The Monroe Institute Polska. Spotkania online.
Grudzień nam nastał. Pierwszy wtorek miesiąca, godzina dziewiętnasta. A to
oznacza, że czas najwyższy rozpocząć kolejne spotkanie online The Monroe
Institute Polska. Przy mikrofonie i za sterami technicznymi audycji transmisji w
Radiu Paranormalium, Marek Sęk Ivellios, a po drugiej stronie połączenia
internetowego są z nami jak zawsze prowadzący Paweł Byczuk i Dominik Kocięcki.
Dobry wieczór. Witamy bardzo serdecznie na kolejnym spotkaniu
polskiej społeczności Instytutu Monroe
i zapraszamy na kolejne otwarte spotkanie tejże społeczności. Jesteśmy razem z
Dominikiem, liderami tej społeczności. Dominik jest członkiem rady Outreach-
takiej jednostki, takiego ciała, które
zajmuje się sprawami trenerskimi i właśnie takich społeczności jak nasza.
Ja natomiast jestem trenerem Instytutu Monroe'a
i mamy przyjemność poprowadzić to spotkanie i prowadzić je co miesiąc we
wtorek o godzinie dziewiętnastej pod stałym adresem. Tym, który
dzisiaj, z którego dzisiaj skorzystaliście. I tradycyjnie
też na początek zaczynamy od medytacji, żeby wprowadzić się w dobrą
energię, żeby wprowadzić się w dobrą wibrację, a troszeczkę też się rozluźnić
po całym dniu, odprężyć się. To nam na pewno się przysłuży i pomoże. Dominik
tradycyjnie wykona test stereofoniczny, żeby mieć pewność, że
nasza technologia dźwiękowa, która działa najlepiej w trybie stereofonicznym,
będzie miała odpowiednie warunki do tego,
żeby zadziałała. I jesteśmy już gotowi do odsłuchu testu stereofonicznego.
Tak, bo robimy medytację. Najpierw na początek, żeby z dobrym nastawieniem
rozpocząć. Jeśli ktoś jeszcze nie podłączył słuchawek
to, to jest dobry moment właśnie na to. Okej, jeszcze chwila.
Zaletą tego, że kamerę macie włączoną jest to, że widać na przykład, że ktoś
jeszcze zakłada to możemy zaczekać już. Dobra, włączam test.
Lewy kanał powinien grać. Kanał lewy. I prawy. Kanał prawy. I tyle.
Starczy. Wystarczą nam dwa. Jesteśmy gotowi. Jeśli ktoś z urządzeń
mobilnych, z urządzenia mobilnego się łączy, nie słyszał na przykład stereo
dźwięku, czyli oddzielnie kanałów, to wrzuciłem link na czat, że można przez ten
link medytację odsłuchać i wtedy będzie
działała. Potrzebne jest stereo, oddzielne
dwa kanały, żeby ta cała technologia w medytacji poprawnie działała, więc dla
takich osób jest ten link. Tam będzie stereo. A tymczasem zaczynamy. Tak?
Tak. To zaczynamy. Globalna medytacja. Uczucie lekkości.
Odpręż się. Oddychaj głęboko przez nos. Weź głęboki wdech i zatrzymaj go.
Wypuść powoli powietrze ustami, układając je tak, jak do zdmuchiwania świecy.
Oddychaj powoli i spokojnie. Wdychaj powietrze przez nos, a
wydychaj przez usta. Rób to, podczas gdy ja będę wyjaśniać ci,
jak nauczyć się wspaniałego narzędzia, pozwalającego ci poczuć się lżej dzięki
uwolnieniu schematów, które już ci nie służą. Poproszę Cię o stworzenie symboli
odpowiadających temu, co wywołuje u Ciebie stres, napięcie, lęk
lub obawy. Na przykład aktówka lub tornister mogą symbolizować
Twoje problemy w pracy. Albo jeśli Twój krewny jest chory, to niech to
będzie jakaś rzecz należąca do niego, np.
czapka lub ulubiony sweter. Stwórz kilka takich symboli, a ja poczekam.
A teraz w swoim umyśle stworzysz skrzynię przemiany energii. Wyobraź
sobie dużą, ciężką skrzynię. Skrzynię tak solidną, że nikt
oprócz Ciebie nie będzie w stanie jej otworzyć
i nic, co do niej włożysz, nie wydostanie
się samo, dopóki tego nie wyjmiesz. Duża, ciężka skrzynia z solidnym, ciężkim
wiekiem. Poczekam, aż stworzysz taką skrzynię w swoim umyśle.A
teraz unieś ciężkie wieko swojej skrzyni. Umieść w niej symbole
zmartwień, lęku, złości, bólu i cierpienia, które przeszkadzają
Ci lub stoją na drodze do tego, by żyć pełnią życia. Umieść je teraz w skrzyni.
Zamknij wieko swojej skrzyni. Zamknij je szczelnie i odwróć się od niej,
zostawiając ją za sobą. Jeśli znów coś Cię zaniepokoi, nie podnoś wieka.
Po prostu wyciągnij z niej rurę ssącą, taką jak od odkurzacza i
wciągnij to do skrzyni. Nie wydostanie się to z niej bez Twojej zgody.
Oddychaj głęboko i odpręż się. Masz świadomość, że już nie nosisz w sobie
tego, co Cię stresuje. Wszystko jest bezpiecznie przechowywane w
twojej skrzyni przemiany energii. Oddychaj głęboko i rozluźniaj się. Poczuj
ten relaks.
Podczas kiedy relaksowałeś się, twoja skrzynia, twoja skrzynia przemiany
energii zajmowała się swoją zawartością
i ładowała, energetyzowała oraz zmieniała symbole, które tam
włożyłeś w coś innego, lżejszego. W baloniki, które nie mogą się już
doczekać na uwolnienie ich przez Ciebie do nieba. Przyjrzyj się, jak zmieniła
się twoja skrzynia. Ma inną energię. Silniejszą, pełną
miłości, bardziej kompletną dzięki tej pracy.
Zmieniła symbole energii, które już Ci nie służą w baloniki.
Otwórz ciężkie wieko, wyciągnij balonik i puść go do nieba. Wznieś ramiona
i wypuść go do nieba. Nie wiesz, jaki to był symbol, bo się
zmienił, lecz jest gotowy do odejścia, a ty właśnie go uwalniasz na zawsze. Ze
wzniesionymi ramionami patrzysz, jak unosi się do góry. Coraz wyżej i dalej.
Kiedy tak odlatuje i znika z pola widzenia,
Twoje doświadczenie zostaje uznane za wartościową naukę.
Nie potrzebujesz nosić go dłużej w sobie. Kiedy tak znika z pola widzenia, opuść
ramiona, a kiedy opuszczasz ramiona, sprowadzasz pełną miłości, czystą, jasną
energię do swojego serca. Poczuj jak lśniąca, pełna miłości energia wpływa
do Twojego serca i wypełnia Cię szczęściem, radością i współczuciem.
Zrób to samo z kolejnym balonikiem. Wyjmij kolejny balonik ze swojej skrzyni
przemiany energii i wypuść go do nieba, unosząc ramiona. Patrz, jak
odlatuje do nieba. Potem opuść ramiona, sprowadzając do
swojego serca pełną miłości, lśniącą energię.
Powtórz to jeszcze raz. Wyjmij jeszcze jeden balonik ze swojej skrzyni
przemiany energii i wypuść go do nieba, unosząc ramiona.
Patrz, jak odlatuje do nieba. Potem opuść ramiona, sprowadzając do swojego
serca pełną miłości, lśniącą energię.
Możesz to robić zawsze, kiedy tylko zechcesz. Włóż energie, które już Ci nie
służą do swojej skrzyni przemiany energii i poczekaj. W tym czasie relaksuj
się, wiedząc, że są one zabezpieczone w Twojej skrzyni oraz wiedząc, że
przemieniają się w baloniki, które nie mogą doczekać się, aż je uwolnisz, żeby
poleciały do nieba. W ten sposób opuszczą Cię na zawsze, udając się na własną
eksplorację. Życz im wszystkiego dobrego. Służyły Ci
przez jakiś czas, lecz teraz nie są już potrzebne.
Zbierz z powrotem czystą, połyskującą energię, aby odzyskać świeżą energię
życiową. Pozwól tej energii całkowicie odnowić każdą część
Twojego ciała, umysłu, emocji i ducha. A teraz powróć do całkowicie rozbudzonej
fizycznej świadomości. Wyrażając wdzięczność, odlicz od dziesięciu do jednego.
Kiedy doliczę do jednego, będziesz całkowicie rozbudzony i odświeżony.
Będziesz czuć się lżej niż kiedykolwiek wcześniej. Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden. Jeden. Jeden. Witaj z powrotem.
Powracamy do rzeczywistości fizycznej. Weź głęboki wdech, przeciągnij ramiona i
nogi. To już jest koniec tej medytacji. I
jeszcze taka informacja, która może nie do końca wybrzmiała. Jako
społeczność Instytutu Monroe'a zajmujemy się popularyzacją
wiedzy dotyczącej zarówno samego instytutu, jak i
tematów z nim związanych. Tematów związanych ze świadomością. Natomiast jako
społeczność nie prowadzimy warsztatów.
