The Monroe Institute Polska. Spotkania online.
Dobry wieczór. Dzień dobry. Właściwie tak. Dzień dobry, bo jeszcze jasno jest.
Bardzo serdecznie witamy na kolejnym spotkaniu
online TMI Polska, czyli Instytutu Polskiej Społeczności Instytutu Monroe.
Społeczności, która zajmuje się propagowaniem idei związanych z Instytutem Monroe'a,
ze świadomością.
Dyskutujemy na różne tematy związane właśnie z Instytutem Monroe'a i świadomością.
Nasze spotkania są możliwością do porozmawiania na te tematy, do
zabrania głosu, zadania pytań i dowiedzenia się czegoś na ten temat. Spotykamy się
raz w
miesiącu, w pierwszy wtorek miesiąca o godzinie dziewiętnastej i Dominik
jest członkiem Rady Programowej Outreach w Instytucie Monroe'a, czyli osobą, która
działa w radzie zajmującej się sprawami właśnie propagowania idei Instytutu na
świecie. To
włącza w to między innymi takie społeczności jak nasza, jak i trenerów, którzy
prowadzą weekendowe warsztaty
na całym świecie. Ja natomiast jestem trenerem Instytutu Monroe'a i mamy przyjemność
powitać Was wszystkich na naszym dzisiejszym spotkaniu. I mamy też specjalnego
gościa,
którego w tej chwili przedstawiam. To jest Iwona Kurpis-Repke.
Trenerka, instruktorka.
Cześć.
Terapeutka.
Też.
Tak.
Certyfikowana hipnoterapeutka regresji do przestrzeni między wcieleń według metody
Michaela Newtona.
I oprócz tego jest jeszcze sporo innych certyfikatów.
Tak. Tak. Witam wszystkich.
O których mam nadzieję wspomnisz tak jakby, bo to ciekawe w ogóle.
W trakcie tak, tak, jak najbardziej.
Tradycyjnie z kolei bardzo serdecznie witamy Cię Iwona. To jest takie wyjątkowe
dzięki temu spotkanie,
bo nie zawsze mamy gości, a raczej właśnie to są wyjątki, kiedy się goście pojawiają
i do tego tak
znamienici. Bardzo dziękuję za przyjęcie zaproszenia na nasze spotkanie.
Bardzo.
Tradycyjnie na początek zrobimy sobie medytację, która
wykorzystuje technologię dźwiękową Instytutu Monroe'a. Technologię Monroe Sound
Science. Jak to
Marek z Radia Paranormalium, o którym nie wspomniałem, bo dzisiaj akurat nie było
tej profesjonalnej zapowiedzi, którą
zawsze na początku nas obdarza. Dziękujemy Markowi również za to, że jest z nami
i za to, że transmituje nasze spotkanie na falach Radia Paranormalium.
Mimo choroby.
Słucham?
Mimo choroby dziś.
Mimo choroby tak i technologia Monroe Sound Science została tak wdzięcznie przez
Marka przetłumaczona jako dźwiękologia Instytutu
Monroe. Więc. Mamy nagranie, ćwiczenie,
które dzisiaj, którym dzisiaj będzie odnawianie energii.
Będzie to medytacja, która nam da troszkę energii, przygotuje nas do tego spotkania,
do lepszego odbioru,
bardziej też pozytywnie nastroi na wieczór. Tak więc co Dominik? Zrobimy najpierw
test
tradycyjnie.
Jest.
I informacja dla osób, które słuchają nas, oglądają na urządzeniach mobilnych.
Ponieważ używamy
Zooma, to Zoom niestety ma tę przypadłość, że na urządzeniach mobilnych
jest monofoniczny, a technologia najlepiej działa jak jest stereo. Dlatego Dominiku
udostępnij link
do Soundclouda, żebyście mogli również.
Nie do Soundclouda, tylko do YouTube'a, bo to jest.
Aha, okej.
Tak, tak. Do YouTube'a. Natomiast ja nie jestem pewien, czy coś się nie zmieniło.
Najlepiej użyć linka,
najlepiej użyć linka. Coś tam zmieniali, więc być może już jest stereo. Ja włączę
test.
Najlepiej sprawdzić. Włączę test. Trzeba założyć słuchawki i będzie najpierw na
jeden kanał, na drugi. Jeśli
słychać cały czas na oba to znaczy, że nie działa stereo i nie będzie działać nam
technologia. Ja włączam test.
Kanał prawy. Kanał lewy.
Jak u Ciebie Iwona?
M-m.
Na obydwie gra?
Sprawdzam słuchawki.
Okej.
Słuchawki są wyłączone. Nie wiem dlaczego.
To dajmy...
Wyłączę laptopa.
Technicznie mamy wszystko przygotowane. Jest stereo. Tam, gdzie to jest możliwe
oczywiście,
więc każdy, każda osoba odbierająca nas na komputerze powinna mieć dźwięk
stereofoniczny, a z mobilnymi
to nie wiadomo.
Iwona, ja Ci wyślę ten link na Whatsappie.
Dobre.
I to będzie chyba najprostsze.
Okej, już mam na komórce
To jest dziesięć minut. To co?
Zajmujemy sobie wygodne miejsce. Bierzemy trzy głębokie oddechy i poddajemy się
prowadzeniu.
Medytacja odnawiania energii.
Ułóż swoje ciało w wygodnej pozycji i odpręż się. Skup się na
oddychaniu podczas wdechu. Wciągaj świeżą energię do swojego ciała i
swojej głowy. Wstrzymaj oddech. Podczas
wydechu wydmuchuj starą, zużytą energię przez usta.
Powtarzaj wdychanie świeżej energii i wydychanie energii starej i zużytej
do czasu, kiedy powrócę.
Oddychaj normalnie i odpręż się. Utrzymuj nową,
świeżą energię w swojej głowie. Stworzysz teraz balon
energii rezonansowej, ruchome pole własnej energii. Kulę energii wokół
siebie, w której się unosisz. Balon energii, który jeśli
tego zechcesz, zatrzyma twoje promieniowanie wewnątrz, zachowując twoją wibrującą
osobistą energię oraz utrzymując jej wibracje i dostępność.
Ochroni cię on także przed wszelkimi zewnętrznymi, niechcianymi energiami lub
wiadomościami
docierającymi do ciebie.
Jesteś już gotów do stworzenia swojego balonu energii rezonansowej.
Niech zgromadzona przez ciebie energia wypłynie przez czubek twojej głowy.
A potem skieruje się w dół. W dół wokół ciebie.
I niech wniknie w ciebie przez podeszwy twoich stóp.
Niech wypłynie z czubka twojej głowy. Potem skieruje się w dół.
Niech płynie wokół ciebie i wniknie w ciebie poprzez
podeszwy twoich stóp.
Utrzymuj ten przepływ tryskający z twojej głowy jak fontanna i wracający poprzez
podeszwy twoich stóp. Dam ci na to czas.
Oddychaj teraz normalnie i odpręż się. Stworzyłeś wokół siebie
swój własny balon energii rezonansowej i znajdujesz się w jego środku.
Za każdym razem, kiedy stwarzasz to ruchome pole energii życiowej, spełnia ono dwa
zadania.
Po pierwsze, utrzymuje w tobie promieniowanie, którym jesteś, dzięki czemu skupiasz
swoją własną energię życiową. Po drugie, twój balon energii rezonansowej
zabezpiecza cię i chroni przed wszelkimi zewnętrznymi, niechcianymi energiami lub
polami
energii, które napotykasz. Będzie on spełniał te dwie funkcje,
jeśli otworzysz go na własne życzenie i wzmocnisz go oraz uformujesz
wokół siebie. Możesz także otworzyć dowolną część tego silnego
pola energii znajdującego się wokół ciebie, aby odebrać pożądaną
energięLub kiedy chcesz wysłać swoją własną energię i promieniowanie od
siebie. Odpręż się teraz. Odczuj i
zrozum siłę i ochronę swojego balonu energii rezonansowej. Dołączę do Ciebie,
kiedy nadejdzie czas powrotu.
Powrócisz teraz do całkowicie rozbudzonej fizycznej świadomości, kiedy odliczę od
dziesięciu do jednego. Dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem, sześć,
pięć, cztery, trzy,
dwa, jeden. Jeden. Otwórz oczy. Weź
głęboki wdech. Przeciągnij ramiona i nogi. Witaj z powrotem.
Powracamy do rzeczywistości fizycznej. Weź głęboki wdech, przeciągnij ramiona i nogi
i zaczynamy nasze spotkanie z tą energią, którą właśnie odnowiliście.
Poczekamy jeszcze na Iwonę. Dobrze. To zanim Iwona się
włączy, zanim ją zobaczymy na kamerze, to może parę słów o
Instytucie Michaela Newtona. Jest to temat, na który się prędzej czy później
trafia. Startując z perspektywy Instytutu Monroe'a i
no na przykład na ostatnim programie Gateway, na którym byłem w lutym,
bardzo rozgorzała dyskusja właśnie na tematy życia
pomiędzy życiami, co ludzie łatwo dostrzegli, że to jest bardzo pokrewne temu, co
robimy w Instytucie Monroe'a. Więc jak najbardziej tutaj będziemy mogli porozmawiać
na tematy,
które ściśle zazębiają się z tematyką, której, którą poruszamy na naszych
comiesięcznych spotkaniach. Jest takie ciekawe nagranie, na którym Michael Newton
sam o tym
opowiada. Wrzucę link. Jak ktoś nie zna,
to on tutaj sam opowiada o tym, jak to się zaczęło. O wędrówce pomiędzy, pomiędzy
życiami, tak?
Tak, tak, tak.
No więc krótko tak tematy się przenikają. Nie będę czekał. Od razu przejdę do
konkretów, że na przykład jedną z rzeczy, które ustaliliśmy, a wcześniej o tym nie
słyszeliśmy od nikogo, to jest to, że Rada generalnie. Aha, dobrze, bo ja.
Ja tak opisowo skrócę po swojemu, że cała ta regresja polega na tym, że
hipnoterapeuta z doświadczeniem, z certyfikatem wprowadza nas w odpowiedni stan i
prowadzi nas do świadomości tam między wcieleniami. No i tam różne
rzeczy się dzieją. Ale u Michaela Newtona według tego protokołu tam jest Rada
starszych, która broń Boże nie
nas. To należy zaznaczyć. Mamy tendencję do tego, nie osądza, tylko nam pomaga
ocenić.
Tak, to nie jest sąd ostateczny.
Tak to nie jest, nie jest. Ale to jest taki charakterystyczny motyw u Michaela.
Tak.
Dlaczego o tym mówię? Bo jak zacząłem się interesować, to doszliśmy do tego z
Pawłem, że
w przestrzeni Monroe'owej też jest ta rada starszych.
Znaczy tutaj to nasze są spekulacje, aczkolwiek.
Jest, jest Paweł, ja to rozmawiałem już tam w councilu, że to wszystko pasuje, tak
jakby. No to pasuje.
Natomiast są też inne koncepcje, gdzie ta rada starszych jest. Ale tak coś takiego
się pojawia.
Cluster Council jest w tej najdłuższej ścieżce kursu w instytucie, gdzie na końcu
jest Starlines 2. To
Starlines 2 to właśnie jest spotkanie z-- Paweł, jak to się nazywa? Właśnie na pewno
to się ta rada się nazywa w przestrzeni Monroe'owej, że Cluster Council, czyli czyli
to są klastry. Ja tam
o tak czterdzieści focus czterdzieści dziewięć i tam, i tam jest rada starszych, a
rada starszych to nic innego jak dusze,
które skończyły po prostu już doświadczenie. I Monroe w książkach jako takie
wielkie.
Tak, tak. No jest to taka ciekawostka, że się łączy. Nie mamy.
Tak pasuje na dziewięćdziesiąt dziewięć. Zobaczymy. Coś ci się widzę, Paweł, mówisz
nowego, że jest jeszcze jakaś inna
teoria?
Jest. No to jest inna koncepcja, że ta rada starszych bardziej jest zbliżona do
Focusa dwadzieścia siedem
niż do czterdzieści dziewięć. Jest jakby tak z boku, ale to, to jest jedna z
możliwości.
No bo praktycznie tych możliwości jest dużo, a my się koncentrujemy na tych
doświadczeniach, które mamy, nie? Które
Jedną.
I my jakby to kontynuujemy. Dolores Cannon też miała tą radę i ona też kontaktowała
się.
Nazywała to najwyższą podświadomością, nadświadomością. No trudno jest
skonkretyzować właściwie, co to
jest, ale jest to jakieś bardzo wysoko wibrujące pole informacyjne, z którym się
kontaktujemy, nie?
Basia opisuje te poziomy soul over soul i tak dalej, bo powiedział, że tam około
dwóch tysięcy w ogóle dusz jest tylko tych, tych, tych
takich.
Naj, naj, naj.
Tak, tak. I one po prostu przez jakieś mechanizmy się dzielą i tyle.
Wysoko na liście płac, tak jak to mówię. Dużo energii muszą mieć.
No jest jakieś, jakieś tam takie jest. Więc podobieństwa to jest, to jest ciekawe
zagadnienie.
Ja mogę powiedzieć tak, tak w ogóle na wstępie à propos charakterystyki. Regresja
tą metodą to na pewno trzeba zwracać uwagę na certyfikat. Dwie osoby mają, ma Iwona
i ma
jeszcze trzy chyba tak.
Trzy. W Warszawie i Krakowie jest jeszcze jedna.
To na pewno, bo są ludzie, którzy robią bez certyfikatów. No ja bym. Ja bym w to
nie.
Tak, tak. Ostatnio znalazłam taką jedną osobę. Byłam zaskoczona. Nawet szkolenia
robi. Nie będę nazwisk podawać, bo to nie
moja działka.
Po prostu są wymagania. Tak samo jak w instytucie są wymagania do certyfikatów. Ale
czemu o tym mówię? Bo tak na wstępie mówię, że to jest też bardzo ciekawa metoda
moim
zdaniem do rozpoczęcia w ogóle tak jakby przygody. Wydaje mi się, że dla wielu osób
może z jakimiś przekonaniami
może być prostsza. Nie zmienia to faktu, że żeby mieć doświadczenia, to dobrze jest
pomedytować przed.
Tak.
Żeby się trans.
Z takiej perspektywy powiedziałbym osoby z ulicy. Metoda
LBL jest o tyle łatwiejsza, że jest ktoś, kto prowadzi od początku do końca sesje.
Jest ten element taki zaufania.
Tak.
Ale, ale wszystkich tak jakby przestrzegam. Pomedytujcie przed, bo znam przypadki
właśnie, że zabrakło
takiego prostego nawet z tymi nagraniami. Tutaj Paweł przygotował na. Zaraz jeszcze
raz wkleję link. To, co
dzisiaj słuchaliśmy, takie dziesięciominutowe. Zaraz, nie mogę coś tego na mnie
leci. Zaraz wkleję.
Nawet z tymi dziesięciominutowymi. Po prostu tak jakby przyzwyczaić głowę do
wchodzenia w te stany. Tak, to jest dosyć
ważne.
Zresztą bardzo dobry zestaw narzędzi. Tak akurat się ułożyło tak już na marginesie,
że to jest bardzo dobry zestaw narzędzi
właśnie, za pomocą którego można zrobić sobie taki proces przygotowawczy do
energetyzowania,
uwolnienia od jakichś takich spraw emocjonalnych, które mogą nas absorbować przed
rozpoczęciem
sesji LBL.Także jak najbardziej może to być przydatne.
I one się nie różnią, bo to się może wydawać bezpłatne tak? One się naprawdę niczym
nie różnią.
Tak, tak, absolutnie, absolutnie. U mnie przygotowaniem bardzo ważnym jest ta
rozmowa wstępna. Ona też bardzo dużo,
bardzo dużo zmienia ta praca z traumą. I to właśnie jest to nowe, co ja wprowadziłam
do mojej pracy. I teraz też
Instytut jest tym Newtona zainteresowany, nie?
No dobra, bo ja tak spoilerem tak po swojemu zacząłem. No właśnie wprowadzenie. Ja
nawet przygotowałem tutaj
taką listę. Doświadczenie Iwony na czacie wrzuciłem dużo tego.
No, no jak się ma tyle lat to się nazbierało.
No myślę, że niekoniecznie to tak jest. Jak powiedziałaś.
Ale może wiesz co, bo tak zaczęłaś mówić o tym,
tej Twojej perspektywie, o tym, że Instytut Newtona jest zainteresowany. Może
troszkę więcej od razu na samym początku powiesz.
Może najpierw kim jest Iwona? W skrócie i później właśnie. I dlaczego, co i jak. Bo
to się chyba łączy,
prawda?
No chyba tak.
Własną ścieżką tak naprawdę. No właśnie to nie wiem.
No to mów.
Mów.
Zgłosiłeś się na ochotnika. Znaczy tak jakby. Nie wiem, czy będziemy przez te
wszystkie przechodzić.
Ja może wkleję opisy. Po prostu co? Czy przez wszystkie.
Wiesz co, trochę jest na tej mojej stronie transforming.pl tam są te
praktycznie po trochu, trochu te techniki opisane. Nie można powklejać. No nie wiem,
jak uważasz.
No. Generalnie jeszcze raz powiedzmy Iwona
jest terapeutką techniki regresyjnej Life Between
Lives. Która pochodzi od Michaela Newtona, założyciela
Instytutu Michaela Newtona i łączy pracę z traumą, duchowością i
technikami hipnotycznymi. No i reszta to chyba
wypłynie w trakcie, jak będziemy rozmawiać. Tutaj mieliście na czacie listę
wszelkich doświadczeń, które się składają na to, co w tej chwili, z czego czerpie
Iwona
właśnie prowadząc swoje sesje LBL i pracując z traumami.
