznego. Po prostu
to jest eksploracja różnych sposobów
komunikacji między tym światem, między nami samymi a tym właśnie
przewodnictwem, które może docierać do nas w bardzo,
bardzo różny sposób, włączając w to zarówno takie fizyczne
manifestacje, na przykład w postaci jakichś znaków, jakichś zdarzeń, bądź
też właśnie doświadczenia wewnętrzne, jakieś olśnienia,
intuicje i tak dalej, i tak dalej. I podczas tego warsztatu,
jednego, z w którym brałem udział. Na pytanie, jakie sposoby przewodnictwa
ludzie znają? Uczestnicy znają. To na dwadzieścia, bodajże dwie osoby,
padły trzydzieści trzy odpowiedzi. Trzydzieści trzy różne sposoby, jak to
przewodnictwo może się objawiać. I to też
nie wyczerpaliśmy wtedy tematu. To były takie bardzo
szybkie, spontaniczne odpowiedzi. Więc to też pokazuje, jak to jest
bogaty i szeroki temat, któremu warto
poświęcić cały tydzień eksploracji, żeby poznać
te metody. I to jest tylko jeden aspekt, jedna, jedna z
możliwości, bo tych warsztatów, tych programów jest
znacznie więcej. Na przykład program Lifeline. Jeden z takich
też bardzo pożądanych programów, gdzie eksploruje się przestrzeń
życia po śmierci i pomagania osobom, które odeszły
do, z tego świata, ale gdzieś po drodze się zagubiły. Tak najogólniej
i eufemistycznie troszeczkę to
wyjaśniając. A żeby się dowiedzieć, jakie są kulisy,
jak to się dzieje i w ogóle, co wcale nie jest takie-- tutaj zaznaczę, bo
tak może się wydawać, że to takie straszne i w ogóle.
Nie, nie, nie. To, to różne procesy zachodzą i
można po prostu je wspierać, nadal będąc tu....
Yy, bo jest to dla nas też doświadczenie, tak? Bo, bo my tutaj tak jakby
doświadczamy. Yy, a, mm, a taką jeszcze
ciekawostką, żeby mi nie umknęło, to dodam, że w tym wszystkim
chyba najważniejsze to jest nasze zrozumienie siebie i doświadczenie siebie.
Często, ja, ja sam różne takie, mm, transformacje przeszedłem. À propos
stawianych sobie celów. Yy, tak naprawdę to z tego wszystkiego
naj-najcenniejsze jest to, że coś, czegoś doświadczymy, zobaczymy nas samych w
działaniu, doświadczymy czego, co my potrafimy zrobić. Mm, jest,
jest na przykład taka skrócona wersja, mm, kurs samego wyginania
łyżeczek. I to jest naprawdę, mm, nie wiem, czy się coś nie zmieniło, ale,
ale jak ja na tym byłem, tam ze trzy, trzy lata temu, yy, to
spoon, kurs spoon bending to było tylko kilka godzin
i naprawdę można z ulicy przyjść. Eee, przychodzimy na kurs i
próbujemy kilku metod wpłynięcia za pomocą naszej energii na łyżeczkę.
I dlaczego o tym mówię? Bo właśnie przy tym wyginaniu łyżeczki, yy, często
się pojawia motyw, że chcemy komuś coś pokazać,
udowodnić. A tak naprawdę najważniejsze to, to doświadczyć samemu, że ja
potrafię. To ja to zrobiłem, bo to my nie będziemy
mieć wątpliwości. Tego nie da się przenieść, tak?
Yy, i ja tak zwracam uwagę na to, że, mm, no
to, to, to rozwinięcie do wielu różnych,
można inaczej, na, na kilka sposobów można o tym powiedzieć,
tak? Można powiedzieć, bo najważniejsze jest, żeby
iść za, za swoim takim, co nas ciągnie, a nie za tym, mm, co chcemy na
przykład komuś pokazać. Ja tak miałem z
kursem, yy, komunikowania się ze zwierzętami. W pierwszej
chwili, jak się dowiedziałem, to pamiętam, że przez pierwsze
dwie godziny chodziłem i wymyślałem, co bym zrobił. No, a
później tak dopiero, dopiero później tak sobie pomyślałem: no
ta, ale to przecież nie jest moje pragnienie prawdziwe, nie? Mm.
Ten, ten spoon bending, czyli
wyginanie łyżeczek. To jest taki dobry przykład, że
niekoniecznie, ee, ten warsztat,
celem tego warsztatu jest wyginanie łyżeczek samo w
sobie, ee, bo to jest warsztat, którego celem jest pokazanie, w jaki sposób my
możemy, yy, panować nad energią, kontrolować przepływ energii po to,
żeby działała według naszego, ee, według tego, jak, jak my chcemy.
Efektem, yy, za pomocą którego możemy sprawdzić, czy rzeczywiście tak jest,
czy, ee, ta kontrola została uzyskana, jest właśnie możliwość zgięcia
tej, yy, łyżeczki. Także mimo że warsztat nazywa się spoon bending, to,
yy, czyli wyginanie łyżeczek, to cel nie-- celem nie jest samo wyginanie
łyżeczek. To jest tylko taki sposób
sprawdzenia, czy rzeczywiście, yy, potrafimy,
yy, tą energią zarządzać w taki sposób
świadomy. To, tak jak już przy tym jesteśmy, to ja też
jeszcze poruszę taką... Nie będziemy w to wchodzić,
ale taką kwestię jedną, yy, to
się szerzej pojawiło w paru miejscach w przestrzeni instytutowej. Mm, mówię
o takim rozwinięciu przez osoby, które się zajmują na co
dzień badaniami i różnymi kwestiami z energią. Warto pamiętać, że
wpływamy na siebie i przy tego, przy tego typu
tematach pokazywania komuś czegoś,
warto pamiętać, że osoba, która sceptycznie do
tego podchodzi, my wchodzimy w jej pole coś pokazać i nagle przestaje
działać. Bo to tak nie działa, że przychodzimy komuś pokazać.
Jeśli ta osoba ma negatywne nastawienie, to nie ma
właściwego nastawienia na to, żeby wejść w te tematy, żeby doświadczyć tego.
I tak to niestety, znaczy stety, niestety tak to działa. Yy, mm,
dlatego tak powtarzamy ciągle, że, mm, warto,
no, doświadczenie zdobywamy przez próbowanie. Dlatego nawet jeśli mamy,
mm, może bardziej trochę sceptyczne podejście, warto je, warto to
ćwiczyć. Teraz jest właściwy czas w ogóle, żeby, mm, z
przekonaniami pracować, bo, mm, no bo, no bo tak. Bo one
właśnie w tej, no, w tej chwili energetycznie się różne
rzeczy dzieją z naszymi przekonaniami. Mm.
Tak, warto je na próbę wystawiać. Warto próbować. Ja
też wiele razy opowiadałem o różnych takich etapach, które
przechodziłem. Yy, gdzie na przykład, jeśli chodzi o, yy, pozwolenie, żeby mnie
medytacja prowadziła, to dopiero przez zmęczenie, tak jakby ilością już tych
medytacji, które słyszałem, w którymś momencie, yy, właściwy stan
osiągnąłem.... Już, już miałem dość i tak odpuściłem i dopiero
wtedy zadziałało. Tak, to też jest metoda, jeśli mamy analityczny umysł. Po
prostu próbować i się nie przejmować, więc. A przy tym wszystkim jeszcze
jedną, często powtarzającą się rzecz wspomnę: wiele osób
ma bardzo indywidualną, swoją własną
percepcję. Tu zazwyczaj przytaczamy Mike'a z Guidelinesów, bo
z Pawłem byliśmy na Guidelinesach, czyli na komunikowaniu się
z naszymi, z naszym przewodnikiem. Mike to była
osoba, która nie widzi, nie słyszy, tak
jakby, ale wie, że się coś dzieje dookoła
niego, tak jakby miał jakiś zmysł, którego my tu w ogóle nie mamy. I to jest
bardzo ważna kwestia, bo często jest tak, że podświadomie
chcemy zobaczyć. Przeczytamy książkę o kimś, kto wychodził z ciała,
to chcemy takie same doświad-- znaczy, nastawiamy się na to,
że będziemy takie mieć, a tymczasem możemy być zupełnie jakąś inną formą
energii, duszy, świadomości, która coś
jeszcze inaczej, ma inną specyfikę. Każdy z nas na pewno jest unikatem i
każdy z nas ma na pewno unikatowe wartości w sobie. I tym
tropem warto iść, mimo że kusi bardzo. To nie jest łatwe, bo nasza
natura jest inna. Ale tak o tym mówię właśnie, może komuś, może ktoś
potrzebuje to usłyszeć. To, to
są rzeczy, które potrafią osłabiać nas na tej drodze. Dlatego
o tym mówię, żeby-- nie warto. Nie poddawajcie
się. Idźcie swoją ścieżką. Tu nie mówię koniecznie mądrą, ale warto.
Warto takie jakby w kierunku medytowania, rozwoju wewnętrznego się rozwijać.
