Autentyczne historie osób, które przeżyły spotkanie z nieznanym.
Zacząłem widzieć różne światła, różnokolorowe, w grupach po dwa, trzy i
cztery osoby, w sporej odległości wydawały się być ode mnie. Zagadkowe obiekty.
Strasznie intensywne, potężne niebieskie światło. To się wydawało tak, jakby to
było, nad chmurami było jakieś ognisko tego światła, które przebijało się
przez... No, no, ja do tej pory jestem w
szoku, bo to się nie zdarza często, nie, takie coś zobaczyć. Tajemnicze istoty.
Przyszedł do naszego mieszkania taki obrzydliwy, brązowy szarak, obleśny. Jezus
Chrystus, aż mnie na rzewniocy zbiera, jak o tym myślę. Ja w tym śnie się
schowałam tak jakby pod stół. Niby byłam
pod stołem, a nagle byłam na jakimś stole i ktoś mi wbijał igłę w plecy.
Mrożące krew w żyłach przeżycia na granicy światów.
Budzi mnie skrzypienie drzwi. Znów widzę to światło. Wstaję z łóżka, idę uchylić
mocniej te drzwi, zobaczyć co tam jest. I widzę postacie. Ale czuję jakąś grozę
sytuacji. Jestem przerażona po prostu. Biegnę i krzyczę do męża: "Strzelaj!"
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. Witam wszystkich państwa bardzo gorąco i
serdecznie i zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka podcastu Mówią
Świadkowie, czyli audycji, w której prezentowane są wybrane najciekawsze
relacje o spotkaniach z nieznanym, jakie docierają do Radia Paranormalium. Przy
mikrofonie Marek Sęk Ivellios. W tym odcinku szykuje się mała uczta dla
fascynatów ufolongii, bowiem dziś poznamy wybrane relacje o obserwacjach UFO i
zdarzeń łączonych z tym fenomenem. Jak to często w tej audycji bywa, dzisiejszy
odcinek będzie podzielony na dwie części.
W pierwszej zaprezentowane zostaną wybrane relacje nadesłane drogą tekstową, w
drugiej natomiast wysłuchamy kilku rozmów telefonicznych. Uprzedzam, że dziś
przydadzą się słuchawki, bowiem nasi dzisiejsi rozmówcy prosili, aby zmienić im
barwę głosu. Ja tradycyjnie podczas premiery każdego odcinka Mówią świadkowie
staram się dyżurować przy naszym radiowym telefonie, więc jeśli ktoś z Państwa
chciałby tą drogą podzielić się jakąś interesującą relacją związaną z UFO i nie
tylko, to zapraszam do kontaktu. Dodam jeszcze tylko, że premiery są oczywiście
zapowiadane z wyprzedzeniem na naszej stronie internetowej www.paranormalium.pl
oraz na naszych profilach społecznościowych, a podczas odsłuchu z
serwera radiowego premiery są opatrzone stosownym dopiskiem na pasku tytułu.
Pozwolę sobie teraz przypomnieć dla Państwa wszystkie kontakty do Radia
Paranormalium. Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Nasze
numery telefonów to stacjonarny 32 746 00 08. 32 746 00
08. Komórkowy 530 620 493. 530 620 493. Skype: radio.paranormalium.pl.
Radio.paranormalium.pl. Numer Gadu-Gadu
8002. 3608 8002. Czekamy także na Państwa
email pod adresem radio@paranormalium.pl.
Radio@paranormalium.pl. Gdyby przy naszych
telefonach nikt nie dyżurował, prosimy o
nagranie wiadomości głosowej bądź wysłanie
SMS-a. Bardzo prosimy o sprecyzowanie, w jakiej sprawie chcą się Państwo z nami
skontaktować. Słuchaczy dzwoniących z numerów zastrzeżonych lub zza granicy
prosimy ponadto o podanie numeru, na który mamy oddzwonić. Wszystkim świadkom
gwarantujemy pełną anonimowość. W razie wykorzystania zapisu rozmowy w którejś z
audycji istnieje możliwość zmiany barwy głosu. A więc teraz przechodzimy do
prezentacji wybranych relacji nadesłanych drogą tekstową. Obserwacja szybko
przelatującej kuli światła nad Anglią. Relacja nadesłana do serwisu ufo
relacje pl 24 maja 2022 roku. "Witam. Od lat mieszkam w Anglii. Na co
dzień jeżdżę ciężarówką. Generalnie zawsze staram się obserwować świat z owej
ciężarówki, a szczególnie lubię patrzeć w niebo. Patrząc w to niebo, nieraz
widziałem coś niezwykłego, ale zwykle było
to bardzo daleko, bardzo słabo widoczne
lub zaistniałe w mgnieniu oka. Tym razem,
ostatniej zimy wieczorem, gdy było już po zmroku, gdzieś w grudniu 2021 roku,
wychodząc z ciężarówki w miejscowości Immingham w hrabstwie Lincolnshire, jak to
odruchowo zwykle czynię, spojrzałem w górę. Tego wieczoru były ciężkie, niskie,
deszczowe chmury, wręcz odbijało się od nich światło pobliskich domów, gdzie
mnogość oświetlenia zanieczyszcza światłem
okolicę. W momencie, gdy spojrzałem ponad siebie pod kątem niemal
dziewięćdziesięciu stopni, od mojej prawej
strony pojawiła się szybko lecąca kula światła świecąca jednostajnym, jaskrawym
światłem. Od razu skojarzyło mi się światło, jakim świeci Syriusz. Z tym że ta
kula leciała pod chmurami, które były maksymalnie dwieście, trzysta metrów nade
mną. Kula przeleciała, jak wspomniałem, od
prawej do mojej lewej, nie skręcając ani
nie zmieniając prędkości. Trudno określić
mi prędkość, ale kula była widoczna około trzy-cztery sekundy. Przemierzyła pół
szerokości widzianego przeze mnie nieba,
znikając gdzieś w oddali między słupami z
lampami i zabudowaniami portowymi. Było
tam wiele źródeł światła, więc nie byłem w
stanie określić, co się z nią stało. Kula
była wielkości pięciozłotówki, trzymanej
na wyciągnięcie ręki przed siebie, a więc
nie była małym obiektem. Nie było słychać
żadnego dźwięku. Z uwagi na niski pułap
chmur wykluczam gwiazdy, samoloty czy inne
satelity. Było to za duże i zbyt nisko lecące. Na pewno nie był to także dron.
Znam się na tak zwanych aparatach latających i wiedziałbym, że to coś
naszego, ludzkiego, lecz ta kula była czymś niezwykłym. Mam wrażenie, że
przeznaczonym dla moich oczu.
. Obserwacja UFO w okolicach Głogowa w województwie dolnośląskim 2 lipca 2022
roku. "W godzinach popołudniowych leżeliśmy z mężem na
tarasie. Siesta. Na niebie były pojedyncze
malutkie chmurki. Pogoda piękna, jasne błękitne niebo. Nagle wzrok mi się
zaostrzył, bo widzę na niebie coś dziwnego. Najpierw leciał jakiś pojedynczy
srebrny obiekt z południa na północ. Trochę się nakręciłam, ale pomyślałam, że
to samolot, choć jak na samolot był zbyt
kulisty. Mąż nie widział tego. Później na niższym pułapie leciała seria
ciemniejszych punktów. Były w kolorze ołowianym, wydawały się być trójkątami.
Jednego z nich zobaczył mąż. To była gdzieś godzina siedemnasta czterdzieści
pięć, osiemnasta. Zajęłam się swoimi sprawami, ale myśl o tym, co widziałam,
nie dawała mi spokoju. Mija godzina. Leżąc
dalej na leżaku, patrzyłam w błękit nieba i to, co zobaczyłam, spowodowało, że
ruszyłam z niego razem z tym wszystkim, co
stało na stojącym na przeszkodzie stole. Oto, co mnie ruszyło z leżaka. Godzina
około osiemnastej czterdzieści pięć. Widzę
lecący z północnego wschodu na południowy zachód klucz białych obiektów. Piękne,
błyszczące, biało srebrne kule. Leciały ułożone w ptasi klucz. Naliczyłam ich
siedem. Leciały spokojnie, majestatycznie.
Gdy kawałek tak przeleciały, dostrzegłem jeszcze na środku ostatni, zamykający
klucz na końcu. Później jeszcze jeden, już
na samym końcu, w większej odległości. Nagle przestały lecieć w szyku, zaczęły
się kręcić wokół siebie. Pamiętam, że zaczęło się od tego, że ten przedostatni
zamykający klucz doleciał do przedostatniego światełka z prawego
skrzydła i zaczęły wokół siebie tańczyć. Później z klucza zrobił się wiatrak.
Leciały nierówno, zachowując to samo tempo. Znikały po kolei i tyle je
widziałam. Były bardzo widoczne, mocno odbijały światło słońca, ale mąż nie
zdołał zobaczyć ani jednego. Dziwne, obiekty przecież były tak wyraźne i duże.
Nigdy w życiu takiej floty nie widziałam.
Marzyłam właśnie o tym, żeby zobaczyć coś
w dzień. Nie będę się wdawać w dyskusję, czy były to drony, czy też nie, ale
wrażenie było piorunujące. Później, uzbrojona w aparat nie dostrzegłam już
niczego." "kula światła śledzi samochód." Zdarzenie
z dwa tysiące czternastego roku. "Nocą z pierwszego na drugie lutego dwa
tysiące czternastego roku wracałem samochodem z odwiedzin u mojej dziewczyny.
Około godziny pierwszej pięćdziesiąt cztery, znajdując się na trasie Tuchola
Żarska — Nowogród Bobrzański w województwie lubuskim, na kompletnie
pustej drodze, zauważyłem we wstecznym lusterku mały, jasny punkcik, który
zbliżał się do mnie z dość dużą prędkością. W pierwszej chwili myślałem,
że to motocyklista, co mnie zdziwiło, ponieważ warunki na drodze nie były zbyt
dobre. Mimo dodatniej temperatury plus trzy stopnie Celsjusza asfalt był pokryty
błotem pośniegowym. Chcąc zrobić mu miejsce, zjechałem na bok. Światło nadal
jednak mknęło prosto w moją stronę. W pewnym momencie światło zatrzymało się tuż
przy tylnej szybie mojego samochodu i pozostało na dużej wysokości. Było to
światło koloru śnieżnobiałego i było ono
tak intensywne, że bardzo mocno oświetlało kokpit auta. Zmieniłem bieg.
Przyspieszyłem z około sześćdziesięciu pięciu do stu czterdziestu kilometrów na
godzinę, a światło zachowywało się tak, jak gdyby było przyklejone do szyby. Ani
drgnęło. Zaczęło mnie wymijać z lewej strony w taki sposób, jak gdyby ktoś
obchodził auto. Światło raziło mnie w oczy tak mocno, że bałem się, że wypadnę z
drogi. Nagle, w pewnym momencie kula światła gwałtownie odbiła w bok w stronę
lasu, rozświetlając drzewa. Gdy tylko dojechałem do domu, natychmiast
zadzwoniłem do dziewczyny i opowiedziałem
jej o całym zdarzeniu. Spodziewałem się, że mnie wyśmieje. Jednak wcale tym
zdarzeniem nie była zdziwiona. Stwierdziła, że jadąc skuterem w tym samym
miejscu również widywała coś takiego. Raz widziała to bardzo blisko. Opisała to
jako dużą szklaną kulę, jak gdyby bańkę,
wewnątrz której znajdowało się jarzące się
jasne światło. Sam nie mam pojęcia, co to
było. Przytrafiło mi się po raz pierwszy i mam nadzieję, że ostatni".
"Obserwacja UFO nad Kamienną w województwie małopolskim trzydziestego
pierwszego lipca dwa tysiące dwudziestego
roku około godziny dziewiątej dziesięć.
