Audycja z cyklu: Debaty Ufologiczne. Witamy wszystkich Państwa
bardzo gorąco i serdecznie w poniedziałek, dwudziestego pierwszego
listopada dwa tysiące dwudziestego drugiego roku.
Rozpoczynamy na antenie Radia Paranormalium kolejną
audycję z cyklu Debaty Ufologiczne Online, której dzisiaj,
dzisiejszym specjalnym gościem będzie znany i popularny
pisarz oraz publicysta, znany zarówno
słuchaczom Radia Paranormalium, jak i czytelnikom Nieznanego
Świata - Igor Witkowski. Będziemy dyskutować o
UFO i obcych w kontekście globalnych zmian świadomości. Są z nami dzisiaj
także pozostali nasi goście: Marek
Żelkowski, pisarz, publicysta, również współpracownik
Nieznanego Świata, a także autor audycji Bibliotekarium
2.0. Jest z nami także Arkadiusz Kocik
z Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej. Rozmowę dla Państwa
poprowadzi Piotr Cielebiaś z Nieznanego Świata, a ja, Marek Sęk "Ivellios", będę
obsługiwał audycję od strony technicznej. Przypomnę jeszcze tylko
kontakty do Radia Paranormalium, pod którymi będziemy zbierać
komentarze od Państwa i pytania również. Można
do nas pisać na czatach Radia Paranormalium, na
www.paranormalium.pl oraz na czatach towarzyszących naszym
transmisjom na YouTube. Jesteśmy także na Telegramie, na Skypie:
radio.paranormalium.pl. Przypomnę, że tutaj tylko, również tylko komentarze
drogą tekstową prosimy wysyłać.
Nasz, nasz numer Gadu-Gadu to: trzydzieści sześć, zero osiem,
osiemdziesiąt, zero dwa, trzydzieści sześć, zero osiem,
osiemdziesiąt, zero dwa. Można także do nas pisać
na Facebooku, na fanpage'u Radia Paranormalium pod adresem:
facebook.com/radioparanormalium,
bądź też drogą SMS-ową pod numer: pięćset trzydzieści, sześćset
dwadzieścia, czterysta dziewięćdziesiąt trzy, pięćset
trzydzieści, sześćset dwadzieścia, czterysta dziewięćdziesiąt trzy. Myślę, że
teraz mogę już z czystym sumieniem przekazać
głos Piotrowi Cielebiasiowi. Piotrze? Dobry
wieczór wszystkim. Naszym gościem jest dzisiaj Igor Witkowski,
dziennikarz, pisarz i publicysta, autor kilkudziesięciu
książek, w tym bestsellerowej serii „Instrukcja przebudzenia”,
którą można nabyć w księgarni Nieznanego Świata pod
adresem www.nieznany.pl. Panie Igorze, bardzo się cieszymy z pańskiej
obecności w naszym programie. Mamy nadzieję, że to nie
jest ostatnia wizyta, ale dzisiaj, dzisiaj mamy taki bardzo konkretny temat.
Bardzo konkretny i dzisiaj skupimy się właśnie na nim. Ale nim do
niego przejdziemy, to takie szybkie pytanie na
wstępie, bo przez lata spenetrował pan różne sfery, od
historii wojskowości, przez ufologię, ezoterykę,
aż po socjologię i futurologię. Czy może nam pan powiedzieć,
jak ocenia pan to, co obecnie się dzieje w ufologii? To, to rzekome ujawnienie.
No i też drugie pytanie, też od razu: jak, bo przecież zajmował się pan
wojskowością, jak Wojsko Polskie odnosi się do, do
problemu UFO? Bo zdaje się, że to jest taki, taka tajemnica poliszynela
niecna. Witam, dziękuję za zaproszenie i również mam nadzieję, że to nie
jest ostatni raz. No, poruszył pan
kwestię, to znaczy te pytania, to od razu muszę przyznać,
które właściwie, którymi można by właściwie
zapełnić całą audycję, bo to są bardzo
obszerne rzeczy. To znaczy, jak ja się odnoszę do tego,
jak, jak pan powiedział, ujawniania, to znaczy do tego, jak ufologia ma
się, to znaczy, może nie tyle, jak ufologia ma
się do, do zmian na Ziemi, tylko na ile zmiany na Ziemi mają
odbicie w ufologii? Czy, czy, czy w ufologii widać jakieś zmiany w
ogóle w tej chwili? I ja muszę się przyznać, że jakiś czas temu,
to znaczy było, to było parę lat temu, ja zacząłem
myśleć o tym. To znaczy, pojawiło się u mnie takie pytanie
właśnie, czy ufologia w jakiś, czy, czy kontakty
z UFO, powiedzmy, czy pojawianie się UFO, może nie
ufologia, tylko, tylko, tylko to, co się dzieje
generalnie gdzieś tam nad nami. Czy to się zmienia w jakiś
sposób i czy w związku z tym,
że na Ziemi zmieniają się, zmienia się w tej chwili
wiele, jesteśmy w trakcie, no, takiej można powiedzieć, przemiany kulturowej,
powiedzmy, to, to zastanawiałem się, czy w
manifestacjach UFO, czy w charakterze kontaktów, powiedzmy,
czy, czy w charakterze, no, pojawień się obiektów
widać jakieś zmiany. I zdawałem sobie
sprawę, że to jest bardzo trudne pytanie, dlatego że,
żeby móc na nie odpowiedzieć, trzeba
mieć szerokie spojrzenie. To znaczy, to musi być
oparte na dużej ilości informacji i
że niewielu jest ludzi generalnie w ogóle na świecie, którzy
mieliby tak szerokie wejrzenie w to zjawisko, to znaczy, że tak
powiem, wolne od filtrów takich medialnych, bo no, pewne rzeczy są
zauważane, pewne nie są, prawda? To jest na tej zasadzie, że
po prostu ludzie, jak widzą UFO, to interesuje ich
kolor światełek, które widają, prawda? Czy ile tych światełek
jest. Natomiast umówmy się, że, że to jest
bardzo, że, że działa tutaj, działają tu bardzo silne filtry, takie po prostu
wynikające z tego, że ludzie
pewne rzeczy są w stanie zobaczyć tutaj, w tym zjawisku,
a pewne nie, dlatego że po prostu dostosowują to do tego,
do swoich schematów wyniesionych, że tak powiem, z
codziennego doświadczenia, prawda? No, to już nie będę tego
rozwijał.... I w związku z tym zastanawiałem się,
kto mógłby takie, kto mógłby odpowiedzieć
na takie pytanie? I znałem dwóch takich ludzi
osobiście, powiedzmy, którzy przyszli mi do głowy i do których takie pytanie z,
wysłałem. Pierwszy to był redaktor naczelny takiego brytyjskiego czasopisma
ufologicznego, uważanego chyba na ogół uważanego
za najlepsze na świecie Flying Saucer Review. On się
posługuje pseudonimem Harry Challenger, natomiast
on się tak naprawdę nie nazywa wcale tak, dlatego, że
jest znanym lekarzem i po prostu nie może się posługiwać
prawdziwym swoim nazwiskiem w, w, przy redagowaniu tego
czasopisma, ale uważałem go za człowieka,
który bardzo dobrze rozumie problem, w tym takie warstwy,
które powiedzmy, no, nie są szerzej, warstwy tego zjawiska,
które nie są szerzej omawiane i nie są uświadamiane przez
ludzi powszechnie. I jeszcze jeden człowiek mi przyszedł do
głowy, którym, o którym, co do którego miałem
takie zdanie, że on rzeczywiście wykracza, że tak
powiem, swoim wejrzeniem poza ten filtr
kulturowy nasz. I obu wysłałem pytanie takie: czy zjawisko UFO się zmienia
jakoś w ostatnim czasie? Tak jak powiedziałem, było to parę
lat temu, nie pamiętam dokładnie kiedy. I to, co mnie
zadziwiło, znaczy zadziwiło, no, troszkę zaskoczyło jednak
to, to, to, że obaj odpowiedzieli, nie znający się
wzajemnie, obaj odpowiedzieli to samo. To znaczy odpowiedzieli tak, że się
zmienia. Coraz mniej jest według tych ludzi,
takich masowych, powiedzmy, pojawień się czy można powiedzieć,
takich pojawień się o charakterze ogólnym, a coraz
większe znaczenie mają kontakty coraz bardziej osobiste, coraz głębsze,
osobiste, utrzymywane z konkretnymi
ludźmi. Więc to jest to, co ja mogę powiedzieć
i wydaje mi się to prawdopodobne. To znaczy rzeczywiście, że
tak może być. To znaczy mniej jest tutaj już jakby oddziaływań
na kulturę jako całość, a bardziej jest, a bardziej są realizowane konkretne
zadania. To tak, jeśli chodzi o to pierwsze pytanie. A
drugie pytanie, jeśli chodzi o wojsko, no to, to jest bardzo
szeroki temat i jeszcze szerszy. To znaczy ja miałem tą przyjemność, że ja
znałem ze względu na to, że byłem redaktorem naczelnym
czasopisma Technika Wojskowa między innymi, to miałem pewne kontakty w
wojsku. To z różnych, z tytułu różnych rzeczy, ale
również dlatego, że, że nawet wojsko mnie sprawdzało, po
prostu sprawdzało, kontrolowało to, co my robiliśmy, bo to był
precedens, jak my zaczynaliśmy czasopismo Technika Wojskowa,
żeby cywile, prawda, robili coś na ich poletku, więc wywoływało to dosyć żywe
zainteresowanie. No, ale to na marginesie mówię.
Natomiast generalnie miałem kontakty z ludźmi z wojska, z różnymi i wiem o
tym, że wojsko poważnie badało UFO. To
znaczy dla mnie jest rzeczą śmieszną, jak występuje,
powiedzmy gdzie, w jakimś programie telewizyjnym czy nie wiem,
gdziekolwiek w wywiadzie, w
czasopiśmie, prawda, gdziekolwiek jakiś naukowiec czy powiedzmy
astronom na ogół i mówi, że nie wiadomo, prawda?