Monroe na pewno, tak jakby ja mogę ze swojej perspektywy
powiedzieć, że Monroe Institute ma... Ja nie jestem trenerem. Mnie nie
zobowiązuje, nie mam zobowiązania żadnego, żeby jakieś,
coś mówić czy tak. Paweł też nie ma, ale no
Paweł jest trenerem, no to tak jakby większą
wiedzę ma i, i ja mogę swoimi słowami powiedzieć, więc mówię:
z moich eksperymentów i
doświadczeń ta technologia jest najsilniejsza ze wszystkich
dźwiękowych. Jak się coś pojawi, to będę na pewno
sprawdzał. Na razie nie znalazłem nic mocniejszego, więc nawet jeśli nas nie
interesują te tematy niefizyczne, energia, jakieś cuda. Mam osoby w
swoim otoczeniu, które w ogóle nie są tym zainteresowane, a
korzystają z tych dźwięków do tego, żeby się
zrelaksować. Do tego, żeby zyskać ekstra, tak jakby, no, nie wiem,
jakieś takie zdrowie psychiczne, wewnętrzne. Mózg się
synchronizuje, to jest udowodnione, nie? Więcej
jest. Wiele jest takich zastosowań czysto, czysto
fizycznych, typu na przykład poprawa koncentracji, poprawa
pamięci, większe skupienie, łatwość uczenia się, właśnie poprawia zdrowia
fizycznego. I to nie są jakieś tam magiczne rzeczy, tylko bazujące na
sprawach, które już dawno zostały odkryte i udowodnione, że
działają. Dodatkowo jeszcze tutaj poparte również
badaniami w samym Instytucie Monroe'a. Ja się odniosę też
do kilku rzeczy, które tutaj poruszyłeś. O tym, że
to jest najmocniejsza technologia. Zdecydowanie, tutaj
to- A jeszcze dodam jedną rzecz: Paweł ma
wykształcenie takie, że Paweł może też się wypowiedzieć od
strony technicznej, to tak wspominam. Dzięki. I to
jest technologia, której poświęcono wiele badań i to nie tylko w
Instytucie Monroe'a, ale również w uczelniach niezależnych, w jednostkach
niezależnych. Nad opracowaniem tych sygnałów, które
obecnie są używane, pracowało naprawdę wiele, wiele osób. Spędzono
tysiące, dziesiątki tysięcy godzin w laboratoriach, selekcjonując,
analizując, selekcjonując dźwięki po to, żeby wybrać te, które są
najskuteczniejsze. Więc to nie jest tak, że można sobie po prostu wziąć byle
jaki dźwięk z zakresu, który uważamy, że
powinien nam służyć i go puścić i będzie
okej. Nie, to tak, to tak łatwo nie działa.
Najprostsze dźwięki Hemi-Sync zawierają minimum szesnaście różnych warstw. W
związku z tym widać, jak bardzo, jak głęboko jest
to opracowane. Mało która osoba posiadająca nawet
dość zaawansowaną wiedzę, byłaby w stanie skonstruować
taki szesnastowarstwowy dźwięk, a nie mówiąc
już o na przykład trzydziesto- albo czterdziestowarstwowym
dźwięku, w którym każdy odpowiada za inną aktywność w mózgu, współgra
z pozostałymi w sposób harmonijny. Bo były też
takie kombinacje dźwięków, które nie
działały za dobrze i te zostały odrzucone. Zostały wybrane
tylko te-... które przynosiły najlepsze efekty.
Także to, co tutaj Dominik powiedział na temat skuteczności tych
nagrań, to jak najbardziej jest poparte wieloletnimi
badaniami, wieloletnimi eksperymentami. To nie jest nic
przypadkowego. To jest jedna sprawa. Druga
kwestia, o której Dominik też tam wspomniał na początku swojej
wypowiedzi, odnośnie nastawienia
osób, negatywnego nastawienia osób. I dlaczego na przykład nie zadziała
chęć popisania się przed kimś takim? To jest dobry przykład tego,
jak działa manifestacja albo innymi słowy, jak działa właśnie to
zarządzanie energią, ale na tym poziomie, takim negatywnym. Ta osoba,
która, która jest sceptyczna, która niejako
torpeduje, chce, żeby się nie udało. Ona po prostu zarządza w taki sposób
energią, że to rzeczywiście wchodzi w konflikt
z tymi subtelnościami, którymi my
sami dysponujemy i przez to nam się nie udaje.
Na spotkaniu sekcji profesjonalnej, gdzie są osoby, które na co dzień
pracują w różnych obszarach, na przykład
medycznych i korzystają z tych technologii, bo jest
taka możliwość. Jeśli ktoś nas słucha, kto chciałby korzystać na co dzień
w swojej profesjonalnej pracy z technologii
instytutowej, z nagrań, to jest taka możliwość. Sekcja profesjonalna i ta
sekcja się raz do roku spotyka. I pamiętam, że na jednym właśnie spotkaniu tak
była, była mowa o, jedna osoba pracowała z dziećmi w wieku około pięć, chyba
siedem. I celem tej, tej pracy było obudzenie na wczesnym etapie zdolności,
które my mamy przychodząc tu, tylko o tym zapominamy. I faktycznie, no, były
nagrania. To później chyba jeszcze na tym filmie było. W jednym filmie było
też pokazywane i faktycznie, no, pokazane były nagrania,
gdzie dzieci na przykład grają,
rzucają do siebie piłkę, mają zasłonięte w ogóle oczy.
I dużo różnych tego typu rzeczy się dzieje. Faktycznie się dzieje.
Ale dlaczego o tym mówię? Bo właśnie ta pani opisywała przypadek, że
jeden sceptycznie nastawiony ojciec, wkurzony,
przyszedł na takie warsztaty. Negatywnie był
nastawiony odnośnie tego, że jego córka chodzi na te zajęcia i jak
on przyszedł, to ona nie była w stanie w ogóle korzystać
z żadnych tych swoich zdolności. Tak jakby, tak to działa. To ja tylko
się dzielę z góry, że
tak to wszystko jest zrobione, że nie tędy droga,
żeby komuś udowadniać, tylko że samemu sprawdzić. Tutaj też
warto wspomnieć o jednej rzeczy. Technologia
dźwiękowa działa niezależnie od tego, czy chcemy,
czy jesteśmy sceptyczni. Ona zadziała. Natomiast
jeśli chodzi o wykorzystanie tych subtelnych
stanów, w których się znajdujemy, dzięki tej technologii, no, tutaj jesteśmy
w pewnym stopniu podatni na oddziaływanie
innych osób, tak jak Dominik powiedział.
Natomiast jeżeli na przykład chcemy nagranie na,
na koncentrację, to ono będzie działało. Oczywiście, może
być bariera psychiczna związana ze sceptycyzmem czy zaprzeczeniem.
Wtedy działa to z, jakby z płaszczyzny psychicznej. Blokada psychiczna.
I możemy ten efekt osłabić. Niemniej
oddziaływanie tego dźwięku odbywa się na poziomie czysto fizjologicznym.
Słuchając tych nagrań, badając za pomocą elektroencefalografu
fale mózgowe, możemy potwierdzić, że mózg reaguje na te dźwięki,
wchodząc w stan synchronizacji. Ja tutaj jeszcze, Dominik- Pytania mamy, tak?
Słucham? Ja tylko tak wspomnę, że- Dobra, dobra, pytania mamy. Ja tu wrzucam na
YouTube, na YouTube, na czat link do YouTube. Właśnie o
tych niesamowitych dzieciach, które widzą z zamkniętymi oczami. Także jakby
ktoś chciał sobie poczytać, pooglądać, posłuchać, to jest bardzo
dobry materiał, który przygotował Frank Elaridi, który jeździ po całym
świecie i właśnie dokumentuje takie niezwykłości. Sam zresztą próbował,
w jaki sposób to działa. Dobrze, pytania, bo tutaj się pojawiły.
Było... Ja tylko szybciutko wtrącę. Całość nauki w Instytucie jest tak
zorganizowana,... żeby finalnie tej
technologii nie używać. Też może ktoś o tym nie
wie. Będąc na początku, to jest tak
zrobione, żebyśmy jak ptak wystrzelili i sobie polecieli, tak?
Ta technologia na różnych tam etapach, jakbyśmy poszli
przez wszystkie kursy, to w którymś momencie
są kursy, które wymagają, żeby wcześniej coś
skończyć i tam już się zaczyna takie po schodkach. W sensie
te nagrania już na przykład nie zawierają pełnego
prowadzenia, co trzeba robić, tylko już jest w skrótach.
