The Monroe Institute Polska - spotkania online
W pierwszy wtorek miesiąca 6 sierpnia 2024 roku
witają Państwa techniczny Marek Sęk "Ivellios" i póki co dokładnie połowa prowadzących TMI Polska Dominik Kocięcki, ponieważ Paweł
Byczuk przebywa po drugiej stronie globu na kolejnym kursie Gateway Voyage, tym razem w charakterze trenera, prawda Dominiku?
Tak jest, tak właśnie dopiero teraz na naszym spotkaniu.
Kliknąłem, żeby wszystkich wpuściło, więc wszyscy się pojawiają.
Julia z kanapy już się też pojawia. Myślę, że już wszystkich wpuściło.
I tak, witamy Was wszystkich na spotkaniu Monro Institute Polska, jak Marek już to powiedział na
radiu. Oficjalna polska społeczność Monro Institute. Zazwyczaj z Pawłem prowadzimy te spotkania.
Dziś Paweł będzie do nas dołączał bezpośrednio.
Zrobimy zaraz medytację 10 minut. Po medytacji będzie czas na pytania.
Ja to się podzielę jedną rzeczą, ale ogólnie będzie czas na pytania, więc
medytacja też jest czasem, żeby dać sobie, żeby spłynęły pytania jakieś ciekawe.
I tak to dziś będzie wyglądało.
Patrzę, gdzie tu mamy czat.
Dziś zrobimy medytację. Uczucie lekkości.
Tak jest. Wilembosan wybierałem.
Tak jest. I wrzucam link do niej dla osób, które się łączą z urządzeń mobilnych.
Chyba się coś zmieniło i z tych urządzeń mobilnych już
jest dźwięk taki, że powinna działać ta technologia.
Ale nie jestem pewny.
Nie sprawdzałem, więc po staremu zalecam, jak ktoś
jest na urządzeniu mobilnym, użyć linka z czatu.
Wyjść ze spotkania, użyć linka, wrócić. 10 minut.
Przygotujcie się. Ja już tu uruchamiam po kolei wszystko.
Przygotujcie się proszę ze słuchawkami.
A my za chwileczkę rozpoczniemy nasze spotkanie.
Od tradycyjnej medytacji. Za chwilę Dominik odpali test stereo.
Prawda? Jestem gotowy.
Prawy, lewy. Teraz? Wszystko w rajbucze.
No właśnie. Dobrze. Na bogato oba. Dobrze.
Uczucie lekkości. 10 minut.
Ja tu wszystko wyciszam. Robimy razem.
Powinno być lepszy efekt. I wracamy i rozmawiamy.
Nie mogę tak jak Paweł do Was przemówić. Kontynuacja z nagrania.
Chociaż kurczę nie pomyślałem, można głos przerobić. AI teraz jest.
I bym przemówił. Aby się Paweł zdziwił.
A Pawła jeszcze chyba nie ma, prawda?
Pawła nie ma i dobrze, że dba o siebie, bo postanowił ten temat.
I dobrze, że dba o siebie, bo postanowił ten temat.
Powstanowił tym razem zadbać o siebie i najpierw pójść zjeść.
Więc Paweł teraz pewnie je. Jeszcze nie przeczytał ode mnie.
Przypuszczam, że mamy...
Nie wiem, tak na oko, mniej więcej to równo było jak kończył zeszłym razem.
Więc pewnie teraz mamy z piętnaście minut... Macie z piętnaście minut ze mną.
Z czego się na pewno cieszycie.
A ja nic nie zemdam. Ale... Więc...
Przygotowałem. Dobra. Przygotowałem jedną rzecz.
Rzecz z Instytutu, którą zaktualizowałem... W sumie to była moja inicjatywa.
Ale fajnie wyszło. Mi się podoba. Już pokazuję wam. Na chwilę
wam pokażę, tak na ekranie jak to wygląda i linka myślę.
Mapa wszystkich społeczności.
Mapa wszystkich społeczności, takich jak nasza.
Zarejestrowanych. Super jest ta społeczność w RPA.
Karen ją prowadzi. To już chyba ma dwa lata.
A ja właśnie odpowiadam za rejestrację tych społeczności w naszej Radzie.
To jest też bardzo ciekawe.
Judith na Gran Canaria. No i tak. I reszta...
Tego pana kojarzę. Bardzo tu jakiś taki jest ten...
Rozpojarzony. Z nim rozmawiałem jakoś tak, nie mogliśmy złapać.
Ale za to jest jedyny w Argentynie.
Wyślę wam linka. Tu się go gdzieś robiło. Tu.
Dobra. Wyłączę. Każdy z was będzie mógł sobie...
Chce mi się ten nie robi? Dobra.
No i jak jest jedna osoba, to to jest taki moment...
A ja mam pytanie, przepraszam. Dlaczego jest taka wyjątkowa ta społeczność?
No, jak jest jedna osoba, to to jest taki moment...
A ja mam pytanie, przepraszam. Dlaczego jest taka wyjątkowa ta społeczność?
A, no bardzo dobre pytanie.
Bo to jest... Nie, to tak. Bo to był... Kurde, ja nie lubię skrótów myślowych.
Dlatego... To jest moja interpretacja w sumie.
W instytucie tam się ze mną zgodzili.
Bo to ja tak nadałem temu. Ale dlatego, bo...
Gdzie tu jest... Ten, takie... Te...
Bo ona jest jedyna tu, a tu nie ma nic. Okej.
Jedyna taka społeczność na cały kontynent.
Chodzi o to, że tam nie ma właśnie w ogóle takich społeczności, nie?
I... Tylko i wyłącznie o to mi chodziło.
Że taki rodzynek, że... I przez to, że to jest taki rodzynek, to wartość duża.
A tam coś widzę koło Indii jeszcze.
Jakoś tak pusto i tylko jedna społeczność jest.
A tam coś widzę koło Indii jeszcze.
Jakoś tak pusto i tylko jedna społeczność jest.
A tam... W Australii też jedna.
Tam, co jest bardzo aktywny, jest bardzo aktywny
ten... trener, to... nie wiem, czy to on...
Tam, co jest bardzo aktywny, jest bardzo aktywny, jest
bardzo aktywny... trener, to... nie wiem, czy to on...
Tak. To jest niesamowity gość.
Nikkejt... naprawdę.
Powiem wam, to jest jedna z takich osób, które po
prostu się poznaje i się już później kojarzy...
Powiem wam, to jest jedna z takich osób, które po
prostu się poznaje i się już później kojarzy...
Nikkejt? Tak.
Nikkejt różne w ogóle opowiadał historie.
Opowiadał, że na przykład...
prowadzi spotkania, na których jest...
Mówił 400 osób? Takie jak my na Zoomie.
Przez... no różne ciekawe rzeczy opowiadał.
Tam jest zupełnie inaczej tych narzędzi w ogóle wszystkich używa.
No i bardzo, bardzo jest aktywny.
Dobra, przepraszam, a co to znaczy inaczej używana narzędzi?
Sprecyzuj. Dobre? Inaczej używa narzędzi.
Na przykład powiedział, że ma właśnie kilkaset osób na Whatsappie.
Ja mówię, no... Mówię, Nikkejt, ale to...
Ale bałagan musi być. Nie, oni nie mogą nic pisać.
Więc mówię...
Ja dlatego tak mówię, że trochę inna rzeczywistość, bo...
Bo w naszej rzeczywistości by nie przeszło za bardzo.
Na przykład, nie wiem, byśmy zrobili
Whatsappa na grupę i by nikt nie mógł pisać.
Tylko słuchać. Tam jest inna...
No, u nas pewnie coś takiego by się przyjęło, bo dużo
twórców instagramowych tworzy sobie takie kanały nadawcze.
Tutaj chyba podobne, na podobnej zasadzie to działa, że tylko twórca i osoby wyznaczone przez
niego ewentualnie mogą coś publikować, a reszta może tylko patrzeć i podziwiać i korzystać.
No, mówię, no... Tam ewidentnie jest inna rzecz.
Tam ewidentnie jest inna rzeczywistość, bo no, Indie,
tak? Tam jest bardzo dużo ludzi zainteresowanych.
To jest właśnie też niesamowite, że akurat tam są zainteresowani. To jest tak jakby... Oni są i tak, można powiedzieć,
kulturowo bardzo zbliżeni do tych tematów. Także to jest bardzo ciekawe, że ta społeczność jest tam właśnie taka duża.
No, no, no...
Wiesz co, powiem Ci tak. Ja w to nie wchodziłem, ale Nikkeit w ogóle prowadzi fundację, która robi
bardzo dużo. I Monroe to jest wycinek. I te wszystkie rzeczy są, ogólnie rezonują z Monroe Institute.
Ja jestem, znaczy, ja jestem taki praktyczny, tak? I na przykład tak jak nasze
spotkania są za jakąś małą opłatę, to po prostu, no, bo to tak działa lepiej.
Tak.
Ogólnie. No to on właśnie też ma na przykład jakieś tam
opłaty i membershipy. No. I w ogóle bardzo dużo robi. No.
No mam wrażenie, że właśnie ten świat Monroe'owy to też właśnie są niektórzy tacy
praktyczni są, a niektórzy tacy są trochę bardziej... Nie wiem jak to nazwać.
No, nie wiem jak to nazwać.
Po prostu chcieliby w inny sposób jakoś tak jakby się dzielić, tak? Po
prostu. Tylko, że no to jest inna energia wtedy trochę, tak? No po prostu.
I często, i często, nie wiem czy dobrze takie rzeczy mówię,
często, ale często te osoby właśnie tak szukają co jest nie tak.
Takie co się tak chcą dzielić.
A ja tu przepraszam, na mapie
widzę, że w Grecji nie ma społeczności.
No. A w Grecji za to robią kursy. No. No i co?
No nie, po prostu... No właśnie, myślałam, że...
Nie, nie każdy trener nie. Nie, nie.
W ogóle nie wszyscy trenerzy są zainteresowani.
Ok. Znaczy, zobacz, Niemcy
mamy, a społeczności nie ma. Tak. Rozumiem.
Rozumiem. Pomyślałam, że te społeczności
są, można powiedzieć, jakby tutaj no bliżej
właśnie takiego na przykład ośrodka
szkoleniowego. Tak jak na przykład my mamy Pawła,
no i jakoś to jest powiązane i wydawało mi się,
że... Właśnie mi tą koleżankę
muszę poprosić o to, żeby dała mi
zaktualizowaną listę, bo to jest stara lista
trenerów, bo nie ma Pawła. O.
No nie ma kropki w Polsce. No nie ma kropki.
Teraz trzyma trenerów stricte.
To, co mogę powiedzieć, to też są
takie smaczki bardzo
ciekawe. Na przykład w Japonii
nie ma żadnych społeczności. Ja też to
od razu, moja siostra w Japonii siedzi
i od razu tak patrzę właśnie, mówię o co chodzi.
A nie, bo w Japonii to jest tak,
że z tymi społecznościami to się nie da za bardzo,
bo oni tam mają inną kulturę i przepisy. Ok.
Nie dociekałem, o co chodzi, ale...
No i w Australii też nikogo nie ma.
Tam jest tylko ten...
I to jest, i na środku jest ta Irene.
To do poprawienia jest, bo ona, widzę, że nie ma
przypisanej lokalizacji, a na pewno ma
lokalizację w bazie. No tak, ale popatrz. To są
trenerzy, ale mamy... No, to jest... To jest...
A, to też jest Irene.
O, i Melbourne. Czyli to jest ta sama
goścenerka. No, to...
Ale w Nowej Zelandii mamy też społeczność.
No, jaki egzotyczny kraj.
Znaczy, egzotyczny. Dla mnie, w sensie, dla mnie
tak daleko. Odległy.
Odległy. Może nie egzotyczny, a odległy.
No, tak. Użyłem bardzo tak...
Tak, ten wyraz bardzo potocznie. Tak jak się mówi
masakra.
I właśnie tak to wygląda.
W Puerto Rico jest bardzo aktywna już trenerka.
