Autentyczne historie osób, które przeżyły spotkanie z nieznanym.
Zagadkowe obiekty.
Tajemnicze istoty.
Niezwykłe wizje.
Klątwy.
Mrożąca krew w żyłach przeżycia na granicy światów.
Niezwykłe sytuacje. Biegnę i krzyczę do męża, strzelaj!
Mówią świadkowie w Radio Paranormalium.
Witam wszystkich Państwa bardzo gorąco i serdecznie i
zapraszam do spędzenia najbliższej godziny z kolejnym
odcinkiem niezwykłej audycji, w której ludzie tacy jak Wy
dzielą się swoimi historiami o spotkaniach z nieznanym.
Przy mikrofonie Marek Sęk "Ivellios".
Dzisiejszy odcinek będzie niezwykły już przez to, że ponownie
usłyszymy się za słuchaczem, który miał sposobność już w tej audycji.
Wystąpić w odcinku piątym, który miał premierę w październiku 2019 roku.
Nawiasem mówiąc, tamten odcinek również się wyróżniał tym, że była to jedna z
bodajże dwóch audycji, w których to nie ja przeprowadzałem wywiady ze świadkami.
Drugą jest odcinek drugi, z którego pochodzi
słynne biegne i krzyczy do męża, strzelaj!
W piątym odcinku wywiad przeprowadził Damian Trela.
Natomiast jakiś czas temu bohater tamtej audycji nawiązał kontakt ze mną.
Co poskutkowało zareagowaniem.
Zarejestrowaniem długiej, paranormalnej spowiedzi.
Żeby była jasność, naszemu rozmówcy bynajmniej
nie chodzi o jakąś sławę, o rozgłos.
Wciąż pozostaje on całkowicie anonimowym, zwykłym, szarym człowiekiem.
Dziś natomiast usłyszymy sprostowanie pewnych
kwestii, które padły w odcinku piątym.
Oraz poznamy kilka kolejnych, niezwykle ciekawych historii z życia
nie tylko naszego słuchacza, ale również kilku bliskich mu osób.
Z których jedna pojawi się w dalszej części audycji.
Bowiem do naszej rozmowy włączył się w pewnym momencie jego syn,
który również był świadkiem jednej z opisywanych dziś obserwacji UFO.
A więc będą dziś wątki ufologiczne, tematy związane z prekognicją, dziwne
odwiedziny tzw. bedroom visitors oraz osobliwa przygoda pewnego wojskowego.
Do tej ostatniej historii nawiązuje widoczny
na okładce dzisiejszego odcinka trójkąt.
Od razu uprzedzam, że nie jest to kolejna rzecz z gatunku
legendarnych już znaków na dupie zrobionych starożytami.
Chodzi o coś, czego, ze względu na charakterystykę znaku,
człowiek zdecydowanie nie byłby w stanie sam sobie zrobić,
nie mogłyby tego również wykonać osoby trzecie, a już na pewno
nie bez pozostawiania jakichś nacięć czy krwawych śladów.
Słuchając tego wstępu niektórzy pewnie zadają sobie
znane skądinąd na YouTube pytanie, czy to już?
Tak, już. Zaczyna się zapis rozmowy z jednym z nich.
Świadków dziwnych zdarzeń na antenie radia Paranormalium. Będzie bardzo intrygująco.
Na początku, bo jestem bohaterem 5 odcinka, mało
uczęszczanego, ale chciałbym sprostować jedną kwestię.
Ja omawiałem taką kwestię, że po tym wszystkim, co
mi się wydarzyło, po tych bliznach, które miałem na
łopatce, tych dwóch trójkątach bez tkanki, które zrobiłem
wzdłuż, a moja żona to widziała, mój syn, dwójka,
to widziało, jak mieszkałem w Donabeyt w Irlandii, to
myślałem, że jakiś ufita przyszedł do mnie do domu znowu.
To znaczy znowu, bo to już minęło kilka lat od
tamtej wizyty, co miałem na balkonie, co opisywałem w
odcinku piątym, ale po kilku latach mój syn się przyznał
starszy, że to był on, chciał zajrzeć do lodówki.
Ja spałem wtedy w dużym pokoju, w salonie i to tylko tyle.
No dzieci to tacy mali kosmici, prawda? Można powiedzieć.
Tak.
To tylko tyle. To chciałem to sprostować, że to nie był żaden ufita,
tylko to był mój syn, który spojrzał mi się w twarz. Ja się wtedy, ja
byłem w takim napięciu emocjonalnym, że bałem się w ogóle spojrzeć na
tą osobę, na tego kogoś, kto by to był, a byliśmy po tych przeżyciach.
Mój starszy syn teraz ma 25 lat i wtedy miał 15
lat, między 14 a 15 lat, jak na działce zobaczył
tego szerega. Wtedy był strasznie zdenerwowany,
zestresowany i zaganiał mnie do altanki,
żebym z nim spał i tak dalej, i tak dalej.
No co chciałem dodać? Chciałem dodać tyle, że
miałem, byłem na wakacjach jakiś czas temu, a w ogóle
wszystko powiedziałem mojemu, to jest kuzyn mojej
żony. On jest pułkownikiem w stanie spoczynku, to
jest żołnierz frontowy, był na kilku misjach
bojowych w Iraku, w Stanach Zjednoczonych też się
szkolił. No w każdym razie miał 4-5 takich misji
bojowych. Spędzaliśmy wakacje w Zakopanem w tym roku.
No i ja mu opowiedziałem o tych wszystkich, o tych moich
przejściach, o tym wszystkim. Nie wiem, czy mi uwierzył bądź
nie, ale on sam do mnie pokazał, pamiętasz, jak mi mówiłeś
o tych ufitach? Ja mówię, tak, pamiętam. A on pokazał mi na
kolanie, zobacz, co ja mam na kolanie. I pokazał mi wycięty
trójkąt na kolanie. Ja nie miał tkanek, a ja mówię, jak to
się stało? On mówi, słuchaj, źle się czułem, obudziłem się
rano, myślałem, że mam jakiś wrzut na kolanie, podrapałem to.
I?
Zobaczyłem, że mam, to co ty mi mówiłeś, że te dwa
trójkąty miałaś na łopatce. On mówi, że po nocy
obudziłem się z czymś takim samym. To taki pierwszy
fakt. A kolejny fakt chciałem dodać, to jest
taki, że z moim synem na początku, jakieś dwa
miesiące temu, szczerze mówiąc, już to na mnie nie
robi żadnego wrażenia, to, że widzę jakieś tam
UFO powiedzmy, czy jakieś świecące kulki lecące.
Ja leżałem z żoną w sypialni.
Kilka mam, trzy okna połaciowe i okno
takie pionowe, zwykłe takie okno,
bo to jest na poddaszu. I widziałem lecącą
kulkę. Zobaczyłem ją w tym,
w oknie połaciowym, poszedłem do
tego zwykłego okna, otworzyłem.
Ona mocno świeciła. Powiedzmy na wysokości
przelotu, mamy taki słup tutaj na osiedlu.
Zmieniliśmy w ogóle lokalizację i mamy
taki słup, który, to jest taki
maszt telekomunikacyjny
i to leciało na wysokości tego masztu
powolutku, powiedzmy z prędkością.
Przelotującego ślubowca
medycznego, wielkości powiedzmy
centymetra. Mocno się jarzyła
i sobie przeleciała. I po jakichś
dwóch miesiącach, ja coś takiego
zauważyłem, byłem na balkonie, paliłem sobie fajka
i zauważyłem taką kulkę, tylko, że ona świeciła
mniej intensywnie, bardziej żółtawo,
bo tamta tak mocno. I zauważyłem taką kulkę,
jak leciała właśnie, to jest ta sama
kresa przelotu, z północy,
czyli z Niemiec, w kierunku
Szczecina. I zauważyłem taką kulkę
i poszedłem do mojego młodszego syna
i mówię, zobacz synuś, zobacz.
I obserwowaliśmy to razem, jak przelatywała sobie
i w końcu uniosła się,
uniosła się wysoko, także stała się
małą gwiazdką i świeciła się na niebiesko
i na czerwone i to tylko tyle. Ale ta kulka
wykonywała jakieś takie nagłe
manewry, czy tak po prostu swoim,
że tak powiem, tempem? Nie.
Ona swoim tempem spokojnie
leciała, tak jak leci w takim
w takiej prędkości, jak leci
śmigłowiec medyczny i na tym samym pułapie
mniej więcej. Czyli tak jak mogłem
ocenić, bo często latają na Pomorzany do szpitala,
bądź na Końskie do szpitala,
te śmigłowce medyczne, to ona leciała właśnie
powolutku, tak, że mogliśmy
ją sobie przez powiedzmy
minutkę, pół minuty powiedzmy,
no nie będę przesadzał, pół minuty sobie
przeleciała. Ona miała wielkość
około centymetra, to znaczy to była
ważność wielka na tym pułapie.
Ona sobie leciała spokojnie, świeciła sobie,
po czym widziałem, że ona maleje, maleje,
maleje, a z moim młodszym
synem, on niedługo skończył piętnaście lat,
widzieliśmy ją we dwóch i ona
się zmniejszyła do takiej małej gwiazdki i później
obserwowaliśmy tą małą gwiazdkę, powiedzmy
przez dziesięć, piętnaście minut i
no skończyliśmy tą obserwację,
tylko ja cały czas mówiłem
o tych przejściach moich
i mojego syna, bo nie chciał uwierzyć,
on był sceptykiem, a później jejku, tata,
przecież my to widzieliśmy, ja mówię, no widzieliśmy,
widzieliśmy, ja ci tu o takich rzeczach mówiłem,
że takie rzeczy są,
że miałeś okazję sobie zaobserwować,
tak samo mój starszy dwudziestopięcioletni
syn, też miałem taką i w piątym odcinku
opisałem to dokładnie, że widzieliśmy,
mieliśmy inną, w innym
mieszkaniu mieszkaliśmy, to też widzieliśmy
kulkę, tylko że to była taka szarno-zielona
ta kuleczka, powiedzmy wielkości
pół centymetra, leciała sobie,
po czym zakręciła i odleciała
w kierunku powiedzmy, no opisywałem to
dokładnie już, ja wiem gdzie to jest,
tylko tak ciężko mi teraz się odnieść do tego.