Wymagają doświadczenia z wcześniejszych kursów. Tak. I
finalnie gdzieś tam, na którymś etapie w ogóle już ćwiczy się, w
ogóle ćwiczy się też na warsztatach, wchodzenie w te stany
bez nagrań. To też taka ciekawostka. To też warto o tym pamiętać,
że ta technologia w żaden sposób nas nie uzależnia, ani też nie
determinuje. Nie jest stworzona po to, żeby była potrzebna. Tak, ona ma nam
pomóc ułatwić uzyskanie tych stanów. Przyspieszyć. Przyspieszyć,
potem nie jest już niezbędna, bo takie stany, które się uzyskuje podczas
warsztatów w Instytucie Monroe'a czy pracując z tymi nagraniami, są możliwe do
uzyskania również bez. Przy czym wymaga to wielu, wielu lat
praktyki. Tutaj można to osiągnąć znacznie szybciej. I najlepszym dowodem na to
jest taka wypowiedź opata, o ile to tak można nazwać, świątyni buddyjskiej z
Kanady, który był na warsztatach w Instytucie Monroe'a, bodajże w
dziewięćdziesiątym pierwszym roku i który stwierdził, że to, co tutaj
za pomocą tych nagrań się uzyskuje w pięć minut, zajęło
mu dwadzieścia lat siedzenia, więc- To
niesamowite. To jest niesamowite, że przyszedł gość,
który potrafi w te stany wchodzić, tylko że uczył się bez technologii i
potwierdził: a ja tutaj zakładam i ja nie muszę
nic robić. To, to działa, tak? W sensie, czyli właśnie
potwierdził, że to jest poniekąd narzędzie, które pozwala skrócić naukę. To
jest szczególnie istotne w tych czasach, kiedy tak mało czasu mamy na, na, na
wszystko generalnie. Okej, Remigiusz chce zapytać o coś.
Witam Was serdecznie. Tutaj akurat wspominałeś Paweł o widzeniu
pozazmysłowym, czyli bez oczu. Ja ogólnie jestem
instruktorem takich właśnie postrzegania
pozazmysłowego u dzieci i mogę potwierdzić, że tak
jest, że po prostu dzieci mają
tak umysł otwarty, nie mają blokad. U starszych jest troszkę
inaczej. Ci, którzy nie praktykowali. Natomiast dzieci
mają już od urodzenia takie możliwości bardzo szybkiego jakby widzenia bez
oczu. Tak, i to jest sprawdzone. Moja córka to potrafi. Także A to w
Polsce? Tak, tak, tak. Jest fundacja Remidium, która tym się zajmuje.
Jest bardzo dużo dzieci, które są, już tysiące dzieci
zostało jakby uruchomionych i, i, no i to działa, tak? Mimo tego
to jest tak, że nawet jak dziecko przyjdzie, czym młodszy,
tym lepiej. I na przykład dziecko sześcioletnie, zamykając oczy, po prostu
nakładając taką maseczkę sobie. On jest w stanie po
prostu od razu wiedzieć. Tam oczywiście się wprowadza takie
dziecko. Tak, najpierw się z nim ćwiczy troszeczkę, tak? Dodatkowo,
przy niej jest jeszcze taka osoba, druga. To jest dziecko
najlepiej, która pokazuje, że to jest, że
to, że to daje radę. Wtedy jakby to dziecko, które jest wprowadzane, widzi, że
jeżeli tamte dziecko inne potrafi, no to ja też będę potrafiła. I, i jakby
te umiejętności te dzieci mają. Także widzą, jak się na przykład rzuci kostkę
i wypadnie jakiś tam numer, to, to, to praktycznie na dziesięć razy, osiem razy
te dziecko odgaduje, tak? Jaki to jest numer na tej kostce. Tak samo,
jak na przykład pokaże się kartę z numerem, to
też od razu wie te dziecko. Na przykład, jak się rozstawi kubki i się każe
wskazać odpowiedni kolor, to też to, to widzi bez oczu czy na przykład
kostkę pod kubkiem też będzie wiedziało, gdzie jest, co
nie? Także dzieci mają to jakby od urodzenia. Czyli tak jak tutaj Paweł
wskazy-- mówił, że po prostu nie mają tych blokad jeszcze, tak? Czyli w
głowie, które po prostu i przekonań,
tak, które mówią, że no, nie da rady, tak? Nie wchodzi po
prostu tam umysł analityczny i no chyba też ego też nie wchodzi. Po
prostu one wiedzą. One nie wiedzą, że nie potrafią,
że może się coś, że się nie da. No. Także, także tak, tak, jest tego
dużo. Dzieci jest sporo aktywowanych
przez Fundację Remidium. Ja ogólnie jestem takim
instruktorem, który ma certyfikat. Potrafię to uruchamiać. Sam
uruchamiałem ki-... kilka dzieci,
tak, bo certyfikat to niedawno uzyskałem jakiś miesiąc, w tym,
w tym, w tym jakby miesiącu. Także potwierdzam, jest to prawda
całkowita. Wow! Wiesz co? Ale ja na pewno się zainteresuję. Poczytam o tym.
Super, fajnie, że jesteś. Super, bardzo Ci
dziękujemy za to też potwierdzenie, bo wiadomo, że można być
sceptycznym wobec tego, co jest publikowane w internecie, że to mogło być
wyreżyserowane i tak dalej. Natomiast tu, mając już takie potwierdzenie od
Ciebie- Nie, to jest nieprawda. Ja widziałem,
przepraszam, że przerwę. Widziałem ten program w TVN24.
Te dziewczynki potrafiły to robić całkowicie. Później też
widziałem różne programy, które mówiły, że to był jakiś
fałsz. Nieprawda. Dzieci po prostu potrafią to
robić, tak mają naturalnie. Z wiekiem oczywiście to zanika i już
wymaga jakby częstszych, częstszych
ćwiczeń, żeby to uruchomić. Ale każdy z nas,
każdy człowiek ma po prostu to w sobie, tak? Tak, dokładnie. Tutaj osoby, które
wejdą na ten link, który podałem i poeksplorują sobie, potem
mogą trafić też na taki materiał ze szkoły
sztuk walki gdzieś w Kolorado, o ile dobrze pamiętam. Gdzie
pierwotna właśnie ta szkoła sztuk walki, wykorzystując nauki
związane właśnie z tym wewnętrznym spokojem, tym, tymi technikami,
które pozwalają na większe skupienie, nazwijmy to tak.
Odkryli, że można tych, że można uczyć osoby niewidome, jak poruszać się bez
laski. I taki trening bodajże tam chyba od trzech
miesięcy do sześciu, od trzech do sześciu miesięcy
trwa. Także osoby niewidome po prostu zyskują
swobodę ruchu, mogą się poruszać zupełnie bez
laski. I to też jest- Tak, potwierdzam
to. Tak, tak, potwierdzam to. Ta Fundacja Remidium i Michał, i tam jego dzieci
po prostu próbowali, próbowali od lat po prostu wejść właśnie w pomoc takim
osobom. Natomiast nasze środowisko niestety jest troszkę pozamykane.
No i, no i trudno się jakby tutaj z tym wszystkim przebić. Dużo jest
organizowanych takich ćwiczeń, po prostu plenerowych dla dzieci, jako zabawa,
jako zabawa i... No i jak rodzic starszy,
jak dziecko robi, to nieraz mówi, no, on nie wierzy, no
nie, że to po prostu potrafi. Dziecko ma naprawdę to w
naturze, a osoby starsze i niewidome to też, to mogą
bez problemu się nauczyć. Nie wymaga to wielomiesięcznych praktyk, nie? No
i fundacja się tym też zajmuje, także jakby polecam. Też mają dużo filmów,
też takich nagranych. Teraz Michał z fundacji
napisał książkę o postrzeganiu zmysłowym. Daje ją za darmo całkowicie, który
omawia po prostu jak to, jak to działa. Mhm. No super, dobrze wiedzieć, że taka
fundacja istnieje u nas, że można z tego skorzystać, że można też dzieci
swoje wysłać, żeby się tego nauczyły.
Myślę, że- Ja jestem zaskoczony, kurczę. Tak, myślę, że to
jest w ogóle dobry pomysł dla rodziców, żeby dzieci w jakiś
sposób wyszkolić w tej materii, bo dzięki temu ta
umiejętność pozostanie i na pewno będzie bardzo przydatna w późniejszym
życiu. Także bardzo Ci dziękujemy za- Dziękuję bardzo. Mam pytanie,
czy... Bo to też się z tym spotykałem. Ciekaw jestem, czy coś się pojawiło w
Twojej przestrzeni na ten temat? Czy masz, czy
gdzieś tam coś u Was się pojawiło na temat w ogóle neuroróżnorodności? À
propos tego, czym jest autyzm, ADHD i różne
inne takie, bo to też się pojawiło znaczy
w tej normowej przestrzeni. Tam przy okazji tych
dzieci tam coś się pojawiło. Tylko ciekaw jestem. Mhm, mhm. Znaczy tak,
jeżeli chodzi o autyzm i takie te choroby z tym związane, to dużo
mogą być te choroby po prostu ze względów
wywołane, że te dzieci są bardziej sensytywne, one mają, one są bardzo
sensytywne. Czyli jakby te
sygnały energetyczne, bardziej emocjonalne i tak dalej, bardziej
z przestrzeni odbierają i, i nieraz mogą być niewłaściwie leczone.