Tak, Dolly.
To co nowego się pojawiło, to
będą dodatkowe dane właśnie. Na przykład
subject-oriented, czyli wokół jakich tematów
grupa jest skupiona. Może być
bez subject-oriented, jeśli nie ma informacji o
tym, na czym jest skupiona,
to znaczy, że na wszystkim. Nie ma takiego fokusu.
A może być właśnie na konkretnych tematach.
No i idea jest w ogóle...
Idea w ogóle tej mapy, i to widzę, że się
dzieje powoli. Ta mapa możliwe, że
na moment trafi na oficjalną stronę.
Bo właśnie zespół od strony prosił o linka. Bo
można znaleźć sobie...
To na razie, to jeszcze nie jest
ideał. Ideał to by był, jakbyśmy mieli
te filtry, byśmy mieli sobie na przykład tutaj...
Tu mamy na przykład filtry
i sobie wybieramy, że chcemy język taki.
Chcemy tylko OB. I chcemy online, tak?
I na przykład EU. I nam odfiltrowuje. To jest
ideał, do którego ogólnie byśmy chcieli dążyć.
Natomiast no. Realia są takie, że na razie
jest tak, jak jest.
Na razie to ja trochę to poprawiłem.
Jak wpiszemy Spanish, to nam powinno tu znaleźć.
On znajduje nam hiszpańskie te... hiszpańskie
społeczności.
Będzie podświetlać? Nie, chyba nie podświetlać.
Wiesz, gdzie potem... On.
Właśnie, miałem linka dać.
Stąd ja go będę...
Ten wam zadziała? Marek, zobacz.
No, widzę, że jest. Dobrze. No, to jest.
No i tak. Może tak. Mapa ma taki
praktyczny wymiar,
że to nie jest tylko do oglądania.
Tylko sobie patrzymy sobie... Tak, to są
społeczności. Patrzymy sobie. No i doli.
Patrzymy sobie, że ona ma hybrydowo.
Czyli hybrydowo,
czyli się spotyka lokalnie i online.
No to bierzemy jej maila, albo sobie googlamy ją.
Nie wiem. Ja bym wpisał...
Pisał Dolly Monroe Institute Community Group.
Dolly, jej imię, nazwisko i powinno znaleźć.
No i można sobie pójść na takie spotkanie.
My z Pawłem gdzieś tutaj w centrum Stanów
do jednej trenerki chodziliśmy przez jakiś czas,
bo bardzo ciekawe prowadziła. Tu jest też
stadion niezły.
Prężnie chłopaki w Polsce prowadzą. No.
Ale jest też w Moskwie.
O. Tylko, że niestety lokalnie.
Właśnie się do mnie odezwał ostatnio ten kolega,
żeby na tej mapie tam jego dane zmienić.
Zdziwiony byłem w pierwszej chwili.
To już ktoś z Moskwy pisze?
Tu jest dużo punktów.
No to jest ciekawe, bo ja na przykład
po mapie nie wszystkich poznaję,
ale jak patrzę na imię, nazwisko, to już kojarzę.
O. Tu gdzieś jest ten oddział Instytutu
Włoskiego.
A najwięcej społeczności i trenerów w Europie
instytutowych? Rumunia. Bo tutaj to są
społeczności, a trenerzy... A, jest tylko jedna
kropka. A trenerów jest... Nie wiem czemu.
Podziwiam na siebie.
Dobra, dobra. A teraz powiedz mi, jeżeli na przykład
mamy taką dużą ilość społeczności w Stanach, albo
dużą ilość społeczności w Rumunii,
to powiedz mi, czy jest coś
takiego charakterystycznego,
co różni, co wyróżnia od siebie te społeczności?
Czy to może być na przykład tak,
że jedna grupa zajmuje się na przykład
tylko tym OBE, a druga tylko
lucid dreaming, na przykład?
Czy to jest takie rozróżnienie? Generalnie do tego
dążymy, żeby jakieś takie były...
No widzisz, na przykład
trzeba zobaczyć tak naprawdę w danym regionie.
Tak, no na przykład masz sam healing, bo to jest
generalnie raczej...
Niektórzy jeszcze to się krystalizuje
powoli, niektórzy zaznaczają kilka, a niektórzy...
...tych kierunków i się zajmują
później wszystkim, zamiast oznaczyć, że właśnie
się wszystkim zajmują. O, Paweł zaraz będzie.
Więc tak, idea jest taka, że w tym subject...
Przepraszam. Group subject, czyli to, na czym jest
skupiona grupa,
tam generalnie powinna się znajdować
taka jest idea, jedna pozycja
na przykład, tak? Czyli grupa się właśnie
tak jak w tym przypadku tylko na leczeniu skupia.
No, tutaj już mamy więcej.
Nie wiem, jak to wygląda. Ale języki też są.
Być może któreś...
O. No to jest coś, coś innego.
Już widać, ale to już widać inna energia
jest właśnie, bo na przykład no,
jak ja tam, to jest,
tam było pole wyboru, ja nie wiem, jak oni
to wpisali. W tym formularzu do zaznaczenia.
No i dobra, a jeszcze powiedz mi tak, jak się
zakłada taką grupę?
Że taka osoba, taki lider takiej społeczności
ma się zameldować w cudzysłowie do
The Monroe Institute, że chciałby taką inicjatywę
na przykład tutaj założyć? Jak to jest?
Już, już, już układam, przywołuję
to, bo dobre pytanie. Jest formularz na stronie
Instytutu i z informacją o tym, jakie są
wymagania. Trzeba skończyć,
nie powiem z głowy, trzeba coś tam,
są jakieś wymagania odnośnie tego, co trzeba,
jaki jest minimum, żeby skończyć, jeśli chodzi o kursy.
I tyle. I wypełniasz formularz i cię rejestrujemy.
No nie mnie, ale z ciekawości
po prostu zapytałam, jak to jest.
Generalnie nie ma wymagań, ja raczej właśnie
trochę pracuję nad tym, żebyśmy byli
bardziej asertywni, bo powinno być. O, jest ją.
Jest ją. Nie wiem, czy już będzie mówił,
czy jeszcze nie. Mikrofon masz włączony?
Więc każdy, kto skończył tam jakieś tam...
Mogę wysłać zaraz link. Zaraz ci dam link.
Dzień dobry. Cześć, cześć.
Dzień dobry, witam zza oceanu.
Proszę, jestem po obiedzie.
Przeciwieństwie do was, którzy jesteście
już pewnie po kolacji. Okej.
Nie, nie, nie, nie, ja protestuję,
jestem jeszcze przed.
W trakcie. Marek coś podjada tam.
Nie, to był podwiczorek. Dopiero. Do Julii.
Monroe Community Groups link
i na tej stronie jest właśnie informacja o
tej naszej radzie, czym się zajmuję
i jest formularz Start Community Group.
I w tym formularzu jest wszystko cały taki,
który jest w tym formularzu.
I handbook dla osoby, która uruchamia społeczność.
Jak otworzysz ten formularz, to na górze jest link
i ściągasz sobie PDF-a, ale tam jest dużo
bardzo stron na ten temat.
Niedawno aktualizowaliśmy PDF-a
i wtedy się dowiesz wszystko o on. Pawle.
No właśnie. Żeby, no nie wiem, jak wam tu pokazać,
że jestem na miejscu, że to nie jest żadna ściema.
Udam się na górę do wyjścia i zaraz
pokażę, że to jest naprawdę miejsce,
o którym mówimy. Zobacz, ja tam
widzę gdzieś obraz Nancy Penn. Portret.
To już jest chyba wystarczające
potwierdzenie, że jesteś tam. Właśnie tam. Tak.
Pokaż nam Roberta Monroe'a. Potwierdzenie.
Dokładnie widzicie. Widać? Ostre jest? Tak.
Nie widzę nic. Chcesz przeczytać?
Centrum Nancy Penn. No właśnie się znajduję w
Centrum Nancy Penn. Wychodzę.
Nie wiem, czy zasięg będę miał. Tutaj. No. Yyy.
Internetu, ale tam w tle ma ja trzy słynna
słynna wieża. No niestety jest to pod słońce.
Nie bardzo widać.
Już nie idź dalej, bo ci spadło do zera. Zasięg.
Dobra, no to wracam. Tym bardziej, że.
Przyjemnie.
Eee przed chwilą Marek mówił, że widział
obraz. Proszę bardzo. Tak i te obrazy. To już jest.
To już jest coś, bo to jest faktycznie. Tak.
Ten styczny.
I tu mamy Roberta Monroe'a z drugiej strony.
Eee no właśnie i pewnie zrobimy tak jak poprzednim razem w
ubiegłym roku.
Eee oprowadzanie po centrum w ubiegłym roku byliśmy w domu Roberta Monroe'a.
Dzisiaj jesteśmy w tym głównym ośrodku, w
którym najbardziej tym znanym, no czyli wierzą.
Wierzą, która znajduje, które zdjęcie znajduje się.
Eee książce. Eee i tutaj za mną.
Jest też widać hmm takie charakterystyczne miejsca, to jest pod
zdem, czyli taki pokój.
Eee spotkanie, gdzie spotykamy się.
Paweł, ale nad tym jest toaleta pokazujesz, to nie chodzi o tą toaletę.
Nie, nie, nie, nie tu. O to to. Czy. To.
Chodzi o te nadal kanapy. O tym nadal kanapy.
To jest też takie charakterystyczne miejsce.
Eee właśnie jesteśmy hmm po obiedzie, co
niektórzy, a niektórzy w hmm w trakcie obiadu.
Tak trzeba uważać z tym, żeby ich nie nagrywać, bo pewnie nie wszyscy
mogą się zgadzać, a Amerykanie są czuli, nie bardzo czuli i by.
No nawet jeśli jest goda gdzieś tam na hmm pokazanie na zdjęciach, to tylko.
W obrębie grupy, także nie można tego później
na przykład zdjęć grupy publikować na.
Eee na Facebooku czy innych mediach społecznościowych.
No oni po prostu zwracają na to bardzo uwagę.
Nie ma niedomówień, tak jak u nas o tak tak tak.
Eee jestem hmm teraz hmm nie wiem, czy to się da przyłączyć kamerę.
A macie jakieś pytania?
Ktoś może ma pytania jakieś na żywo, coś by chciał
zobaczyć coś to jakby co to pytajcie tak właśnie.
Próbuję sprawdzić, czy mogę przyłączyć kamerę.
Powinieneś być w stanie drugą.
No ja chyba u siebie mogłam.
To no w telefonie to tak niekoniecznie logicznie jest to
zrobione, więc wiesz co, a nie masz tam jakiś czołeczek?
Ta aplikacja. Właśnie szukam czegoś.
Cały czas wrzuca tą samą. Kamerę.
Ta albo twoje zdjęcie profilowe.
Tak na chwilę było zdjęcie twoje, a to być może nacisnąłeś i wyłączyłeś kamerę, nie?
Może może.
A może jak naciśniesz na kamerę tam na strzałkę
i tam jest tak jak na komputerze nie nie. O.
No tutaj mogę zatrzymać wideo, może da się.
Przełączyć on domyślnie ma.
Hmm tą kamerę z przodu zaraz przerwę.
Nie no tylko mogę ją zatrzymać.
No niestety chyba nie będzie możliwości
zrobienia tak, że tylną kamerę muszę posługiwać.
To zawsze będziecie mnie widzieć albo ja będę tu
jakoś tak zaglądał, żeby pokazać jak to wygląda.
Z perspektywy tej prywatności może i lepiej.
Może i lepiej tak.
A więc tu mamy pokój spotkań, pokój zgromadzeń.
Teraz to się tak rozprzestrzeniło.
Teraz to się tak nazywa.
Kiedyś był pokojem z białym dywanem.
Dominik my w 2019 roku jak byliśmy to był biały dywan jeszcze czy już nie?
Nie pamiętasz? Chyba był.
Znaczy tak jak to chyba było. Nie jestem pewny.
Zobaczymy na zdjęciach później.