Przy wysiadaniu z samochodu zauważyłem na niebie obiekt. Byłem pewny, że właśnie
trwa przelot śmigłowca Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, ponieważ przez
chwilę widać było kolor żółty wpadający w
pomarańczowy. Moją uwagę zwrócił dziwny
fakt, a mianowicie to, że nie było słychać
odgłosu pracy silnika, więc zacząłem się bliżej przyglądać. Obiekt był oddalony,
więc nie mogłem jednoznacznie określić
jego kształtu, ale wyglądało to tak, jakby
walec kręcił się wokół swojej osi i przez
tą rotację wyglądał raz jak okrąg, a raz jak walec. Na początku był koloru żółto
pomarańczowego, a później ciężko określić.
Taki bezpłciowy, jak metaliczny. Coś w ten deseń. Przelatywał z zachodu na
wschód. Prędkość przelotu typowa dla lotu
śmigłowca. Jedyne logiczne wytłumaczenie obserwacji to to, że mógł to być balon.
Musiałby jednak poruszać się w strefie
silnego wiatru, żeby uzyskać taką prędkość przelotu. Pozostaje jeszcze kwestia
dziwnej rotacji".Na mapie zaznaczyłem linią koloru czerwonego kurs przelotu oraz
niebieską kropką miejsca obserwacji. Od młodości interesuję się zjawiskami
paranormalnymi, co nie czyni ze mnie wiarygodnego świadka, lecz na co dzień
pełnię służbę w Państwowej Straży Pożarnej
i dlatego chciałbym zachować anonimowość. I to już wszystkie relacje tekstowe
przygotowane do dzisiejszego odcinka. Po krótkim przerywniku przejdziemy do
prezentacji wybranych nagrań rozmów ze świadkami, którzy postanowili do Radia
Paranormalium zatelefonować. Słyszymy się ponownie już za chwilę. Bardziej niż
nieprawdopodobne. Niemożliwe. Niewiarygodne. Radio
Paranormalium. Paranormalny głos w Twoim domu. Pisz artykuły, rozmawiaj z
czytelnikami, moderuj komentarze i poczuj się jak redaktor. Załóż bloga na
Paranormalium. Więcej dowiesz się w dziale Blogi na www.paranormalium.pl.
Mówią, że włączyć radio jest bardzo łatwo. No tylko, że z wyłączeniem jest już
powiedzmy troszeczkę gorzej. Posłuchaj nieznanego. Radio Paranormalium.
www.paranormalium.pl. Rozmawiaj z prezenterami oraz z innymi
słuchaczami na żywo. Wejdź na naszego czata na www.paranormalium.pl.
Mówią, że wejść do archiwum jest bardzo łatwo. No tylko, że
z powrotem jest już, powiedzmy troszeczkę gorzej. Archiwum Radia
Paranormalium. www.paranormalium.pl UFO Relacje. Polska Baza relacji o
obserwacjach UFO. www.ufo-relacje.pl. Podziel się już dziś
swoją obserwacją. Czekamy na relacje współczesne oraz z lat ubiegłych.
Wszystkim świadkom zapewniamy pełną anonimowość. Ufo Relacje. Polska Baza
relacji o obserwacjach UFO. Www.ufo-relacje.pl .
2 miesiące temu był Teledysk prowadzący do
pewnego radia. Może ktoś ją tam słyszał?
Podobno. Jednak potem okazało się, że to radio istnieje tylko w
internecie. Radio Paranormalium. Paranormalny głos w Twoim domu.
www.paranormalium.pl Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym. Zagadkowe obiekty, tajemnicze istoty, mrożące krew w
żyłach przeżycia na granicy światów. Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium.
Drugą część dzisiejszej audycji rozpoczniemy od prezentacji zdarzenia, do
którego doszło w miejscowości Słupca w województwie wielkopolskim w lipcu 2020
roku. Przypominam o słuchawkach, gdyż wypowiadający się w dzisiejszym odcinku
świadkowie prosili o zmianę barwy głosu. Powiem tak, nie pamiętam dnia, nie
pamiętam dnia, około 2,5 roku temu. Lipiec, ładny, piękny,
piękny, piękny dzionek. Świadków obserwacji 4 łącznie, z czego ja się
przyznam, że mam najlepsze oko, bo obiekt, który widziałem była, była to ledwo
widoczna kropeczka, niemal, niemal niewidoczna kropeczka na niebie.
Jaka to była miejscowość? Słupca. Wielkopolska. Kierunek
przesuwania się obiektu z północy na wschód. Obserwacja prawie 20 minut. Obiekt
się przemieszczał absolutnie jednoniowo,
równo jak szwajcarski zegarek. To nie było
chaotyczne, to nie było nieogarnięte. To,
to po prostu był lot jednostajny, prosto i niowo. Absolutnie. Z takich
najważniejszych rzeczy. Dlaczego spostrzegłem? Pomarańczowe światło, które,
dzięki któremu to spostrzegłem. Pomarańczowe światło pojawiało się i ono
znikało. Ale to było tak, że w czasie przemieszczania się tego obiektu, to, to
światło było, jakby spowodowane albo obracaniem się obiektu, albo zasłanianiem
części świecącej w tym obiekcie, bo to nie
było światło odbite, bo miałem światło od zachodu i natężenie tego światła i
pulsacja tego światła były przez cały czas
obserwacji niezmienne. A przypominam, że trzydzieści lat mieszkałem, mieszkałem
koło Pabidza, a od 15. Roku życia się dorastałem. No i, no i też pewne rzeczy,
no nie mówię, że jestem wszechwiedzący, ale
pewne rzeczy też, no już, już, yy, ja nie wiem, czy doświadczenia, ale pewnego
rodzaju wiedza też jest. I teraz tak, to było najciekawsze. Domownicy podali mi
lornetkę, nawet przez lornetkę było słabo
widoczne. Ale zasada była taka, że to nie
było-- obiekt nie był podłużny, nie był
trójkątny, było to kuliste, jednoczęściowy obiekt, kulisty i on się jakby
kręcił wokół własnej osi i jeszcze się bujał na boki, jak w precesji, tak jak
jest ruch precesyjny Ziemi. On się jeszcze kołysał i to było z takich istotnych
rzeczy, że to światło, które się pojawiało, to ono było dłużej niewidoczne
niż widoczne. Właśnie o to mi chodzi, że,
że dłużej było go nie widać niż widać, bo było przysłanione na około sześciu,
siedmiu sekund. To było intensywne pomarańczowe światełko. Nie wiem, czym
było spowodowane jego gaśnięcie i pojawianie się właśnie.
No tak, tak to mogę scharakteryzować. Nie
był to satelita, nie był to samolot, nie
była to żadna stacja kosmiczna, nie było to nic.Zimnego, po prostu.
Jaka to była wtedy pora dnia? 16:00, 16:00 po południu, lipiec.
A to jeszcze dosyć mocno, dosyć jasno było, to raczej satelitę można wykluczyć,
nie byłby tak widoczny chyba. Ja wiem, jak w nocy satelity widać i to
tylko wieczorem, jeszcze jak odbijają światło przez moment, tak? Przez tą swoją
powierzchnię tam i tak dalej. Zresztą pan
wie, o co chodzi. Jeszcze światło odbite na moment, satelita przelatuje, światło
się odbicie kończy i satelita gaśnie. Tutaj, tutaj mówię cały czas równiuteńki
szwajcarski zegarek, nie? Błysk, zanik, błysk, zanik, błysk, zanik aż do końca
obserwacji, aż mi zniknęło po prostu z lornetki, w oczach po prostu. Także jest
to ciekawy obiekt, bo różne rzeczy ludzie
widzą. Ja wiem, ale takiego obiektu ja bym
się sam osobiście nie spodziewał. Ja nie
mówię, że wiem, co to było, bo nie wiem,
co to było. A jeszcze kwestia wysokości.
Ja miałem wrażenie, że to jest piekielnie
wysoko, bo jak samolot leci na dziesięciu kilometrach, to ja wiem, że on leci na
dziesięciu kilometrach i leci tysiąc na godzinę i ja wiem, jak on się
przemieszcza, ale to, to było zupełnie, zupełnie wysoko. I mówię, no obserwacja
około dwudziestominutowa, ale ja też nie
widziałem od samego początku od horyzontu,
od północy do, do, do końca, do wschodu.
Ja widziałem od momentu, w którym mogłem to wzrokiem wychwycić, czyli już-
Znaczy, już ten obiekt musiał tam, że tak- Tak, musiał się przemieścić.
Musiał być, tak? Tak, zanim ja go oczywiście wyhaczyłem
wzrokiem, nie? No oczywiście. No pan był pierwszym, którego zauważył, prawda?
Tak, byłem pierwszym. Yyy, zresztą ja panu
powiem tak. Oko mam bardzo wyczulone na takie rzeczy, bo nie
umknie mi, nie umknie mi nic tak, że no nie umknie. Po prostu jestem, yy,
jestem obserwatorem nieba i tam takie rzeczy nie umkną po prostu. Znaczy akurat
no miałem, miałem szczęście zaobserwować. Udało mi się.
Rozumiem, że pozostali świadkowie też to widzieli. Czy wy jakoś później
wymienialiście się może spostrzeżeniami? Jakąś interpretacją co to mogło być?
Nie byli zainteresowani interpretacją. Głównie ja, ja tutaj, ja tutaj
interpretuję, przepraszam, na, na, po swojemu i według swojej wiedzy i
doświadczenia czy myśli swojej właśnie. Rozumiem, że ten obiekt nie wydzielał
żadnych dźwięków, po prostu sobie przelatywał tak po cichu.
Absolutnie, absolutnie żadnych dźwięków, nic. Bezdźwiękowo. Zresztą samolotu na
dziesięciu kilometrach nie słychać było,
co by powiedzieć o obiekcie. Być może na
takiej wysokości, bo nie w tym stanie. Nie miałem punktu odniesienia co do
wysokości, ale to samo wrażenie, że to jest piekielnie wysoko. Tam się kontury
już dosłownie zza widoczności za-załamywały. To było, to była granica
widoczności niemal. I to nawet z lornetką,
nie? To, to musiało być faktycznie, no, być może wysoko. Wie pan, jak to jest z
tymi obiektami, no nie idzie porównać. Punktu odniesienia nie ma do wielkości
jakiejś tam, do, do obiektu i nie idzie
powiedzieć jak wysoko, jak on szybko leci
i jaką ma wielkość. Tak? No, no nie ma.
No, to jest właśnie to. Nie ma odniesienia w przestrzeni.
No można się domyślić tylko, że jest duży, skoro go jeszcze widać na takiej
wysokości, prawda? Tak, no dokładnie. No i prędkość dla mnie
teoretycznie powolna, ale tam była duża prędkość. Oczywiście, że to była duża
prędkość, bo wraz ze wzrostem wysokości,
no to wiadomo, że prędkość, widok z Ziemi, no wydaje się, że pełeci wolno, a to
wcale nie leci. Także tutaj pewne mechanizmy też znam i nie jest to mój taki
zielony. Jeszcze jedna, tak jak mówię, mam tutaj teraz dwadzieścia pięć
kilometrów od siebie. Wcześniej mieszkałem siedem kilometrów przez jezioro
także w Powidzkim miałem siedem kilometrów. Napatrzyłem się przez
trzydzieści lat dosyć na to wszystko. Także różne obiekty faktycznie latały i
zdobywało się też doświadczenie, wiedzę.
No, nikt mi nie mówił, że to był samolot, bo nie wiem, po prostu.
No znajomość tych obiektów, tej szeroko rozumianej latającej techniki wojskowej,
no dodaje wiarygodności takiej obserwacji, wiadomo.
Ale z drugiej strony ja panu powiem tak. Kwestia, kwestia rozróżnienia, ziemski,
poważnieński i tak dalej, ja tutaj powtarzam, że nie mam wiedzy, co to było,
czy to była technika wojskowa, być może.