Gdybyśmy wiedzieli i tak dalej. To są
bzdury, dlatego że to, co zebrało wojsko, to był tak porażający materiał, że
przy tym taki naukowiec wyszedłby na po prostu małe
dziecko. Dlatego, że to nie był tylko nawet
pułkownik Grunwald, który w Dowództwie Wojsk Lotniczych i,
i Wojsk Obrony Powietrznej Kraju gromadził raporty
na temat UFO, bo on to robił w zasadzie z
własnej inicjatywy i można powiedzieć hobbystycznie, ale, ale
gromadził. Troszkę tego zgromadził. Niemniej była to tylko jedna
teczka. Z tego, co pamiętam, jak, jak z nim rozmawiałem,
bo, bo trochę rozmawiałem, znaliśmy się.
Ale kiedyś spotkałem też człowieka. To znaczy spotkałem.
Było coś takiego. Muzeum Techniki w Warszawie, w osiemdziesiątym którymś roku,
nie pamiętam już, w którym, czwartym czy szóstym. Nieważne. Spotkanie było
z człowiekiem, pracownikiem cywilnym Sztabu Generalnego Wojska
Polskiego. Ponieważ on występował publicznie, podając swoje
nazwisko, to wydaje mi się, że ja mogę też je
podać. Nazywał się Wiesław Łuczak. Jak później się
dowiedziałem, podobno był najlepszym specjalistą od radiolokacji w
Polsce. I to, co robił, to, co robił, to, co robiła specjalna
komórka, podkreślam, w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego
odnośnie UFO, to było o kilka poziomów wyżej niż
to, co, czym zajmował się pułkownik Grunwald. Bo to, co ja widziałem, to
ja widziałem, on, ten pan przyniósł na spotkanie
część dokumentacji dotyczącej zdarzenia
z udziałem UFO. Nie wiem, nie pamiętam, w którym
roku, ale w jakimś tam osiemdziesiątym którymś, prawda? Na
początku chyba lat osiemdziesiątych, w Ustce, nad
jednostką wojskową w Ustce czy w Darłowie, ale chyba w Ustce. I on przyniósł
część dokumentacji na ten temat. I to było porażające, dlatego że on był
człowiekiem, który się zajmował tylko aspektem działania stacji
radiolokacyjnej. I na ten temat część raportu
dotycząca tej, tego aspektu radarowego, powiedzmy
spotkania, a spotkanie miało, znaczy spotkania, kontaktu,
powiedzmy. Kontakt miał, był, że tak powiem,
rejestrowany na trzy sposoby. To znaczy widziała go załoga w
powietrzu śmigłowca chyba-... Yy, był widziany obiekt na
radarze i był widziany na ziemi przez żołnierzy. I tylko część,
yy, materiału analitycznego, powiedzmy, dotycząca funkcjonowania stacji
radiolokacyjnej, dotycząca tego aspektu
radarowego, to było coś mniej więcej wielkości połowy
normalnej książki telefonicznej. To leżało na stole przede mną. I, yy, ja
później rozmawiałem nawet z jednym z ludzi, który, który był
w tej grupie, z innym człowiekiem. Yy, i
pytałem go, czy to jest, czy to jest tajne, czy
można do tego jakoś dotrzeć. To on powiedział, że to wcale
nie jest tajne wbrew pozorom, ale nie wejdzie pan i nie
zobaczy pan tego. Niemniej ja wiem po prostu o rzeczach, które by, do
wojska docierały czy były, czy znalazły jakieś tam odbicie w
materiałach, powiedzmy, dokumentacjach wojskowych, które,
yy, skasowały, zakasowałyby, że tak
powiem, wszystkich sceptyków tutaj. Dlatego że tam były, nawet
pułkownik Grunwald opowiadał o historii takiej z lat
pięćdziesiątych, że unosił się nad jakimś tam terenem przez
ileś godzin obiekt długości około stu pięćdziesięciu
metrów. To były lata pięćdziesiąte i trwała
dyskusja na najwyższych szczeblach, czy patrol ma otworzyć ogień
do tego na przykład. Później obiekt, bo, ponieważ
to było srebrne, podłużne, więc ktoś mógłby podejrzewać,
że to był jakiś balon, prawda? Tylko tyle, że, no, był
rejestrowany na radarze i później w mgnieniu oka
przyśpieszył do tam chyba trzech tysięcy sześciuset
kilometrów na godzinę, prawda? Więc tego
rodzaju historie to były, to były rzeczy realizowane na
wysokim szczeblu, czasami na szczeblu
międzypaństwowym, dlatego że była formacja, powiedzmy,
przelatująca nad Polską, która przyleciała z
NRD, a później gdzieś tam znikała nad
Związkiem Radzieckim. To były bardzo poważne rzeczy i, także to, co, yy,
wojsko zgromadziło na ten temat, to jest, to jest
naprawdę inny poziom w ogóle niż to, co się ludziom wydaje
generalnie i co zwłaszcza tym naukowcom, sceptykom to się
wydaje. To jest, to tyle, co na ten temat mogę
powiedzieć. Mhm. A czy jest pan zwolennikiem
jakiejś konkretnej hipotezy na temat pochodzenia zjawiska UFO?
Bo my wiemy, że ono, ono może mieć tak
naprawdę wiele przyczyn i że to jest wrzucanie do jednego worka bardzo różnych
zjawisk. Tak. Rodzi się też takie
pytanie, dlaczego obiekty UFO i ufonauti, mimo tej pozornie
materialnej natury, zdają się wykraczać poza czas i przestrzeń i, i przede
wszystkim oddziaływać tak bardzo na, na ludzką
percepcję? Znaczy tak. Owszem, ja się całkowicie
z tym zgadzam. Unikałbym jakiegoś takiego sztywnego przyporządko, wpasowania
wszystkiego, tego całości, tego zjawiska w
jakieś, w jakieś wąskie ramy, dlatego że tam
się, to zjawisko obejmuje różne rzeczy wbrew pozorom. I, yy, oczywiście
dominującą, yy, cechą tego jest to, że oni mają inne podejście do czasu i
przestrzeni. Ja bym powiedział, że to jest dominującą cechą.
To znaczy napęd zakrzywia czasoprzestrzeń po prostu. Po pierwsze. A po drugie,
generalnie to powiedział Steven Greer. To
jest taki człowiek, Amerykanin, który, którego też uważam za
dosyć dobrze rozumiejącego jakby szerokość
tego, tego zjawiska. On powiedział, że dominującą cechą
jest to, że oni się opierają na technice, yy, wielowymiarowej i z tego
wynikają, z tego wynika wiele rzeczy, na przykład jakieś
zaburzenia czasu, prawda? Później w miejscach, yy, w miejscach
lądowania UFO czy, czy jakieś inne zjawiska energetyczne.
Ale, ale to jest zjawisko skomplikowane i ono,
yy, ono, ono jakby składa się z różnych rzeczy. Tak. Mhm. Arku, teraz
prosimy o twoje pytanie. Więc tak, yy, jakiś czas temu gruchnęła taka
informacja, że NASA i Pentagon mają badać, zajmować się badaniem UFO.
Troszeczkę to dziwnie brzmi, dlatego że te
organizacje przez pięćdziesiąt pięć lat, yy, ośmieszały temat, ośmieszały
świadków, robiły wszystko, żeby zatrzeć wszelkie
możliwe ślady czy, czy, czy, yy,
żeby ktoś nie mógł po prostu dotrzeć do, do prawdy, czy,
czy w jakiś sposób sensowny to, ee, wyjaśniać. Yy, jaki jest pana, yy,
stosunek do tego, do tych informacji? Czy oni
faktycznie będą się tym zajmować, czy, czy, czy, czy
będzie to co innego? Po prostu, co pan myśli? No i
dlaczego, jak według pana zmieniono nazwę UFO na UAP? No, jest to wydaje mi się
bardzo znaczący, ale, no, chciałbym usłyszeć, jak, jak pan
się na to zapatruje. Yy, ja nie wiem. Ja się mogę podzielić
podejrzeniami moimi. Natomiast generalnie rzecz
biorąc, jeśli nie wiemy, jaki mechanizm
działa, to najprościej jest spojrzeć na skutki
i przyjąć, że, i, i spojrzeć na zjawisko, jakby
analizować zjawisko z punktu widzenia tego, jakie są
jego następstwa i traktować te następstwa jako
prawdopodobny, powiedzmy, cel, czy to, do czego to
zmierza. Nie wiem. Przepraszam, może troszkę chaotycznie to
powiedziałem, ale generalnie rzecz biorąc, były różne zapowiedzi
wcześniej w różnych źródłach, we wcześniejszych
latach, które mówiły o tym, że ludzkość będzie stopniowo
przygotowywana na kontakt, dlatego że ona w tej chwili nie
jest na to gotowa w ogóle. I, yy, ja jak dowiedziałem się, prawda,
że tutaj pojawiły się jakieś, yy, to
znaczy może nie tyle pojawiły się, bo takie informacje o
takich obserwacjach, powiedzmy, były wcześniej, tylko tyle, że
przedstawiono je w-... yy, media głównego
nurtu i wypowiadali się różni renomowani ludzie,
yy, o tym, że to może być wiarygodne, że to, że to może
coś, prawda, zmieniać. I rzeczywiście nastawienie opinii, opinii
publicznej w różnych krajach zaczęło się zmieniać. Więc
ja mam podejrzenie, że to jest po prostu składnik przygotowywania ludzi na, yy,
kontakt. Po prostu. I, yy, to będzie prawdopodobnie działo się na różnych
polach. I mogę powiedzieć też o jednym innym polu,
którym się interesuję, yy, które
zaczyna powoli zmieniać tutaj nastawienie ludzi.
To znaczy, trzeba sobie powiedzieć, że nastawienie, że
postawa naukowców taka, że nie wiadomo, prawda? Że, yy, jest
irracjonalna, dlatego, że wiadomo, no to chociażby
odnośnie tego, co powiedziałem o wojsku. Nikt,
żaden poważny naukowiec nie wytłumaczy, prawda,
yy, takiego obiektu o wysokości stu pięćdziesięciu metrów,
który przyspiesza w ciągu paru sekund do kilku tysięcy
kilometrów na godzinę, odbiciem powietrza światła Wenus w
gazie bagiennym, prawda? To, to, to wyszedłby na idiotę
kompletnego. I całe podejście naukowców, to znaczy
polegające na tym, że oni przyjmują założenie, że gdyby to było, to my
byśmy byli tego świadomi. Jest
głupie. To jest po prostu głupie. Jak gdyby go zapytać:
jaki jest? Dobrze, proszę powiedzieć, na jakich podstawach
psychologicznych pan opiera to, że pan byłby świadomy tego,
gdyby, gdyby wyższa inteligencja istniała wokół pana? To, to wyszłoby wtedy, że
on zredukowałby się taki człowiek do poziomu małego dziecka,
powiedzmy. Obnażyłby się, że tak powiem. Więc podejście nauki, sceptycyzm. On
wynika z czegoś, co sobie zdradza zjawisko podobne do
ideologicznych fundamentów nauki. To tak mniej więcej
wygląda. Więc obciąża to tylko naukę tak naprawdę.