No w przypadku takich obiektów, takich
świetlnych kulek ciężko cokolwiek
na ich temat powiedzieć, bo podobno
z tego, ja nie jestem jakimś orłem z fizyki
czy chemii, ale podobno
cząsteczki helu się potrafią
w taki sposób zachowywać, że w określonych
warunkach świecą i jakieś tam ruchy wykonują.
Ale ona nie wykonywała żadnych ruchów,
ona leciała trajektornią, po czym
uniosła się, widzieliśmy
jak ona się, że tak powiem,
optycznie dla nas maleje, po czym
zawisła jako gwiazdka. To była świecąca
kulka. To była świecąca kulka wielkości
powiedzmy się głowca, czyli miała tam
pozorną wielkość centymetra i uniosła się,
a na początku leciała pewnym swoim
wyznaczonym torem.
I szczerze mówiąc, po tym co już
widziałem, to widziałem to.
Jeszcze chciałbym panu opisać, jeszcze
miałem taką sytuację 7 lat
temu, ja tam zaznaczyłem w 5 odcinku,
że siedziałem w patio, wynajmowałem wtedy pokój,
u takich znajomych i widziałem taką akcję,
byłem świadkiem takiej akcji, że
to zrobiło, bo na przykład ta kulka
to nie zrobiła już na mnie żadnego wrażenia.
To znaczy jakiś tam, no chciałem pokazać
synowi i tak dalej, żeby sam się do tego odniósł,
ale widziałem dwa obiekty. To było w Donnaby,
to było w Irlandii, koło Dublina,
około 20 kilometrów od Dublina.
Tam mieszkałem, mieszkaliśmy z
żoną, z dziećmi około 5 lat
i to była taka akcja, że to zrobiło
na mnie duże wrażenie, bo to było coś
tego, że siedziałem sobie,
skończyłem trening, bo tam ćwiczyłem sobie w tym ogródku
tam za domem, jakieś tam
popki, nie popki, coś tam sobie ćwiczyłem
i miałem taką akcję, że widziałem
obiekt na wysokości powiedzmy 100 albo 200 metrów,
niewysoko, to nie było jakoś tam mega wysoko,
to było takie, jakby to
powiedzieć, w kształcie kiwi,
owoca kiwi, jajowate, to było wielkości powiedzmy
4-5 centymetrów, tak jakby
pan zawiesił sobie na niebie
owoc kiwi tej wielkości obiekt.
Był na jakiejś wysokości,
pozorna wielkość to była oczywiście
i to, tak jak mówiłem, to świeciło na złoto.
To się żarzyło na złoto, to dla mnie było
dziwne, bo z tego co wiem, a interesuję się
tym tematem, to te obiekty się
żarzą na jakoś tam powiedzmy
te barwy mają albo czerwone,
albo jakieś tam niebieskie, bądź
jasne, ale to się żarzyło
na złoto, leciało sobie nie za
szybko, ale za tym obiektem leciał
i to mnie zdziwiło, bo aha, i ten obiekt był jakby
osnuty w takim obłoczku,
takie jakby mgiełki, ale przez tą mgiełkę
było jakby wszystko widać, tylko ta mgiełka
utrzymywała się dookoła tego obiektu.
Była taka otoczka, ale nie było
widać rozumiem ogona, prawda?
Nie, nie było widać ogona, to było dość
duże, to leciało powoli, ale
za tym, byłem zdziwiony,
ale za tym leciał, wie pan,
to będzie śmieszne, co powiem, ale to wyglądało
jak ptak, nie metalowy,
to było całe czarne, to było całkowicie
czarne, a oba obiekty były bezgłośne,
tak jak, powiedzmy, jak
te drony wyglądają, tylko, że
bez tej takiej powiększonej
głowy, taki anerykański
dron, powiedzmy, z takimi skrzydłami.
To wyglądało dziwnie, znaczy
dziwnie, no dla mnie to zrozumiałe było, bo to
miało takie wąskie po boku skrzydła, wąskie,
dość długie, ten kształt był
wydłużony, ten przód był taki
lekko wyoglony, był statecznik
widoczny, to było całkowicie czarne,
matowe, na tej wysokości, bo to było
dość duże, to miało około 10 cm,
bo ten, powiedzmy, ten kulisty owoc, ten kulisty
obiekt, co się żarzył na złoto,
na złoto, całkowicie na złoto, to był
złoty kolor, żarzył się na złoty kolor, nie na
czerwony, bo to zaburzyło to we mnie
moją percepcję, bo wiem,
jak na przykład nagrzewa się stalą, no się nagrzewa
rzeczyma, wyższą temperaturę, tym jest
czerwona, później jest jaśniejsza i tak dalej,
to się żarzyło na złoto, sobie leciało,
a ten obiekt dosłownie sekundę
zanim leciał, całkowicie
cicho, nie było słychać żadnego dźwięku, tylko,
jakby go śledził, podążał go za nim.
A ten obiekt drugi
utrzymywał cały czas taką samą odległość
względem tego pierwszego? Tak, taką samą odległość,
tak jakby go śledził,
leciał za nim bezgłośnie, nie było słychać żadnych silników,
po wielkości, po wysokości,
bo to nie było zbyt wysoko, to było jakieś
powiedzmy 100 metrów, ale one były
dość duże te obiekty, to ja
wywnioskowałem, że musiałbym słyszeć
przecież jakiś odgłos silników,
czy huk silników odrzutowych, czy
śmigieł, czy tak dalej, ale
bardziej mnie zainteresował ten
obiekt, który leciał za nim.
To był całkowicie czarny, matowy
obiekt, jakby go śledził, leciał
za nim sobie bezgłośnie całkowicie, tylko, że
to było dziwne, że on wyglądał jak taki
typowy dron, powiedzmy tylko pomalowany
na czarno, nie miał takiego
dużego tego dzioba, powiedzmy tej głowy
takiej, jak mają te amerykańskie, trochę mniejszą,
taki bardziej był smukły, ale normalnie
ja odebrałem go
z obserwacji mojej, że to jest po prostu
tak jakby ludzki statyk powietrzny
wytworzony na Ziemi, tylko, że
nie słychać było żadnych silników.
Przyszedł mi na myśl wygląd obiektu
jakby obserwowanego z dołu, który wyglądał jak
taka w sumie latająca płaszczka, tak?
Nie, nie, to nie była płaszczka.
To normalnie był...
Taki kształt zbliżony do płaszczki jakby.
Nie, nie, to nie była płaszczka, to normalnie był tak jak,
nie wiem jak się nazywa, szczerze mówiąc, jakby
nie interesuje się tak aż dogłębnie
tymi wojskowymi
militarniami, ale to był taki dron amerykański,
tylko, że bardziej smukły, dłuższy i
z tego co pamiętam to do dziś,
to jakby to mi nie umknie.
Podejrzewam, że jakbym go samego zobaczył bez tego
obiektu żarzącego się na
złoto, to i tak bym go zapamiętał.
Tylko, że był matowy, nie miał żadnego
oświetlenia, leciał nisko i
leciał właśnie za tym obiektem,
co się żarzył na złoto. I całkowicie
bezgłośnie oba obiekty leciały.
No to tak wygląda jakby ten
drugi obiekt, ten niby dron
stosował jakąś nieudaną formę kamuflażu, skoro
próbował być jakby niewidoczny,
a jednak dało się go zauważyć.
Znaczy on, pan co mi się wydaje
z mojej oceny, to on nie był niewidoczny.
On był po prostu pomalowany w taką
matową, ja to tak odebrałem, bo
to była gdzieś godzina między dziewiątą a dziesiątą
wieczorem. On był jakby
pomalowany na czarno, ale ponieważ było
bezchmurne niebo, bo widać było gwiazdy,
to on był widoczny. On się odcinał
na tle nieba i on leciał sobie, że tak powiem,
zdziwiał mnie, że bezgłośnie, no bo ja go odebrałem
jako drona, tylko
że w ogóle nie było słychać żadnego dźwięku, że on leci
za nim, ale leciał jakby go śledził.
I to tak wyglądało. Jakby pan
chciał, to ja mogę na przykład podejść do pokoju
do mojego młodszego syna i on też może
potwierdzić moją relację tą
z tym świecącym ufo, które widziałem.
Widzieliśmy razem, obydwoje.
No jeżeli syn wyraża taką
chęć, to jak najbardziej, natomiast no
nie żebyśmy go tutaj, prawda, zmuszali
do udziału w wywiadzie. Nie, nie, nie.
Już idę do niego. Jesteśmy na
głośnołówiącym. To jest pan Welios. Dobry.
Dobry wieczór. Dzień dobry.
No tutaj chodziło o potwierdzenie tej
obserwacji tego, tych obiektów dwóch, tego
tegoś. Jednego. Tak były właśnie.
To dokładnie tak wyglądało jak taki
dron amerykański, tak? Coś tego typu.
Nie, to bardziej wyglądało
nie, no ja nie wiem jak to powiedzieć.
Ogólnie to nie widziałem. To bardziej była kula światła.
Co na początku leciała, no
wiele, które to było. Nie wiem.
Wieczorem to było. Wieczorem. No i właśnie
leciała normalnie po niebie, no i
to widać, że to nie mogło być ludzkie,
ponieważ to się, no szybko leciało,
no i zatrzymało się od razu, że
zero spowalniania. No to, to.
A to jest jaka wielkość w tej jednostce?
Nie wiem, tak na oko, tak z punktu
perspektywy naszej, no to centymetr
coś takiego. No taka wielkość pozorna,
czyli to dosyć sporo, skoro udało się to tak wam
zauważyć. Tak właśnie, ale widać,
że to nie była gwiazda, no bo po pierwsze jaśniejsze,
no i ruszało się, no. Po czym później,
tak jak mówiłem, coś się stało.