Ja nie ukrywam, czy to mogła być technika
wojskowa, no po prostu mówię, nie jest mi, nie jest mi po prostu jako zielonemu,
zielonemu ludkowi znane fakt, co to było,
co to jest i z czym to się wiązało. Więc
wyglądało jakby niby ciało człowieka, lot prostoliniowy, tak jak
wysoko, wysoko, może nie orbitalny, bo to nie orbita, ale
na wysokich poziomach. A z drugiej strony było to bardzo dziwne jak na
jakikolwiek obiekt no nasz, tak? Jako ziemski. No
pół dziwne, takie pół dziwne właśnie. Chciałem jeszcze tylko nadmienić, że no
też mam teleskop z Hoguma Cassegraina, mam
też na obserwację i no akurat mi się na teleskopie nie zdarzyło się nic widzieć,
ale, ale też teleskop patrzę i też, też- Nie miał pan tego teleskopu pod ręką
wtedy, w czasie tej obserwacji, prawda?
Nie, wtedy jeszcze nie miałem, a poza tym
Cassegrain jest fajny, bo widać w dzień i w nocy, bo to jest
dzienno-nocny. Jeszcze wtedy go nie miałem, jako-
No dobrze, że Pan sięgnął po tą, po tą, po te lornetki.
Tak, duża miłość jest rodziców jeszcze. Jeszcze jest jedna relacja, ale to już
może nie będziemy jej zapisywać. Samolot
pasażerski. Też mam go lornetce i widzę, jak metalowa kulka zbliża się z jego
jednej strony, po czym odbija się do góry i znika.
No to chyba nawet u Damiana Treli w książce, tej ostatniej, "Tajemnice Dolnego
Śląska" jest opisany podobny przypadek z
tego, co pamiętam. Nie wiem, czy u niego w
książce, czy na blogu, ale też chyba z takim obiektem, który podleciał do
samolotu i-i w pewnym momencie odbił w bok.
Tak, ten odbił do góry. I mówię tutaj, akurat wiem o takich przypadkach czy
przypadku tutaj może nie tyle znam, ale wiem, że takie rzeczy miały miejsce.
Obserwacja, którą ja miałem, po prostu nie spotkałem się z nią wcześniej.
No też czasami o takich zdarzeniach donoszą, może nie załogi samolotów, ale
pasażerowie. No i jakoś to tam się przedostaje do badaczy.
Dobrze, to ja w takim razie ja prześlę to
nagranie tutaj ufologom naszym polskim i będą już się z panem kontaktować
osobiście. Dobrze, jeżeli mają pytania, niech
dzwonią. Ja odpowiem na każde pytanie. Jeżeli
mamy, mamy działać, to, to działamy. Dokładnie.I to tyle, jeśli chodzi o
zdarzenie ze Słupcy z 2020 roku. Dajcie znać w komentarzach, co sądzicie o tej
obserwacji. A jeśli sami macie jakieś swoje relacje o obserwacjach UFO,
zapraszam do kontaktu z Radiem Paranormalium. Teraz przechodzimy do
prezentacji drugiej z przygotowanych na dziś rozmów. Będzie to obszerny fragment
rozmowy ze słuchaczem, który podzielił się relacjami dotyczącymi różnego rodzaju
zdarzeń. Natomiast dziś poznamy jego relację ze zdarzeń związanych z UFO.
Zapraszam do słuchania. Zacznę od początku. To jest sfera duchowości. W wieku,
w wieku ile ja miałem? Pierwsza klasa, między pierwszą a drugą klasą podstawówki
lub jeszcze w przedszkolu. Tego nie pamiętam dokładnie, ale, ale babcia mi to
opowiadała. Mama opowiadała dokładnie. Po prostu miałem
taki przypadek. Przypadek? To trwało pół
roku lub dłużej. Leżąc, spałem z babcią,
mama pracowała, spałem z babcią. Ogólnie
babcia mnie wychowała, spałem z babcią. No i tyle. Powiedzmy tak kładąc się, nie
mogłem zasnąć. Słyszałem cykanie budzika. Babcia miała taki stary budzik i ta
wskazówka jak przeskakiwała, to robiła tak
taki odgłos Cyk, cyk, cyk. Wie pan, o co
chodzi. I wtedy czułem, że przychodzą do mnie jakieś istoty. Dzieckiem byłem.
Pamiętam do tej pory ten stres, jaki przeżywałem. Przychodzi ktoś pod moje
łóżko, przychodzi ktoś pod moje łóżko i
patrzy, i czułem, i mówię babciu, oni idą.
Babcia mówi Piotruś, śpij, nikt nie idzie pomóc.
Ja mówię babciu, oni idą. I czułem, że to, że ktoś coraz bliżej mnie jest.
Wstawałem, płakałem, budziłem się. I to trwało. No powiem panu, podejrzewam, że
pół roku. No tak z perspektywy czasu podejrzewam, że pół roku tego co
dopowiadam babci. Mama, babcia nie żyje
już. Babcia w końcu wezwała... Młodzież mi pomogły, a to, to babcia wezwała tak
zwaną szeptunkę. Na wioskę, wioska obok.
Myśleliśmy na wioskę. Wioska obok była tak zwana szeptunka. Przyjechała starsza
pani, jej znajoma, de facto, wzięła jajko,
położyła na mojej głowie i odmówiła jakąś
modlitwę, której, której nie słyszeliśmy
po prostu w myślach. To jest z pokolenia
na pokolenie, zawsze to jest przekazywane
z matki na córkę i nie może być inaczej na tę osobę.
Wie pan, wie pan co? Spokój. Od tamtej sporo.
Od tamtej pory spokój, cisza. Nic więcej
nie był. Nie było tych dziwnych zdarzeń. Pan tylko wyczuwał jakąś obecność. Tak?
Nie widział pan jakby fizycznie tych istot?
Nie, fizycznie nie. Ja czułem. Ja czułem,
że ktoś idzie do mnie, po mnie, chce mnie zabrać i
tyle. I te cykanie i te, i te cykanie zegara coraz głośniejsze i coraz
głośniejsze. W miarę, w miarę mojego czucia jak ktoś się zbliża bliżej, to
cykanie było głośniejsze. To pamiętam. To cykanie mogło się wydawać głośniejsze,
bo się słuch jakby wyostrzał słuch. W miarę, w miarę usypiania. Yyy Tylko że
ja nie spałem, ja nie usypiam. Ja nie mogłem zasnąć. O to chodzi.
No to wiadomo, w takich cichych warunkach
zmysły się dostosowują. Rozumiem, że po
odprawieniu tego rytuału całkowicie jakby znikły te, te zdarzenia?
Momentalnie. Tak, dokładnie. Jeszcze wrócę
na chwilkę do babci. Babcia miała różę. To jest taka choroba na nodze. Jest
czerwona plama wielka i to może być pochodzenia rakowego lub nie, tak? I ta
sama pani, która mi tym jajkiem nad głową jeździła, też dla babci położyła
materiał z lnu i podpaliła. Nie mogliśmy niczym tego wyleczyć. Po prostu mama,
lekarze, różne środki. Podpaliła ten materiał, on się zapalił. Takie, takie
opiłki w górę poleciały. Po tygodniu babci
noga się zagoiła i. No i tyle. To tyle na temat szeptunek.
Możemy przejść do następnej historii, w takim razie. Oczywiście
nie podam, ale pan skojarzy pewnie. I to już było, jak byłem starszym. Wtedy już
tak naprawdę zacząłem interesować się tematyką właśnie, którą się interesujemy.
Pamięta pan zdjęcie? Chodzi o ojca, który robił zdjęcia i na
domem świadków, dwóch kolegów, bo razem byliśmy we trójkę
dla córki, no na łące po prostu. Chyba to było w Anglii.
Coś kojarzę, że chyba Lucjan Znicz to opisywał nawet.
Chyba tak. I zrobił zdjęcie jedno, drugie, trzecie tam wiadomo, starym
aparatem starego typu na klisze i po wywołaniu
w tle, za córką stał człowiek w stroju kosmity. Pamięta pan to?
No, taki człowiek w stroju kosmonauty. Chyba bardziej tak to wyglądało.
Nie kosmity. Kosmonauty. Przepraszam. Dokładnie. I to mnie... I to mnie... Od
tego momentu bardzo interesuję się tematyką właśnie związaną z tego typu
rzeczami, ponieważ bawiąc się w wieku, to
już było trzynaście lat, podejrzewam. No, biegałem z chłopakami, akurat jadąc
poszedłem i była wielka taka góra, wielka
góra po prostu i tyle. I biegaliśmy. Taka
ścieżka dołem prowadziła. Biegaliśmy tą
ścieżką i nagle takie wielkie światło zza
tej góry, nie z góry, tylko zza tej góry
jakby się pojawiło i identyczna postać. Ja później fakty skojarzyłem, jak z tego
zdjęcia zaczęła z góry schodzić. Uciekliśmy. Uciekliśmy tak bardzo
wystraszeni. Odprowadzał mnie jeden kolega, drugi kolega i jego babcia do ja
wiem, kilometr może do miejsca, w którym mieszkałem.
Jaki to był rok i jaka to była miejscowość?
To była Czerwonka. To jest warmińsko mazurskie, Czerwonka. To jest wioska, mała
wioska. Czerwonka, położona niedaleko Biskupca. Ja jestem siedemdziesiąty siódmy
urodzony. Miałem- Czyli to musiał być rok chyba dziewięćdziesiąty-
Między dwunasty, a trzynasty lat. 1989 albo 1990. Jakoś tak. Dokładnie.
Bo to było jakoś, to było. Jaka to była pora roku? Pan pamięta może?
To było lato, To było lato. Ja przerażony
wpadłem do domu, do babci i babcia mówi Ale to może Huta niedaleko. Później tak
sprawdzając sobie, analizując przezŻadnej huty w okolicy u nas nie ma w regionie
żadnej. Łuna, jakaś huta, coś, broń Boże nic.
Ja bym sam może był, może przewidzenie, może coś, ale we trójkę uciekaliśmy jak,
jak- Rozumiem, że to był taki świetlisty obiekt, którego szczegółów wyglądu nie
dało się jakby dostrzec, tak? Nie. To była łuna. To była łuna wychodząca
zza góry. Słońce już zachodziło. Wiem, że
było ciepło, słońce zachodziło i to był,
to był tak, jakby pan podświetlił coś od
tyłu latarką. I ta postać, ta postać, jak
z tego zdjęcia to, to z fotografii. Tylko że on-
Jak wypizgowany taki cień, jakby kosmonauty, tak? Dokładnie.
Czy może jakoś rozmawialiście później z
kolegami w swoim gronie, co to mogło być?
Czy-czy jakby temat poszedł w zapomnienie?
Nie, temat nie poszedł w zapomnienie. My
rozmawialiśmy. Później urwał się kontakt między mną a dwojką kolegów, z którymi
właśnie tam byłem, ale spotkałem się po pięciu latach, sześciu, no plus minus i
zapytałem: pamiętacie chłopaki, jak uciekaliśmy do waszej babci, a później
wszyscy mnie odprowadzaliście, bo ja sam
bałem się wrócić? No pewnie, że pamiętamy. Każdy, każda wersja jest identyczna
względem wyglądu, sceny, względem tego, co było. Był
identyczny-- no kosmonauta, kosmonauta. Po
łące, na, na polu za dupie, przepraszam za wyrażenie, szedł kosmonauta w naszą
stronę. W tamtych czasach. Relację z Czerwonki niektórzy z Państwa
mogą kojarzyć, ponieważ tuż po zapisaniu
nagrania z rozmową całą relację streściłem
na łamach naszego serwisu Ufo relacje pl,
w którym zbieramy i udostępniamy relacje o obserwacjach UFO z terenu Polski. Po
krótkim przerywniku przejdziemy do wysłuchania obszernych fragmentów kolejnej
rozmowy ze słuchaczem, który podzielił się relacjami o obserwacjach UFO z całego
swojego życia. Będzie to swego rodzaju ufologiczna paranormalna spowiedź.