Tym zajmuje się ja jako trener. Także jest to osobna
działalność, osobna działka. Tak żeby tutaj była też jasność, bo
tyle razy już się spotkaliśmy na Zoomie, że przyjmujemy to za pewnik, za
coś normalnego, co każdy wie. Natomiast warto o tym przypominać, że społeczność
jest po prostu taką wolontariacką grupą, która spotyka się po to, żeby sobie
porozmawiać, podyskutować. A te nasze spotkania są właśnie okazją do tego, żeby
każdy mógł zabrać głos, zadać pytanie, podzielić się swoimi spostrzeżeniami i
swoimi, swoimi doświadczeniami. Jest to taka bezpieczna przestrzeń właśnie
po to, abyśmy mogli porozmawiać z osobami o podobnych
zainteresowaniach, które zazwyczaj, których nie mamy zazwyczaj w naszym
najbliższym otoczeniu. I dzisiaj taki ciekawy temat, ponieważ
mamy gościa, który był gościnią w Nowomowie, która była w Instytucie
Monroe'a niedawno na warsztacie Discovery. Jest to dosyć
ciekawy warsztat, który powstał bodajże dwa albo trzy lata temu. Dokładnie nie
pamiętam. Jest to rzecz dość nowa. Sam
uczestniczyłem w tym warsztacie w ubiegłym roku.
Warsztat nazywa się Discovery, czyli odkrycie jest taką.
Daje taką namiastkę poczucia, przynajmniej tak w moim odczuciu
tego, czego doświadczała pierwsza grupa eksploratorów w Instytucie Monroe'a. Oni
eksperymentowali z nowymi, z nowymi technologiami, które wymyślał Robert
Monroe pięćdziesiąt lat temu....i podobnie jest w przypadku właśnie programu
Discovery, gdzie uczestnicy mają możliwość doświadczania najnowszych kombinacji
dźwięków, które są wytwarzane w instytucie przez osoby zajmujące się
opracowywaniem tychże dźwięków. Ale nie-na, nie tylko na tym się to kończy,
ponieważ instytut poszukuje różnych innych sposobów
wpływania na świadomość, w tym między innymi takich specjalnych lamp
emitujących światło stroboskopowe, które działa w połączeniu z dźwiękami
Monrose and Science, czyli- Ta Riva, ta lampa Riva, tak? Praxiva, z tego co-
Ri-Riva. Julia? No z tego. Ja nazwy tej lampy nie pamiętam, ale
rzeczywista ona się chyba nazywa Rivia, czy jakoś tak. Mhm.
Ale rzeczywiście to ciekawe doświadczenie bardzo. Mów Paweł.
Ja mam takie pytanie, skoro się już z Julią widzimy , to ja mam takie pytanie
techniczne natury technicznej. Czy mogę zostawić twoją kamerę włączoną w zapisie
nagrania? W zapisie spotkania? Dobrze. Dzięki.
Miałeś rację, Paweł. Nazywa się Roxiva RX1. Mhm.
Tam w ubiegłym roku testowaliśmy kilka yyy i chyba właśnie ze wszystkich została
ta Roxiva wybrana. A propos to, to, to, to już tylko wtrącę.
Już nie będziemy wracać, tylko wtrącę szybko, że tak eksperymentalnie w
tej radzie rozmawialiśmy o tej lampie i eksperymentalnie zrobiłem research
tysiąc komentarzy z całego świata na temat tej lampy, yyy
korzystając tam ze sztucznej inteligencji. Mmm i wyszło, że
w kilku językach to specjalnie polecenie było tak skonstruowane, żeby to było
bardzo dużo różnych próbek z różnych regionów świata i osiemdziesiąt pięć
procent ludzi miało pozytywne odczucia. To
jest bardzo dużo. To taka ciekawostka. Ona dosyć droga jest, bo ona pięć i pół
tysiąca dolarów kosztuje. Ale, ale mulgająca lampa, która daje efekty. Bardzo
ciekawa. No i jeszcze dodatkowo można albo trzeba ją zaprogramować do tych
dźwięków, z którymi się ćwiczy. Ona przychodzi już z
zaprogramowanym zestawem nagrań. Z tym, że
to są dość dynamiczne nagrania, więc yyy, ale mimo wszystko też są dosyć
relaksujące. Ja akurat miałem okazję doświadczyć tego w ubiegłym roku, kiedy to
była zupełna jeszcze ś-świeżynka, nowość tam w instytucie, więc
jeszcze nie było oprogramowane dla tych nagrań w technologii Monroe sound
science. Julia już miała okazję mm tego doświadczyć zdaje się. Tak jest.
I opowie nam o tych doświadczeniach swoich z pobytu.
To może zacznę od tej lampy, bo to rzeczywiście to był akurat taki, można
powiedzieć yyy... Zaproponowano nam taką sesję zupełnie jakby dodatkowo i też
można powiedzieć, zbierano nasze odczucia, czy się podoba, czy się nie podoba,
ponieważ być może w przyszłym roku będzie cały program poświęcony
tej technologii. Natomiast na tę chwilę jeszcze nie jest to pewne. No i
rzeczywiście byliśmy poddani. Były dwa bloki. Najpierw był taki blok
czterominutowy. Wszyscy leżeliśmy plackiem na ziemi na takich matkach
głowami do siebie, w kształcie koła, w takich można powiedzieć, wyglądaliśmy jak
kwiaty. I jedna lampa była nad, nad właśnie jedną
grupą osób. Ta lampa jest synchronizowana tak jak powiedziałeś z dźwiękami
monroewowymi i ona błyskała w takt muzyki. I przyznam, że no
niesamowite to było wrażenie. Pierwsze to były cztery minuty, żeby nam dać tylko
taki przedsmak, ponieważ dla niektórych było to
za duże przebodźcowanie. W związku z powyższym niektóre osoby powiedziały, że
nie dadzą rady więcej, że dziękują i ok.
Natomiast no ja byłam akurat w tej grupie,
której się bardzo podobało i zażyczyliśmy sobie więcej. I był taki blok
czterdziestominutowy. I rzeczywiście wrażenia były niesamowite, ponieważ no
muzyka bardzo dynamiczna i tak jak powiedziałam, w ten takt
były te błyski, lampy i to, co się działo pod powiekami, to, co mózg można
powiedzieć tworzył, jakie obrazy. To było
absolutnie niesamowite. Ja obserwowałam to, jakbym oglądała normalnie jakiś, nie
wiem, spektakl sztuki nowoczesnej w tak niezwykłych kolorach, w tak niezwykłych
wzorach. No naprawdę to było absolutnie zaskakujące. Absolutnie świetne
doświadczenie i człowiek wychodzi taki bardzo odświeżony, zrelaksowany po tym.
Aczkolwiek muszę powiedzieć przepraszam, jeszcze tylko dodam, że te czterdzieści
minut jak dla mnie to było już trochę za dużo.
Ja osobiście wolałabym takie bloki krótsze. No i to też była jakaś tam
informacja dla nich zwrotna. No to jest właśnie to, o czym mówiłem,
czyli jesteśmy na tym programie eksploratorami. Za każdym razem w ogóle
ten program jest inny. Inne są dźwięki, aczkolwiek ćwiczenia czy prowadzenie
ćwiczeń pozostaje to samo i najlepszym...Takim
miernikiem tego, że to jest za każdym razem coś innego, jest uczestnictwo
w-we wszystkich edycjach tego programu, od samego początku, pewnej pani- Viki.
-viki, która bierze udział w każdym, w
każdym programie Discovery. Także, mimo że ja brałem udział w ubiegłym
roku, to już będzie prawie półtora roku. Julia w ubiegłym miesiącu,
spotkaliśmy tę samą osobę. Tak, ona już siedem razy była i za każdym
razem deklaruje, że na kolejne również przyjeżdża.
Dokładnie. Wracając jeszcze do tej lampy, to wszystko cały czas
jest w fazie takiego eksperymentu, badania, jak to, jak to działa. Właśnie
Instytut zbiera informacje od uczestników warsztatów, tego konkretnego
warsztatu, bo te lampy są dostępne tylko na tym warsztacie i na żadnym innym.
I na przykład to, co opowiadałaś, że ludzie leżeli na podłodze w takim kwiatku-
Aha. -głowami do środka i ta lampa była tam umieszczona- Tak. -w centrum, to
u nas była jeszcze druga grupka, która siedziała na krzesłach. I to jeszcze tak
śmiesznie wyglądało, jakby oglądali jakiś film w kinie i ta lampa na nich tam
świeciła. Tak, była taka rzeczywiście możliwość,
żeby usiąść. Natomiast od razu nas poinformowano, że po pierwsze ta forma
leżenia jest bardziej jakby taka efektywna, ponieważ my jesteśmy wszyscy,
można powiedzieć, w jednakowy sposób wystawieni na działanie tej lampy. Tutaj
jak się siedzi na krześle i jeszcze na przykład nie wiem,
w grupie na przykład, nie wiem, dwu, trzyosobowej, no to już nie ma takiego
działania. No i rzeczywiście była taka możliwość tego siedzenia na krześle,
jeżeli ktoś nie mógłby po prostu leżeć. No z takich
względów, no nazwijmy to ortopedycznych, boli kręgosłup, biodra, cokolwiek, no i
nie może leżeć na, na twardej ziemi, no bo myśmy po prostu leżeli na podłodze.
