Autentyczne historie osób, które przeżyły spotkanie z nieznanym.
Zacząłem widzieć różne światła, różnokolorowe, w grupach po dwa, trzy i
cztery os. Porej odległości wydawały się być ode mnie. Zagadkowe obiekty.
Strasznie intensywne, potężne niebieskie światło. To się wydawało tak, jakby to
było, nad chmurami było jakieś ognisko tego światła, które przebijało się przez.
No-no-no. Ja do tej pory jestem w szoku, bo to się nie zdarza często takie coś
zobaczyć. Tajemnicze istoty. Przyszedł do naszego mieszkania taki
obrzydliwy, brązowy szarak, obleśny Jezus
Chrystus, aż mnie na wymioty zbiera, jak o
tym myślę. Ja w tym śnie się schowałam
tak jakby pod stół. Niby byłam pod stołem,
a nagle byłam na jakimś stole i ktoś mi wbijał igłę w plecy.
Mrożące krew w żyłach przeżycia na granicy światów.
Budzi mnie skrzypienie drzwi. Znów widzę to światło. Wstaję z łóżka, idę uchylić
mocniej te drzwi, zobaczyć co tam jest. I widzę postacie. Ale czuję jakąś grozę
sytuacji. Jestem przerażona. Po prostu biegnę i krzyczę do męża: "Strzelaj!"
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. Przy mikrofonie Marek Sęk
Ivellios. Witam wszystkich Państwa bardzo gorąco i serdecznie i zapraszam do
wysłuchania kolejnego odcinka podcastu Mówią Świadkowie, które dziś w całości
wypełnią relacje o obserwacjach UFO i zdarzeń związanych z tym fenomenem.
Odcinek będzie wyjątkowy ze względu na sporą ilość ilustracji, jakie udostępnili
autorzy niektórych zgłoszeń. Ilustracje w
oryginalnej jakości zostaną udostępnione
pod linkiem, który znajdziecie Państwo w
opisie dzisiejszego odcinka. Pozwolę sobie uprzedzić, że choć jakość dźwięku w
części z rozmowami telefonicznymi będzie
nieomal studyjna, to jednak dziś przydadzą
się słuchawki. Ponieważ jeden z naszych rozmówców telefonicznych prosił o zmianę
barwy głosu. Po wysłuchaniu dzisiejszej audycji polecam Państwu zajrzeć do
czasopisma Nieznany Świat, w którym regularnie ukazują się interesujące treści
o tematyce ufologicznej. Warto też odwiedzić i być może uzupełnić o nową
relację. Prowadzone pod egidą Radia Paranormalium serwis Uforelacje.pl. Po tym
krótkim wstępie proponuję, abyśmy wspólnie zajrzeli do naszej radiowej
skrzynki mailowej celem wydobycia i zaprezentowania kilku ciekawych relacji
tekstowych.
Korespondencja nadesłana do Radia Paranormalium w kwietniu 2021 roku.
Od roku zbieram się na odwagę, aby podzielić się swoimi przeżyciami na temat
obserwacji UFO, bo szczerze mówiąc, to czego doświadczyłem rok temu na wiosnę
jest ciężkie do uwierzenia i gdybym nie
usłyszał historii podobnej do mojej, to od
razu wsadziłbym ją między bańki, więc nie oczekuję, że ktoś mi w to uwierzy. Po
prostu podzielę się z Wami tym, czego doświadczyłem oraz paroma fotografiami
tego, co udało mi się zaobserwować w tym czasie. Mam dwadzieścia osiem lat. W
chwili pisania tego maila mieszkam od paru miesięcy na Śląsku. Jeszcze rok temu
mieszkałem z mamą i resztą rodziny na wsi w Borach Tucholskich w województwie
pomorskim. Nasz dom rodzinny znajduje się
na skraju lasu. Dalej roztacza się duża
łąka i dalej zaczynają się lasy. I ogólnie to do samej wsi mamy około kilometra.
Pewnego wiosennego wieczoru wyszedłem na
podwórko, aby sobie zapalić papierosa. Po
chwili spostrzegłem na niebie trzy światła
ułożone w trójkąt, lecące w moim kierunku
na horyzoncie nad lasem. Miałem wrażenie,
że owe światła stanowią całość jakiegoś
obiektu i już wtedy było widać, że jest to duży obiekt, rozmiarem przewyższający
znane mi latające maszyny i z każdą chwilą, gdy się zbliżał, umacniałem się w
tym przekonaniu. Wtedy zrobiłem pierwsze zdjęcie smartfonem Huawei P20 Pro z
włączonym trybem nocnym. W ciągu około trzydziestu sekund ów obiekt był nad moim
podwórkiem. W tym czasie mój strach przed
nieznanym z każdą sekundą coraz bardziej rósł. Sądzę, że obiekt miał minimum
trzysta metrów długości, a w najszerszym miejscu jego szerokość wynosiła
osiemdziesiąt metrów. Przypominał stożek
ze spiralną obwódką ze światełek i jakby czymś w rodzaju napędu z tyłu. Wtedy w
sposób niewytłumaczalny obiekt zawisł w powietrzu i obrócił się z lotu poziomego
po sferze w pionowy i wzbił się w górę, nagle znikając. Obiekt nie generował
żadnego dźwięku. W tym czasie udało mi się
zrobić parę jego fotografii. Gdy obiekt zniknął, stałem osłupiały i nie
dowierzałem w to, co zobaczyłem. Przez następne dziesięć minut stałem paląc
papierosa za papierosem. Następnie wróciłem do domu, nikomu nic nie mówiąc.
Najgorsze jest to, że to nie jest koniec tej historii. Parę dni później dostałem
zaproszenie na grilla od znajomego z tej samej miejscowości. Skorzystałem z
zaproszenia. Posiedziałem w miłej atmosferze, wypijając przez całą imprezę
parę drinków. Wracałem do domu pieszo i jak już pisałem, odległość przez polną
drogę do mojego domu wynosiła kilometr. Była godzina około czwartej rano. Drinki
wypite na grillu już zeszły ze mnie, więc
byłem tylko lekko wstawiony, ale w pełni
świadomy. Będąc już koło podwórka mojego
domu, na skraju z łąką, niedaleko naszego niskiego stosu z deskami, coś
dostrzegłem.Stanąłem, aby się przyjrzeć,
co to jest. Wydawało mi się z początku, że
widzę stojącą nagą osobę, która patrzy w moim kierunku i która jakby się lekko
bujała. Sądząc, że mój mózg płata mi fingre, zrobiłem parę zdjęć z długim
naświetlaniem, by polepszyć robioną fotografię. Zacząłem bardziej przypatrywać
się temu, co obserwuję i teraz trochę tego żałuję. To, co przez chwilę uznałem
za człowieka, było nagą humanoidalną istotą o wzroście około metra
siedemdziesiąt, o wątłej posturze i z długimi, dziwnymi rękami. Istota miała
skórę o kolorze między szarym a żółtym.
Miała ogromną głowę z czarnymi, ogromnymi,
ułożonymi skośnie oczami. Ja sam jestem wysportowanym gościem, który raczej jest
pewny siebie i w razie zagrożenia staram
się walczyć. Ponadto przez prawie pięć lat
trenowałem tajski boks, ale widząc to coś byłem za przeproszeniem obsrany ze
strachu. Za bardzo bałem się, by do tego
podejść i miałem wrażenie, jakby ta istota
dała mi na odległość do zrozumienia, że nie mam szans. I uwierzcie mi, w tamtej
chwili wolałbym spotkać sam jakiś pseudo
kibiców niż to coś. Przerażony uciekłem do domu i do rana już nie mogłem zasnąć.
Przejrzałem później wykonane przeze mnie
zdjęcia i trochę edytowałem je, aby podbić
jasność, kontrast i tak ogólnie pobawiłem
się, aby lepiej wyeksponować fotografię.
Na nieszczęście zdjęcia potwierdziły to,
co widziałem własnymi oczami i zaprzeczyły moim myślom, że to może od lekkiego
wpływu alkoholu oraz temu, że ludzki umysł
płata fingre, w szczególności gdy jest ciemno i zmienia to, co widzimy. Później
już unikałem wychodzenia samemu po zmroku
i do tej pory czuję lęk. Przypuszczam, że
obserwacja tego obiektu i po paru dniach zobaczenie tej istoty są ze sobą
powiązane, ale są to tylko moje domysły. UFO nad miejscowością Torrevieja w
Hiszpanii. Zdarzenie z 2017 roku. W załączeniu wysyłam zdjęcia
przelatujących kul, które zaobserwowałem
31 grudnia 2017 roku z okna. Zwróciły moją uwagę, bo wyglądały podobnie do
kul, jakie są umieszczane na drutach wysokiego napięcia i czasami, na przykład
jadąc samochodem, można odnieść wrażenie, że coś unosi się nad ziemią, żeby
zorientować się po chwili, że to jest umieszczone na przewodach. Tym razem jak
zobaczyłem te kule, to pomyślałem, że przecież tam nie ma żadnych przewodów.
Później zobaczyłem, że się poruszają bardzo wolno i są znacznie dalej niż
myślałem. Pokazałem je mojej rodzinie. Ich pierwsza reakcja też była taka, że to
kule na przewodach. Także było naprawdę duże podobieństwo, skoro wszyscy cztery
osoby mieli takie skojarzenia. Mogę dodać,
że w miejscu, w którym byłem wiał słaby
wiatr z kierunku, gdzie wisiały kule. One
zaś przemieszczały się z lewej strony na
prawą, jednocześnie odlatując za horyzont.