I, yy, co można zrobić w takiej
sytuacji, jeśli to ma tak głębokie źródła psychologiczne? To,
że oni tego nie są w stanie zobaczyć.
Zaczyna, yy, w tej chwili mamy do czynienia z pewnego
rodzaju rewolucją w astronomii. To znaczy,
oprócz teleskopu Jamesa Webba, yy, który
został wyniesiony i który między innymi jest ukierunkowany na
badanie odległych planet, yy, będą inne, jeszcze większe i jeszcze potężniejsze
teleskopy naziemne, yy, na przykład
teleskop LRT w Chile, który jest w tej chwili budowany. Teleskop TNT,
TNT, przepraszam TMT w Stanach Zjednoczonych, trzydziestometrowy.
Z kolei ten, ten w Chile o średnicy trzydziestu
dziewięciu metrów, optyczny. One będą, yy, mogły stwierdzić, stwierdzać skład
atmosfer planet wokół najbliższych gwiazd, znaczy
najbliższych, wokół tysięcy planet. Znaczy atmosfer
tysięcy planet. I to się zaczyna już dziać, bo
teleskop Jamesa Webba, yy, zaczyna takie wyniki przekazywać już.
I, yy, jak na razie wszystko potwierdza to, że Ziemia nie jest planetą
wyjątkową. To znaczy w tym sensie, że planety są w
kosmosie czy w naszej galaktyce powszechne.
Yy, coraz bardziej okazuje się, że są podobne do planet w
Układzie Słonecznym i w najbliższych, w ciągu
najbliższych kilku lat zaczną docierać też takie sygnały, które będą
otwierać ludzi czy naukowców na możliwość istnienia
życia poza Ziemią. Yy, dlatego że, no, w momencie, kiedy będzie odkrywany, będą
odkrywane, powiedzmy, gazy w atmosferach planet, które będą
coraz bardziej przypominać atmosferę Ziemi, powiedzmy, no
to ich nastawienie zacznie się zmieniać. To będzie też inny
kierunek, który będzie stopniowo otwierał ludzi na tą możliwość. Yy,
no, ktoś mógłby zadać sobie pytanie, dlaczego właściwie
ludzkość ma być otwierana na coś takiego? Ja myślę, że,
yy, obce cywilizacje. To znaczy podejrzewam, powiedzmy. No,
podejrzewam, że obce cywilizacje traktują to jako jedno z
narzędzi wpływania na Ziemię. To znaczy w ten
sposób bardzo łatwo by było obalić pewne,
yy, mity, jakimi, yy, Ziemia czy ziemianie
żyją, prawda? To, to by było jedno z potężniejszych
narzędzi. Więc ja myślę, że dlatego ich
interesuje kwestia kontaktu i przygotowywanie ludzi na to.
Mhm. Marku? Ja chciałbym zapytać, nawiązać właściwie troszeczkę do
historii, bo kiedy prześledzi się zjawisko UFO, przynajmniej to oficjalne, już
zostańmy przy tym, przy tym, gdzie UFO nazwano UFO. To właściwie śledząc to
zjawisko historycznie, to jesteśmy też świadkami,
mm, historii manipulacji. Ta manipulacja odnośnie UFO, odnośnie tego, co
UFO niesie na swoich pokładach. No, te
manipulacje się zmieniały- Tak. -w różnych latach,
wyglądały różnie. Ja chciałbym zapytać. Przepraszam. Mogę, mogę
wejść w słowo na sekundę? Jasne, oczywiście. To widać
chociażby po tym, jak były, yy, relacje utrwalane w postaci
jakichś tam drzeworytów, na przykład ze średniowiecza, prawda?
Gdzie widziano w tym manifestacje jakieś boskie lub diabelskie,
ale nie kosmiczne, prawda? W naszym rozumieniu. Więc to po
prostu świadczy o tym, że jest to odbiciem tego, jak w
ogóle ludzie widzą rzeczywistość w danym epoce, prawda?
Jasne, ale ja już dlatego podkreśliłem, że
szczególnie interesuje mnie ta oficjalna historia
UFO. I tu też zmieniało, zmieniało
się... No właśnie, co się zmieniało? Zmieniało się podejście
do manipulacji. Bo ta manipulacja, yy, w, odnośnie zjawiska UFO, właściwie była
obecna przez cały czas. Zmieniały się tylko, tylko
sposoby tej manipulacji. Chciałbym zapytać, dlaczego-... Jak pan sądzi,
dlaczego prawda o zjawisku UFO, jeśli w ogóle jest znana, ale w ogóle o UFO,
jest przedmiotem manipulacji? Dlaczego to się tak odbywa, a
nie inaczej? Znaczy nie wiem, co pan rozumie przez
manipulację, ale, ale dobrze- To, że już i to, to już
doprecyzuję, bo myślę, że myślę, że dobrze będzie doprecyzować.
To znaczy, że podaje się do wierzenia społeczeństwu wszystko praktycznie. Gotowi
są, tak zwana oficjalna nauka, gotowa jest nam
zaserwować wszystko. To się zmienia z czasem, ale dosłownie
wszystko, byleby tylko nie powiedzieć, że to jest
jakieś zjawisko, którego nie ogarniamy, które być
może sięga gdzieś dalej, poza Ziemię, które może jest
związane z przybyszami i tak dalej, i tak dalej.
Tak, ja bym tego nie nazywał. Oczywiście to jest
faktem. Tylko tyle, że nie wiem, czy nazwa manipulacja
jest tutaj najlepsza. To jest po prostu yy odzwiercied-, odzwierciedleniem
psychologicznych ram percepcji
rzeczywistości. Percepcja rzeczywistości przez ludzi
bardzo się zmieniała w, na przestrzeni dziejów, prawda? Yy, w epoce nie wiem,
w jakimś tam epoce kamiennej, przykładowo, prawda? Ludzie
widzieli rzeczywistość i zjawiska naturalne krańcowo
odmiennie od tego, jak widzą dzisiaj, a w przyszłości będą
widzieć też inaczej, niż widzą dzisiaj. To nie jest tak, że
my osiągnęliśmy szczyty, prawda? I więc za każdym razem, gdy, gdy
stykamy się z czymś wykraczającym poza normalną rzeczywistość codzienną, to
na jaw wychodzi prawda o tym, jakie
możliwości percepcji człowiek ma, prawda? I na jakim poziomie
rozwoju naprawdę jest. I po prostu ludzie nie są w stanie pojąć
inteligencji, która znacznie wyprzedzałaby ziemską. W
zasadzie trudno znaleźć w ogóle w yy literaturze, na przykład
fantastyczno-naukowej, wizje sensowne tego, jak może wyglądać
cywilizacja, powiedzmy, za milion lat. Czegoś takiego nie ma. Więc ludzie, tak
jak w czasach historii, tak jak w starożytności na
przykład, ludzie widzieli bogów jako
odbicie siebie samych, prawda? Panteony bogów
były pełne intryg, takich najzupełniej ziemskich. To tak samo dzisiaj. Tak jak
powiedziałem, no, ludzie, jak się stykają z UFO, to zwracają
uwagę na to, jakimi kolorami miga, jak szybko
leci, prawda? Natomiast głębszych tematów typu:
dlaczego ono tu jest w ogóle? No, to raczej nie
jest to rozważane, dlatego, że wymagałoby w
zasadzie spojrzenia na nasz świat czy na naszą kulturę z
zewnątrz, żeby tego rodzaju rzeczy zobaczyć. To jest
niemożliwe. Poza tym niemożliwe psychologicznie.
Poza tym ludzie tego nie chcą, dlatego, że każde takie
wyjście poza ich program, jaki oni odgrywają,
powiedzmy, no, powiedzmy sobie szczerze, tak to wygląda, jest,
że tak powiem, bolesne, dlatego że to burzy pewne
wyobrażenia i ludzie tego nie chcą. I z tego
wynika ta manipulacja. To znaczy, tak jak powiedziałem, to, w
jaki sposób nauka to widzi, a w zasadzie nie widzi czy
nie chce widzieć, zdradza bardzo czytelnie
ograniczenia, jakimi to zjawisko się rządzi. W zasadzie
najciekawszą rzeczą w całym tym zjawisku UFO jest właśnie ukazanie
psychologicznych ograniczeń percepcji, jakie ma
człowiek. I to jest, i to tym rządzi. I to wychodzi pod
postacią tego, co pan nazwał manipulacją. To są, to jest
prawda o człowieku tak naprawdę, którą jakby w takim tym zwierciadle niezwykłym
widzimy. Ja bym chciał zapytać jednak o tę smutniejszą prawdę o
człowieku. Bo pytając o manipulację, miałem też na myśli
tych, którzy świadomie wprowadzają ludzi w błąd co do zjawiska
UFO. Ja myślę, że to wynika ze strachu przede wszystkim,
jak często w tego rodzaju sytuacjach. To znaczy są
tacy, którzy wiedzą. Oni nie wszystko
wiedzą i nie wszystko z tego rozumieją. I właśnie dlatego
boją się tego. I wydaje im się, że ograniczanie, powiedzmy, przepływu
informacji, no, ma tutaj
jakieś, niesie ze sobą jakieś tam korzyści. Tak naprawdę
nie niesie żadnych korzyści. Jest to po prostu ich instynkt
samozachowawczy, który w tym widać. Ale
ja myślę, że to nie ma żadnego sensu, dlatego że yy to jest
próba opanowania, panowania
nad czymś przez dziecko, które, które nie do końca rozumie,
prawda? To zjawisko znacznie ich prze-, że tak powiem, przewyższa i
nie ma znaczenia to, czy ktoś się takimi dziecięcymi zabawami zajmuje
tutaj, dlatego że ono i tak będzie robiło to, co będzie
robiło. No, nie wiem, czy
jasno powiedziałem, ale, ale w każdym razie wydaje mi się,
że tutaj wychodzą na świat jakieś takie atawistyczne, dosyć
pierwotne zachowania ludzi po prostu, którzy tak jak w czasach
prehistorycznych, jak się stykali z czymś, co wykraczało poza
ich schematy, bardzo wąskie, prawda? To zaczynali się
zachowywać irracjonalnie albo zaczynali prawda,
tańczyć w kółko wokół tego. I to jest. Ja traktuję to
mniej więcej w takiej kategorii. Mhm. Przypominamy tym słuchaczom, którzy do nas
dołączyli, że naszym gościem jest dzisiaj Igor
Witkowski, autor kilkudziesięciu książek, w
tym bestsellerowej serii Instrukcje Przebudzenia,
które można nabyć w księgarni Nieznanego Świata www.nieznany.pl.