Ale, ale jakbym w autyzm, takie, takie choroby inne ja nie wchodzę. Po prostu
my uruchamiamy no, dzieci, które, które
no, wszystkie dzieci, które po prostu są, bo wszystkie
dzieci naprawdę można uruchomić. Oczywiście ja jak
widzę, czym starsze, tym gorsze i czym bardziej osoba sensytywna, tym,
tym, tym łatwiej po prostu to, to zrobić, tak? No to
jakby to działa. Tutaj nie ma, to
nie jest jakby szósty zmysł albo cokolwiek. Ta informacja idzie z przestrzeni
bez udziału jakichkolwiek zmysłów. Tak, tak. Tylko ja tak
dodam, że z mojej perspektywy i wiedzy-... to niekoniecznie to są
choroby. Tak, znaczy, tak nazwałeś to, wiesz. Znaczy, tu dużo, tu dużo
chorób, jakie występują, to
przeważnie to są kreacje, które sami jako my, ludzie tworzymy. I później
w nie wierzymy, tak? Ja miałem- Dużo możemy- Ja miałem na myśli
te neuroróżnorodne, inaczej działający mózg, tak? No, generalnie w tej chwili
już oficjalnie nauka dąży do tego, żeby tego nie nazywać schorzeniami w
ogóle. Więc ja tak tylko tutaj się w tej kwestii odzywam, bo to, no,
no to ma znaczenie, tak? W sensie osoby, które to
mają, to, to nie są schorzenia, tylko oni trochę inaczej
ich mózg działa, inaczej przetwarzają informacje. No, ale okej,
tak jakby- Może być tak, może być tak. Ja wiem, jak
jest! Trzeba to badać, że po prostu oni mają
jakby kontakt bardziej ze swoją świadomością i może, i tego- Dobra, to ja, bo
zgadujesz. To ja powiem, co ja wiem. Ja wiem, że z tej też profesjonalnej,
z sekcji profesjonalnej, tam też, tak jak wy
właśnie się dzielili tym. To, co ustalili, to to, że
ja byłem ciekaw, czy, czy masz jakieś
informacje na ten temat? Nie? W sensie, bo to zawsze jest
ciekawe, takie jakby krzyżowanie tego. To, co ja wiem, to to, że to jest to
zjawisko związane między innymi, tam było przytoczone odnośnie autyzmu
spektrum, gdzie autyzm to jest różne. To nie znaczy, że nie
można się z kimś w ogóle komunikować, jak ma autyzm.
To może być nawet niewidoczne dla niektórych. Przy autyzmie to
jest za duża ilość energii w ciele i ciało nie daje rady. To takie jakby
takie wyniki badań wychodziły. A z tego, co wiem, to inne
neuroróżne, neuroróżnorodne cechy typu ADHD. To jest
związane z innym przetwarzaniem informacji, ale to, i to jest
związane... To, to jest temat, który jeszcze
będziemy pewnie odkrywać. To jest chyba związane po
części z tym, co wybieramy i kim tam jesteśmy i jak
tam postrzegamy rzeczywistość, ale to szczegóły jeszcze się będą pewnie
odkrywać. O, tak tylko się dzielę. Byłem
ciekaw- No właśnie. -czy macie jakieś, wiesz... Raczej były,
były, były jakby omawiane te choroby tutaj. Nie choroby. Dobra, no to
powiedzmy tutaj takie- Cechy. - cechy
były omawiane, natomiast no, ja nie wchodziłem
jakby już głęboko w ten temat. Tutaj nie, nie, nie tego. Natomiast
były omawiane. No, natomiast tutaj się, tutaj u was jestem
pierwszy raz, tak? Ogólnie program widzę, widziałem już nie raz, natomiast ja
osobiście bardzo jestem ciekawy tych stanów właśnie OOBE. Też
próbuję coś zrobić, natomiast, no, jeszcze miałem jedno takie
zdarzenie, ale krótkie. Faktycznie pojawił się
troszkę tam na samym początku lęk, jak mi chyba ręka znikała. No i na
tym, na tym się skończyło. Natomiast jakby nie potrafiłem
ponownie wejść w ten, w ten stan. No, ciekawy jestem, jak to właśnie jest.
Natomiast zaczynam to próbować od niedawna, więc może. Ja tak standardowo
powiem, że to nie jest łatwe, bo właśnie po to ta cała technologia jest
z ciałem związana, żebyśmy tu byli. Dodam też tylko
krótko, że często wychodzenie z ciała na początku jest porównywane do
takiego wrażenia, jakbyśmy umierali, więc to tak
trzeba wiedzieć, na co się piszemy. W sensie, że to może być
wyzwanie dla nas, po prostu zaakceptować
takie, takie doświadczenie. W sensie no, no tak, to
trzeba też wiedzieć o tym. Tak jakby
niektórzy na przykład właśnie nie idą w tym kierunku, przez to. Nie chcą tego
doświadczać. No i tak, jeśli tego bardzo chcesz- jasne.
Natomiast to dosyć wysoka poprzeczka
jest. Aha, czyli chodzi o to, że po prostu żeby się,
poprzeczka, żeby się przełamać, tak? Do tego. Czy- Czy uruchomić po prostu
to, uruchomić. Tylko w większości przypadków to wymaga dużo energii i
zaangażowania, żeby się tego nauczyć. Jest taki standard, taka klasyka. To
jest, to jest trener z Instytutu William Bulman, który opowiada właśnie o tym,
że z jego doświadczeń, on cały czas się od młodości się zajmował tym
OOBE. Z jego doświadczeń każdy jest w stanie
doświadczyć tego stanu, bo to tak naprawdę
niekoniecznie jest wyjście poza ciało. To jest
zmiana częstotliwości i tak dalej. No, rzucał hasło, tak? Gdzie, gdzie,
no z czym można się spotkać.... Potocznie
tak nazywamy to wyjściem z ciała i każdy może
tego stanu doświadczyć, jeśli spróbuje przez trzydzieści dni,
dzień w dzień, różne metody próbując. Metoda cztery plus jeden jest najbardziej
znana, czyli po czterech godzinach się budzimy. Jeszcze trochę
nam się chce spać i próbujemy. I to jest bardzo trudne. Przez trzydzieści
dni na przykład, dzień w dzień. No tak. I fizycznie, i, i psychicznie,
i no, i tak. Przy tym jest dużo różnych innych kwestii, tak? Że można
się trochę wystraszyć. No, jest
to, ja krótko mówię, że to jest dosyć wysoko postawiona
poprzeczka. Tak, niektórzy od razu doświadczają tego na warsztatach.
Tak, niektórzy mają pewne łatwości w tym. Spróbować warto. Natomiast
też warto wiedzieć, że dla większości to jest spore wyzwanie. A pytanie, bo
ta muzyka, która jest, którą wy tutaj oferujecie z Instytutu Monroe, to
ona pomaga w tym, żeby w tym stanie, czy lepiej mieć po prostu
ciszę i spokój? To znaczy dużo. I tutaj ci
powiem właśnie już to, o czym wspomina..., tym kluczem,
o którym wspominaliśmy. Generalnie warto, żebyś sam się zastanowił,
jak ci lepiej. Paweł też prowadzi kursy Bruce'a Moena, który był
kolegą Roberta Monroe'a, założyciela Instytutu. I Bruce
Moen taką odnogę zrobił. Kursy, odpowiednik tych kursów
lifeline związanych z duszami, które
mogą odzyskiwaniem dusz. Nie wchodzę w to, w
szczegóły. Powiem o czym innym. Powiem o tym,
że na tych kursach Bruce'a Moena w ogóle nie ma nagrań. I to jest fajne. Aha.
Też skończyłem. To naprawdę jest fajne i to
faktycznie ma znaczenie, do czego się przyzwyczaimy. Bo faktycznie, jak
na początku próbowałem nagrania z Instytutu do tych ćwiczeń
związanych z tym kursem Bruce'a Moena, no tak, coś
mi nie grało, tak? Natomiast w późniejszym czasie to wzmocniło. Ale
warto tak jakby po prostu się zastanowić, co, w co nam
ciepło. Tak jak mówiłem o tym szamanizmie, tak? Znam osoby,
które, którym ciężko tam z nagraniami, ale lubią sobie
jakieś tam rytuały porobić. Więc jeśli nagrania ci
grają, to tak. I tak samo słuchanie,
ćwiczenie, nawet, nawet z tymi krótkimi nagraniami to jest
ćwiczenie naszego mózgu we wchodzeniu w te różne stany. I
najcenniejsze dla każdego będzie regularne ćwiczenie.
Mhm. I regularność. Nie to, że w weekend zrobię
pięć godzin, tylko codziennie będę robił,
a w weekend może trochę dłużej. Jakieś dłuższe nagranie na
przykład. To jest dużo, dużo wartościowsze podejście. Zazwyczaj. I
znowu ja tutaj zaznaczam, no, my się dzielimy tym,
co gdzieś tam widzimy, że działa. Ja i ja, tam
centralnie, trochę więcej. Z innej trochę perspektywy patrzę,
tam słucham, co się dzieje w innych krajach. Paweł jest
trenerem, ma olbrzymie doświadczenie, bo bardzo długo już te kursy robi.
Więc tak jak rozmawiamy i tak jak od Pawła wiem, jaką
Paweł ma perspektywę, no to najważniejsze jest. No, szukać swojej ścieżki,
nie? W ogóle. Mhm. No właśnie,
bo też mówię, że ten, przełamanie się ten pierwszy
jakby raz jest trudny, bo, bo może, może człowiek się wystraszyć,
a z tego, co sobie tam wyczytałem, to chodzi o lęki
po prostu, jakie ktoś nosi w sobie, tak? I to jest
temat rzeka. Temat rzeka. To jest temat rzeka. Ja tylko takie hasło rzuciłem-
Mhm. -i mogę tak powiedzieć: ostrożnie z rzucaniem się za bardzo na to.