Jednak tam, gdzie były one wiatr, mogło być silniejszy i wiać w innym kierunku.
Mogę dodać, że zdjęcia były robione praktycznie z wybrzeża morza w
miejscowości Torrevieja w Hiszpanii. Aparat skierowany był wgłąb lądu. Czas
obserwacji to około dziesięciu minut. Zdjęcia nie są spektakularne. Obiekty były
dość daleko i trzeba trochę powiększyć zdjęcie, żeby coś zobaczyć.
Obserwacja niezidentyfikowanego obiektu nad miejscowością Szerokopas w
województwie kujawsko-pomorskim we wrześniu 2022 roku.
Obserwacja miała miejsce podczas wieczornego joggingu. Pamiętam, że tego
wieczoru było już prawie po zachodzie słońca. Była tylko czerwona poświata
chmur, lecz niewielka, bo było dość dużo chmur na horyzoncie, jak i na niebie.
Zachód słońca miałem po prawej stronie, a
obserwacja obiektu była po lewej. Zachód słońca na mojej trzeciej, a obiekt na
dziesiątej. Dlatego wykluczam, aby była to
poświata albo promień od słońca. Obiekt znajdował się na tle ciemnych chmur i
świecił się jak flara bardzo jasnym światłem. W pierwszej chwili pomyślałem,
że może to dron albo paralotnia, ale gdy biegłem, nie spuszczałem tego obiektu z
oczu, bo akurat biegłem w tym kierunku.
Obiekt, mimo że się zbliżałem, pozostawał w miejscu bez oznak zmiany pozycji na
niebie. Ani nie opadał i nie poruszał się w lewo ani w prawo. Świecił też
niezmiennie. Biegnąc stwierdziłem, że będę biegł i może jak będę bliżej, to się
przyjrzę. Dodam, że obiekt znajdował się
około kilometra ode mnie. Mając na uwadze
domy, które znajdowały się mniej więcej
tam, gdzie obiekt. Pole obserwacji miałem dość dobre, bo biegłem akurat po
wiadukcie, który unosi się nad okolicą i jest też dość wysoki zjazd z niego.
Obserwacja trwała około pięciu minut i powiem szczerze, że obserwując prawie w
ogóle nie mrugałem, bo było to tak nietypowe zjawisko. Po tym czasie w
trakcie obserwacji obiekt zniknął, ale nie tak, że zgasł ani nie odleciał, lecz
jakby został wchłonięty przez znajdujące
się za nim chmury. Tak jakby ktoś powoli gałką zmniejszał światło, aż zgaśnie.
Zaznaczę, że to się działo w jednym punkcie nieba. Ta flara w ogóle się nie
przesuwała. To jednak nie finał obserwacji, bo jak zniknął ten obiekt i
omiotłem wzrokiem horyzont, by wypatrzeć
coś jeszcze, to kątem oka zobaczyłem coś
naprawdę niesamowitego. Tyle, że to trwało
ułamek sekundy. Wyglądało to tak, jakby coś za chmurami nagle wystrzeliło pod
kątem w górę i widziałem dosłownie promień
świetlny. I to się wydarzyło tak jakby w chmurach także aż się rozświetliły.
Mógłbym to porównać do poświaty, gdy gdzieś daleko w chmurach strzeli piorun i
nie widać pioruna, ale chmury błyskają. Tyle, że ja akurat widziałem ten promień
świetlny.Zaznaczył się na ułamek sekundy w chmurach. To koniec obserwacji. Po
powrocie do domu opowiedziałem domownikom,
co zaobserwowałem. Zrobiło to na mnie tak
duże wrażenie, że gdy o tym opowiadałem,
łzy mi do oczu napłynęły. O sobie powiem, że jestem sceptykiem i swój umysł mam.
Wiem, że są różne zjawiska. Jak coś widzę,
to w głowie poszukuję wyjaśnienia, czym
coś, co zobaczyłem mogło być spowodowane.
Nie Jestem jakimś fanatykiem UFO, wiary w
kosmitów. Nie wykluczam też z góry, że coś
nie miało miejsca tylko dlatego, że może
się to nie mieścić w głowie. Nie jesteśmy
w stanie wszystkiego pojąć. Tyle o mnie, jeżeli chodzi o moje podejście w tych
sprawach. Pozdrawiam i dziękuję, że mogłem się tą relacją podzielić.
Korespondencja nadesłana do Radia Paranormalium w czerwcu 2020 roku.
Chciałbym podzielić się z państwem obserwacją, której dokonałem już ładnych
parę lat temu, na początku XXI wieku, pomiędzy rokiem 2000 a 2002.
Na podstawie dokonanego przeze mnie researchu tematu, mogę moją obserwację
porównać do tak zwanych orbów UFO lub obiektów typu foo fighters. Obserwacji
dokonałem w słoneczny, niemal bezchmurny, letni dzień, nieopodal mojego domu w
Zgierzu w województwie łódzkim. UFO unosiło się dość wysoko nad ziemią i
posiadało jakby pewien rodzaj kamuflażu —
w takim znaczeniu, że wyglądało to tak, jakby było przeźroczyste albo odbijało
kolor chmur. Trudno mi to ubrać inaczej w słowa. Obiekt był kulisty, średnicy
najprawdopodobniej kilku metrów, składający się jakby z dwóch warstw
kolorów ciemniejszego i jaśniejszego błękitu, przecielonego pośrodku
jaśniejszym paskiem. W tamtym czasie nie miałem jeszcze, niestety, dostatecznie
dobrego telefonu z aparatem, żeby uwiecznić obserwacje. NOL leciał dość
powoli, miarowym tempem w stronę pobliskich nielicznych chmur, a kiedy na
moment odwróciłem wzrok, już go nie było.
Cała obserwacja trwała nie więcej niż pięć
minut. Obiekt podczas mojej obserwacji
raczej się nie przemieszczał. Wyglądało to tak, jakby zawisł, zatrzymał się w
powietrzu i lekko dryfował w stronę pobliskich chmur. Oprócz samej obserwacji
NOL-a nie zaobserwowałem niczego innego,
ani dziwnych dźwięków, ani zapachów, ani
zjawiska tak zwanego utraconego czasu. Co
mógłbym wykluczyć, to chociażby to, że nie
był to piorun kulisty, gdyż niebo było pogodne, ani nie były to kuliste chmury,
bo zaobserwowane przeze mnie UFO miało nazwę gładką, kulistą i świecącą formę.
Jedyne, co nasuwa mi się na myśl, jednak nie jest to do końca związane z samą
obserwacją. To w niedługim czasie po zaobserwowaniu tego obiektu zacząłem dość
często medytować, interesować się spirytyzmem i tego typu sprawami, które
wcześniej jakoś specjalnie mnie nie interesowały. Jednak nie wiem, czy ma to
związek z samą obserwacją. Według tego, co przeczytałem, chociażby w książkach
Ferdynanda Ossendowskiego czy Nikołaja Rericha, jest to tak zwany Znak Szambali
lub Agharty, o którym często wzmiankuje się, chociażby w buddyzmie. Tak na dobrą
sprawę dopiero jakieś parę lat temu zacząłem interesować się zjawiskiem samego
UFO. Obserwacja UFO nad Losowem, 19 kwietnia
roku. Obserwacja NOL-a miała miejsce w dniu 19 kwietnia
2022 roku w godzinach między 19:45 a 19:55.
Jechałem z żoną do domu. Żona nie widziała obiektów. Poruszając się ulicą Nową w
miejscowości Losowo w kierunku od miejscowości Batorowo do miejscowości
Lusówko, po prawej stronie na niebie zauważyłem helikopter — ciemny i
nieoznakowany. Powiedziałem wtedy żonie, że nad Poznaniem tego samego dnia,
niedaleko Krzęsin również widziałem nieoznakowany helikopter i że może to być
wojskowy. Ten, który obserwowałem był mniejszy, ale nie dostrzegłem na nim
żadnych oznaczeń. Helikopter poruszał się na zachód. W pewnym momencie po lewej
stronie drogi na horyzoncie ujrzałem dwa obiekty, które w pierwszej chwili
przypominały helikoptery. Po chwili zdałem sobie sprawę, że nie mają śmigieł i
ogona. Raczej przypominają sam korpus helikoptera, bardziej w formie grubego
cygara. Z mojego punktu obserwacji były tej samej wielkości, więc zakładam, że
poruszały się bardzo blisko siebie. Przemieszczały się na północny zachód,
przecinając linię Jeziora Lusowskiego. Moim zdaniem nie były to helikoptery, jak
mi się zdawało w pierwszej chwili, gdyż
miałem porównanie sprzed paru sekund, gdy obserwowałem helikopter. Obserwowane
obiekty znajdowały się od nas w odległości około ośmiuset do tysiąca metrów na
niewielkiej wysokości. Obserwacja trwała
około dwóch sekund. Potem obiekty zostały
zasłonięte przez zabudowania. Spoglądając cały czas w lewą stronę, już ich nie
widziałem. Na horyzoncie w kierunku zachodnim było widać tylko oddalający się
wcześniejszy helikopter. Żonie powiedziałem, że widziałem dwa obiekty nad
jeziorem, ale nie przejęła się tym. Mogę narysować na mapie orientacyjny punkt,
gdzie znajdowały się obiekty oraz dokładnie wskazać miejsce, z którego były
obserwowane.