Mhm, też jest inne odczucie, bo ja byłem w jednej, w drugiej grupie
i w momencie, kiedy się siedzi naprzeciwko tej lampy, no to jest tak w rzędach
się siedzi: pierwszy, drugi rząd, tam po
kilka osób i de facto efekt jest taki, że osoby-- my akurat siedziałem z brzegu,
więc miałem wrażenie, że ten efekt nie do końca jest taki, jakiego można
oczekiwać, bo jednak nie byłem centralnie wystawiony na
to oświetlenie. Potem właśnie mogłem zanotować różnicę, kiedy leżałem w
tym kręgu, o którym mówiłaś. No to zdecydowanie bardziej efektywna
forma. Zdecydowanie. No to tak jak mówiłam właśnie, że nas uprzedzali, że można
usiąść, jeżeli ktoś ma problem z kręgosłupem, ale jeżeli
będzie tak kilka osób siedziało, no to jest to po prostu mniej efektywne. Gdzieś
ten-- to światło się jednak rozprasza po
bokach, a tutaj po prostu byliśmy wszyscy
skupieni razem, głowa w głowę i centralnie
nad nami była ta lampa. Ona taka bardzo niepozorna, malutka
i wbrew pozorom absolutnie nie miała tylu kolorów, ile nam się pod powiekami
pokazywało. To było bardzo ciekawe też . Jak skończyliśmy-
Ani też nie produkowała takich wzorów jak... Nie, kompletnie. To po prostu
światło błyska w takt muzyki. No oczywiście szczególnej muzyki, prawda? No.
No, niemniej jednak to, te odczucia i wizualne, i dźwiękowe są
fantastyczne, naprawdę fantastyczne. No tutaj też jeszcze warto wspomnieć, że
tę muzykę każdy słyszy przez słuchawki. To nie jest tak- Tak jest, mhm.
-jak na dyskotece, tylko właśnie każdy słucha przez słuchawki, więc ten efekt
synchronizacji też tam następuje, oprócz tego, że mamy te efekty świetlne.
Tak, tak, bo ja sobie tylko wspomnę, bo nam też tak powiedziano, że to jest
właśnie tak, jak powiedziałeś, w tej chwili
tak można powiedzieć owoc współpracy Monroe Instytutu z producentem tej,
tej lampy, bo wcześniej to owszem, oni jakoś tam synchronizowali
z dźwiękami, ale te dźwięki nie miały żadnych tych takich, można powiedzieć, jak
jest mono sound science, żadnych tych dźwięków, które powodują synchronizację,
jakąkolwiek. Nic. Po prostu muzyka. No i to też
można powiedzieć, jest inna intensywność.
Tutaj jest ta intensywność zdecydowanie większa, ponieważ jest dodatkowa
technologia, można powiedzieć, jakby połączona.
Jestem bardzo ciekaw, bo ja mogłem doświadczyć tylko tych oryginalnie
dostarczonych przez- Aaa, widzisz! -nagrań i to zrobiło na mnie ogromne
wrażenie. Także zastanawiam się, jaki efekt jest, kiedy połączyć to jeszcze
z technologią z Instytutu Monroe'a. No dla mnie było naprawdę niesamowite i
my wszyscy po prostu jak dzieci w przedszkolu. Jakbyśmy cukierki dostali,
kto chce więcej? Wszyscy! Wszyscy! Naprawdę bardzo. Jedna dziewczyna się
tylko można powiedzieć, taka bardzo, bardzo wrażliwa powiedziała, że nie, że
dla niej to jest za dużo i ona po tych czterech minutach powiedziała, że nie,
nie, nie, ona więcej nie.A tak, to naprawdę było takie uczucie autentycznie,
że no, że zdecydowanie chciało się więcej tego
doświadczyć. Bardzo ciekawe. Bardzo. Mhm.
Tak zaczęliśmy właściwie od końca, bo ta
lampa to jest na sam koniec warsztatu. Nie wiem- To prawda. Z którą to było.
Jako taka ciekawostka, jako wskazanie kierunku badań, którymi się, którymi się
Instytut obecnie zajmuje. Natomiast tak jak powiedziałem, ten warsztat jest
takim, taką współczesną wersją, tak przynajmniej dla mnie, z mojej
perspektywy, taką współczesną wersją tego,
co robiła pierwsza grupa eksploratorów z Robertem Monroe.
instytut współpracuje, Instytut Monroe'a tutaj też
w zakresie tych, tego konkretnego programu współpracuje z Instytutem
for Awakened Mind Judit Pennington, która specjalizuje się w wykorzystaniu
urządzenia zwanego Mind Mirror do badania aktywności mózgu podczas
wystawienia na sesje właśnie te dźwiękowe. Zresztą sam Instytut
tego Przebudzonego Umysłu też ma w swojej ofercie nagrania
z zaawansowanymi technikami dźwiękowymi, które właśnie służą uzyskiwaniu
takich poszerzonych stanów świadomości. Także tutaj też o tym warto
wspomnieć, że ten warsztat jest naprawdę bardzo
eksperymentalnym warsztatem. Nowe technologie, powiązanie z różnymi innymi
technologiami, właśnie z tą lampą czy też z Instytutem Przebudzonego Umysłu. I
dobrze. To w takim razie opowiedz o swoich, o swoich wrażeniach, bo tutaj
trochę cię zagaduję. Jeszcze, jeszcze może przed pytania mamy
na czacie, żebyśmy już nie wracali później do nich, co?
No dobrze. No tak. Zachęcamy do tego, żeby zadawać pytania. No, no.
Mam pytanie podczas questów często wypadam
z powrotem do ciała podczas ekscytacji, podniecenia, zaskoczenia. Jak na tym
panować? Pewnie chodzi questów, czyli podczas pewnie chodzi o wychodzenie z
ciała, nie? Pewnie tak. Także domyślam, że też-
Opanowanie. Trzeba ćwiczyć i opanowanie z tego, co wiem, nie? Tak.
Warto sobie skupić się na tej części ćwiczeń, która
daje możliwość zapanowania nad emocjami. Na przykład to, co dzisiaj mieliśmy
ćwiczenie tę medytację, którą robiliśmy na początku.
Ona świetnie się do tego nadaje, żeby stopniowo uczyć się kontrolować nasze
emocje. No i to jest chyba taka najważniejsza rzecz.
Dobra, pytanie jak potrwa-- długo potrwa dzisiejsze spotkanie?
Zazwyczaj jakoś do dwudziestej trzydzieści, czterdzieści tak trwają spotkania.
Kolejne pytania dotyczy doświadczenia podczas snu po taśmie Gateway Wave.
Fokus 15 manifestation, które miałem z miesiąc temu
podczas snu pobytu gdzieś tam doświadczenie było bardzo, bardzo
realistyczne, pełne 3D. To pytanie w trakcie tego,
w trakcie jego trwania odbierałem wszystko pełnią zmysłów - dotyk, dźwięk,
przestrzeń, ruch był tam całkowicie obecny. Ciąg dalszy. Dobra.
No dobrze, to czekamy. Czekamy na ciąg dalszy, bo na razie pytania- No nie ma.
Jeszcze nie ma. Ok. To przejdźmy do Julii. Tak? No właśnie, bo
tak w ogóle o tym nie mówimy. Ale to jest takie ciekawe miejsce, gdzie można
właśnie zobaczyć, jak się reaguje na na medytację poprzez, no, poprzez to
urządzenie Mind Mirror. Tak? Ja jeszcze dodam, że Mind Mirror to z tego coś, co
mówiła Judith Pennington na spotkaniach,
to jest jedno z najtańszych właściwie EEG, które, czyli urządzeń do odczytu fal
mózgowych, które ma taką jakość, sensowną jakościową. Może tak
mówiąc, bo pamiętam, że z Judith rozmawialiśmy na spotkaniu, czy nie da się
taniej i ona zaczęła wyliczać na spotkaniu i mówi, że chyba te elektrody są
najbardziej najdroższe i nie da się taniej koło dziesięciu
tysięcy złotych. Nie wiem, ile to teraz kosztuje. Pamiętam,
kiedyś pamiętam, że to kosztowało. Około trzech tysięcy dolarów. No więc
jakby ktoś chciał, to pojawiły się pytania ciąg dalszy.
Postać, która towarzyszyła mi po tamtej stronie, dosłownie chwyciła.
Jeszcze trzecie mamy. W pewnym momencie w
trakcie nastąpiło krótkie przebudzenie. Znalazłem się z powrotem w swojej
sypialni, świadomy, że proces właśnie się
przerwał. Gdy po chwili zamknąłem oczy, wydarzyło się coś bardzo nietypowego.
Postać, która towarzyszyła mi po tamtej stronie, dosłownie chwyciła mnie pod
ramiona, uniosła i wprowadziła z powrotem dokładnie w ten sam punkt, z którego
chwilę wcześniej wyszedłem, kiedy się obudziłem.Yyy, całość była odczuwana
fizycznie, ale bez żadnej symboliki czy chaosu snu. Po prostu istota, która mi
towarzyszyła, wciągnęła mnie z powrotem.
Yyy, znalazłem się dokładnie w tym samym miejscu, z tą samą percepcją i dalszym
dokładnym odbiorem doświadczenia, gdy wcześniej nie doświadczałem. Nigdy
wcześniej nie doświadczałem czegoś takiego. Chciałbym zapytać, czy
spotkaliście się z podobnymi relacjami? Jak interpretować
takie zdarzenie i co mogło, yyy, co to mogło według Was być?
Yyy, krótkie, krótka odpowiedź - nie staramy się tutaj interpretować
doświadczeń. To jest twoje doświadczenie. Możesz to zeksplorować
jeszcze w kolejnych medytacjach. Natomiast, nie będąc tobą, nie będąc w tym
doświadczeniu, nie jestem w stanie Ci udzielić żadnej odpowiedzi. Co to było?