No, warto na spokojnie różne rzeczy próbować. Nie wszystko na
raz, bo jakby ci się udało wyjść na przykład znienacka, to warto,
żebyś, żeby to nie było tak zupełnie na spontanie, gdzieś, gdzie nie jesteś
przygotowany mentalnie. Bo można się wystraszyć i zablokować.
Mhm. No właśnie, Bo z tymi zdolnościami, nie? One
znikają po jakimś czasie, jak ich nie używamy, to tak samo
tutaj. Jak się przegnie, to można z kolei
odwrótny efekt uzyskać, bo się tak wystraszymy. Wiesz, to
zależy znowu kto jest jaki. Są
osoby, które się wystraszą, a są osoby, które się nie
wystraszą. Więc ja tylko zwracam uwagę na pewne kwestie.
Staram się wyposażyć wszystkich, którzy nas słuchają i Ciebie w
jakieś takie hasła, o czym warto pamiętać, tak? Warto się przede wszystkim
przygotować. Warto się przygotować, właśnie popracować z emocjami,
popracować z przekonaniami i dopiero wtedy startować do tego
tematu. Nie tak z marszu, nie tak z biegu, bo może się okazać, że po prostu
jesteśmy nieprzygotowani do takiego
rodzaju doświadczenia. Może się wydawać, że a co tam, sobie dam
radę, a w praktyce jakieś przekonania bądź też emocje będą
na tyle silne, że będą nam mocno
przeszkadzały. No więc nie wiadomo, co z tobą jest, tak?
Mhm.... opowiedzieliśmy o różnych rzeczach.
Ja jakby doznawałem jakby takie sny, które były takie prawdziwe i nawet miałem
taką możliwość, jakby w tym
śnie uczestniczyć. To takie, takie, takie coś miałem,
natomiast nie miałem nigdy takiego faktycznego
wychodzenia z ciałem. Natomiast pewnego,
jakiś czas temu, trzy lata temu, otrzymałem taką jakby
zdolność. Nie będę opowiadał historii, jak to się
odbyło, ale że jakby nie musiałem jakby w nocy spać po prostu. Czyli jakby
leżałem w takiej, powiedzmy, medytacji, tak? I ja mówię tak, no to sobie
to włączałem, powiedzmy, jakąś tam sobie audiobooka w ten, w, na
słuchawkach. Ja po prostu mogłem przez całą noc leżeć i
mówię tak: kurczę, mówię, w ogóle nie spałem, no nie?
A zegarek, który tam miałem, co mi pokazuje, w jakim ja
jestem stanie, czy tam alfa, czy tam beta i takie tam inne
rzeczy, pokazuje mi, że ja normalnie spałem osiem, dziewięć
godzin. A ja mówię: no, w życiu nie spałem. No i taki
stan jakby potrafię utrzymywać nadal i tak dalej. Czuję po
prostu potężne jakby wibracje w całym ciele, tak jakby, nie wiem, wszystko
wibrowało. Po prostu jakby takie atomy po prostu
wibrowały, po prostu w ciele, w każdej, każda komórka. Natomiast
jeszcze nie umiem właśnie tego procesu, jakby
opuszczenia po prostu ciała zrobić, no nie?
Ciekawe, bo ten stan, co opisujesz, to tak brzmi, jakby
to był, jakbyś już jedną nogą był gdzieś tam. Tak
myślę. W tym kierunku. Tak, tak, ale wibracyjnie ten cały, ale ten stan
wibracyjny to ja mam po prostu... Nie to, że minął te dwie, po
prostu cały czas, w ciągu dnia mam, czuję po
prostu, jakby mi po prostu te atomy, po prostu, no, tak jakby
tak wibrowały, całe ciało, nie?
Ja tak krótko powiem. Pewnie później, Paweł, jeśli będziesz
miał coś, to uzupełnisz. Jednak ja mam mniej pewnie do powiedzenia. No,
mi to się kojarzy jednoznacznie z tym stanem, do którego się dąży,
czyli do stanu, w którym ciało jest uśpione, a świadomość obudzona.
Znaczy dobrze to brzmi, bo to nie jest, nikt nie jest w stanie tego stwierdzić,
tak? Ale, ale brzmi dobrze. Wygląda jak ten stan i
wygląda tak, jakby, jakbyś być może faktycznie miał potencjał, żeby pójść
dalej z tym. Pytanie, czy chcesz? Bo to
wiesz. No właśnie, to warto tak jakby cały czas na każdym etapie szukać.
Mhm. No. A i jeszcze ja mam jeszcze takie doświadczenie, że nie zawsze to
jest... Warto też pamiętać, że czasami jest taka sytuacja, że może
nam to trochę jeszcze zaburzyć jakieś doświadczenia, które są
przed nami. No, ja- A to co znaczy doświadczenia? No, że- Ale co
masz na myśli? No, że możesz zaburzyć. Myślę, że, że
uzyskanie, uzyskanie tych stanów i wychodzenie i wyglądanie tam, tak jakby te
doświadczenia mogą wpłynąć i zaburzyć to, co jeszcze jest
przed tobą, żeby tu doświadczyć. Może też coś takiego być. Ja
takie gdzieś tam miałem w którymś momencie historię.
No, to tylko się dzielę, że takie różne są. Tak jak na regresję, jak na
regresji się komuś zdarzyło, na przykład, że
przewodnik powiedział, że nie, nie będzie regresji,
bo, bo nie, bo to by tak jakby zaburzyło
zaplanowane przez tą duszę doświadczenia, więc nie będzie tu.
To jest ciekawe. No, mówi się, że
niby nasz świat jest wirtualnym światem i renderowane po
prostu jest obraz. Tak, ale co z tego? Jako
awatar. Ale to jest nasz, ale my tu po coś przychodzimy
i teraz- No, dla doświadczeń,
tak. No tak. Nauki, pewnie lekcji. Ale my nie wiemy po
co. Znaczy rodząc się, nie wiemy i cała, cała zabawa polega na tym,
że niekoniecznie wiedząc wszystko, być może coś
sobie zaplanowaliśmy takiego, co się, czego
nie osiągnęlibyśmy. No i są różne istoty, które na
przykład pomagają w tym, żeby tak się nie stało.
Co nie zmienia faktu, że to nieprawda, że
ja też tak jakby takie różne teorie zgłębiałem i
szukałem nawet poza Instytutem, po twierdzy, w różnych źródłach, to, to
nie, to nieprawda, że jesteśmy niewolnikami. Teoretycznie jak
się uprzeć, to da radę nawet te kontrakty pozmieniać. Tak, da się. Skrócić
życie. Tylko po co? W sensie, no po co? I czy naprawdę?
Robert Monroe z tego, co wiem, to, to sobie trochę
skrócił, bo już trochę zmęczony był.
Aha, tym obecnym, tak? Znaczy on powiedział, że miał znoszone ciało. Chciał po
prostu już, już ten, już pójść w tą, tą. No, ja, ja z tego, co
ja po prostu tutaj doświadczam, to uważam, że życie jest najważniejsze, że
trzeba przeżyć to z miłością i zgodnością do samego końca i jak najdłużej. Po
prostu jest nam przepisane, tak? Że nie powinniśmy w ogóle nawet mieć takich
myśli o takim czymś ze względu na to, że później-... my jako świadomość, czyli
istoty, istoty świadomościowe po prostu. Później możemy
staż z tych lekcji i możemy te lekcje później powtarzać ze względu na to, co
byśmy zrobili, no nie? No, ale jeżeli chodzi o nasze ciało, które się
rodzi, to też różnego tam się zgłębiałem w tą całą filozofię i tak dalej. No to
mamy astrologię, mamy numerologię. Ona określa tak naprawdę
predyspozycje i lekcje, które są związane z awatarem, czyli z naszym tam
ciałem. Natomiast świadomość jest rzeczą
odrębną całkowicie, czyli tak zwaną, jak tutaj mówią
wszyscy, dusza, powiedzmy. I ona, ona jakby jest,
ona ma po prostu troszkę inne wyzwanie. I to faktycznie
pytanie jakie? No to już trudno, jakby sobie
To, co ważne, to, co ważne, to ja tak
tylko. To jest bardzo ważne. Ja to tylko tak dodam i
zamknę, że opowiadasz o swoich doświadczeniach.
Tak, tak, tak, doświadczenia. Dodać zawsze.
I tak z mojej perspektywy używasz takich mocnych
łączników, na które bym zwrócił uwagę, że trzeba, musisz i tak
dalej. Okej. Z mojej perspektywy nic nie trzeba. Tak, tak. Ale
zgadzam się z tym, co powiedziałeś, że, że tak jakby czasami
gubimy, można, interesując się tymi tematami, zgubić to, że my w ogóle
przychodzimy tu, żeby być tu,
tam. Tak. Jak się skończy to doświadczenie i tam będziemy
dużo więcej niż tu. To tu jesteśmy. To tu jest tak, jakby... to jest taki
paradoks trochę, ale to tu jest niesamowicie według
tego wszystkich różnych przekazów. I ciekawie. Nie zawsze
lekko, ale to tu się uczymy i doświadczamy tego, po co przyszliśmy, a nie
tam. I tyle. W sensie tak jakby warto o tym pamiętać, że chcieliśmy i
jesteśmy, nie? I- No tak, liczy się tu i teraz.