Obserwacja niezidentyfikowanego obiektu latającego nad Tatrami. Korespondencja
nadesłana do Radia Paranormalium 4 maja
roku.Witam. Wybraliśmy się na majówkę do Wisły, a pierwszego maja
pojechaliśmy na Słowację, do położonej niedaleko polskiej granicy miejscowości
Oravsky Podzamok, żeby zwiedzić zamek orawski. Z zamku położonego na wysokiej
skale widać było ośnieżone szczyty Tatr.
Zdjęcia robiłem smartfonem Motorola z trzy
z nakładką MotoMOD Hasselblad TrueZoom. Dzięki temu mam dziesięciokrotny zoom
optyczny jak w normalnym aparacie. Zrobiłem szybko zdjęcie używając zoomu,
ale raczej niepełnego dziesięciokrotnego zbliżenia. Nie wiem, czy było widać ten
obiekt, czy nie, bo skupiłem się na wykadrowaniu gór. Po powrocie do
apartamentu oglądałem zdjęcia. Najpierw myślałem, że to samolot, helikopter,
balon, a w końcu, że motolotnia. Jednak
obiekt przypomina dwie złączone miski, tak jak nieraz opisywali świadkowie UFO.
Korespondencja zawierająca opisy kilku obserwacji UFO nadesłana do Radia
Paranormalium w lutym dwa tysiące dwudziestego trzeciego roku. Chcę opisać
kilka swoich obserwacji, które w moim mniemaniu są bardzo ciekawe. Dla
przejrzystości i ułatwienia każdej z nich przyporządkowuję kolejny numer.
Zdarzenie numer jeden. Był to czerwiec dwa tysiące dziewiątego roku. Obserwacja
miała miejsce w Gorzowie Wielkopolskim, w centrum miasta, z wąskiego, pionowego,
wychodzącego na podwórko okna łazienki w poniemieckiej kamienicy na pierwszym
piętrze. Niestety dokładnej daty nie zapisałem. Było ciepło, a niebo było
bezchmurne. Godzina — na pewno między dwudziestą drugą a północą. Idąc się umyć,
lubiłem najpierw otworzyć szeroko okno i przy sprzyjającej pogodzie poobserwować
nocne niebo. Widok nieboskłonu z opisywanego okna ograniczony jest
kwadratem kamienic, ale i tak jest w miarę
rozległy. Nagle, po swojej lewej stronie, pod kątem około czterdziestu pięciu
stopni, zauważyłem na niebie ułożoną w strzałę formację złożoną z kilkunastu,
może kilkudziesięciu świecących obiektów, poruszającą się właściwie dokładnie ze
wschodu na zachód. Ich wygląd i wielkość można porównać do gwiazd, może nie tych
najjaśniejszych, ale też nie najsłabiej świecących. Przez pierwszą około sekundę
obserwacji wydawało mi się, że obiekt ma postać ciemnego, wypełnionego w środku
trójkąta przypominającego kształtem, powiedzmy, skrzydło lotni, a światełka są
rozmieszczone na jego ramionach. Podstawa
pozostawała ciemna. Jednak po tej krótkiej
chwili zorientowałem się, że jest to po
prostu formacja świecących punktów, jakby eskadra tworząca kształt strzały. Ich
kolor również był, z tego, co pamiętam, podobny do barwy gwiazd, może z lekkim
dodatkiem koloru pomarańczowego. Nad Gorzowem Wielkopolskim, a także w jego
okolicach przebiegają korytarze powietrzne. Na co dzień można obserwować,
z jaką prędkością poruszają się po niebie samoloty pasażerskie. Widziałem też w
życiu niejednokrotnie inne statki powietrzne: samoloty wojskowe, śmigłowce,
myśliwce i tym podobne. Opisywany obiekt
odbiegał od nich w sposób nieporównywalny.
Jego prędkość w porównaniu do samolotów
pasażerskich czy nawet innych odrzutowców obserwowanych na pewnej wysokości była
ogromna. Przelot widziany przeze mnie trwał może maksymalnie sześć do siedmiu
sekund. Obserwacje ograniczały ułożone w kształt kwadratu kamienice. Samolot
pasażerski przelatujący w tym miejscu, na tym samym dystansie można obserwować
nieporównywalnie dłużej, nawet przez dwie
minuty. Dodam od siebie, że charakter tej
obserwacji skłania mnie ku stwierdzeniu,
iż ta eskadra świecących obiektów lecąca niczym klucz ptaków w niezwykle
precyzyjnej formacji, mogła poruszać się z dla nas, ludzi niewyobrażalnie wielką
szybkością w odległości nawet setek kilometrów od Ziemi, po prostu gdzieś w
przestrzeni kosmicznej. Takie odniosłem wówczas subiektywne wrażenie. Chyba nie
muszę dodawać, że obiekt przemknął w absolutnej ciszy. Przelotowi nie
towarzyszyły żadne dźwięki. Do obserwacji
załączam poglądowy rysunek. Nadmienię, iż
znalazłem w internecie opisy obserwacji i rysunki bliźniaczo podobnych obiektów.
Zdarzenie numer dwa. Dokładnej daty niestety nie pamiętam, ale było to między
jesienią dwa tysiące dwunastego a latem dwa tysiące czternastego roku. Razem z
kolegą przebywaliśmy w porze wieczornej na
wieży widokowej nad tak zwanymi Schodami donikąd w Gorzowie Wielkopolskim. Z
pewnością był to piątek lub sobota. Niebo było całkowicie zachmurzone. W pewnym
momencie zauważyliśmy mniej więcej nad głowami kilka świateł świecących znad
chmur. Było ich bodajże pięć. Po pewnym
czasie zeszliśmy na dół, w okolice dawnej
łaźni miejskiej, gdzie spotkaliśmy jednego
znajomego. Jemu również pokazaliśmy te światła. Zatem w przypadku tej obserwacji
mamy łącznie ze mną trzech świadków. Dwaj
pozostali również doskonale pamiętają to zdarzenie. Światła miały kolor
pomarańczowy i utrzymywały się w mniej
więcej tym samym miejscu przez co najmniej
dwie godziny. Pojedyncze punkty świetlne zmieniały natomiast swoją pozycję, choć
ich ruchy były niezauważalne. Pamiętam, że
przez moment były ułożone między innymi w kształt krzyża. Co ciekawe, zrobiłem
wówczas telefonem jakieś zdjęcia przy użyciu trybu nocnego i przybliżenia.
Wyszły bardzo słabo, nieostre, rozpikselowane i po jakimś czasie sam je
usunąłem, czego bardzo dzisiaj żałuję i za co jestem sam na siebie
zły.Zdarzenie numer trzy. Gorzów Wielkopolski, pierwszy stycznia dwa tysiące
dziewiętnastego roku, kilka minut przed
godziną osiemnastą. Szedłem ulicą Jagiełły
w kierunku ulicy Warszawskiej. Po lewej stronie mijałem klasztor zakonu braci
mniejszych kapucynów. Kiedy nad miejscem, gdzie kończy się widoczna perspektywa
ulicy Warszawskiej kierunek wschodni, zauważyłem na niebie dwa świecące dość
jasno na biało oddalające się w mgnieniu oka od siebie pod kątem w górę obiekty.
Obserwacja trwała może około dwie sekundy, po których, co ciekawe, od razu widok
nieba w tym miejscu został stłumiony w moich oczach przez światła latarni. Tu
również odniosłem wrażenie, że obiekty mogły być oddalone ode mnie nawet o setki
kilometrów i poruszały się z zawrotną szybkością gdzieś w przestrzeni
kosmicznej. Do obserwacji tej dołączam fotografię miejsca zdarzenia z rysunkiem.
Zdjęcie, którym się posłużyłem, zostało wykonane w okresie, kiedy na drzewach są
liście. Natomiast sama obserwacja miała
miejsce zimą, gdy liści na drzewach brak.
Zdarzenie numer cztery. Było to siódmego
lutego dwa tysiące dwudziestego drugiego roku o godzinie piętnastej dwadzieścia
siedem. Z mieszkania przy ulicy Prusa w
Krakowie zauważyłem przez okno wychodzące
na podwórko niewielką, bardzo jasną, być
może srebrzystą kulę. Nie świeciła własnym
światłem, ale bardzo jaskrawo wyróżniała się na tle zachmurzonego nieba. Leciała
powoli po nierównej trajektorii na niezbyt dużej wysokości — może maksymalnie
pięćdziesiąt metrów mniej więcej wzdłuż Alei Trzech Wieszczów w kierunku
południowym. Pod koniec obserwacji dało się zauważyć, że obniża lot w stronę
Wisły. Zastanawiałem się, czy nie pobiec
do pokoju po telefon, aby obiekt nagrać.
Stwierdziłem jednak, że po pierwsze jest
on zbyt mały, aby kamera smartfona zdołała go uchwycić. Po drugie, operacja ta
zajęłaby zbyt dużo czasu. Straciłbym możliwość dokonania niezwykle ciekawej
obserwacji. Dołączam tutaj zdjęcie miejsca zdarzenia z
rysunkiem. Zdarzenie numer pięć. Warszawa, czternasty lipca dwa
tysiące dwudziestego drugiego roku, godzina siedemnasta trzydzieści trzy.
Będąc w okolicy Teatru Dramatycznego, zauważyłem na niebie dziwny obiekt.