Ja mogę tylko powiedzieć, że te takie leżaczki to
mi się bardzo niewygodne wydawały, ale są wygodne.
Tak to jest takie krzesło. Krzesło bez nóg. No.
Krzesło bez nóg.
To się wydaje takie byle co, a to wcale nie takie byle co. Całkiem wygodne było.
A tak. I sobie tutaj ludzie siedzą na tych krzesełkach. Są tam jeszcze kemapy.
Tak, to jest pokój umawiania, tak? Nie wiem czy Paweł...
Tak, tak, tak, tak, tak. To jest ten pokój spotkań. Kiedyś pokój z
białym dywanem, ale biały dywan przestał być biały. Zdzieli go i już...
Nie podobał mi się. Nie pojawił się na nowo.
Powiem, Paweł, pełnym zdaniem. Jak w tym budynku jest jakiś kurs, to wszyscy się chowają na czas
medytacji w swoich tych kabinach, a w momencie jak jest koniec, to wszyscy tu przychodzą omówić.
Dokładnie, dokładnie, dokładnie tak jest.
Ja tym razem jestem w pokoju w takim...
Ja jestem w takim malutkim pomieszczeniu jednoosobowym
w pokoju, czy w celi mnicha, jak oni tutaj to nazywają.
Jedna strona powiedziała, że to jest wlochaw.
Bo generalnie tak. W większość pokoi znajduje się
części, w której przed chwilą byłem na początku.
Tu jest jeden pokój, z którym byliśmy z Dominiką.
Tak. Tak, tak, tak. Z Dominikiem poprzednim razem.
Naprawdę? O tu. Nie będę oglądał pokoju.
Ale i tak zacięło cię. Akurat teraz.
Zacięło cię. Nie widzieliśmy całego pokoju.
Aha. No dobra, to zaraz zobaczę.
Bo my tam mieliśmy słaby zasięg. No tak
wyglądają te kabiny tam. To kabiny widać kawałek.
Tak wygląda pokój. Natomiast...
I to jest jeden tutaj na tym poziomie.
I to się nazywa check.
Na to mówią. Jak gdzieś słyszeliście tak po angielsku
ten check unit, to to jest właśnie taka dziura w ścianie.
Tak, dziura w ścianie. To jest od angielskiego, o ile
dobrze pamiętam, controlled holistic environment chamber.
A ponieważ oni lubią skróty, no to od pierwszych
liter tej nazwy się wzięło to check unit.
No i tutaj jesteśmy na piętrze w stosunku do tego pokoju
zgromadzeń. To jesteśmy na piętrze na wyższej kondygnacji.
Choć tak naprawdę to z parkingu tu się wchodzi bezpośrednio.
A powiedz Pawle, czy czujesz jakąś różnicę jeśli chodzi o klimatyzację, o ten
remont? Czy to widać w ogóle, czuć ten remont? Bo był remontowany cały ten kampus.
Co znaczy, to już w ubiegłym roku widziałem ten kampus.
Przede wszystkim wcześniej wystrój był w takich kolorach.
Naturalne drewno, taka boazeria. Natomiast po tym remoncie mamy białe ściany.
Ale pamiętam. Pamiętam.
Tak, no dla kogoś kto się przyzwyczaił do tego
wcześniejszego wystroju może być to zaskoczenie.
Ale wydaje mi się takie żywsze w tej chwili, bo
wszystko było wtedy w takiej tonacji brązowo-brązowej.
W tej chwili mamy biało-brązową, więc jest więcej
przestrzeni przez to, no bo jaśniejsze pomieszczenia są.
I mamy tutaj, tak jak pokazywałem, tu jest korytarz.
I pokoje są tutaj po jednej, po drugiej stronie, łazienki.
I tam na końcu wieża.
I na końcu wieża, zaraz tam do niej dojdziemy.
Tutaj, tu w drugą stronę też są pokoje. Łazienka, która już się wcześniej pojawiła.
Tam jest pokój. Tam też jest pokój.
Tutaj mamy na przykład takie miejsce zaraz przy wejściu.
Tu jest jeden pokój, a tu jest takie miejsce przy wejściu, gdzie urzęduje
zazwyczaj osoba, która przyjmuje uczestników, którzy przyjeżdżają.
Miejsce biblioteczką.
Zmieniają. Ja już teraz nie pamiętam, myśmy widzieli jakieś polskie bibliotece.
Było chyba po dużej poza ciałem po polsku. Tutaj biblioteczce kiedyś.
W każdym razie tutaj też jest pokój.
Wszędzie, gdzie się obrócisz, to są pokoje.
No bo to generalnie jest miejsce, w którym
przebywają uczestnicy, zrobione dla uczestników.
I w momencie, kiedy skończy się kolacja, personel posprząta.
To na terenie kampusu zostają sami uczestnicy.
I trenerzy.
Także jest to takie miejsce, które jest pod opieką uczestników i trenerów.
Spróbuję dostać się do wieży. Nie wiem, czy będę miał zasięg.
Już zaczyna słabnąć. Dobrze.
Spróbować zawsze można.
A co zdają się w tym korytarzu?
Wchodzę do wieży, tak rzucam tutaj pod kątem
okiem kamery, żeby pokazać, jak to wygląda.
Piętro niżej jest jadalnia.
Tam nie będę wchodził, bo tam dużo ludzi w tej chwili.
No i wiadomo, cały czas te kwestie prywatności.
Wchodzę troszeczkę wyżej.
Nie wiem, czy nie zgubię zasięgu.
Już jest zero, nie? Okej.
Ale jeszcze słychać mnie? Widać mnie?
Jeszcze tak, ale już słychać i widać.
Dobrze. To może się uda pokazać teraz.
Przełączył Ci się do innego access pointa, bo przez chwilę mrgnęło na połowach.
Aha, okej.
I znowu masz połowę zasięgu. No, przełączyło się do innego access pointa.
Większy access point, większy zasięg.
No i jestem na tarasie, na którym się
spotykamy wieczorami, obserwujemy sobie niebo.
Można sobie w ciągu dnia posiedzieć. Jest widok też z góry na otoczenie.
Jaka jest temperatura?
Wiesz co, dzisiaj jest całkiem przyjemnie.
Dzisiaj ciepły dzień, nieupalny.
Tak oceniam, że będzie gdzieś 28 stopni.
Także jak na Virginia o tej porze, to jest dość chłodno, bo w ubiegłym
roku, o ile pamiętam, to były temperatury tak pod 40 stopni podchodzące.
Już zaczynają po polikurtki wyciągać z szafek.
Teraz jest naprawdę przyjemnie.
No niestety kamera nie jest w stanie.
Nie jest w stanie tak dobrze pokazać otoczenia, okolit.
I tak, ale niech każdy tam pojedzie i sam zobaczy.
Tylko tak majaczą te góry w tle.
Jest bardzo przyjemna okolita.
I generalnie mogę powiedzieć tak, że będąc tutaj, już teraz jest tam drugi tydzień,
to rzeczywiście można się mocno oderwać od serwisu.
Rzeczywiście można się mocno oderwać od tej rzeczywistości, od codzienności.
I nabrać przekonania, że świat funkcjonuje tutaj tak, jak powinien funkcjonować.
Ze spokojem, bez jakichś takich ograniczeń, bez nakazów,
zakazów i ludzi, którzy coś tam próbują ustawić życie innym.
A...
I kiedy się nie sięga oczywiście do tego, że...
I kiedy się nie sięga oczywiście do telefonów, do komputera, no
to w takim stanie tutaj można się bardzo, bardzo zrelaksować.
Odciąć się od tej rzeczywistości i
zapomnieć, że jest jeszcze jakiś drugi świat.
I to jest duża zaleta bycia na miejscu tutaj, w Instytucie.
Bo dzięki temu też jakość doświadczeń jest lepsza.
Bo... Możemy się tylko na nich skupić.
Dobrze. Zobaczymy jak teraz z zasięgiem będę schodził z wieży.
Ok, słychać mnie i widać? Tak. Dobrze.
Może są jakieś pytania?
Właśnie, zachęcamy do zadawania pytań na czat.pl.
Wszystko będzie przekazane tutaj.
Paweł, a ile jest godzin dziennie zajęć?
Wiesz co, to zależy od kursu.
Bo teraz jestem na gateway'u.
Czyli na gateway, bo...
Który ma dużo przestrzeni, takiej właśnie czasu dla siebie.
Dziennie jest tak od dziewiątej do trzynastej
jest sesja przedpołudniowa, poranna.
Są dwa ćwiczenia. Potem po południu od szesnastej
do osiemnastej trzydzieści jest druga część.
I też są dwa ćwiczenia.
Więc nie ma tutaj jakiejś gonitwy.
Nie ma tutaj jakiejś gonitwy.
Jeśli chodzi o tempo.
Natomiast na programie, na którym byłem tydzień temu, czyli
MC2, to tempo było też takie spokojne, ale było więcej zajęć.
Bo jeszcze mieliśmy po kolacji codziennie spotkanie i ćwiczenie jedno.
A zazwyczaj ile jest uczestników w takim programie jednym?
Zazwyczaj...
No ten akurat program jest bardzo wypełniony.
To dwadzieścia cztery osoby plus ja.
Czyli dwadzieścia pięć.
Dwadzieścia sześć by się tutaj zmieściło.
Natomiast to jest program, w którym ta edycja akurat, w
której biorę udział, jeszcze takiej wypełnionej nie widziałem.
Hmm. I wszystkie te zajęcia...
I to jest tak, że na te zajęcia każdy idzie do tej swojej, do tej...
Dziupli, tak. Do tej dziupli. Okej. Mhm.
I taka jedna sesja ile trwa? Czterdzieści pięć minut?
Zresztą to zależy od ćwiczenia.
Tak jak byłaś u mnie na warsztatach, no to tam są różne ćwiczenia.
Są ćwiczenia trzydziestominutowe i czterdziestopięciominutowe.
Tak. I jutro będzie...
Jutro... Tak, jutro będzie takie ćwiczenie
kombinowane, gdzie będą trzy połączone ćwiczenia.
I to będzie chyba trwało półtorej godziny. Mhm.
Albo nawet dłużej. Mhm.
I dużo jest... To znaczy to są grupy międzynarodowe też rozumiem.
Tak. O i taka ciekawostka. Hmm. Bo pytałem...
Panią w...
W rejestracji jak to wygląda jeśli chodzi o Polaków.
Jak często się osoby z Polski zdarzają tutaj na tych warsztatach w instytucie.
Powiedziała, że to jest rzadkość. Hmm.
Było parę osób.
Jakoś tam w szczegóły nie... Nie wnykałem.
W każdym razie mówiła, że nie ma tutaj często Polaków.
Ale żeby było ciekawiej.
Na tym warsztacie akurat jest Polka. A! Mhm.
Też byłem niezwykle zaskoczony, że pojawiła się osoba z Polski.
Nie umawialiśmy się od razu.
A ogarnia ten... Nasze... To jest PMI Polska? Czy nie?
Nie, nie, nie. Zupełnie...
To jest bardzo ciekawe, nie?
Tak. Zupełnie innego środowiska. Przybyła i...
Jest bardzo zainteresowana właśnie tym, co robimy w Polsce.
Bierze tutaj udział w zajęciach.
No i już na tyle zajęcia ją zainteresowały.
Tematyka, że planuje jakieś kolejne warsztaty.
Chciałaby wykorzystać ten pobyt w Stanach, który ma miesięczny.
Na to, żeby jeszcze wziąć udział w jakimś kolejnym kursie.
Moim zdaniem będzie to trudne, bo te kursy jednak...
Miejsca zajmowane są z wyprzedzeniem.
Ponad 2-3 miesięczne to zamykamy listy uczestników, więc może być trudno.
Jeszcze tak wracając do pytania Julii o ilość uczestników,
kupiłem się na Gatewayu.
To jest taki program chyba, w którym jest najwięcej ludzi, tak mi się wydaje.
I on się odbywa raz na miesiąc, a w tym roku jest w ogóle jakoś tak inaczej, bo...