Słyszymy się ponownie już za chwilę. Ufo relacje. Polska Baza relacji o
obserwacjach UFO www.ufo-relacje.pl. Podziel się już dziś swoją obserwacją.
Czekamy na relacje współczesne oraz z lat
ubiegłych. Wszystkim świadkom zapewniamy pełną anonimowość. Ufo Relacje. Polska
Baza relacji o obserwacjach UFO www.ufo-relacje.pl.
Autentyczne historie osób, które przeżyły spotkanie z nieznanym. Zagadkowe
obiekty, Tajemnicze istoty, mrożące krew w żyłach przeżycia na granicy
światów. Mówią Świadkowie w Radiu Paranormalium.
Najbliższe pół godziny spędzimy ze słuchaczem, który dość obszernie podzielił
się opisami zdarzeń z udziałem UFO i zjawisk łączonych z tym fenomenem z całego
swojego życia. Szczególną uwagę zwracają tutaj zdarzenia z okresu wczesnego
dzieciństwa. Zapraszam do słuchania. Ja tak do pana dzwonię w sumie
z takim czymś, że ja po prostu od czasu do czasu widuję różne dziwne obiekty na
niebie i nie wiem w sumie, skąd to się bierze i dość często mi się
no zdarza coś dziwnego zauważyć. Od dziecka w sumie już parę rzeczy już mam
nagranych, bo w pewnym momencie zdecydowałem to po prostu wszystko
nagrywać i tak po prostu dzwonię do pana z relacją.
To może zacznijmy, jakby-- nie wiem, może wygodniej będzie panu jakoś
chronologicznie polecieć, bo pan ma dużo tych relacji do przekazania?
Bardzo dużo. No bardzo dużo. Mam takie, bo
to było troszeczkę, to było dawno temu i mam takie dwa zdarzenia. Jedno to był
właśnie taki sen, bardzo dziwny sen, jak
byłem dzieckiem, ja miałem tak może szybko panu opowiem. Ja miałem coś takiego
kiedyś, że jak na przykład byłem dzieckiem, ja bardzo często chorowałem. Co
roku tam jak była zima, to chorowałem. Musiałem mieć jakieś zastrzyki.
Pielęgniarka przychodzi do nas do domu i pamiętam, że kiedyś mi się właśnie
przyśniło, że po prostu jestem jakby no, jestem na statku porwany po prostu, no
przez tam, nie wiem, kosmitów czy coś i oni mi dają jakąś kroplówkę. I pamiętam,
że ja się wtedy obudziłem. Byłem wtedy dzieckiem. Obudziłem moją mamę, tatę.
Tato, mamo, UFO mnie porwało, no tak wtedy mówię,
wiedziałem, co to jest. Właśnie tak mówiłem, że mnie porwało. No i fakt
faktem, nie wiem, czy to był tylko sen, czy nie był sen, aczkolwiek muszę
stwierdzić. Moja mama może też tak potwierdzić, moi rodzice, mój tata też, że
przestałem chorować od tego momentu. Z
ręką na sercu. I to było tak realistyczne,
no. Tak samo miałem też drugi sen, jak już byłem starszy, to było jakoś tak
sześć, siedem lat temu i jak ja się obudziłem, to ja bym mógł rękę sobie
uciąć, że to nie był sen. Teraz, z biegiem czasu naprawdę to się wszystko
zaciera, bo nie jest człowiek pewny. I drugie właśnie po tym zdarzeniu właśnie,
tylko nie mogę sobie tak przypomnieć, co teraz opowiem panu o tym zdarzeniu,
było przed tym snem, czy sen był po tym? No ale to wiem, że od tego się wszystko
zaczęło, że ja po prostu widziałem taki bardzo dziwny obiekt. On
był jakby cały czerwony, tak jakby świecący, jak metal świeci, jakby
rozgrzany metal świecił, coś w ten deseń. Miał takie
czarne skośne szyby i miał jakby takie dwa
z tyłu silniki i to po prostu przeleciało nad moją głową. Pamiętam, że ja wtedy
byłem też ze swoimi rodzicami i jakoś oni
tam byli po prostu zajęci rozmową ze sobą. Też nie pamiętam, czy to były lata
dziewięćdziesiąte, czy troszeczkę po. No ale, no pamiętam, że byłem mały i ja
mówię: "Mamo, mamo, tato, szybko chodźcie
zobaczyć, bo UFO leci, znowu to samo". No,
oni niestety nie wstali, nie powiedzieli, że to samolot. Machnęli ręką. No
niestety, właśnie tak często się zdarzało
czasami, że komuś-- właśnie musiałem komuś
po prostu pokazać i ktoś po prostu mnie
ignorował. A potem jakby tak nie wiem, no dużo miałem właśnie różnych rzeczy.
Widziałem naprawdę dziwne obiekty, strasznie dużo, jakieś parę mam właśnie
nagranych dziwnych zdarzeń, jakieś na przykład słupy światła. To chyba było
bodajże dwa lata temu. Widziałem na niebie zawyśnięte, to mam nagrane. Kule jako
obiekt, taką szarą, przelatującą, też mam
nagrane. Niebieskie światło. Nie wiem, czy
pan pamięta, jak się kiedyś w internecie
pojawiło, że tak dużo relacji było właśnie
z takim dziwnym niebieskim światłem za chmurami?
No chyba nawet do Radia Paranormalium taka relacja też dotarła z nagraniem.
Tak, tak, tak, tak, tak właśnie miałem.
Pamiętam, że chyba prezentowałem to nawet
w "Mówią świadkowie", w którymś odcinku.
Też byłem świadkiem takiego zdarzenia. Dwa razy widziałem jakby trójkątny na
przykład obiekt. Też mam zdjęcie tego wykonane. Niestety wykonałem nagranie, ale
no nic, nic na nim po prostu nie widać, tylko zdjęcie się utrwaliło. Jest jakby
takie miejsce, gdzie przechodziłeś. Jakby
tak mnie zaczepiło właśnie coś, że jest
taki gwiazdozbiór dziwny w takim trójkącie albo... Ja dość często właśnie przez
takie rzeczy zacząłem patrzeć w niebo. Jak przechodzę, tak jakoś mnie ten wzrok
przyciąga do tego nieba. I właśnie też widziałem. I tak właśnie dziwnie się
zdarza, że na przykład jak ja patrzę, zaczynam patrzeć na takie obiekty, to one
zaczynają tak jakby ruszać się, jakby to stało w miejscu. Ja
spojrzę na przykład, jak widziałem ten trójkąt
czy takie jakby gwiazdy, trójkąt się składające. Spojrzałem na to, tak się
wydawało super daleko. To tak, jak ja spojrzałem, to tak było jeszcze zatrzymane
przez chwilę. No i tak po sekundzie, po
dwóch, jak na to się patrzyłem, to zaczęło
tak w dół schodzić i znikło mi po prostu za budynkami z oczu.
A tak po linii prostej schodziło? No tak, tak, po prostu było zawieszone,
jakby bez ruchu. I tak mówię kurczę, no
dziwne te gwiazdy. No nie widziałem nigdy takich na niebie i po prostu jak ja to
zauważyłem taki, takie mam po prostu odczucie, że to tak zaczęło powoli w dół
schodzić i zaszło mi za budynki. A czy jest takie zdarzenie, które jakoś
szczególnie panu utkwiło w pamięci, które chciałby pan przekazać jakby bardziej
szczegółowo? Tak, mam takie jedno, to pamiętam, byłem wtedy z dwoma
znajomymi, yy, siedziałem sobie, stałem
sobie po prostu w miejscu. W Polsce to też banki było Wielkiej Brytanii. I to
właśnie chcę panu powiedzieć, że na przykład jak ja widzę te rzeczy, to nie
jest tak, że na przykład, yym, ja je tylko
widzę, tak? I czasami one po prostu... To jest taki dziwny zbieg okoliczności po
prostu, że to nie jest tak, że ja na przykład dwadzieścia cztery na dobę chodzę
i patrzę w te niebo i ja to po prostu widuję. Tylko naprawdę jest taki zbieg
okoliczności, że czasami, na przykład jak
teraz zaraz panu powiem, że ktoś mi powie o zobacz, co to leci i faktycznie coś
dziwnego leci, że ja na przykład, no nie
wiem, no jakoś to do mnie przychodzi cały czas. No i to jest właśnie dziwne. I
zastanawiam się cały czas kurczę, o co chodzi? No i to było właśnie tak, że
stałem z dwoma właśnie, emm, kolegami, nie
powiem, bo piwko sobie po prostu piliśmy, gdzieś tam sobie fajnie gadaliśmy, tak
ten... I nagle kolega mówi tak mówi: "zobacz, co tu leci". To było takie no
strasznie to było dziwne, całe szare, tylko że nie wiem jak taki kolor jak
beton. Ten pojazd miał literę P jako odwróconą P bo to, yy, jakby od prawej
strony do lewej mi leciało. I to było tak
właśnie jak litera P. No strasznie dziwne
jest z takim jakby okiem, czarnym okiem.
No nie wiem, no ciężko to trochę opisać. Mogę to panu namalować potem jakby ktoś
miał taką funkcję Tak, tak, tak, tak. Jakby kształt litery P
z takim czarnym punktem pośrodku. Tak? Tak, tak, tak. Takim jakby
takim półkolem, jakby nie wiem, takim pół
szybą, takim półkolem. No, no dziwnie to wyglądało. No pierwsze w ogóle jakby ja
też przez to wszystko, co ja po prostu widuję, to też się interesuję i szukam
podobnych rzeczy, to nigdy w życiu nie
znalazłem nic podobnego. W żadnych jakichś
relacjach, czy na przykład na internecie
gdzieś tam szukałem, czy coś, to, no nie zdarzyło mi się nigdy w życiu ujrzeć
jakiegoś tam zdjęcia czy gdzieś podobnego obiektu. No strasznie to dziwnie
wyglądało. Nasuwa mi się takie pytanie- No nie wiem też -czy
w momencie, gdy, gdy towarzyszą panu jeszcze jacyś inni świadkowie, bo tam
pewnie jakoś dyskutujecie potem o tej obserwacji, tak? Prawda?
No właśnie. No właśnie w tym momencie dziwne, że to było takie,
nie wiem, no nie rozmawialiśmy o tym za
dużo, ja po paru miesiącach, po dwóch czy
po trzech bodajże, mówię panowie, kurczę,
pamiętacie, co mówiliśmy? Dlaczego my w ogóle o tym nie gadamy? Przecież to było
tak dziwne coś i to tak nie wiem. No, no nie wiem. No dziwne, że nie wiem, jakby
oni nie chcieli. Nie wiem, tak mówię, no nie wiem, tak? O kurczę, co to leci i
jakoś tak się nie... A czy oni w ogóle pamiętają, yy, czy- Na pewno tak
-coś takiego było, czy, czy po prostu jakby uleciało im to z pamięci i sobie nie
przypominają? Nie, właśnie bardzo wymijająco jakby
odpowiadają. No nie wiem, jak by to tak na przykład mówię, kurczę, pamiętasz, co
leciało? No, no kurde, to, to było, nie
wiem, jakieś UFO i tak jakoś to tak, no ja
na przykład jestem takim typem człowieka, że chciałbym śledztwo zrobić w ogóle w
tym, w sprawie, co to było. A jak ty to
pamiętasz? Coś, coś. A oni tak, tak, tak,
coś widzieliśmy dziwne, dziwne, no i po temacie.
Ale w ten sposób bez jakby wymieniania się szczegółami, co kto zobaczył.
O to, o to mi głównie chodzi. Czy, czy jakoś wymieniacie się szczegółami, jak z
perspektywy każdego z was ten obiekt wyglądał?
Mmm nie, nie, nie. Szczerze mówiąc, to nie. Tak, jakby pan ściął jeszcze
wysłuchać, to mógłbym panu opowiedzieć o tym drugim śnie.
Oczywiście, jak najbardziej. Gdyby pan chciał. Jak najbardziej.