Kto to był? Dlaczego tak się stało? Yyy, te doświadczenia
są doświadczeniami indywidualnymi. W związku z tym też i interpretacja odczucia
są indywidualne. Również odbywają się w zakresie symboliki,
która jest związana bezpośrednio z naszym własnym, indywidualnym
doświadczeniem. Tak, my możemy tylko jakieś inspiracje
ewentualnie rzucić i hasła natomiast każde doświadczenie jest inne.
No tutaj moglibyśmy spekulować, ale to i tak do niczego nie prowadzi, więc
nie ma- Zazwyczaj na spotkaniach jak jest
na tych zamkniętych albo jak są medytacje
w instytucie, to znacznie więcej m-sami mówimy od siebie i wtedy trochę inaczej
jest niż tak po prostu. Często jest tak, że osoby, które się dzielą,
to jest właśnie zaleta warsztatów, że grupa osób doświadcza swoich rzeczy,
biorąc udział w tym samym ćwiczeniu. Potem się dzielą swoimi doświadczeniami i
często są to takie nawzajem inspirujące się opowieści, czasami wyjaśniające
też sobie nawzajem pewne aspekty, pewne perspektywy. Także to
w ten sposób można powiedzieć. Natomiast dla kogoś zupełnie z boku, kto w danym
momencie, w danym ćwiczeniu, w danym doświadczeniu
nie brał udziału, raczej to jest po prostu jako taki ciekawy opis, ciekawe
doświadczenie i tak jak powiedziałem, nie silimy się tutaj na interpretację
czyichś doświadczeń. Możemy ewentualnie tam naprowadzić,
podpowiedzieć, co ewentualnie zrobić, żeby uzyskać więcej, no,
wyjaśnień, odpowiedzi. Po prostu postarać się
wejść w ten stan ponownie. Ewentualnie w innej medytacji, z intencją uzyskania
odpowiedzi, wyjaśnienia tego, co się wydarzyło.
To jest chyba taka najbardziej, yyy, satysfakcjonująca odpowiedź w tym
momencie. I jeszcze pytanie: witajcie, kiedy polskie nagrania w Expand?
Nie wiem. Teraz to już naprawdę miał. Paweł nagrał nagrany polską narrację, ale
tam coś, coś tam kombinując. Nie wiem, to ja też nie wiem.
Już różne wersje słyszałem. Na pewno mają bardzo już dużo.
Tak, bardzo dużo pracy mają i jakoś ten temat został odłożony troszeczkę na
bok. Miały być już w lipcu, a do tej pory jeszcze nie ma, więc
nie wiem. Nie mam żadnych informacji na ten temat.
A ja nie pytam, bo tak wyszedłem z założenia, że to nie ma sensu, nie? W
sensie jak będzie, to będzie. Trochę na
tej zasadzie, bo już miało być. Są jakieś opóźnienia, tak?
Ja myślę, że może do Juli już przejdźmy. Są jakieś pytania jeszcze? Ale to po
drodze zahaczymy. Dobra. Mhm. No tam Julia to może właśnie coś opowie, co
w jakiś sposób zainspiruje pytającego do uzyskania odpowiedzi.
No to może ja opowiem, jak te sesje z tym mindrorem wyglądały. One trwały
przez cztery dni i każdego dnia, pierwsze cztery godziny od dziewiątej do
trzynastej mieliśmy dwie sesje. Nas była grupa
osiemnaście osób. Podzieleni byliśmy na tam akurat tą pięć stołów i
przy niektórych tam była mniejsza liczba osób siedziała, ale tak mniej więcej po
cztery osoby siedziało przy stole. I przy każdym stole,
prócz uczestników czterech, siedziała jeszcze taka osoba, która odpowiadała za
cały sprzęt. Ponieważ, po pierwsze my byliśmy jakby, i podpięci pod
słuchawki, żeby słuchać nagrań i dodatkowo jeszcze przed tym przyklejono
nam do głowy po cztery te elektrody. Elektrody to cała procedura
była. To dość dużo czasu zajmowało, bo tak
jak wspomniałam, ten pierwszy blok trwał cztery godziny. Tylko dwie medytacje, a
tutaj tyle czasu. I to, co było bardzo ciekawe na samym
początku....była taka. Jeszcze takie monitorowanie, czy sprzęt się
nigdy, nigdzie tam nie sprzęga z niczym, czy nie ma żadnych zakłóceń.
Eee, także proszono nas, żeby absolutnie
wyłączyć cały sprzęt elektroniczny, który mieliśmy akurat przy sobie, bo byliśmy
nawet zobowiązani do, do przynoszenia swoich telefonów. Ja zaraz powiem
dlaczego. Także wszystko musiało być wyłączone. I najpierw były takie cztery
minuty obserwowania pracy naszego mózgu przy
otwartych oczach, bez żadnych dźwięków,
bez niczego. No i ta osoba odpowiedzialna
można powiedzieć za monitorowanie nas przy
naszym stole. Właśnie patrzyła na ekran i
sprawdzała, czy nie ma żadnych zakłóceń, jak nasz, nasz
mózg pracuje. Po czym poproszono nas o zamknięcie oczu. To samo przy zamkniętych
oczach i już widać było, można powiedzieć, różnicę. No po czym chwila przerwy i
przechodziliśmy do pierwszej medytacji. Tych medytacji, takich można powiedzieć
właśnie, monitorowanych było osiem. Wszystkich, ale-i-i tak naprawdę sześć
było tak zwanych free flow, czyli sama muzyka, a dwie były
bez muzyki, ale za to prowadzone. One były też
bardzo ciekawe, ponieważ to były, jedna była na otwarcie, ta prowadzona
i jedna była na zamknięcie. I to były doświadczenia,
mm... Mieliśmy sobie wyobrażać, jakim stworzeniem jesteśmy i nie trzeba było,
można powiedzieć, porównywać się do żyjącego na przykład zwierzęcia. Można
było naprawdę tutaj rozłożyć skrzydła i być smokiem. No, no,
różne doświadczenia mieli uczestnicy, bardzo ciekawe. No i pierwsze zaskoczenie,
ponieważ akurat no
ja okazało się, że można powiedzieć, pokazało mi się stworzenie, z którym w
ogóle żem się absolutnie nie identyfikowała, co było dla mnie bardzo ciekawe.
No i później, w dalszej części tej medytacji poproszono nas też można
powiedzieć o jakby
tak, sprawdzenie, dlaczego akurat to, takim zwierzęciem jesteśmy. Jaką cechę to
zwierzę można powiedzieć, jakby prezentuje, które
dla nas jest tak istotne albo jest częścią wręcz nas. No i to też było tutaj
zaskoczenie. Także tu trochę śmiechu też było. No i kolejna medytacja
to już była medytacja - i dłuższa i właśnie
sama muzyka z dźwiękami. No i obserwowano za każdym razem właśnie pracę naszego
mózgu. I to, co było ciekawe, myśmy się nie dzielili swoimi
doświadczeniami między sobą, właściwie. Za każdym razem po zakończonej sesji
właśnie odpalaliśmy swoje telefony i przygotowany był taki formularz
elektroniczny, który, który dość szczegółowo staraliśmy się wypełniać,
łącznie z opisem bardzo szczegółowym właśnie naszego doświadczenia i to
automatycznie było jakby przekierowywane do tego, do tej osoby, która można
powiedzieć miała nagrany cały schemat tych naszych brain waves, czyli.
Tego, jak tak jest fal mózgowych. I później, po zakończeniu, każda z osób
siadała indywidualnie z tym, który nas jakby nadzorował. I
porównywaliśmy, można powiedzieć, nasze odczucia, to, co napisaliśmy
z naszymi, z zapisem naszych fal mózgowych. No i bardzo to było ciekawe.
Bardzo, bardzo, bardzo. A coś komuś ciekawego wyszło? Możesz jakiś
przykład dać? Coś? Ja myślę, że takim fajnym przykładem było, że
współdzieliliśmy doświadczenie i akurat przydarzyło się to mi z takim
chłopakiem, który siedział naprzeciwko mnie. My... To też jest ciekawe, siedzimy
na takich bardzo, na takich rozkładanych, tak jak fotele ogrodowe, no na takim
fotelu ogrodowym, żeby przyjąć jak najbardziej wygodną pozycję. I on tak
nieza daleko ode mnie siedział. I w jednej z tych medytacji, właśnie tych takich
z samą muzyką no mi się pojawił akurat niebieski kolor. No i ja go akurat tam
skojarzyłam z czakrą gardła, niebieski kolor. No to sobie tutaj zajęłam się,
można powiedzieć, jakimś samorzeczeniem i tego typu aktywnością.
Później muzyka się skończyła, wszyscy zdejmujemy te słuchawki, odpalamy te swoje
telefony i on tak siedzi naprzeciwko mnie i tak widzę, że coś fuka i mówi
niezadowolony: "Kurczę i mnie to nic, nic, kompletnie nic się nie zadziało". Nic
mówi, tylko ten niebieski kolor mi migał cały czas przed oczami.
Ja mówię Słuchaj, to jest mój niebieski kolor. I to było bardzo fajne.
Tutaj z tego, co mówisz, tooo właśnie ten warsztat
cały czas ewoluuje, zmienia się, bo myśmy wypełniali formularze papierowe.