Ja wrócę uparcie do tego tematu, bo to ciekawiło mnie.
Ja to połączę. To ja już w takim razie nie będę. Tutaj nie będziemy ciągnąć, tylko
połączę. Generalnie, jeśli dobrze Iwona rozumiem
właśnie to LBL jako wiodące, a i tak jakby dodatkowo te różne rzeczy do pracy co
wyjdzie tak jakby w trakcie
tej regresji. No byłem u Ciebie na warsztatach, to wiem, że tak jakby sens jest
taki, żeby usunąć traumy,
zanim się pójdzie do rady starszych, żeby to doświadczenie było pełne.
Tak, trafione w dziesiątkę. Trafione w dziesiątkę z tego powodu, że większość z
nas ma te konflikty wewnętrzne, takie z tymi rodzicami, z pracą, z dziećmi i z
szefem, z mężem, z żoną i tak dalej.
I to tak już marchewki skrobie, że nie wiedzą, nie mogą sobie poradzić. Albo takie
stemple życiowe się robią, nie?
Dziesięć lat to i znowu to samo. Znowu to samo, znowu to samo. I kiedy, kiedy
przeprowadzamy tą, przeprowadzam tą rozmowę
wstępną, to dochodzimy do, do źródła tego konfliktu. Z reguły w dzieciństwie, do
jakiejś sytuacji.
I jeżeli idziemy, to mamy tą możliwość odnaleźć źródło w jakimś innym wcieleniu
i. Ale kiedy już ten proces wybaczania, odpuszczania, zrozumienia, opieki,
zaangażowania, zauważenia tego wewnętrznego dziecka na przykład wypłakanie się,
wykrzyczenie. No i tu
są stosowane wszystkie te techniki. Nie wszystkie naraz, ale od początku tematu to
wtedy to
wnętrze jest takie spokojniejsze, już nie ma tych, tego napięcia, co oni tam u góry
powiedzą albo co ja się mam tam zapytać, albo co ja się dowiem.
Tego już nie ma. I wtedy ten kontakt z tym światem duchowym, on jest inny. On jest,
powiedzmy, na
innym poziomie. Tak krótko, zwięzłowato.
Tak naprawdę to po prostu uzupełniasz ten proces tym tak jakby. Bo Michael Newton
się
skupia głównie na, na regresji, a w tym momencie tak jakby poprzez swoją wiedzę
jeszcze pomagasz.
No tak, nie na zasadzie wróćcie, jak popracujecie ze sobą, bo ja tu mam narzędzia.
Ja widziałem, ja tak
jakby nie miałem zdania wcześniej na temat na przykład tam chyba ustawień.
Tak.
Na warsztatach widziałem co się działo i te znajome osoby w role wchodziły i to co
się z nimi działo, to ja pamiętam, że
tak naprawdę.
Skąd oni to wiedzą?
Takie wielkie oczy. Bo generalnie tam chodzi o to, że się wciela w rolę i to
naprawdę tak jakby zaczyna
działać.
Tak.
Ale to trzeba zobaczyć.
Tak. I przeżyć, nie? Zobaczyć, przeżyć.
Byciowo. Tym bardziej, że to znajoma osoba. Tak jakby. Więc.
Tak.
Tam ciężko było. Tam był płacz i tak dalej, więc.
Tak. Nie rób takiej reklamy, bo ludzie nie przyjadą na wytrych. No nie.
No to akurat jedna osoba tak, tak się trafiło.
Trafia się na każdych warsztatach. Każdy ma jakiś głębszy proces, taki bardzo
intensywny i to cudowne to jest.
Niesamowite, bo właśnie faktycznie taka synchroniczność była z tym, z tym, kto to
wylosował na przykład. No dobra.
Techniki. Traumy. Traumy. Czym jest trauma z perspektywy
duszy?
Traumę z perspektywy duszy możemy podzielić na właściwie kilka takich przedziałów,
bo możemy mieć traumę ciała, traumy
osobowości, a możemy mieć traumę czy cel duszy, czyli cel ciała. Nazwijmy to
może być ja w tym życiu ciała i umysłu osiągnę jakąś karierę, zrobię, zarobię
pieniądze, będę mieć rodzinę. No różne mogą
być cele, nie? A z poziomu duszy to jest doznawanie tej emocjonalności. Dusza
doświadcza zdrady, doświadcza współczucia, doświadcza bólu, doświadcza cierpienia,
uwolnienia, odpuszczenia. Bo dusza te doświadczenia zabiera ze sobą. Nie zabiera
tych stanowisk, które zdobyła, które
zdobyło ciało, ale dzięki temu połączeniu ona doświadcza.
I to są takie właściwie, no, jak mamy te dwa pasy na autostradzie, to one jeden od
drugiego są, nie?
I tak jedziemy tą autostradą. Czasami zmieniamy lewy pas, prawy, lewy, prawy, lewy,
prawy. Ale ta autostrada jest jedna.
Czasami mamy cztery pasy, nie? W Ameryce mamy chyba sześć nawet albo gdzieś tam
osiem. Także tu mamy tą możliwość
albo trzymamy się jednego i rwiemy tą dwusetką do przodu. Wszystko jedno co się po
drodze dzieje. Albo
zwalniamy, zjeżdżamy, puszczamy innych i, i to jest ta koordynacja i współpraca
duszy z ciałem i z umysłem. To jest ta trójca, o której ja zawsze mówię. Ciało,
umysł, dusza. Trójca w
jednym. Wszyscy razem koordynują, współpracują ze sobą, działają razem. Nie
ma ego, które odbija się tak, że nikogo się wkoło nie widzi. Jak ono trochę zejdzie
na dół, no to dusza do
niego zapuka, powie no wreszcie. I wtedy mogą coś zrobić, nie? Także to też jest
ogromny proces. A czemu wyskakujemy
do ego? No bo ktoś nas zranił, bo ktoś nam coś zamknął, ktoś nam coś zabrał. I to
też w różnych miejscach się dzieje
i wtedy uciekamy. To jest ucieczka ego, wysokie ego, egoistyczne ego. To jest
ucieczka. Ego potrzebujemy, żeby tu żyć na tej ziemi,
ale to inaczej, z innego punktu widzenia na to patrząc, z punktu widzenia traumy czy
przeżyć życiowych, to
to jest ucieczka od tej odpowiedzialności, którą trzeba wziąć za siebie, bo ktoś
mnie zranił, to ja nie będę go wykopywać z
mojego życia, odcinać się i tak dalej, tylko patrząc na to z poziomu duszy ja patrzę
i
doszukuję się, skąd się to wzięło, żeby odpuścić, wybaczyć sobie, innym. To nie ma
znaczenia. Znaczenie ma to
wybaczanie, ta forma. I to jest doświadczenie duszy z kolei. Także jedno bez
drugiego nie da rady.
I tutaj wgra, żeby wspomnieć. Jeśli ktoś nie kojarzy, to trudno, już nie będę tego
rozwijał. Ale Baszar właśnie tak
jakby wspominał, że, że ku zaskoczeniu w ogóle ludzi, w którymś momencie powiedział
na czyjeś pytanie odpowiedział, że życie jest w ogóle bez znaczenia. Doświadczenie
ma znaczenie.
Tak, tak, ja to podpisuję.
I teraz z tej perspektywy, bo tak naprawdę ty to samo powiedziałaś innymi słowami.
Tak.
I to takie zaskakujące jest, bo z tej perspektywy to właśnie bardzo dużo osób trzyma
się życia.
Tak, tak.
Nie, nie stawia nie na to, co trzeba, nie?
To już jest ocena moim zdaniem. Ale.
A no, znaczy okej, nie na to, co jest wartościowe dla duszy. O! No to będzie
bardziej neutralne.
Tak, tak. To będzie bardziej neutralne. Absolutnie.
Jakkolwiek. No tak, no bo wiadomo, że no okej, tak jakby są różne też etapy, tak?
Tak.
Ten pierwszy musi być. No tak, ale to ja tak skróciłem, trochę streściłem, ale
faktycznie jest to.
No tak, tak. Nie ma w tym nic złego. Ja się w przestrzeni mandrobowej uczyłem
właśnie tak jakby, że religia też
jest potrzebna niektórym na, na pewnym etapie, żeby odpowiedzieć na pewne pytania i
się skupić na,
na pewnych kwestiach, na których akurat mają się skupić, no.
Tak. I religia czy ta struktura kościelna daje ludziom też strukturę w życiu,
niektórym jest bardzo
pomocne i potrzebne. No ale to na pewnym etapie nie?
No tak, natomiast tak jakby no, ja mam takie typosowo właściwie, że na początku to
od razu tak mówię aha, no to religia to zła, to do widzenia,
nie? No. Tak, po prostu niektórzy to ja, ja to
specjalnie przytaczam. Jak ktoś będzie słuchał, może, może komuś to się przyda. No
że tu nie ma
dobrych i złych rzeczy, to to właściwie tak jakby się łączy też z tym właśnie z tym
zaczynaniem, że ci, co będą zaczynać, być może będą właśnie wchodzić w to
życie, żebyJaka piękna sytuacja.
Jest to rzecz, którą, z którą wiele osób nie może się pogodzić, że nie ma dobra i
zła, jest tylko
doświadczenie. Natomiast, no patrzymy na to z perspektywy takiej czysto ludzkiej,
dualizmu, wartościowania, więc to ciężko jest zaakceptować po prostu jako
doświadczenie, jako coś, co jest potrzebne do naszego
rozwoju.
Tak, tak, tak, tak.
No tu wspomnę, że w trakcie regresji udajemy się do przestrzeni wyboru ciała
i jakieś tam przestrzenie są różne inne i prawdopodobnie większość się znajduje w
Focusie27 w przestrzeni monorłowej.
Na pewno w przestrzeni monorłowej jest przestrzeń uzdrawiania, centrum planowania,
no i wiele innych. Ale tak
à propos łączenia światów, bo mamy nagrania, mamy, są nagrania dostępne do
Focusa27, więc tam się można udać. Z pomocą dźwięków, które pomagają.
No dobra, a jak z pracą terapeutyczną jest? Poziomy, techniki z tym ciałem? Właśnie
z tym
ciałem to ja na przykład mało wiem o tym.
Bo traumy mamy w ciele. To, co, to co się, to co przeżywaliśmy kiedyś, te wszystkie
emocje. Układ
limbiczny produkuje chemię i ta chemia się roztruwa po całym ciele i wtedy ciało
inaczej reaguje.
Jak masz wypadek jakiś, to traumę masz powypadkową w ciele fizycznym. I Peter Levine
w Somatic
Experiencing właśnie bardzo intensywnie nad tym pracował i stworzył techniki, które
pozwalają tą traumę powypadkową
czy traumę po narkozie nawet odreagować. Czyli ciało musi swoją
traumę odreagować, bo zatrzymanie traumy, zatrzymanie procesu
odreagowywania traumatyzuje ciało.
Czyli trauma można powiedzieć, że to jest jakaś kumulacja stresu?
Kumulacja stresu, jakiś wypadek, jakieś skaleczenie, jakieś psychiczne czy fizyczna
przemoc. To wszystko jest
trauma.
I każdy ma inną, i każdy ma inną czułość i przez to inaczej. No właśnie, to jest
ważne.
Tak, absolutnie każdy ma inną rezyliencję, czyli wewnętrzną odporność. I teraz,
jeżeli jest bardzo trudne
dzieciństwo i w tym dzieciństwie ciało, umysł i w ogóle osobowość uczy się tej
rezyliencji, czyli
odporności. Te dzieci takie wychuchane, wydmuchane i takie nie dotykaj, nie rusz pod
kloszem chowane mają bardzo wiele
trudności w życiu. Natomiast dzieci, które były no, w moich czasach to było zupełnie
inne wychowanie jak teraz.
I te osoby mają większą odporność, lepiej sobie w życiu radzą, nie? W taki czy w
inny sposób. No to
już trzeba by było w jakieś detale wchodzić, szczegóły, ale no mnie
powiedziano, że ja sobie to moje wcielenie zaplanowałam, żeby wreszcie doprowadzić
do tego, co mam teraz robić, czyli do tego, do tej
szkoły. I już kilka wcieleń sobie zawaliłam, bo i tym razem sobie postanowiłam przez
takie
ciężkie ciąża mamy, poród i po kolei do dzisiaj praktycznie
z tymi przeszkodami życiowymi nazwijmy to doświadczam, doświadczam i doświadczam i
uczę się właśnie tego
współczucia. Uczę się tego zrozumienia, nieoceniania. Jeszcze mnie się złapie się na
tym, że tam
się na coś zdenerwuję albo coś mnie wyprowadzi z równowagi. No zdarza się
oczywiście, bo gdybym była już taka oświecona, to mnie tu nie było
pewnie.
Z tego, co wiem, to już blisko.
Trochę.
Tak. Jak ktoś nie wie, nie wiem, mogę powiedzieć?
Nie wiem, co chcesz powiedzieć.
No poziom. Poziom. Poziom.
Nie wiem. Nie wiem. Nie pamiętam, co mówiłam. W ogóle nie pamiętam.
No, że masz ten szósty poziom duszy według Michaela Newtona najwyższy, który Michael
zanotował tak jakby. No więc to tak mówisz.
Właśnie to też jest ciekawe, że często osoby, które mówią, że już tu więcej nie
przyjdą, to tak jeszcze trochę im brakuje.
A jak mamy właśnie duszę starszą, to no jak trzeba będzie to przyjdę, tak?
I kiedy mamy, kiedy mamy tą rezyliencję, czyli tą wewnętrzną odporność, taką
słabszą, to te
zawirowania życiowe zmuchują nas po prostu, nie? I, ale kiedy jako dzieci uczymy się
tej
samodzielności, jakby nie, to łatwiej nam jest tą traumę, inaczej tą traumę
przyjmujemy na siebie. Ale mimo
wszystko, kiedy mam wypadek, kiedy jestem po narkozie czy cokolwiek, ja jeszcze nie
miałam nigdy narkozy, więc nie wiem, jak to jest, ale miałam klientów,
którzy tam się widzieli siebie z góry i to, to mamy to zakodowane w ciele fizycznym.
I jest taki moment zatrzymania tego. I dzięki, dzięki technikom terapeutycznym
pracy z traumą, to nazywamy tak miarkowanie czy dawkowanie. Zaczynamy
od bardzo niskiego poziomu, dochodząc do tego momentu wypadku, nazwijmy to jakiegoś,
kiedy
następuje to zatrzymanie i potem pozwalamy ciałuOdreagować. I ciało ma na to czas i
to czasami trwa godzinę. Na przykład takie trzęsienie się czy, czy płacz, czy taka
bezwolność.
Ciało różnie reaguje i tera-- zadaniem terapeuty jest utrzymać tą przestrzeń dla
klienta, żeby to ciało mogło to wszystko wyreagować jakby z siebie. Temat jest taki,
żeby nie było
wtórnego traumatyzowania. Czyli tu z kolei nale-- nauka obserwacji. Kiedy
po oczach widzisz, zaczyna się taki błędny wzrok robić, czyli pacjent czy klient
zaczyna się dysocjować. No to trzeba go w tym
momencie zająć jakąś rozmową. Trzeba go wyprowadzić z tego transu, pozwolić ciału
dalej
reagować, odreagowywać, a on mentalnie zajmuje się czymś innym, czyli na przykład no
co
widzi na zewnątrz. Albo niech w pokoju zobaczy, opisze co gdzieś mu się coś podoba i
w ten sposób
terapeuta wspiera klienta. I moim zadaniem jest w tej mojej, na tym moim kursie
szkoleniowym, który
właśnie będę prowadziła od zeszłego, przyszłego roku, nie z zeszłego roku, już to
dawno powinno istnieć. Tak mi Rada powiedziała, ale
od nowego roku i tego będę uczyć, że ludzie mają się tego uczyć, tej obserwacji.
Wyłapałem, że wspomniałaś o, było pytanie o poziomy focus. Ja może link wkleję.
267. Tak, tu widzę.
Tak, ale generalnie poziomy focus to są takie podstawowe stany w przestrzeni
Monroowej. Może jeszcze do tego
wrócimy. Na razie wkleiłem link, który odpowiada.
Ja mam takie pytanie bardziej od strony praktycznej, bo mówisz o tym, że traumy
pojawiają się w różnych
momentach życia i mogą to być wydarzenia, które z pozoru wydają się takie no niezbyt
traumatyczne.
Tak.
Żucha tu mamy. Właśnie to chciałem powiedzieć, że Iwona wspomniała o tym.
Pytanie moje brzmi, bo jeżeli to zatrzymamy, to potem mamy traumę i potrzebna jest
interwencja terapeuty. Natomiast możemy prawdopodobnie też na
etapie przeżywania tego doświadczenia ominąć tę, ten
etap nabywania traumy. Czy miałabyś jakąś radę, żeby mmm
jakoś odreagować to w jakiś sposób na to?
Jakiś inny sposób, tak?
Żeby od razu, żeby jakby od razu, w momencie zdarzenia odreagowywać, żeby to nam się
nie kumulowało.
Absolutnie. Czyli jak ktoś się uderzy, to nie mówimy: a daj sobie spokój, uspokój
się, wszystko jest w porządku. Tego nie mówimy.
Mhm.