Nadleciał od strony zachodniej, a gdy znalazł się za Wisłą, skręcił w kierunku
południowym. Przemieszczał się pionowo. Składał się z trzech niezależnie
połączonych, połyskujących złoto elementów, które poruszały się jakby
falowały i cały czas zmieniały swój kształt. Pamiętam, że przez moment obiekt
przypominał wyglądem na przykład łódkę z żaglem. Wyciągnąłem wówczas telefon i
wykonałem trzy nagrania, które przesyłam. Na filmach obiekt, zapewne z racji
odległości wygląda na biały. W rzeczywistości był natomiast złoty.
Dwa razy obserwowałem również ciemniejszą
kulę na bardzo dużej wysokości. Raz miało
to miejsce we Wrocławiu, a raz w Krakowie. Dołączę jeszcze historię, którą
opowiedział mi mój tata. Było to w Gorzowie Wielkopolskim w latach
dziewięćdziesiątych. W ówczesnym miejscu pracy musiał przejść, czasem z jednej
części zakładu do drugiej przez pole lub łąkę, około jednego kilometra. Podczas
jednego z takich przejść — było to w dzień, zaobserwował na bardzo dużej
wysokości dwa ciemne punkty lecące obok siebie. Myślał, że są to po prostu
samoloty wojskowe. Jednak jeden z nich zaczął w pewnym momencie z niewiarygodną
szybkością oddalać się od drugiego. I to tyle, jeśli chodzi o relacje
nadesłane drogą tekstową. Po krótkim przerywniku przejdziemy do prezentacji
przygotowanych na dziś nagrań rozmów telefonicznych. A tymczasem pozwólcie, że
przypomnę kontakty do Radia Paranormalium
dla tych z Państwa, którzy zaobserwowali
bądź przeżyli coś trudno wytłumaczalnego i
chcieliby się swoją historią podzielić. Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Nasze
numery telefonów to stacjonarny 32 746 00 08. 32 746 00 08. Komórkowy 530 620
493. 530 620 493. Skype: radio.paranormalium.pl.
Radio.paranormalium.pl. Numer Gadu-Gadu 3608 80
02. 3608 80 02. Czekamy także na Państwa e-maile pod
adresem radio@paranormalium.pl. Radio@paranormalium.pl. Gdyby przy naszych
telefonach nikt nie dyżurował, prosimy o
nagranie wiadomości głosowej bądź wysłanie
SMS-a. Bardzo prosimy o sprecyzowanie, w jakiej sprawie chcą się Państwo z nami
skontaktować. Słuchaczy dzwoniących z numerów zastrzeżonych lub z zagranicy
prosimy ponadto o podanie numeru, na który mamy oddzwonić. Wszystkim świadkom
gwarantujemy pełną anonimowość. W razie wykorzystania zapisu rozmowy w którejś z
audycji istnieje możliwość zmiany barwy głosu. Przechodzimy zatem do prezentacji
przygotowanych na dziś nagrań rozmów telefonicznych. Za chwilę usłyszycie
Państwo fragment rozmowy ze słuchaczem, który o ile mnie pamięć nie myli, już
kiedyś w naszej audycji wystąpił. Dziś opowie nam o obserwacji trzech całkowicie
czarnych, latających trójkątów nad miejscowością Nowa Sól, do której to
obserwacji doszło latem około roku dwutysięcznego.
No i 2 takie spotkanie. Spotkanie to nawet
nie spotkanie, tylko wołałem wszystkich
wkoło i pokazywałem palcem, czy widzieli. A to się działo tak szybko, że ciężko
było. Widziałem dziewięć, dziesięć lat może, nie wiem, wcześniej zanim się
zaczęły te spotkania z tymi odwiedzającymi. Bawiliśmy się na podwórku
- ja, siostra, tam sąsiedzi. Jak to dzieciaki na ten, na wakacje, tak?
Bawiliśmy się na podwórku, to były kamienice, no i podwórko, wiadomo,
dwupiętrowe, to z jednej strony nie widać,
a z drugiej strony całe niebo odkryte. Zbliżał się wieczór latem koło lipca,
chyba to było... Tak, to już wakacje, normalnie lipiec, lipiec, może sierpień?
Nie, lipiec, lipiec, bo jeszcze było dosyć późno, a
słońce, słońce było wysoko. Widziałem na
niebie trzy trójkąty - całkowicie czarne trójkąty równoboczne, tak jakby były
trójkąty równoboczne obok siebie, jeden na przodzie, dwa z tyłu i one tak jakby
całym obrysem też trójkąt równoboczny tworzyły. Tak stanąłem, patrzyłem się w te
niebo, one przeleciały i to... No widziałem, jak myśliwiec przelatuje.
Słyszałem w swoim życiu, jak myśliwiec przelatuje. Robi niesamowity huk, jak był
nisko i w życiu tak szybko by nie przeleciał na takiej wysokości, jak one
były. Były dosyć wysoko, ale były kompletnie bezgłośne. I wtedy zawołałem
tam siostrę. Coś krzyknąłem. Popatrzyli, a
oni tam już: "Co ty tam patrzysz? Co ty tam patrzysz?" I już ich nie było zaraz,
nie? I to widziałem chyba dwa... Około dwóch czy albo trzech razy widziałem tego
lata takie obiekty po prostu tak przelatywały. Zaciekawienia szukałem
informacji później o tej technologii stealth, o tych samolotach, takich w
obrysie po prostu wyglądających od spodu też jak trójkąt, jak lecą i to won. Nie
wiem, czy one akurat w tym okresie, jak to
było około 2000 roku, 2002, czy by wtedy
latały nad Polską, ale no wątpię, żeby one
były kompletnie bezgłośne, tak? Nie było
tego huku, nawet jakby przy tej prędkości i tak by była
bariera dźwięku złamana, to zawsze gdzieś słychać z tyłu.
A te obiekty to były jakby takie idealne
trójkąty czy miały wycięcie jakby z tyłu? Idealne trójkąty.
Idealne trójkąty, no tak. Idealne trójkąty na niebie, tak jak... Bez
żadnych wycięć, nie tak jak samoloty. No tutaj niedawno rozmawiałem też z innym
słuchaczem, który też obserwacje latających trójkątów zgłosił i doszliśmy
do wniosku, że gdyby to były samoloty, to
jednak troszeczkę by tego wycięcia z tyłu miały, prawda?
Druga sprawa. Myślę, że jakakolwiek smuga
kondensacyjna, no chyba cokolwiek by było widać, a niebo było czyściutkie wtedy.
No, byłby jakiś ślad na pewno po nich. Cokolwiek.
Czy to wzrokowy, czy to dźwiękowy. Tak. Kompletnie bezgłośne. Ja je
zauważyłem to może pięć sekund i przeleciały cały widzialny horyzont od
strony, zaraz panu powiem, z jakiego kierunku leciały. One leciały tak jakby z
południowego wschodu, z południowego wschodu na całkowicie na zachód leciały.
Tak po skosie, tak można powiedzieć, bo w tamtą stronę. No i to
raz, raz. Tak, tak. Za każdym razem w tym, z tym kierunku leciały, tak jak
zauważyłem, bo tam do końca wakacji mówię,
no człowiek siedział gdzieś tam, no taki trochę wiadomo, bawił się. No to się
patrzył w te niebo czasami tak? I czasami
coś tam przyuważył, a tym bardziej że ja
zawsze gdzieś tam byłem taki za przyrodą,
no to jak coś przeleciało, to zwracałem uwagę.
I to tyle, jeśli chodzi o zdarzenie z Nowej Soli z początku obecnego
tysiąclecia. Na sam koniec zostawiłem najdłuższe z przygotowanych na dziś
nagrań. Nasz ostatni rozmówca prosił o
zmianę barwy głosu oraz wycięcie wszelkich elementów, które mogłyby ułatwić jego
identyfikację. Na jego prośbę wypikowałem między innymi nazwy kilku małych
miejscowości. Mogę jedynie ujawnić, że wszystko to działo się w okolicach
słynnego Welatowa. Nasz słuchacz w rozmowie telefonicznej przekazał opisy
licznych zdarzeń z udziałem UFO, których świadkiem był on sam oraz jego bliscy i
znajomi. Szczególnej Państwa uwadze polecam pierwszą relację, w której mamy
wzmiankę o dziwnym zniknięciu jednego z
sąsiadów w trakcie opisywanego zdarzenia i
jego nietypowym zachowaniu bezpośrednio potem.