Dokładnie, bo czasu nie ma. Liczy się tu i teraz. Dokładnie
tak, jak teraz rozmawiamy. To się liczy tu i teraz.
Warto tak o tym pamiętać. Ja tylko zwracam uwagę na też na
wyrazy. W sensie, bo one kreują różne
później przekon... No, różne rzeczy mogą z tego
wynikać. Tak, tak, to ci przyznam rację, Dominik, że faktycznie nikt
nic nie musi. Każdy ma jakby wolną wolę, nikomu
nic nie można narzucać jakkolwiek. I każdy jakby ma swoją
opinię, każdy ma swój poziom świadomości, każdy ma swoją
drogę. To jest prawda. Jedynie tylko
słownictwo może tutaj. Tak. Dlaczego? Dlaczego o
tym mówię? Bo na przykład ktoś słuchając, wiesz, w sensie i
wejdzie mu to w podświadomość. Okej, rozumiem. Nie dodamy tutaj. No to
jest takie zjawisko, że potrafi wejść czasami
komuś gdzieś coś bardzo głęboko i później
siedzieć. Później się nad tym pracuje, żeby to
wyciągnąć. To tutaj to mam na myśli, że warto tak jakby zwracać uwagę, bo
sami się programujemy, mówiąc o tym. Wiesz, jak o tym
opowiadasz ileś razy- Tak. -to w pewien sposób też sobie dajesz znać.
Dobra, ja już nie wchodzę, bo to już tyle rzeczy dzisiaj
poruszyliśmy, ale to jakieś
tam później w różnych miejscach wychodzi, nie? W sensie język,
którym w ogóle się porozumiewamy, nie? Tak.
Ważne, żeby szukać w sobie, tak? To, co najważniejsze, jest poszukiwanie.
Słuchać siebie. Przede wszystkim odnajdywać w sobie prawdę całkowitą, nie gdzie
indziej. Jeżeli z nami coś nie rezonuje, to po
prostu w to nie wchodzić całkowicie. Także wszystko jest w nas. No
i od tego, od tego bym zaczął. Od się, od siebie, od
siebie. Po prostu, nie? No. Fajnie, fajnie, to w ogóle to jest bardzo
ciekawe. To, co powiedziałeś, że w Polsce i w ogóle.
Ja tutaj jeszcze raz tylko tak się powtarzam, ale... Tak, tak, te postrzeganie
pozazmowe. Ja ten kurs zacząłem w tamtym roku. On trwał trzy miesiące i, i
mam córkę, która ma dziesięć lat. Już nie raz swoje jakby
pokazywała wśród znajomych i tak dalej. I ludzie nie, nie
dowierzają po prostu. Nawet była taka sytuacja, że tak: jest mój brat. Mówię:
to ja ci coś pokażę. No nie, słuchaj. I tam moja córka zamknęła
oczy. Takie są opaski czarne. Założyła tą opaskę i,
i jest tam dziesięć, dwanaście
kostek i w tych dwunastu jest jedna czarna kostka, no
nie? I mówię do brata: weź tam, weź, tam jej jakby potrząśnij kostki i rozstaw
na stole tak, jak tam chcesz i tą czarną włóż sobie tam,
gdzie chcesz. On mówi, on patrzy na ten, dobra i
mówi: a, to tą kostkę schowam za kubek. No
nie, tak dalej troszeczkę. I tak moja córka siedzi
z tymi zamkniętymi oczami. Nagle odwraca się,
patrzy na niego, bo on stanął sobie po cichu z lewej
strony, ale oczywiście nie patrzyła, bo miała zamknięte
oczy, tak jakby go czuła.... uśmiechnęła się i tak
ręką wskazała palcem: tam ta kostka jest, no nie? Po prostu to z pola,
z pola jest odczytywane, są te informacje przez, przez
każdego z nas. Natomiast dzieci nie
mają praktycznie żadnych blokad, tak? Raczej
żadnych. No, to też zależy od wychowania dziecka, bo jeżeli-
Im jest łatwiej to uruchomić, bo jeszcze nie mają
naleciałości, nie mają tak blokowanego. Tak,
dokładnie. Czy młodsze dziecko. Natomiast to jest dla dzieci
są wiele, wiele, bardzo dużo plusów. Od później lepszej nauki,
poprzez koncentrację, poprzez lepszą pamięć, poprzez to, że na przykład on, oni
będą wyczuwali energię, że na przykład ktoś może ich okłamać,
na przykład. One będą to czuły. No, wiele
jest plusów takich, które po prostu dzieci to, to, to później
mogą jakby skorzystać z tego sobie na przyszłość. Natomiast moja córka
jeszcze, bo my trochę tak mało z tym ćwiczymy, tam
dziesięć minut, raz na tydzień, taką jakąś tam zabawę, bo to
dla dzieci to takie nudne, takie powtarzalne, te wszystkie
te takie zabawy. Natomiast w internecie jest dużo, jakby dużo różnych filmów
nagranych, jak na przykład też dzieci czytają z zamkniętymi
oczami książkę. I to jest prawda. Normalnie
czyta, jest zamknięte oczy i czytają tekst w książce. Też to jest prawda. Tak
dzieci robią. Tak i to jest, to jest prawda. To nie jest
żadne fałsz. Żadne dziecko nie udaje. Także- Może tak: sceptyków nie
przekonamy, bo nie, w ogóle nie po to tutaj jesteśmy. I w ogóle nie taka jest
rola Instytutu i pojawiamy się czasami też. Tutaj jakby
nikt nie chce nikogo przekonywać do czegokolwiek.
Tu chodzi o to po prostu, jakie, jakie ja, jakie ja
mam doświadczenia. Opisuję po prostu swoje doświadczenia,
jakie po prostu mam. A też te doświadczenia są związane z
moją rodziną, więc tutaj jakby- Dzisiejsza rozmowa ma raczej
potencjał, że ktoś do Was trafi zainteresowany tym na
przykład od nas. To, że my się dowiedzieliśmy i tak
dalej. Ja tylko zaznaczyłem, nie przekonujemy nikogo, ale
fajne to, co robicie, bo przygotowujecie na ciąg
dalszy. Tak, już tysiące dzieci zostało uruchomionych w Polsce. No,
dzięki po prostu temu, że Fundacja Remidium,
ona jest jakby złożona z Michała, taty i, i dzieci, które mają wysoki
poziom już postrzegania pozazmysłowego. Oni nawet
jeżdżą na rowerze z zamkniętymi oczami, więc
jest to kwestia wyćwiczenia. Nie, to jest kwestia już
później praktyki, tak? Jak normalnie chodzenie na siłownię.
Mięśnie rosną. Wszystko jest po prostu
praktyką. Każdy z nas ma takie zdolności. Każdy z
nas ma. Z tym wychodzeniem z ciała to też znam osoby.
Podejrzewam, że tak. Trenerów, którzy, którzy mówią,
że no, wieczorem sobie mówię, że chcę wyjść z
ciała i sobie wychodzę. No, jeżeli macie jakieś pytania
jeszcze w związku z tym, to bardzo chętnie odpowiem na to. Natomiast
jest o tym postrzeganiu pozazmysłowego wydana jest darmowa
książka. Ona wyszła teraz w styczniu, przez Michała napisana,
także może ktoś się zapoznać z tą książką. Jaki
tytuł, jaki autor? Bo mówisz Michał.
Może bardziej konkretnego, żeby było wiadomo.
Zaraz, zaraz, to bym musiał sobie... Postrzeganie pozazmysłowe i
małpy w swetrach. Tak się nazywa. Autor Michał Reissner. Wróćmy jeszcze do
pytań. Nie, mówię tylko bardzo, bardzo dziękuję za udostępnienie
mi głosu. A my też dziękujemy. Super! Super jest to, co robicie. Dzięki. Super
temat, bardzo się też łączy z tym, o czym my tutaj mówimy. I
tak, wiele wątków tutaj było w tej rozmowie. I mamy takie, takie pytanie: w
książce "Podróże poza ciałem" czytałem o
wychodzeniu z drugiego ciała astralnego. Nie bardzo to
zrozumiałem i proszę o coś bliższego na ten temat. Najogólniej,
najogólniej mówiąc, właściwie to tam wszystko było wyjaśnione w, w
książce. Robert Monroe opisał, że w momencie, kiedy
opuszczał ciało, to pojawiał się w takiej formie humanoidalnej i mógł
poruszać się po tym obszarze fizycznym, w którym
przebywało jego fizyczne ciało. Natomiast żeby
odbyć dalszą podróż, jakby po raz drugi wychodził z ciała. Z tym, że
w tym przypadku już z tego właśnie, które pierwotnie opuściło ciało
fizyczne. To chyba więcej nie ma co wyjaśniać. To tylko tyle.