W sierpniu są chyba 2 albo 3 razy te zajęcia.
Natomiast na MC2 maksymalna liczba osób, z tego co wywnioskowałem, to 16,
bo tam też...
Osoby mają osoby pojedyncze, zazwyczaj są w pomieszczeniach
i są pewne pomoce naukowe, które wykorzystujemy, więc też...
To jest jakby z góry narzucone, żeby nie był to tak liczny program jak Gateway.
A w co są wyposażone te dziuple? Co tam jest dokładnie?
Wiesz co?
Kurczę, wszystkie są zajęte, moja jest w podziemiach.
I nie jest to zbytnio reprezentacyjna
dziupla, ale powiedzmy dobrze, niech będzie.
W grobie przewraca. Check unit!
Dobrze, check unit. Tak się zastanawiam, czy jest tu jakiś wolny...
No nie, nie ma, wszystkie są zajęte.
To jest twoje. No to połaga. O, i tam, i tam.
No zupełnie jest niereprezentatywny, dlatego że to
inaczej całkowicie wygląda niż to, co jest w pokojach.
Ale to też będzie ciekawostka.
Bo do tych dziupli to mało kto zagląda. One są w podziemiu, widać mnie?
O, ja sięg. Halo, halo? Widać, widać i słyszę.
I to jest... no zanim dojdziemy do tego mojego pokoju, to tutaj mam
jeszcze taki salonik przy ziemiu, w którym można nagrywać testimoniale.
Jest takie specjalne miejsce, gdzie można nagrywać testimoniale.
Jest takie specjalne miejsce, gdzie można nagrywać testimoniale dla Instytutu.
No tutaj się przybliżę.
Przynazywa się Testimonial Station.
Jest instrukcja, jak nagrywać.
To ja z tego chyba też miałem nagrania w którymś momencie,
bo tak się dziwiłem, co to tak wszyscy w jednym miejscu?
Dokładnie. I tutaj jest to tak.
Jest to wyposażenie takie, które łatwo jest nagrywać.
Tak, tak.
I tutaj jest to wyposażenie takie, które łatwo jest nagrywać.
W tym sensie, że daje ciekawe tła.
Mamy jakiś stolik na neutralnym tle.
Mamy tutaj taki dywan z programu Otwarcie Serca.
No i nie ma żadnych wątpliwości a propos nagrywania też, tak?
Bo to często ludzie się tak nie odezwą po prostu, tak?
No i mamy tutaj bardzo...
Fajny taki dywanik na ścianie ze starym logo Instytutu.
No i już nie ma wątpliwości, że to tutaj było nagrywane.
Miejsce nagrywania jest wyposażone również w oświetlenie.
Także wszystko jest.
Tylko podłączyć telefon, nagrywać.
To jest super, to jest fajnie.
Tutaj mam jeszcze za sobą... Napisane tutaj.
Napisane private. Pokój trenera.
Tu jeden z trenerów przebywa, drugi jest piątro wyżej.
No i teraz to będą te nieszczęsne dziuple.
No dobra, niech będzie, że pokażę.
To wygląda w ten sposób.
Akurat, tak jak mówiłem, to jest niereprezentatywne,
dlatego że bezpośrednio z korytarza wchodzi się do łóżka.
Natomiast w innych przypadkach są to pokoje, w których są zabudowane łóżka.
A tutaj jest dwa w jednym, czyli jednocześnie...
Tak jakby to jest inna idea chyba, nie? W sensie...
Wiesz co? Pierwotnie to chyba były pokoje dla uczestników, bo...
Tutaj jest drugi taki pokój.
I tutaj mam garderobę po tej stronie, która to garderoba była też pokojem wcześniej.
O czym świadczy... Zaraz wam pokażę co.
Tak już to obejrzałem.
To taki ciekawostki, to wam tego nikt nie pokaże.
Tu, w tej garderobie... Niech będzie sobie wygrać.
Jest za szafą ukryty panel sterujący. Starego typu jeszcze.
Polak wieczaj.
Jedyny, który został w instytucie taki panel.
Bo nawet w tych naszych pomieszczeniach mnichów
są te nowe panele, które się pojawiły...
Kiedy to było? Marzec albo... Maja albo czerwiec jakoś tam.
Tak? Tak jest stosunkowo niedawno.
Stosunkowo niedawno. I teraz mamy tutaj... To
jest całkowicie cyfrowo w tej chwili zrobione.
Bo poprzednie rozwiązanie było jakieś takie analogowo-cyfrowe.
A w tej chwili jak zajrzałem do pokoju kontrolnego,
to tam jest kompletnie cyfrowo zrobione.
Już nie będę wnikał w technologię. W każdym razie z pewnością jest przesył cyfrowy.
Eee...
Tu mamy taki panel kontrolny, gdzie możemy sobie regulować głośność w
słuchawkach, balans w słuchawkach, głośność w głośnikach i balans w głośnikach.
To jest fajne rozwiązanie, bo wcześniej było takie coś, że na kablu były
takie suwaczki, pokrętełka, to tam nie zawsze dobrze się sprawdzało.
A tutaj... Pełna regulacja.
Pełna regulacja, więc osoby, które mają jakąś niezbalansowaną...
Niezbalansowany słuch mogą sobie to wszystko poustawiać i nie martwić
się o to, że będą jednym uchem bardziej słyszeć, a drugim mniej.
A... No i też taka fajna rzecz. Mamy słuchawki.
Całkiem dobrej firmy.
No i brandowane znakiem Instytutu. Eee...
Można było je kupić, ale już są niedostępne.
W tej chwili.
Także już jako pamiątkę nie przyjadą.
To ich wartość rośnie. O, przerwało. Dobrze by...
Już, już. Już było coś.
Tak, wyszedłem z tej mojej dziukli, z tego korytarza,
zamykam drzwi i jesteśmy znowu w tym pokoju spotkań.
No też Instytut się wyposażył, to w czasach chyba nie tak odległych, w nowy sprzęt.
I tu akurat na tym programie, tego nie było na poprzednim,
jest... Eee...
Jest jeszcze stary sposób prezentacji ćwiczeń,
czyli za pomocą flipchartu.
Otóż obok jest ekran, na którym...
Na którym jest pokazana już za pomocą prezentacji.
Opis ćwiczeń.
No właśnie przed chwilką mignęła tutaj Penny, trenerka programu.
Tak? Tak. Kurczę, jakoś...
No nie było jej widać, bo miałem kamerę odwróconą.
Ty lubisz Penny, widzę.
No tak się trafiło po prostu. Że się tutaj...
Eee... Potkaliśmy po raz kolejny zresztą.
Po raz trzeci jest moją trenerką w programie w ogóle.
Tu też tak mogę zdradzić, że w tym programie
biorę udział jako uczestnik, obserwator.
To jest pierwszy etap udziału w szkoleniu na trenera do tego programu.
Także jeszcze potem trzeba będzie wziąć kilka razy udział jako trener asystujący.
No i dostajesz się certyfikację i można prowadzić warsztaty Gateway w Polsce.
Pojawiło się pytanie, co to jest za program MC2.
MC2 to jest MC kwadrat. Mhm. M2.
I zawsze rozwijając... Co to znaczy MC2?
To jest manifestacja i kreacja do kwadratu.
Bardzo ciekawy program.
Mocno skupiony właśnie na uzdrawianiu.
Na wykorzystaniu energii jako takiej do uzdrawiania
oraz do manifestacji i kreacji rzeczywistości.
Do tego jest tam pora różnych takich właśnie
zajęć, które tą manifestację i kreację...
Pomagają odczuć, zrozumieć, doświadczyć.
Chociażby gra w kości.
Jest stół do gry w kości i mamy...
Torek chyba to było, o ile dobrze pamiętam, czyli tydzień temu.
Mieliśmy sesję popołudniową.
Nie było chyba żadnego ćwiczenia.
Po prostu poszliśmy po obiedzie i graliśmy sobie w kości.
Jeszcze pamiętysz? Jeszcze pamiętysz.
Były zajęcia. A wyginanie rzeczy było. I co?
Jak tam frekwencja z wyginaniem? 100%.
A plastikowe? Wiesz co? Mieliśmy tylko metalowe.
I to takie naprawdę fest, że to, nie wiem, na kobadle trzeba by było je wyginać.
Żeby za pomocą siły się udało je zgiąć.
Bo grubość to tak co najmniej 3, jeśli nie 4 milimetry.
Więc naprawdę...
Fizycznie rękami to jest praktycznie niemożliwe.
No chyba żeby, nie wiem, podłożyć pod nogę stołu.
O!
Podłożyć pod nogę stołu, usiąść i w ten sposób to wygiąć.
Bo jakoś trudno sobie wyobrazić, żeby udało by się inaczej.
No ale były takie osoby, które bardzo dobrze sobie radziły z tą energią.
Że nawet węzełki na tym wiązały. A żarówki były?
Żarówki były.
No z tym tutaj też, bo trenerem był Joe Gallenberger i Marinda.
Czyli parza naszych ulubionych trenerów.
Tak, my mieliśmy z Pawłem jak byliśmy na
Gateway'u, to właśnie mieliśmy Marindę i Joe.
Joe Gallenberger jest taką osobą specjalistą generalnie od manifestacji.
Bardzo silnie funkcjonującą w przestrzeni serca, wykorzystującą tę energię.
Jest autorem kilku książek dotyczących zarówno manifestacji,
jak i tego w jaki sposób funkcjonuje świat życia po życiu.
Napisuje takie książki jak Inner Vegas.
czy Liquid Lack.
A także Brothers Forever i Heaven is for Healing.
Te dwie ostatnie dotyczą jego traumatycznych
przeżyć po samobójczej śmierci brata.
I tego jak on właśnie z tym bratem funkcjonował w relacji tej żyjącej osoby.
I brata, który odszedł.
Który zresztą musiał sobie tam poradzić z nową sytuacją, z nowym środowiskiem.
I ta druga książka, czyli Heaven is for Healing jest kontynuacją pierwszej.
W tym sensie, że to jest jakby spotkanie po latach, po 20 latach.
Co tam się zmieniło, jak to wygląda.
Z czym się zmagał ten jego... Jego brat.
W pewnym razie mam dość też ciekawe spojrzenie.
Ale wracając do warsztatu.
To właśnie Joe jest specjalistą od manifestacji.
On jest w ogóle autorem tego warsztatu.
Który powstał, o ile dobrze pamiętam, około 2000 roku.
Dokładnie daty w tej chwili nie podam.
Żeby tam nie komieszać.
Może to był 2003, może trochę wcześniej.
W każdym razie wszystko się zaczęło jeszcze wcześniej od warsztatów w Narvegas.
Które się odbywają w Las Vegas, w kasynach.
Ta idea została przeniesiona właśnie do Instytutu Monroe'a.
Wybogacona o dodatkowe ćwiczenia, dodatkowe elementy.
A i tak odpowiadając na twoje pytanie Dominik, dotyczące żarówek.
Myślałem rzeczywiście, że to będą żarówki...
To były świetlówki.
Tradycyjne, a to były świetlówki.
No i tutaj Joe też wyraził pewną taką wątpliwość.
Związaną z tym, że ta elektryczność statyczna może
spowodować, że te żarówki, te świetlówki będą świeciły.
Przy czym, żeby zniwelować ten efekt, był
specjalny sposób dotyczania tych świetlówek.
Bo to były takie ringi. Każdy dostał taki ring.
Staliśmy tutaj właśnie w tym pomieszczeniu, w którym w tej chwili jestem.
Było całkowicie zaciemnione.
Czekaliśmy jeszcze do późna, żeby się już ciemno zrobiło.
Dodatkowo było jeszcze zaciemnione. I...
Bawiąc się, właśnie Joe zaczął pokazywać, w jaki
sposób te świetlówki dotykać, żeby ona świeciła.
Ja jeszcze taki eksperyment zrobiłem, że przesuwałem po prostu ręką po tym ringu.
No i otrzymałem spodziewany efekt.
Czyli tą elektryczność...