To też właśnie. No to też było tak dość
dziwne, bo to tak troszeczkę panu Wszystko
powiem od początku to było tak, że miałem taki jakby okres w życiu i to było tak
siedem lat temu, no może osiem do tyłu tak dokładnie nie pamiętam, ale był taki
okres w życiu, że tak, nie wiem, no przez jakieś dwa, trzy miesiące czułem się
tak bardzo, nie wiem, taki miałem bardzo ciężką, zamuloną głowę. Już sam nie
wiedziałem, co to jest. Czy to jest depresja, czy nie depresja. No, miałem
takie różne skojarzenia i po prostu tam szukałem
w Google, czy coś, co to jest. No i pamiętam, że położyłem się spać i miałem
poszedłem spać. Ja wtedy byłem w Polsce,
bo akurat sen był w Polsce, w Częstochowie byłem, bo z Częstochowy pochodzę. I
strasznie realistyczny sen także pamiętam
właśnie leżałem na stole w takim ciemnym pomieszczeniu i mam takie właśnie
wspomnienia, jakby w tym śnie, że ktoś mi
tam po prostu majstrował gdzieś tam z tyłu
głowy, prawda? Yy, coś tam, coś tam mi wbijał jakąś igłę. Tak do końca nie
pamiętam. Takie same przebłyski. No i potem jest tak jakby ten sen, jakby się go
mówię i jest bardziej realistyczny, że wszystko pamiętam dokładnie. Ja pamiętam,
że miałem taki paraliż, jak paraliż senny
jest i ja po prostu ja też na przykład,
jak miałem wcześniej paraliż senny, ja to jakby umiałem przezwyciężyć, bo miałem
kiedyś taki okres w życiu, że też miałem te paraliże senne wcześniej. Ja już się
nauczyłem po prostu wybudzać z tego paraliżu się powoli, powoli. I ja tak samo
zrobiłem leżąc na tym stole, w tym śnie,
że się wybudziłem z tego paraliżu i byłem
taki jakby w pokoju całym ciemnym. I tam
był właśnie tak, jakbyPrzejście bez drzwi i tam było światło. Po prostu jakiś
korytarz, światło. Przeszedłem przez ten
korytarz i ja wtedy czułem, mówię kurczę, ale się wpakowałem, gdzie ja jestem?
Pamiętam, że tak cały czas powtarzałem i
byłem strasznie, strasznie wystraszony. I nagle właśnie przechodziły koło mnie
właśnie takie istoty a'la szaraki. Większe, mniejsze, właśnie takie różne.
Nie to tak, że tak samo wyglądali, tylko mieli właśnie różne rysy twarzy. Były
większe, były mniejsze te szaraki, a ja
pamiętam, że byłem tak przerażony, ale oni
na mnie nie zwracali uwagi, więc ja po prostu szedłem do przodu strasznie
wystraszony, do przodu, ale taką mi trochę
pewność dało to, że właśnie oni na mnie uwagi nie zwracali. Cały czas sobie
powtarzałem w duchu gdzie ja jestem, dlaczego mówię, ale się wpakowałem, ale
się wpakowałem, coś tam, coś tam. No i szedłem i był taki winkiel właśnie na
lewo. Zaszedłem za ten winkiel na lewo i
pamiętam, że nie wiem, czy to była jakby
jakaś toaleta czy coś. Tam właśnie jeden z
nich tak stał i na mnie się spojrzał. I w
momencie, kiedy się na mnie spojrzał, to
mnie paraliżujący wręcz strach ogarnął. I
on tak spojrzał na mnie z powrotem, głowę wziął jakby przed siebie i drugi raz
spojrzał, jakby wiedział, że coś jest nie
tak, że ja nie powinien tam być, że jestem
wystraszony, jakby poczuł to, że coś jest nie tak. Ja w tym momencie jakby
spakujnikowałem, wziąłem jakby na niego
się rzuciłem, żeby on po prostu nie wiem,
nic nie wiedział i w momencie, kiedy ja się na nim rzuciłem, zacząłem go bić z
tego strachu, alarm się włączył i pamiętam, że oni właśnie jakby wszyscy się
koło mnie pojawili. Też te szaraki, więcej tak. Tylko że oni byli tacy
przystępieni, jakby tak chodzili, tak się,
nie wiem, dziwnie na mnie patrzeli, coś tam, coś tam i tak właśnie w grupie na
mnie patrzeli. I pamiętam, że wtedy się człowiek jakiś pojawił, tak jakby
antyterrorysta w jakimś takim, nie wiem, no tak, jakby antyterrorysta ubrany z
jakimś pistoletem we mnie wymierzył. Ja
tak rękę wystawiłem przed nim, mówię nie,
proszę, nie zabijaj mnie. I on strzelił. Ja się potem obudziłem. I właśnie
ciekawostka, jak panu mówiłem o tym wszystkim, że w tym głowie mi tam
wcześniej tam grzebali, coś tam mi jakieś tam dakowali czy coś, nie wiem. To ja
potem cały dzień miałem właśnie mrowienie w tej
głowie, w tym miejscu, gdzie właśnie tak mi się wydawało, w tym śnie miałem te
wspomnienie. Cały dzień miałem mrowienie, jakby tak mrówki. Nie wiem, jakby mi
ścierpniało i by mi te mrówki przychodziły. I jeszcze jak panu
powiedziałem wcześniej, że miałem tak, że
po prostu miałem takie ciężką głowę przez te dwa, trzy ostatnie miesiące. To
wszystko jakby znikło od tego momentu. Czułem się tak lekki, świeży, dobrze się
czułem. No całkiem inaczej. A badał się pan może w tym miejscu jakoś?
Sprawdzał pan, czy tam nie ma jakichś zmian?
Tak, tak, tak, sprawdzałem. Sprawdzałem.
Nie było no nic, nie było nic, nic, zero.
Po prostu wszystko wyglądało tak samo. A też nic, ani śladu. No bo też sobie
pomyślałem, że może jakaś blizna, może trochę włosów będzie brakować. Coś. Nic
nie było. Nic no nic. Ale miałem to uczucie właśnie takie w środku tego
mrowienia. No i to jest właśnie. No ja teraz panu jak opowiadam tą historię, ja
jestem taki, no troszeczkę też jestem podekscytowany, ale tak troszeczkę
emocjonalnie bardziej spokojny. Jak ja opowiadałem na przykład mojemu tacie od
razu, no bo to było dla mnie strasznie duże przeżycie. Ja byłem pewny, że ja tam
byłem na tym statku i no nie wiem, no ja byłem pewny, ja byłem w stu procentach
pewny, że, że coś się stało. Ja byłem, no teraz, po latach, jak się człowiek
zastanawia nad tym coraz więcej, chociaż
no nie wiem, no kurczę, nie wiem, może to
był sen, ale no nie wiem, no te mrowienie,
to wszystko to jest takie, no strasznie
dziwne. I ja wiem, jak to może brzmieć na
przykład z drugiej strony, czy dlatego ja
się tak dużo długo na przykład nie mówiłem nikomu o tym, tylko tam na przykład
najbliżsi. No bo ja wiem, że ktoś może pomyśleć, że nie wiem, że jakiś jestem,
nie wiem, szalnięty albo coś. Tylko że ja
tak. No poza tym, że naprawdę niewidomy widuje takie dziwne rzeczy, a panu potem
mogę na maila wysłać różne tam, co tam mi się udało złapać. To też miał właśnie
takie przeżycia dziwne. No bardzo by się przydało podesłać.
Bardzo by się przydało podesłać te materiały, najlepiej jakby z,
jakby były jeszcze z opisem dokładnym okoliczności sporządzenia tych zdjęć.
Detali. Tu są nagrania, Zdjęcia. Ja też nie mówię, że ja. To wszystko, co ja
widzę, to nie da się jakoś racjonalnie wytłumaczyć, bo może punkt tej rzeczy po
prostu ja nie mam takiej wiedzy, że to jest na przykład, nie wiem, satelita albo
coś. Ja po prostu nie wiem, tak? Ale no niektóre są naprawdę, no, no dziwne,
bardzo dziwne. No mnie się-- w tym roku. Mnie się, Mnie się w tym roku zdarzyło
zauważyć coś, coś, co wyglądało jakby gąsienica poruszająca się po niebie, a to
się okazało, że to Starlinke były, zmieniły jakby wygląd.
Ostatnią rzecz, jaką zaobserwowałem, to panu też wyślę na maila. To było takie
jakby światło od samolotu i tak mi przykuło uwagę, bo akurat poszedłem coś
tam do chyba do drugiego pokoju, bo tam
akurat saszetki lakota trzymam, żeby wziąć
saszetkę, nakarmić. Tak mnie przykuło. Kurczę, i to też właśnie było w Anglii. I
to było tak, jakby światło po panu to tak
opisze. Potem on sobie zobaczy. To było światło jakby od samolotu, tylko że nie
czerwono niebieskie, tylko białe cały czas. I ono tak z prawa na lewa i one na
lewo. Jakby tak do przodu i się bardzo cofało do
przodu i się bardzo cofało. Więc tak przykuło moją uwagę. Mówię kurczę, czy to
samolot, czy nie? Bo też nie uważam wszystkiego za UFO, prawda?
I to, że zdarza mi się takie zdarzenie, to ja naprawdę jestem normalnym
człowiekiem. Nie mam jakiś, nie wiem, no
nie mam jakiś problemów psychicznych, bo to ja wiem, że to może brzmieć, że na
przykład, że ktoś tam co jakiś czas widzi takie rzeczy. No i
właśnie to światło się tak cofało, cofało i tak kurczę mówię, co to jest? Mówię
helikopter, mówię no niemożliwe, no bo
samolot, helikopter cały czas się rusza do przodu, prawda? A to światło się tak
dziwnie cofało do tyłu za bardzo. No można to jeszcze spróbować wytłumaczyć
jakby czynić zabawę dronem. No, chyba że- Bo może to był dron?
No też zależy. Też zależy. Jaki też zależy
jak duże, jak duże były odległości, jak duże to było światło. Bo jeżeli to była
duża odległość i duże światło, to już na drona raczej chyba można wykluczyć.
Mi się wydaje, że to było tak na odległość
samolotu minimum. Helikopter? Helikopter.
Ja na przykład nie wierzę. I leci. No ale nie wiem. Też nie umiem tak jakoś tego
dystansu. Pan zobaczy to nagranie. Jest
dość bardzo dziwne. I to potem zaświeciło całość. Całość zaświeciło, światło
przestało migać. Za całość zaświeciło i tym światłem leciało, leciało, leciało
takim-- bo to było w nocy. Tak? To, to nie
było ten. Bo czasami jak samolot leci, to też się tak światło na przykład słońce
się odbija, tak? I tak zaświeciło i tak
świeci. No to-To nagle zaświeciło, ale to tak dziwnie zaświeciło takim ciepłym
światłem. No i przeleciało, tylko wyślę potem panu naprawdę. No dziwne. Tak samo
mam też nagrane. Mam nagrane kule światła.
Przepraszam, nie kule światła, bo kule światła, kule takich kul światła to ja
naprawdę dość często widuję takie na przykład przelatujące jak gwiazdy. Tylko
że one są jakby tak mi się wydaje z perspektywy, że one są niżej, na przykład
też jak niżej niż samolot gdzieś pomiędzy,
na przykład nie wiem, dwudziestym piętrem
a trzydziestym, może troszeczkę wyżej? No nie wiem, no ciężko mi też właśnie tą
wysokość stwierdzić i też często widuję właśnie takie światła. Też mam nagrane
właśnie jakieś takie srebrne, dziwne, stojące punkty w miejscu. Nie wiem. Też.
Ja nie mówię, że to nie są na przykład
balony, prawda? Bo może balony, ale tylko,
że dziwne, że to tak w miejscu stoi. Na
przykład nie porusza się z prawa na lewo,
tylko że w miejscu stoi nad budynkami i
akurat nie wiem. No naprawdę dziwne. Mam.