No, zatrzymała się.
I zaczęła normalnie, no migać na czerwono
i chyba biało, czy jak to było? Na niebiesko.
Ale ona się uniosła i ona się
zminimalizowała do wielkości takiej zwykłej
gwiazdki, po czym wisiała i obserwowaliśmy
jakiś tam tras. Tak, no obserwowaliśmy
i nic się prawie nie działo. Czemu jeszcze były te
błyski jeszcze były? No takie na niebiesko
i czerwono. Ona gdzieś tam sobie świeciła i ten, i
tyle. I ja tylko po prostu jako ciekawostkę synowi
zaprosiłem go do tej obserwacji,
bo mu wcześniej już mówiłem, że
takie rzeczy się zdarzają, takie rzeczy widzimy.
On oczywiście nie wierzył. No teraz uwierzyłem.
Teraz uwierzyłem. No perspektywa
się zmienia, prawda, w momencie,
gdy sami jakby coś
czujemy, czy widzimy na własne oczy,
prawda? A, łatwiej. To trzeba
doświadczyć, żeby uwierzyć, bo tak ogólnie
no to jest, że ktoś mówi
o takim czymś, no i to wow,
leci, że to ciężko w to uwierzyć,
ale kiedy to się zobaczy, no to
jest różnica. No, zobaczenie na własne
oczy takiego zjebiska też powoduje,
że jakby pewna, jakby
dziedzina związana z tym zjawiskiem,
związana ogólnie z UFO wchodzi
do naszego, do naszego zakresu
postrzegania, do naszej świadomości
i dzięki temu łatwiej nam jest w przyszłości
podobne jakby incydenty obserwować, prawda?
Zauważać. No dobrze, to tyle
chyba. Tak. To chyba tyle. Tak. To jeszcze mam
tutaj takie pytanie odnośnie
tego wojskowego, co pan wspominał o tym śladzie
u niego na noce. Czy on opisał jakoś
bardziej szczegółowo okoliczności powstania,
czy też odkrycia tych trójkątów na nocy? Tak.
To jest kuzyn mojej żony. On jest pułkownikiem
w stanie spoczynku teraz aktualnie.
To jest żołnierz dość wysokiej szarży.
Brał udział w kilku misjach bojowych i on sam
do mnie się zwrócił na wakacjach
w Zakopanem, jak byliśmy, że
mówi, pamiętasz, jak mi mówiłeś,
że, bo ja mu opisywałem,
że moja żona to widziała, mój syn,
jeden, drugi, starszy mnie robił
zdjęcia na tej opacy, bo ja to,
co odkryłem, ja w ogóle nie wiedziałem, że coś
takiego mam, że tam nie mam skóry, mam
wyciętą skórę w dwa trójkąty, jakby
rąb, tylko, że podzielony cieniutką
kreseczką tkanki mojej
i ja byłem w szoku, bo tam myłem
się, coś mi szczypałem i ja mi
ona mówi, zobacz, co ja tam mam na tej opacy.
Ona mówi, to nie masz skóry normalnie
i to było wielkości, te trójkąty,
te kąty tych trójkątów
to miały wielkość, powiedzmy
7-8 milimetrów. One były dość
duże, to nie były jakieś malutkie maciupki,
jakieś kropeczki, takie dość znaczące,
i opowiadałem tą m... Widziałem UFO takie i takie,
tak jak w odcinku piątym opisywałem,
że pierwsze, moje, moja styczność z tym fenomenem
to była taka, że widziałem dwa duże
obiekty z balkonu z odległości
powiedzmy 10 metrów, ale duże
to były. To znaczy, tak jak mówiłem,
wielkości samochodu, czyli były doskonale
widoczne, były mega proste, nie miały jakichś tam
mega światełek mieniących się,
jakichś takich efektów
świetnych, nie, to były zwykłe, tak
takie zielono-oliwkowe powiedzmy dwa obiekty,
to wszystko mu opisałem i tak dalej, on je posłuchał,
tam nie komentował, on mówi,
że też wierzy w takie rzeczy, ale nie widział.
Po czym z taką, jak już
spotkaliśmy się po kilku latach,
widzimy się często, ale powiedzmy
spotkaliśmy się na wakacjach, to on
z taką dziwną miną mi mówił, pamiętasz
o tych ufitach, co ich widziałeś i tak dalej,
później miałeś te tkanki pobrane
i odwinął, to zobacz to, i odwinął mi kolano,
pokazał mi tam wycięty ten kącik,
normalnie idealny wycięty ten kącik,
to był strupek, on mówi, ja w ogóle
nie wiedziałem, ja myślałem, że mam jakieś wrodę,
ale zobaczyłem i
o nie miałem, ja mówię, ciesz się chłopie,
że jakby nie byłeś świadkiem tego, co się działo
w tym momencie, jak tą tkankę ci
pobierali, bo ja, ja bardzo
mocno traumatycznie przeżyłem
tą całą sytuację, jak ich
zobaczyłem na balkonie, tych ufitów,
po czym zemdlałem, w ogóle
wyparłem, to myślałem, że to jest jakiś sen,
że to jest nierzeczywiste,
że to się nie mogło wydarzyć, coś mi się wydawało,
ale jak rano zobaczyłem, że na ręku,
na prawej ręce, przed ramieniem
mam takie dwa kółeczka wycięte
i one były całkowicie białe,
czyli tam jakby nie było strupek,
była wycięta idealnie dookoła,
dwa kółeczka obok siebie, to tak się
zdziwiłem i jak
podrapałem to miejsce, to zaswędziało
mi i momentalnie mi podpłynęło to
krwią i zasklepiło się
jako strupek. Ja mu to wszystko
opowiadałem i on mi też pokazał
jakby w rewanżu, że
coś takiego mu się wydarzyło. No sam sobie skalpelem
przecież nie wyciął, na żywca
kawałka skóry z kolana.
No po co miałby to robić, prawda?
No po co miałby to robić?
Facet, ja mam 51 lat, on też ma
51 lat, mam po dwójce dzieci, żony, udane życie i
nie szukam sensacji, ja nie chcę
ujawniać swoich danych, gdzie mieszkam
ani występować w jakichś
talkshowach, tylko mówię, co mnie
spotkało i co jego spotkało, dlatego takie
rzeczy się dzieją, dlatego ja wiem, że
pan się interesuje, ja też się interesuję
takimi rzeczami i no dzieje się. I on był taki
zszokowany był tą całą sytuacją.
To pokazuje, że takie rzeczy
się potrafią dziać, w ogóle to jest dosyć
znaczące, że potrafią się dziać takie rzeczy
osobom bez względu na
wykształcenie, bez względu na wykonywany
zawód, na status społeczny, nawet o wojskowym, bo
rozumiem, że on tam nie pamięta jakby
okoliczności, w których
pamiętam, że się źle czuł, mówił mi, że był
przeziębiony, źle się czuł, pamiętam
z tego, co mi mówił, tak jego
relacja, że się spocił, że w nocy źle spał i
wstał rano i nie to, że
zaszczypało go kolano, tak jakby
pijama dotknęła tego miejsca i
zaszczypało go kolano i zobaczył
patrzę, no nie, no co mi w kąt wycięty
i podejrzewam, że on do to zlekceważył
tym wcześniej mu nie powiedział, że
takie rzeczy mają miejsce i no mogą
występują, co nie? Ja też nie jestem,
nie wiem, jak to się stało, w jakich okolicznościach,
ja też nie wiem, w jakich okolicznościach u mnie
pobrali tą tkankę, wycięli,
ale jak pobudziłem się,
to nie miałem świadomości, nawet jak
się myłem, samego rana,
byłem w prysznic, to myłem łopatkę,
ledwo tam sięgałem gdzieś ręką,
to czułem, że mi coś tam szczypie,
myślałem, że jakiś wyprysk, on tak samo,
to jest to samo, bez świadomości,
bez niczego i tak dalej.
A panowie, mieliście jakieś takie
objawy, powiedzmy, przypominające,
reakcję na przeziębienie,
takie jakieś osłabienie, czy coś tego typu?
On miał, ja nie. A to taki objaw,
podobny troszkę do reakcji
alergicznej po ukąszaniu przez
pluskwę, oczywiście tutaj bierzemy
poprawkę na to, że pluskwy nie mają takiej zdolności,
powiedzmy, chirurgicznych, prawda?
Żeby trójkąty wycinać.
Ale te trójkąty były dość duże, widoczne.
To nie jest tak, proszę pana, że pluskwa, ja wiem,
jak patrzący w internecie pisał,
to są takie punkciki, a to nie były punkciki.
No niestety też się
zdążyłem się w tym roku przekonać na własnej skórze,
jak gryzłam pluskwy i zdecydowanie to nie były
trójkąty. No nie były, tym właśnie
o to chodzi, że no wie pan,
ja po tym, co widziałem, to tak niewiele mnie
już może zdziwić, tylko tak sygnalizuje,
że on mi to powiedział
i ja w ogóle go nie zachęcałem już do rozmowy,
bo to było jak dorąkł wcześniej, jak się widzieliśmy
na święta i sam wyszedł
z inicjatywą, że mi to pokazał.
Tylko mówi, nie mów dziewczynom, bo się będą śmiały,
bo on też wie, że to są takie
tematy ciężkie do wytłumaczenia.
No i ewidentnie widziałem,
że po prostu ma usuniętą skórę na kolanie,
gdzie to nie jest jakaś tam
delikatna skóra, żeby mógł sobie...
A mało tego, jakby na przykład,
analizowaliśmy razem i tak mówię,
jak na przykład byś upadł, byś se stłukł,
zdarzył tą skórę, załóżmy, w trójkąt,
powiedzmy, no dobrze, jakoś by się to się stało,
to miałbyś nie dość, że otarcie dookoła,
zasinienie, jakieś lekkie opuchnięcie,
tak? On mówi, no tak, a ja tu tego
nie widzę, nie widziałem żadnego opuchnięcia
na tym kolanie, tylko po prostu...