No już nie płacz, już jest dobrze. Tego też nie mówimy. Chodź, przytulę cię, już
będzie wszystko w porządku i zatrzymujemy to. Albo
dostaje zastrzyk uspokajający, albo jakieś krople uspokajające. To oczywiście jest
pomocne na ten moment, ale to
zatrzymuje traumę. Oczywiście jest tak, że lekarze tak robią, no bo przecież
jak człowiek połamane ma kości i się trzęsie cały czas, no to te kości mu się
rozlecą kompletnie i go potem nie odratują. Są
ekstremalne przypadki, ale w takich momentach właśnie ktoś się
potknął czy się przewrócił, czy ktoś coś przykrego powiedział, to mówimy: no już nie
płacz, już wszystko jest w porządku. Co się stało takiego? To jest zatrzymanie
traumy. Nam się nawet, no nie zwracamy na to uwagi. No bo skąd mamy wiedzieć o tym?
Ale to istnieje. Ale kiedy jesteśmy świadomi tego, że aha, okej, no to już wypłacz
się do końca, posiedzę tu z tobą i już nie
przejmuj się, ile to będzie trwało. Czyli to wsparcie, które możemy dać komuś w tym
momencie, żeby ktoś mógł to
odreagować. I potem, i potem widzisz, jaki jest efekt tego po takim odreagowaniu na
przykład
robi się zimno albo ktoś małych drgawek dostaje takich innych. I to
jest, i to jest ten moment zakończenia. I wtedy, wtedy dobrze, żeby ta osoba się
położyła spać czy nakryła się czym i otuliła, czy
wtedy przytulić i naprawdę być z tą osobą. Wszystko jedno, czy to ktoś bliski, czy
dalszy, to nie ma znaczenia. Nie?
To jest-
Po prostu przeżyć do końca to, co się wydarzyło.
Przeżyć do końca. Peter Levine jak on doszedł do tego?
Obserwowane były zwierzęta, które, które jak dostały tą, tą,
dostały ten, ten, tą, tą, ten zastrzyk taki, taki obezwładniający zwierzęta, nie?
Jak do badań czy tam zakładają te, te, te
obroże z jakimiś tam aparatami. I wtedy, i wtedy to zwierzę pada na jakiś czas. Oni
tam albo mu
robią opatrunek, albo zakładają tą obrożę z jakimś tam nadajnikiem i ono potem
wychodzi z tego transu. To ono jakby
jeszcze leżąc przebiera łapami, czyli biegnie. On jakby kontynuuje to, co zostało
przerwane.
A człowiek nie. Człowiek tego nie robi. Dostanie ten zastrzyk. No i potem jest
normalny, jakby nazwijmy to. I jeżeli się
przewróci, to on potem nie wstaje z tej pozycji, kiedy się przewrócił, tylko on
nagle siedzi albo stoi. Jest
przerwa i w czasie pracy z traumą wracamy do tej przerwy, żeby ona została
uzupełniona.To jest
długi proces i Peter Levine pracuje z trampoliną. On pracuje z takim, z takim
jakby takim ruchomym, żeby, żeby z takimi krążkami pracuje. To wszystko
wspiera organizm fizyczny, aby, aby system nerwowy mógł się
zregenerować. I to są, to potrzebnych jest czasami kilka spotkań, a czasami jedno
spotkanie wystarczy.
To zależy od tego, co się przeżyło, nie?
I tu się pojawiają też psychodeliki, które renesans przychodzą, bo z pomocą to już,
to już jest potwierdzone, że z
pomocą grzybów psylocybinowych można. Zazwyczaj wystarczy jedna sesja
kilkugodzinna, żeby usunąć dosłownie wzorzec depresji z mózgu.
Wzorzec tak.
On może wrócić po pół roku. Ale, ale, ale tak jakby psylocybina resetuje te wzorce w
taki sposób, że tych dobrych nie usuwa.
To już jest potwierdzone. Robili badania na ludziach z opornością z tą depresją
nieleczalną
lekami. A z kolei MDMA, czyli to jest empatogen, czyli to
młodzież to bierze często do klubów, tak? Że się staje takim empatia się bardzo,
bardzo się otwieramy, tak?
To tą substancję, tą substancją z kolei można wyleczyć stres pourazowy PTSD. Znowu
jedna sesja,
tylko trzeba przygotować pacjenta. Jest protokół, bo w PTSD chodzi o to, że właśnie
ta osoba nie potrafi
przejść przez jakieś wydarzenie i przywołuje się to wydarzenie pod wpływem tej
substancji i ona tak silnie działa.
Tak.
To taka ciekawostka, tak jakby z przestrzeni psychodelików to się w tej chwili
dzieje. Tak jakby zmiana jest klasyfikacji psychodelików.
No jeszcze jakiś czas. Tak, tak, tak, jeszcze czas jakiś to będzie trwało i, i no,
no Grof
zaczął to nie? Musiał wyjechać do Ameryki.
No dobra, ale jaki? Jaki? Jaki to jest w ogóle dysonans, że mamy, nie pamiętam,
który to kraj. Można to
sprawdzić, ale mamy z jednej strony psylocybinę, która już w dwóch stanach Stanów
Zjednoczonych jest już
legalna i jest lek.
Tak.
A w Europie są trzy kraje, gdzie jest eutanazja dozwolona i w jednym w ciągu
ostatnich chyba trzech lat wykonano.
Była zgoda i dziewczyna koło trzydziestu lat przez depresję poddała się eutanazji.
Jaka w
ogóle? Tak jakby. No.
Tak, tak, tak.
Co to się dzieje teraz?
No, z poziomu duszy i z poziomu świata duchowego o eutanazji właściwie to chyba nikt
się nie
pytał. Ale miałam kiedyś młodego klienta, który trzy razy próbował popełnić
samobójstwo i potem powiedział, że się nie opłaca. Także i to mnie
bezpośrednio tego nie powiedział, ale dowiedziałam się od innej osoby, której on
powiedział zadzwoń do niej. Ta osoba ze mną
rozmawiała i po kilku rozmowach mówi do mnie: a to ja ci teraz powiem, jak, jak to
się stało, że ja teraz do ciebie
dzwonię. I tak parę razy już rozmawialiśmy. No właśnie mówi, że, że trzy razy
próbował i po sesji powiedział, że się nie
opłaca.
No to w książce było też tak, w książce było, a później jest tak tyle planowania i
no.
Tak i planowania. I jeszcze, jeszcze sobie dokładamy i jeszcze sobie dokładamy.
Temat jest taki, że będąc w tym świecie
duchowym, w tym świecie duchowym, jak jesteśmy, to sobie plany robimy takie
ogromniaste. No tym
razem to już na pewno dam rady. Tym razem to już sobie tak wmawiam, że sobie poradzę
ze wszystkim.
Odcięcia na raz.
Tak na przykład. Ale jak schodzimy tutaj, no to niestety zapominamy bardzo wiele, a
tam u góry
zapominamy, jak na tej ziemi ciężko jest. Zapominamy o tej, o tej materii, że, że to
nie
ona. Nie powiem rozejść się może czerwone się rozejdzie, nie? I sobie przejdziemy.
To nie jest tak. No nie musimy wziąć piły i ten stół przepiłować, tą
deskę przepiłować. No nie powiemy jej rozłóż się na dwie części. Nie, nie działa.
Tam tak działa, ale tu nie.
I zapominamy o tym.
No to właśnie jest też takie zaskoczenie trochę dla osób, które doświadczają
kontaktów ze zmarłymi, że dla tych osób, które już odeszły, to, co tutaj się
wydarzyło, jest całkowicie obojętne. Są jakby oddzielone od tej emocjonalnej części
życia na ziemi.
I, no i właśnie to jest ta różnica, o której mówisz. Z jednej strony oni tam są
oddzieleni od
ziemi, a my tutaj na ziemi jesteśmy oddzieleni od tamtej sfery.
Tak, absolutnie, absolutnie chcielibyśmy tam. I teraz widzisz, wchodząc w hipnozę
nie widzę. Tam nie ma. Ten świat nie jest materialny, ten świat jest energetyczny,
więc większość z nas czuje. Zapominamy o tym, że jesteśmy kinestetyczni, czyli
odczuwamy,
odbieramy energię i większość klientów wchodzi w trans i za chwilę słyszę nic nie
widzę, nic nie
widzę, bo jesteśmy przyzwyczajeni, że my musimy widzieć. Nie musimy dotknąć.
Niewierny Tomasz musi wsadzić te palce do rany
Chrystusa, żeby się upewnić, że On naprawdę był ukrzyżowany, a tam tego nie ma.I to
jest i to jest to, co
ty mówisz. To po prostu na pewnym poziomie połączenia umysłu, ciała i energii
duszy, czyli poszerzonego pola świadomości. To jest poszerzone pole świadomości, to
jest pole informacyjne, to jest
energia, która komunikuje się z inną energią w tym świecie duchowym, nazwijmy to, a
nie przez fizyczne chodzenie po pokoju. Czy otworzę drzwi, wejdę do drugiego pokoju.
Tego tam tak nie ma. Tam od razu jest na nas
wszystko, co chcemy. Daję intencję. Jest.
Paweł. Majka przywołujemy znowu? Majkę? No możemy Majkę przywołać. Jest taka osoba,
gdzie z
Pawłem jak byliśmy w instytucie i jest właśnie taki Majk, który wielokrotnie był na
tym kursie,
na którym byliśmy i na innych, ale bardzo charakterystyczną cechą było to, że on
właśnie nic nie widzi, nic nie
słyszy, tylko on czuje.
Tak, tak.
I on no niesamowite było i no ja tak sceptycznie do tego podchodziłem, ale właśnie
to tak jakby się rozwija, że to wcale.
Aczkolwiek mi w tej chwili też już się zdarza tak zauważyć, że coś się pojawia i
tak. No dobra, pojawiło się. To się
pojawiło właśnie tym kanałem, takim, że ciężko to opisać. No to mogę się podzielić
swoim doświadczeniem. Właśnie to jest takie odczuwanie. To się pojawia tym kanałem,
który jak ty powiedziałaś, ciężko opisać. Natomiast
to jest taka ilość informacji, że odnoszę złudzenie czy czy mam wrażenie, że
słyszę i widzę. Natomiast kiedy sobie uświadomię, w jaki sposób ta informacja do
mnie dotarła, no to
wtedy też staję się świadomy tego, że to widzenie i słyszenie jest taką wtórną
rzeczą. Może być
efektem mojej wyobraźni, odpowiedzi na to, co poczułem, co jak ta informacja do mnie
dotarła.
Więc. Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee nazywał to Rotą, czyli-
Wysyłanie informacji takiej kompletnej. Tak, taka kompletna informacja, ze
wszystkimi emocjami, z
opisem i tak dalej, z pełnym stanem wydarzenia, osoby, energii, wszystkiego,
co tam można zawrzeć. I to dzieje się tak, jak Iwona powiedziałaś naraz. Cała ta
informacja, wszystkie te rzeczy- Że wiesz to, co
ja nie? W jednym momencie. I ty wiesz to, co ja. Moja perspektywa jest równa twojej
w tym momencie, bo tam już wszystkie szczegóły są
zawarte.
Tak, tak, tak. Tam jest komunikacja telepatyczna. My chcemy mówić, ale tam nie ma
mowy.
Jak VC.
Tak. Ja czasami już nie zdążę zadać pytania, a klient mi odpowiada. Mówi, mówi mi to
i to. Ja mówię no właśnie chciałam się o to
zapytać, okej. Czyli ja już czytając to pytanie, zanim je wypowiedziałam, ono
zostało przekazane i ta odpowiedź już automatycznie była.
Dokładnie. Bo w momencie, kiedy, kiedy masz zamiar zadać pytanie, to już intencja
tego pytania została wysłana,
tak?
Tak, właśnie o to chodzi.
To pokazuje, jak nasz język jest ułomny, bo musimy to słowo po słowie wyrazić. To
zajmuje czas, ale w momencie, kiedy pomyślimy o pytaniu-
To jest ta materia właśnie, to jest ta materia, która nas trzyma. I to jest ten
czas, który my tu na ziemi potrzebujemy.
Co dusza tam u góry zapomina. Zapomina. No. No zapomina. Niestety zapomina.
No a tutaj, a tutaj ktoś na nas zatrąbi. Ty cholero, ty! A tam lecą kurde
manifestacje, to, to Monroe. Nie, to, to Moen chyba opisywał, że są, są dusze, które
oni
nazywają manifesterami graffiti, że tak po prostu sypią tymi manifestacjami, że ci
pomocnicy to nie nadążają w
ogóle korygować, żeby to się tam coś nie stało, nie?
No to są to takie inne szczegóły. À propos tej komunikacji wewnętrznej.
Niewerbalnej.
Niewerbalnej, to ja to nazywam językiem duszy. I każdy jeden, każdy ma
swój własny język, każda dusza z daną osobą właśnie inaczej komunikuje, a komunikuje
poprzez
umysł, a umysł przekazuje to, co wie. Te formy, które zna, ten
język, który zna te obrazy, które zna. I czasami klienci mówią no ale przecież ja to
wszystko znam. No tak, ale jak dusza ma
przekazać coś, czego ten umysł jeszcze nie poznał i nie umie tego opisać. W związku
z tym opisuje to
tym, co umie. Tym, co wie. To co zna. I najłatwiej jest opisać obraz, ale też
można go wyczuć. Można wyczuć atmosferę obrazu, można poczuć energetykę drugiej
osoby. I jak
w czasie hipnozy klienci płaczą, a płaczą z reguły wszyscy po kolei, bo wzruszeni są
kontaktem z
jakąś inną osobą i nagle płaczą, i potem mówią no ale to, a to jak to? A co tam było
takiego? Ja mówię no to proszę teraz
płakać. No jak to mam teraz płakać? Ja mówię ale tu chusteczka mokra jest. Nie na
oczach leżała mokra. No faktycznie,
faktycznie. A co to było takiego? Bo połowę zapominają i dopiero później, jak
odsłuchują tego nagrania w
domu, czy jak rozmawiają ze mną po sesji, to uświadamiają. A ja to powiedziałam, tak
to było
na pewno. I to jest ta-To jest no, no to jest wspaniałe. To jest wspaniałe, jeżeli
klient się temu podda,
jeżeli pozwoli sobie we wnętrzu własnym na te odczucia, na te połączenie tych
wszystkich
informacji jakby w całość, bo on dostaje taką paczkę informacji i ma to
rozłożyć na czynniki pierwsze. I to robi umysł tym, co umie, tym co wie, co się
nauczył od urodzenia do dzisiaj.
Więcej nie da rady. I dopiero ten puzzel jak się połączy w całość, to takie się
robi. Aha,
okej. Aha, to ja już wiem, dlaczego w życiu mi się tak dzieje.
Ja myślę, że też właśnie tutaj dotykamy zagadnienia nastawienia, z jakim
przychodzimy. Bo jeśli tak
bym wybrał takie nastawienie na przykład, żeby mi udowodnić, to niekoniecznie to
zadziała, prawda? Masz takie sesje
właśnie?
Tak, tak, tak, tak, tak.
Takim ciekawym przypadkiem, gdzie pamiętam, gdzieś było wspomniane, że czasami się
zdarza, że przewodnik mówi, że nie. Nie jesteś jeszcze gotowy na
regresję w ogóle, bo za dużo jeszcze przed tobą. To się chyba rzadko dosyć zdarza,
ale...
Rzadko, ale zdarza.
To poza tym, jeśli ktoś przyjdzie z takim nastawieniem.
Ciekawe, czy mi się uda.
No właśnie.
Ciekawe, ciekawe, ciekawe czy czy czy mi się uda. To wyczuwasz już po tylu latach
prawie dwadzieścia lat to robię.
To wyczuwasz w głosie. I wtedy ja proponuję, żebyśmy wypili kawę i żeby ta osoba
pojechała do domu, bo mnie nie zależy na
tym, żeby komu cokolwiek udowadniać. Nie po to się spotykamy, żeby jak ktoś chce, to
niech idzie do kogoś innego. To strata czasu
jest. Ale to jest też temat dla tej osoby. To jest temat dla tej osoby, bo to jest
informacja zwrotna. Jak
najbardziej, bo to jest ta kontrola, lęki. Ja decyduję o tym. Ciekawe. Tutaj mam
taki mój ustrukturyzowany styl życia i ja muszę wszystko wiedzieć. A to może być
związane z dzieciństwem, a to może być związane z poprzednim wcieleniem, bo nie
wiadomo, co się tam wydarzyło. Dlaczego ja teraz muszę
taką mieć kontrolę? I kiedy, kiedy się rozmawia z tą osobą, która przyjeżdża do
tysiąc kilometrów
jedzie i ja mówię no to i co? Wypijemy kawę, to proszę ciebie do domu. No ale ja
chcę pracować. Ale to jest temat. Jako pierwszy temat
wychodzi.
Bo nie mówiliśmy, że ty mieszkasz za granicą.
Tak. Bremen mieszkam, tak. Trójkąt Bermudzki, Hamburg, Bremen, Hanower.
Także. Także to są...
Ale przyjeżdżasz i robisz warsztaty.
Tak, przyjeżdżam. Teraz jestem we Fromborku właśnie. Warsztaty zaczynamy w piątek do
niedzieli. Mój
wytrych ulubiony. Wytrych do nieba.
Tak się warsztaty nazywają. O, to tak dodaję, żeby połączyć kropki. Chyba Agnieszka
była tutaj. Kiwa tak
macha tak, żeby była tak, tak, tak. Rozmawialiśmy.
Duchowi kamikadze, jak nas nazywasz. Cześć, cześć.
Cześć, cześć. Ja mogę. Ja mogę polecić i mogę tak od siebie. Tutaj tak się wychylę i
powiem od
siebie jeśli, jeśli dobrze, tak jakby rozumiem. No to nigdzie indziej takiej formuły
i tego pakietu
wiedzy się nie dostanie, tak? Bo to jest twój autorski.