Elektryczność statyczną, bo jak się będzie pocierało
świetlówkę wzdłuż, no to ona zacznie świecić.
Ze względu właśnie na ładunki elektryczne, które
gromadzą się w niemaciele, które są w powietrzu.
Natomiast, kiedy dotykamy tak punktowo, no to wtedy minimalizujemy efekt.
A to, że raczej nie była to elektryczność statyczna, świadczyło o tym to, że...
Na dość dużym odcinku się zaświecała ta świetlówka.
Także...
No tutaj można się spierać o to, czy rzeczywiście energią
jesteśmy w stanie tą niepizyczną rozświetlić żarówkę.
Ale, co się zdarzyło... Pierwszy raz od...
24 lat, tak. To był 2000 rok, jak ten warsztat powstał.
Pierwszy raz od 24 lat... Świetlówka została...
No nie można powiedzieć zbita. Ona po prostu
wybuchła u jednego chłopaka w dłoniach.
On miał jakąś... no dużą energię w dłoniach, bo Łyżewski wyginał hurtowo.
Także może to dlatego też ta świetlówka wybuchła.
Także przejdzie to na pewno do legendy.
Ten warsztat, w którym byłem.
A jak tam twoja manifestacja mojego totolotka?
To ty mi powiedz. To ja na razie nie zapraszam.
Pytania? Ktoś się wita? Może słuchacze tutaj...
Wiecie co? Ja jeszcze pójdę tam do budynku biurowego.
Być może stracę na moment łączność.
Zobaczymy jak to wyjdzie.
W każdym razie myślę, że też warto pokazać.
Wczoraj mieliśmy spotkanie, co też mnie troszkę zaskoczyło, że to był poniedziałek.
W zasadzie drugi dzień warsztatu było spotkanie z Joe McMoneaglem.
Grupa była bardzo aktywna.
Bardzo dużo było pytań grupy dotyczących różnych wydarzeń.
I tego w jakiś sposób się odbywa.
Zdalne postrzeganie, bo tak od razu też powiem, Joe jest remote viewerem,
czyli zdalnie postrzegającym numer jeden osobom o największych umiejętnościach,
o największych zdolnościach, z bardzo bogatym życiorysem,
z mnóstwem niesamowitych historii, które ze swadą opowiada,
aż się czasem nie chce wierzyć, że takie rzeczy miały miejsce.
I właśnie to spotkanie odbijało mnie.
I właśnie to spotkanie odbijało się w drugim budynku,
gdzie jest sala Davida Francis, a ja się spróbuję tam dostać.
Prosteżcie tam? Tak. OK. To będę szybko biegł.
Może nie stracę ze śmiechem.
Widać mnie? No, teraz.
Aha. No właśnie wszedłem tutaj do drugiego budynku,
tak żeby było pokazane lepiej. Conference Room.
Pokój spotkań. Wchodzimy sobie. I tu jest...
Takie pomieszczenie. To jest dział.
Tak. Można tak powiedzieć.
Bo tutaj, jeśli warsztaty odbywają się w centrum Nancy Penn,
to pierwszy wieczór, pierwsze spotkanie właśnie mamy tu, w tym pomieszczeniu.
Tutaj się przestawiamy, tutaj robimy jakieś pierwsze ćwiczenie.
Przecież ono nie zawsze ma miejsce, bo myśmy byli z Dominikiem na Gateway'u,
gdzie już pierwszego dnia, jeszcze przed jakimkolwiek ćwiczeniem,
za słuchawkami, była sesja zdalnego postrzegania.
Po prostu mieliśmy się skupić i wyczuć, co będzie się
znajdowało, co będzie się pojawiało, co będzie się pojawiało.
Będzie się znajdowało na obrazku, który był ukryty.
Ja nie wiem, czy to akurat jest ten flipchart. Nie.
Jak widzicie, wszędzie można wejść.
Wszystkiego można dotknąć.
Właśnie pogrzebałem we flipcharcie.
I właśnie wychodzę.
Wtedy, jak byliśmy z Dominikiem, to pierwszego
wieczoru mieliśmy sesję zdalnego postrzegania.
Oczywiście efekty nie były takie, jak u Joe'ego,
gdzie on ze szczegółami to wszystko podaje.
Naprawdę z takimi bardzo dużymi szczegółami.
Natomiast pokazało to, że każdy z uczestników w mniejszym
lub większym stopniu był w stanie określić, co...
jakby...
główne kontury tego, co się znajdowało na zdjęciu.
Także to było też takie budujące dla wielu osób, że...
bez żadnego przygotowania, bez żadnego treningu są w stanie...
przy odrobinie skupienia...
odczytać, jak wygląda zdalny cel.
Ok. To co? Jakieś pytania? Jeszcze?
Ja mam pytanie. Proszę bardzo.
Bo wiesz co, bo wspomniałeś o tym, że ten program MC2
zawiera w sobie jakieś rzeczy związane z ultralianem.
I to jest taki temat, który mnie troszkę zainteresował.
Nie wiem, czy jakiś mógłbyś podać trochę więcej szczegółów?
Tak. Mam dosyć duży nacisk się na... na to, że...
uzdrawianie kładzie.
Mimo, że on w nazwie nie ma, że to jest uzdrawianie, no to...
tak czy inaczej...
manifestacja jest związana silnie z uzdrawianiem.
Codziennie jest tak zwane healing circle,
czyli takie koło uzdrowień.
Grupa jest podzielona na dwa takie większe zespoły.
W tym... w tych zespołach...
codziennie wybiera się po trzy osoby.
Siadają w środku koła. I to jest takie...
to jest takie... zespoły do koła.
Siadają w środku koła. I są zasilane energią.
Do tego są też... ćwiczenia, które...
mogą być używane...
właśnie do uzdrawiania fizycznego,
ale generalnie są ćwiczeniami manifestacyjnymi.
To, co Joe podkreśla w swojej... swojej książce,
w swoich książkach, to to, że... do manifestacji,
którą używamy do na przykład zabawy ze stołem,
do gry w kości,
do grą w kości, do wyginania łyżeczek i energia
do uzdrawiania, to jest ta sama
energia, tylko po prostu inny jest cel
jej użycia. Także
tych sesji uzdrawiania mieliśmy codziennie jedną
i każdy z uczestników otrzymał taką
porcję wspierającej energii, zarówno uzdrawiającej
na jakieś problemy natury zdrowotnej, jak i
energii, która miała wspierać cel manifestacji.
Każdy tam z jakimś swoim
celem przyszedł, chciał uzyskać, a to na przykład
umiejętność przewidywania
przyszłości, a to większe zrozumienie przekazów
i tak dalej, i tak dalej, więc w czasie tych
healing circles byliśmy doładowani taką energią.
Jednego dnia był z kolei był gość, który tutaj
osoba związana z instytutem, po
wylewie i po wypadku, więc też korzystała z siły
oddziaływania uczestników i co jest ciekawe,
po tym wylewie, no jak to po wylewie miał problemy
z mową i zapominał słów, generalnie
chodził na jakąś psychologiczną terapię i tego
dnia po sesji, niedługo po sesji
miał taką terapię, spotkał się ze swoim terapeutą.
Terapeuta był w szoku, bo
taka duża zmiana nastąpiła
od poprzedniej sesji, więc bardzo był z tego
powodu, że to mi masz pacjent, to mi masz gość
zadowolony. Okej, dzięki.
Okej, ja pójdę sobie na górę. No czy tam będę mógł
pokazać w każdym razie osoby,
które są, które tutaj pracują.
W każdym razie jest to budynek administracyjny,
bo jest jeszcze jeden budynek taki
administracyjno-badawczy laboratorium.
No tutaj jest typowo
administracyjny, tu się znajduje rejestracja
i tu się znajduje rejestracja za sobą, która tutaj
pracuje. Będziecie mieli do czynienia,
jeśli będziecie się zapisywać na zajęcia,
akurat w tym pokazie, w tym pokoju, w którym
pracuję.
Tutaj idąc dalej będziecie jest sklepik. Jak
widać, tutaj taki przedzik. Ale nie będę
tam już tego oglądał,
chodził przeszkadzał. W każdym razie
w sklepie można nabyć i nagrania, i książki,
i koszulki, dużo różnych
gadżetów związanych z instytutem. O ile nagrania i
książki są dostępne online, można
pozamawiać o tyle,
no właśnie te gadżety i koszulki są dość
takim rarytasem, bym powiedział,
bo można je kupić tylko tutaj na miejscu.
I potem chodzić w takiej koszulce
jak ma Dominik na przykład.
No tak, tak. A byłem chyba w sklepie raz w tym.
No i nikt nie rozpoznał.
Jeszcze zależy jaki sklep, w Biedronce byłem, no.
Dobrze, myślę, że to będzie, będę miał zasięg,
jakoś wysunę się troszeczkę na zewnątrz,
przełączę się na kamerkę i tam w tym miejscu,
tam, gdzie jest
ta koszulka, tam, gdzie jest ten sklep, widać
taki malusieńki, no bo teraz jednak
kamera ma szeroki kąt, więc ona pomniejsza
ten obraz bardziej niż on jest
w rzeczywistości, bo jak patrzę
w kierunku krystału,
to jest znacznie większy niż to, co widzę na kamerze.
W każdym razie widzicie tutaj łąkę, która jest
przy Instytucie Monroe'a
i krystał, który znajduje się w odległości
mniej więcej ode mnie jakichś 70 metrów. Okej.
To tyle. Jeszcze, żeby pokazać budynek
w centrum Nancy Penn. To też tutaj jest
okazja, taka perspektywa. Skorzystam z tego, że
jestem w zasięgu, chwil podejdę do drugich drzwi,
w których będzie ten budynek lepiej widać.
O, i będzie tutaj widać też mierze.
Z tej perspektywy, przez drzwi
to nawet widać fragment tarasu
na budynku, ale jest to jasne troszeczkę.
Już wyjdę na zewnątrz, będzie pewnie... Żeby nie
zaciemniać obrazu bardzo. To kolejny dowód,
że jestem w Instytucie
Monroe'a w centrum Nancy Penn. W tle jest ta
słynna wieża. A tutaj jesteśmy w budynku,
który się nazywa Salon Davida Francis'a,
który był takim darczyńcą. W związku z tym,
ten budynek właśnie jego imię.
No dobrze. Macie jeszcze jakieś
pytania, gdzie byście chcieli zajrzeć?
A ja mam pytanie. Jeżeli na przykład uczestniczysz
w jednym kursie i później
masz drugi kurs i na przykład między
jednym a drugim masz kilka dni,
na przykład dwa, trzy dni, to czy
jest możliwość zatrzymania się tam
na miejscu, czy trzeba wyjechać i wrócić?
Generalnie nie zostaję się w Instytucie
pomiędzy kursami. Przerwa pomiędzy
kursami to jest tak naprawdę jeden dzień tylko.
Bo kursy kończą się w czwartek,
w piątek są wyjazdy
i w sobotę zaczyna się kolejny. Więc
trzeba sobie zorganizować jakoś pobyt na dół noc.
I w tym roku spotkało mnie zaskoczenie, bo
zaproponowano mi
właśnie zostanie tutaj na miejscu.
Już miałem wszystko ogarnięte, już miałem
zarezerwowany. Nocleg w takim Bed and Breakfast,
niedaleko, 5 minut jazdy
samochodem, także do tego miejsca podwozi
personel Instytutu. Polecam,
bo miejsce jest niedrogie, jest posiłek w cenie.