Tak jakby ktoś wyciął tą skórę.
Wiecie, po prostu usunął tkanki i tyle.
Tak samo miałem ja, nie miałem żadnej opuchlizny,
jakby ktoś to zdenzyntekował,
później to schłodził, żeby nie było
żadnej opuchlizny, żadnego stalu zapalnego
i tak dalej, i tak dalej.
A ile mniej więcej czasu minęło
w tamtym momencie od... Mówią w ogóle, kiedy to
wystąpiło, kiedy to odkrył ten ślad u siebie?
Tak, jak wzięliśmy się, powiedzmy,
15 lipca, 16 lipca, powiedzmy, 15 lipca, to
widzieliśmy się 2-3 dni po tym fakcie, to znaczy
spotkaliśmy się, mówiliśmy się
tam, tam, mieliśmy wynajęte domki i tak dalej,
to było jeszcze świeże, to było czerwone.
Powiedzmy, jakby ten strop był świeży i to było
2-3 dni wcześniej.
No, czyli świeża sprawa, krótko mówiąc.
No i dosyć też kłopotliwa
w dzieleniu się, że to tak ujmę,
ze względu na wykonywanym przez niego
zawód, prawda? No tak, to znaczy on już teraz nie
jest żołnierzem zawodowym, bo jest
w stanie spoczynku, ale
on na to nie zwrócił uwagi, podejrzewam, gdybym
mu tego nie opowiedział, tej mojej historii,
co mi się wydarzyło i zbagatelizowałby, tylko, że
ja jestem już wyczulony na tego, po rzeczy,
po tym, co widziałem i no, co mam powiedzieć?
Mogę tylko jakby powiedzieć
tylko jedną taką sytuację
jeszcze miałem, znaczy miałem
kilka, ale powiedzmy, dobrze, to ta jest
taka niezbyt spektakularna,
ale na przykład siedziałem na balkonie,
paliłem papierosa i na przykład,
widziałem jeszcze taką sytuację, że
siedziałem z żoną i
mówię, zobacz, satelita leci, bo leciała
taka gwiazdka, często te satelity lecą,
one lecą po jakiejś tam elipsie,
po odcinku prostym i tak dalej,
bo mamy balkony nieosłonięte
i co zwróciło moją uwagę
i mojej żony, mówię, ty zwróć uwagę na to,
ta gwiazdka, ta satelita leciała sobie i ona
w pewnym momencie się gwałtownie zatrzymała,
po czym wróciła kawałek, poleciała w bok
pod kątem prostym, wróciła,
i jeszcze raz odleciała,
i jeszcze raz, tak ze trzy razy odleciała,
zatrzymała się i stała.
I ja sobie tak uzmysłowiłem i mówię,
spójrz na to, przecież to jest,
satelity lecą po elipsie,
a nie mogą się tak gwałtownie zatrzymać,
jak lecą na takiej wysokości,
no bo to wyglądało jak malutka gwiazdka,
to powiedzmy z tych moich obserwacji, które miałem
okazję w swoim życiu widzieć,
to była najmniej spektakularna rzecz,
ale zdziwiło mnie to, że ta gwiazdka,
ona skręciła pod kątem prostym,
to raz, dwa, wróciła,
odleciała, wróciła, odleciała,
wróciła, z taką samą prędkością,
jaką leciała, tak jak satelita,
bo ja to odebrałem jako satelitę, tylko że
jakby ten sposób, w jaki ona wykonywała
ten manewr, to dla mnie to po prostu
ja mówię, no jak pod kątem prostym.
I to tylko tyle, co mam do powiedzenia.
No, można by jeszcze tutaj brać
pod uwagę opcję pod tytułem drona, tylko że dron
musiałby, to byłoby widać,
że w pewnym momencie musi już zawijać,
że tak powiem, do bazy, bo mu się
tam bateria może wyczerpać.
Ale na takiej wysokości to wyglądało jak gwiazda.
No, jak pan spojrzy na gwiazdy w nocy...
Czyli za wysoko.
To wyglądało jak gwiazda, to było mniej więcej na tej
wysokości i ja odebrałem to, jakby, widzę często
satelity, jak lecą, takie gwiazdy.
No, bo sobie leci, gdzieś tam leci, leci, leci,
aż w końcu zniknie za chorą z rąkiem, ale to
jedyne, co mnie zdziwiło, mówiłem
to koleżance z pracy, że no,
nie wydaje mi się, że to była satelita,
no bo to przecież satelity lecą po jakimś tam
u... i nie zwalniają,
no, mało tego, ona nie jest to, że zwolniła,
ona po prostu stanęła w miejscu,
cofnęła się i tak dalej, i tak dalej.
Poza tym widziałem drony w swoim życiu,
w kule spuszczają chłopaki drony
i wiemy, jak wyglądają i to nie była
ta wysokość ani... no, to
nie było to. No, niby są drony,
które potrafią troszeczkę
na wyższych wysokościach operować,
no, tylko, że to nie są drony, które, no,
tak zwykły Kowalski mógłby sobie pozwolić, prawda?
To może jakiś wojskowy to był obiekt, ale
dla mnie to był wygląd gwiazdy,
leciały jak gwiazda, no, jak powiedzmy,
jak satelita, bo nieczęsto widuję
tutaj sobie, jak patrzę w niebo,
często patrzę w niebo, no, to tyle sobie
z takich rzeczy, które mi się
ostatnio wydarzyły. Chciałbym sobie się podzielić,
nawiązać do tego odcinka
poprzedniego, że to był jednak mój syn,
to nie był żadny uchytak,
czyli ja nie mam jakiejś paranoi w sensie takim,
że wszędzie widzę u chłopków,
no, bo to tak nie jest, tylko, że
tak jak chciałbym się podzielić jakimiś tam
moimi spostrzeżeniami,
i tak dalej, ale najważniejsze było dla mnie to,
że kuzyn mojej żony
właśnie też coś takiego miał na kolanie,
tak jak ja na opacji, tylko, że mniejsze,
trochę mniejsze, połowniejsze powiedzmy,
ale dość doskonale widoczne, że to był
kształtem kąta, wycięty
i tak dalej, i tak dalej, i zastanawiam się,
i on się mnie pyta, ale po co to?
Kto to wziął? I on mówi, że nie mam
pojęcia, ale ktoś musiał wejść do
twojego mieszkania, po prostu iść to usunąć
z kolana, tą tkankę, ale dlaczego?
Ja mówię, no, słyszałem takie teorie
spiskowe, że takie rzeczy pobierają, oczywiście to
może być science fiction, to nie musi być
wcale, być zgodne z prawdą,
to są moje przypuszczenia, ale tak słyszałem, że
komuś to może być potrzebne do czegoś,
być może nie człowiekowi, może człowiekowi,
ale tak się zastanawiam, jacy ludzie mogliby wejść,
uśpić całą rodzinę, pobrać
mu te tkanki, zero krwi dookoła,
żadnej krwi ani na piżamie,
ani na prześcieradle, po prostu
usunięte jest, zagojone
jest, ale mięsko, nie wiadomo jak,
nie wiadomo co, nie wiadomo kiedy, no to takie
to by przecież było słychać
i to nie tylko tak, że rodzina by
słyszała, ale na przykład sąsiadzi również
mogliby coś zauważyć, prawda?
Mogliby, no bo to jest blog, ale
no nie mam pojęcia jak to się wszystko
było, dlaczego, po co, tylko tak panu relacjonuję
to co się dowiedziałem i tyle.
No to tyle by chciałem powiedzieć.
No tutaj też jest taka, takim ważnym szczegółem
jest ta reakcja jego organizmu na to,
na to takie uczucie osłabienia, coś typu,
przysiębienie, prawda? Tak, taki był
osłabiony, spocony, źle się czuł,
no z tego co mi mówił,
ja panu mówię, tak jak on mi powiedział,
nie dodaję, nie ujmuję,
tylko no nie mogę więcej powiedzieć na ten temat,
no tylko tyle, co mi powiedział,
to jest gość stabilny,
emocjonalnie i tak dalej, i tak dalej,
to jest normalnie taki po prostu
facet, tak jak i ja, ale
był w lekkim szoku, widziałem tą jego
minę, taki był... No właśnie, jaka była jego
reakcja? Jak wyglądał, ogólnie mówiąc,
w momencie relacjonowania tego?
Był zniesmoczony lekko, miał taką,
miał taki wyraz twarzy, jak był zniesmoczony,
zdziwiony, lekko zaniepokojony, taki był,
to była taka mieszanie na uczuć na jego twarzy
i ja mówię, mówiłem ci, ja ci mówiłem,
ale ja ci wierzę, ja mówię,
ja ci wierzę, tylko, że
jak się samemu z tym zetkniesz,
to jest całkiem inaczej. Ja mówię, no wiem, ale
ja mówię, ciężkie chłopie, że...
że się nie obudziłeś, jak to miałeś
wykonywane na własnym ciele.
Nie wiem, jak byś zareagował, tak mu powiedziałem,
bo ja na przykład, jak zobaczyłem tych
ufitów na balkonie, to to ja chciałem krzyczeć,
to była jedyna taka moja reakcja,
to zbierałem się do krzyku,
otworzyłem szeroko oczy i momentalnie
chciałem krzyczeć, ale momentalnie jakby,
no nie wiem, zemdlałem. W tym momencie
zemdlałem, jakby nie uśpili,
nie wiem, nie pamiętam dalej nic.
Poza tym, chciałem to wyprzeć,
poszedłem do mojego starszego syna, on wtedy miał
15 lat, teraz tyle, co mniej więcej
mój młodszy i mówię, wiesz co, miałem
taki dziwny sen, że
no nie uwierzysz mi, śniło mi się, że
stało trzech ufitów na balkonie
i jeden podniósł rękę, to była lewa ręka.