Tak, to jest mój autorski program. Tak. Ale tak, ale to nie jest program nauki LBL.
To
jest program prowadzenia klienta przez traumę na tym etapie życia, na te tematy,
które teraz aktualnie
wychodzą i szukanie źródła w poprzednim wcieleniu. I jak są pytania, a zawsze są
pytania, to
wchodzimy do świata duchowego. Nie robimy tych różnych innych spotkań i eksploracji
tych innych przestrzeni, które robimy w LBL.
Czyli ja jak byłem, to ja bym to nazwał, że to było takie po prostu. To nie było
skupione na tym, żeby każdy
doświadczył wszystkich tych tak jakby całej tej pełnej regresji, tylko wybrane osoby
wylosowały i
doświadczyły i miały regresję, ale wszyscy tak jakby przechodzili oglądając ten
proces i dodatkową wiedzę
zyskując, bo ja to tak postrzegam w sensie, czyli nie. Bo z kolei wchodząc w proces
nie zastanawiamy się nad tym.
Czyli ty prowadzisz, robisz doświadczenie. Celem jest tak jakby uwolnienie. A tutaj
było celem było
pokazanie, jak te rzeczy działają. Tak? Takie zrozumienie większe, tak?
To zrozumienie, zrozumienie siebie samego, jak i co się dzieje w moim życiu i
dlaczego się w moim życiu tak dzieje. I wewnętrzna gotowość na odpuszczenie,
uwolnienie, wybaczenie to jest, to
jest, to jest najważniejsze. To jest najważniejsze w życiu, żeby było mi lżej, żebym
tamta przeszłość. Jak ja trzymam ten
żal w sobie, to trzymam wszystko na plecach. Ten plecak z tymi kamieniami i się
uginam i krzyż mnie boli i kolana bolą i
plecy bolą. Wszystko boli i głowa boli, kark boli, wszystko boli, ale trzymam, bo to
moje i tam jeszcze rzucam wszystkim do
tyłu. I chodzi o to, żeby krok po kroku to odpuszczać, bo przecież tego już nie ma,
tylko żal jest w nas. Żal,
cierpienie, a chcemy, żeby było nam lepiej. Nie, ale tego nie odpuszczę. I
uświadomienie sobie i ja myślę, że to na
wytrychu nam się, wytrych to jest skrót oczywiście nie, na tym naszym wytrychu do
nieba, na tych warsztatach
częściowo udaje się, bo jak pracujemy z tymi rodzicami, to to jest płacz i
zgrzytanie zębów. Ale ludzie przechodzą ten proces i to
jest wspaniałe. To jest cudowne po prostu.
Dla mnie niesamowite było, jak była jedna osoba, która przyszła dosłownie z ulicy.
Nic nie wiedziała o Newtonie. Wylosowała,
wylosowała chyba tą drugą z, była od łona matki do powszechnego przelewu.
Tak, tak.
Chyba drugą wtedy wylosowała. To była kobieta i to było. Po pierwsze to było w
punkt, po drugie miała niesamowitą, tak jakby
to doświadczenie miała pełne, tak jakby. No to byłem zaskoczony, tak jakby. Czyli,
czyli z
drugiej strony, bo często się spotyka. Udowodnij mi właśnie tak. Ktoś udowodni.
Tak.
Ale to potwierdza, że tak jakby. No to jak nie ma przekonań, to u nas też,
tak jakby w przestrzeni Monroowej się zdarza, że ktoś nie ma doświadczeń,
przychodzi, słucha nagrania i nagle ma wyjście z ciała.
Tak? Kwestia tak jakby braku tych blokad.
Mnie ostatnio powiedziano, bo miałam takie spotkanie z takim jednym medium w Bremen
właśnie i dostałam taką informację,
że mam. Ja tak próbuję tak. I jeszcze raz, i jeszcze raz, i jeszcze
raz. A może tędy, a może tamtędy, bo to naprawdę w tej głowie to tak się wszystko
tam człowiek myśli, jak do tego klienta przepchać tam,
żeby się gdzieś dostał, bo przecież zrobił tyle kilometrów i chce, chce bardzo
czasami bardziej umysłowo jak gdzieś
wewnętrznie, ale to nie szkodzi, jest, jest potrzeba jakaś taka. I powiedziano mi,
że mam nie tak długo tam, mam
skrócić ten proces takiego szukania przejścia do tego świata duchowego. Nie wiem,
czy mi się to uda. Obawiam się, że mi się to nie uda, że
będę dalej próbować, ile się da, aż ktoś tam się dobije gdzieś tam. Czy to otrzyma
jakąś informację.
Chyba, że przewodnik powie albo rada na dzisiaj wystarczy. Tak się zdarza.
No z regresji to jeszcze mogę się podzielić, jak tak osobom słuchającym też z
warsztatów temat.
A jak to jest? Jak się jest w tym transie i o co chodzi? Bo wszyscy mają jakieś
wyobrażenie.
Tak.
Nie wiem, nie czuć tego po prostu się tak jakby po prostu większe. Ja bym to
powiedział tak twój głos ma większe znaczenie. Jakoś tak po
prostu sprawcze, że on powoduje, że ja, że tak jakby jest narrację prowadzisz z
tego, co się dzieje i nic poza tym. Ja nie czuję
się w żaden sposób prowadzony czy coś, tylko po prostu to się dzieje. Ja pozwalam na
to i to się dzieje. A znowu z warsztatów anegdota
à propos skąd wiem, że jestem w transie to ten to pamiętam. Mi się to bardzo podoba,
że prosisz, żeby ktoś
trzymał rękę przed sobą przez jakiś czas. Tak?
Tak.
W jakimś czasie. Czy zdajesz sobie sprawę, że trzymasz rękę przed sobą wyciągniętą w
transie tak jakby no, można
długo trzymać, tak? I tak samo, i tak samo od razu skrócę. Jeśli ktoś ma takie
pytania, to, to toalety też się idzie w
transie.
Tak.
To nie przeszkadza.
Nie. Po kilka razy. Tak jak wejdę w słowo jak przed egzaminem, to ja wtedy
wiem, że ważna, ważna rzecz będzie się działa. Jakieś ważne spotkanie. Z reguły
przed spotkaniem z radą starszych co druga osoba musi tą
kropelkę spuścić i aha, no to będzie się teraz działo. To znaczy, że idziemy dalej.
Bardzo dobry znak, nieobowiązkowa.
Powiedziałbym. To już jest podobne do doświadczeń, jakie mamy, pracując
indywidualnie
ze świadomością, używając chociażby technik Instytutu Monroe'a. Często są takie
wyobrażenia, że to nas
gdzieś porwie. Nie wiadomo, nie wiadomo gdzie. To jest takie normalne. Bardzo często
jest takie normalne, że nie zdajemy sobie sprawy,
że właśnie odbywamy jakąś tam podróż. Pojawiają się wyobrażenia, pojawiają się
pewne myśli i można by było przysiąść, przysiąść po takim doświadczeniu, że no po
prostu leżałem
sobie tylko. Ja pamiętam, że ja się położyłem i odczułem. To było niesamowite, bo ja
czułem, że mi,
że będzie mi drętwiały plecy i jest coś takiego. Czasami czujemy, że na pewno za
chwilę tak jakby jakiś skurcz czy coś. I miałem coś
takiego i to zniknęło.
Tak, tak.
Bo na płaskim leżałem. I to tak.
Tak. No ale to Twoje wylosowanie było też niesamowite, nie?
Tak. Tym bardziej że manifestowaliśmy z koleżanką wcześniej i pierwsze dwa
manifestowali. Dawaj, użyjemy z Instytutu
metod. Zaraz zobaczymy. A później odpuściliśmy.
Tak, tak.
I faktycznie. No i faktycznie nim sporo wniosło. No tak, takie się pojawiły różne
ciekawe tematy, tak.
Nie, no to jest, to jest po prostu to nie jest to, że ja prowadzę, tylko jest takie
to zainteresowanie grupy
i tworzy tak fajną energię, że, że po prostu się dzieje. No grupa
jest niesamowita, każda grupa jedna, która, która była w tej chwili jest trzynasty
wytrych, na jesieni będzie
czternasty i nie wiem, czy w przyszłym roku przez to, że będę prowadziła tą szkołę,
nie zrobię przerwy z tymi wytrychami, ale to jeszcze
zobaczę, jak to będzie wyglądało. Ale, ale każda grupa była niesamowita,
każda grupa była niesamowita. To jest. No nie mam
słów uznania dla, dla uczestników. No to no nie umiem tego wyrazić słowem, bo no
właśnie brakuje słów, żeby to
wyrazić. No to jestMamy na WhatsAppie się kontaktujemy ze wszystkimi. Jedne grupy
troszkę zwolniły, inne jeszcze są bardziej
intensywne. Wspierają się nawzajem, odwiedzają te osoby, umawiają się gdzieś tam, no
medytują dla siebie nawzajem, bo potrzebują pomocy, wsparcia. No coś wspaniałego,
coś wspaniałego.
Jest takie zjawisko, że może nie zawsze i nie wszędzie, ale zazwyczaj właśnie
właściwe osoby do
właściwej grupy trafiają. I to u Pawła właśnie też bardzo widać, że tak jakby
naprawdę bardzo różni ludzie z różnych,
z różnym doświadczeniem, z różnymi typami osobowości, ale jakoś tak dopasowani
właśnie. Jak jest
grupa, to często tak jakby, a jak bardzo nie pasują, to chyba szybko odpadają. Tak
po prostu i tyle. Ale, ale zazwyczaj większość właśnie jest dopasowana. Nie?
To już się odbywa na etapie zapisów, kiedy ludzie się zgłaszają, a potem nagle
rezygnują.
Tak, tak. Tak, tak, tak. Teraz właśnie. Ponieważ terminy mam bardzo odległe,
to dzięki pandemii takie jest szalenie duże zainteresowanie. Terminy są dopiero od
września.
Ale, ale jak te osoby, które na przykład w listopadzie się zapisały, czy w grudniu
na teraz, na kwiecień czy na maj
i potem zgłaszają się, że właściwie to ja już teraz nie potrzebuję sesji, bo tyle
się w moim życiu zdarzyło.
Bo to jest jakby takie już samo zainteresowanie się sesją, to jest takie otwarcie
się
i wtedy wszechświat może działać i działa. Jeżeli dopuszczamy to do siebie, nie?
Ja to bym zrobił jeszcze pełną. Ciekaw jestem.
No też bym była ciekawa. To musimy się kiedyś umówić. Koniecznie.
Skoro tak, skoro mówimy o sesji, to może wróćmy do tych traum. Ja bym jeszcze
poruszył. Dobra
traumy, ale też bym poruszył. Niekoniecznie teraz, tylko to powiem. Temat szkoły.
Okej.
Bo zaczęliśmy troszeczkę o tych traumach. Może coś więcej powiesz, w jaki sposób to
się odbywa? W jaki
sposób te traumy w trakcie sesji są identyfikowane, jak uwalniane? Jak?
Jak się z tym pracuje, żeby. No, żeby uzyskać jakiś taki
efekt terapeutyczny na koniec. Ile to trwa w ogóle też, bo pewnie nie
zawsze się udaje takie traumy uwolnić od razu w jednej sesji.
Nie no, oczywiście, że nie. Klienci dostają do odrobienia zadania domowe i
mają swoje pytania, które przygotowują dla siebie i mają również listę ważnych osób
w swoim życiu. Czy te osoby odeszły, czy
żyją, to nie ma znaczenia. Na poziomie duszy nie ma to znaczenia, bo tam
kontaktujemy się ze świadomością duszy.
I rozmowę wstępną zaczynamy od biografii. Czyli ja pytam się: to proszę mi
powiedzieć, jak wyglądało dzieciństwo, jak wyglądało życie w domu i tak dalej. I
czasami już przy drugim zdaniu,
kiedy dokładnie obserwujesz klienta, nie tak, że wpatrujesz mu się w oczy, w buzię,
co on tam. Tylko ten dystans
musisz zachować, ale obserwujesz i nagle widzisz zmiany. Ja od razu w tym momencie
mówię:
czy jest pan gotowy do pracy? No jak to? Przecież przyjechałem tu. To jestem gotowy.
Nie zawsze, bo jak podaję taki,
takie do wypełnienia na moich oświadczeniach jest procentowo od zero, od jednego do
stu i podaje mi siedemdziesiąt
procent to trzydzieści procent tego lęku, czyli tego zabezpieczenia. Gdzieś tam ta
furtka musi być otwarta. Ja sobie zrobię czmych, czmych. To
wtedy. To wtedy ja mówię no tak, ale tu pan napisał siedemdziesiąt, a nie sto. Czyli
pytam się, czy jest pan gotowy do pracy.
I wtedy zadaję pytanie i mówię: proszę zamknąć oczy. Zadaję pytanie raz, dwa, trzy.
Kiedy się to wydarzyło?
Konkretnie do jakiegoś tematu, który się w jego życiu powtarza i pojawia. I ja, i
proszę, żeby opisywał tą
wizję, to wspomnienie, tą emocję, która wtedy się pojawiła. I tu pracujemy z reguły,
w tym momencie pracujemy z wewnętrznym
dzieckiem i zajmujemy się tym wewnętrznym dzieckiem. Oferujemy mu wsparcie,
nie wyciągamy go na siłę, gdzieś tam schowany jest w kącie, tylko cierpliwie, z
miłością.
Dajemy temu dziecku poczucie bezpieczeństwa, czyli jakby otaczamy go, odgradzamy go
powiedzmy sobie od mamy czy od taty,
czy od dziadka, wujków, pociotek i tak dalej, żeby ono mogło się do nas zbliżyć,
nie? I
wtedy bierzemy to dziecko w opiekę do siebie samego i jako dorosła osoba zwracamy
się
jakby do tego mojego mniejszego ja, dziecięcego ja czy młodzieżowego ja. I
rozmawiamy z nim, że sobie
dało radę, że teraz zobacz, teraz masz tyle i tyle lat. Osiągnąłeś w życiu to, i
tamto, i owo, a teraz jestem tu przy tobie, że
nie jesteś sam. I odwracamy się do tej mamy, do taty czy tam kogokolwiek innego i
mówimy
to, co w tej chwili trudno mi powiedzieć, ale te zdania przychodzą same, w
zależności od tego, jaka sytuacja się pojawia. I
wtedy zajmujemy. Dziecko przeżywa wszystko na sto procent i kiedy te emocje
pojawiają się w naszym życiu
dorosłym, to one też są na sto procent.I dlatego to jest takie ciężkie, jeżeli
dziecko wtedy zostało zranione,
odrzucone, zostawione. Ono nie jest świadome tego, dlaczego ta mama mnie tu
zostawiła samą w domu, a mama
musiała pójść do pracy, czy musiała gdzieś coś załatwić. Ale dziecko tego nie
rozumie. W związku z tym tłumaczymy to dziecku i tłumaczymy to mamie.
I wtedy te, ta przestrzeń wypełnia się zrozumieniem, bo zostało to wytłumaczone,
a dziecku proponujemy wyjście z tej sytuacji. Pytamy się, co chcesz teraz zrobić, co
byś chciała czy zjeść, czy pójść na
spacer, czy na karuzelę, czy cokolwiek. I bierzemy to dziecko z tamtej sytuacji
wizualnie, mentalnie oczywiście
i idziemy gdzieś indziej. Tam, gdzie dziecko chce iść na spacer albo chce być
przytulone, albo chce pójść na lizaka czy lody. Miałam
taką klientkę, którą koniecznie na lody chciałam zaprosić z tym dzieckiem. A ona
mówi: nie, ja chcę, bym sobie mama przytuliła. Także tu
muszę też sama uważać z moich wizji wyjść po prostu i bardziej skoncentrować się na
tym, co się dzieje u
klienta, nie?
Mhm.
I później, kiedy już ci klienci są w domu, niezależnie od tego, czy to było
przytulanie, czy cokolwiek innego karuzela,
proponuję, żeby oni to zrealizowali w życiu dorosłym. Bardzo często chodzą na te
lizaki i na te lody,
rzadziej na karuzelę albo do wesołego miasteczka. Kiedyś jedna klientka przyjechała
do Verden. U nas niedaleko
Bremy jest takie, jest takie wesołe miasteczko, jedno z chyba największych w
Niemczech. Cały dzień tam spędziła ze
swoją małą dziewczynką i to było wspaniałe. Wychulała się za całe życie z tym swoim
wewnętrznym dzieckiem.
I wtedy idziemy na te lody, to ja mówię tak jak ktoś sześćdziesięciolatek przychodzi
i mówi tak: stałem przed tymi lodami i nie wiedziałem, jakie wybrać.
No ale sześćdziesiąt lat temu to nie było takiego wyboru jak teraz. W związku z tym
proponuję, mówię, to zaproponuj takiego loda,
jakiego zna jedną gałkę dla tego swojego małego, a drugą gałkę dla siebie i tak
sobie tymi lodami się nakarm,
żeby to, żeby to wewnętrzne dziecko wiedziało: aha, ja nie jestem teraz sam. To jest
prosta metoda, a działa cuda po prostu.
Ten temat się też mocno łączy z tym, że z iluzją czasu. Bo tak naprawdę-
Tak.
My to postrzegamy z perspektywy czasu, a w tym to po prostu jest.
Tak.
Jest teraz. Wszystko jest teraz, czyli te wszystkie traumy są teraz.
Tak.
Warto tak jakby tutaj to poruszyć, że to nie jest tak, że to za nami jest.