Oczywiście potem wszystkie odniesienia do, do książek pana Igora znajdziecie w
podpisach.... tutaj w opisie audycji. Natomiast ja
bym tutaj się chciał odnieść do, mm, do
tych psychologicznych barier, które są nałożone
na, na ludzkość. One są nałożone przez, znaczy one chyba
no tak, samo z siebie się one są nałożone przez religię, przez edukację. Yy, i
pytanie, czy, czy ta ilość, ta liczba ludzi, yy, którzy mają
świadomość istnienia obcych, którzy przetrwaliby jakoś ten szok związany z
kontaktem, ma w ogóle jakieś znaczenie?
I kolejne też pytanie, już od razu drugie, yy, co się zmieni w
naszej świadomości jako, jako gatunku, jeżeli
astronomowie kiedyś odbiorą to, to przysłowiowe kosmiczne cześć? Bo wielu
astronomów podkreśla właśnie to, że pierwszym, yy, pierwszym sygnałem, yy, o
istnieniu obcych, na jaki możemy natrafić, będzie to właśnie
sygnał odebrany przez, przez, przez radioastronomów. No, nie trzeba tutaj być
specjalistą, żeby do takiego wniosku dojść, patrząc na to, jak
te postępy na polu astronomicznym są jednak powolne. I chyba, mm,
jeżeli odsunie się na bok tą hipotezę, która mówi, że
obcy już tu są, to ta druga, w miarę
taka akceptowalna przez naukę, mówi właśnie, że no,
najszybciej to dowiemy się od nich, jeżeli kiedyś
zachowywali się tak jak my, czyli jeżeli, jeżeli wysłali
w kosmos jakiś sygnał. Ale ja się tutaj rozgadałem. Oddaję panu głos.
Yy, no, ilość ludzi, która otwiera się na taką, yy, rzeczywistość, prawda,
że, yy, nie jesteśmy sami we wszechświecie, no, ma znaczenie.
Yy, i, ale tu trzeba sobie zadać jakby pytanie, jakie
znaczenie ma w ogóle uświadamianie sobie, uświadomienie sobie
ewentualnie kontaktu czy dowiedzenie się o kontakcie, powiedzmy,
czy o tym, że, że konkretne inteligencje pozaziemią są. Ja myślę, że, yy,
to znaczy to jest temat na jakby dłuższe spekulacje, ale tak skrótowo rzecz
ujmując, to wydaje mi się, że miałoby to znaczenie głównie o tyle,
że, mm, ujawniłoby... No, znaczy nie, inaczej może powiem.
Wyobraźmy sobie taką sytuację. Za kilka lat, za pięć
lat na przykład, czy za sześć, czy dziesięć, wszystko
jedno. Jeden z tych nowych gigantycznych teleskopów
zdolnych do badania obcych planet, yy,
stwierdza z dużym prawdopodobieństwem, a już
jesteśmy bardzo blisko tego, że jest
planeta, gdzie prawdopodobnie istnieje życie,
powiedzmy. Dlatego, że, mm, to będzie, stwierdzenie
tego będzie możliwe i będzie można przebadać tysiące planet wkrótce pod tym
kątem. I wtedy, yy, zaczyna się, zaczynają się mnożyć artykuły, powiedzmy w
prasie, zaczyna się mówić o tym w telewizji, prawda? Że życie poza Ziemią
prawdopodobnie istnieje i, ee, od
tego momentu będzie wystarczyło poczekać troszkę czasu, aż
ludzie dojrzeją, przetrawią to, powiedzmy. I zacznie się
mówić o tym, że kosmos, w kosmosie życie jest.
Jeśli powiedzmy, dziesięć lat czy dwadzieścia, czy
pięćdziesiąt lat świetlnych od Ziemi prawdopodobnie
istnieje życie, to biorąc pod uwagę wielkość
świata czy naszej galaktyki nawet, prawda? I tu się
zacznie, yy, rozbudzanie wyobraźni, że tak
powiem. I w tym momencie ludzie zwrócą uwagę na to, że
właściwie to my wszyscy wiedzieliśmy już o tym, że, że, że
cywilizacje pozaziemskie są, dlatego że od czasów starożytnych, od epoki
kamiennej, na rysunkach naskalnych UFO było przedstawiane,
prawda? Więc to będzie kwestia przełamania tej bariery
psychologicznej. A co? A co z kolei będzie z tego
wynikało? To jest odrębne pytanie, prawda? Będzie
przede wszystkim wynikało to, ja myślę, podejrzewam,
z dużą dozą prawdopodobieństwa, że, yy, ludzie sobie uświadomią wtedy, yy, że
mają określone ograniczenia percepcyjne i że istnieje coś
takiego w ogóle jak ewolucja psychiczna. Jeśli oni od tysięcy
lat stykali się z obcymi cywilizacjami, a nie byli w stanie sobie tego
uświadomić, prawda? I z tego z
kolei, to znaczy łatwo sobie można wyobrazić na tej
podstawie, że po tym z kolei będzie refleksja na ten
temat, na czym w ogóle polega rozwój człowieka i że tutaj
tego rodzaju czynniki odgrywają w tym rozwoju jakąś rolę,
prawda? I to będą rzeczy, które wbrew pozorom będą
przebudowywać bardzo dużo, jeśli chodzi o rozwój
w ogóle człowieka, to znaczy uzmysłowienie sobie, yy, przez niego tej szerszej
rzeczywistości. I tak naprawdę można powiedzieć w sumie, że
będzie stanowiło to wszystko rewolucję. Ale tak jak
powiedziałem, będzie to proces dosyć skomplikowany.
Arku? Właśnie chciałem kontynuować tutaj,
yy, bo mieliśmy już kiedyś tak, że prezydent Clinton
wystąpił, yy, z taką informacją, że w kamieniu, meteorycie, który pochodzi
z Marsa, odnaleziono, yy, odnaleziono skamieniałe ślady życia.
Później oczywiście zaprzeczano temu. Co by właśnie było,
gdyby, jak pan przewiduje, co by było, gdyby wystąpił
teraz prezydent Stanów Zjednoczonych? No bo wszyscy się tego
spodziewamy, yy, na trawniku przed Białym Domem
ogłosił, że właśnie mamy kontakt z obcą cywilizacją. Jest ona,
jest on bezsprzeczny. Na razie nie potrafimy, yy,
przewidzieć, yy, w jakim celu oni się do
nas zbliżają. Jeżeli by się zbliżali, ee,
no i właśnie i co dalej? Jak by zachował się system, w
którym żyjemy? Jak by się zachowały religie? Ee, no
i w ogóle nasze, na ile by się zmieniło nasze życie,
takie zwykłe, codzienne?... na skutek takiej
informacji. Ja sobie akurat nie wyobrażam, żeby jakakolwiek
cywilizacja obca skontaktowała się z którymś z ziemskich
rządów. Dlatego, że oni yy uważają, że to jest, powiedzmy, relikt
przeszłości, który będzie musiał odejść niedługo. Yy, oni realizują
strategię przebudowy percepcji człowieka właśnie przez
pokazywanie takich rzeczy, o których powiedziałem. Dlatego,
że, no ale to już nie, nie będę w to wchodził. Natomiast
co by się zmieniło? Tak jak powiedziałem już
wcześniej, w odpowiedzi na wcześniejsze pytanie, że
yy zainicjowany zostałby ciąg
wydarzeń, który doprowadziłby do tego, że człowiek by zaczął
widzieć rzeczywistość szerzej i przede wszystkim
siebie by zaczął widzieć inaczej. Swoją historię, powiedzmy,
przyszłość. Byłoby to analogiczne do przejścia, powiedzmy, od średniowiecza do
renesansu. Tak, ale jakby
się, jakby się zachowały, jakby się zachowały religie?
No przecież religia, obojętnie, co o niej myślimy, w jakiś sposób jest
taką sygnaturą społeczeństw. Prezydenci Stanów Zjednoczonych przysięgają na
Biblię. W innych państwach najważniejszą książką jest Koran i tak dalej.
Jakby te państwa się zachowały, jakby społeczeństwo tych
państw zachowało się w obliczu tego, że występuje
obojętnie, no, może być to przewodniczący
Narodów Zjednoczonych z informacją, z taką właśnie
informacją, że jesteśmy pewni, że mamy sygnał od obcych i to obcy byli tutaj,
u nas od początku, od pradziejów
towarzyszyli nam. Tak jak, tak jak powiedziałem już,
to na pewno nie będzie wyglądało w ten sposób, że jakiś
prezydent amerykański czy inny wyjdzie z taką, z takim oświadczeniem. Dlatego że
oni po pierwsze nie, yy nie byliby skłonni do
wygłoszenia tego rodzaju oświadczenia, dlatego że mmm w ich
optyce ono im się kojarzy z ograniczeniem, z utratą
władzy. Oni się nie mogą przyznać do
słabości, do tego, że okłamywali społeczeństwo. Wydaje mi
się. A po drugie, no, jeśli chodzi o religię, to religie są systemem
najskuteczniej blokującym, ograniczającym percepcję człowieka. No bo
obowiązuje w nich taka zasada, powiedzmy, taka logika w
cudzysłowie logika, że prawdą jest to, co,
w co chcemy, co chcemy, żeby było prawdą, prawda? I to być może właśnie
widzimy. To znaczy ja
jestem tego pewien, ale powiedzmy, na użytek audycji, powiedzmy,
że być może. Yy widzimy załamywanie się, słabnięcie religii.