To była lewa ręka, no bo
jak stał, to ja widziałem, że to jest prawa,
ale ja leżałem jakby na boku, to jak spojrzałem
na nich, to to była lewa ręka. Pamiętam te palce,
ten ich wygląd, wszystko no ale po czym zemdlałem.
Byłem w szoku, chciałem krzyczeć i
zdializował bym, to pomyślałem,
że to jakiś sen, ale
zobaczyłem właśnie te dwa ślady na ręku, ja mówię,
ty zobacz, on mi, wiesz co, ja tu nie mam
skóry normalnie, zobacz, to białe jest,
przecież to jest usunięte milimetrem w głąb
te dwa kółeczka obok siebie
i podrapałem, bałem się tego podrapać,
pomyślałem, że będzie mi bolało, no bo to tam
nie było skóry, spędziało mi tylko,
momentalnie napłynęła mi krew,
w tym momencie jakby wyrównała się
z poziomem tkanki skóry i
tyle. Żadnego kręfawienia,
nic nie pociekło dalej, tylko się
wypełniło krwią i zastygło
i się zagoiło. Mam takie, jak się
opalę, to mam takie dwa białe ślady
delikatne na przedramieniu. Cała moja opowieść.
Czyli tak jakby te dwa ślady nie reagowały na
promienie słoneczne na polanie. A jak podrapałem
paznokciem normalnie wewnątrz, tam po prostu
podrapałem paznokciem, byłem taki, nie wiem,
chciałem się przekonać, jak to tam,
czy to boli, czy nie boli,
no to nie bolało w ogóle nic, tak jakby
to było znieczulone. Zaswędziało tylko
i tyle. No tutaj też ważne jest to, że to jest
zawsze takie dosyć trudne przeżycie
do relacjonowania dla osoby,
która czegoś takiego doświadczyła. Panu pewnie
troszeczkę czasu zajęło jakby przegryzienie
się z tym tematem, otwarcie się, żeby
komuś to opowiedzieć. To było dziewięciu lat.
To było dziewięciu lat mi to zajęło, żeby
się tym podzielić, bo wie pan co, to jest tak, że
zrobiło na mnie wrażenie to UFO,
te dwa pojazdy, o których opisywałem,
widziałem je dokładnie i tak dalej, to była
interakcja, bo ja, wie pan co, to było głupie,
ale ja pomachałem nimi rękami,
normalnie po prostu skrzywałem ręce, tak jak
do samolotu się macha. Pomachałem
nimi i oni odpowiedzieli mi światełkami,
czyli na powierzchni tych pojazdów, tych UFO,
one były całkowicie proste,
zielonkawe, takie szaro-zielonkawe,
nie miały żadnych fajeratanków, normalnie
sobie leciały powolutku, były dość
dobrze widoczne. One mi odpowiedziały
światełkami, to one na mnie zrobiły
takiego wrażenia, jak to spotkanie, to
Bedroom Visitors właśnie w salonie, jak
spałem. To był dla mnie ciężki szok.
Ja jakby, no do dzisiaj nie mogę
się z tego odcząsnąć tak do końca, już
emocje zeszły, wszystko jest ok,
ale powiem panu, że nie chciałbym
powtórzyć całej akcji. Tam
to, czy widzę kulkę świecącą z synem,
czy z żoną, to jakby to jest fajnie, jest ok, leci
sobie, jest luz, ale takich akcji
to nie. Tak samo rozmawiałem z innym
kolegą, opowiadałem mu o tym, on
koniecznie chciałby to zobaczyć. Ja mówię, nie chciałbyś,
uwierz mi. Uważaj o co prosisz.
Ja mówię, uważaj o co prosisz, bo
nie chciałbyś, uwierz mi, to jest tak duży
szok, niedowierzanie, stres
duży, że po prostu ciężko się z tego
ogarnąć. No też dla tego
wojskowego to musiało być dosyć trudne
jakby przegryzienie się z tym tematem,
bo wojskowi to są jednak też
tacy, można powiedzieć, twardziele, mają
można się domyślać, ugruntowany
mocno, że tak powiem, zawodowo
ugruntowany pogląd na świat,
a tu nagle doświadczają,
taki wojskowy doświadcza czegoś, co jakby wykracza
poza wszystko, co widział
w życiu. Tak, i wie pan co,
powiem panu tak, opisywał mi ten kuzyn,
nie będę podawał jego imienia, a może już
podałem. No podał pan, ale
tutaj sobie pozaznaczałem, żeby to
powycinać tak dla bezpieczeństwa.
Tak, to wie pan co, taki człowiek, który jest
prześwietlany, jest badany psychologicznie
i tak dalej, pod różnymi, że tak
powiem, na lewo i prawo go wartują,
to, że tak powiem, zaburzyło
mu to całkowicie jego, on wziął
pod uwagę to, co ja mówię, że nie kłamię,
a jak go spotkało, to czego doświadczył,
to taki mały trinkącik tylko
wycięty z kolana, ale chwileczkę, chwileczkę,
to jest moje ciało, jak to się stało,
dlaczego to się stało, nie ma
żadnego stłuczenia, jest tylko usunięta
tkanka i jakby zagotowało mu się w głowie
i ja uważam go za objawnikotnego
świadka tego zdarzenia,
zresztą widziałem to na własne oczy,
jego córka też to widziała, ona się zaczęła
śmiać, młodzi, to tam, no jakie UFO,
żadnego UFO tam już on nie istnieje.
Napewnie sobie od poduszki w nocy zrobił,
prawda? No tak, no on mówi,
jak to, w pościeli mi to się stało,
no ale nie chciała tego słuchać,
ale powiem panu, że to było dla niego
jakieś tam przeżycie, no bo
tak samo jak i dla mnie, te
te zatręczniki, które miałem
na łopatce w niedostępnym miejscu,
to też dla mnie było przeżycie, no mówię, jak to,
chwila, to musiał ktoś być
w mieszkaniu, zamki pozamykane,
drzwi pozamykane, wszyscy śpią,
budzimy się razem, wszystko jest ok,
ja nie mam tkanek na łopatce, jak to?
Wie pan, to nie są jakieś takie
fajne rzeczy, miłe i
człowiekowi zaczynają w nocnym myśli
przychodzić do głowy, no chwileczka, chwileczka,
coś tu jest nie tak, jak to jest możliwe?
Wszystko rozumiem, no ale
są takie rzeczy, że ciężko to w ogóle
ogarnąć i on też miał taką minę, jakby
jakbym widział dziesięciolatka, dwunastolatka,
jakby mu coś się stało,
takie emocje, jakby takie bieżenie na emocje
na twarzy, jak to, on dorosły mężczyzna w boju,
powiedzmy, brał udział i tak dalej i tak dalej,
takie rzeczy się dzieją, jak to?
Jemu? Żołnierzowi? A tu nagle takie
coś. Poważnemu człowiekowi.
No tak, wie pan, to ciężko, to jakoś
tam, ja tego nie ogarniam
na tyle, ile mogę, źle muszę,
ale nie chciałbym, żeby jakieś
takie rzeczy mi się działy dalej i tak dalej
i tak dalej, ale wiem, śledzę
jakby, słucham na randio
paranormalium Piotra Sielebiasia,
opowiada o tych rzeczach, co się dzieje w Stanach,
o tych ujawnieniach UFO i tak dalej i tak dalej,
wie pan, no, kiedyś to, jeszcze
z 10-15 lat temu coś się z tego wszyscy
śmiali, no, wiadomo, szur, foliowa
czapeczka i tak dalej i tak dalej, a teraz już
jakby w innym świetle, w innej
optyce to widzimy wszystko, że to nie ona tam.
No, następuje to takie powolne
otwieranie ogółu społeczeństwa
na te tematy, no, tylko, że to jeszcze
troszeczkę czasu, troszkę wody
w rzece upłynie, zanim
ludzie jakby zmienią całkowicie
swoje podejście do tych tematów ufologicznych.
No tak, mi tam, szczerze mówiąc,
nie zapomnę, że, no, powiedzmy, no,
zależy mi na tym, żeby
żebyśmy wiedzieli, o co tu chodzi,
jak to wszystko jest, ale
nie mam jakiegoś parcia, żeby każdemu
mojemu znajomemu, przyjacielowi
udowadniać, że to jest, no bo, no bo
to każdy musi się przekonać na własnej
skórze. Mam nadzieję, że nie będzie
musiał się przekonywać i tak dalej i tak dalej.
Jak to tam wygląda, ta cała
sytuacja z tymi ufitami.
Ja tutaj dużo takich rozmów też
część opublikowałem, część
jeszcze nie opublikowałem, chociażby z takimi
przedstawicielami zawodów,
wymagających szczególnego zaufania, jak
kierowcy ciężarówek. Oni też
przechodzą testy psychotechniczne
regularne. Też mam rozmowę z, chociażby
z policjantami aktywnymi
jeszcze w służbie, z ochroniarzami.
Ludzie, od których oczekuje się
szczególnego poziomu zaufania też czegoś takiego,
różnych takich rzeczy doświadczają, także.
No, dzwonię do Pana dlatego,
znaczy Pan dzwoni do mnie dlatego i ja też
jakby chciałem opowiedzieć
ciąg dalszy tej historii w odniesieniu,
do tego, co mi się wydarzyło, że to nie jest
tak, że tylko mi się to wydarzyło, że ja tylko
mam takie, miałem takie właśnie, takie
dziwne zdarzenie z tym ubytkniętych
tkanek, ale też ludzie,
którzy, ja mogę się wydawać
mało wiarygodny, no ale gość,
który Państwu mu zaufało, no był
na misjach wojskowych, jest całkowicie
twardo stąpającym gościem po ziemi, ja też
zresztą, ale no to takie
mieszanie na tego jego uczucia
twarzy to bezcenne. Nie zapomnę
do końca życia i będziemy się z tego
ośmiali jeszcze, mam nadzieję, że będziemy się
z tego ośmiali jeszcze długo.