Nie.
W sensie czas to jest pewna reprezentacja, natomiast to jest w nas.
Tak, absolutnie, absolutnie.
Jak to wygląda z perspektywy innych wcieleń? Bo tutaj mówiliśmy o wewnętrznym
dziecku.
Czy w przypadku, powiedzmy, traumy ciągnącej się z poprzednich wcieleń, to też jest
praca wówczas z wewnętrznym dzieckiem tamtejszym, czy, czy to inaczej wygląda?
Nie, to inaczej wygląda, bo w regresji wchodzimy do poprzedniego wcielenia, które
tematycznie
połączone jest z aktualnym, ale na ten moment, bo za miesiąc, za rok, za pięć lat
będzie
inaczej. Na ten moment i pojawia się, i wchodzimy do tego poprzedniego wcielenia i
nie wcho-- czasami pokazuje się jakaś sytuacja.
Ktoś na przykład boi się wody albo ognia, albo czegoś i od razu się ta sytuacja
pokazuje. Ale ten świat duchowy
przygotowuje taką scenę bardzo, tak bardzo delikatnie wprowadza jakby. Czyli
zaczynamy od, od tego, w jakiej sytuacji się klient zobaczył w tym poprzednim
wcieleniu czy poczuł. Wchodzimy do miejsca, gdzie mieszkał, jak na życie zarabiał i
przechodzimy do ważnej sceny jednej, drugiej, trzeciej i przechodzimy do ostatniego
dnia
życia w tamtym wcieleniu. Sprawdzamy, jakie postulaty sobie przed opuszczeniem ciała
wbił do głowy, nie? Że
życie jest ciężkie na przykład, nie? I całe, a teraz też jest ciężkie życie, no bo
żyjemy z tamtym hasłem, nie?
Mhm.
I wtedy uwalniamy to i wtedy z tym pracujemy. I później, kiedy dusza opuszcza tamto
wcielenie, tu podkreślam tamto
wcielenie, bo nie mówię, że teraz jest ostatni dzień życia w tamtym wcieleniu.
Zawsze dodajemy to jest
ważne i analizujemy tamto wcielenie. To klient sobie sam kojarzy
automatycznie. Aha, a to wtedy się wydarzyło. Aha, to ja dlatego teraz tak mam. Aha,
to było tam, a to jest teraz.
I to jest właśnie uświadomienie sobie tej sytuacji. To jest spojrzenie na swoje
własne życie nie z poziomu umysłu, ja
to mówię, tylko z poziomu duszy, nie? Czyli ta przestrzeń, którą spostrzegałem i te
wszystkie
powiązania czy te wszystkie niuanse. One są tak wyraźne, że wtedy, kiedy umysł
jest w tym zmienionym stanie świadomości, czyli w hipnozie, ten frontalny kortex nie
pracuje, czyli nie analizuje teraz to, to, to i
tak dalej, tylko te myśli są takie osłabione i ta inna przestrzeń pozwala nam
spostrzegać i porównywać to, co
było wtedy i co jest. Aha, to teraz nie oceniamy tego, tylko porównujemy. Czasami
zdarza się, że kilka wcieleń
jest pokazywanych, jakieś sytuacje się powtarzają.A, a teraz, a to, a to była, a
wtedy to ja popełniłam samobójstwo, a teraz to już nie.
Teraz to jestem w psychiatryku. Aha, a teraz to już jestem, jestem jakąś guwernantką
albo nie? Czyli
pokazuje jakby proces uwalniania pewnych tematów. I to jest uzdrawianie w poprzednim
wcieleniu,
dzięki inkarna- obserwacji inkarnacji, nie?
Mhm. No ten proces z tego, co słyszę, jest niezwykle podobny do tego, co robimy też
technikami Monroe. Zresztą no czego oczekiwać? Tylko że tutaj ty jesteś tą osobą,
taką prowadzącą.
Kontrolujesz jakby z zewnątrz przebieg całości. Natomiast w tych technikach
Instytutu Monroe'a robimy to indywidualnie, sami. Czasem zdarza się, że po prostu no
można być, poczuć się zagubionym w tym sensie, że no, nie bardzo wiadomo, co dalej
zrobić, tak? Tutaj jako
ty, jako osoba prowadząca możesz coś zasugerować, w jakimś kierunku
poprowadzić. Nie mówię, że tego nie ma też przy pracy indywidualnej, bo zawsze można
poprosić o pomoc
przewodników, pomocników, istoty, które zainspirują. Natomiast no z praktyki
wiem, że no, kiedy jest się samemu i staje się w obliczu jakiejś takiej
traumatycznej sytuacji z
poprzednich wcieleń, to po prostu można poczuć się zagubionym i zapomnieć o tym, że
jest ta pomoc cały czas na wyciągnięcie
ręki.
Ja nic nie sugeruję. To, na co chciałam zwrócić uwagę. Klient dostaje indukcje czy
sugestie sam dla siebie, że może sam zadawać pytania albo sam odwiedzać miejsca,
jakie
chce, bo mogą się tematy pojawić, których wcześniej nie omawialiśmy, nie? Bo
frontalny kortex to sobie ułoży jakiś plan i
według tego planu będziemy działać. No to tak nie jest. Ja idę za tym, co mi klient
mówi.
Mhm. Zresztą przed robi się notatki, tak?
Tak.
Więc ty wiesz, na czym zależy. Tak. Tutaj nie miałem na myśli tego, że idziesz
według jakiegoś planu.
No plan jest, plan jest. Ta linia czasu, po której się poruszamy, jest. Ale ona
jest, ona jest tak luźna, że-
Tak, tak.
Nie? No.
Bardziej miałem na myśli to, że właśnie jakby będąc poza tym wydarzeniem, w którym
uczestniczy klient
bezpośrednio on sam z całym sobą, możesz, powiedzmy, zadać jakieś pytanie czy
coś, nie wiem, podążyć za tym, co mówi.
Ja cały czas za tym podążam, bo to są moje drogowskazy i tylko ja je poszerzam. Co
widzisz, co czujesz,
gdzie jesteś, jak to odbierasz, co się pojawia, jaka myśl ci przechodzi przez głowę.
Bo to są wszystko
informacje, które dusza mu przekazuje różnym kanałem, w zależności od tego,
jaki, jak, jak ta informacja, jaką ma frekwencję, to takim kanałem dusza przekazuje
tą
informację. Czyli czuje albo widzi, albo słyszy, albo smakuje. Czyli całe, całe te
pięć naszych zmysłów jest
aktywowanych. A jeszcze jest wiele innych kanałów, nie?
Tak.
I to jest, i to jest to. Klient idzie za tym, co ja mówię, a ja idę za tym, co
klient mi przekazuje.
Dla mnie jest każde słowo jest dla mnie ważne. Każde jedno słowo. A później klient
mówi: "A bo wie pani co, było tam takie". Ja mówię: "A czego
pan tego mi nie powiedział teraz?" To już jest musztarda po obiedzie, nie?
Ja muszę to przytoczyć, bo ja się śmieję do dzisiaj z tego, że ten był, był moment,
gdzie, gdzie miał być portal, czarna kulka i coś
mi lata przed nosem. I ty mówisz: "No i co widzisz?" A ja mówię, a ja tak: "Nic". I
tak coś, coś, coś. Ja tak:
"Kurde, co? O co chodzi w ogóle?" No i tak parę razy zapytałaś i w końcu właśnie
przeskoczyłaś etap. Później, później się dowiedziałem, że to
właśnie ta czarna kulka latała przed nosem. Tak. I najmocniej
pamiętam, jak w trakcie regresji powiedziałaś: "A teraz odwróć się w lewo i popatrz
na siebie w lustrze". Ja mam
wrażenie, jakbym się tak z pół godziny gapił i po prostu tak.
Wow.
No. Do teraz mam to utrwalone.
Tak, tak. Też to widzę. Też to widzę, tak.
Jak ktoś ma możliwość to polecam, tylko polecam przygotować się, poćwiczyć właśnie
te tak jakby wchodzenie w jakieś takie stany medytacyjne i-
Poćwiczyć zaufanie.
No to, to, to się łączy w ogóle tak jakby popróbować, tak jakby. Ja tak bardzo
ogólnie mówię, właśnie,
właśnie po to, żeby nikogo nie szykować, żeby nikt nie stawiał sobie poprzeczki za
wysoko. Generalnie chodzi o to, żeby poćwiczyć tak
jakby z takim medytowaniem. My mamy tutaj właśnie te technologie dźwiękowe, trzeba z
technologiami
dźwiękowymi. Są jakieś oddechy. Jest tego sporo, czyli tak jakby trzeba sobie
wybrać, ale wchodzenie w te
stany. Ja mogę pokazać. Mamy też w aplikacji z Instytutu ten, mamy
medytację Child Within, gdzie udajemy się do wewnętrznego dziecka. Robiłem
I powiem szczerze akurat potrzebowałem wtedy chyba tego, bo zaskoczony byłem, bo
patrzę, a tam na plaży, bo to jest przez jaskinię się przechodzi
na plażę.
Aha, fajnie.
Ja patrzę, no kurde, ja tam siedzę.
A jest po polsku albo po niemiecku?
Będzie, będzie. Na razie jest po angielsku. No jest w wersji premium, czyli trzeba
tak jakby
subskrypcję kupić, ale to raczej powinno być przystępne dla większości cenowo.
Yy, będzie. To nie jest dużo trzysta pięćdziesiąt złotych chyba rocznie. Tego to.
Albo można chyba miesięcznie już
płacić teraz też. Tak, tak, ale wychodzi mniej więcej coś koło tego. No.
Ale można sobie samemu też takie nagranie zrobić.
Znaczy warto pamiętać, że ta technologia bardzo dużo kosztuje, dużo osób w tym
uczestniczyło.
Tak, tak, bo wy macie to wynawla. To jest tak, to jest.
Ja tylko tak mówię, bo czasami się spotykamy z tym, że ktoś mówi, że to wszystko za
darmo. Nie, mówię no.
Nie, nie, nie.
Nie trzeba tą ścieżką iść. Tutaj jest akurat taka ścieżka, jaka jest i ci ludzie
dalej siedzą tam i badają i
odpowiadają za tą technologię, więc.
Tak, tak, tak. Absolutnie, absolutnie.
No i tak. A może ktoś ma jakieś pytanie w ogóle?
No właśnie. To znaczy ja bym chciała dodać coś od siebie. Jak mówiłeś
Dominik o medytacji i tak dalej, to, to ja bym powiedziała, że odpuścić oczekiwanie
i
nastawienie.
Tak.
Ponieważ możemy trafić na życie, które będzie kompletnie no nie po, nie po,
po trasie nazywali syrenką, więc.
Tak.
Więc można trafić na coś, co, co zupełnie będzie. Ojej, czy to rzeczywiście było
naprawdę? Ale ma się
wewnętrzne przekonanie, no że tak, że sobie tego nie wymyśliłam. Ale też można
trafić na życie, które będzie całkowicie zwyczajne.
Tak.
Całkowicie zwyczajne. I żeby, żeby wtedy nie być rozczarowanym.
Tak. Super.
To jest też ważne.
A jak ktoś chce emocje, to z kolei na kursie Timeline w Instytucie pełnym
tygodniowym
uczymy się metody właśnie przemieszczania się świadomie w różne miejsca i wyrażamy
intencje. To tam
właśnie jest ostrzeżenie, żeby sobie nie życzyć traumatycznych śmierci, bo należy
pamiętać,
że mamy za nami średniowiecze.
Tak.
To jest, to jest raz, że naprawdę zdarzyło się komuś, że trzeba było mu pomagać po
doświadczeniu
tego.
Tak.
Wyraził sobie intencję, a doświadczył śmierci takiej właśnie, która miała być karą.
Było jeszcze jakieś ostrzeżenie. No a ciekawostka jest taka, że sobie można wybrać
intencję, wyrazić życia w innym systemie.
Tak, tak tak tak tak.
Jako alien czy ET.
Spotkałam się z klientami, którzy z różnych planet byli również na planetach
wodnych, gdzie byli stworzeniami
wodnymi, nie?
Elon ma doświadczenie. Elon Musk podobno ma doświadczenie z innego systemu.
Bardzo podobny wygląd do takiego też swoim działaniem i umysłem jest niewykluczone.
Steve Jobs też podobno
miał jakieś tam takie inne doświadczenia. Z moją wiedzą też możliwe. Są klienci,
którzy, bo miałam
takie osoby, które z innych planet przyszli na Ziemię, żeby doświadczać
emocjonalności, ponieważ
tak się stechnicyzowali, że no wykastrowali jakby te
Mhm.
I, i ta osoba no niesamowite miała przeżycia i przesyłała takie
energetyczne dyski. Jej powiedzieli no ale przecież zdecydowałaś się na to wszystko.
Przecież to i cały czas, cały czas tą sesję jej
przypominali, że przecież ona zdecydowała się, żeby tu zejść na ziemię i to wszystko
doświadczać. I te dyski im wysyłała i te
dyski. Następny dysk poszedł i następny dysk poszedł. Czyli no, no energetyczne te
dyski. No bo jak
nie fizyczne nie, ale, ale te informacje były takie skompaktowane w te dyski i
ona, i ona przesyłała, ale no życie miała tak usłane takimi emocjami, że to jest. No
faktycznie wzięła sobie
niesamowite zadanie.
Ciekawostek to od nas z rady z councila, o którym Paweł wspominał na początku jedna
osoba odeszła na
studia magisterskie z ET. Jest szkoła, która jest certyfikowana w Stanach
już, żeby uczyć właśnie różnych tematów z tym związanych. Ja miałem kurczę, ciekawe
jaki
tam jest zakres. Się interesowałem, ale bo zapomnę.
No nie zapominaj.
Znowu troszeczkę wtrącę, ale taka ciekawostka, że w tej chwili się zbliżamy. Ma być
ten open kontakt, mają
się ET pojawić w dwa tysiące dwudziestym siódmym. Zobaczymy jak to będzie, bo to też
zobaczymy. Ale taka ciekawostka przy tym,
że granice robią się cieńsze, cieńsze w sensieET, czyli obce cywilizacje. Oni mają
inne
wibracje i tak dalej. I przy tym wszystkim towarzyszą zmniejszenie granic, czyli
będzie wiele rzeczy będzie
łatwiejszych. Już w tej chwili powinniśmy doświadczać też przyśpieszenia
manifestacji. To taka ciekawostka. Ogólnie
rzucam hasło.
Wszystkie, wszystkie nasze zmysły transformują frekwencje, czyli tak
naprawdę to podczerwień czy te inne frekwencje. Czyli
będziemy i widzieć więcej, i słyszeć więcej i też wyczuwać więcej, nie? Także to
jest.
No to już się dzieje, to już się dzieje. To już u wielu osób to jest i wielu. Wiele
osób sobie z tym nie radzi, bo nie wie, co się z nimi dzieje. Nagle są
wrażliwi, nagle rozpakują się nie wiadomo dlaczego. Coś im się, coś jest miłe do
nich i łzy w oczach stają i nie wiedzą co to jest grane.
Ale to jest właśnie ten odbiór.
Miałem takiego uczestnika na warsztatach, który nagle ni z tego, ni z owego
zaczął właśnie doświadczać różnych dodatkowych rzeczy. Widzieć, widzieć właśnie
obcych przedstawicieli obcych cywilizacji tutaj gdzieś czy statki, które się gdzieś
poruszają, czego inne osoby nie doświadczają. Natomiast on wcześniej, ponieważ nigdy
takimi rzeczami się nie
interesował, to czuł się zagubiony przez to, że nagle mu się ta percepcja bardzo
poszerzyła i zaczął zauważać jakieś rzeczy, których wcześniej nie było w jego
otoczeniu.
Właśnie ja też tak mam.
Właśnie wczoraj na wczorajszym spotkaniu Bashar, ta istota Bashar mówił, że to się
już dzieje open contact tylko na tej
płaszczyźnie, właśnie na innej płaszczyźnie, takiej właśnie. No mądro pracuje i-
Ja też to świadczę. Okej. Co ty tam robisz w tym łóżku?
Nie leżę.
Okej.
Jestem u was, u was w domku.
Okej. Posyłamy, posyłamy energię. Posyłamy-
Dziękuję.
Tak.
Ale ja też mam różne doświadczenia.
Tak. Ewa jest z nami w ogóle bardzo często na spotkaniach. Tak.
Tak.
Fajnie, fajnie, fajnie. Pozdrawiamy całym sercem.
Ja, ja też.
Trzymaj się Ewa.
Trzymaj się. Dziękuję.
Trzymaj się.
Pytanie jest jakieś czy zawsze w życiu-
Tak, właśnie.
Trafimy jest nasze. Czy może być to informacja z tak zwanej nadduszy? Ja bym
powiedział tak po basharowemu, to Bashar mówił, że możemy, że to jest w ogóle
częstotliwość i się możemy przełączać
i słyszeć. Czyli tych możliwości chyba jest kilka, tak? Ja bym powiedziała tak:
dostajemy to, co w tym momencie jest nam potrzebne.
Takie doświadczenie.
Takie doświadczenie czy taka informacja na ten moment. Oni tam, ja mówię, to oni tam
u góry,
no, oni mogą być obok nas, ale łatwiej to dociera do nas, jak mówimy u góry. Nie
opowiadają jakichś historii
niestworzonych bajek i opisują wszystko. Odtąd na tą informację taką masz pytanie,
taką masz
odpowiedź. Czy przybędę to nie ma czy. Bo to jest pytanie zamknięte, ponieważ dusza
doświadcza, dusza nie doświadcza, kiedy się dowie tak albo nie. A czy ja mogę wyjść
na ulicę? No możesz. Jak chcesz to wyjść na
ulicę.