Obserwacji było kilka, z czego te powiedzmy drugie obserwacje to rozkładały
się na trzy oddzielne w różne dni powiedzmy, czy to miesiące, nie? To ja bym
może zaczął od tej pierwszej obserwacji, nie? Ogólnie no to może zacznę, że mam
trzydzieści jeden lat i pochodzę z małej wsi. Ona jest stosunkowo niedaleko
oddalona od Wylatowa, czyli miejsca, gdzie tam kiedyś były piktogramy i różnego
rodzaju zjawiska tego typu. No i to zjawisko wyglądało w ten sposób, że
wracałem z całą rodziną od cioci, też ze
wsi sąsiadującej. No i weszliśmy do tego
domu. Tam była zima i godzina wieczorna, tam powiedzmy około godziny
dziewiętnastej. Miałem wtedy około ośmiu lat, nie? I po prostu jak weszliśmy do
tego domu, to po około pięciu, dziesięciu minutach przyszedł do nas sąsiad z
lornetką i powiedział, że widzi coś na niebie i żebyśmy na to spojrzeli, nie? No
i on nam tą lornetkę dał, ale w sumie nie
była do końca potrzebna, bo było to widać gołym okiem, że pomiędzy budynkami
naprzeciwko, bo mieszkał na rynku takim, nie? Widać było na niebie taki obiekt,
który wyglądał jak małe słonce, tylko ono
się świeciło na kolor biały i ono wisiało w powietrzu nieruchomo. Aczkolwiek ono
tego światła nie dawało takiego, że rozjaśniało nam ten rynek, tylko było
widać, że blazuje po prostu, nie? W tym
powietrzu. No i ten obiekt. Myślę, że się
tak utrzymywał około piętnastu minut na tym niebie. No i wcześniej syn tego
sąsiada, no bo to jest ściśle powiązane też z-Z tą rodziną sąsiada. Jego syn
poszedł do mleczarni po mleko, nie? I tam wyglądała sprawa tak, że on nie wracał
jakiś tam dłuższy czas z tej mleczarni. No
i jak ten obiekt zniknął, to on gdzieś
tak po około godzinie z tego, co pamiętam,
nie? No bo nie chcę, tam-- tam jeszcze młody i nie do końca mogę fakty tam
kojarzyć te czasowe. Pojawił się taki zmieszany niby na schodach. No bo to z
relacji wiemy sąsiadki, która przyszła później i powiedziała, że coś było i
twierdzi, że go coś porwało. Nie? No i po prostu. No tak wyglądała ta sprawa i
właśnie niezajakomo sąsiada coś tam uprowadziło. No ja osobiście tam nic poza
tym obiektem nie widziałem, tylko mówię, jak to wygląda
z oczu tamtejszej rodziny. No i co ich zaciekawiło to to, że właśnie go nie było
około godziny czy półtora, nie? A do mleczarni tam ma powiedzmy, no nie wiem,
osiemset metrów i że- A te osiemset metrów to się nie idzie godzinę, prawda?
Pierwsza szedł, ale, no szybkim tempem. Ja myślę, że to jest chwila, nie? I po
prostu ich to zaciekawiło, że on się tak zmieszany pokazał, pojawił
z opóźnieniem. No bo o to chodzi, że jak ten obiekt się pojawił, to go już jakiś
czas nie było w tym domu. Nie, to nie jest
tak, że tam minęła godzina od momentu, kiedy to się pojawiło, że on w tym
momencie wyszedł. Tylko go już jakiś czas
nie było, powiedzmy od momentu, jak ten
obiekt zniknął. Nie? No, to on się właśnie około godziny czy trochę więcej, no,
pojawił na schodach, powiedzmy, przyszedł
i właśnie taki zmieszany i zastanowiła, że był duży mróz, a to mleko, co miał w
kance, to było nadal ciepłe, nie? A który to-- jaki to był miesiąc?
Ciężko mi powiedzieć. Mówię, bo to są takie tam, powiedzmy, wspomnienia z
młodych lat. No, już zamierzchłe czasy, tak.
Była zima. Tylko tyle mogę powiedzieć, że była zima.
No może inaczej- to była pierwsza połowa roku czy ostatnia połowa roku?
Ostatnia. Między październikiem a grudniem, tak? Jakoś tak?
Tak, tak, tak, coś między październikiem a
grudniem. Te zimy wtedy były trochę inne niż teraz mamy, nie? No bo było zimno i
mówię, pamiętam, był wieczór i po prostu ten sąsiad do nas przyszedł, że coś tam
jest na niebie i, i z tą lornetką, i nam to pokazywał, i to widziała cała moja
rodzina też, nie? Ten obiekt właśnie taki
blaskujący na biało. Ja to nazywałem, że to takie małe słonce, nie? Mniejsze
trochę, ale nie dużo mniejsze. Nie dawało
takiej potężnej łuny, tylko taki blask, nie? I to-
Czyli nie widzieliście państwo jakby kształtu tego obiektu? Tylko taki, taki
zarys. Obiekt był okrągły, był po prostu taki
jakby, no na zewnątrz ten odblask dawał, a
w środku był taki jarzący się tym białym kolorem, nie? No, ale ogólnie nie było
widać, czy to jest pojazd, czy, czy coś innego, nie? O, w ten sposób, nie? Tylko
po prostu jako świecący się na biało, takim jarzącym się światłem okrąg, nie?
Tak to, tak to wyglądało z naszej perspektywy.
A ile było świadków łącznie? Was, sąsiadów?
Na pewno było około siedmiu świadków tego
zdarzenia, nie? To była moja cała rodzina, sąsiadka, sąsiad, no i ich syn, który
rzekomo. No ja mówię, nie chcę tam, bo tak
to z ich relacji wynika, ale z moich, no
to, tamto to tylko obserwacja. No to było około siedmiu świadków, nie?
Rozumiem, że 20 00:01:34,000 -- 00:01:37,400 nie, nie
wspominał, nie opowiada jakoś szczegółowo, co się tam wtedy zadziało, nie?
On rozmawiał o tym z rodzicami, ale na przykład jak sąsiadka do nas przyszła z
tymi wiadomościami, no to moja rodzina była, wiadomo, dosyć sceptycznie
nastawiona do tego tematu, że sobie tam coś ubzdurał, nie? Czy, czy tego i ja na
przykład z nim nie poruszałem tego tematu
nigdy. Nie wiem dlaczego, po prostu nie
chciałem na ten temat z nimi rozmawiać, bo
też nie wiedziałem, czy to jest do końca prawda, ale wiem, że chyba jakaś-
Też nie wiadomo było jak-- też chyba nie
było wiadomo, jak by zareagował, prawda? Nie wiedziałem, jak zareaguje. Ja tak
byłem jeszcze dzieckiem i nawet po latach
mi się to czasami przypomniało. I tak może
bym chciał zagaić, co tam się naprawdę
wydarzyło, ale tą osobę rzadko widuję. Ale ciekawą zależność, na przykład
zauważyłem, że on aktualnie pracuje, z
tego, co wiem, od jego brata, który ze mną chodził do szkoły, że on pracuje w
jednostce wojskowej w dziale meteorologii.
Także to jest takie, to może być zbieg okoliczności, ale takie powiedzmy, no,
ciekawostka, nie? Że jednak coś takiego się stało i-
No mogło go to, mogło go to zainteresować
bardziej i poszedł w tym kierunku, tak? Chociaż równie dobrze, tak jak pan mówi,
to może być też pewien zbieg okoliczności, że po prostu tak poszło.
No, no, no. Nie chcę tutaj, to tam, no,
wchodzić w jakieś tam paranoje czy coś. Po prostu jest. No poszedł po prostu do
wojska jako meteorolog, no i no mówię, no
więcej szczegółów, bo wiem, że chyba jakaś
tam ekipa kiedyś, no ufologiczna tam z nim rozmawiała, ale nie wiem, jakie były,
jaki był efekt końcowy tych rozmów, nie? Z
tą osobą, do jakich wniosków oni w końcu doszli, nie? No i to jest takie to, to
powiedzmy pierwsze obserwacje, a nie? No bo ja żadnego kontaktu od razu tam nie
miałem, żadnego ani żadnych tam przykładowo. No, no, rozumie pan, nie?
Żadnych tam bliższych, bliższych spotkań z
żadnymi tam, no, powiedzmy sobie bytami
nie miałem. I później, powiedzmy, w wieku gimnazjalnym to będzie gdzieś około
trzecia, druga klasa gimnazjum. Byliśmy tam w takiej grupce ludzi z okolicznych
wioski 20 00:03:09,000 -- 00:03:13,000 i to jest prawie jak jedno, jedna
miejscowość, no bo to jedna przy drugiej.
Ja tam miałem znajomych. No i my sobie tam
tą grupką poszliśmy na takie miejsce, ono
się-- nazywaliśmy to pałac, bo to tam po
pałacu takie mieszkania tam były i sobie tam, no powiedzmy, byliśmy się przejść.
Wyglądało to tak właśnie jak mówiłem, że
byłem ze znajomymi w tym miejscu, tam, w
tym 20 00:03:26,000 -- 00:03:30,500, tam jest na skraju przy polu, powiedzmy,
usytuowany ten pałac i tam przykładowo,
jak relacji słuchałem wcześniejszych tutaj
na tym kanale Paranormalium, to ludzie zanim coś zobaczyli, to takie mieli
uczucie jakby niepokoju, nie? I właśnie w
ten sposób mi się to objawiło, że ja coś poczułem takiego nie, nie do końca czy
niepokój, tylko jakieś takie napięcie. I spojrzałem akurat w niebo, w ten punkt,
gdzie pojawił się ten obiekt i ten obiekt wyglądał tak, że to był-- on był w
kształcie rombu, pojawił się nagle, nie? Znikąd i on się jarzył na taki kolor
pomarańczowy, dosyć mocny, na pewno mocniejszy jak gwiazda, no bo był większym
obiektem na niebie niż gwiazda i dajmy na to, no, patrząc na niego, no to jakbym
rękę wyciągnął, to miał ze cztery centymetry na niebie, nie? W ten sposób.
Ciężko określić dokładnie, ile miał metrów, jakby to z bliska zobaczyć, nie?