Ee religie są bliskie, yy no, powiedzmy, kolapsu. To znaczy mowa tu nie
tylko o chrześcijaństwie, dlatego że zauważmy, że na
przykład w Iranie wybuchły i trwają w dalszym ciągu rozruchy,
zamieszki antyislamskie, co jest rzeczą
nie, nie... Jeszcze niedawno byłoby rzeczą niewyobrażalną, prawda? I
być może jest to właśnie składnikiem, to znaczy słabnięcie tych, erozja, rozpad
religii od środka być może jest właśnie częścią strategii
przygotowywania ludzi do kontaktu. Dlatego że
z takimi ograniczeniami, powiedzmy, percepcyjnymi czy z
takimi łańcuchami ciągnącymi percepcję
człowieka w przeszłość, tak naprawdę jakąś archaiczną,
no to jakikolwiek kontakt nie miałby w
ogóle sensu, prawda, z takimi ludźmi, bo oni i tak
zobaczyliby to, co chcieliby zobaczyć.
Mhm. To znaczy skrótowo podsumowując moją odpowiedź,
być może właśnie dlatego religie się załamują. Tak, to dzisiaj,
dzisiaj miał miejsce taki symboliczny gest w czasie meczu Anglia-Iran. Coś, co
było chyba nie do pomyślenia nigdy, kiedy irańscy piłkarze, z tego, co pamiętam,
nie odśpiewali hymnu. I to miał być protest
przeciwko właśnie temu, jak rząd Republiki
Islamskiej traktuje kobiety. Yy no, myślę,
że, że parę lat temu to by było w ogóle nie do pomyślenia w takim kraju. Tak,
nikt by nie uwierzył, że tak jak, tak jak zresztą
powiedzmy, pięć lat temu, nikt by nie uwierzył, że Polska
będzie, yy polski Kościół
będzie przodował na świecie, jeśli chodzi o tempo utraty
wpływów, prawda? To nikt by nie uwierzył w coś
takiego. Tak, a z drugiej strony- Może zostawmy tematykę
religii. Z drugiej strony mamy, mamy przecież też Kościół
niemiecki, który idzie w zupełnie drugą stronę i jest tak,
jakby kilkadziesiąt lat,
jeżeli chodzi o mentalność, w przód i tam już podjęte są
pewne próby reform, na które papież Franciszek
odpowiada bardzo, bardzo dziwacznie, bo z jednej strony
przecież na nie się godzi, a ostatnio, ostatnio powiedział, że się jednak nie
godzi. To też jest w ogóle ciekawy, ciekawy papież i to,
jak on podchodzi do, do kwestii yy
życia pozaziemskiego, bo to nie jest, ta jego wypowiedź o
tym, że och, siłby kosmite, nie jest, nie jest
jedyną, pokazującą, w jaki sposób Watykan może się przygotowywać do tej
bomby, jaką będzie ogłoszenie życia
pozaziemskiego. To, to tak, taka, takie pytanie,
może szybkie: czy to będzie bomba dla Watykanu, czy może po prostu to odkrycie,
odkrycie, potwierdzenie istnienia obcych
inteligencji? Mhm.... Ja obawiam się, że w
momencie, kiedy, kiedy taka informacja zacznie być, no,
można powiedzieć, przez większość ludzi traktowana jako
wiarygodną, to wtedy już Kościoła dawno
nie będzie, powiedzmy. No, tak, takie, takie mam wrażenie. Mhm. My
mamy przeznaczoną jeszcze debatę w ogóle specjalną
na, na, na te problemy religia i, a
obcy. Dlatego, że to jest tak rozległy temat. Nagle się w
ogóle okazało, że, że prawdopodobnie ci obcy, jeżeli prze-przebijemy się
przez, przez te wszystkie oświadczenia Pentagonu czy NASA, no,
jest prawdopodobne, że oni istnieją, a religie, które miały
przecież upaść, bo taka była, taka była
jedna z wiodących hipotez, tak? Że jeżeli się okaże, że, że,
że obcy istnieją, to religie upadną. No, o tych obcych
cały czas się mówi, a religie jako tako, ale jednak, jednak ciągną. Ale to
inna kwestia. Marku, teraz twoja kolej. W wielu publikacjach,
w wielu wypowiedziach powołuje się pan na przekazy,
channelingi, czasami na proroctwa. Ja chciałbym zapytać, w
jaki sposób dla własnej potrzeby, dla potrzeby książek, które pan pisze,
weryfikuje pan te przekazy chociażby? Jak
odróżnić, jak odsiać ziarno od plew w tym
wypadku? Bo to jest jednak chyba trudno uchwytne. Tak, to jest... Trudno mi
odpowiedzieć na to pytanie w ogóle, dlatego że, ee, sprawa wygląda w ten
sposób, że, mm, podstawą jakby tutaj odniesienia czy weryfikacji, ee, jest
to, co ja wiem i jak ja sobie wyobrażam, jak ja rozumiem strategię,
yy, wyprowadzenia, ukazania ludzkości jej ograniczeń, które w tej
chwili osiągnęły już takie stadium bardzo niebezpieczne. Ee, i
pod tym kątem zwracam uwagę na, czasami po prostu przytaczam jakieś tam
fragmenty różnych przekazów, które to, że tak powiem,
potwierdzają. Ale to wynika z tego, co ja wiem na temat tego,
w jaki sposób ludzkość można zmienić i dlaczego ta
ludzkość mogła być zmieniona, może zostać
zmieniona. Tutaj generalnie opiera się, jakby, trudno odpowiedzieć na to
dwoma zdaniami, ale generalnie rzecz biorąc,
ja przyjmuję i mam podstawy, żeby to przyjmować, że w
kosmosie, a przynajmniej w naszym najbliższym
otoczeniu kosmicznym, obowiązuje pewna zasada wspierania rozwoju i
wyprowadzania, yy, słabiej rozwiniętych
cywilizacji z pewnych pułapek, tak jak nasza, yy,
tak jak ta, w której nasza się znalazła. Dlatego, że gdyby tego nie było, gdyby,
yy, kosmos nie był ukierunkowany na wspieranie życia, na wspieranie rozwoju,
to w ogóle by w nim nie było życia. Dlatego, że
przecież każda cywilizacja im bardziej się rozwija, tym
większe uzyskuje potencjalne możliwości niszczycielskie. I gdyby
takiego, takiej presji nie było, to, yy,
dawno życie by się po-powybijało we wszechświecie.
Więc na tej podstawie zakładam i jest to, można
powiedzieć, no, pewna wiara, że, yy, wszechświat rządzi się
troszkę innymi zasadami, prawda? To znaczy właśnie, że
wspiera. I, yy, w związku z tym, yy, ja widzę to, co się dzieje
na Ziemi i generalnie ziemską cywilizację, przez
pryzmat takiego planu jej rozwoju, powiedzmy.
I, i czasami powołuję się na różne przekazy,
które, yy, jakieś tam szczegóły do tego
dorzucają. I to tak mniej więcej wygląda. Ale to nie jest
pytanie, na które mogę odpowiedzieć w dwóch czy trzech
zdań. To jest złożony temat. Mhm. Yy, zapewne jeszcze
kiedyś powrócimy, bo tutaj dzisiaj nasza
audycja może nie będzie, albo a przynajmniej
pan Igor musi nas dzisiaj troszeczkę wcześniej opuścić z
różnych, z różnych względów. Także zostało nam tych pytań
niewiele, ale oczywiście zapisujemy wszystkie te,
które do nas napływają. Ja was oczywiście
wszystkich zachęcam do tego, aby sięgnąć po „Instrukcję przebudzenia" i tam
znajdziecie odpowiedzi na wiele, wiele pytań. Jeśli
mogę się włączyć. Mhm. „Instrukcje przebudzenia" były przygotowane
pod kątem takim, yy, pod kątem etapu, który w zasadzie już minął, takiego
przygotowawczego. Teraz jesteśmy, wchodzimy w, wkraczamy w
kluczową fazę przemian i jeśli chodzi w ogóle o to, co
się dzieje na Ziemi i takie rzeczy właśnie, jak uświadamianie
sobie naszych ograniczeń, kontakt i te
sprawy, no to ja bym tutaj jednak polecił książkę
„Przemiany na Ziemi jako Wrota do przyszłości", bo wydaje mi
się, że to jest moja najważniejsza książka. Jeśli
mogę. No, oczywiście. Tę książkę
również znajdziecie w księgarni Nieznanego Świata, jak
też tysiące innych. Także zachęcam, zachęcam. www.nieznany.pl. Ale jest- jeżeli
jesteśmy już przy nieznanym świecie, to ja bym chciał pana
zapytać o, mm, o felieton, bo, mm, w jednym z ostatnich pisze pan o ostatnich
miesiącach starego świata. Jak będzie wyglądał ten nowy
świat? Czy jest, yy, w nim miejsce naprawdę o
naszych stosunkach jako, jako homo sapiens z tak zwanymi kosmicznymi braćmi albo
właśnie tymi nadzorcami lub kosmicznymi pedagogami?... No
oczywiście, jeśli chodzi o samo, samą kwestię zobaczenia czy uświadomienia
sobie, powiedzmy, inteligencji pozaziemskiej, no to wydaje mi
się, że to już odpowiedziałem na to pytanie, mówiąc o tym,
jak to miałoby wyglądać, jak to będzie prawdopodobnie
według mnie wyglądać. Natomiast generalnie, to, jak ja to
opisuję i, i, i to, jak ja to opisałem w tym artykule, o którym pan wspomniał,
to jest, no, to się wpisuje w generalnie, ja przedstawiam, tak to opisuję
jako, jako przemiany dokonujące się w tej chwili na Ziemi.
No bo jednak już trudno chyba zanegować, że, że przemiany
zachodzą na Ziemi. Ja to opisuję przez pryzmat strategii, ee,
przeprowadzenia ludzkości na wyższy poziom. To znaczy, jeśli by
spojrzeć na ewolucję ludzkości w ogóle jako
taką, jako, jako całość, to tak naprawdę ona nie miała nigdy postaci takiej
prostej, wznoszącej się linii, tylko raczej to przypominało
schodki. To znaczy są okresy, kiedy się nic nie dzieje albo
okresy cofania się czy zastoju właśnie. I
natomiast od czasu, od czasu do czasu w historii
ludzkości był jakiś przełom, prawda? Takich
przełomów było wiele. Ja już nie będę ich tu wyliczał, powiedzmy i ja
z tego, co wiem, to znaczy nie, inaczej może
powiem. Jesteśmy moim zdaniem w tej chwili w
przededniu takiego przełomu. To znaczy to, co się
szykuje i to, o czym napisałem w tym artykule mówiącym o tym,
że jesteśmy w tej chwili w ostatniej fazie, powiedzmy, istnienia starego
świata, to miałem na myśli to, że...