Wiesz co, bardzo to przypomina rozmowę z tym z Basharem właśnie. Gdzie on właściwie,
właściwie jest właściwie konkrety cały czas daje. No.
Tak. Konkrety.
Ale jeszcze bym tutaj poruszył z tymi częstotliwościami tylko to, co mi przyszło do
głowy. Jedno to są częstotliwości, przełączanie się
między równoległymi rzeczywistościami, ale mamy też jeszcze z Monroe'a doświadczenie
z przestrzeni, a mianowicie William Buhlman od
wychodzenia z ciała właśnie mówił o poleceniu level up poziom do góry, że możemy się
przesuwać między
ciałami. To chyba między ciałami astralnymi, tak to się nazywa. I w jednej książce
opisywał, że ileś razy dał level up.
No i trafił w końcu, że jest pełnią kulum, która przetwarza nie wiadomo ile
informacji, jest pełnią kochaną w ogóle.
Tak.
I chyba na samą górę trafił właśnie.
Tak, bardzo możliwe. Ja czasami to rzadko. Są tacy klienci, którzy wchodzą gdzieś na
taki poziom
połączenia się ze źródłem, nazwijmy to swoim własnym. Zawsze idziemy do tego źródła,
z którego
pochodzimy i tam, i tam. Oni już nie mają żadnych pytań. To wszystko wie. I później
wychodzi z tej przestrzeni. Mówi:
a miałem tyle pytań, czemu ja nie dostałem odpowiedzi? Bo jak wchodzimy w tą
przestrzeń, ja wtedy mobilizuję. Zadawaj pytania, zadawaj pytania
dlaczego mi tak jest? Dlaczego leżę? Dlaczego siedzę? Dlaczego mi się to wydarzyło?
Co mam z tym zrobić? Jak mam z tym zrobić? Jak
mam z tego wyjść, a nie czy mogę, czy, czy, czy. Tego, tego nie ma. I wtedy,
jak jesteśmy w tej wysokiej wibracji, jesteśmy połączeni, no to mamy wszystko za
sobą. Nie ma tych pytań.
Czyli w sensie, że taką rotę, jak Paweł mówi, że też możemy dostać na dany temat,
tak jakby to była inna forma przekazu, która-
Absolutnie.
Na odpowiednie pytanie dostaniemy właściwie fragment jakiś.
Tak, tak. Dlaczego w życiu mi się tak dzieje? Dlaczego mam taką ułomność? Dlaczego
mam takie talenty?
Dlaczego tu leżę cały czas? Dlaczego muszę ciągle chodzić? Dlaczego jestem ADHD?
Dlaczego jestem depresyjny? Z czym to jest związane?
Gdzie leży to źródło tego wszystkiego? W jakim celu to mam? I kiedy patrzymy na to,
dostajemy odpowiedź z poziomu
duszy. To jest łatwiej to znieść, to wszystko, co mamy w sobie. Łatwiej nam
zrozumieć, dlaczego w moim
życiu tak, a nie inaczej się dzieje. Czasami dostajemy jakąś formę naszego życia,
żeby inne osoby mogły to
świadczyć. Opiekuńczości, współczucia, zrozumienia i tak dalej. Czasami no nie wiem,
jak
to określić, ale jakby poświęcamy się dla kogoś.
Umowy są tak.
Takie umowy mamy, nie? I to są, to są niesamowite doświadczenia z poziomu duszy.
Łącznie z doświadczeniami, że dziecko małe na przykład.
Tak, tak, tak, tak, tak.
Często pytania się pojawiają też o takie rzeczy. A jak to jest z duszą? No ta dusza
się zgodziła. Takie.
Tak, tak.
No to może właśnie skoro o tym mówimy, to może podzielisz się swoimi obserwacjami
na temat planowania. Planowania tego, na co się decydujemy i
dlaczego.
Jakieś ciekawe scenariusze.
Jakieś ciekawe scenariusze. Dlaczego się na określone rzeczy decydujemy?
Może podam taki przykład, bo przykład tej klientki jest w tej najnowszej książce z
Instytutu tej
zbiorowej. Sens działania czy sens doświadczenia, czy cel
doświadczenia. I, i ona się pytała, ile jeszcze wcieleń będzie
miała do zrealizowania, żeby się zrealizować jakby nie. No ludzie się pytają o takie
rzeczy.
Na warsztatach mówiłaś. My się dlaczegoś uśmiechamy.
Aha. No bo to jest niesamowite i bo rzadko, rzadko oni mówią ile. Kiedyś
klientowi pokazali, że naokoło przecież chciał zobaczyć wszystkie swoje wcielenia i
mówi tyle zdjęć mi się tu kręci naokoło. Nie wiem, po co te zdjęcia mi się tu
pokazują. To były jego wcielenia, nie? Aha, to moje wcielenia. No, no pokazali mu w
takiej formie. Chciał zobaczyć
wszystkie. No to zobaczył wszystkie na raz. Także piękna forma. Wracając do tej
klientki. Ona młoda
dziewczyna i powiedzieli jej, że właściwie do tego momentu, teraz jak tu przyszła na
sesję, to
ma swój plan na to wcielenie zrealizowane. Plan zrealizowany to będzie miała jeszcze
sto
wcieleń. Ale jak zrealizuje to, co sobie jeszcze wymyśliła, że będzie to robiła
tamto tu i tam i wszystko
razem, to jeszcze trzy wcielenia. Także my sami wybieramy, ile doświadczamy. I teraz
korespondowałam z nią, bo oczywiście napisałam, jak to było w tej Barcelonie, na
naszym kongresie, drugim
Kongresie Newtonowskim. I, i ta książka była prezentowana i to piękne spotkanie
było. No i pytam się, jak to wyglądało u niej później, po, po tym, po tylu latach,
bo to kupę
lat temu było. I mi odpisuje, że po sesji to jej się tak rozsypało wszystko i się
tak
pozmieniało wszystko, że to parę miesięcy trwało, zanim się ustabilizowała, ale to
spowodowało u niej zupełnie
inny porządek życia. I to było niesamowite, bo ona po tej sesji była świadoma
tego, że takie rzeczy mogą się dziać i ona zupełnie inaczej do tego potem podeszła.
Ona to potraktowała
właśnie z poziomu duszy jako doświadczenie, jak sobie z tym, z tamtym czy z innym
radzić.
Niesamowite, niesamowite. Pięknie to opisała.
To na warsztatach opowiadałaś, że ile mi jeszcze zostało wcieleń? No jeszcze tam
kilkaset. A takich ciężkich? A to pięć.
Z tym to od razu nasuwa się takie pytanie, bo myślę, że wiele osób
podąży tą ścieżką. To jak się ma karma do tego?
Wiesz, że karma wraca, nie?
Mhm.
Ale temat.
Ja nie będę tutaj jakby mojego punktu widzenia na
karmę przedstawiał. Natomiast no jak to wygląda z perspektywy właśnie
LBLu, tego twojego doświadczenia i tego, co przed chwilą zostało powiedziane albo
sto, albo trzy wcielenia. Tak?
Tak.
One kosztują odpuszczenie.
Wiele osób się zapyta no to jak? To gdzie karma?
A widzisz, a tu pracujemy z tym wybaczaniem, ze współczuciem, z bezwarunkową
miłością, z
uwalnianiem. I to jest nasza katorga tu na ziemi. Albo przez to przechodzimy, albo
odpuszczamy sobie i dajemy i idziemy sobie na szagi, nie?
Mhm.
Także to, to jest, to się wewnętrznie, to wewnętrznie wyczuwasz, czy-
Później masz takie wcielenie, że ci jest naprawdę ciężko i odkrywasz, że tyle razy
już właśnie nie podejmowało się tej pracy,
że teraz to już kurde sobie samemu zaplanowałaś czy zaplanowałeś takie
doświadczenie, że teraz to nie uciekniesz.
Tak, tak, tak i uciekamy, niestety. Uciekamy i uciekamy.
Będzie coraz ciężej.
I będzie coraz ciężej. I, i ja też się pytam, czemu tak musi być? Albo jak klient
przyjeżdża na sesję i blokuje się cały czas, no to już proszę ich tam wszystkich po
kolei przewodników i rady. No przecież przyjechał, no już
dajcie mu coś, jakąś informację, żeby, żeby coś mu się tam otworzyło w środku, nie?
Żeby coś dotarło, żeby coś przeżył, żeby coś
dowiedział się i tak dalej, nie? Także ja tam z nimi dyskutuję czasami bardzo
często, a oni rozmawiają. Pani Iwono, klient mówi: pani
Iwono, a oni śmieją się i mówią znowu pani z tymi swoimi pytaniami. No bo ja tam
na tym, na tym w czasie tej hipnozy w sumie bardzo dużo mówię, prowadząc,
naprowadzając, jakby
dając możliwość spojrzenia w tym kierunku, w tamtym, w innym, z góry na dół, w lewo,
w prawo i tak dalej. Bo w hipnozie nie jest tak, że ja mogę komuś coś do głowy wbić.
Nie ma czegoś takiego, to tylko
na filmach jest, ale, ale jest taka jakby uzależnienie od tego, gdzie się
poprowadzi.
Czyli moim zadaniem jest jakby takie prowadzenie gdzieś tam, ale z takim wachlarzem
możliwości, żeby ten
klient mógł sam wybrać, poczuć różnymi kanałami, co się dzieje. I
wracając do pytania gdzie tam, jak sobie planujemy i co z tą karmą?
Planujemy sobie zadośćuczynienie jakby. Czyli jeżeli ktoś w poprzednim wcieleniu, a
do
końca wieczności nie wybaczy ci, to ja pamiętam, że ja się obraziłam na Boga, bo
zostałam zastrzelona jako młody żołnierz,
niewinnie i coś tam na Boga nagadałam. No migreny miałam przez czterdzieści lat, bo
zostałam rozstrzelana i to parę
razy mi się zdarzyło w prawą część głowy i no chyba uwalniłam już tą migrenę. Ale,
ale uświadomienie sobie, praca z tym pozwala i pomaga. Czyli jak wchodzimy do
poprzedniego wcielenia i jesteśmy
gotowi zobaczyć sobie to najgorsze, jesteśmy gotowi. Jak nie jesteśmy gotowi, to nie
pokażą
za chiny ludowe. Jak jesteśmy gotowi. Ja ciągle to mówię jak jesteś gotowy,
to przejdziesz, to pójdziesz, to dowiesz się. Musisz mieć tą gotowość w środku na
sto procent albo na dwieście.
Jestem gotowy spojrzeć na to, że byłem inwizytorem i torturowałem kobiety. Gwałciłem
jako jakiś tam nie wiadomo kto.
Dzieci mordowałem, paliłem na stosie i byłem taki, bo tacy też byli. Ale to było
wtedy, a teraz z czym to jest związane? Czemu ja tutaj nie wiem, co robię w tym
wcieleniu? Dlaczego mi się w moim życiu tak
dzieje? Czemu ci ludzie się odwracają ode mnie? No może właśnie z tego powodu boją
się, że w tym życiu też im
dokopiesz albo ja nie wiem, co tam zrobisz, ale to już nie ma tej, tej, tej, tej,
tego
ogromu cierpienia co wtedy. Tylko takie echo jakby. Ale kiedy sobie to uświadomisz,
to się to uwalnia. I
to nie jest tak-
Tak było o tym. O wikingach, o wikingów, że przesiąknięty był tą energią i nawet
chcieli go resetować, ale
stwierdzili, że jednak tam jest jakiś unikat w tym, unikatowy wzorzec. I w końcu
dali mu słabe ciało. I on
cierpiał całe, całe życie cierpiał, aż w końcu trafił na regresję i zrozumiał, że to
słabe ciało było po to, żeby wyrównać, bo on za
bardzo pokochał to ciało Wikinga i tą całą-
No właśnie.
To ja tak zachęcam do książek też, bo to tam dużo jest odpowiedzi.
Tak, tak, tak, tak. Także, także tak wygląda to planowanie i to nazwijmy to
odpracowywanie tej karmy
jakby nie. I to nie musi być koniecznie z tą konkretną osobą, to może być z jakąś
inną osobą, bo w tamtym świecie
jesteśmy jednością, jesteśmy energetycznie połączeni. To tak jak farby się mieszają,
tak samo te energie się mieszają. To nie ma
tak odtąd dotąd one przechodzą jedna w drugą, nie?
No właśnie. Tu na ziemi jest chyba tylko i wyłącznie jedyne miejsce, gdzie
doświadczamy przeciwieństwa tego, co tam. To
pierwotnie miało być przeciwieństwo. Szkoła doświadczania przeciwieństwa nas i ego
pozwala nam się skupić.
Właśnie Baszar mówił, że jak maska pod wodą. Tak? Właśnie skupić się na tym
doświadczeniu. To właśnie przez ego tak jakby jesteśmy odłączeni, tak? A
na przykład Baszar, jak mówi, to on się komunikuje w ogóle z innymi. Tak po prostu
mentalnie jest połączony.
Tak, tak. A my też możemy. Tylko że my mamy nasze ograniczenia umysłowe.
Przez NVC można też to jak ktoś słucha, to taka ten, ciekawostka ze zwierzętami
można
i mamy nagrania w instytucie.
Tak, tak. Można, można.
Tylko dobra motywacja, bo ja się już złapałem na tym, że już się zabierałem za to,
po czym doszedłem do wniosku, że tylko po to, żeby
szpanować. To nie jest moje do zwierząt, tylko żeby tak jakby ludziom
przychodzić i mówić co zwierzaki.
To mówią, nie? A my słuchaj, są-
Mówię coś o motywacji
Z kotami, z królikami. Kiedyś tam nawet książka w Polsce była kupę lat temu wydana.
Pani mówiła, że te króliki,
czemu one ciągle tak wpadają pod te auta i tak na szybko. A bo im się podoba od razu
odwracać i potem następnym razem i następnym razem. No fajnie.
Albo z końmi, albo no z psami. No, no jest, jest taka możliwość, nie? Czyli my się
sami
naszym ograniczonym umysłem ograniczamy, bo tak jak mówiłam, ta wewnętrzna gotowość
i ta otwartość na tą
komunikację jest potrzebna. To zaufanie takie, że gdzieś tam ta informacja
jakby tak jak my medytujemy i nagle wyczuwamy coś i mówimy tak: a to nie to albo a
właściwie to nie. I czyli od razu
kasujemy. A ta nasza wewnętrzna gotowość pozwala nam odczytać coś, nie? A to
nieprawda. To od razu
umysł mówi, ale co umysł mówi? To nieprawda. To nieprawda. Ale coś było wcześniej,
co zostało przekazane. I
to jest ważne.
I tu też dodatkowo jeszcze od razu mi się pojawia hasło notatki, że warto robić
notatki i wracać, bo wtedy można wrócić. To
jest podatek przy tych tematach.
Tak. A bardzo często mówimy: a później zapiszę, a później mówimy: a co takie fajne
to było? Co to było takiego? Tego już nie ma.
Właśnie. Dobra, bo pewnie jesteś w ogóle zmęczona po podróży. Tak chyba-
Nie, ja mogę do rana.
Tak?
Takie tematy.
To jedziemy do rana. Ja jestem ciekaw szkoły. To będzie online, czy będzie
fizycznie?
Muszę powiedzieć, że na razie stworzyłam te dziesięć modułów i będę je rozpisywać
szczegółowo.
Na półtora roku.
Na półtora roku będę to rozpisywać. Każdy moduł cztery dni będzie trwał, bo tego
materiału jest
bardzo dużo i jeszcze nie wiem, bo wiele osób się właśnie pyta, bo już mam taką
listę, już
spisuję te osoby, które są zainteresowane, żeby później taki mailing zrobić.
Rozpisuję to
i się zastanawiam, czy właśnie nie zrobić części online. To musi być spotkanie
osobiste, grupa musi być
fizycznie się spotkać.
Grupa może się raz na jakiś czas spotykać na przykład fizycznie.
Na jakiś czas fizycznie i te części teoretyczne wtedy ewentualnie online.
Chociaż jak to wiesz, jak poznaliśmy, jak ja pracuję, ja coś opowiadam i od razu
robimy przykładnie, od razu pracujemy, nie? Tu
ci we dwójkę, ci tu, tu grupa i tak dalej. To, co przekazujemy, od razu robimy
fizycznie. Także nad tym w tej chwili
pracuję. Jak to zorganizować, żeby nam, żeby no, no ta elastyczność była.
Ja jak o tym myślę, to nie mam jasnej odpowiedzi, bo to czasami jakoś to jest
właśnie po prostu nie online.
No, no. Także tutaj-
Ale ciekawe jestem.
No i dzisiaj jak rozmawialiśmy z Instytutem Newtona, bo chcą ten program wprowadzić
na swoją
stronę, żeby przygotowywać ludzi do szkolenia LBL, to, to
właśnie też był temat. Jak to, tą superwizję robić? Ile osób?
No, to są właśnie takie techniczne tematy, które będę rozgryzała teraz całe lato.
No są, jest tych dziesięć modułów. Pierwsze cztery moduły składają się na poznawaniu
elementów tych wszystkich technik związanych z pracą z traumą. Tak jak wspominałam o
tym. To, to,
co jest u mnie na tej całej liście moich różnych szkoleń. Ponieważ sama
stwierdziłam, jak zrezygnowałam z
mojej pracy zawodowej i stwierdziłam już teraz to ja już otwieram moją praktykę i tą
Akademię Transformacji Życia,
to stało się. Wszystkie moje traumy odezwały bardzo, bardzo jeszcze takie wydawało
mi się, że już mam tematy załatwione.