No i on sobie leciał takim równym tempem.Ja byłem mniej więcej po linii
prostej, po tym niebie. No i sobie tak leciał. Ja do tych znajomych właśnie
mówiłem, że patrzcie, coś leci, nie? No i
tak wszyscy patrzeli i no nie wiem, ile to
trwało. Może z dwie minuty leciał po tym niebie i nagle zgasł. No i ja tam się
troszeczkę tak zmieszałem, bo nie wiedziałem, co to jest. Się
przestraszyłem, że to może jakaś rakieta albo, albo jakaś tam meteoryt, albo coś
takiego, nie? Bo też młody człowiek i też coś, coś dziwnego. No tam niespotykane
powiedzmy na co dzień na niebie. No i to tak znikło, po prostu bez żadnego
dodatkowego efektu. Po prostu się pojawiło, leciało, leciało, leciało cały
czas- I zniknęło. Cały czas się paliło tym samym kolorem,
tak samo silnym, pomarańczowym. Bardziej tak naokoło ten pomarańczowy był, a w
środku był taki jakby jaśniejszy pomarańczowy, coś w tym stylu. No i
leciał, i znikł. No i właśnie- Tak po prostu, jakby ktoś w-w-włączył,
wcisnął ten pstryczek elektryczny i obiekt zgasł.
Tak, tak, dokładnie. Tak, jak się pojawił,
bo tak samo się pojawił. Nagle tak jest i sobie leci. I tak samo, jak przeleciał
ten dystans jakieś tam przez dwie minuty,
powiedzmy leciał to tak samo, jakby ktoś
pstryczek wdusił i nie ma tego, nie? No i tam no każdy, to tam obserwatorów było
około sześciu. No i większość osób to mówię, zbagatelizowała. No mówię, bo to są
tam, powiedzmy ludzie, niektórzy, tak jak mówię, mechanizm wyparcia, ignorancja
taka, no coś sobie leciało, a może satelita? Dobra, nie idziemy dalej. No i
takich właśnie obiektów, tego samego typu, widziałem jeszcze dwa razy na niebie.
Widziałem takie obiekty tego typu. Raz, jak szedłem sam ze znajomym, tak samo
miałem takie uczucie, żeby spojrzeć w to niebo, taki nacisk, jakieś parcie. I
właśnie też pojawił się w tym momencie, jak spojrzałem na niebie. Ten sam tor
lotu, powiedzmy po prostu mniej więcej podobny czas leciał i tak samo zniknął,
nie? Ten obiekt tak samo wyglądał. Identycznie. Kropka w kropkę. I trzeci raz
tak samo mi się pojawił, jak szedłem sam kiedyś od znajomego. Teraz nie pamiętam
dokładnie odcinków czasu pomiędzy jednym
zdarzeniem a drugim, a trzecim, ale myślę,
że między tym pierwszym, gdzie byłem ze znajomymi na tym tak zwanym pałacu, a
drugim minął około miesiąc czasu, nie? A między tym drugim-
A rozumiem, że, że tutaj obiekt wyglądał podobnie do tamtego, tak?
Tak. Myślę, że nawet identycznie. Także ja
się też zastanawiałem, czy to nie jakaś satelita, tylko ja myślę, że satelity to
chyba dużo mniejsze są na tym widnokręgu nieba, nie? A to było dosyć spore i się
dosyć mocno świeciło, nie? No i dosyć, dosyć blisko też chyba musiał
być, prawda? Skoro był tak dobrze widoczny.
Właśnie ciężko mi to określić, bo to się wydawało, że to nie jest na orbicie
ziemskiej, ale też nie jest, nie jest zawieszone powiedzmy na wysokości
dziesięciu czy dwudziestu metrów, tylko sporo więcej, nie? Dajmy na to kilometr.
No, no mówię ja, ja ciężko mi ten dystans
określić. I to sobie mówię tak leciało i
znikało. No i trzeci raz tak to było. Od
tego samego kolegi, z którym ten drugi raz
ten sam obiekt widziałem, wracałem. Też w niedalekim czasie. Ja myślę też między
dwa, trzy tygodnie, a miesiąc czasu. Porą wieczorną oczywiście to się wszystko
działo. Właśnie zapomniałem dodać. To Wszystko pora wieczorna, nie? I też mi się
ujawnił ten sam obiekt w tej samej konfiguracji, że po prostu spojrzałem, on
się nagle pokazał. Tylko że powiedzmy po
drugiej stronie nieba, nie? Naprzeciwko. I
tak samo leciał, leciał, leciał, leciał i
po prostu go nie było, nie? Za chwilę. I
na tym właśnie tego typu obserwacje mi się
skończyły, bo już więcej takich obiektów w życiu nie widziałem, tylko w tamtym
czasie. I też muszę zaznaczyć, nie wiem, może to jest istotna rzecz, że to się
mniej więcej pojawiało w czasie, gdzie
dosyć silne były jakieś tam oddziaływania,
no powiedzmy nienormalne w tym Wylatowie, nie? Które jest oddalone-
A to się ciągnęło chyba przez kilka lat, z tego, co pamiętam.
To się ciągnęło przez kilka lat i tam te piktogramy. No może do końca nie byłem
przekonany, czy to tam UFO, ale, ale na
niebie faktycznie coś tam się pojawiało. I teraz bym poszedł do tej trzeciej
obserwacji. Ona miała miejsce, jak byłem w
liceum. To była pierwsza albo druga klasa liceum i dokładnie pamiętam, że było
około godziny wpół do dwunastej, godzina
wieczorna. Ja się uczyłem na geografię do
szkoły, nie? No i leżałem sobie na łóżku
tak odwrócony bokiem do okna i nagle coś zaczęło świecić takim mocno czerwonym
światem po oknach, nie? Tak jakby ktoś--
ja to na początku myślałem, że jakaś flaga
czy jakaś fajerwerki, że jakby ktoś flagę wypuścił, to tak, no oddziaływało to
światło, że się aż do środka dostawało, nie? No ja się tam wystraszyłem i
poszedłem do tego okna zobaczyć i zobaczyłem taką dużą czerwoną kulę, która
miała w każdym kierunku: północ, południe, wschód, zachód, takie trójkąty. A na
języki coś takiego wyciągnięte, w każdym kierunku, nie? Cztery. Góra, dół, lewo,
prawo. I to było-- jakby na to spojrzeć i wyciągnąć pięść przed siebie to żywczy
pięści. To był no duży obiekt, nie? I to sobie leciało powoli, takim ruchem
parabolicznym, właśnie nie prostym, a jednostajnym ruchem parabolicznym po
niebie. No ja się tam przestraszyłem i poleciałem do rodziców, żeby im
powiedzieć, że coś tam jest na tym niebie i się świeci. Ale u nich w pokoju jest
tak, że jak oni przez to okno spojrzeli,
to tam takie drzewo jest na tym rynku, bo
ja na rynku mieszkam i przez to drzewo nie było nic widać. Że widać było, że się
świeci, bo oni to widzieli, że coś się tam świeci. To ja poleciałem do pokoju na
końcu domu, gdzie jest moja-- moje siostry miały swój pokój dwie i to samo im
powiedziałem, żeby szybko w okno spojrzały, bo coś leci. Tylko właśnie moja
rodzina widziała, że coś oddaje czerwone
światło pulsujące dosyć mocno, ale samego
obiektu nie widzieli. No i mówię czerwony
duży obiekt z takimi trójkątami w każdą
stronę i te trójkąty od tego obiektu były oddalone, no tak, patrząc na niego, no
dwa, trzy metry od niego nie były. I te wszystkie te trójkąty były w równej
odległości. Czyli te trójkąty nie były jakby połączone
z tym obiektem, nie? Tylko były oddzielne od niego.
Ciężko mi powiedzieć, bo nie były stricte,
nie przylegały, ale to wszystko wyglądało
jak jedna spójna całość, bo to wszystko
poruszało się ze sobą równo. I tak jak ta
kula, tak te trójkąty, te języki tak samo
świeciły tym pulsującym, mocno pulsującym
czerwonym światłem, nie? I teraz właśnie ja do tego tematu wróciłem kiedyś na
studiach przez przypadek, bo opowiadałem mojemu znajomemu z pokoju, że ja
mieszkałem wokół tego Wylatowa i że tam się działy różne rzeczy i że tam
piktogramy, i że ludzie widzieli tam szaraków, i że no ludzie widywali różne
trójkąty na niebie i inne tego typu zjawiska. I znaleźliśmy na YouTubie
filmik, że "Nie do wiary!" bodajże, tak? I na tym filmiku z "Nie do wiary!" była
relacja z Wylatowa. I tam między innymi wypowiadał się jeden gość na temat
obiektu, który widział i kropka w kropkę
opisał obiekt, który widział takim samym jak ja go widziałem. To samo widział co
ja, ten gość wylatował, nie? Czerwona kula
po paraboli, z trójkątami, językami na wszystkie strony, mocno pulsującym
czerwonym światłem. No, no to są właśnie takie obserwacje, które mi się udało
dostrzec w ciągu mojego życia w latach przeszłych i od tamtej pory nic dziwnego
mi się nie zdarzyło widzieć, nie? Na, na niebie.
Ktoś nas chyba podsłuchuje, bo właśnie przed momentem nam się popsuła troszkę
jakość dźwięku. Pana słychać dosyć wyraźnie. Da się zrozumieć, o co pan mówi.
No tylko, że ucięło nam te, te wyższe częstotliwości. Część po prostu dźwięku
nam wycięło. Myślę, że najlepszym pomysłem
z mojej strony będzie przekazanie zapisu
tej rozmowy badaczom tutaj współpracującym
z Radiem Paranormalium. Szczególnie że mamy jednego badacza, który z tego, co
pamiętam był w Wylatowie i może chyba kojarzyć coś
w sprawie tego .Tego świadka. Aha, możliwe. No mówię, ja nie, nie jestem
w stanie stwierdzić, czy jest to osoba wiarygodna, czy nie. Tylko opisałem, no,
jak to wyglądało z mojego punktu widzenia,
że te relacje tych sąsiadów i tak dalej.