Też wyślę panu wszystkie te nagrania, żeby
potwierdzić też moje słowa, bo ja wiem,
jak to może brzmieć, że jak ktoś od czasu do czasu widzi dziwne rzeczy, to tak
różnie może to brzmieć, prawda? No dokładnie. To ja, ja w takim razie będę
czekał na, na nagrania. Tak jak mówię, w miarę możliwości z dokładnym opisem
wykonania każdego z tych nagrań. Nasuwa mi
się jeszcze takie pytanie odnośnie tych relacji z dzieciństwa, tych snów. Tam na
początku, jeżeli dobrze pamiętam, były coś, było coś ze snami o porwaniu przez
UFO. Czy pamięta pan, czy, czy, czy pamięta pan może jakieś szczegóły takie,
nie wiem, wyglądy tych obiektów wewnątrz, czy też postaci, jeżeli pan jakieś
widział? Tak, widziałem postać właśnie też
tak jakby, no taki szarak, tylko że on nie
był taki jak na przykład gdzieś tam na zdjęciach czy jest narysowany. On miał
rysy twarzy. Strasznie takie miał policzki, kości policzkowe miał wysunięte
do przodu. Taką miał wąską brodę. Miał-- no strasznie miał
takie rysy, takie, nie wiem, jakby panu to opisać, takie słowiańskie te rysy, że
takie te, ty, policzki, kości policzkowe
miał właśnie, właśnie wysunięte do przodu.
No miał takie duże czarne oczy, ale miał
takie bardziej-- nie takie, nie jakie, jak
na przykład się rysuje czasami, opisuje,
tylko że on miał po prostu, no miał rysy twarzy. I strasznie dużą miłość czułem,
taką pozytywną energię. Nie wiem, no bezpieczeństwo. Czułem się, jakbym na
przykład, nie wiem-- to była moja mama, powiedzmy, w tamtym czasie, tak? Nie
czułem się ani zagrożony, ani nic. No mnie pan tam tak po głowie pogłaskał trzy
razy, że-- nie wiem, czy ja to usłyszałem. Wiedziałem
po prostu, że on chce mi pomóc, że on mi
tak robi. Nie wiem, czy nie, nie pamiętam. Nie chcę kłamać, czy to było
telepatycznie, czy nie powiedział, czy nie
w tym śnie, że-- wiedziałem, że on chce
mi pomóc i pogłaskał trzy razy po głowie, żebym się nie bał i dał mi gotówkę. Ja
od-- naprawdę to było, że moi rodzice potwierdzili, od tego momentu przestałem
chorować. I ja nie chorowałem naprawdę przez długi okres. Ostatni raz, jak yy--
po tym ok-- po tym, jak zachorowałem, to jak miałem już, nie wiem, z dwadzieścia
sześć lat, dwadzieścia pięć lat, to na grypę zachorowałem. A tak to ja nawet nie
byłem przeziębiony, a wcześniej miałem problemy cały czas. Co roku, pamiętam,
musiałem brać jakieś antybiotyki. Byłem
taki chorowity i zastrzyki, i pielęgniarka
przychodziła do domu. Od tego momentu, od tego snu się skończyło.
Ale to wszystkie te, wszystkie tego typu sny tak wyglądały tak pokojowo? Czy
zdarzały się jakieś budzące lęk wizje?
Też miałem tak parę razy na przykład, no, że
ja miałem parę razy właśnie takie sny. Też ja się tych szaraków bardzo bałem. No
strasznie paraliżująco się bałem, ale potem też miałem-- No dużo miałem właśnie
takich dziwnych. Na przykład miałem też
kiedyś taki sen, że jak bym, nie wiem, był na takim yy-- gdzieś tam wokół góry i
jakby był naprawdę innej rasy kosmitów i
ja się z nimi witałem, jakby ktoś mnie tam chciał przedstawić z nimi, tak? I był
właśnie ten szarak i ja taki pierwszy-- co ja go zobaczyłem, to poczułem taki
straszny lęk. I mówię kurczę, ale potem
tak do niego podeszłem, mówię nie, no mamy
tu za sobą, już się nie boję was. I drugi
właśnie też yy-- ten kosmita to był też sen. No to, to już nie było tak
realistyczne, jak się obudziłem. A nic.
Nic pan mi tam źle nie zrozumie. Ale drugi to był jakby taki Modliszka. To był
właśnie tylko, że ja się tak strasznie tego, tej istoty bałem. Strasznie istoty.
I ona właśnie, co mi się pierwsze skojarzyło? Że jej głowa była właśnie
podobna jak papież ma taką-- czy biskup ma tą czapkę swoją, nie wiem, jak to się
nazywa, z takimi przedziałami. To ich właśnie, tak? To ich głowa była
identyczna, w tym samym kształcie. I pamiętam, że czym bliżej podchodziłem do
tej istoty, to straszną miłość czułem. Straszną, straszną miłość czułem i
przytuliłem po prostu tą istotę. Istota przytula mnie i tak jakby mi się
skojarzyło, że żyłem skądś na chrześcijaństwo. Że jestem energią
miłości, żeby każdy się szanował, że właśnie, no tak mi się, nie wiem, z tym
się skojarzyło. Ale takie jeszcze negatywne miałem, to też mi się na
przykład śniło, że obudziłem się na przykład
w mojej babci, na przykład pokoju jeszcze
świętej pamięci, jak żyła. Czasami sobie
na fotelu tam siedziałem, książkę czytałem
i przy niej po prostu jest tam na fotelu. Mi się zdarzyło przysnąć. Ona była
babcia, tam sobie gdzieś radio słuchałem i
pamiętam, że się obudziłem w tym śnie i tam balkon był, właśnie był w tym pokoju
od strony tam babci, to balkon był. I że miałem też tak, że się przebudziłem.
Właściwie miałem najpierw paraliż i potem
z tego paraliżu się znowu wybudziłem. I jestem w tym śnie. Ale wszystko jest tak
normalne. No nie jest tak pomieszane, jak to czasami śnię, że nie wiadomo gdzie
jestem. Faktycznie szafa, gdzie powinna
stać, to stała i to tamto. I pamiętam, że
właśnie tego szaraka znowu też na balkonie zobaczyłem, ale to ja wtedy-- to już
paraliżujący strach, to taki jakby nie
wiem, no jakby mi jakiś cios. No strasznie
się bałem, strasznie się bałem, że nie mogłem się ruszyć. I pamiętam, że też to
przezwyciężyłem, ten strach. I czym bliżej
do tej istoty się wtedy przychodziłem, to ona się bardziej bała mnie i się
wybudziłem w końcu, jak do niej blisko podszedłem. No to takie dziwne. Chyba
najbardziej negatywne, pamiętam. A tak to
na tym statku to też niech pan-- to, to--
No też czułem się-- czułem wielki strach,
jak tam byłem z panem. Opowiedziałem, że
tam z tą i złą coś tam myśleli. No to jak
tam ich zobaczyłem, no to no, no nie wiem, w ogóle się swój skórę nie czułem. No
strasznie to było. To było straszne przeżycie pamiętam.
No to potrafią dosyć mocno tego typu przeżycia odbić
się na psychice yy świadka. Był kiedyś na YouTubie. Niestety musiałem go zdjąć.
Dziesiąty odcinek audycji Mówiony Świadkowi. Tam-- to był, to był w ogóle
najdłuższy odcinek tego podcastu. No i tam też
słuchaczka dosyć mocno, dosyć dużo tego typu historii przekazała. Też one bardzo
mocno się odbiły na jej psychice, na jej
zdrowiu. Później także. Bez względu jakby na to, czy to, czy, czy to się odbywa
rzeczywiście, czy tylko jakby w obrębie snu, to, to jednak potrafi dosyć mocno,
dosyć mocne zrobić wrażenie. A nasunęło mi
się takie pytanie, czy, yy, czy pan się
interesuje może tematyką ufologiczną tak, jakby?
Tak, tak, tak, tak, tak, tak. No to wszystko w sumie miało-- no tak, po tych
zdarzeniach to strasznie, strasznie się zacząłem interesować.
Po tych zdarzeniach, po tych zdarzeniach pan się zaczął dopiero interesować. Nie
jakby przed. Znaczy kiedyś też jakby za nim. Nie wiem właśnie,
czy to było przed, jak byłem ten właśnie
mały, co miałem to pierwszy z tym obiektem
i z tym snem zdarzenie. To mieliśmy jakoś w telewizji. Pamiętam, że to były lata
też dziewięćdziesiąte, leciało nie do wiary. No to jest wydaje mi się, że albo
zaraz po tym oglądałem, albo przed też mogłem oglądać.
No bo to mogło tam jakoś się też przedostać prawda do- Mieć wpływ, tak?
Kanałem bocznym do podświadomości, że to
tak ujmę mogło się przedostać i jakoś tam wpływ mieć na, na tego, na, na pana
przeżycia, na jakieś tam pana wizje senne.
No ale jeżeli pan tego doświadcza przez całe życie, no to, to chyba ciężko to
zwalić, że tak powiem, na, na karb programu.
Nie wiem, naprawdę, bo ja też jestem jakby
otwarty na sugestie. I nie mówię też, że
nie wiem, że ja tam na przykład byłem albo
coś, ale no strasznie. No ja wiem, co ja
widziałem i dlaczego Ja na przykład ja mam
takie cały czas pytanie, dlaczego ja tu na przykład obiekty na niebie widuję?
Dlaczego akurat idę i coś nie wiem? I to nie jest tak, że naprawdę, że ja się
patrzę, tylko taki zbieg okoliczności, że
ja akurat głowę przekręcę, spojrzę się, ktoś mi na przykład mi pokaże. Ja na
przykład jestem świadkiem takich dziwnych
rzeczy. No nie wiem, bo to jest dla mnie
trochę zastanawiające, ale też nie mówię na przykład, no też nie mówię. Też
myślałem, żeby na przykład iść na hipnozę
regresyjną, tak jak dobrze mówiłem, żeby właśnie do tego snu. Nie wiem, jak to w
ogóle się odbywa, czy jak to wygląda, ale
żeby do tego snu. Właśnie. Nie wiem. Nie, nigdy nie byłem w ogóle na takich
rzeczach, to nie wiem, czy bym wrócił, czy nie wrócił, ale chciałbym właśnie coś
takiego sobie myślę, żeby się na takie coś właśnie wybrać.
No myślę, że warto. Warto, choćby, żeby poznać jakby genezę, skąd się tego typu
wizje biorą? To by dużo mogło wyjaśnić, naświetlić pewne rzeczy.
Wydaje mi się, że niektórzy ludzie w ogóle
jakoś tak naturalnie mają tendencję do dostrzegania tego typu zjawisk. Coś
takiego niektórzy mają, że na przykład moja mama czasami też widuje, a
przynajmniej widywała w przeszłości tego,
tego typu jakby obiekty. Było coś takiego
kiedyś, to chyba nawet opisywałem jakoś
tak ogólnikowo w którejś audycji, że jakoś
ćwierć, ćwierć wieku temu mieliśmy jakoś
z siostrą. Ja miałem, nie wiem, osiem czy tam sześć lat. Siostra miała coś pięć,
cztery. Bawiliśmy się, zjeżdżaliśmy w zimę
na tak zwanych dół polotach. Tam dosyć spora grupa innych dzieci też była. Byli
też ich rodzice i mama pomiędzy blokami na
blokowisku. To było niedaleko blokowiska.
Zobaczyła taki jakby klasyczny latający
dysk. Już nas chciała zawołać. W momencie, gdy się odwróciła z powrotem do tego
dysku, to już go nie było. Także wydaje się, że niektórzy. No wydaje się, że
niektórzy jakby, jakby naturalnie, jakby naturalnie są predestynowani, można
powiedzieć, do obserwowania tego typu rzeczy. Chociaż
prawda też, że mama, mama za sobą miała ze sobą w dzieciństwie doświadczenia z
pogranicza śmierci, także to mogło też jakoś wpłynąć. Nie wiem, czy pan coś
takiego pamięta, jakieś takie zdarzenie? Raczej
też mam. Kiedyś właśnie też. Też widziałem
takie właśnie. Jeszcze chciałem wspomnieć
szybciutko, bo pan mi opowiedział o tej
historii z pana mamą, że zawołała szybko.