Nieprawda absolutnie. I zaczęłam bardzo intensywnie zajmować się traumą, bardzo
intensywnie. Zaczęłam
od różnych szkoleń w Związku Lekarskim, później Somatic
Experiencing, później Watkins Ego States, później A Moment Integration.
Do Południowej Afryki jeździliśmy, lataliśmy do Szwajcarii, do Austrii z moim mężem.
Szkoliliśmy się, gdzie
się dało. W Niemczech również. I stwierdziłam, że bez tego ani rusz. To nie ma tak,
że ja
sobie pójdę do świata duchowego i się naskarżę tam, że krzywda mi się dzieje, a oni
powiedzą, pogłaskają mnie i powiedzą: nie ma, przecież wszystko my dla ciebie
załatwimy. Nie, nie. To trzeba samemu posprzątać swoje podwórko. I to jest właśnie
ta
transformacja. To jest, to jest ta praca z karmą, co mówią, co to jest, jak to
zrobić, z czym to
się je. I, i to jest to uwalnianie. I wtedy dopiero w ciele odczuwamy tą lekkość,
takie odpuszczenie. Ale trzeba wziąć pod uwagę to, że odkładamy jedną skórkę z
cebulki, przychodzi następna skórka i
następna. I czasami dojdziemy i uwolnimy wszystko, co możliwe, a czasami, jak to się
mówi,
dostajemy łaskę boską i nazwijmy to, bo innego określenia nie ma i zostaje nam
odpuszczone wszystko. I jest
piękne określenie się mówi jak robisz jeden krok do Boga, to On zrobi dziesięć do
ciebie. I to jest,
to jestNo, no ja nie wiem. To trzeba przeżyć po prostu, bo to
trudno ubrać w słowa. W takim krótkim układzie to się do rana nie będziemy siedzieć.
Chociaż ja
mogę siedzieć do rana, ale ludzie nie wytrzymają. Do pracy muszą jutro pójść albo ja
nie wiem, co nie chcę za nich myśleć. Ale
to jest też właśnie mój temat, że ja za innych myślę a może to, a może tamto. Nie,
ja muszę tu się skupić na sobie. Co ja mogę przekazać, ile
mogę przekazać w takim czasie, żeby odtworzyć tą, tą przestrzeń na zrozumienie tego,
jak istotna jest obserwacja własnego życia. A w tej szkole, którą będę prowadzić
obserwacja klienta i w którym momencie ja zauważę taką w
nim zmianę, że ja w tym momencie zaczynam z nim pracować nad jakimś tematem.
Z mojego doświadczenia, moje doświadczenie jest takie, że po około ponad cztery,
cztery godzin, czterech, czterech godzinach tej rozmowy wstępnej i pracy,
przerabiania, mielenia
tego wszystkiego, co w środku, formowania się na nowo. Klienci zaczynają opowiadać o
gwałtach, o
wykorzystywaniu. Dopiero wtedy i mówią tak: ja jeszcze z nikim na ten temat nie
rozmawiałem albo z nikim nie rozmawiałem.
Taka bomba na koniec.
I taka bomba na koniec. Ale to jest właśnie to jest właśnie to, że wcześniej
poczuli, że to
uwalnianie, to odpuszczanie, to, to porządkowanie własnego podwórka
pozwoliło im wziąć głębszy oddech. Takie. A wreszcie! To może teraz to może teraz to
też będę, będę mogła czy będę mógł uwolnić, odpuścić? Co tu zrobić? No co mam
ściskać tego gwałciciela czy coś? Nie, to nie o to chodzi, bo ludzie zaraz to
komentują w ten sposób. Nie. Ale kiedy
odpuścisz, to wybaczysz. To odpuszczasz to dla siebie, nie dla niego.
Chodzi o siebie. Dokładnie. Tu nie chodzi o właśnie bycie wymiarem dla kogoś. W
sensie ta osoba to swoje niesie, bo to właśnie jest ta karma.
Tak?
Tak, tak.
Jak sobie nawarzymy, tak mamy i po prostu. No to jest karma. Znaczy z tego co-
I no niestety często pojawia się tak, że w poprzednim wcieleniu na przykład ta osoba
była
no, jakimś generałem czy jakimś wodzem, czy gdzieś tam i wysznurła całą wioskę albo
podpaliła wszystko i tak dalej, no.
No właśnie.
Nasz trener od wychodzenia z ciał William Bulman był dowódcą w najeździe na
Warszawę.
Tak. No. Ale też miałam klienta, który na pewno był w obozie koncentracyjnym, nie?
Bo jak widzę te
pasiaki, to tak dalej oczywiście był, ale po tej drugiej stronie mówi mam, mam
skórzane buty na nogach. Okej.
Tak. I to jest. I to jest właśnie to odwrócenie jakby. I kiedy jest ta wewnętrzna
gotowość, autentycznie wewnętrzna gotowość i czasami życie przetoczy nas po ziemi
parę razy, że się czołgamy i
trudno nam się podnieść. I ta wewnętrzna gotowość, żeby właśnie się podnieść,
potrzebna
jest, aby zobaczyć sobie te poprzednie wcielenia, takie ciężkie. I wtedy, i wtedy, i
wtedy
właśnie to jest takie połączenie z tą traumą, która nam się objawia w tym życiu
teraz.
I karma, i trauma to jest jedno z drugim połączenie. Nie ma rozdzielenia, tak jak
nie ma
takich granic w świecie duchowym, gdzie wszystkie poziomy są ważne, tak jak oni mi
powiedzieli.
Zadaj pytanie inaczej, bo wiele osób się pyta, na jakim poziomie jestem. No to mówią
zadaj to pytanie inaczej, bo tu nie ma poziomów.
W tej skale według Newtona.
No ja im tłumaczę, że my to tak tu na ziemi potrzebujemy tego skalowania, bo łatwiej
jest nam zobaczyć, gdzie jesteśmy.
Pamiętasz, jak ja miałem, jak pytałem?
Nie pamiętam.
Ja mówię, ja mówię, ja się pytam i jest odpowiedź, że ten, że piąty. A ja tak nieee.
To czwarty. Mówi nie. No nie.
No to nie. Możliwe, że trzeci.
Ja miałem sporo takich momentów na tej sesji, że się zawieszałem właśnie. W sensie
nieee. Pamiętam. A co widzisz?
Nieee.
Nie, nic nie widzę. A jednak może jednak. No także.
Także. No tak, tak to wygląda z tym, z tym odpracowywaniem tego wszystkiego.
Wybaczanie,
odpuszczanie, uwalnianie, obiektywność, akceptacja. No hasła wypisać sobie na
lusterku codziennie rano czytać
i wybaczać. Przede wszystkim też samemu sobie, żeby nie było wyrzutów sumienia, bo
wyrzuty sumienia trzymają nas w
przeszłości, w tym starym nie. I jest trudno czasami wybaczyć. Ktoś się zawziął na
nas albo ktoś coś powiedział,
i albo ktoś coś złości powiedział, albo w nerwach, albo w jakiejś sytuacji okej, to
zostało wypowiedziane. Czyli energia poszła,
zadziałała, zburzyła wszystko. Ale w jakim celu to zostało zburzone? I mam wyrzuty
sumienia z tego powodu, że wtedy
tak się zachowałem czy tak się zachowałam. I teraz nie ma tego, co ja bym chciała,
żeby było, ale nie ma. Okej, jest to jak jest
lekcja dla ciebie i dla tej drugiej osoby.I nie czekaj. Nie oczekuj, że ktoś
przyjdzie na kolanach i powie przepraszam,
tylko zaakceptuj to. Zaakceptuj to bezwarunkowo. Zaakceptuj bezwarunkowo. Trudno jak
pieron, ale...
Ja to tak myślę, że w ogóle takim błonośnikiem to jest po to tu jesteśmy tak?
Tak.
Bo to tak nagle przełącza nas trochę. Ja myślę, że na przykład dla mnie to na
jakichś
wcześniejszych etapach to by mnie tak trochę przełączało, żeby inaczej na to
patrzeć.
Ewa pisze, że zobaczyła właśnie swoją śmierć.
Ale no właśnie mam pytanie.
No pytaj.
Czy można tak właśnie
zobaczyć? Zobaczyć.
Śmierć.
To jest, wiesz, Ewa, to jest taka-
Tak.
Można taką wizję, ale trzeba wziąć pod uwagę to, czy to jest tego życia wizja
na przyszłość, czy to jest wspomnienie z poprzedniego wcielenia, bo śmierć może
wyglądać tak samo.
Wychodzenie z ciała to też jest podobnie do śmierci.
Tak.
Mikrofon masz wyłączony.
Aha. Jak byłam mała, to wyszłam
sama.
Aha, aha. Ale i wróciłaś, nie?
No tak.
Jesteś tutaj teraz.
Ale, ale tamto co mi się przyśniło.
Aha.
Byłam zdrowa.
Zastanawiam się.
Byłam tak inną osobą.
Tak, tak, to mogła być wizja z poprzedniego wcielenia.
Takie dawne, dawne czasy chyba wojenne.
Aha, aha.
Monroe też podróżował i doświadczył w innym systemie siebie.
Tak?
Więc są takie zjawiska. Tak, tak, tak. Bashar też o tym mówi. No tak, to teraz te
informacje.
Pamiętasz jak Steven opowiadał też, że w czasie wyjścia poza ciało doświadczył,
doświadczył życia-
O kurde.
W ogóle całego życia w innym systemie w ciągu paru właściwie sekund.
Niesamowita osoba w ogóle.
Doświadczenie poza ciałem i w tym momencie przeżył całe życie gdzie indziej.
Nic nie mówiła i był. I jako absolwenci chyba z Timeline, ja też tam byłem.
Zebraliśmy właśnie,
zrobiliśmy warsztaty dla absolwentów, takie wewnętrzne i zaprosiliśmy trenerów. I
właśnie przyszedł Steven. I on nie opowiadał tego nigdy wcześniej
nikomu. Znaczy tak na warsztatach. Trener. I on powiedział, że w trakcie jednego
wyjścia z ciała
doświadczył pełnego życia w innym systemie. I wszyscy: Łoooo! On mówi: Wiecie co?
Ale
to, to było trudne. Już nie pamiętam, czy on użył wyrazu. Ja to tak odebrałem, że to
na skraju takiej traumy trochę
doświadczenie, bo mówi, że pod koniec, wiesz, że jak wrócił, to chyba ze dwa czy
trzy tygodnie w ogóle do siebie dochodził.
No to cały czas się powtarza wątek taki, jakby potrzebował tego do czegoś pewnie.
Na pewno, na pewno. Na pewno.
Ale kurde, fajnie takie doświadczyć.
No a ja poczułam, bo ja nie chodzę.
Aha.
A wtedy taka zdrowa byłam.
Mhm, mhm. No właśnie.
Ale, ale przy tych rzeczach to warto się zastanowić, czemu tak masz.
Tak.
Wiesz, bo to. Znaczy ja tylko próbuję pokazać inną perspektywę. Tak jakby często
gonimy za tym, czego nie mamy. A pytanie, co nam daje to, co mamy?
Ale może miałam doświadczyć jak to jest.
Chodzić.
No.
Tak. Fantastycznie.
Jako przykład.
Jako przeciwwaga też.
Tak, absolutnie. Bardzo, bardzo możliwe Ewa.
Ale to pomaga. Pomaga mi w myśleniu. Myślenie.
Tak.
W ćwiczeniach.
Aaa.
Czyli-
Dostałaś-
Wybaczam.
Łał.
Zamykam oczy.
Aha.
I próbuję odpuść potem
emocje, uczucia. Lepiej mi nawet
wstać.
No super, bo wiesz, to te wszystkie wyobrażenia mamy w myślenie i umysł.
On, on, on nie odróżnia rzeczywistości od wizji. Dla niego to jest to samo.
Aha, czyli.
I, i, i.To tak prosto powiedziane, bo jest to bardziej może skomplikowane tam w
środku,
ale wiemy o tym, że dla umysłu wyobrażenie czegoś, jak ja mówię zjedz cytryny, to od
razu się komuś
ślinka w buzi tworzy, nie? To samo jest z innymi sytuacjami. Z tą cytryną to jest
taki bardzo klasyczny
przykład, nie? Wyobraź sobie, że gryziesz cytrynę. No to aż się telepie ciało, a
cytryny nie masz, tylko sobie ją
wyobrażasz. I ta twoja wizja to, to ci świat duchowy dał niesamowity prezent.
Ja mam takie dużo takich doświadczeń,
które pomagają.
No widzisz, to znaczy, że świat duchowy bardzo cię wspiera tym, w którym teraz
jesteś. Niesamowite.
No i ta grupa też mi pomaga.
No na pewno super. Fajnie, fajnie. Bardzo.
Ja mam porażenie
mózgu.
Mózgowe.
Tak.
Mhm.
Ale wychodzę z tego.
Ale widzę, że masz wspaniałą opiekę i to jest też bardzo ważne.
No tak.
Tak. I czy leżysz, czy siedzisz, czy stoisz. Wiesz, to są takie. No ja nie wiem, jak
to określić.
Ja jak byłam mała to nie mówiłam.
Aha.
Tylko leżałam.
Wow! Super. A teraz świetnie sobie radzisz.
Byłam komunikat zawierzona.
Tak.
No tutaj widzimy Ewę dzisiaj w łóżku, ale brała udział w warsztatach normalnie i nie
była,
była po prostu.
Miałam opiekunki.
Tak, także naprawdę świetnie sobie radzi.
Tak.
Jedna pozdrawia
opiekunkę.
Dziękujemy bardzo. Nawzajem.
No właśnie. Dlatego wszyscy ludzie mają problemy, żeby na warsztaty dotrzeć, nie?
Tak. Ja dotarłam.
No właśnie. Da się? Da się.
Pewnie. Trzeba mobilizacji.
Tak, tak. No twoja dusza sobie wybrała niesamowitą, niesamowite
sobie doświadczenie wybrała. Pełny podziwu jestem.
No i tutaj też różne, różne stany są
ludzi i też pomagam im. Nawet dzisiaj
mówiłam rehabilitantowi, że ja
trenuję.
No, no, no. Brawo, brawo!
Brawo Ewo! No po prostu jesteśmy pełni podziwu.
Teraz jestem na rehabilitacji.
Stąd to łóżko, które na początku wiesz, co ty tam leżysz na tym łóżku. Z czym to
jest związane? Wszyscy wiedzą, dlaczego tak jest.
Nie, bo one mają dużo ludzi okaleczeń.
Tak. Super. Świetnie.
Staram się.
Trzymamy kciuki. Trzymamy kciuki u góry.
Dziękuję bardzo.
Mam pytanie. Dziękujemy Ewa. Ja mam, ponieważ właśnie tutaj ta rozmowa z
Ewą zainspirowała mnie też do zadania jednego pytania, które pewnie wiele osób
dręczy.
Mianowicie to uwalnianie traum. Tak jak mówiłaś, traumy, zwłaszcza z poprzednich
wcieleń, mogą coś
blokować w tych wcieleniach, czego nie rozumiemy. Mogą powodować jakieś
albo trudności w życiu, albo w ogóle trudne, trudne życie pod różnymi względami. Czy
masz takie doświadczenie, że uwolnienie traumy spowodowało jakiś taki widoczny
skutek na przykład nie wiem, w ciele, w zdrowiu
klienta?
Nasunął mi się taki jeden przypadek od razu, bo tak musiałabym pogrzebać już w tych
sesji. Jak
dobrze pójdzie, to niedługo będzie dwa tysiące. Ale ten jeden, ten
jeden przypadek, gdzie klient przyjechał i nie mógł sobie poradzić ze śmiercią ojca.
Całe życie mu się zawaliło, nie był w stanie stanąć na nogi. Dorosły mężczyzna. I
na sesji pojawił mu się ten ojciec. Na samym początku już wchodził
relaks. Zaczynaliśmy odprężanie ciała, relaksację i tak dalej. Wilk mu się pojawił i
ten wilk cały czas był ten
wilk.I ten klient mówi: "O, wilk jest". No dobrze, ja mówię no to wilk może
pomyślałam sobie z
szamańskiego może twój zwierz mocy i tak dalej. No okej, ale już nie komentowałam.
Mówię dobra, no to niech ten wilk ci towarzyszy.
Mnie już nic nie dziwi. I ten wilk co chwilę był, co chwilę był. I znowu ten wilk. I
znowu ten wilk. Co ten wilk tu robi?
Ja mówię no zapytaj się go, kim on jest. Ale to już było pod koniec sesji. On mówi
To mój ojciec,
ale. Udało się nam w czasie sesji,
żeby on tak się z tym ojcem pożegnał, że. Że może już bez niego
istnieć, nazwijmy to. I pamiętam taką scenę. On to pięknie opisywał i mówi Ja
odpuściłem tego mojego ojca. I ten wilk odchodzi, ale jeszcze się odwraca. Ja mówię
to, to powiedz mu, że już teraz sobie
poradzisz i że jak tylko za nim zatęsknisz, zatęsknisz, to się on pojawi i wtedy
będzie przy tobie. Ale już nie było
tego, tego zespolenia. I na tym sesję zakończyliśmy.
Jakiś czas jakiś znajomy jego przyjechał. Mówi, że to niesamowite, co się w jego
życiu zdarzyło. I później on też przyjechał jeszcze
raz na sesję po kilku latach. I opowiadał mi, jak to było z tym wilkiem, że to było
dla niego
takie uwolnienie, że on normalnie zaczął oddychać, normalnie zaczął funkcjonować,
normalnie zaczął żyć.