Generalnie teraz bym chciał zaznaczyć, że otwieram się na taki temat na zewnątrz
pierwszy raz w życiu, bo rozmawiałem tam z
tym kolegą z akademika, powiedzmy z innym i z moją partnerką dzisiaj też
rozmawiałem, że być może podejmę rozmowę z
prowadzącym, no, Radio Paranormalium, bo
zacząłem to słuchać i po prostu wiem, że jest taka możliwość podzielenia się tym
także, no mówię, to jest mój pierwszy raz,
gdzie tam gdzieś tam z kimś, kto może być
zainteresowany po prostu i coś wie na ten
temat, nie? Przekazuje to. Mam pytanie, mówię, bo ja w temacie nie jestem za
bardzo mówię mocno pociągnięty. Czy po prostu obiekty, które w tym momencie
opisałem, to zdarzały się kiedyś tam w relacjach innych świadków, czy, czy, czy
nie? Czy to jest coś świeżego? Zdarzają się różne obiekty świetlne, jedne
dalsze, inne bliższe. Czasami udaje się
wytłumaczyć na przykład, że zaobserwowano drona. Tak. No, tylko że w tamtych
czasach, jak pan opisywał, to jeszcze drony nie były tak mocno rozpowszechnione.
No i nie było też tych satelitów, tych starlingów. Także tutaj to tłumaczenie
też, też odpada. Absolutnie szczerze bym wykluczył
jakikolwiek dron czy coś w tym rodzaju, bo to nawet nie, nie byłoby podobne do
drona. Nie ma takiej możliwości, że to byłby dron.
No i też drona z takiej bliższej odległości byłoby chyba słychać. Nie? Bo
tam ten silniczek pracuje dosyć, dosyć głośno.
Tak, tak. Bo kiedyś wydaje mi się, że jak siedziałem w domu, ja mam rolety
elewacyjne i sobie odpoczywałem. Ale to były godziny ranne. To właśnie coś za
moimi oknami tak przeleciało i był-- było słychać dźwięk takich wirujących tych
łopatek właśnie od drona i wystawało, że to jest takie Tak.
Tu tu tu tu tu o coś takiego i to po prostu przeleciało sobie za moim oknem,
gdzieś tam przez pole. Nie no, nie wiem, no raczej dron, wiadomo, bo właśnie się
tutaj mówię. Parę tych audycji przesłuchałem, że jakby to był jakiś tam
pojazd, powiedzmy niezidentyfikowany, nie,
bo ja to nigdy nie mówię, że kosmici czy tego, że są te niskie dźwięki, tonie.
Jeszcze mi się coś przypomniało właśnie
ciekawego, bo mam sąsiada. Ja mieszkam na
tym osiedlu ogólnie cztery lata. Dopiero
się przeprowadziłem ze swojej miejscowości
rodzinnej, niedaleko stosunkowo. Podjąłem
kiedyś rozmowę z sąsiadem, tam powiedzmy,
na tematy pokrewne do tych właśnie noli i tak dalej, to mówił, że jego partnerka
jeszcze jak mieszkali To jest też miejscowość bardzo blisko. Jechała z psem
w koszyku i właśnie zaczęła słyszeć jakiś
bardzo niski ton, nisko zawieszony, który
leciał w jej kierunku, ale nie spojrzała.
Co to jest? Tylko nachyliła się nad psem,
zakryła go i właśnie ten ton tak jakby nad
nią przeleciał. Gdzieś poleciał dalej, nie? I to właśnie tak tego, co się
interesowałem tutaj na tym radiu, z relacji świadków wynika, że jak się coś
pojawiają jakieś tego typu obiekty, tam metaliczne i tak dalej, to one te niskie
tony nie wydają takie. No to troszkę tak brzmi. Według niektórych
relacja jak bzyczenie roju pszczół. Aha, coś w tym stylu. W tym stylu.
Ja z tą sąsiadką nie rozmawiałem także tylko z sąsiadem. On mówił, że niski ton
słyszała jakiś i coś, co przeleciało nad
nią nagle, nie? I się streszyła strasznie. No nie, no ja szczerze, no z mojej, z
mojego osobistych doświadczeń, no nic więcej mi
się nie udało zarejestrować. To są właśnie
z tych młodzieńczych lat i z tych czasów
właśnie, gdzie bardzo nasilone były te, te
wszystkie zjawiska, w tym wylatowe, nie? Później to ustało, wszystko w tym
wylatowe. Czyli później tak jakby ktoś powiedział,
zdecydowało koniec i już wszystko się skończyło.
Wydaje mi się, że tak, bo tam wszelkie było ogólnie znaki nawet były postawione.
Wie pan, że strefa zero, achtung z jakimiś tymi fotkami, że tu się coś dzieje.
No tak. No i coś tam się faktycznie działo, ale,
ale to tak jak pan mówi, trwało tam trzy, powiedzmy sobie trzy lata, no, ja
dokładnie nie pamiętam i temat po tym wszystkim absolutnie ucichł. Nie było
widać żadnych dziwnych świetlistych obiektów, nie było żadnych programów, nie
było żadnych relacji świadków, że ktoś widział, bo były takie, że widzieli, jak
przebiega po prostu jakaś postać, stupa,
gdzieś tam na podwórku u kogoś, nie? No bo takie też były relacje z Lutowo.
No to nawet było dosyć mocno obstawione kamerami, były transmisje do internetu
chyba robione. Można było sobie podejrzeć,
jak ktoś miał łącze odpowiednio mocne. Także
Tak, można było, tak, można było, Ale ja kiedyś na tym siedziałem chwilę, bo to
było niby na żywo, te kamerki, to tam no
wiadomo, no wypaczyć tego to cokolwiek, to było ciężko, by trzeba było trafić na
moment, o ile by ten moment nastał akurat w punkcie, gdzie ta kamera została
usytuowana. A szczerze nie wiem, czy te kamery przez ten
Trzeba by było całą dobę prawda? Całą dobę
by trzeba było prawda tam koczować przy komputerze. Nie każdemu się chciało
oczywiście. No, no, no i szczerze nie wiem, czy przez
ten czas istnienia tego monitoringu te kamery cokolwiek załapały, bo mówię ja
nie, aż tak się nie interesowałem. Popuściłem ten temat w niepamięć, a
wszystko mi się wróciło, bo nagle mi się
ten kanał pojawił tak jakby na YouTubie. Wiem, że to jest śmieszne, że Radio
Paranormalium i tamten pan jest prowadzącym pana głos, a na początku
jakieś relacje o UFO, nie? Bo mówię kurczę, sobie przesłucham, nie? I mnie tak
uderzyło właśnie, że mi się przypomniały
te wszystkie widowiska ciekawe. No i mówię
i tak jak z relacji innych świadków, że niepokój w momencie, kiedy to się ma
pojawić, ale praktycznie natychmiast, tylko jak patrzyłem, to minęło parę sekund
i jest, nie? Nagle się pojawia jakiś obiekt dziwny.
No czasami bywa tak, że miałem parę dni
temu chyba rozmawiałem z takim świadkiem, który się podzielił sytuacją, gdzie
siedział sobie z kuzynem, gdzieś tam na
jakimś mostku, tam coś sobie rozmawiali i
nagle obydwaj poczuli taki jakby uderzenie
takiego lęku właśnie. Tylko no popatrzyli obydwaj w jedno, w jeden punkt, tak
jakby, jakby coś im tam kazało spojrzeć, no ale nie zobaczyli nic.
Aha, ciekawe. No tak, tak się, tak się przestraszyli, że
postanowili natychmiast stamtąd uciec. Tylko że teraz był...Gdzieś tam, jakieś
tam też audycje, nie audycje, nie wiem, jak to
nazwać, wypowiedzi. Też niedawno słuchałem
jakichś tam specjalistów, to są możliwe przykładowo obiekty, które one tam
fizycznie są, ale my, nasze oko ich nie
rejestruje. Jest taka możliwość? Jest taka możliwość.
No jest podobno coś takiego, że niektóre obiekty się dostosowują do percepcji
świadków. Także może cała grupa ludzi stać, a obiekt zobaczy tylko jakaś tam
część albo jedna osoba. I teraz jeszcze jestem zainteresowany
jedną sprawą, bo też gdzieś tam był poruszany temat, że niektóre osoby są
wrażliwsze na tego typu zjawiska, że wyczuwają je, a inni nie, bo tak jak
opowiadałem o tych znajomych właśnie, gdzie byliśmy na tym pałacu, to zasadniczo
to tylko ja odczułem, że coś tam może być
i się pojawi, a piątka pozostałych osób
była odwrócona i nie mieli żadnego takiego wrażenia. Nie. No zależy dużo od, od
jakby osobistego nastawienia do tego typu
tematyki. Tak. Też niektórzy, niektórzy wydają się mieć jakby bardziej wyczuloną
tą percepcję wyostrzoną. Tą intuicję o, w ten sposób.