Muszę krótko zarysować mniej więcej cały ten plan.
Dojdzie do pewnej zapaści, ogólnej zapaści
cywilizacyjnej, nie tylko czysto gospodarczej,
ale przede wszystkim społecznej. Ona będzie ludzi bardzo
zaskakiwać, dlatego że oni nie wiedzieli, że coś takiego było
w ogóle, że coś takiego się szykowało. I to zwróci
uwagę na ludzi. Ma uzmysłowić
im, że w ogóle nie rozumieli rozwoju człowieka do tej pory,
jeśli dopuścili do tego, żeby człowiek się tak cofnął, co
będzie widać właśnie, jak się cofnął i... Ma to doprowadzić do porzucenia
dawnych schematów blokujących rozwój człowieka, które dotyczą i wzorców,
powiedzmy, wychowawczych, edukacyjnych,
całej kultury tak naprawdę, która jest, która sprowadza
człowieka do poziomu takiego, że on nie jest w stanie w
tej chwili żadnego świadomego, powiedzmy, bodźca odebrać. Tak jak
zresztą to, co widzieliśmy, to, co widzimy w przypadku,
prawda, kontaktu z UFO, że obca cywilizacja może
od tysięcy lat ingerować na Ziemi na dużą
skalę, a ludzie i tak nie będą w stanie sobie tego
uświadomić. To jest dosyć wymownym przykładem, prawda, ograniczeń i to samo
ukazuje, powiedzmy, ukazują religie, czyli duchowość, powiedzmy,
ziemska, gdzie widać, że ta duchowość jest
oparta na jakimś mechanizmie kompletnie irracjonalnym i
jakakolwiek, jakiekolwiek zderzenie, powiedzmy, z rzeczywistością
ujawnia jej niereformowalność
i ona się zaczyna niszczyć od środka. No, to też nie
świadczy o tym, że powiedzmy, poziom rozwoju człowieka jest
wysoki, prawda? Jest coś takiego jak ewolucja psychiczna
ludzkości, coś, czego ludzkość w ogóle tego nie... Coś, czego
ludzkość w ogóle nie rozumie. W tej chwili nie, nie
przyjmuje do wiadomości i wydarzenia, jakie
będą się rozgrywać wkrótce, w najbliższych, powiedzmy,
miesiącach czy w2023 roku, moim zdaniem, mają to ukazać i mają być takim
zimnym prysznicem. Na razie ja to wszystko opisałem w książce,
tak jak powiedziałem, „Przemiany na Ziemi jako powrót do
przyszłości". I jak na razie ludzie piszą, powiedzmy na
przykład w komentarzach na Facebooku, że panie Igorze,
wszystko to, co pan napisał, jak do tej pory się sprawdza,
więc na razie wszystko idzie w tą stronę, którą
opisałem, powiedzmy, kilka lat temu, więc wygląda to na razie dosyć spójnie
i jest to w sumie przekazem. Ja wiem, że perspektywa załamywania się starego
porządku, powiedzmy, jest niepokojąca. Może być, prawda? Natomiast jest to tak
naprawdę perspektywą oświetlaną, dlatego że
gdyby ten kierunek nie został zatrzymany, który
ludzkość objęła, no to czekałaby ją ogólna tyrania, totalny zastój i
w sytuacji cofnięcia rozwoju psychicznego człowieka do jakichś tam
zamierzchłych etapów, gdy ma on
dziesiątki tysięcy głowic jądrowych do dyspozycji, no to
prawdopodobnie tak. W każdym razie tak ta
interwencja jest uzasadniana, że gdyby ten
kierunek nie został zatrzymany, to ludzkość by się po prostu
zabiła, by zginęła. Więc na tym to ma polegać. Z grubsza, tak w dużym skrócie.
Dziękujemy. Marku? Ja nawiążę do
poprzedniego pytania. Wspomniałem o tym, że nawiązuje
pan w wielu wypowiedziach i publikacjach do channelingu, przekazów, do
proroctw. Wśród relacji z różnego rodzaju spotkań z-... Obcymi
inteligencjami również, również jest mowa o tym, że nasza rzeczywistość
ulegnie, ulegnie zmianie, że, że, że nadchodzą, nadchodzą przemiany, zmiany na
Ziemi. Chciałbym zapytać, czy, czy któryś z tych przekazów, z
którymi się pan zetknął, któryś z tych
proroctw jakoś szczególnie utkwiło w panu w pamięci? I jeszcze jakie elementy w
owych przesłaniach, przekazach, na jakie
elementy zwraca pan, zwracał pan szczególną uwagę? Ja nieraz
cytuję różnego rodzaju przekazy, takie, o
których pan powiedział. Natomiast one nigdy nie są u mnie
podstawą opisu rzeczywistości. No, nie mogą być po prostu. Ja czasami dodaję yy
zmianki z tego rodzaju źródeł, dlatego że wydaje mi się, że one łatwiej
czasami trafiają do ludzi. Natomiast u mnie podstawą jakby
analizy rzeczywistości jest jednak, co jednak jakby, no,
można powiedzieć, suche fakty, to znaczy inne podejścia. Ale ja cytuję zwykle w
książkach dziesiątki poważnych źródeł, prawda? To są tylko
uzupełnienia. I tak jak powiedziałem, no, yy podaję, powołuję się na tego
rodzaju źródła, dlatego że one czasami ee w czytelny dla ludzi sposób
wyjaśniają, yy pomagają mi jakby uzmysłowić ludziom,
że są pewne problemy, które trzeba rozwiązać, że,
że, że występuje coś takiego jak, powiedzmy, ludzie mają pewne ograniczenia,
rozwój ludzkości, ewolucja ludzkości. I to nie jest w ogóle
rozumiane w tym świecie. Jeśli ja się powołuję na przekaz,
który prawda, pomaga mi uzmysłowić to
ludziom, no to, to wydaje mi się, że to nie jest nic
złego, prawda? Arku, teraz Twoja kolej. No
tak, z jednej strony mamy właśnie, tak jak pan
mówi, rozwój ludzkości, z jednej, z drugiej
strony niechęć do kontaktu tej obcej
cywilizacji z elitami. Być może dlatego, żeby
nie, nie wykorzystały tego w jakiś tam sposób. Z
drugiej strony mamy właśnie takie przekazy od osób, które, przekazy osób, które
miały kontakty takie, no, personalne, z obcą cywilizacją. Właśnie na
tematy, no, takie ogólne, ogólne, dotyczące planety, które, ale te
osoby nie mają żadnego wpływu na to.
Przynajmniej do tej pory nie miały, na to, co się dzieje. Jak połączyć
te, te sprzeczności w sumie? No bo
o wiele łatwiej jest, wydaje mi się, kierować ludzkość w rozwoju,
kontaktując się bardziej z elitami. Natomiast tutaj tego
nie ma. Owszem, poszerza się percepcja
ludzi, którzy widzą, spotykają się z jakimiś
właśnie, tak jak pan mówił, kolorowymi światełkami na
niebie. Oni też w jakiś sposób ewoluują, no, ale to nie ma
specjalnie takiego, no, nie widzimy tych zmian na ten moment.
Mówi pan, że zmiany nastąpią, no, w najbliższym
czasie. To się nie dzieje, to się nie dzieje na tej
płaszczyźnie w ogóle. To się, to się będzie działo. To, co
się dzieje w tej chwili, zresztą to już to, co już
widać, można powiedzieć, co się dzieje, dzieje
się poprzez wywo-- i będzie się działo poprzez
wywoływanie pewnych zmian społecznych, przemian
społecznych. Na razie na przykład to, co yy to, co jest, to jest pogłębiająca
się frustracja ludzi. Coraz bardziej widoczny, widoczny
zastój tego świata. Nie, niezdolność do stawienia czoła jakimkolwiek w zasadzie
wyzwaniom. Narastające
niezadowolenie ludzi. I to jest składnik, to są składniki
pewnego planu, prawda? Który ma czymś zaowocować.
Ale to nie, to nie będzie się działo na tej zasadzie, że
jakaś jedna osoba czy druga coś tutaj
zmieni, prawda? A już na pewno nie te elity
rządzące. To, to się dzieje poza nimi, w
zasadzie w sposób nieuzmysłowiany w ogóle, nieuświadamiany przez nich.
Mhm. Panowie, jeszcze jakieś szybkie pytanie? Może ktoś ma. Jak pan przewiduje,
jak się zachowają, zachowają nasze dzieci, czyli następne pokolenie? Przy,
jak to będzie w dalszym ciągu się rozwijało? No,
w którą stronę pójdziemy jako, jako ludzkość w, w tym, że
będziemy już wiedzieli, że nie jesteśmy jedyni, że życie jest normalną funkcją,
która normalną, normalną rzeczą, która funkcjonuje w
kosmosie. I my tak samo jak, jak na innych planetach, przy innych słońcach, tak
samo jesteśmy my kosmitami dla nich. Kiedy nastąpi ta właśnie, ta poszerzona
percepcja? Co się zmieni tak naprawdę u nas?
To się zmieni dosyć szybko. To znaczy, to jest kwestia
kilku, kilkunastu powiedzmy lat, kiedy będzie widać pewne rzeczy tutaj. Yy
dlatego, że w momencie wprowadzenia pewnych wzorców, nowych, powiedzmy, wzorców
ukierunkowanych na rozwój świadomości człowieka, na samodzielnego
myślenia, powiedzmy, czy myślenia krytycznego, to efekty tego
są zwykle stosunkowo szybko widoczne. I to
znaczy, no, w ciągu, powiedzmy, kilku, tak jak
powiedziałem, do kilkunastu lat one powinny być widoczne i ludzie wolni od tych
schematów yy-... przeszłości, oni będą widzieć rzeczywistość zupełnie
inaczej. Ja to mogę powiedzieć na, na po prostu na tej
podstawie, że yy prowadziłem takie zajęcia z dziećmi. Yy widziałem,
jakie zmiany w nich zachodzą i one były bardzo szybko zauważalne. Yy i
nałożenie się tego na szereg przemian społecznych
odnośnie kontaktu doprowadzi do tego, że w
momencie, kiedy do tego kontaktu już dojdzie, albo raczej
ludzie sobie uświadomią po prostu, że on,
ten kontakt zawsze był, bo to jest paradoks,
yy to ja mam wrażenie, że yy będzie to dla ludzi zwykłą, normalną, codzienną
informacją. Nie będzie to wywoływało już takiego podniecenia,
tak jak do tej pory wywoływało. To znaczy ludzie
zaczną, stopniowo będą się przyzwyczajali do tego i
będzie jakby przesączać się do nich pewne
przekonanie, jeśli można to tak określić, że
nie jesteśmy sami, nigdy nie byliśmy, prawda? Zapomną o tym, co ludzie do tej
pory myśleli o tym. I ja myślę, że w momencie, kiedy na przykład dojdzie do
jakiegoś lądowania jakichś statków kosmicznych na Ziemi, takiego
publicznego, to po prostu nie będzie to już wywoływało szczególnych emocji.