Jeśli chodzi o to opuszczenie drugiego ciała. To było takie
pytanie: jak przekonać do spróbowania, jeśli większość się
obawia, że będzie przez te nagrania zmanipulowana? Na przykład moja
przyjaciółka. To chyba wina teorii spiskowych. Nie chodzi o to, żeby
kogokolwiek przekonywać. Instytut bardzo o to
dba. W sensie to jest- Znijmy od tego. Druga sprawa yyy-... Jeżeli
chcesz przekonać kogoś, wskazać, że to jest wartościowe, to warto
sięgnąć do archiwum Instytutu Monroe'a,
sięgnąć do badań, podeprzeć się tym, że to jest
udokumentowane, przebadane. Poza tym warto też mieć świadomość,
że ta technologia została opracowana w Stanach Zjednoczonych i gdyby
tylko była jakaś wątpliwość co do uczciwości, co do jakichś ukrytych treści,
to już dawno byłyby procesy, dawno byłyby
odszkodowania i ta technologia by się w ogóle
nie rozwinęła, bo prawdopodobnie zostałaby przez
prawników zniszczona. O! Coś, czego, coś, czego
Paweł nie powie, a ja mogę właśnie powiedzieć dzięki temu,
że we dwóch jesteśmy. Trenerzy są w Instytucie bardzo mocno szkoleni z różnych
sytuacji nietypowych. Bo naprawdę różne rzeczy się mogą
zadziać. Jakieś tam, coś energetycznie się komuś zadzieje i
fizycznie później nie ogarnie. Tak mówiąc potocznie. Stany Zjednoczone też są
znane z tego, że jest bardzo duża odpowiedzialność za to, co się robi, co się
daje. Mogę powiedzieć, że Instytut ma mocno, tak jakby
dosyć długi proces, zanim nagrania trafiają do ludzi. Jest też
kurs Discovery, gdzie jest to testowane. I one
też nie mają, nie mają być za mocne. To nie jest
tak, że to jest maks tej technologii. Te
nagrania mają być takie o pewnej określonej mocy, więc mogę powiedzieć, że
technologicznie, teoretycznie da radę. Pewnie. Znaczy na
pewno są nagrania mocniejsze, ale właśnie po to, żeby ludzie nie
mieli negatywnych doświadczeń. Tak to jest, a nie inaczej zrobione. No i to jest
przemyślane bardzo. A na koniec dodam, że warto parę haseł rzucić tego typu,
to, co my się dzielimy i zostawić, bo jak ktoś nie
będzie chciał, to po co go przekonywać? W sensie.
No, to też trochę błąd czasami popełniamy. Chcemy dać od siebie jak
najwięcej. Nie wiem, może ktoś ma jakieś zdolności i
tak dalej. Fajnie by było rozwinąć, ale nie da
się. Kolejne pytanie, czy można wpływać na wolę innych
osób? Jest wiele sposobów, w jaki można to zrobić, niekoniecznie za pomocą
energii, ale tak, można to zrobić. Z tym, że wiąże się z tym duża
odpowiedzialność za taki czyn. I chyba tyle. Myślę, że na tym zakończę. Nie
warto. Nie warto. Nie warto. Na pewno nie warto. Natomiast, no, znamy z
życia wiele przykładów, gdzie robi się to w sposób czysto taki, powiedział,
powiedziałbym, socjotechniczny, ale zawsze z tym jest powiązana energia, więc
to nie jest takie oderwane jedno od drugiego. No i nie warto. W
poprzednich wcieleniach nadużywałem zdolności. Nie warto. Jeszcze tutaj tak
przeglądam. No, już chyba nie widzę. Wszystkie. Wszystkie pytania. A tutaj
Mirra Lunaj3247. Przejrzałam swoje otoczenie i nie znalazłam żadnej osoby
nadającej się do obudzenia. A ty?
Przecież najważniejszą osobą dla ciebie jesteś ty. A po co kogoś budzić?
Siebie. To, co możemy zrobić dla siebie, dla wszystkich, to
pracować nad sobą przede wszystkim. My jesteśmy najważniejsi dla nas. W sensie,
no po to tu przychodzimy. No, różnie można do tego podejść, tak? Ja nie lubię
porównania do Matrixa. Raczej, jeśli już, to jakaś tam forma symulacji, która
jest tym, czym jest. I my tu jesteśmy. I ona ma jakiś cel i my po coś
przychodzimy. I ja mogę powiedzieć, że raczej nikt nie przychodzi tu ratować
innych, o! Tylko różne inne są cele. Więc tak, tak mogę to ubrać.
Mówię pierwotnie z tej nadzwyczajnej perspektywy, że nikt tak nie przychodzi.
Raczej tutaj wspierać tak, pomagać tak, ale, ale
to wsparcie polega nie tylko na takim przekonywaniu.
No dobrze, to co? Mamy jeszcze jakieś pytania, na które moglibyśmy odpowiedzieć?
Masz coś tam, Dominik, w zanadrzu? Chyba nie. A, dobra,
wiem! Ciekawostkę mogę rzucić jeszcze jedną à propos tego, że
medycznie, à propos tych kwestii w ogóle związanych z ciałem, ze
zdolnościami. Jak ktoś chce szukać, jest sceptyczny i chce szukać,
grzebać w różnych medycznych rzeczach, to polecam mu
poszukać przypadku wielorakiej osobowości.... Jest wiele takich
medycznie udokumentowanych przypadków. Natomiast ostatnio
słyszałem, tak jakby coś, co jeszcze rozszerzyło, tak jakby
to to, co już wiedziałem. A mianowicie są udokumentowane przypadki
wielorakich, a wieloraka osobowość to jest jak w jednym ciele
jest kilka osobowości. To tak w skrócie. Jak ktoś się chce
więcej dowiedzieć, to, to, to jest znane medycznie zjawisko. I
wyobraźcie sobie, że medycznie jest udokumentowane. Są przypadki
udokumentowane, gdzie jedna osobowość miała raka, pozostałe nie. Jak się
wyłączała osobowość, która ma raka, rak znikał. Ale to jest
jeszcze nie wszystko. Jest udokumentowany medycznie przypadek ślepoty
korowej, czyli, czyli tak jakby
coś w układzie nerwowym było nie tak i ta osoba nie
widziała. I jedna osobowość w danym ciele była, była, właśnie miała ślepotę
korową, a pozostałe nie. I to jest esencja. Trochę się
tutaj z tym, co Remigiusz tutaj opowiadał,
łączy. My po prostu jeszcze nie mamy do końca świadomości o, jakby to nazwać,
możliwościach swoich. Nie do końca jeszcze wszystko odkryliśmy. No, siła
umysłu, nazwijmy to, jest po prostu- A tak przyziemnie podsumowując.
Podobno. Ja mogę tak zasugerować: nasz dialog wewnętrzny to jest bardzo ważna
kwestia. To właśnie z tym poniekąd łączy się to
wszystko. Tych, ja już, ja już nie
będę przeciągał, ale jest więcej przypadków medycznych z tym,
z tymi wielorakimi osobowościami, gdzie
różne schorzenia, które nam się wydaje, że ojej, one nie są ojej.
I z niektórymi można coś zrobić za pomocą właśnie pracy ze sobą, z myślami, z
energią. Tutaj Włodek, mogę zadać jedno pytanie odnośnie
tego? Tak. Cześć w ogóle. Cześć wszystkim.
Jestem pierwszy raz na spotkaniu. Pawle, dziękuję ci od razu,
bo ja cię męczyłem trochę mailami odnośnie, z pytaniami
jak zacząć, gdzie zacząć? Także, że tak powiem, będę to eksplorował. Będę to
eksplorował. Natomiast mam pytanie, bo też tutaj mam podesłany mail
odnośnie, czy użycie dudnień różnicowych to
było przez osoby niesłyszące. I tutaj tak
jest nawiązanie w tym mailu. Rozumiem, że można też przez
dudnienie różnicowe, z racji tego, że nerw słuchowy ma,
ma takie znaczenie w organizmie człowieka, że można też, czy ja dobrze
rozumiem? Też można bezpośrednio wpływać na, na narządy
konkretne. Już nie mówię tutaj po prostu na razie o
psychosomatyce, tylko na przykład o słuchaniu przez głośniki
przy odpowiednio dobranej muzyki. Czy można wpływać na przykład na, na stan
zdrowia? Może bym powiedział taki, no, fizyczny jakichś konkretnych.