No i jest całkiem blisko, nie trzeba
wracać do miasta, chyba że ktoś na przykład
chciałby sobie zwiedzić Charlottesville, to można
wtedy na przykład wykorzystać ten czas,
zobaczyć jak to miasteczko wygląda, no bo jest tam
parę rzeczy ciekawych do wiedzenia, chociażby dom
Thomasa Jeffersona, prezydenta Stanów
Zjednoczonych z 18 bodajże wieku. Dość, dość
znany zabytek, do tego jest Uniwersytet
w Virginia, który też przez niego został założony
i to jest też taka ciekawostka, bo troszkę tam
Charlottesville błądziłem, są jakby dwa
centra tego miasta, jednym centrum jest
Stare Miasto, historyczny pasaż taki, gdzie są
stare budynki właśnie osiemnastowieczne
i druga część oddalona jakieś, nie wiem,
może dwa kilometry,
to jest Uniwersytet i to też są stare, w dużej
mierze są stare budynki właśnie z tamtego okresu,
z okresu kiedy prezydentem był Thomas Jefferson.
Także można sobie Charlottesville wwiedzić,
zaplanować dzień pobytu tam,
albo ewentualnie jak się nie chce wracać do
zgiełku miasta, do samochodów, do tempa,
do cywilizacji,
no to opcją jest właśnie pobyt tutaj w pobliskim
pensjonacie.
Ok, czy to ci odpowiada na pytanie? Nie, to jest
pytanie, które ja bym chciał zadać. Ja bym chciał
zadać pytanie, które ja bym chciał zadać, bo ja
bym chciał zadać pytanie, które tutaj w
Cock significant the unified of industry now st
us pl sol ut 100 ol a
Czyli będziesz mógł w instytucie prowadzić? Tak.
Także już sobie tutaj miejsce zagrzewam. No.
Bajka. Pytania.
No właśnie, ludzie, pytajcie. Nie obijajcie się.
No bo mówię, takie... No dobra.
Ja mam jeszcze jedno pytanie.
A daleko jest do jeziora? Wiesz co? Jakieś
między 10 a 15 minut spacerem. Okej. A co?
Gdyby był za 10, to byśmy mogli...
A jak? No pewno. A to ty z tych...
A my byliśmy z Pawłem w nocy z dziewczynami.
Tak, tak, tak. Ładne to jeziorko tam
z poprzednich wyjazdów.
Jak na Facebooku, być może śledziliście
mój profil, to zamieszczałem zdjęcia
z nadjeziora, z dojścia do jeziora.
Ładne, urocze miejsce. No i też dodatkowo miał
klimat, kiedy udaliśmy się tam
wieczorem akurat, po kolacji, kiedy już
było zupełnie ciemno.
Było zupełnie ciemno.
No, popływaliśmy sobie łódkami, bo są dostępne.
Właśnie, chciałem zapytać
Julię, a Ty z tych, co...
Bo tam jest i łódka, i można
pływać... Ja lubię pływać. A, no właśnie, no.
Ja to się trochę bałem,
ale w końcu chyba pływałem, nie?
To wydaje mi się, że tak. Nie, no nie.
Nie, ale tam ciemno było, wiesz, tylko tam naprawdę
było ciemno.
No tak, no bo to jest na wsi, to jest w górach,
więc to nie ma
takiego miejsca. Ja tak bardzo chciałem, bo to...
Miejsce, które jest oszczędzone,
ale z pierzątkami różnymi, tam po prostu
nie lubię. No.
Dobra, a jakie zajęcia są prowadzone
w centrum Nancy Penn? A jakie
w domu Roberta Monroe? Czy to jest tak...
Nie ma jakiegoś podziału, że
jedne kursy są tutaj, a drugie są tutaj,
bo na przykład guidelines, czyli przewodnictwo,
ten program, byłem na nim dwa razy.
I raz byłem w centrum Nancy Penn, a raz w domu
Roberta Monroe'a. I to jest też o tyle ciekawe, że
ten program wymaga, może nie tyle wymaga,
co częścią programu jest
indywidualna sesja jeden na jeden w laboratorium z
trenerem, który monitoruje przebieg sesji
i podaje dźwięki. I zarówno tutaj, jak i tam
znajduje się właśnie taki check unit specjalny,
który ma łóżko wodne, w którym jest
zrobiona instalacja do badań, do podłączenia
aparatury badawczej, medycznej, które ma mikrofon
służący do komunikacji z trenerem, który jest
również izolowany elektromagnetycznie,
ma ściany wykonane z miedzi. A tamten był
jakby za czasów Roberta Monroe'a był jego takim
prywatnym laboratorium, a tu normalny był
laboratorium służące do badań prowadzonych przez
Instytut. I ten program właśnie ma, jego częścią
jest sesja w takich warunkach. No a ponieważ
takie check unity dostępne są
zarówno tu, jak i w domu Roberta Monroe'a,
To program bez przeszkód może się odbywać zarówno w jednym, jak i w drugim miejscu.
Gateway, który nie wymaga żadnych dodatkowych
ułatwień, odbywa się zarówno tu, jak i tam.
program Lifeline również.
Ja akurat brałem udział w Centrum Non-Sipen,
ale z nagraniami z tego programu
spotkałem się akurat z domu Roberta Monroe'a.
Nie ma tu jakiegoś takiego podziału, że
konkretne programy odbywają się w tym miejscu.
Dziękuję. Wyjdziemy jeszcze, skoro mówimy o...
Było pytanie, czy są szlaki turystyczne,
a ten teren to w ogóle jest tak...
Jest bardzo turystyczny ten teren.
Wykupiony przez Monroe'a,
ale już tak jakby to się zmieniło.
To znaczy ten obszar, na którym teraz jesteśmy,
tam, gdzie idę, tam na tej górce, o...
Trzeba jakoś tak wycelować dobrze,
żeby było na tej górce. Bo widzisz co?
Na tej górce jest właśnie dom Roberta Monroe'a.
I on tam z tej góry ma wszystkich.
Tak. I ten obszar, który tutaj właśnie widzicie,
to otoczenie całe, nie aż tam w tle, daleko,
tylko tutaj powiedzmy,
nie wiem, w zasięgu pewnie jakichś
dwóch kilometrów, to jest obszar,
który wykupił właśnie Robert Monroe,
który został nazwany New Land i mieli się na nim
posiedlać ludzie związani z Instytutem.
I tak też było do tej pory.
Tutaj tacy właśnie ludzie mieszkają.
Osoby na przykład, to jest też taka ciekawostka,
że kiedy jesteśmy odbierani w
Charlottesville, bo takim punktem
odbioru jest Charlottesville,
chyba że się przyjedzie swoim własnym samochodem,
to z Charlottesville odbierają osoby, które są,
no właśnie, mieszkają tutaj, są znajomymi
Instytutu Monroe'a, można tak powiedzieć.
To nie są w żaden sposób pracownicy,
w żaden sposób zatrudnieni
przez Instytut. Po prostu, kiedy mają czas, kiedy
mogą, to świadczą taką usługę
właśnie jak transport, czy samochód z Instytutu.
Oczywiście samochodami Instytutu poświęcają
na to swój czas. Że to tak, ponieważ
Instytut jest taką organizacją niedochodową,
więc też tutaj jakby pewne rozwiązania są
takie, powiedziałbym, nietypowe. Ale jeszcze
tak wracając do pytania, które się
pojawiło dotyczące szlaków turystycznych, to
Instytut Monroe'a znajduje się w Apalachach,
więc jest to teren górysty, górski, turystyczny.
Jest tu sporo ośrodków
takich wypoczynkowych. Jeden tu jest całkiem
nawet niedaleko. Są różnego rodzaju
atrakcje, jakieś winnice, które są udostępnione do
zwiedzania, no tak po amerykańsku.
Jeśli się da coś zwiedzić, to
oczywiście jest udostępnione za za opłatą.
I no z tego, co widziałem, to takich tras,
zarówno rowerowych, jak i pieszych jest tutaj
w okolicy, znajdą się. Także spokojnie
można połączyć wyjazd do Instytutu
z jakąś wędróbką po okolicy. O, to jest takie
spokojne. Ile masz jeszcze czasu?
Wiesz co, jeszcze mam sporo czasu.
Godziny i piątnaście minut. To w
sam raz na ten last rąk. Andrzej jest,
nic nie chcę zadawać pytań. Kto tu jeszcze, trzeba
powywoływać. też coś tam je, nic nie mówi
ja tutaj wypatruję, czy są jakieś pytania
na czatach radiowych nie zasłaniaj się słuchaczami
to znaczy, tak żarty, żartami
może was to nie interesuje po prostu to nie wiem
chociaż powiedzcie to nie jest użajcze pytanie
to jest bardzo dobre pytanie jakie jest jedzenie
to właściwie powinno być pierwsze pytanie
w ogóle bardzo często jak my byliśmy
jak my jechaliśmy w dziewiętnastym
to właśnie kucharza zmienili
i tam się tym szczycili ja tam powiem szczerze
dla mnie to nie było super, bo ja to lubię węglowodanowo
a on zielono robił
jakieś tam chwasty wszędzie były ciągle
coś się zmieniło? nie, nie
nie do końca jest też tak
bo tutaj wegetariańskie zazwyczaj jest jedno, dwa dania
reszta to jest normalne mięsne
także nie ma tutaj jakichś takich ograniczeń i restrykcji
natomiast jeśli chodzi o samą kuchnię
to zależy co kto lubi powiedzmy
jest to amerykańska kuchnia, która jest bardzo popularna w Polsce
i jest to taka wersja kuchni światowej bym powiedział
różne są tam potrawy sposób przyrządzania
nieco odbiega od smaków
do których jesteśmy tutaj w Polsce przyzwyczajeni
sporo jest takich dań słodkawych, słodko-kwaśnych
generalnie pieczywo jaki jest no to
ja tutaj jeszcze się nie spotkałem z pieczywem, które by nie było dosładzane
no to tutaj jeszcze się nie spotkałem z pieczywem, które by nie było dosładzane
więc to też warto o tym pamiętać, warto to wiedzieć
ale generalnie głodem się tutaj nie przymiera
każdy znajdzie coś dla siebie
bo smaki są naprawdę różne dania są różnorodne
są i burgery zarówno mięsne jak i wegetariańskie
czekajcie dzisiaj jest wtorek
to chyba będzie dzień burgerowy tak mi się wydaje
w czwartek jest dzień pizzowy
jest wybór różnych pizz zarówno
tradycyjnych jak i wegetariańskich także naprawdę
różnorodność jest także naprawdę różnorodność jest
a w zeszłym roku jak byłeś
to pokazywałeś jeszcze taką salę do jogi czy tam
i tam sobie można tak indywidualnie ćwiczyć
pomiędzy zajęciami
czy na przykład jest jakieś coś zorganizowanego
dobrze, że pytasz
to się udam do sąsiedniego budynku bo jest tam
akurat bardzo blisko tej mojej celi mnicha
jest sala ćwiczeń duża sala i ona jest specjalnie
właśnie przygotowana do ćwiczeń siłownia nawet
bo w domu Roberta Monroe'a to joga odbywa się
w pokoju spotkań w pokoju zgromadzeń
ja teraz przebiegnę między budynkami
mam nadzieję, że nie stracę zasięgu
tak tutaj korzystając z tego, że jestem w domu
widzę, że się uziemiasz chodzę nad błąd
a ja opowiadałem o uziemianiu prześcieradła?