Tak, tak, ale tutaj wiesz co, też był nacisk położony, ponieważ ta cała
procedura, ta poranna właśnie, gdzie są monitorowane
te fale mózgowe, ona bardzo dużo czasu zajmuje. To są tylko dwie medytacje.A
cztery godziny i ktoś musiałby później
wszystko to, co było ręcznie napisane, jak to się mówi kolokwialnie wklepać z
komputera. W związku z powyższym akurat ta osoba, która była u mnie
tą osobą, która nadzorowała wszystko. On był również taką
osobą, która przygotowała elektronicznie te wszystkie formularze i
on od strony takiej informatycznej miał cały nadzór nad całym tym
przedsięwzięciem. Także no to akurat miałam takiego. Tutaj właśnie to, co
już wspomniałaś, bo dlaczego to tyle trwa? Bo po każdej sesji
mamy spotkanie z monitorem, czyli osobą, która nas nadzoruje. I
ten monitor rozmawia ze wszystkimi czterema bądź trzema,
w zależności od tego, ile tam osób monitoruje, osobami- Tak jest.
Które brały udział, które były podłączone
do jego Mind Mirror, a do jego komputera. Więc te omówienie
jest po prostu też długotrwałe. Tak, bo on nam to często zadawał pytania i
na przykład już po dwóch czy po trzech tych
sesjach, po medytacjach, on mnie w pewnym momencie
zapytał, bo w ogóle jak przyjechaliśmy, to też pierwsze co, to dostaliśmy takie
również elektroniczne formularze do wypełnienia i między innymi tam jeden z
punktów było, żebyśmy można powiedzieć,
napisali, jaka jest nasza intencja, z czym naprawdę przyjeżdżamy,
co chcielibyśmy eksplorować. Ja napisałam tam swoją intencję po takim
dłuższym zastanowieniu. Ona już mi od dłuższego czasu te towarzyszy. I później
ten Brandon mnie pyta Słuchaj, a jaka była
twoja intencja? No i ja mu powiedziałam. On mówi Słuchaj, bo wiesz, no bo to mi
właśnie tak obserwując, można powiedzieć twoje medytacje, to, co piszesz.
To właśnie mi tak wygląda, jakbyś dostawała odpowiedzi. Ja
mówię ja też mam takie właśnie odczucia. Dokładnie tak. I to było absolutnie też
niesamowite. To się skupiamy na tej przedpołudniowej
części, no bo ona jest taka najbardziej unikalna, taka mocno eksploracyjna,
właśnie z pomiarem, pomiarem fal mózgowych, gdzie możemy naocznie
przekonać się, jak ... o skuteczności naszych własnych
doświadczeń czy medytacji, ale też i o tym, w jaki sposób oddziałują na nas te
dźwięki. I jest to o tyle ciekawe też ta część, że ona
nie odbywa się w tych słynnych kabinach w Instytucie Monroe'a.
Ale za to druga część dnia, każdego dnia odbywała się właśnie w tych kabinach i
była również niesamowita tak naprawdę. I tam też doświadczaliśmy wspaniałych,
naprawdę wspaniałych doświadczeń tak naprawdę, także
i zaraz po obiedzie. I ona ta druga część
trwała tak naprawdę od szesnastej prawie
do dwudziestej pierwszej. Czasami mi się nawet troszeczkę przedłużyło, bo prócz
tego, że chodziliśmy do tych swoich właśnie kabin, to jeszcze schodziliśmy też
troszkę się tam podzieliliśmy swoimi doświadczeniami, trochę porozmawialiśmy.
Było kilka słów na temat kolejnej medytacji. No i każdy
pędził do swojej kabiny i oddawał się swoim eksploracjom. No właśnie to jest,
powiem tak brałaś udział w programie Gateway Voyage wcześniej i duża część
programów w Instytucie Monroe'a wygląda
właśnie w taki sposób, jeśli chodzi o samo prowadzenie, przebieg,
przebieg doświadczeń. Natomiast właśnie to Discovery jest zupełnie inne, inna
całkiem atmosfera. Inny charakter. Co jeszcze Cię tam tak
zaskoczyło może w trakcie tego warsztatu?
Zaskoczyła mnie. Wiesz co? Tak naprawdę
był jeden taki moment, który rzeczywiście zrobił na mnie wrażenie i ja myślę, że
obserwując te fale mózgowe, tak jak wspomniałam.
Najpierw był ten taki moment sprawdzający, można powiedzieć, czy te urządzenia
działają, czy nie ma żadnych zakłóceń, oczy otwarte, oczy zamknięte.
I nagle okazało się, że w te najwyższe, można powiedzieć stany gamma
można wejść kompletnie. Ja się po prostu zamyśliłam tak naprawdę.I
... Zrelaksowana sobie siedziałam. Czekałam na rozpoczęcie tej
kolejnej medytacji... I to był jeden z moich najwyższych tak naprawdę odczytów.
I to było dla mnie no w ogóle też. I to w dodatku mało tego, przy
otwartych oczach. Także to było dla mnie też takie kompletnie zaskakujące, że
te stany naprawdę są, można powiedzieć,
dla nas jakby na wyciągnięcie ręki, że my po prostu czasami nie zdajemy sobie
sprawy, jak szybko możemy w nie wchodzić.
I to było dla mnie bardzo takie odkrywcze,
że kurczę, że tutaj wcale nie trzeba było jakiegoś szczególnego tam skupienia,
medytacji i w ogóle,naprawdę to był taki moment dla mnie, no
zaskakujący, zaskakujący. Ten, akurat fale gamma są takie
bardziej naturalne dla tej łączności, zwłaszcza w stanie takiego
przebudzenia naszego, bo kontakt z tym źródłem informacji czy z
inną rzeczywistością może się odbywać dwojako.Właśnie poprzez wejście
mózgu w stan gamma, kiedy aktywują się takie obszary, które
umożliwiają odbieranie takich informacji albo-i to odbywa się w sposób taki
świadomy, w sensie takim, że jest cały czas
świadomość tego doświadczenia, łączność z tą naszą
niefizyczną częścią, nazwijmy to w ten sposób. Natomiast
drugi sposób to jest w trakcie głębokiego stanu delta, kiedy wpadamy w stan
snu, wtedy jest duża dominacja fal delta, również otrzymujemy dużo
ciekawych informacji, tyle że na poziomie podświadomym. W związku z tym nie mamy
świadomości tego, co tam się wydarzyło, czego doświadczyliśmy, co wcale nie
umniejsza wartości tych doświadczeń, bo one
można powiedzieć, służą troszeczkę innym celom dla naszego rozwoju tutaj, dla
naszych działań w codziennym życiu. To prawda. Także to jest ciekawe o tym
to, co mówisz o tych falach delta. Niektórzy, niektóre osoby na co dzień mają
w ogóle wysoki poziom fal delta. Część, u części się to indykowało w
trakcie warsztatów, u niektórych było to też tak w sposób naturalny się, że
tak powiem, odbywało, wzmacniało się ewentualnie dzięki tym nagraniom.
To prawda, to prawda. I tutaj też te nagrania tak były skomponowane, że można
powiedzieć stopniowo jakby zwiększała się amplituda tych dźwięków.
I rzeczywiście te doznania to też można powiedzieć, można było
obserwować po swoich własnych jakby doświadczeniach, że one były, można
powiedzieć, bardziej intensywne, bardziej takie głębokie.
Z każdą kolejną medytacją. I to też była taka bardzo ciekawa
obserwacja. Na podstawie jednych tam takiego naszego kolegi Judina
pokazywała na przykład też to było bardzo ciekawe. Schemat pracy
mózgu, który sprzyja na przykład wychodzeniu z ciała. Albo który sprzyja
do channelingu. I bardzo to było interesujące, żeby zobaczyć właśnie, jak
różny od takiego standardowego schematu jest to,
jest ta praca jak rzeczywiście zupełnie inaczej to wygląda, zupełnie inaczej.
Bardzo to ciekawe wszystko było, bardzo, a jednocześnie, no tak jak mówię, no
fantastyczne doświadczenia, ciekawi ludzie. Także naprawdę polecam.
Tutaj użycie Mind Mirrora, w ogóle Mind Mirror jako takie urządzenie, ono ma już
swoją dosyć długą historię. To jest wynalazek jeszcze bodajże z lat
osiemdziesiątych. I wtedy był takim dużym urządzeniem, taką tablicą z diodami
świecącymi. Także jak teraz tam pokazywali
ci monitorzy. Przebieg doświadczenia to obserwowałaś sobie na ekranie
komputera. Natomiast wcześniej są takie nagrania wideo z
Robertem Monroe'm, gdzie on siedzi. To
jest krótka migawka, gdzie on siedzi przed
Mind Mirrorem pierwszej generacji. To jest
taka wielka tablica, nie wiem, dwa na dwa czy coś koło tego. I tam są światełka,
które pokazują to, co teraz na komputerze można obejrzeć.
Ale widzisz, mówiłeś, że wszystko ewoluuje, że ty w zeszłym roku wypełniałeś
kartki papieru, a ja już pisałam w tym roku na telefonie odpowiedzi. No to-
To wszystko się zmienia. To przyśpiesza, bo szef IT został awansowany.