To też miałem taką sytuację, że ze swoją byłą partnerką akurat się tam
sprzeczaliśmy się jakoś na ulicy i za nią
taki obiekt, duża kula, jakby światła, tak jakby nie wiem, żarówka ledowa, coś
takiego. Taka kula, taka super świecąca, ale jakby taka kula światła właśnie
leciała. Ja akurat się z nią kłóciłem. Ja
jestem też tak w towarzystwie postrzegany
za trochę takiego śmieszka prawda? Ja się
z nią akurat kłóciłem i mówię w trakcie tej kłótni i mówię kurczę, zobacz, co tu
leci. Ona do mnie Tak serio? Mówisz w takiej sytuacji sobie jaja robisz? Mówię
naprawdę odwróć się, zobacz, jak się odwróciła, to to przeleciało. To też
miałem taką śmieszną właśnie sytuację, że-
Dało jej nauczkę można powiedzieć. No. Tak jeszcze co mi utkwiło w pamięci, to
widziałem też takie dwie czerwone jakby kule. To też tak szybko jakbym panu mógł
opowiedzieć. To też było takie dziwne. To najwyżej panu potem to, co nie mam
nagranego, to potem panu wyślę rysunki. Nie jestem tam jakimś super artystą, ale
no tak mniej więcej każdy będzie wiedział. To też.
No, takie rysunki poglądowe też mogą być.
Tak, tak, tak. I tak właśnie szedłem sobie
ze sklepu. Pamiętam już do domu. To też było właśnie w Wielkiej Brytanii i
spojrzałem sobie na lewo i były jakby takie dwie kule koło siebie i one jakby
były połączone ze sobą. To było tak, jakby najbardziej
jakby to tak przedstawić, co ja znam tutaj w życiu. No to jakby od auta tylniego
czerwone światła, jak są okrągłe, to były
takie dwie kule koło siebie, czerwone w środku troszeczkę jakby pomarańczowe. No
tak, może nie pomarańczowe, ale troszeczkę. No było widać troszeczkę
bardziej czerwony pierścień na okrągło,
ale delikatnie. Ja tak patrzę i to. Ale to
było tak strasznie dziwne, że jak ja na to spojrzałem, to ja czułem, że to coś
patrzy na mnie i to było zdziwione. Ja tak
odczułem, że ja byłem zdziwiony, to było
zdziwione i nagle, ale to z taką impetem,
z takim prędkością dziwną, to jakby na dół
poleciało, no w dół po prostu poleciało za blok i tam za blokiem jest taka
polanka, to będę miał czas. To ja panu tam
Wszystko sfotografuję mniej więcej i ja panu pokażę, jak to jest ta polanka. To
jest taka mały kwadrat, tam jest jakieś
boisko, coś tam, coś tam. Naprawdę to nie
wiem, ile to może mieć. To jest, nie jest
jakoś tak, nie wiem, nieskończone. To jest strasznie małe, nie wiem, może ze
trzydzieści metrów, może nawet nie. To ma. I aż stałem jak wryty. To poszło po
prostu na dół i w momencie-- pamiętam, że to też było takie nietypowe, bo tutaj
raczej się burze nie zdarzają. I burza była z tyłu, czyli z przodu takie czyste
chmury, a z tyłu była burza. Tak poszły na
dół. Ja się strasznie bałem. Bałem się.
Nie wiem, czy uczulę taki strach, żeby iść
za ten blok, ale no spojrzałem i nic nie
było. Nie wiem. Też nie wiem. Może to był
dron, może nie, ale to taką właśnie. No nie wiem. No dziwny dron, prawda? Takie
dwie świecące kule by były i to z takim prędkością strasznie to poleciało.
A to były duże kule? No kurczę, nie wiem, jakby to tak. No, no
duże. No na tej wysokości to to było też
tak na takiej wysokości, nie wiem, trzech,
nie wiem, tak jak może, może faktycznie
jak drony latają, tak? Nie wiem. No niżej
niż wieżowiec dziesięciopiętrowy, może jak
dwa wieżowce, dwadzieścia pięter, tak do góry to było. No i to było takie jak
wtedy, jak na to patrzę. No to takie, no
nie wiem, jakby takie jakby dwa auta koło siebie, może troszeczkę mniejsze, dwa
maluchy o coś tak mniej więcej obok siebie. To nie było jakoś-
Rozumiem, nie wydawały, nie wydawały jakiegoś dźwięku? Nie?
Nie, nie. Nic. Nic. Nic. To tylko. Tylko
że to z takim impetem spadło w dół, że nie
wiem. No przez. Przez ten obraz tego to
aż się mogłem wyobrazić. No nie wiem, jak
to opisać. To czułem. Czułem tą prędkość. Po prostu nie wiem. No strasznie
nienaturalnie szybko. Jakby tak. Nie to, że to się rozpędzało, tylko
no nie było, nie było w ogóle jakby pomiędzy tej prędkości a zaczęcie tego
spadania w dół to nie było jakby, no nagle to tak jak pstryknięciem palcem,
mrugnięciem okiem, no nie wiem, to z sekundy na sekundę to się fuks, tak jakby
wiedziało, że ja na to patrzę. To patrzało jakby na mnie i na dół z impetem.
Strasznie. Tak jakby reagował na pana obecność i zachowanie.
Tak, tak, tak i tak samo właśnie jak ten trójkąt. To było w tym samym miejscu,
tylko patrzyłem w inną stronę. Ja panu potem też zdjęcia wyślę tego trójkąta.
Zdjęcie zamazane, bo ja chciałem zrobić filmik. Przypadkowo zrobiłem zdjęcie.
Potem na tym filmiku nic nie było widać, a
temat tego zdjęcia jest trochę zamazany, ale widać, że to, no jest tam obiekt i
ten. I właśnie to też spojrzałem na to i
kiedy na to spojrzałem, to to zareagowało jakby, tylko że tamto to było te kule
dwie, to były blisko, bo to było, wydawało mi się zaraz za blokiem. Tamte, ten
trójkąt mi się wydawało, nie wiem, no w
innej miejscowości coś olbrzymiego, ale to
tak samo zareagowało. W momencie, kiedy ja się spojrzałem, była chwila pauzy, że
to się jeszcze nie ruszało i potem zaczęło
schodzić w dół. I tak samo te kule, ale te kule z Impater. Tam to powoli zaczęło
schodzić, schodzić zeszło. Dobrze, ja tutaj nie mam tutaj pytań do
tego zdarzenia na razie. No, nie wiem, no, kurczę. No też.
Zdarzała mi się kiedyś słuchać relacji, gdzie słuchaczka opisywała, jak obiekt
praktycznie podleciał pod jej okno w bloku
takim mieszkalnym w Tychach. Także różne
formy to, różne formy te zjawiska potrafią przyjmować. Tutaj trzeba, trzeba
wykluczyć, ewentualnie trzeba rozważyć opcję, że mógł to jednak być dron. Only
drone z takimi wielkimi światłami to. A może jakiś nie wiem, przerobiony, bo ja
też nie, nie, nie jakby ja też nie chcę, jakby komuś narzucić, że to są kosmici
UFO. Ja jestem też otwarty. Ja sam szukam
odpowiedzi. Jeżeli to jest coś naprawdę coś nowego, ja też bym chciał wiedzieć i
dlaczego, nie wiem, co to jest i dlaczego
ja to widuję, bo to też ja też, jakby nie jestem, nie Jestem jakimś takim
fanatykiem. Też szukam jakby odpowiedzi, no bo jestem normalnym człowiekiem i po
prostu nie wiem, dlaczego ja takie rzeczy widuję. Strasznie mnie to zastanawia i
myślę o tym. No to jest całkiem, muszę panu powiedzieć,
zdrowe podejście, całkiem sensowne, bez takiego jakby nastawienia się, że to
koniecznie muszą być kosmici. Tak. Tak, tak, właśnie, bo może podejrzewam, że
połowę może tych zdarzeń po prostu ja nie mogę, nie wiem, no może nie mam takiej
wiedzy po prostu, że coś to było takiego,
że jakbym zobaczył, to naprawdę to bym się uśmiał. Ale jak głupi jestem. No
jakie UFO, prawda? No można spróbować też to tłumaczyć.
Przynajmniej te zdarzenia senne można tłumaczyć tym, jakie wrażenie ten program
wtedy w dzieciństwie na panu wywarł. Bo jednak dzieciństwo-
Też właśnie o tym myślałem. Tak też, też właśnie o tym myślałem, że tylko że no
tak, ma pan rację, myślałem o tym wcześniej, tylko że potem może, bo to jest
takie, kurczę, trochę skomplikowany temat, bo może ten program wywarł
na mnie jakieś też wrażenie. Miałem potem
ten sen, ale to też nie, jakby-- wiem, co
ja widziałem. Ja jestem przekonany, że mi
się na przykład, no nie przywidziało, no
bo takie rzeczy widziałem i teraz może być
teraz tak, że faktycznie ten program miał
na mnie jakiś tam wpływ i przez to mi się
przyśniło i widziałem jakiś obiekt i taki zbieg okoliczności, prawda? A może być
powiązane, ale nie musi na przykład. No też to, też to można wziąć pod uwagę.
Także wszystkie opcje są możliwe. Z tym słuchaczem jeszcze się kiedyś
usłyszymy. W odcinku poświęconym bliskim
spotkaniom z nieuchwytną siłą. Na koniec
dzisiejszej audycji pozostawiłem relację,
co do której nie mam pewności, czy ona się
już gdzieś w innej audycji nie ukazała. Jest to relacja, którą znalazłem jakiś
czas temu na jednym z moich dysków. Nagranie nie jest oznaczone jako
wykorzystane, stąd moja decyzja o prezentacji na sam koniec odcinka.
Wysłuchamy nagrania z 2016 roku, w którym jeden z naszych słuchaczy opisał
obserwacje UFO nad Piotrkowem Trybunalskim na początku lat osiemdziesiątych.
W osiemdziesiątym pierwszym roku lub drugim, bodajże sierpień, gdzieś koło
dwudziestego sierpnia, była taka informacja w gazecie Tygodnik Piotrkowski.
To było na internecie, też ktoś zapisał, ale to było na początku, jak internet
powstał. Ktoś tę informację powtórzył. I w
Tygodniku Piotrkowskim w środę ukazało się później, że było UFO nad Piotrkowem.
Podane był kierunek, w którym kierunku poleciało. No i chciałem akurat taką
informację podzielić. Czy jest to do znalezienia tej informacji? Możliwości?
Nie. Wie pan, bo to było w osiemdziesiątym
pierwszym roku lub drugim, ja tego też nie pamiętam, ale było opisane w gazecie.
I że my żeśmy z kolegą to trzydzieści kilometrów poleciało i gościu z Piotrkowa
Trybunalskiego, taką informację, bo na internecie opisano.
Później się nie znajdzie, bo już jest wycofana, że UFO było nad Piotrkowem w
dzielnicy Radziejów i poleciało w kierunku
Rozprzy. Wie pan, ja też nigdy się nie kontaktowałem, ale my żeśmy to faktycznie
trzydzieści kilometrów parę minut dalej o
tej godzinie sam podał, dalej widzieli. Później był zwrot tego w innym kierunku,
bo to już było lat ile? Bardzo długo, nie?
No, ale mówię panu, że to było dwóch, że nas dwóch widziało: kolega i ja. Kolega
już nie żyje, ale mniejsza z tym. No, była taka informacja, gościu z bloku to
obserwował, podał namiary, w którym kierunku leciało i dosłownie to pokonało
trzydzieści kilometrów. My żeśmy później też to widzieli, ja tą gazetę czytałem,
miałem w ręce szeroko rozdartą. Godzina około dwunastej, to było, no, rok temu,
być osiemdziesiąty pierwszy, drugi to va
banque, bo w internecie pamiętam datę, bo
też ktoś to pisał w internecie. Jak nastał internet, to ktoś
opublikował to. Tak samo pisał to, może ta sama osoba z Piotrkowa i podał
rok i data. Wszystko się zgadzało, to co ja pamiętam. A teraz to już nie ma.