Dobrze, że pytasz. Znaczy fajnie, że pytasz. Paweł ma
wykształcenie, przypomnę, w kierunku medycznym, z tym związane,
techniczno-medycznym, tak? I tak można, ale to Paweł więcej powie. Można to
wykorzystać. Zresztą słuchanie tych nagrań to nie tylko przez
słuchawki jest możliwe. Te dźwięki, które się wydobywają z
głośników, one też w powietrzu się mieszają, więc zachodzi taka
interferencja tych fal. Dzięki temu wytwarzają się odpowiednie fale dźwiękowe
w pomieszczeniu, które wpływają na całe ciało. I mieliśmy, lata temu robiliśmy
warsztaty, gdzie słuchaliśmy tych nagrań poprzez głośniki i
naprawdę efekty były zdumiewające. Bardzo sobie to
wiele osób chwaliło właśnie, że w takiej, w takiej
formie, a nie przez słuchawki. Zresztą też w
Instytucie były prowadzone takie badania, które potwierdzały to,
że poprzez skórę, poprzez receptory na skórze, ta percepcja dźwięku, właściwie
pulsowania tych fal, tych dudnień różnicowych, ma wpływ na
całe ciało. Także może być nawet tak, że słuchając w taki
sposób szybciej się uzyska efekt niż ten
zamierzony, niż poprzez słuchawki, no bo odbieramy całym
ciałem. Ale to jest temat do zbadania. To jest tylko takie przypuszczenie, bo
nie mam takiego badania porównawczego na tym samym nagraniu. Mhm. Okej. Ja mogę
powiedzieć, że ja mam taką percepcję, że nie zawsze potrzebuję
słuchu, żeby wiedzieć, nie wiem. No, zdarzyło mi się,
powiedzmy, w samochodzie być,
mieć głośną muzykę na słuchawki. Nie polecam. Nie, nie,
nie propaguję wcale. Nie mówię, że to
dobre. I usłyszeć karetkę. Usłyszeć w ogóle, co się
dzieje. No-... tego typu doświadczenia, więc
to dla mnie na przykład osobiście, to
gdzieś to tam potwierdza, że te wibracje to, to, to wszystko to działa, tak? A,
a, a właśnie na kursach kiedyś Paweł głośników używał i też działało,
więc. Ja z kolei przy łóżku sobie głośniki kiedyś postawiłem i, no i też
działało. Okej, dzięki. A, bo jak ktoś, bo właśnie parę osób
nowych jest. Są takie słuchawki, które się nazywają sleep
phones. Jak ktoś by chciał, można z tym spać. Te sleep phones to jest opaska.
One są materiałowe, przez to nie, nie wtykamy
nic do uszu, bo to niezdrowo spać z wtykniętym do
uszu. Nie są też takie na, mm, polecam na kablu, mm, jakby ktoś nabywał. I
jeśli chodzi o nagrania, to najnowsze są w aplikacji Expand wypuszczonej
przez Instytut. Natomiast do spania mimo wszystko bym polecał ze
sklepu chemi-synths.com. Wrzucę zaraz ten. Jakby ktoś chciał do
spania dźwięki, to z tego sklepu chemi-synths.com. Są
dwie ścieżki dźwiękowe, które można zapętlić i słuchać przez
noc. My z Pawłem sprawdzaliśmy. Działa. To taka inspiracja, jak ktoś chce w tym
kierunku. A że tak działa, a co się kryje pod działa? Jakie miałeś plusy,
że tak powiem? Naprawdę, to wiesz. Znaczy, ja nie miałem takich jakichś nie
wiadomo jakich namacalnych. Na pewno, na pewno. Chyba lepiej spałem.
Ja znaczy w tej chwili na przykład nie śpię z tymi dźwiękami, ale
właśnie tak sobie pomyślałem, że to jest dobry moment, żeby
wrócić. Wydaje mi się, że lepiej spałem. Już tak nie
pamiętam dobrze, ale to na pewno sprzyjało. No. No, generalnie
ogólne odczucia po prostu były dobre. Tak,
sen jest głęboki, taki wyrównany, to, to mogę
potwierdzić. No bo głównie to miałem. Tak jakby nie
miałem problemów ze spaniem, ale wiem, że mam, mam, mam
w otoczeniu znajomą, która u syna
wyregulowała cykl spania. Znaczy, no inaczej. Miał problemy ze
spaniem i, i słuchawki były u niego grane i były grane u niego głośniki
i on dosyć mały był, jak to się zaczęło, takie eksperymenty i pomogło. I to też
są w tym chemi-synths.com ścieżki z takim lekką linią melodyczną
i wplecioną tą technologią, która, no bo nie padło w sumie
hasło. Generalnie w bardzo dużym uproszczeniu ta technologia
działa w ten sposób, że w jakiś tam sposób prowadzi nasz mózg, żeby w pewne
stany wszedł, żeby pewne częstotliwości
uzyskać w mózgu. No i to tak samo może pomagać w
spaniu i utrzymaniu snu, tak? Wspierać. To nie jest technologia typu jakieś
substancje. To nie zadziała,
jeśli będziemy uparcie myśleć o czymś, będziemy bardzo, na
przykład, nie wiem, mamy jakiś psychologiczny problem,
nerwica czy coś, z czego się jako laik wypowiadam o tym. Z góry mówię, ale
jeśli będziemy mieli jakiś medyczny mieli taki problem, no to
niekoniecznie ta technologia nam pomoże. Warto
próbować, ale to nie jest substancja,
tak? I to nie jest, dodam jeszcze, że na pewno
to nie jest zamiennik leków. O, to tak. Na pewno.
Tu mówimy o jakimś rozwoju, wspieraniu procesu. Być
może. Być może uda nam się na przykład coś wyleczyć i
tak dalej, ale na pewno nie jest to zamiennik i nie
po to zostało stworzone stricte, żeby tak być dawanym jako
remedium na coś konkretnego w medycynie. Ale pomaga. W sensie są
badania, tylko, tylko znowu trzeba odpowiednio do tego podejść, tak? No.
Niestety mało jest na stronie aktualnie informacji o tym. Kiedyś było dużo
więcej, kiedyś były informacje. Na przykład ciekawy był
przypadek pana w takiej tubie zamkniętej. To w ogóle nie mógł,
jakiś był przypadek, że ktoś nie mógł już w ogóle
wychodzić normalnie z tej hiperbarycznej chyba
komory czy coś takiego. I dali mu nagranie i w
skrócie wyszedł z tego. Ale mówię, no do tego trzeba
mieć też pewną otwartość. Wtedy zadziałało, więc potencjał jest.
Jest nawet nagranie na raka. Tylko znowu, to nie znaczy, że od razu zadziała u
każdego. Na pewno tak się da, ale to... no. Powiem może w ten sposób, że
no właśnie, to, co tutaj zaznaczyłeś, że to nie jest
żaden środek, który zastępuje terapie medyczne. A z drugiej strony, właśnie w
kontekście tego, co było powiedziane o tych osobowościach
wielorakich, tutaj jeszcze Maria to potwierdza, że pracując na-
Oddziale psychiatrycznym. -spotkała przypadek osobowości
wielorakiej, gdzie zmieniał się kolor oczu nawet.
Teoretycznie nie powinno być możliwe w ogóle, no. Tak. Więc przy
odpowiednim-... nastawieniu, nazwijmy to, jest możliwe praktycznie
natychmiastowa, yy, zmiana aktualnego stanu, yy, nie- niezależnie od
tego, jaki, jaki jest, tylko, mm, zazwyczaj jest wiele przeszkód, które, yy,
uniemożliwiają, mm, takie działanie. Choćby
na przykład, yy, nasze emocjonalne podejście
do, yy, sprawy, jeśli- W dużym skrócie: lata życia z niewiedzą o
tym często są po prostu przyblokowują, tak? No i trochę wymaga później pracy,
żeby to odblokować. Każdy ma inaczej, nie? Więc, no, są przypadki, że
ktoś jedzie do instytutu na pierwszy wstęp, kurs
i nagle ma wyjścia z ciała. No, są, ale to trzeba
zaznaczyć, że to są przypadki.
Okej, to co? Będziemy powolutku, yy, kończyć, bo to już nam się dwie godziny
piętnaście minut, yy, zrobiło. Yy, bardzo wam
dziękujemy za dzisiejsze spotkanie, za wasz czas, za wasze pytania,
mm, i udział w dyskusji. Zapraszamy do, yy,
na kolejne spotkania. Zapraszamy też na kolejne dyskusje. Przygotowanie pytań
ewentualnie, na które chętnie odpowiemy. Yy, nasze
kolejne, yy, spotkanie będzie w marcu. Konkretnie- Trzeciego
marca, jeżeli dobrze patrzę. Tak. Trzeci marzec. Yy, i no,
postaramy się też przygotować jakiś ciekawy, mm, temat. Mam nadzieję, że ten
dzisiejszy, yy, był dla was interesujący. Yy, i to,
to co? To wszystko na dzisiaj. Zapraszamy na kolejne
spotkanie. Dobranoc. Mówi Paweł Byczuk. Dominik Kocięcki i... I Marek Sęk, oraz
pięćdziesięciu słuchaczy, którzy słuchają. Jeszcze słysz- słuchali przynajmniej
w szczytowym momencie dzisiejszej transmisji, no i oglądali nas na
YouTube. Yy, przypominam,
Marek, przynajmniej u mnie się nie ruszałeś, bo Marek tam
jakieś miał techniczne wyzwania.
Marek już- Nie rusza, to, to właśnie z tego powodu. Normalnie się rusza. Tak
jest. Dzięki i do zobaczenia, tak? Dzięki. Dobranoc. Dzięki. Było to
comiesięczne spotkanie online The Monroe Institute
Polska. Zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej
Polskiej Społeczności The Monroe Institute pod adresem www.tmipolska.pl.