I teraz, jak ta druga sesja była, to ten wilk mu się tylko na chwilę pokazał, jak to
się mówi pomachał i poszedł sobie.
Czyli, czyli to jest no, to jest wchodzenie na ten inny poziom wibracji
i tam się dzieją takie. No rozwiązania jakby.
I łatwiej jest na tych przestrzeniach, gdzie ta wibracja jest inna.
Przetransformować te
przestrzenie czy te traumy, czy cokolwiek, czy fizyczne, czy psychiczne.
Ta chwilka chyba też może być omówiona, prawda?
Tak, tak, tak, tak może być omówione. I to, i to jest to, o czym ty mówisz, że są te
uwalniania i są te uzdrawiania. W tej chwili takich konkretnych przykładów nie mam,
ale fizyczne dolegliwości też,
też odchodzą. Ktoś przychodzi z bólem głowy i mówi głowa już mnie nie boli. Już
przestała mnie głowa boleć albo jakieś
bóle.
To twój przypadek.
Też. Tak, tak. Także to jest. No jak się uprzemy i powiemy a nie, a co
tam, to niemożliwe. Okej, od razu.
Bo jest niemożliwe.
No bo jest niemożliwe. No to jak mówisz, że niemożliwe, no to żyj sobie z tym dalej.
No to.
Co można powiedzieć wówczas? Masz rację, to jest niemożliwe.
Tak, absolutnie tak. Tak uważasz? To tak myśl. Nie. Ale właśnie umiejętność
utrzymania
tego i przypominania sobie. A jednak. No przecież nie bolało mnie. To dlaczego teraz
mnie boli?
To, co ja takiego przyciągam znowu. Jakie echo przyciągam, zatrzymuję przy sobie.
Dlaczego tego nie puszczam? Po co
mi jest to potrzebne? W jakim celu utrzymuję jeszcze ten ból? Dlaczego pozwalam
sobie,
żeby ten ból mnie ograniczał w jakimś działaniu? A może boi się pójść do przodu?
Może boi się podjąć jakąś decyzję nową, kompletnie
nową, żeby zostawić to stare? Nie, nie mogę tam pójść, bo mnie tu boli. Nie pójdę.
Nie będę trzymać się tego bólu.
Sądzę, że często brakuje nam umiejętności zadania właściwych pytań. Tak jak teraz
tutaj
sypnęłaś jak z rękawa taką ilością pytań, których, których wiele osób po prostu by
nie
zadało, bo nawet by im nie wiedzą, w jaki sposób ruszyć, w którą stronę.
Tak, tak, tak.
I tym się też trochę ten Newton różni, że mamy. Bo ja wrócę teraz do tego, co na
początku, że mamy towarzysza w trakcie,
osobę doświadczoną, która bierze dużo na siebie i prowadzi. Tak więc to, to jest
inne doświadczenie.
Tak. No ale wartościowe, ja bym powiedział wartościowe, naprawdę. Więc polecam.
No i wracając do tych modułów cztery moduły pracy z traumą, trzy moduły pracy z
regresją, czyli regresja do łona mamy,
do regresja wiekowa, oczywiście do łona mamy, do poprzedniego wcielenia i te
poprzednie
wcielenia związane bezpośrednio z tym życiem. Różne techniki i kanony, i Newton, i
Gryfazi, i nasz
Leszek Żądło, i Weiss, i no i też Monroe, i Campbell, i tak dalej. Także to wszystko
jest omawiane. Oczywiście trauma i ten Gabriel Mate, który bardzo fajnie ostatnio o
tej traumie opowiadał.
I pracujemy z wcieleniami, doświadczamy wcieleń, gdzie byliśmy katami, gdzie byliśmy
ofiarami,
gdzie byliśmy kobietą, mężczyzną i według życzenia co kto chce. Także to wszystko
studenci
będą musieli doświadczać, aby wiedzieć, z czym mogą mieć do czynienia. I na
sam koniec wchodzimy do świata duchowego, gdzie uczymy się właśnie zadawać
odpowiednie pytania.Poszerzać te pytania.
W jakim celu? Kiedy? Z czym to jest związane? Z kim to jest związane? Jaka to jest
tematyka z poziomu duszy? Jak mam do
tego podejść? Czego ja tam chciałam doświadczyć? Czego, co chciałam uwolnić, co
odpuścić i tak dalej. Także to jest ten wachlarz taki.
A później przed Radą Starszych: a o co powinienem zapytać, żeby mieć więcej
pieniędzy?
Tak. Też, też takie są pytania, tak, tak. A oni się pytają: a co to są pieniądze? A
ja mówię: okej.
Ile?
To może być tak, który zszedł na ziemię i przypomniał sobie, jak to z tymi
pieniędzmi jest.
Pamiętam, że mówiłaś o tym.
Żartujemy sobie oczywiście, tak. Trzeba dodać, że nie należy ich się bać, bo oni nie
chcą, żeby
ludzie krzyżem przed nimi leżeli, tylko oni chcą takiej komunikacji na poziomie
oczu. I oni chcą,
żeby ludzie sami się z nimi kontaktowali, żeby zaufali sobie i sami zadawali pytania
czy
przed snem, czy zaraz po obudzeniu. Zawsze jesteśmy w tym stanie alfa. Nauczyć się
tego. I o,
a my jesteśmy leniwi. My chcemy, żeby ktoś za nas zrobił.
Tak. Najwygodniej tak. U mnie to wyglądali jak Ku Klux Klan prawie.
A mój przewodnik pokazał się na szkoleniu jako Stańczyk. To opowiadałam. Nie umiałam
po niemiecku powiedzieć Stańczyk, bo w niemiecku nikt nie będzie
wiedział, kto to Stańczyk. Tylko Polacy wiedzą i to pewnie jeszcze ci starsi. No i
tam mój tłumacz mówi, że ma takie
dzwonki na czapce, nie? A on mówi: no to się go zapytaj, czemu on ci tak pokazał. A
on do mnie mówi: masz się więcej śmiać.
Mhm.
No i co? No dobra, śmiej się, nie? A wcale mi nie było do śmiechu.
Nie, mi też. U mnie też tam odpowiedzieli: tak, tak, to wszystko ma swoje powody.
Wszystko.
Symbolika. Tam jest dużo symboliki chyba, tak?
Jest dużo symboliki, bo symbolami łatwiej przekazać, szybciej, więcej informacji
symbol przekazuje.
Jest mechanika- Z symbolem jest związana cała taka, taki ładunek i emocjonalny i
znaczeniowy.
Ale kotwica to jest też symbol, symbolika, tak jakby tutaj jest połączenie, nie?
Kotwica też, tak. Dlaczego kotwica?
No chodzi mi o to, że z mechaniką właśnie-
Aha.
Gdziekolwiek byliśmy, możemy tam się z powrotem udać kotwicą.
Tak, w tym kontekście, tak.
Symbolika tak jakby, że to tu mi się kojarzy.
Tak, tak, tak, tak, absolutnie. Możemy sobie też z przewodnikiem ustalić formę
komunikacji, nie? Ale zawsze musimy pamiętać o tym, żeby, żeby powiedzieć, że to
jest
mój przewodnik z domu, z którego pochodzę, żeby się tam nikt nie doczepiał do nas,
bo też tak może być.
Tak. Przyjdzie i powie: ukradłeś mi przewodnika. To na kursach jest przewodnik,
pomocnik i tak dalej, że to są inne wyrazy, nie? W sensie to ma inne
znaczenie.
No tak.
Tak, u Bruce'a Moena to jest też tak.
No. No także ta szkoła to jest nie
tylko do tego, żeby, żeby uczyć innych, bo Rada powiedziała, że
ta forma pracy, tą formą pracy mają zajmować się, ma
się więcej ludzi zajmować, że to musi wejść, bo jest taka potrzeba.
Żeby wiedza się rozpowszechniła.
Żeby tą wiedzę rozpowszechnić, żeby to poszło między, między ludzi jakby, nie? I jak
ja powiedziałam, że ja
niezależnie od tego, ile osób się zamelduje, ja po prostu muszę to zrobić. Ja nie
mam innego wyjścia. I coraz bardziej
wewnętrznie się przekonuję, że jednak, że jednak to mi sprawia ogromną radość, bo ja
lubię takie rzeczy robić, ale trochę się przed tym,
bardzo, nie trochę, tylko bardzo się przed tym broniłam. I oni powiedzieli, że już
to powinno dawno zaistnieć. No ale mówię, w Krakowie prowadziłam
te zajęcia, ale okazało się, że, że, że to było za mało czasu, że to jest tyle tego
materiału.
I dlatego powstała ta forma tych dziesięciu modułów.
Mhm.
Żeby to, żeby to miało taką mocną bazę, bo to nie może być takie powierzchowne.
Teraz przyśpieszą ci pracę. Też zadbali o to. No
nic nie dzieje się bez przyczyny.
Tak.
To co? Myślę, że tutaj to taka kropka nad i w tym momencie.
Ale to chciałam powiedzieć, bo chyba nie dokończyłam tego zdania. Zaczęłam się
śmiać, że ta szkoła to jest też taka szkoła osobistej
transformacji, bo każdy klient będzie musiał ze mną osobiście, każdy student przejść
takie
spotkanie ze mną, taką sesję ze mną, żeby doświadczył, jak to jest samemu przejść
przez to, żeby potem
ewentualnie wyczuwać te niuanse. Zastanawiam się też, czy, czy nie zrobić takich,
takiego
wytrychu na nieba też dla całej grupy, ale to dopiero są takie, takie moje jeszcze
plany i rozważania i czasowo trzeba by było
to wszystko zorganizować, bo to są doświadczenia, które właśnie pozwolą im
spotkać się z tą techniką, którą transformacja traum regresji duchowej się to
nazywa.
No wielki plan.
Tak.
Wielki plan. No rzeczywiście.
Trzymajcie kciuki.
Ja już trzymam. Teraz to już jest pęta.
Ja też pęta. Dziękuję, Wuniu.
I zapisałem się do pęty.
To co? To myślę, że to takie fajne podsumowanie do całości, że jest możliwość
wejścia znacznie
głębiej właśnie biorąc udział w tych udział w tych dziesięciu modułach.
No i takiego głębokiego doświadczenia, czym jest życie pomiędzy życiami, jak
pracować z ludźmi,
jak-
W ogóle ile tylko jest tych technik, tak jak. No bo jak ja zobaczyłem listę, mówię o
kurde.
No i jedna osoba znająca to też jest cenne, tak jakby. No jak ktoś ma naprawdę
trudne jakieś doświadczenia,
to o, niewyraźnie się zrobiłem. Zjem snickersa i już.
Tak, już cię widać.
Tak. No właśnie, jak ktoś ma naprawdę trudne. No to.
Temat jest istotny, żeby studenci nie bali się, żeby nauczyli się nie bać
traumy drugiej osoby i żeby się nie identyfikowali, nie identyfikowali z tą traumą
drugiej osoby
i nie litowali się nad nią, bo litość zabiera nam energię.
I psuje i zmienia perspektywę.
Absolutnie. Studenci mają się nauczyć obserwować, być w
swoim polu energetycznym, a jednocześnie objąć swoim polem klienta, żeby móc z nim
pracować.
Czyli cała ta wiedza właśnie jak pracować.
Absolutnie, absolutnie. I tego, i tego mają doświadczać na sobie. I tego mają się
uczyć.
No bo oczywiście są przewidziane i przewidziane bardzo dużo ćwiczeń, bardzo dużo
ćwiczeń.
Tak jak ja znowu tylko tak wspomnę ciekawostka to tak jak u nas jest taki trener
Brian i on Energy
Medicine, rejki i uleczanie energią. Lekarz zresztą. I on opowiadał właśnie, że na
początku bardzo długo ze swojej energii korzystał. Chwilę mu zajęło, zanim
zrozumiał,
że on ma kierować energią, a nie swoją.
Tak.
Bo się wyładowywał do zera. Po prostu miał naprawdę niefajne doświadczenia. No.
Tak, tak, tak.
I to jest takie know how po prostu co gdzie i jak.
Tak. I uświadomienie sobie i nauka tego, że tego można się nauczyć. Nie poświęcamy
siebie,
siebie, bo się poświęcimy na całego. Leżymy potem po kątach i nie jesteśmy w stanie
się poruszyć, bo to nie o to chodzi.
Nie o to chodzi, żeby oddać komuś swoje.
Tak. Tylko chodzi o to, żeby być tym jakby tym przekaźnikiem pozwolić, żeby ta
energia działała. Ale ona działa przez swój umysł i Twoją
wiedzę, którą Ty masz, żebyś wiedzieć, w którym kierunku się poruszać, w którym
kierunku poruszyć tego
klienta, żeby on nie zaprzepaścił się w tej swojej rozpaczy głębokiej,
tylko potrafił to zaobserwować i wyjść z tego.
No i droce energetyczne, bo to przecież.
Tak, tak. No ale wiesz, jak robimy krzyk pierwotny na przykład i ludzie mają się
drzeć prosto ze
swoich trzewi. Myśmy tego nie robili na wytrychu, nie, ale niektórymi robiłam.
No to ja wiem, my mamy też coś takiego. To się nazywa resonant tuning. Na
warsztatach u Pawła jest i to jest
na głos po prostu szantowanie. To też jest. No, to jest wyzwanie takie, co dopiero
naprawdę z siebie wyzwolić. No.
Także tego. No, jakiś robiłam taki warsztat weekendowy robiłam, to trzy dni nie
mogłam mówić, bo każdy chciał ze mną
krzyczeć, bo ludzie różne blokady mieli, więc ja się darłam razem z nimi. No bo jak
ktoś tak z
poziomu gardła zaczyna krzyczeć, to tam wszystko już w dole siedzi, ale tu kije jako
łot. No to pobudzić to od dołu i w
koło to trzeba było tam. Ale to są cudowne transformacje, nie? No i tego też się
muszą nauczyć studenci. Jak to jest?
Czyli też muszą wykrzyczeć sami z siebie, z którego miejsca się to dzieje. No można
do rana naprawdę.
No właśnie. Właśnie dlatego tak trzeba. No trzeba właśnie ciachnąć.
Tak, absolutnie.
Ja też. Ja też. Ja zaraz otworzę kolejne notatki. Wiesz, czekaj, zaraz tutaj i zaraz
polecimy. To w
takim razie ciachnijmy.
No to naraz jeszcze.
Tak jak się robi to na terapiach trzeba ciachnąć czasem zdecydowanie.
No to na dzisiaj koniec.
Tak. Dzięki wielkie. Dzięki wielkie przede wszystkim. Ja mimo wszystko podziwiam, bo
jechałaś cały dzień
i jesteś tu, więc no to duży wysiłek. Dzięki.
Bardzo dziękuję. Bardzo. Ja uwielbiam takie rozmowy. Miło było, miło, że byłeś też
wszystkim również bardzo, bardzo dziękuję tutaj. Czasami na tego czata patrzyłam co
tam co niektórzy pisali, ale nie wszystko
mogłam od początku do końca obserwować. Bardzo dziękuję za zainteresowanie. Bardzo
dziękuję za wszystkie
pytania i za to, że mogłam się wygadać chociaż trochę na ten temat, a może trochę i
więcej.
No i Dominikowi za za intencje i za pomysł i Pawłowi również za prowadzenie i Wam
wszystkim. I no spotkamy się gdzieś tam w jakiejś przestrzeni pewnie.Zobaczymy
gdzie, nie? Dziękuję wszystkim bardzo, bardzo
serdecznie.
Dziękujemy. Dziękujemy za- Dzięki wielkie. Przyjęcie zaproszenia, za bardzo ciekawy,
ciekawe
opowieści, ciekawy wykład i danie nam perspektywy na to, czym jest i LBL i
praca z traumami w tym kontekście. Także-
Tak.
Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że to tak się odbyło. I myślę, że się spotkamy jeszcze
w-
Chętnie.
Przestrzeni, bo skoro można tak do rana, to myślę, że będzie jeszcze temat na, na
inne spotkania.
Ja też tak myślę.
Tak, tak. Fajnie, fajnie. Dzięki, dzięki.
Pawle, kończ. Paweł zawsze kończy datą. To dziękujemy bardzo jeszcze raz Iwonie
za przybycie na nasze spotkanie, za obecność, za to, że podzieliła się swoją
wiedzą, swoim doświadczeniem. Następne nasze spotkanie to będzie pierwszy wtorek
miesiąca maja. Będzie
to według moich obliczeń szósty maja, godzina dziewiętnasta pod tym samym adresem co
dzisiaj.
Temat jak zwykle będzie utrzymany w tajemnicy do końca. Szczerze mówiąc, nie wiemy
jeszcze, jaki będzie. Dlatego jest utrzymywany w
tajemnicy. Przed nami też. Co? Przed nami też. Przed nami też.
Dziękujemy Markowi, który dzisiaj akurat głosu nie zabierał, ale cały czas był
obecny z nami duchem i
transmitował nasze spotkanie w Radiu Paranormalium. Dziękujemy wszystkim, którzy
przybyli na to
spotkanie i zapraszamy na następne za miesiąc. To wszystko na
dzisiaj. Dobranoc. Żegnam.
Dobranoc. Dobranoc.
Iwona Kurpis-Repke, Dominik Kocięcki i Paweł Byczuk. I Paweł Byczuk.
Dziękuję wam bardzo serdecznie. Dziękuję bardzo.
Było to comiesięczne spotkanie online The Monroe Institute Polska. Zapraszamy do
odwiedzenia strony internetowej Polskiej
społeczności The Monroe Institute pod adresem www.tmipolska.pl.