Co masz na myśli? No mam na myśli, że coraz więcej, tak jakby za więcej, za
coraz więcej rzeczy jest odpowiedzialny ten, Paul. Mhm. I
on tak jakby. Myślę, że digitalizuje i to
do przodu to popycha. Myślę, że to jego zasługa. Mhm, w tym sensie. Okej,
myślę, że tak. Taka ciekawostka, no. Nic nie zmienia. Tak, myślę, że, że to ma
wpływ, bo ci pasjonaci technologii, którzy tam pracują, którzy tam współpracują
z instytutem, jak chociażby Bob Holbrook, którego nie miałaś akurat okazji
spotkać, a który jest twórcą tej nowej wersji technologii dźwiękowej.
Czy też Jason, który był chyba twoim trenerem, tak? Tak jest.
To oni właśnie są mocno tak zorientowani na to, co technologia może dostarczyć.
Co-- w jaki sposób technologia może wesprzeć nas w uzyskiwaniu tych
niezwykłych doświadczeń. Znaczy, ja powiedziałem, to ma znaczenie, że,
że tam do przodu się posuwamy. Zaczęliśmy się posuwać, bo był taki czas, że
ciężko było z jakimiś nowymi rzeczami, a teraz-
A ja muszę tutaj powiedzieć jedną rzecz,
ponieważ tak naprawdę już po dwóch czy po trzech dniach miałam taką refleksję i
przyznam, że ja w ogóle nie jechałam porównywać cokolwiek tak naprawdę. Ale ja
z kolei tak jak tak mówicie o technologii,
o miejscu i tak dalej, to ja mam zupełnie inną refleksję tak naprawdę, że
absolutnie nigdzie nie trzeba jeździć. Tak naprawdę my wszystko mamy tutaj i tak
naprawdę ja jakbym chciała porównać moje doświadczenia tutaj z Tuczna u Pawła z
doświadczeniami tam. Absolutnie są równorzędne. Naprawdę. Ja uważam, że
owszem, że to są takie, można powiedzieć,
nazwijmy to, smaczki, które w czymś tam pomagają, ale tak naprawdę i są miejsca,
są miejsca dedykowane, bo bezwzględnie to miejsce. Tam w sensie Instytut ma
fantastyczną atmosferę, jest to fantastyczne miejsce, tam pracują ludzie
naprawdę z pasją i to się czuje i dedykowani. Natomiast jeżeli my
chcemy, my chcemy doświadczać to, co jest w nas i ja uważam tak naprawdę, że.
Nie trzeba jeździć nie wiadomo gdzie, żeby doświadczać i nie trzeba nie wiadomo
czego tam zakładać na siebie. Tak jak mówię, uważam, że nasze Tuczno
absolutnie jest równorzędne, jeżeli chodzi o doświadczenia i
naprawdę absolutnie to było takie moje spostrzeżenie.
Tym bardziej, że w instytucie sami podziwiali. Ja przypomnę, bo to już
wspominaliśmy o tym, ale jak byliśmy z Pawłem w instytucie, to
Pawła znacie. Paweł mało mówi, dużo robi. Więc jak byliśmy razem,
ja tam wspominałem właśnie, co my w Polsce mamy. To jak wspomniałem o programie
stuczna, to w ogóle osoby, trenerzy z instytutu się
zainteresowali. Ooo, fajny pomysł, super. Więc tak
to broń Boże nie jest reklama. To nie o to chodzi. Bardziej chodzi o to, że
faktycznie się wyróżniamy na tle innych krajów.
Słuchajcie, to ja naprawdę, naprawdę trzeba docenić. Naprawdę.
Warto, nie trzeba. No tak, przepraszam. Tak, warto doceń. Warto.
Każdy ma swoją decyzję, podejmuje. Ja się
tylko dzielę, że faktycznie dużo bardziej
przekrojowo. No bo teraz tak jakby teraz
jest do wyboru. Mamy certyfikowane u Pawła
kursy z instytutu albo te autorskie, to te autorskie,
one bardziej przekrojowo traktują materiał. Niż ten
instytutowy. Tak jakby ta ścieżka oficjalna. To taka ciekawostka. My już
o tym mówiliśmy. Natomiast jeśli ktoś nie słyszał, tu wspominam.
Dzięki, że o tym mówisz, dzięki, że o tym wspominasz. No, podejścia są różne,
programy są różne i właśnie to, co Julia też wspomina. Nigdzie
nie trzeba tak naprawdę jechać, żeby doświadczać.
W sensie takim, że za ocean, że to musi być jakieś specjalne miejsce, że
muszą być kabiny zaciemniane i tak dalej,
i tak dalej. Tym bardziej że właśnie ten
program Discovery, który jest to unikalnym programem, tak
naprawdę i nie wszędzie go się da zrobić w sensie takim, że
no oprócz trenerów potrzebni są monitorzy, którzy monitorują tych wszystkich
uczestników i to nie są osoby przypadkowe, bo to są wykwalifikowani
psychologowie, także doskonale potrafią interpretować to, co
znajduje się na tych wykresach w komputerze. Bo oprócz tego kolorowego
obrazka, który....który pewnie każdy z was
widział z Mind Mirror, z takimi poziomami
i kolorowymi kreskami. Jak masz Dominik może gdzieś pod ręką to wrzuć jakiegoś
Mind Mirrora obrazek. To Mind Mirror dostarcza jeszcze przebiegi
fal mózgowych, no i tutaj troszeczkę już więcej potrzeba wiedzy, żeby
zinterpretować to, co tam się dzieje. Natomiast
ten wykres paskowy, on jest taki dość spektakularny i każdy uczestnik jest w
stanie dość łatwo go przyswoić. Natomiast same doświadczenie, to
niezależnie od tego, czy będzie to warsztat Discovery czy , czy Lifeline, czy
jakikolwiek inny, jest po prostu doświadczeniem i może się odbyć w dowolnym
miejscu tak naprawdę, tak jak Julia wspomniała. Dominik tam
szuka, szuka jakiegoś mind mirrora, bo my tutaj mówimy o tym urządzeniu.
O, samo urządzenie wygląda tak, dokładnie. Są te
cztery elektrody, które się przykleja z tyłu głowy na taki specjalny żel
przewodzący. Cała ta procedura na początku dnia jest dość długotrwała.
To wygląda troszeczkę jak w salonie kosmetycznym. Ten początek dnia. Ludzie
sobie siedzą. No i tam ci trenerzy monitorzy obklejają tymi
elektrodami, używając właśnie różnego rodzaju i to żeli jakichś tam substancji
czyszczących i tak dalej, i tak dalej. Także na koniec dnia też jest takie
zmywanie, zmywanie tak zwanego makijażu.
Natomiast-- a masz gdzieś może zdjęcie z mind mirror'a. W sensie ten wykres?
No zaraz, zobaczę. Bo ja tutaj gdzieś powinienem też mieć,
ale bym troszeczkę się rozproszył. Dobrze, jeszcze powiedz Julia o jakichś
takich szczytowych doświadczeniach, które
tam były i które były charakterystyczne na przykład dla tego programu.
Czy jednak stawiasz znak równości pomiędzy wszystkimi programami?
Muszę ci powiedzieć, że to jest właśnie to, co powiedziałam. Tak naprawdę,
z jednej strony jechałam tam po prostu z ogromną ciekawością. Jak to się mówi, w
miarę jedzenia apetyt rośnie. W związku z
powyższym, jak ja tutaj u Ciebie odbyłam już szereg warsztatów, tak sobie
pomyślałam, że takim naturalnym jakby też krokiem będzie pojechać tam
doświadczyć i naprawdę ja się absolutnie na nic, jakiegoś tam szczególnego nie
nastawiałam. Natomiast naprawdę ta moja refleksja tak
sama do mnie przyszła po dwach, czy po trzech dniach, że kurczę, że właściwie to
ja mam, można powiedzieć, taki sam odbiór naprawdę jak u Ciebie na warsztatach.
Tutaj nie dzieje się nic, można powiedzieć jakiegoś tam ponadto,
naprawdę można powiedzieć, dostaję tyle, ile. Ile nie wiem, mogę,
oczekuję, chcę, naprawdę ja naprawdę zarówno uważam, że moje
doświadczenia tutaj w Tucznie były fantastyczne, absolutnie fantastyczne. I
tak samo tam były fantastyczne. One są po prostu inne
i tyle, bo temat był troszeczkę jakby inny, aczkolwiek można powiedzieć, że to
jest ta sama cały czas droga, także można nawet nie inne, tylko ja bym
powiedziała kolejne doświadczenia. O, może w ten sposób nawet nie inne, tylko
kolejne. Kolejne, no to chyba będzie lepsze
określenie, bo cały czas się rozwijamy, więc to, co doświadczamy w kolejnych
programach, to są kolejne doświadczenia. Nie tylko właśnie, tylko takie, które
są efektem, czy też dostosowane do etapu, na którym się w danym momencie
znajdujemy. Bez doświadczeń w Tucznie na przykład, pewnie nie miałabyś takich
doświadczeń tam, tam jest. Myślę, że tak. I chcę powiedzieć nawet, że
czułam się świetnie przygotowana do tego
warsztatu. Po wszystkich tych warsztatach, które odbyłam u Ciebie, ja po prostu
można powiedzieć, jakby znałam ścieżkę. Nic jakby mnie jakoś tam
nie zaskoczyło i po prostu się szłam jak
ryba w wodzie. Naprawdę. Także to też było dla mnie takie bardzo miłe odczucie.
Bardzo. Czyli podsumowując, to nie miejsce ma znaczenie, tylko
program, w którym uczestniczymy. Co ma nam do zaoferowania?