I mam nadzieję, że nic takiego już więcej mu się nie
wydarzy, no bo to nie są fajne rzeczy,
no bo to jest, wie Pan, to jest coś takiego,
nie był Pan w takiej sytuacji,
nie życzę, że, wie Pan, budzi się
noc, że ktoś musiał wejść, ktoś musiał
pobrać te tkanki, ktoś musiał wyjść,
zamknąć zamki, bądź drzwi
balkonowe, bądź okno, bądź cokolwiek,
albo, nie wiem, nie widzę
jakiegoś innego wytłumaczenia tej całej
sytuacji. Mało tego, nie było
żadnej krwi, nic, ani na piżamie, ani nic, spod
nie miał zawinięte, tak jak miał,
czyli obudzi się w takim stanie,
w jakim nie zaobserwował
żadnych jakichś takich, no wie
Pan, no wiadomo, natnie się
tą skórę, to ta tkanka, to trzeba
przywozić opatrunek, bądź
popsikać czymś, no nie wiem, no
zabezpieczyć to w jakiś sposób, żeby ta krew
nie leciała, no to nic, żadnych śladów,
nie ma skóry, nie ma tkanki,
takie samo jak i u mnie, żadnej krwi na koszulce,
bo spałem w piżamie, powiedzmy,
takiej koszulce, to też, to takie,
wie Pan, to jest takie dziwne, i ja
tylko pamiętam, że
nie czułem się źle, tylko taki lekko
skołowany, po tamtym, po tamtym
incydencie z tymi uchwitami, to tak samo
byłem skołowany na maksa,
jak straciłem przytomność, to pamiętam, że
byłem, ja to tak powiedziałem, że tak
jakbym wypił dużo, dużo wódki,
czułem się nie tyle, że skacowany,
głowa mnie bolała, tylko całkowicie skołowany,
nie byłem w stanie jakby, taki byłem, nie wiem.
Tak jakby świeżo w Pana, że tak powiem, uderzył.
No tak, i wie Pan, no ja po prostu,
ja to wyparłem, to nie to, że ja po prostu
byłem przekonany, że ja ich widziałem,
chociaż ich widziałem, tylko, że moja
psychika, moja świadomość, to było coś takiego,
że ja to odebrałem jako sen,
że to, to się nie mogło wydarzyć naprawdę,
że ja ich widziałem, ja zemdlałem,
to był dla mnie ciężki szok, chciałem krzyczeć,
ja to wszystko pamiętam, to nie to, że tego
nie pamiętam, że to wymyśliłem, tylko
to był dla mnie, ja mówię,
mówię, synek, po prostu miałem taki sen,
bo to jakoś starałem się jakoś to,
nie wiem, wytłumaczyć sobie w sensie takim,
że, no, że
takie rzeczy się nie zdarzają, no wiadomo,
to UFO, co widziałem i tak dalej, później następnego
dnia, co widziałem to UFO, te dwa pojazdy,
to, tak jak mówiłem,
opowiedziałem w odcinku piątym, że kot
w pewnym momencie zaczął biegać, tak się
rozpędził, tak zaczął biegać dookoła pokoju,
że w końcu, z tej prędkości,
że zaczął biegać po ścianach,
po kanapie, po ścianach, tak jak koty,
ale zaczął szaleć. Ja mówię,
coś się dzieje, ja mówię, chodź,
ja mówię, być może zobaczymy UFO też dziś,
znaczy razem zobaczymy,
bo ja widziałem wczoraj, bo opowiedziałem o tej całej
sytuacji. I weszliśmy, no i faktycznie
leciała ta kulka, żeby nam się
nie wydawało, to ja mówię, wyciągaj
telefon, czy ja wyciągnę, ja wyciągnę
telefon, ja mówię, dobra, nagrywamy,
żebyśmy nie myśleli, że to nam się wydawało.
Nagraliśmy ten punkcik, no bo to
w telefonie to już, jeszcze to
było tyle lat temu, to ten, to był taki,
to już nie było wielkości, powiedzmy,
pół centymetra, tak jak my to widzieliśmy,
tylko to było 2-3 milimetry,
taki czarny punkcik, ale ta sama
trajektoria lotu i nasze komentarze,
że to jest helikopter, no nie,
ma stateczniki, jakiś, ma jakieś,
jakieś śmigło, które się, no nie,
no to jest UFO i to poleciało.
To, to też jest dużo, że, że jakby
mieliśmy to na telefonie, a to zgadzamy
mu na komputer, no wiadomo, komputer się
spalił po jakimś czasie, czy tam się zużył
i to wyrzucił, ale to, to nie jest istotne,
bo nie chodzi o to, żeby to medialnie
nagłośnić, w sensie, żeby to ludzie
mogli to sobie zobaczyć, bo
takich filmów jest dużo i dużo ludzi ma
takie, takie doświadczenie, tylko chodzi o to, co my
przeżyliśmy i jak to odebraliśmy
i tak dalej, i tak dalej. No, też dzisiaj
DNP, podejrzewam, dużo,
dużo osób tam takiej filmem machnęłoby ręką,
przecież można sobie wszystko praktycznie
wyprodukować, także chyba większą, większą,
przynajmniej w moim czuciu, większą
wartość mają relacje po prostu, to, to, co
świadkowie opowiadają,
szczególnie, że kiedyś świadków
jest więcej niż jeden, prawda?
No tak, i to właśnie, to też jest
to i tak samo z Nikotemem, to samo.
Ja też, bo ja tą taką kulkę widziałem
w sypialni, tylko, że dużo jaśniejszą, ale
też w tej samej wielkości,
ale minęło dwa, trzy tygodnie
i mieliśmy okazję zaobserwować
taki obiekt we dwóch,
ja mówię, zobacz, to ciekawostka, zobacz,
popatrz sobie i co ty, co ty myślisz
na ten temat? On mówi, ja, tak, tak,
zobacz, to jest UFO i tak dalej,
i tak dalej. Ja tylko pokazałem ci to,
dlatego, żebyś po prostu nie wątpił, tak jak ci
mówiłem, to się śmiałeś, że nie wyśmiewaj,
że takie rzeczy nie istnieją i tak dalej,
był mega sceptykiem, no ale tak jak panu powiedział,
że musiał zobaczyć,
musiał zobaczyć, sam się przekonać,
żeby ten, żeby, żeby jakoś
w to uwierzyć. No i to mnie buduje,
bo, no wie pan, takie rzeczy
się zdarzają, a ja dużo tego widzę,
no bo dużo tego widzę, tak jak mówiłem już wcześniej,
jestem ekstrasensem, jeszcze tylko panu
dodam na przykład, że ja mam dużo
takich ostrzeżeń w swoim życiu, to może
zabrzmi śmiesznie, może niepoważnie, ale
miałem taką akcję, bo dużo mam takich myśli, że
tak,
jakby to nie są moje myśli, tak jak mówiłem, że
ja czuję, że to jest co innego, ale
miałem taką akcję w pracy, może to śmieszne,
może nie, może nikogo to nie zainteresuje,
może będą komentarze nieprzychylne, ale
powiem, że to jest takie zweryfikowane,
powiedzmy na maksa, w tym sensie,
że była taka akcja, ja,
ja nie mówię, że słyszę wszystkie myśli,
że ten notwog nie się przejawia innych ludzi,
ale miałem taką akcję, że poczułem
coś takiego, poczułem taką myśl w głowie,
taką dość intensywną i tak aż
w końcu poczułem, że moja koleżanka z pracy
chce się zwolnić, czyli ona o tym musiała
intensywnie myśleć i to jakby
chodziło jej po głowie, ja to wyłapałem,
bo tak jak mówiłem, ja mam...
No wyłapał pan temat telepatycznie, tak?
Tak, no patrzcie, to nie to, że słyszałem głos,
ktoś do mnie mówił, w głowie takie echo,
jak w wiadrze, czy nie, nie,
ja poczułem tą myśl i tak aż
sobie odpowiedziałem, k***a, chcę się zwolnić?
Do siebie, tak, odpowiedziałem.
Minęło kilka dni, mój szef
do mnie mówi, coś tam gadaliśmy
na jakieś sprawy i mówi, wygadał się,
po prostu się wygadał, klapnął językiem,
że k***a się zwolni, pani k***a się zwolniła.
I tak złapał się za język
i mówi, ale to jest tajemnica, k***a,
nikomu o tym nie mów, bo ona prosiła mnie,
żeby nikomu o tym nie mówić, to taka sytuacja.
I ja jakby konfrontując to, a to
nie jest moja pierwsza taka akcja,
bo też miałem takie akcje, że postawiłem,
to jest prozaiczne, to jest śmieszne, postawiłem
źle samochód, delikatnie na
pasach, delikatnie, powiedzmy
na tej linii, która poprzedza pasy,
to postawiłem kołami i dochodziłem
do pracy i mówię, no stój,
ten samochód, co stoją, tak samochody na osiedlu,
wszędzie tak stoją, dobrze, idę do pracy.
I miałem coś takiego, jakby
poczułem taką myśl, takie wewnętrzne
coś, że przestaw ten samochód.
I tak aż do siebie powiedziałem,
mówię, dobrze, niech stoją, do siebie
tak, czasami ludzie mówią do siebie, ja tak mówię.
Czasami coś tam mówię, ja nie chcę
stoić, przecież nic się nie stanie.
Za godzinę telefon od mojej
żony mówi, musisz przestawić samochód,
straż miejska, mandat ci wleka, będą holować
samochód 800 zł, bo ten, bo
nie może stać w tym. Ktoś zadzwonił po prostu
i ten, i ja leciałem z
pracy, niedaleko mam, przyleciałem do domu
na nogach i przestawiłem
ten samochód, skończyło się 100 zł
mandatem, jednym punktem karnym, czy dwoma?
Jednym chyba, nawet już nie pamiętam.