Bo, bo ja jakoś tam nie mówię, nie byłem
jakimś tam fanem, że czy filmy o UFO, czy
że w tym temacie grzebałem, czy właśnie nastawienie jakiekolwiek nie miałem
żadnego nastawienia. Mówię, bo była ta, ta, to małe słoneczko białe i później po
prostu opadło to w niepamięć, bo mówię, rodzinę mam optycznie nastawioną bardzo,
mechanizm wyparcia, że nie wiemy, co to było, coś tam było i nie ma sensu sobie
zaprzątać głowy takimi po prostu sprawami,
nie? Nie ma co się zastanawiać, trzeba iść dalej. I właśnie. A ja się zawsze
zastanawiałem nad takimi rzeczami, że co
to, co to mogło być i dlaczego to było. I
co z tym sąsiadem się stało faktycznie? Czy to są bujdy, czy nie, ale wątpię, bo
nie sądzę, że nagle się pojawia gość, którego nie było w domu i on twierdzi, że
go UFO porwało tak ni z góry, ni z pietruchy. Nie, po prostu widział właśnie
z jego relacji jeszcze białe światło, jak
tam powiedział, coś w rodzaju kraty i to
jest wszystko, co pamięta. I później nagle stwierdził, że należy iść do domu i
zmieszany się po prostu doszedł do tych
schodów, gdzie ojciec za nim czekał i tam
się pytał właśnie, gdzie on był i że nie wie, że chyba go coś porwało.
No ja myślę, że jeżeli będzie kiedyś okazja, żeby sąsiada podpytać w tym
temacie, to warto by podpytać. Może nie tyle, żeby zobaczyć, może nie tyle, żeby
wyciągnąć jakąś informację od niego czy, czy żeby, żeby zobaczyć jego reakcję
na poruszenie w ogóle tego tematu, jak on zareaguje.
Bo chciałbym tylko teraz problem jest taki. Raz, że ja tam nie mieszkam, a dwa,
że on też już dawno tam nie mieszka. Czy że jak my się widzimy, to ostatnio go
widziałem dwa albo trzy lata temu na schodach w rodzinnym domu, bo to jest
budynek wielorodzinny. Stąd ci sąsiedzi
tak blisko nas byli? Nie, że tylko cześć, cześć i ja go nawiduję kolejne te
powiedzmy dwa lata, nie? To mówię, też nie
chciałbym człowieka tam. Nie wiem, co on przeżył. Nie wiem, czy chce do tego
wracać. Nie wiem, czy tego niepokoić, nie? Takimi pytaniami
ciężko. Może można tam też mi nie jest łatwo, powiedzmy o takich rzeczach gadać,
bo wiem jak ludzie są nastawieni do takich
tematów. Tak jak moja partnerka dzisiaj z
nim podjęłam rozmowę, że o tym, o tamtym.
To takie nastawienie, a to nic takiego, to niemożliwe, to, to na pewno człowiek
albo to jakieś zjawisko, które da się wyjaśnić i no nie da się.
Znaczy ja nie potrafię, ja nie potrafię w
ten sposób. Nie mówię, że się nie da, ale ja nie potrafię tego pewnych rzeczy
wyjaśnić i stąd ten mój telefon właśnie do tutaj, do, do centrali radia, nie?
No ten, jego stan psychiczny zaraz po tym zdarzeniu, tak jak pan opisał, no to
sugerowało, że to jednak no coś musiało się tam poważnego stać. Może, może
niepoważnego, ale na tyle doniosłego, że
wywołało takie przerażenie u niego, tak?
No był przerażony. Na pewno tak wynikało z
relacji ojca i w ogóle ja go później po
tym na podwórku jakiś czas nie widziałem.
Tak jakby nie chciał się za bardzo widywać z ludźmi. Nie?
Jakby obawiał się wyjść w ogóle z domu, tak?
Tak, możliwe, że się obawiał wyjść. Inna sprawa, że też mówię ludzie to od razu
twierdzą jak za wariata go, taką osobę mają za wariata, taką osobę mają po
prostu, bo no nie wierzą, że coś tam się
mogło stać, że on coś tam może brał, albo jest chory psychicznie, bo to jest
niemożliwe, żeby takie coś się stało, że aniołki, fiołki, krasnoludki, nie? Baj,
baj, baj durzenie. No wiadomo, ludzie zawsze będą gadać.
No właśnie. Dobra, no to z mojej strony. No ale na ten moment wszystko. No zdjęć
nie mam. Mogę poglądowo jedynie, bo widziałem, że ludzie też spróbują
porządzić rysunek tej kuli z tymi trójkątami, bo dokładnie pamiętam jak to
wyglądało. Przydałoby się, przydałaby się.
Dokładnie pamiętam, jak wyglądało to, te romby mniej więcej też wiem, jak
wyglądały. I ta biała kula słoneczkowa też. Także, jeśli to w jakikolwiek sposób
by wam pomogło, czy łatwiej byłoby zobrazować to, co ja widziałem, no to nie
ma najmniejszego problemu. W wolnym czasie mogę porządzić gdzieś tam skręcić w
jakimś innym programie po prostu rysunki poglądowe.
Oczywiście, może pan nawet narysować i sfotografować smartfonem, o.
Aha, i wtedy wysłać na maila, na maila Radia Paranormalium. Mhm, mhm, tak.
Starałem się tak to ułożyć właśnie chronologicznie, bo to tak bardzo
spontanicznie zadzwoniłem wczoraj jechałem z pracy i mówię zadzwonię, kurde, no
chciałbym nie pogadać z kimś, ale nie, nie
do końca sobie to tak ułożyłem pytania, jak chciałem, bo nie miałem czasu, ale
jest to chronologicznie na pewno, jeśli chodzi o kolejność występowania tych
wszystkich obiektów, nie, które były widoczne. Także słoneczko, romby i kula
jakaś dziwna. Naprawdę to ona była naprawdę potężna owiec był, nie wielki
wydawał się. No mówię, jak cała pięść na niebie, jakby leciała. Plus te trójkąty
jeszcze niektóre jakby były ze sobą, no
mówię, niby nie było połączone z tą kulą,
ale to ja było jak jedność. Leciało jak jako jedność.
Nie? Leciały równo z tą kulą. Tak? Leciały równo z tą kulą. Dystans między
nimi się nie zmieniał. Mówię nie do osobna, ale jak jedność? Nie, to wszystko
wyglądało sobie, leciało po tym niebie i jarzyło się pulsującym takim światłem.
Mówię jak flara, tylko no wiadomo, flara
to jest, wyszedł w górę i jest jakiś tam punkcik, który rozbłyska światłem, a to
nie takie potężne coś. No i zostawię po sobie ślad, a tutaj chyba
śladu nie było za tym obiektem, prawda?
Nie było. I właśnie też ona, tak samo jak przykładowo te romby czy ta kula
świetlista znikła jak pstryknięcie palca, tak jak się pojawiło znienacka, bo
znienacka zaczęło świecić po oknach w naszym budynku. Tak samo już na sam koniec
po prostu sobie leciała tą parabolą i pach- nie ma jej, wyłącznik się wyłączył i
nastąpiło zniknięcie bez żadnych dodatkowych efektów. Oczywiście
bezdźwięcznie wszystko. No nie było żadnego dźwięku i to sobie tak po prostu
wyparowało. Było, nie ma, nie? I to już wszystkie przygotowane na dziś
relacje. Jak zawsze czekam na Państwa komentarze i opinie odnośnie tego, co dziś
usłyszeliście. Przypominam, że dołączone do dzisiejszych relacji materiały
ilustracyjne znajdziecie podlinkowane w opisie tej audycji. Jeśli zaś sami
przeżyliście coś nietypowego i chcielibyście o tym opowiedzieć, zapraszam
do kontaktu. Mówił do Państwa Marek Sęk Ivellios. Radio Paranormalium.
Paranormalny głos w Twoim domu. Dziękuję za uwagę. Dobranoc i do usłyszenia
ponownie w kolejnych naszych audycjach. Śledźcie zapowiedzi na
www.paranormalium.pl oraz na naszych profilach społecznościowych. Polecam
również Państwa uwadze miesięcznik Nieznany Świat, w którym regularnie
ukazują się interesujące treści o tematyce ufologicznej. Tych z Państwa, którzy
przeżyli coś nietypowego i chcieliby nam o tym opowiedzieć,
zapraszamy do kontaktu. Nasze numery telefonów to stacjonarny 32 746 00 08, 32
746 00 08. Komórkowy 530 620 493, 530 620 493. Skype - radio.paranormalium.pl,
radio.paranormalium.pl. Numer Gadu-Gadu 36 08 80 02, 36 08 80
02. Czekamy także na Państwa e-maile pod adresem radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl. Gdyby przy naszych telefonach nikt nie
dyżurował, prosimy o nagranie wiadomości głosowej bądź wysłanie SMS-a. Bardzo
prosimy o sprecyzowanie, w jakiej sprawie chcą się Państwo z nami skontaktować.
Słuchaczy dzwoniących z numerów zastrzeżonych lub z zagranicy prosimy
ponadto o podanie numeru, na który mamy
oddzwonić. Wszystkim świadkom gwarantujemy
pełną anonimowość. W razie wykorzystania zapisu rozmowy w którejś z audycji
istnieje możliwość zmiany barwy głosu. Ufo Relacje, polska baza relacji o
obserwacjach UFO www.ufo-relacje.pl. Podziel się już dziś swoją obserwacją.
Czekamy na relacje współczesne oraz z lat
ubiegłych. Wszystkim świadkom zapewniamy pełną anonimowość. Ufo Relacje. Polska
Baza Relacji o obserwacjach UFO www.ufo-relacje.pl