No to mówię, pytam się, o takie informacje będzie pan dużo w
bajkopisarzy, wie pan, to jest jakaś ściema wielka. Dla mnie to
ludzie piszą te bzdury takie, że się słuchać nie chce tego. No mówię, ja tu sią
gadałem, akurat na internecie tak szperałem, to mówię panu, mówię od razu
się może gdzieś, jest coś odnotowane, bo tam
w waszym Radzie mówicie, że jest coś, że
są informacje takie i takie. No to powinno
być wszystko odnotowane, nie? Słuchałem 2 audycji, no ale to faktycznie to było
przeze mnie i przez kolegę, to znaczy nas
było parę osób, to było takie intensywne
światło. Mogę tylko panu tak jak pan, jak pan całe życie nie
4:30 wyglądało nie to wszystko polane, to
by nie było dużej średnicy, tylko z tego co tak obserwuje się w telewizji, w tym
całym internecie, te dyski całe, to by tam
to był dysk światła i to przyleciało za
dom, za domami było. My żeśmy to pobiegli we dwóch tam
za posesję i to już zatrzymało się. Było na niskim pułapie około czterdziestu
metrów.Tak, tak moje takie średnice mogą
mieć do pięciu siedem metrów więcej miało
i jak się oddalało to ruszało tak pociąg elektryczny i przyspieszało na tych na
początku bardzo wolno, później oddalało się z taką szybkością, że do dzisiaj
takiego nie ma takiego już techniki, że przypuśćmy trzysta metrów przed nami już
później się poruszając do dwudziestu kilometrów to w sekundę tak jak pocisk.
A proszę mi powiedzieć, ilu było tych obiektów?
Jeden, tylko jeden i ten gościu napisał w
gazecie My żeśmy się już później rozeszli.
Napisał w gazecie Ja w środę czytałem to
w gazecie, to cośmy widzieli, nie? Gościu napisał, że było
w kierunku jakiejś dzielnicy, ale nawet nie wiem, czy ta dzielnica jest na
Piotrkowie, bo to moje powiatowe miasto.
To napisał, że to dzielnica Radziejowice czy Radzieju, coś takiego. No ja
nie, nie, tak mi jest na internecie opisane. Nie, Tylko tego się nie znajdzie
na internecie. Jeszcze siedem lat temu to było może pięć, siedem,
nie wiem, ale już później to było tego na, na, na, że różne rzeczy opisywałem i
to nie wyskoczy, a było opisane. I tak gościu napisał to z bloku i podał
kierunek, w którym kierunku nie. No to akurat w moim było.
A ilu było świadków tej obserwacji? Dwóch świadków było, to znaczy widziało z
cztery osoby, ale tam były wypite. Widzieli to światło. Może tylko, że
przedostawało się przez budynki. Nie, to było jedno światło. Nie można tego
określić, bo pojazd tylko to było dysk świetlny. Tak można określić.
A czy ten obiekt emitował jakieś dźwięki? Nic to było tak,
jak mucha by przeleciała i by usłyszała
tego pojechu, to nie usłyszać, jak ruszał, bo on był. Jak myśmy dobiegli tam z
pięciu metrów do końca posesji budynków, to, to już było w powietrzu zawieszone.
Nie emitowało światła na dół, tak mi się wydaje. Tylko było istnym światłem.
Energia bardzo duża cieplówka. I później ruszyło w poprzek. To znaczy był rzut
patrzyli to przed nami w poprzek i zakręcało pod kątem stopień w kierunku od
tamtego przejazdu to można powiedzieć w kierunku gdyby to mówiłem w stopniach
najpierw dziewięćdziesiąt stopni, później
skręcało i w kierunku Suholejowa tak można
powiedzieć. No nie zaplambo, to stało w miejscu, a my dobiegli i później stało
jeszcze z pół minuty i ruszyło. Ruszyło
takim wolnym, takim jakby się przemieściło
i powoli zaczęło przyspieszać. I tak do trzystu metrów tego ruchu
na półokrągło to było takie jeszcze trwało, to przypuśćmy dwie sekundy,
sekundę, dwie to jest długo raz i dwa, a ta trzecia sekunda po trzecie sekundę
można liczyć. To było gdzieś zasięg do trzydziestu kilometrów, że później tylko
się kropka zrobiła, tylko uszli i kropeczka. Można powiedzieć, że pokonało w
sekundę dwadzieścia kilometrów. Nie no,
ja mówię, wie pan, ja akurat nie do ściemy
mi wal, bo ja mam pięćdziesiąt dwa lata, to co mi tu ściemy wali? To był
osiemdziesiąty pierwszy rok, nie jeszcze
przed wojskiem, rok czy dwa tam pamiętam. Ja to mówię, rozmówiłem synom nie do
ściemy. Wie pan, że ja żyję. Bo tam, tam mamie. Ja mówię słuchajcie, my to
pierdzicieli. Jak już w gazecie czytałem, nie, to było w grudniu, w niedzielę to
było, a w środę był tygodnik. Pamiętam, że w środę wychodził.
No nie no, myśmy tego nie potwierdzili, bo
to było po stanie wojennym, bo to było. Nie wiem, czy jeszcze stan wojenny, czy
już nie było. Chyba już nie był. To było napisane albo osiemdziesiąty rok albo
osiemdziesiąty pierwszy to można głowę sobie wziąć. Na pewno to nie było
siedemdziesiąt dziewięć, absolutnie osiemdziesiąty albo osiemdziesiąty
pierwszy osiemdziesiąty. No ale być może
osiemdziesiąty drugi, ale raczej to mogło
być pierwsze tak pośrodku dla mnie jest to musiało być dawno, dawno temu. Kiedy
pójdę do archiwum, do Piotrkowa, powiem, gdzie to jest. Nawet pytam, czy jeszcze
jest coś jeszcze, jakie archiwum znaleźć?
Nie no ale komu? Tu wie pan, nic nikomu nie udowodnię. Bo wie pan, ja tam
informacje były, a tam dwie osoby praktycznie się
widziało. Chociaż kolega raz przypominał mi, no było coś tam bardzo już też nie
pamięta wiele i no tylko taka rzecz, że
tym się różni, że wie pan, to się działo,
ktoś to opisał w Piotrkowie, a ja mieszkam
trzydzieści kilka metrów od Piotrkowa. Opisał namiary, że było UFO nad
Piotrkowem. No to była komuna, nie? No to wie pan, jest dziwne, że coś takiego w
ogóle w "Kurde" puścili w gazecie. To mnie
zdziwiło. No i my żeśmy to widzieli i ja
tą, tą gazetę miałem informacje widziałem
na internecie. W tej chwili ani gazety nie
mam, ani informacji nie mam. Tylko mówię do pana to pierwsze, pierwsze dzwonię i
poza tym, co ja mogę? No palcem srużyć w bucie? Bo wie pan, no chociaż bym tą
gazetę znalazł, to i tak nikomu nie udowodni się, że nie, nie, nie, bo nie
mamy zdjęcia, nic a nic. No tak, no może ktoś też i inny widział.
No tylko, że dziwię się, że to nie oni tam na internecie żadnej wzmianki już tam
nikt za tym nie nie opisał. W tych czasach jakby to było dzisiaj, to bym jeszcze
myślał, że jakaś technologia teraz jest.
Nie, ale w tamtych czasach nie było takiej technologii, żeby to się poleciało
bezszelestnie w takim kierunku. Wie pan,
to tylko o to chodzi, nie? Bo to wie pan, jedni wygadali, że samolot jedni to
asystent pan. Ja widziałem nisko samoloty z Łasku, bo tu
nieraz latały. Wie pan, na takim pułapie jak to było? To jest taki huk jak
odrzutowy przeleci, to odrzutowy pół tego szybkości miał, bo ja raz widziałem z
Łaską laty małe, to wracały tam gdzieś do
Pilicy i z powrotem. No to ja się zdążył
odwrócić, to jeszcze go się zbijało tam. Potem, a to było
myślę, że do trzech razy szybciej mogło rozwinąć później szybkość do trzech
tysięcy kilometrów, nie? No nie wiem, jaka odległość można pokonać trzydzieści
kilometrów czy dwadzieścia w sekundę, nie?
No to by trzeba przeliczyć. No ale mówię on. On pierwszy dostał, a my żeśmy
dobiegli. Dostało się, bo światło za budynkami, jeżeli my powiedzieli, co się
dzieje, nie dolecieje, dobiegliśmy. To było zawieszone w powietrzu. Dysk to nie
jest dysk światła. No i nie można więcej
stało. Najpierw stało. Jak żeśmy dobiegli, to stało
i żeśmy chwilę stali. Dopiero po dwóch, trzech sekundach ruszył, może nawet
czterech. Ja go nie mogę określić dokładnie, ile to było, ale
był moment, że to było zawieszone w powietrzu. Później powolutku zaczął się
przemieszczać, ale wolną szybkością, tak jakby samochodem ruszał i później każdą
już jak pociąg elektryczny. Tak, tak można
określić jak pociąg elektryczny, że on cały czas przyspiesza, nie? No i później
to już jest przyspieszenie. To było załóżmy pokonanie pięciuset metrów. Od
tego momentu ruszenia to było na półkolu pokonanie nie prostej linii, tylko na
półkolu i później po prostej przed nas
nie, to znaczy w kierunku jakby się patrzy wzrokiem.
I to już wszystkie przygotowane na dziś
relacje o spotkaniach z UFO. Dajcie znać w komentarzach, co sądzicie o
przedstawionych dziś historiach. A jeśli
macie jakieś swoje relacje o spotkaniach z nieznanym i chcielibyście się nimi
podzielić- gorąco zachęcam do kontaktu z Radiem Paranormalium. Mówił do państwa
Marek Sęk Ivellios. Radio Paranormalium.
Paranormalny głos w Twoim domu. Dziękuję za uwagę. Dobranoc i do usłyszenia w
kolejnych naszych audycjach. Śledźcie zapowiedzi na naszej stronie
www.paranormalium.pl oraz na naszych profilach na Facebooku i YouTube, a także
na kanale Radia Paranormalium na Telegramie. Tych z Państwa, którzy
przeżyli coś nietypowego i chcieliby nam o
tym opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu.
Nasze numery telefonów to: stacjonarny 32 746 00 08, 32 746 00
08, komórkowy 530 620 493, 530 620 493. Skype - radio.paranormalium.pl,
radio.paranormalium.pl. Numer Gadu-Gadu 36 08
80 02, 36 08 80 02. Czekamy także na Państwa e-maile pod adresem
radio@paranormalium.pl, radio@paranormalium.pl. Gdyby przy naszych
telefonach nikt nie dyżurował, prosimy o
nagranie wiadomości głosowej bądź wysłanie
SMS-a. Bardzo prosimy o sprecyzowanie, w jakiej sprawie chcą się Państwo z nami
skontaktować. Słuchaczy dzwoniących z numerów zastrzeżonych lub z zagranicy
prosimy ponadto o podanie numeru, na który mamy oddzwonić. Wszystkim świadkom
gwarantujemy pełną anonimowość. W razie wykorzystania zapisu rozmowy w którejś z
audycji istnieje możliwość zmiany barwy
głosu. Ufo Relacje. Polska Baza relacji o obserwacjach UFO
www.ufo-relacje.pl. Podziel się już dziś swoją obserwacją. Czekamy na
relacje współczesne oraz z lat ubiegłych. Wszystkim świadkom zapewniamy pełną
anonimowość. Ufo Relacje. Polska Baza relacji o obserwacjach UFO
www.ufo-relacje.pl