Julia? nie, nie opowiadałeś no to polecam
nie słyszałem płaku
jak szedłeś to Julia powiedziała, że widzi, że
się uziemiasz i ja tak skorzystałem
jak cię tak zacięło, bo pytam się czy
czy wspominałem gdzieś
w ostatnim czasie o prześcieradłach uziemiających
no to tak tylko mówię, że śpię
na takim podłączonym do uziemienia
tak jakbym cały czas po ziemi chodził
i jakby co to są w ogóle badania medyczne
na to i jakby co to mogę nika dać na Ali za
na Ali wersja droższa za sześć stów
na całe łóżko albo pas
albo można sobie kupić same takie na rękę ciekawe
i od razu miernik ci też dam linka
do tego żeby sprawdzić, bo trzeba
bardzo dobrze sprawdzić gniazdko do czego się podłączamy
nie? w sensie ten
ewentualnie kabel przed okno wyrzucić
jak się ma dom to tak albo
no ale to ten kabel to też nie zawsze właśnie
to też trzeba zmierzyć
nie? czy ten kabel dobrze oddaje tak jakby
no w każdym razie ja tam się zaciąłem
i odpowiadałem zaczęła się transmisja nie ja
oczywiście odpowiadałem ci na pytanie o uziemienie
to jest ważny element ćwiczeń uziemianie się
i to bez przerwy podkreślają trenerzy
uziemianie bardzo było
podkreślane jeszcze bardziej niż normalnie
właśnie na programie mc2 bo manifestować można
kiedy jesteśmy połączeni z ziemią
kiedy jesteśmy oderwani jesteśmy w tych
powiedziałbym wysokich eterycznych energiach
jesteśmy po prostu oderwani od tej rzeczywistości
wtedy manifestacja nie wychodzi w związku z tym
jak graliśmy w kości na przykład to tam Joe
co chwila pytał czy jesteś uziemiony?
jak rzucaliśmy kości i była taka sytuacja
że kiedy rzucałem no właśnie padło to pytanie
z jego strony i tak przytupnąłem dwa razy
żeby się uziemić i rzuciłem i od razu
wyrzuciłem to co powiedziałem że wyrzucę i to też
mnie od razu skojarzyło się z takim
być może to widzieliście
taki filmik z Louis de Finesse jakieś zawody
w łowieniu ryb i on tam wszyscy wyposażeni w wędki
jakieś super sprzęty
on przychodzi obcina jakąś gałąź z krzaka
wyciąga jakąś nitkę z ubrania
odrywa guzik robi z tego spławik
i tam nie wiem skąd haczyk miał przyczepił do tego
haczyk no i zaczyna się łowienie
wszyscy tam pilnują tych swoich wędek
on tam rzuca dwa razy tupie i ryba
znowu rzuca dwa razy tupie
i ryba i tak ryba za rybą
wszyscy z rozdzrością na niego patrzą
no i właśnie mi się
wtedy to skojarzyło z tą sceną właśnie manifestacja
dwa razy tupnąłem i rzuciłem to co trzeba dobra
to pokażę tą salę do Jagiello
i znowu może mnie przyciąć
przy okazji
o jest zasięg jestem na sali ćwiczeń
a wygląda super tak to wygląda
jest dość spora ta sala lustra tam jak widać
jest nawet śliłownia mała parę urządzeń ciężarki
do śliłowni i tam jest do ćwiczeń
jakieś takie małe też co nie no żartuję
niepotrzebne duże jakieś o kurde też
trzydzieści pięć największy jest trzydzieści pięć
ale kilo? nie, funtów w funtach jest no właśnie
no tak tak jest sporo trzydzieści pięć
przepraszam
zapędziłem się bo tam masaż się odbywa
w tej chwili pogonili i wygonili mnie
a spada trzeba było pokazać
no ale to warto wiedzieć że masaż też tam jest
słucham? tam dużo takich inicjatyw
no właśnie że jeszcze można na przykład masaż tak
siłownia dla kulturystów dlatego się uśmiechnąłem
tyle no tutaj są właśnie też opcje masażu
trzy masaże dziennie się odbywają
można sobie masaż zamówić to jest
opcja płatna sto dolarów kosztuje
bardzo dobry masaż polecam pytanie padło
czy warto tak daleko jechać?
skoro mamy Pawła i Dominika dziękuję
ja to tak ten to Paweł głównie tutaj nasz trener
no to zależy to ja myślę
ja spróbuję coś powiedzieć
ja myślę że to jest kwestia to zależy
od możliwości
i od tego czy nas ciągnie czy nie ciągnie no
tak myślę bo to tak i nie
ja jestem w stanie sobie wyobrazić nigdy tam nie pojechać
a nie wiem z Pawłem robić kursy i różne rzeczy
a jestem sobie w stanie sobie wyobrazić tak jak
nie wiem byłem nie wiem czy będę no
a niektórzy być może mają możliwość
w ogóle jeździć regularnie to też
jest to na pewno miejsce niezwykłe wyjątkowe
można powiedzieć że magiczne energia tego miejsca
jest to na pewno miejsce niezwykłe wyjątkowe można powiedzieć że magiczne
energia tego miejsca
też można spotkać osoby których nie spotkacie tutaj
chociażby właśnie Joe Mcmonigla który
który się kończy
jak chcecie go poznać to jeźdźcie natychmiast
bo on bardzo zdrowotny ma problemy i tak już widać
że do samochodu go odprowadzą bardzo zmęczony jest
wieczorem jak na te sesje takie
to go już naprawdę odprowadzą
prowadzą go do samochodu
powiem ci że był lepszym zdrowiem w tym domu
w tym roku niż wtedy w ubiegłym roku też był
w gorszej kondycji niż wczoraj w każdym razie
też nie ma się co dziwić bo tego wcześniej
nie mówił podczas tych sesji ale ta praca
remote viewela takiego dla wywiadu to była praca
niezwykle stresująca i on był wtedy
młodym człowiekiem kiedy dla wywiadu pracował
i jest jedyną osobą z grupy sześciu osób
która żyje i nie dlatego
że tamci zostali w jakiś sposób zginęli w akcji
on mówił że w wieku po pięciu latach
czy w wieku trzydziestu jeden lat
był już po pięciu zawałach
jeszcze trzeba dodać do tego
że to trochę czasy inne były
no to były trochę inne czasy
no ale wyobraźcie sobie taki młody człowiek
mówił że to naprawdę była bardzo stresująca praca
musi być coś o czym on nie mówi
to mówił trochę wczoraj jak to wyglądało
jakie to było napięcie
jaka to była odpowiedzialność
że musieli wywierać chyba no presja też
presja też była mocno wywierana na nich
ja myślę że to było ja myślę że to wojsko
jak to wojsko
że po prostu jakieś były takie właśnie ciśnienie
na to żeby no u rewer no w każdym razie
jest to człowiek legenda ktoś osoby które
czytały jego książki to wiedzą jakie
przeżywał ciekawe historie ciekawe doświadczenia
przepraszam że ci przerywam
na polski nie ma tłumaczonych książek
jedna została przetłumaczona
Lindbus ją wydał w latach 90
jeszcze w tym formacie takim kieszonkowym
wędrujący umysł miała tytuł po naszemu natomiast
trzy pozostałe trzy albo cztery
nie pamiętam ile ich tam napisał
no niestety nie zostały przetłumaczone
chociaż no wydają się które być bardzo
dobrze się zapowiadające dzięki Rafale
dzięki za pozdrowienia pozdrawiam zostaną
no prawie jak w domu i jest taka książka
która ma tytuł Wojny ESP
pomiędzy wschodem a zachodem bardzo jest
zakończona wtedy pani która na było to na do
utworzenia having
po drugiej stronie, tam jakichś oficerów KGB, więc
no, historia na pewno ciekawa. Na pewno tam
dużo się działo, jak Joe opowiadał,
to naprawdę, no, ciekawe to, tak jakby... W ogóle
sam ten program z Targetą trwał dwadzieścia
chyba sześć lat. Dwadzieścia trzy lata
były tak robione po cichu i tam Joe mówił, że
no, było dużo, dużo sukcesów, naprawdę
przynosiło to bardzo dobre rezultaty
i nagle w dziewięćdziesiątym,
bodajże trzecim roku, jakiś
dziennikarz trafił na trop tego programu i i
opisał go w gdzieś w mediach,
że jest coś takiego, że tajny
program, że szpiegują i tak dalej, i tak dalej.
No i CIA odniosła się do tego, że
no nie, no, coś tam badaliśmy,
ale nie przynosiło to spodziewanych rezultatów.
Także przyznali się, ale umniejszyli zdecydowanie
rolę tego programu. Tak,
Ingo Słan był w tym programie też i był autorem
protokołu. Ingo, Ingo, ten Łabędź? Tak.
Także na pytanie, czy warto tu przyjechać, można
powiedzieć tak, aczkolwiek no to wiadomo,
że to jest zawsze decyzja wasza,
to jest to, co się dzieje.
Zatycząca zarówno waszych preferencji,
jak możliwości, też ciekawości.
Jeśli się interesujecie,
jeśli chcecie wziąć udział w
programie, no to to warto myślę zobaczyć, jak
to się odbywa u źródła. W miejscu, które znacie
w książkach, no i ewentualnie w naszych spotkań.
Masz kolejne pytanie,
jest jakaś szczególna energia
tego miejsca? Jest, to są
góry, to jest miejsce, gdzie jest
po prostu tyle napakowane energii,
że zwierzęta aż tam widzą to góry.
Tak, tak, zdecydowanie
jest tutaj szczególna energia, każdy ją
wnosi, poza tym pamiętam,
który to był rok, chyba jakoś też na
początku dwutysięcznych lat, ja o tym
w jednym artykule pisałem na stronie,
że były prowadzone badania dotyczące oddziaływania
medytującej grupy tutaj w instytucie
w ogóle, na wytwarzanie takiego pola energii i
osoby, które brały
w tym udział, one nie wiedziały, że to badanie
jest zrobione, w związku z tym jest to
no też wiarygodne, bo nikt nie
starał się wpłynąć na
generatory liczb losowych, które rejestrowały
zmiany w środowisku, w polu świadomości
i zdecydowanie jest, każda grupa
nosi tu swoją energię, każda grupa przyczynia się
do rostu energii tego miejsca. Zresztą,
a przynajmniej ja tutaj to tak odczuwam, że
kiedy się wjeżdża na teren instytutu,
to jest taki straszny, taki spokój, taki
relaks, to jest no inny świat, inna rzeczywistość,
tak jakby rzeczywistość taka troszkę
nierealna, w tym sensie, że przybywamy ze świata
pędzącego, pełnego różnych nakazów, zakazów,
ludzi, którzy chcą ustawić życie innym
do miejsca, które po prostu, że
żyje takim własnym rytmem
zupełnie, nie wiem, tak jakby
oderwanym od tej podziążności.
Ja widzę, że Julia już tam jest.
Bo Paweł powtórzył swoje słowa,
jak nas oprowadzał godzinę temu,
jak wychodził na taras, to dokładnie to powiedział,
co w tej chwili powtórzyłeś.
Tylko, że wtedy mówiłeś
o swoich własnych odczuciach, takich właśnie,
jak ty się tam czujesz.
A teraz to powtórzyłeś właśnie
w kontekście tej energii, która generalnie panuje.
Bardzo to ciekawe. Bardzo. No. No, tu
na przykład, kiedy? Przedwczoraj,
w czasie przerwy obiadowej,
pod same okna podeszło osiem saryn. Generalnie,
byliśmy na stołówce tam,
oczywiście tego nie słychać na zewnątrz,
no ale to jest na tyle spokojne miejsce,
tam widzieliście z góry,
z lasu widok, jak to wygląda.
No to po tym terenie się kręciły po prostu
sarny. To, że one są tutaj
codziennie, wychodzą właśnie
w ciągu dnia, można sobie
patrzeć na nie, no to też świadczy o tym, że czują
się bezpiecznie. Kiedy wjeżdżałem
na teren Instytutu tydzień temu,
kiedy tutaj kierowca wiózł całą grupę, no to
sarny również prowadziły nas przez ostatnie jakieś
sto dwudziestu metrów.
Wyszły na drogę i przed samochodem biegły.
Dobrze, że nie niedźwiedzie, tak jak wtedy.
No tak, w dwa tysiące dziewiętnasty tak było.
Miałem spotkanie z niedźwiedziem też tutaj
na terenie Instytutu. I co zrobił? Podał mi łapę?
No niewiele brakowało. No, także
to co Dominik mówił,
zwierzęta to wyczuwają, czują się bezpiecznie.
Oczywiście wiadomo, że jak się do nich
wyjdzie, no to się zgłoszą. Natomiast
jeżeli jest spokój, cisza, to same
wychodzą z lasu tutaj na łąkę się paść.
Czy tych jeszcze? Przy tych takich bardziej
złożonych kursach, to tam
to trochę chyba faktycznie
wtedy więcej tych wychodzi wartości Instytutu, bo
jak na Guidelinesach
na przykład było polecenie, żebyśmy sobie
uruchomili któregoś fokusa
tak bez nagrań, bo się tam czy na
Guidelinesach już się uczy
przywoływania stanów poleceniami skróconymi.