Tak. Yy, czasami nachodzi mnie taka refleksja, że nie jako, jako ludzkość
może nie bar, nie tak bardzo nas interesuje albo
przeraża sama wizja kontaktu, mm,
ale to, dlaczego yy ta druga strona, skoro jest
cały czas obecna, jest wycofana? Jest
wycofana albo też zachowuje się w taki sposób, że
yy, no, tak jakby, po prostu mówiąc
kolokwialnie, nie chciała mieć z nami, z nami kontaktu. Po
prostu dlatego, że rozmowa z ludzkością, jako
powiedzmy, na przykład jakimiś tam przedstawicielami rządów,
elit, nie miałaby żadnego sensu. Dlatego, że oni nie byliby
w stanie nawet zadać jakichś pytań sensownych. Po
prostu, nie, nie o to chodzi. Jeśli przyjmiemy hipotezę, powiedzmy, że
wszechświat rządzi się nadrzędnym prawem
rozwoju czy wspomagania rozwoju cywilizacji, prowadzenia ich od jakichś tam
korzeni, prawda, ku lepszej przyszłości, no to yy taka rozmowa z, powiedzmy,
prezydentem jednym czy drugim, czy kimkolwiek, czy jakimś
profesorem, niczemu by tutaj nie służyła. Po
prostu realizowany jest program przemian,
yy, który ze względu na to, że ludzkość ludzi bar, widzi
bardzo niewiele, dzieje się poza świadomością ludzkości,
bo ona nie byłaby w stanie sobie tego uświadomić. No ale,
no, to jest jedyna droga. Po prostu nie można, nie można,
nie pójdziemy do, do jakiegoś naukowca i nie powiemy mu
o tym, nie, nie porozmawiamy o nim, z nim, o
tym, jakie ograniczenia psychologiczne rządzą jego
rozumieniem cywilizacji pozaziemskich, które tutaj są od tysięcy
lat. Nie porozmawiamy po prostu. On nie będzie chciał
niczego przyjąć do wiadomości, no bo są tu, tutaj pewne
ograniczenia psychologiczne, prawda? To służy
jego ego, to służy jakiejś tam ideologii, nauki,
która tak naprawdę, no, dlatego że to, co
widzimy, to, to są pewne fundamenty ideologiczne tej percepcji,
prawda? Które taki człowiek w ogóle sobie nie, nie, nie
uzmysławia i nie jest skłonny w ogóle przyjąć, przyjąć
tego do wiadomości. W związku z tym nie da
się tutaj językiem racjonalnym niczego zdziałać.
Trzeba wywołać, wymusić pewne przemiany. Po prostu. I tak to się dzieje.
Dziękujemy, panie Igorze, za dzisiejszą
wizytę w debatach ufologicznych. Ona jest troszeczkę
krótsza z różnych względów, ale zapraszamy na
kolejne i wtedy podejmiemy też zupełnie inne
tematy. A dla wszystkich słuchaczy my jeszcze zostajemy na
antenie i spróbujemy na kilka pytań, które się
pojawiły, jakoś odpowiedzieć. Przypomnę tylko,
że książki pana Igora dostępne są na www.nieznany.pl w
księgarni Nieznanego Świata. Dziękujemy serdecznie i polecamy się na przyszłość.
Ja, ja również dziękuję i mam nadzieję, że do usłyszenia.
Rozłączam się w takim razie. Pozdrowienia. Tak, yy, tutaj
audycja wywołała yy szereg pytań różnego rodzaju i postanowiliśmy na niektóre z
nich od-odpowiedzieć, dlatego że pan Igor tutaj z
przyczyn yy różnych musiał dzisiaj niestety yy
troszeczkę wcześniej pójść. My mieliśmy bardzo dużo
pytań do niego, związanych z bardzo rozległą
tematyką, od tej historii alternatywnej po
starożytnych kosmitów. No i oczywiście tą, tą kwestię nazistowskiego UFO.
Ale panowie, my zostajemy na, na antenie.
Yy, na początek może takie małe ogłoszenia
duszpasterskie, do których powrócimy też na koniec.
Arku, szykujesz niedługo debatę ufologiczną na żywo. Tak, zostaliśmy zaproszeni
przez Miejski Ośrodek, Miejski Ośrodek,
Ośrodek Kultury w Reszlu do zorganizowania spotkania z Warmińsko-Mazurską Grupą
Ufologiczną. Ee, na tym spotkaniu będę ja i Boguś Zabielski.
Spróbujemy zaprezentować yy sposób naszego
działania, sposób naszego, naszych badań. Skąd się
wziął pomysł na, na, na właśnie zorganizowanie się w jakimś tam
gronie? Jakie, jakie badania przeprowadzamy,
no i jakie są efekty tego. Czyli na pewno o paru przypadkach yy z naszego
terenu. Tutaj Warmii, Mazur, Mazowsza troszeczkę, bo też tak
zahaczamy. Yy jakie najlepiej, takie najciekawsze przypadki, jakie,
jakie mamy? Yy na pewno nie będą to wszystkie.
No i to, co możemy zbadać, to badamy i w jaki sposób. Yy.... Spotkanie
odbędzie się 3 grudnia, tak jak
powiedziałem, w Reszlu, w Miejskim Ośrodku Kultury
o godzinie siedemnastej. Wstęp jest wolny. Oczywiście robimy to również
bezinteresownie. Zapraszamy wszystkich chętnych z okolic. Tutaj być może uda
nam się nagrać to nasze przedsięwzięcie i myślę, że tutaj Radio Paranormalium
w jakiejś formie, jeżeli będzie oczywiście, jeżeli będzie to
godne uwagi, że tak powiem, zaprezentuje czy, czy fragmenty, czy całość.
Także zapraszamy wszystkich 3 grudnia do Reszla. Oczywiście tych, którzy są w
stanie tam dotrzeć. Zapraszamy przede wszystkim lokalsów, ludzi z województwa
warmińsko-mazurskiego, naszych słuchaczy, aby
wpadli tam i przybyli z arkiem piona, jak to się mówi. Ale panowie, my
dzisiaj kontynuując temat, który zarysował pan Igor Witkowski, to
no, pociągnijmy tą myśl, o której powiedziałem przy tym ostatnim pytaniu.
Każda dziedzina, no, powiedzmy, naukowa i tak dalej,
ma takie swoje kamienie milowe. Medycyna, technika,
geografia. Uczymy się o tym wszystkim w
szkole i to się składa na tak zwaną historię nauki,
ewentualnie historię cywilizacji. Ale czy wy nie macie takiego wrażenia, że
jeżeli idzie o dyskusję o istnieniu obcych, to tak naprawdę
stoimy troszeczkę w miejscu? Czy nie jest tak, że,
że ten kościół to jednak się nie załamie, jeżeli
kosmici przylecą? Bo to jest firma, która działa dwa tysiące
lat i ona z nie takimi problemami sobie radziła. I tak naprawdę wydaje mi
się, że tym, co mnie osobiście tak najbardziej
interesuje i co mnie najbardziej też momentami przeraża, to nie jest już to,
czy ci kosmici istnieją, ale dlaczego od tak dawna nie chcą z nami
otwarcie dyskutować? Dlaczego pogrywają z nami? Bo jeżeli sobie
przeanalizujemy różnego rodzaju hipotezy, relacje, po prostu nawet jeżeli
przeczytamy o tych bliskich spotkaniach, to dojdziemy do
wniosku, że ta inteligencja, która stoi za tym zjawiskiem,
traktuje ludzi tak troszeczkę, no, nie jako równorzędnego
partnera do rozmowy, tak? Albo jako króliki, króliki
doświadczalne, albo jako, nie wiem, okazy
w jakimś planetarnym zoo. Ja ostatnio się spotkałem z
takim memem, na którym było napisane, na którym
był tam obrazek obcego i było napisane tak:
a co jeżeli UFO, jeżeli UFO, to po prostu
milionerzy z innych planet, tak? Którzy
przylatują na Ziemię sobie pooglądać te ludzkie małpy. Bo jeżeli chodzi o coś
takiego jak ogólnoludzka świadomość i kwestia UFO, to
wydaje mi się, i o tym tutaj pisze dużo naszych słuchaczy, że my tak naprawdę
mamy pewną hierarchię różnego rodzaju potrzeb. I w tej wielkiej dziejowej
zawierusze, także tej gospodarczej zawierusze, która się nam dzieje na naszych
oczach, może być tak, że ten problem
tego, czy my jesteśmy sami w kosmosie, czy też nie, on
będzie się wydawał mało, mało ważny w kontekście albo na tle takich
problemów, jak chociażby cena energii czy cena, cena
żywności. Marku, co, co, co? Jak się odniesiesz do tych moich przemyśleń?
Ja się po prostu zastanawiam, na ile owi obcy są od nas oddaleni w
czasie. Chodzi o rozwój. Jak daleko oddaleni są w rozwoju? Bo jeśli to jest,
powiedzmy, dwa, trzy, cztery stulecia różnicy. Nie
mówię, nie mówię o różnicy realnej,
czyli liczonej w latach, ale powiedzmy w stopniu
rozwoju. Jeżeli to jest taka różnica, no
to jeszcze moglibyśmy sobie pogadać, ale z
tego, co opisałeś, czyli z tego braku kontaktu,
jakiejś takiej obserwacji czy takiego niepalenia
się do kontaktu przez obcych, można wyciągnąć wniosek, że obcy są tak daleko od
nas, jeśli chodzi o rozwój, oddaleni, że po prostu nie ma z kim gadać.