Program, ale też tak naprawdę to, na ile my sami sobie pozwalamy na to
doświadczenie. To jest bardzo ważne. To jest bardzo ważne.
No tak, tak. To chyba ważniejsze jeszcze niż sam program to program.
Fajnie powiedziałaś, bo to właśnie my często się ograniczamy tym, że trzeba
pojechać do instytutu albo że tam drogo jest-
Warunkujemy pewne rzeczy, to musi być tam,
że to musi być gdzieś tam, że to musi być z czymś tam. To wcale nie jest tak. My
naprawdę mamy wspaniałe miejsca, wspaniałych ludzi. Tak samo tutaj mamy
wszystko świetnie przygotowane. To po prostu jest kwestia nas-Samych nas samych.
I to dobrze widać też po przebiegu warsztatów. Wszyscy biorą w
warsztacie udział, cała grupa, uczestnicząc dokładnie w tych samych
doświadczeniach. I teraz, w zależności od
tego, kto z czym przyjechał, na ile sobie pozwolił, ma
adekwatne doświadczenie. Jedni mogą wyjechać z czymś,
co jest po prostu nie do opisania, a inni
mogą wyjechać po prostu rozczarowani, bo
nie pozwolili sobie na, na doświadczenie tak naprawdę.
Albo może oczekiwania mieli za duże, bo to
też jest jakby istotne, że robią jakieś
założenia, że tutaj będzie nie wiadomo co,
a na przykład z jakichś tam względów nie było.
Bardzo dobry przykład z tym niebieskim kolorem. tak.
Miałem tylko niebieski kolor i nie wiem co. Tak, a ja byłam taka szczęśliwa.
Jestem rozczarowany, bo powinno być nie wiadomo co, a był tylko niebieski kolor.
Tak, a ja byłam taka szczęśliwa, jak usłyszałam, że on widział ten niebieski
kolor, ja mówię słuchaj, to mój niebieski
kolor, naprawdę dla mnie to było w ogóle fantastyczne, że ktoś zobaczył mój
niebieski kolor, bo tak naprawdę, jeszcze tak jak wspominałam, siedzieliśmy
naprzeciwko siebie. Także świetnie. O, to co było też ciekawe,
to na sam koniec dostawaliśmy raporty i
jeszcze prócz tego, że za każdym razem, po
każdej sesji można powiedzieć, siadaliśmy do omówienia każdego ćwiczenia, to
później na sam koniec było jeszcze takie,
można powiedzieć, omówienie zbiorcze i ja
dostałam dwadzieścia sześć stron swojego
raportu z wykresami, z opisami, z jakimiś wytycznymi. No
naprawdę, ja wciąż można powiedzieć, przetrawiają te wszystkie informacje. Mało
tego, dostaliśmy się, nie wiem, czy ty,
Paweł, dostałeś, ale myśmy jeszcze dostali
dostęp do, do strony internetowej Mind Mirror'a, gdzie są
zachowane wszystkie nasze właśnie odczyty
i które możemy sobie odtwarzać, odtwarzać, komponować. Można powiedzieć różne
pytania analizować na wszystkie możliwe strony, także... Tak, tak.
Także to też jest no świetne narzędzie tak naprawdę.
Pod tym względem właśnie to jest wyjątkowy
program i tak jak wcześniej mówiliśmy, że to nie miejsce,
nawet nie aż tak bardzo program samego warsztatu, to jednak to, co dają
określone zajęcia właśnie taki program Discovery, no to jest taka wartość
dodana, która może wzbogacić i też pociągnąć dalej
ten nasz rozwój. Bo w momencie, kiedy właśnie tak jak wspominasz, mamy dostęp do
tego, co się wydarzyło online, możemy sobie prześledzić te
nasze przebiegi, wykresy porównać teraz z komentarzami. No to jest rzecz
wyjątkowa dla tego programu. Tak, to prawda. Aczkolwiek muszę też
powiedzieć jedną rzecz. Sama sobie później
takie zadałam pytanie, czy de facto, że
widzę te wykresy, to coś dla mnie zmienia? Nie, bo
tak naprawdę najważniejsze dla mnie osobiście jest ten poziom czucia i
to doświadczenie na tym poziomie tego czucia, to absolutnie nic nie jest w
stanie tego czy zaburzyć, czy, czy jakoś zdewaluować. Po prostu nic
i nie trzeba oglądać z tego. To oczywiście jest bardzo ciekawe doświadczenie i
bardzo też cenne. Natomiast tak naprawdę to, co się dzieje w nas, jest
najważniejsze zawsze. Ale to mówisz o swoich doświadczeniach? Tak.
A jakby co, to, to, to może być cenne. Jeśli ktoś ma na
przykład jakieś trudności albo zastanawia się nad tym, jak się może bardziej
rozwijać, tak? Na przykład w jakim kierunku, no to tam właśnie przez te EG to
jest właśnie odpowiedź, tak? Słuchajcie, jeżeli ktoś jest na przykład
jakiś właśnie nazwijmy to, niepewny czy,
czy szuka jakiegoś potwierdzenia, to tak, zdecydowanie daje to potwierdzenie.
Zdecydowanie pomaga takie przekonanie i taką, no, taką pewność siebie.
Bo to, z czym wiele osób się zmaga, to jest to, że nie ufają własnemu
doświadczeniu. Tak jest. I yyy niezależnie od tego, jak ono jest silne, jak
mocno wciągające, to cały czas wątpią i potwierdzenie tego,
że to nie jest taki naturalny, zwykły stan
mózgu, stan fal mózgowych jest kolejnym takim elementem, który może ich w jakimś
stopniu przekonać do tego, że to się dzieje naprawdę.
Mhm. Tak, zdecydowanie tak. Zdecydowanie. Aczkolwiek u mnie chyba właśnie takich
osób no nie było, które szukały potwierdzenia, ale ja wiem, że
jest to po prostu jedna też forma ciekawości, prawda? Żeby sprawdzić, jak tam
reagują. No tutaj mogę powiedzieć z własnych obserwacji tego, co dzieje się
na warsztatach, jest dość dużo osób, które potrzebują takiego potwierdzenia.
Bywa też tak, że są bardzo mocno sceptyczni.No i kiedy
byłem w instytucie, jeden z razów, to był człowiek, który
pomimo wielkiego sceptycyzmu przyjechał tam na warsztaty. A ten sceptycyzm
objawił się między innymi tym, że kiedy zapytał o
tą gablotkę z widelcami i łyżkami, którą na pewno widziałaś-
Nie da się nie zauważyć. W pokoju rekreacyjnym.
No wytłumaczyłem mu co to jest, skąd to się wzięło, że jest taki program. Akurat
byłem świeżo po tym programie, po MC kwadrat.
I on tak popatrzył i mówi nie wierzę. Natomiast no w tej gablotce są po prostu
powyginane łyżki, powykręcane w tak finezyjny, finezyjny sposób, że no nie
sposób. No moją uwagę szczególnie jedna przyciągnęła, która była po prostu
zwinięta w rulonik. Łyżka zwinięta, metalowa łóżka w rulonik.
Ale furore to robią plastikowe naczynia.
Coraz więcej osób plastikowe wygina, tak? No to już jest dużo cięższe. Nowe nie
zegniesz. No bo się łamie. Tak, tak. No, o ile siła
do wygięcia jakby nie jest potrzebna duża, ale żeby to zrobić tak, żeby się nie
złamało, no to już jest wyższa szkoła jazdy. No dobrze, to co?
Bardzo Ci dziękujemy. Chyba, że masz jeszcze jakieś refleksje, czymś chciałabyś
się podzielić na temat tego swojego doświadczenia, tego konkretnego warsztatu?
Aaa. No ja myślę, że bym po prostu zachęcała tutaj wszystkich do-
Eksperymentowania. Tak, do eksperymentowania i do swojej
własnej podróży i żeby korzystać z tego, co mamy. Zdecydowanie.
Bardzo Ci dziękujemy za podzielenie się tym doświadczeniem. Tym bardziej że tak
jak mówiłem, mówiliśmy na początku, ten warsztat jest
takim warsztatem wyjątkowym w kontekście wszystkich innych warsztatów,
bo można się troszeczkę poczuć jak ta pierwsza grupa eksploratorów
odkrywających nowe obszary, nowe technologie. I pod tym względem ten
warsztat, ten program się mocno wyróżnia. I mamy tutaj jeszcze parę pytań na
czacie.
Yyy. Tak, zaglądam, zaglądam. Mhm.
Tu mamy tak idealny VR. Robię. Nie wiem, o co chodzi.
Nikogo nie spotkałem poza kuryskami w piekielnym lochu. Były piękne poza
rogami i ogonami. Traktowały mnie z szacunkiem i pogardą jednocześnie. Nie
wiem, jak to opisać. Jak wedle nomenklatury Monroe, jaki wedle nomenklatury
Monroe jest najwyższy poziom oraz czy jest coś ponad nim wedle badań?
Nie wiem, czy możemy tutaj mówić o najwyższym poziomie, ale warsztaty
odbywają się. Czy też osiągają Fokus czterdzieści dziewięć i to nie jest koniec
możliwości. Przy czym tutaj odsyłam do książki Roberta Monroe'a,
w której on opisuje to miejsce, gdzie
kończy się kompletowanie doświadczeń na
tym poziomie, w którym wszyscy jesteśmy do tego czterdziestego dziewiątego
Fokusa. I po przejściu przez szczelinę nie ma już powrotu, więc też nie ma
informacji. A tam po drodze jeszcze jest całkiem fajnie
jak ten. Jak w tej radzie już byłem, to zorganizowałem sobie nagrania do Fokusa
czterdzieści trzy. Ja tam przychodzę, a tam jakiś statek i łażę po tym statku.