Ale jakoś tam niewielka była szkoda
z tego wszystkiego i wie pan,
to takie, nie wiem, czy to
spotkanie z tym UFO, jakby
wyzwoliło we mnie takie, że tak powiem, dość
mocne, no takie właściwości
tego mojego mózgu, że, i to już
nie chcę o innych rzeczach mówić, ale to takie
dwa takie, powiedzmy, śmieszne, humorystyczne
zdarzenia z mojego życia, które pozwalają mi, że
na przykład potrafię włapać.
To znaczy, wie pan co, ja nie w ten sposób, jak
pan Jackowski, że się skupiam
na kimś i, powiedzmy, wyłowię
jakiegoś, czy tam zlokalizuję jakieś ciało,
nie, to nie o to chodzi, bo ja
nie chcę w ten sposób funkcjonować, ale czasami
mam takie właśnie, takie na przykład jakieś zagrożenie,
jest... Tak jest to jakby poza pana kontrolą, tak?
Takie przypadkowe odbieranie pewnych informacji.
Tak, przypadkowe, nie skupiam się
na tym, jakby nie idę w tym kierunku,
bo nie zależy mi, szczerze mówiąc, nie mam takich
skłonności, ani takiej natury,
żeby na przykład kogoś
indywidować, leć, zaglądać komuś w głowę.
To jakby to nie leży w mojej naturze,
ale na przykład takie rzeczy mi się zdarzają
i mówię o tym, żeby
ludzie wiedzieli, że coś takiego
jakby funkcjonuje i
takie rzeczy się zdarzają i ludzie mają
takie właśnie, takie dziwne
zdarzenia. To są już takie typowo
mocne, mocne rzeczy.
A często tak się zdarza w przypadku osób,
które mają za sobą jakieś powiedzmy
mistyczne czy też paranormalne doświadczenie,
tak, że jakby uruchamia się
ta klapka w głowie, pewna
wajcha jakby się przestawia i
dostajemy, zaczynamy otrzymywać
jakieś takie przekazy telepatyczne
odnośnie sytuacji, które mogą się
w niedalekiej przyszłości
wydarzyć, czy też w sytuacji
odbieramy na przykład przypadkowo
myśli naszych bliskich, znajomych, prawda?
Tak, ja na przykład już nie mówię o tym, że na przykład
bo to każdy, większość ludzi tak ma, że na przykład
moja żona chce do mnie dzwonić,
ja o niej pomyślę i dzwoni telefon.
To większość ludzi to ma, ja wiem
o tym, ale jeżeli na przykład
to jest, ja czuję tą myśl,
czuję, wie pan, ale to nie
jest tak, że ktoś sobie tam coś pomyśli
i przejdzie i tak dalej, jakiś przechodzi, nie.
To musi być mocna, skupiona
myśl, taka intensywna, bo wiem,
że ta dziewczyna się stresowała tą całą sytuacją
i ona myślała o tym i długo myślała, no bo
chciała się zwolnić, zmienić pracę, to się wiąże,
się ze stresem, z napięciem,
z jakimś ciągłym ustawicznym myśleniem,
na jakimś tam, powiedzmy, napięciu emocjonalnym,
to ja to, ja to włapałem.
Ja to włapałem i ja się dziwiłem,
ale miałem potwierdzenie, to jakby nie zależy
mi na tym, żeby to
komuś udowadniać, że tak jest, tylko
no miałem takie zdarzenie i o tym mówię,
że coś takiego się wydarzyło
i jakby ja to odebranym.
To jest tylko jedna z takich rzeczy, bo tam
nikt nie chce mówić, ale
wiem, że to ma, wiem, że tak funkcjonuje
i to tak działa.
Działa w bardzo prosty sposób i mało
tego, to mi się wydaje, nie wiem, czy to
można wyćwiczyć, ale wydaje mi się, że nie.
Wydaje mi się, że tego nie można, to się ma
albo się nie ma. Znaczy niby można tam
ćwiczyć stosując
jakieś techniki medytacyjne chociażby,
ale to wymaga czasu i nie każdemu się
chce, a niektórzy tak po prostu mają
naturalnie jakby tak. No,
ja na przykład miałem coś takiego, ale nie tak
mocno, jak mam w tej chwili i na przykład
jak, jeżeli coś ma się dziać złego
w mojej rodzinie, to albo mam sny,
albo mam jakieś skojarzenia, albo
czuję wewnętrznie, że na przykład coś się wydarzy,
albo na przykład jestem przekonany, gdzie wszyscy inni
mówią, że będzie źle, ja mówię, że będzie dobrze
i jest dobrze. Jakby
nabrałem takiej pewności w moim życiu,
że zaufałem temu
fenomenowi, no bo nie wiem, jak to nazwać, nie wiem
tego jakby opowiedzieć, ale tak jak
mówiłem już wcześniej, miałem taką sytuację,
że ona jest świadkiem, cała moja rodzina jest
świadkiem, że mój teść miał sepsę,
leżał otworzony, miał, widziałem
to zresztą, no był otwarty,
miał niewydolność wielonarządową,
mój lekarze dawali mu trzy setne
procent, trzy setne procent ludzi przeżywa
taki stan, czyli generalnie
gościusz gasu to mój teść.
No i to była taka akcja, że
ja w ogóle wszedłem tam do tego szpitala
w odwiedziny z żoną, z dziećmi, ze spokojem.
Tak jak mówiłem, moja żona już zamówiła
powiedzmy pieśń pogrzebową,
truny i tak dalej, i tak dalej
w zakładzie, no i ona jest pielęgniarką,
więc tyle widziała w swoim życiu śmierci,
że wie, jak to się kończy, takich
stanów ciężkich. Ja mówię, słuchaj,
dziadek będzie żył,
a ona mówi, nie, to niemożliwe, w ogóle daj spokój,
co ty gadasz, coś się uwidziałem.
Ja mówię, będzie żył, przeżyje,
aż do *** będzie dorosły, aż
weźmie ślub, ustabilizuje się i tak dalej, i tak dalej.
No i on wyszedł z tego.
Lekarze w ogóle nie byli w stanie uwierzyć,
jak on przyszedł po trzech miesiącach. W ogóle jak
wstał, jak się wybudził ze śpiączki,
bo uśwolce farmakologicznej, to
gadał jakieś głupoty, był całkowicie
zakręcony, był tak osłabiony, że nie miał
siły ciągnąć koca na siebie.
I po trzech miesiącach przyszedł
do szpitala, o lasce,
samochodem przyjechał w ogóle, taka fajna,
lekarze bili mu brawo, pan po prostu, to dla mnie
to jest szok, że pan z tego wyszedł
i tak dalej, i tak dalej. Ja już miałem tą pewność,
ja już widziałem, powiedziałem to wprost,
miałem taką odwagę, żeby powiedzieć, że wszystko będzie ok.
I to tak jest. Ale tak jak mówiłem,
miałem takie sytuacje, że dwie koleżanki
mojej żony, my się znamy dobrze, to są takie
przyjaciółki, jedna to jej siostra
notabene, to ja miałem tak duży niepokój,
one chodziły w ciąży, a jedna koleżanka,
przyjaciółka. Czasami się spotykamy na imprezach,
lubimy się, bawimy się.
To ja mówię, i***, po prostu
z tym dzieckiem będzie niedobrze, ja tu nie widzę tego,
ja tego nie czuję. Już nie chciałem jej mówić,
że umrze, bo nie chcę wypowiadać
takich słów, bo to jest traumatyczne,
ale mówię to, a widzę to
słabo, czuję to, ale wewnątrz
miałem tak głęboki niepokój odnośnie
jednej i drugiej, no i te dzieci umarły.
Po prostu umarły, jako
płody. Czyli ma pan, krótko mówiąc,
jakby ułatwiony wgląd w to, co nazywa się
Kroniką Akaszy, czy też tam taką wielką
bazą danych o wydarzeniach.
Nie wiem, jak to nazwać, czy to jest to, czy to nie jest to.
Ja tego tak nie odbieram w tym sensie,
tak jak pan to powiedział, jakby nie nazywam
tego. No być może to jest to.
Tak to często ezoterycy nazywają, tak?
Tak, tylko wie pan co, ja staram się,
takie moje przemyślenia na temat tego
wszystkiego, to ja staram się jak najdalej,
bo wie pan, ja jestem biblijnym
chrześcijaninem. Czytam Biblię,
modlę się do Boga codziennie, do Jezusa,
zawdzięczam mu wiele i jest takie skojarzenie, bo
słucham pana Jackowskiego, mam też koleżankę,
tak jak mówiłem, mam koleżankę czarownicę,
dwie koleżanki czarownice, które się zajmują
ezoteryką, one doskonale,
one spojrzą na człowieka, doskonale
potrafią powiedzieć, co w tym człowieku
siedzi, co myśli i tak dalej,
i tak dalej, tylko one jakby
wprost mówią, noszą te całe symbole
powiedzmy okultystyczne
i tak dalej, jakby się z tym nie kryją.
One uważają, że to jest okej, tylko jedyne,
co i tak samo pan Jackowski, to mnie to uderzyło.
Ja nie mówię, że pan Jackowski
używa takich symboli i tak dalej, bo nie używa,
ale jeden punkt wspólny,
co mi się jakby rzuciło w oczy,
to jest to, że ci wszyscy ludzie,
a ja tak samo mam kolegę czarownika,
on generalnie, że tak powiem, funkcjonuje
w tym świecie, doskonale sobie radzi,
ale po prostu też rzucił przekleństwo.
Ja bym świadkiem, jak rzucił przekleństwo
i później spotkało go coś złego,
jakby to wróciło do niego,
ale te dwie panie, te dwie dziewczyny,
które zajmują się tym zawodowo
powiedzmy, wróżą z kart, mają te zdolności.
To one i tak samo pan Jackowski,
to jest taki punkt wspólny, to ci ludzie,
oni wiedzą, one
wiele razy rozmawialiśmy na ten temat,
to mówią mi to samo, że nigdy nie mogą
życzyć żadnemu człowiekowi źle.