No już wcześniej się uczy przywoływania stanów poleceniami.
Tak? Bo po prostu w Guidelinesach
to jest jeszcze przyspieszone.
No to na przykład było hasło
idźcie do lasu, pozmieniajcie sobie
fokusy i właśnie pamiętam, że Joe siedzielił, że
tym, że mu ten ptak na ręce siedział.
Tak? Tak, tak, tak, tak. I tak myślał sobie
a nic się nie dzieje takiego, nie?
Te fokusy zmienia, nic się nie dzieje,
po czym zdał sobie sprawę, że mu na palcu siedzi
ptaszek taki. On tak sobie siedzi z tym ptaszkiem.
Więc na takie akcje,
jak chcemy poeksperymentować z energią, coś
bardziej, nie wiem, jakiego wyrazu użyć, bo to
też nie tylko za awansowanie
chodzi, ale też kierunek, tak? W sensie
są różne jakieś, mediumshipy inne,
ale tam, gdzie właśnie jest takie doświadczanie,
no to faktycznie już w Instytucie
jest taka przestrzeń wyjątkowa, żeby doświadczać
tego, tak? Do lasu można iść, fokusał
się, uruchomić. Tutaj Biedniak pytał
o ćwiczenia fizyczne, czy to
są uziemiające. Tak, jak
najbardziej, bo uziemienie to nie znaczy,
że chodzimy
boso po ziemi. To jest jeden ze sposobów,
owszem. Natomiast uziemienie
to jest szersze pojęcie, które oznacza, że
jesteśmy tu i teraz. W ciele fizycznym, czujemy,
czujemy się, że nasza uwaga jest
skupiona na tej rzeczywistości.
Więc na przykład jak Dominikiem byliśmy
w 2019 roku w programie, tam jest jeden
dzień taki, że jest cichy spacer
po ćwiczeniach, że się wychodzi na
łąkę. Właśnie to, o czym Joe
mówił, jak to też się to w oku sobie wymienia.
Jedną z tych funkcji było uziemianie. To miałem
akurat bardzo dobre uziemienie, bo
nadepnąłem na pszczołę. No i cię przywołało.
No, ale byłeś na bosaka.
No tak, oczywiście. Ale Paweł to jest
pancerny, wiesz. Ja nie wiem.
Nie będę tu rozwijał,
ale Paweł jest niezniszczalny, słuchaj.
To, co ja doświadczyłem,
to ja bym jechał. Ja myślałem, że ja
jestem twardzionem. To naprawdę.
Cóż mogę powiedzieć? Medytujcie. Tak jest.
No, jest dwiesta pierwsza, powoli myślę, że możemy
kończyć, jak nie mam pytań.
Przecież dopiero piętnasta. No, ewentualnie tak.
Dobrze, będziemy kończyć. Mam, mam, mam...
Mamy nadzieję, że to dzisiejsze spotkanie było
ciekawe. Jest jeszcze jedno miejsce,
do którego was właściwie dwa... Jedno to tak
niekoniecznie, tam będę wchodził, bo
to jest reżyserka. Drugie to jest jadalnia,
której jeszcze nie byliśmy, ale myślę, że
możemy sobie to odpuścić, bo to, co
najważniejsze w Instytucie, to zobaczyliście.
No i mamy nadzieję, że to było dla was
ciekawe doświadczenie, ciekawe
spotkanie, żeby uczestniczyć
w oglądaniu Instytutu, tak naprawdę, na żywo.
A jakby ktoś się zastanawiał
a propos przygotowywania się...
Najlepiej regularnie, codziennie
dziesięć minut medytacji. Takie, takie trudne to.
Ale warto, tak jakby przed
Instytutem, no jak ktoś ma,
możliwość, to warto, tak jakby zacząć
medytować, żeby nie zasypiać na przykład, tak? Bo
to nie jest gwarancja, ale jest ten
element taki fizyczny, że się mózg
przyzwyczaja w ogóle do słuchania takich nagrań.
Ja na początku to normalne było, że
zasypiałem. W tej chwili... Oj, bardzo różnie.
Ale to też dużo zależy od energii, bo
na przykład na tym kursie MC2 w ubiegłym tygodniu
to we wszystkich ćwiczeniach,
no z wyjątkiem jednego, byłem całkiem
przytomny. Natomiast tutaj na Gateway'u, to
praktycznie we wszystkich ćwiczeniach,
z wyjątkiem jednego, miałem wyciętnięcia.
Także... Dlatego powiedziałem, że są dwa czynniki.
W sensie być może to jest, ma jakieś inne
tło, tak? Tak, tak, tak. To myślę, że
na... W ogóle fajnie, że się dzielisz, bo to
też ludzi wyklikuje i się czują źle z tym.
Natomiast tak czy siak warto w ogóle...
W ogóle jest taki czas, kiedy warto...
Praktyka jest bardzo ważna. Także każdy program,
każdy raz, każdy udział w programie jest
inny. Ja jestem na
Gateway'u po raz trzeci i za każdym
razem jest to inny program. Majka kończ, co?
Hahaha! Wiesz co? Zanim się
wypertyfikuję, to będę chyba z sześć
razy na Gateway'u. No. Może Majka spotkasz? O!
To kto wie?
Powiesz mu, słuchaj, w Polsce to ty już jesteś
tak znany, stary, książka jakaś.
No, powiem wam tak, że jedną sprawą to jest
to, że nie chcę jechać, zobaczyć, pobyć
na miejscu. Drugą kwestią jest to, że
no, połnaję się tych trenerów. Niektórymi to
nieraz się tutaj spotykałem. Inna sprawa
to na przykład w programie MC2 brały
udział trzy osoby,
z którymi byłem w ubiegłym roku na kursie.
Także bardzo miło było się
również spotkać ze znajomymi.
Tym samym człowiekiem byłem
w pokoju co w ubiegłym roku. O! Więc
tak, no to jest taka wartość dodana. Fajnie.
No, znaczy w ogóle ludzie mają kontakt, bo
teraz ostatnio
z naszego Gateway'a ktoś się odzywał na maila, ale
do mnie się odzywają z timeline'a na przykład
online'owego też, tak jakby ludzie i cały czas są.
A ja mam poczucie, że to taka nieprzypadka.
Tam to trochę nie przypadki są ci ludzie
to wszystko i bo no tak.
Jak to eksplorowałem później to coś w tym jest.
To niekoniecznie ma jakiś praktyczny
wymiar, ale ja tak na zasadzie odczucia.
No też to, to zdecydowanie nie są przypadki.
Chyba najlepszym przykładem jest sytuacja z
kursu z Bruce'em Moen'em w 2015 roku,
kiedy to była duża grupa, to była ponad 60-osobowa
grupa. Potem pracowaliśmy
w mniejszych zespołach, to Rafał tutaj nie radzi,
który może to potwierdzić. Pracowaliśmy
w takich mniejszych 8-osobowych zespołach
i właśnie w tym zespole, w którym
był Rafał, akurat
z nimi miałem taki najbliższy kontakt, podejrzewam,
że w innych zespołach mogło być podobnie,
a przynajmniej w części. Okazało się, że
nie dość, że staj Polski
ludzie przyjechali na ten warsztat,
to jeszcze w tej 8-osobowej grupie
zebrały się osoby, które ze sobą były powiązane
w różnych konfiguratach
we wcześniejszych ćwiczeniach. I to wielokrotnie,
nie raz. Także to, że tu się spotykamy
w takich układach, to nie jest zbyt spokojnie.
Także to, że tu się spotykamy
nie jest to specjalnie, nie jest to przypadkowe,
no a jeżeli jeszcze do tego jest
to powtarzalne, tak jak właśnie to spotkanie
z osobami z ubiegłego roku,
nie umawialiśmy się zupełnie.
Wiedziałem tylko o jednym, bo się pochwalił
na Whatsappie, że będzie,
ale o tych dwóch pozostałych to
zupełnie nie miałem pojęcia. Łąb.
Chyba kończymy, co? No myślę, że tak,
bo wszyscy wyłączyli już kamery, mają...
Tak, widzę, że już te sygnały podprogowe idą.
Już Julia wyłączyła, to już właściwie wiesz,
to już taki sygnał jest, że to już jest...
Jestem z powrotem. No dobrze, no to pożegnać się
przecież wrzuciłaś, tak?
Dobrze, to ostatnia szansa na jakieś pytanie.
Tak jest. Będziemy powolutku kończyć,
no bo tam u was to już jest rzeczywiście za 21.
No tak jakby zrealizowaliśmy plan,
nie o to chodzi. No.
Powiedzcie w ogóle, czy to był dla was
ciekawy temat, tak, właśnie tego typu spotkanie,
tego typu wizyta, relacja na żywo z Instytutu?
Tak. Bardzo ciekawy. No, czyli mówisz...
No w końcu niecodziennie się tam zagląda.
Niecodziennie ma się w ogóle okazję tam spojrzeć.
No to już prawie wszystko
wiemy, bo poprzednim razem w zeszłym roku
byłeś w tamtym, w tamtej części,
a teraz pokazałeś nam tę część, także super.
Jak nie? Że Agnieszka nie może znaleźć...
Ja już jestem super. Tak jest naprawdę.
Musisz nam pokazać jezioro. Ale kurczę, no.
Jest to, jest to do zrobienia,
tylko będę musiał się zainteresować
zakupem jakiejś dobrej opcji, karty.
Ja ci ogarnę. Te telefonicznej. Ja ci...
Znaczy, dobra, pogadamy jak wrócisz.
Być może ci dam taką... Przecież ja miałem tam...
Może ja... Tylko problem tutaj może być po prostu
z... Tak, to będzie problem z zasięgiem,
nie będzie transmisji, bo... Nie ma tutaj LTE.
Ja z routerem chodziłem przecież. Tam jest zasięg.
Zasięg telefoniczny jest, owszem.
Ale ja z routerem chodziłem. Ja miałem zasięg tam.
Mhm. To jest takim podręcznym routerem,
takim, coś typu... LTE? Mobilnym, tak, tak.
No tak. No, to jest... No to jest...
No, bo ja w pracy takie mam. Mhm.
Dobra, to myślimy o jeziorze.
W ubiegłym roku pokazywałem basen tam na górze.
Bo na górze jest w domu Roberta Monroe'a
basen, a tutaj nie ma czegoś takiego,
ale za to jest jezioro. Dobrze.
To będziemy kończyć. wam dziękujemy za uwagę.
Małorek podniósł rękę, albo ma pytanie.
Nie, nie, nie, tak sobie trzymam.
Błoniłem, co z tą ręką zrobić.
A już wiem. Sprawdzę tą ręką, ilu mamy
słuchaczy. W tym momencie pokazuje mi 48. Ośmio.
O, to bardzo się cieszymy,
w tym razie, że jest sezon wakacyjny.
Być może odbieracie nas gdzieś
z jakiegoś fajnego miejsca.
No, ja mogę
powiedzieć, że nadaję z fajnego miejsca. Dziękuję.
Pozdrawiam rozperdecznie. I co,
spotykamy się za miesiąc.
Dziękujemy wam dzisiaj wszystkim za uwagę,
zarówno słuchaczom Radia Paranormalium, jak i
uczestnikom naszego spotkania na Zoomie.
Zapraszamy na kolejne spotkanie.
Za miesiąc wtedy chyba będziemy kontynuować temat
Explorers. Tak, serii Explorers.
Także to dzisiejsze
spotkanie było takim przerywnikiem
z ojserii, bo ta seria jest dość rozbudowana.
Jeszcze nam sporo zostało do omówienia.
I tym akcentem do następnego spotkania.
Dziękujemy. Bardzo dziękuję. Dzięki wielkie.
Było to comiesięczne spotkanie online
The Monroe Institute Polska.
Zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej
Polskiej Społeczności The Monroe Institute
pod adresem www.tmipolska.pl