Później się ich pytam a co to? A nie, to jest statek. My nim podczas
tych, jak się nazywają te kursy? Starlines. Podczas Starlines'ów latamy nim po
kosmosie. A jak się go uruchamia? No i tam jest cała procedura, więc
jest parę takich. Jak już ma się opanowane to bycie w tym stanie na przykład
niezasypianie. No to właśnie te starlines to już jest
takie zwiedzanie trochę i doświadczanie w inny sposób.
I też inne perspektywy. Zresztą każdy z tych warsztatów daje inną perspektywę,
inne rzeczy się eksploruje. W związku z tym, ponieważ są to eksploracje różnych
stanów świadomości, no to też i doświadczenia są
inne, specyficzne dla tych konkretnych stanów.No tutaj
właściwie można by było rozwijać, rozwijać ten temat, ale najlepiej to po prostu
samemu doświadczyć, bo i tak nasze własne doświadczenie będzie inne niż
to, które gdzieś tam usłyszymy od kogoś albo wyczytamy w książkach.
Można podejrzeć czyjś niebieski kolor na przykład.
Albo wziąć udział w jakimś doświadczeniu, w którym uczestniczy wiele osób, na
przykład z warsztatu. Mamy tutaj jeszcze inne pytanie: od
dłuższego czasu próbuję zachować świadomość w przejściu z fizycznego do
niefizycznego. Pracuję z intencją, wibracjami, wizualizacją. Mam bardzo
wysoką czujność podczas snów, lecz świadomość rzadko przenosi się dalej. Po
przebudzeniu pamiętam wszystko, niemal scenę po scenie, ale w środku
doświadczenia pozostaję tylko obserwatorem. Jakie techniki z Waszego
doświadczenia najlepiej wzmacniają moment
przeniesienia sterów i aktywują świadomość już wewnątrz snu lub po drugiej
stronie? No to tutaj zahaczasz o świadome śnienie. Dokładnie. To jest temat
dosyć szeroko opisywany, w jaki sposób
można tę świadomość w czasie snu odzyskać.
Jest wiele różnych metod. No i po prostu
warto popróbować poćwiczyć, bo dla każdego co innego działa.
Także tutaj też nie mogę Ci powiedzieć, jaka będzie najskuteczniejsza, bo
dla mnie może być na przykład patrzenie
na dłonie. Dla Ciebie zupełnie coś innego.
W każdym razie po to są różnego rodzaju czy to książki, czy też warsztaty, gdzie
można albo się dowiedzieć, albo wręcz przetestować konkretne techniki po to,
żeby dowiedzieć się, czy dana technika jest dla mnie skuteczna, czy też nie.
Takim dobrym przykładem takiego programu jest, chociażby OB Spectrum, w którym
po prostu w większości jest to przegląd różnych metod na opuszczanie ciała. I.
Te same ćwiczenia na jednych działają lepiej, na innych nie działają wcale, więc
po prostu to jest takie, które mogą doprowadzić do tego typu
przegląd spektrum możliwości, które
doświadczeń. Yyy.
Anna pyta, co wam dają te wędrówki duchem po świecie? W jakim celu
podróżujecie? Czy macie wytyczne i cele?
A kto podróżuje, ten podróżuje. Każdy ma swój indywidualny cel.
Jeśli chodzi o te doświadczenia, bo niekoniecznie to
muszą być podróże, nie każdy musi podróżować. Właściwie to też jest pytanie, co
rozumiemy pod pojęciem podróżowanie. Czy to jest takie
nie wiem, przemieszczanie się, zwiedzanie w sensie takim, jak to robimy
tutaj na Ziemi, że odwiedzamy jakieś konkretne miejsca, czy może
w szerszym ujęciu po prostu zdobywanie wiedzy, informacji, rozwijanie się. No
celem może być jest w sumie po prostu rozwój, doskonalenie się.
Uzyskanie zrozumienia tego, kim my sami jesteśmy.
Co dalej można wykorzystać? Nie każdy to robi. Co dalej można wykorzystać
do tego, żeby żyć w sposób pełniejszy, bardziej świadomy, żeby uzyskać
większą jakość życia tutaj fizycznego. Okej,
co tutaj jeszcze? Czy budujecie coś w świecie ducha? Czy łapiecie duchy
zbłąkane? Takie rzeczy też robimy. Wiele można rzeczy zrobić, takie również.
I Michał pyta... Michał Oho, to jest Michał, który tam zadawał pytanie
czy można popytać więcej na spotkaniach w drugi wtorek
miesiąca?Tak, tak, tak. Można pytać. Ale drugi to jest to
spotkanie medytacyjne. Medytacyjne. Myślę, że tam wiele rzeczy da
się wyjaśnić w kontekście tego, co robimy w tych, w kontekście tych medytacji.
Tylko tam nie ma takiej przestrzeni, to nie zawsze tak jakby rozmawiamy, nie tak
jakby. Tak, w sensie- Po medytacji zostajemy trochę dłużej, jak
jest flow, ale to tak. Bardziej skupiamy się na omówieniu naszego
doświadczenia niż na dyskusjach ogólnych. Tak, dokładnie. Więc czasami tak. Są
dyskusje, ale to nie warto się na to nastawiać, bo może nie być.
No dobrze, to co? Zbliżamy się do finału. Już jesteśmy tutaj z Wami
półtorej godziny. Mamy nadzieję, że temat był ciekawy, że usłyszenie
z pierwszej ręki o doświadczeniach, jakie
można mieć w trakcie takiego niezwykłego programu, jakim jest Discovery,
było dla Was i pouczające i interesujące. Więc, zamknęliśmy myślę temat.
W razie czego jeszcze kiedyś tam o jakimś innym programie możemy
poopowiadać. Zwłaszcza takim, który unika, to znaczy, który jest programem
innym niż wszystkie inne. A jakim jest Discovery. A podobno się Julia wybierasz
na coś następnego, tak? Tak. Możesz nam zdradzić? Wiesz co,
myślę, że to będzie super conscious mind. Tak też myślałem.
Idę tym samym tropem tak naprawdę. Ale tam jest jeszcze jeden taki moduł, który
bardzo mnie zainteresował i Judy podobno jest, można powiedzieć,
ekspertem również i w tej dziedzinie, a mianowicie jest
interpretacja snów i, a to jest temat, który też jest mi bardzo bliski. Tak że
no fajnie byłoby. To też jest jeden z takich
świeżych programów, także sam jestem ciekaw. Jeszcze nie brałem w nim udziału.
No na razie jest tylko jeden termin wyznaczony. Ja liczę, że będzie ten drugi
również. No zobaczymy. No mnie bardziej pasowałby
ten drugi akurat niż ten pierwszy, tak? No to wiesz. Masz narzędzia, masz
intencję. Tak. To tak jak na naszym z Dominikiem warsztacie
Gateway Voyage, kiedy naszymi trenerami byli Marinda i Joe Beger. Dominik
stwierdził tam po jakimś komentarzu ze strony Joego, że no cóż, jak się uczy
manifestacji, to trzeba się liczyć z tym, że można zostać wymanifestowanym.
Jako trener na warsztatach tak? Więc tak nam się trafiło bardzo.
Świetna para trenerów, świetnie ucząca. No i właśnie sobie zażyczyliśmy, żeby
taka była. No i okazało się, że wymanifestowaliśmy.
To mam nadzieję, że sobie też wymanifestuję drugi termin.
Okej. Michał jeszcze pyta, czy zadbanie o swoje ciało energetyczne jest czasami
niezbędne, aby zwiększyć częstotliwość wyraźnych i szczegółowych doświadczeń?
Zawsze. Nie tylko czasami... Okej, to co? Na dzisiaj to będzie już
wszystko. Bardzo dziękujemy za Wasz czas, za Waszą obecność.
Mamy nadzieję, że to było interesujące i inspirujące.
I zapraszamy na nasze kolejne spotkanie otwarte w pierwszy wtorek już-
To będzie szósty stycznia dwa tysiące dwudziestego szóstego roku.
O, jaka data! No to patrzcie. Dobrze. Skoro szósty stycznia,
skoro tak wypada, no to... To tak będzie. To dziękujemy bardzo za
uwagę. Zapraszamy do kolejnego spotkania. Dziękujemy Juli- Dziękuję również.
-podzielenie się swoimi doświadczeniami.
Dziękujemy słuchaczom Radia Paranormalium, którzy byli dzisiaj z nami.
A było słuchaczy mniej więcej sześćdziesiąt.
I wszystkim, którzy byli z nami dzisiaj na
Zoomie. Dziękujemy za wszystkie pytania i zapraszamy też do dzielenia się
swoimi przemyśleniami. Za uwagę dzisiaj dziękują Dominik Koczyński
i Paweł Byczok. Ale to tak No tak,no przedstawiłem ciebie.
No i Marek Sęk Ivellios. Dziękujemy Marku za emisję na falach
Radia Paranormalium. Do zobaczenia. Dziękuję również no i do zobaczenia
wszystkim i do usłyszenia. Było to comiesięczne spotkania online The Monroe
Institute Polska. Zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej polskiej
społeczności The Monroe Institute pod adresem www.tmi.polska.pl.