To jest, nie wiem jak to, to jest jakaś
obsesja u nich, one po prostu
tak jakby się bały, jakby się ogławiały tego,
że jakby życzyły komuś coś
złego, to się to złe wydarzy
i te osoby, te dziewczyny, one po prostu,
to jest taki punkt nie do przejścia,
taka czerwona linia, że
nie może, nie może pomyśleć, nie może
nikomu życzyć nic złego, bo
ja to tak odebrałem, że one wiedzą, jakimi,
z jakimi mocami mają wspólnotę i, widzi pan,
tak samo pan Jackowski, z tego co wiem, jak to,
jak Bóg na to patrzy, Bóg jest
osobą, Bóg jest, że tak powiem,
rzeczywistą osobą, tylko gdzieś tam
powiedzmy, jakby w innym wymiarze, czy tam
jak to nazwać, tak nazwać, nie wie, ale zabronił,
zaglądać za zasłonę, czyli
to co na przykład, ja na przykład
nie wchodzę w okultyzm, w takie rzeczy,
ale co dostanę, to mam,
a na przykład ludzie, którzy
się zajmują jakimś wrążeniem, jakimś
przewidywaniem przyszłości i tak dalej,
jasnowidze i tak dalej, oni,
ja mam takie wrażenie z tego, co mówią,
oni skupiają się na czymś,
zaglądają za zasłonę, czyli jakby to, czego Bóg
nie lubi, no on to potępia
wprost i dlatego na przykład
ja, ja nie oceniam tych ludzi,
bo to są moi przyjaciele, bawimy się,
fajnie się ze sobą zbogatujemy i tak dalej,
ale ja ich, tak jak mówię, nie potępiam, tylko,
że z mojej strony to wygląda
tak, tak jak już powiedziałem wcześniej,
ja nie chcę po prostu wchodzić
w jakieś okultystyczne tego typu
charaktyki, ja wiem, że
ten świat duchowy, to wszystko
to funkcjonuje, tylko dla mnie to jest po prostu
taka, taka linia,
ja nie przechodzę przez to, ale wiem,
że ludzie, którzy się zajmują tym zawodowo,
powiedzmy i tak dalej, to, no to jakby zaglądają
za zasłony, ja jakby nie wchodzę,
tylko tyle, że to jest dla mnie
ważne, co mówię, bo, bo chcę
jakby powiedzieć innym ludziom
też, żeby wiedzieli, że nie powinni
tego, mało tego, wiem
po prostu, bo znam się kupę lat, tych
ludzi dotykają pewne
albo schorzenia, albo nieszczęścia,
nie umiem tego wytłumaczyć,
ja nie wiem, czy to jest po prostu skutek
tego, jak oni funkcjonują,
ale tak samo pan Jackowski, ciężka choroba
serca, szczepienie jakieś tam dwa
stawki i tak dalej, koleżanka,
ciężkie przejścia, choroba nogi, ciężka śmierć
męża i tak dalej i już
chcę na tym skończyć, bo to nie o to chodzi, żeby tam
jakby to oceniać, ale
no niestety, jestem dojrzałym
mężczyźnią, żyję już na tym świecie tyle
lat i jestem wyczulony na tego typu
akcje, no bo jeżeli któraś osoba z rzędu
zajmująca się tego typu rzeczami, a ten
kolega, który rzucił przekaństwo przy mnie
na innego gościa, tak jak mówiłem,
powiedział, oby ci ta ręka uschła,
bo go złapał za szyję i jakoś tam agresywnie
się zachował w stosunku do niego, taka dziwna
sytuacja w sklepie, ten jakby
przypiął się do niego, był agresywny,
a ten tylko powiedział do niego, oby ci ta ręka
uschła, puść mnie, po czym
spotykamy się za jakiś czas, a on
po ciężkiej operacji łokcia, ręki
miał wypadek, ledwo mu tą rękę
w Berlinie miał operację, kupę kasy
za to zapłacił i ja mówię
ja mówię, przecież pamiętasz
jak ty źle życzyłeś temu gościowi,
a wiem, że on się takimi rzeczami zajmuje,
a on oczywiście zbagatelizował go
tą całą sytuacją, nie, to
nie tak, to zwykły wypadek, wiesz,
a ja mówię, nie, ja to widzę inaczej
i te jakby trzy takie zdarzenia z ludźmi, którzy
mają jakby dostęp do tych mocy, korzystają z tego,
tylko z tej ciemnej strony mocy powiedzmy,
mimo, że nikomu nie szczęśli złego,
poza takimi małymi wyjątkami,
no to widzi pan, dlatego ja się
boję takich rzeczy, ja jakby nie
chcę wejść, ostrzegam innych ludzi,
jak będą tego słuchali, to apeluję,
stanówcie się nad tym, czy to jest warto wchodzić
w takie tematy.
No masz tutaj z tego wyciągnąć taką zasadę,
cokolwiek komu życzysz,
przyjdzie do ciebie ze zdwojoną siłą,
tak? Coś tego typu. Ja się zgadzam z panem,
to co ma powiedział, tylko,
że te dziewczyny, one są pozytywnie
nastawione, one nie rzucają przekleństw,
a mimo wszystko jakby,
odniosę się do takiego przykładu jak w Jedi,
no powiedzmy, to jest fikcja, co nie,
ale wie pan, no dziscytowie,
załóżmy, ja nie jestem jakimś tam wielkim fanem,
jak byłem dzieckiem, to oglądałem, teraz już tego
mam od wielu lat tych nowych,
nowych odsłon, to ci, co
korzystają z ciemnej strony mocy,
to jest taki przykład, powiedzmy, literacki,
taka licencja poetika.
Można też z tego śmiać, ale wie pan,
no ja to mam jakby wszystko z relacji
z pierwszej ręki i też jakby,
no wiem, że dziewczyna była na operacji
i tak dalej, i tak dalej.
Pan Jackowski tak samo przecież miał operację.
Można powiedzieć, to są przypadki, ale
jak dla mnie tych przypadków jest za dużo
i tak samo ci zdowie, oni korzystają,
oni korzystali z ciemnej strony mocy i młodszy syn
mi powiedział, dlaczego ten cały
Palpatine, on tak wyglądał
źle i tak samo inni. On mi powiedział,
no bo oni są fanami,
oni korzystali z ciemnej strony mocy, ona ich
niszczyła, oni korzystali,
ona ich niszczyła i tak samo jest
z takimi wchodzeniem w takie akcje.
Jakby nie można, no po prostu
to jest potępione w Biblii, nie można
zaglądać za zasłonę, to co Bóg da,
to da, jeżeli, no Bóg
obdarza darami, no to nie jest jakaś
tajemnica, ani jakiś tam wymysł, powiedzmy,
tylko tak jest i wie Pan, no przestrzegam ludzi,
żeby po prostu się zastanowili, że to jest,
ja wiem, że ten świat jest realny, ja też widzę
świat duchowymi oczami moimi, tak samo
mówią pastorzy, nie jest jakby
nic nowego w świecie chrześcijan,
że po prostu widzą świat duchowymi oczami,
swoimi oczami, mówią o tym
na nawożalnictwach, powiedzmy, ale
to wszystko musi być na takiej zasadzie, że to,
co jakby zwierzchność,
czy wyższa siła, czy Bóg da,
to mamy, ale nie zaglądamy, jakby nie wchodzimy,
jakby nie przechodzimy przez to
żeby tam sobie, że tak powiem,
poszukać coś, co chcemy, no bo to się
źle kończy. Ja tak to odbieram
i to dla mnie to już trzy przypadki,
to już nie są przypadki, jak dla mnie.
No, fizyk Tom Campbell kiedyś
przyrównał właśnie naruszanie pewnych
zasad, których się naruszać nie powinno,
kiedyś powiedział, że za coś takiego mogą nam
kartę biblioteczną tam gdzieś wyżej anulować.
Oby tylko tyle, wie Pan, oby tylko tyle.
Oby kartę biblioteczną anulować.
No, bardzo. Dziękuję Panu za wysłuchanie.
Chciałbym podziękować słuchaczom też za to,
że mogłem się podzielić moimi
odczuciami, przemyśleniami i obserwacjami.
No i tyle. Do zobaczenia. Do usłyszenia.
Korci mnie, aby na
zakończenie tego odcinka rzucić jeszcze
jednym typowo youtubowym tekstem A nie mówiłem?
Było intrygująco i jestem pewien,
że wielu z Państwa wysłuchało tej rozmowy
z wypiekami na twarzy.
Dajcie znać w komentarzach, co sądzicie
o zaprezentowanych dziś historiach,
a jeśli macie jakieś swoje zdarzenia,
którymi chcielibyście się podzielić,
zapraszam do kontaktu.
Na koniec przypominam o najnowszym
numerze miesięcznika Nieznany Świat,
w którym obok innych ciekawych materiałów
znajdziecie całą serię artykułów
zawierających przewidywania
i przepowiednie na rok 2025. Pewną zachętą
do sięgnięcia po ten numer
mogą być dla Państwa dźwiękowe wersje
krótszych artykułów, które z moją
małą pomocą zagościły na kanale czasopisma
na YouTube. Polecam również
Państwa uwadze kanały Piotra Cielebiasia
UFO Historie i Marka Żelkowskiego
Wehikuł Wyobraźni,
gdzie obaj panowie omawiają wiele
interesujących tematów, w tym też
takie znane z anteny Radia
Paranormalium. A zapowiedzi
kolejnego odcinka podcastu
mówią świadkowie, wypatrujcie
na naszej stronie internetowej
www.paranormalium.pl
oraz na profilach społecznościowych
Radia Paranormalium.
Mówił do Państwa Marek Sęk "Ivellios".
Radio Paranormalium.
Paranormalny głos w Twoim domu.
Dziękuję za uwagę. Dobranoc
i do usłyszenia w kolejnych naszych audycjach.