Mówię tu o nas, o Ziemianach. No bo
wyobraźmy sobie często przywoływaną zresztą w różnego
rodzaju, w różnego rodzaju opracowaniach takim obrazem. No,
czy ktoś z państwa kiedyś rozmawiał z mrówkami? No, można
poobserwować mrowisko. Jak się jest w lesie, można się nawet w jakiś sposób
zatroskać o to, czy ono przetrwa, albo
może czy coś mu zagraża. Może by trzeba je ogrodzić? Może
trzeba by coś zrobić, żeby tym mrówkom się
krzywda nie stała, ale nie sądzę, żeby ktoś z
państwa wpadł na pomysł, żeby się z tymi mrówkami
kontaktować, próbować porozumieć. Kto wie, czy, czy
różnica po prostu nie sięga tak daleko, że jakakolwiek tu
cudzysłów „rozmowa” nie ma po prostu sensu. Możemy być traktowani
jako przedmiot troski, jako przedmiot jakiegoś takiego,
takiego spojrzenia: pomożemy wam.... ale nie jako partnerzy do rozmowy
i być może to jest źródło tego milczenia, tego, tego, że po prostu nie ma
odzewu. Tak mi się wydaje. To z kolei moje
przemyślenia. Mhm. No, to jest dziwne. Ogólnie,
jeżeli sobie przeanalizujemy te wszystkie przekazy od
obcych, no, chociażby tydzień temu rozmawialiśmy
o Pascagoula i tam wydawałoby się, że coś zupełnie, no, czysto
powiedzenia materialnego, tak? Przylatują astronauci z obcej
planety, którzy mają takie wyrostki w miejscu
uszu, nosa i tak dalej. I ich interesuje
to, żeby sobie po prostu zbadać człowieka. Yy, no to
coś, jak my byśmy się zachowali, tak? Znaczy jako ludzkość,
że jeżeli się wybieramy na inną planetę, to, nie wiem,
łapiemy sobie tam tamtejsze odpowiednik małpy czy
królika, żeby go sobie zbadać. No i tutaj przylatują, badają, łapią tych dwóch
gości nad Pascagoula. No i co? No, badają ich. Rzeczywiście,
poddają ich, yy, różnego rodzaju tam procedurom, ale
na koniec pojawia się jeszcze, yy, przekaz: „My tu
wrócimy, mm, bo tutaj wy sobie nie dacie
rady”. Jeżeli przeanalizujemy innego rodzaju bliskie
spotkania, to oczywiście znajdziemy wiele takich przykładów. No,
chociażby takim najciekawszym jest chyba to zdarzenie z Ruwa w
Zimbabwe, yy, kiedy te dzieci, które widziały spacerujące
po placu szkolnym istoty, usłyszały przekaz,
yy, bardzo podobnej treści, tak? Że tutaj się
coś złego na Ziemi dzieje. Mm, i wydaje mi
się, że te wszystkie nasze dywagacje, jak zwykle,
yy, bardzo szerokie i głębokie, należy, yy, należy tu postawić pewne
rozgraniczenie, bo my postrzegamy ten kontakt jako coś,
co znamy tak, no nawet z filmów, tak? Że
przylatują jacyś kosmici, którzy są i którzy się nami
opiekują. Jeżeli rzeczywiście tak jest, no to możemy
liczyć, że kiedyś ten kontakt się odbędzie, tak jak, jak,
jak właśnie mówimy, że oni przylecą, coś nam tutaj
powiedzą czy, czy nawet dadzą jakiś wymowny znak, że
są. Niektórzy sugerują nawet, że takim wymownym
znakiem, że oni tu są, to była ta cała fala UFO. W
ogóle cała epoka, yy, spotkań z UFO, która się zaczęła w
roku 1947. Bo jak już mówiliśmy
wielokrotnie, wtedy, yy, ktoś, kto mieszka na Ziemi
razem z nami, a nie pochodzi stąd,
yy, zorientował się, że ludzie mają broń atomową i
mogą sobie zrobić przy tej pomocy krzywdę. No, ale jeżeli
jest też przecież mnóstwo innych teorii, nikt nie mówi, że
obcy to są kosmici. Nikt nie mówi, że w zjawisku UFO
mamy do czynienia tylko z gośćmi z innych planet.
Jeżeli się nagle okaże, że w tym wszystkim jest jeszcze
jakiś inny element, na przykład nie wiem, spotkania
międzywymiarowe czy jakieś paranormalne, to nam
się robi z tego taki potworny miszmasz, że wiele osób wybiera sobie, yy,
wiarę w tych gości z kosmosu. No bo to jest coś, czego
można się w miarę racjonalnie trzymać. A jeżeli dodamy te
wszystkie paranormalne wątki, które są moim zdaniem
solą zjawiska UFO i są najciekawszym elementem, no to
już nam się mózg robi po prostu rozczłonkowany.
Ale to taka, taka mała dywagacja. Arku, co ty, co ty
sądzisz na ten temat? Może po prostu takim najgorszym
ciosem dla naszej świadomości jest to, że oni się tak
potwornie do nas po prostu nie odzywają i traktują nas jak
te, te świnki morskie. No, ciężko im się dziwić, bo gdyby, gdyby się
pojawili, znaczy, gdy się pojawiali w ten sposób,
powiedzmy, yy, pięćset lat temu, no to całe towarzystwo padało na kolana i, i
no, modliło się do nich. Jeszcze sto lat temu, yy, całe
towarzystwo robiło, mm, jakąś tam... przybiegało tak jak tam mieliśmy w
tych, ee, objawieniach fatimskich. Ee, i też,
yy, no, patrzyło się na cud słońca i zostało to, yy, mianowane cudem słońca.
Postacie wszystkie, które by występowały, były
brane jako, no, posłannicy z nieba i tak dalej, ale no, nie-
nikt nie starał się wytłumaczyć tego czy przekazać tego, yy, w takiej
formie, jakiej to było, tylko przez pryzmat własnej wiary,
własnej religii. I no, ciężko się
dziwić, że no, w tej chwili, no, też nie chcą,
dlatego że z kolei w tej chwili, jak się pokazują,
to najczęściej czeka na nich jakiś inny
samolot, rakieta albo coś takiego, które chce ich
zniszczyć. Do tego jeszcze, jeżeli potrafią odczytać sygnał, yy,
radiowy, no to wszystkie filmy o, o obcych to są na tej zasadzie:
zniszczmy je, zniszczmy ich, zanim oni zniszczą nas. Więc ciężko,
yy... A nie muszą rozumieć, że to jest kultura i to jest
film jakiś tam taki, który został,
ee, wymyślony, bo u nich po prostu tego może nie być.
Mogą być bardziej pragmatyczni i na tego typu, yy, rzeczy nie wydawać, yy,
energii, że tak powiem, w tej czy innej formie. Yy, więc no, ciężko się dziwić,
że, że, że nie chcą jakichś tam generalnie wielkich kontaktów. Robią
to, yy, małymi kroczkami, które wydają się
bez sensu. No bo w sumie informacja, mm, dla jakichś małych dzieci,
dziesięcioletnich w Ruwa, gdzieś tam czy, czy
w jakimkolwiek innym miejscu, ee, o tym, że, no właśnie, ludzkość idzie w złą
stronę. Te dzieci nie mają żadnego, yy, żadnego, no, że tak
powiem, wpływu na, na ukierunkowanie,
ee, przebiegu rozwoju ludzkości. Zresztą trzeba by było
zdefiniować, co ten rozwój tak naprawdę ma oznaczać. Czy to ma być rozwój, ee,
techniczny?... czy to ma być rozwój jakiś właśnie bardziej duchowy tylko? Mhm.
Ale z drugiej strony zobacz- Niech dokończę.
Zawsze w jakim, przy takim spotkaniu świadek odbiera to
jako, yy, przekaz bardzo ważny dla ludzkości i ten, to spotkanie jego nabiera
wtedy, yy, całkiem innego sensu. Chociaż
prawdopodobnie dochodzi tylko, chodzi tylko o to,
żeby tego, tego Ziemianina przebadać, yy,
a tylko zostawia się mu we wspomnieniach coś
takiego, że jest to bardzo znaczący proces.
Mhm. Może tak być, ale z drugiej strony, no, co ci biedni kosmici czy, czy ci
ufonautci, yy, co im innego zostaje? No, może nie dysponują takimi zasadami,
żeby zatrzymać te wszystkie patologiczne procesy na Ziemi,
łącznie ze zmianą klimatu i, i tym, tymi wszystkimi, yy, zjawiskami, które, no,
powiedzmy, bardzo, bardzo wpływają na, na człowieka. Chodzi mi
o to, że dzisiaj mamy do czynienia z takim, yy, z
takimi modnymi różnego rodzaju, nie wiem, ruchami
czy, czy, czy też, no, nie wiem, zjawiskami jak
influencer, jak... I tak dalej, i tak
dalej. Czyli ktoś, kto mówi, jak ma być, tak? Bo nie ma
realnej, realnej siły, żeby coś zmienić. Jest mnóstwo ludzi, yy, także w
Polsce, którzy przede wszystkim mówią, jak ma być, jeżeli
chodzi na przykład o zmianę klimatu. Mamy różnego rodzaju
programy, które nas uczą, co robić, żeby było dobrze.
Natomiast, yy, jak to się realnie
przekłada na, na, na, na funkcjonowanie społeczeństwa
czy na poprawę sytuacji? No, nie wiemy, tak? To, że
wszyscy z nas będą segregować śmieci, to no
fajnie, że będą segregować. Natomiast pewnie tam w dwie
sekundy, mm, taka sama ilość śmieci spływa,
yy, gdzieś tam z Azji Południowo-Wschodniej do
oceanu i nikt się tym w ogóle nie, nie, nie przejmuje.
Chodzi mi o to, czy oni tutaj, pojawiając się,
ci wszyscy kosmici, nawet jeżeli robią to zupełnie
przypadkowo, nie dają nam takiego znaku: „mm, no, zróbta coś z tym, bo, bo
to tylko wy możecie. Nie, no, my wam, my was nie
zbawimy”. Na taki, na taki pomysł wpadłem. Ale też druga
rzecz mi się nasuwa. Yy, no, dajmy na to, że
przylatują tutaj jacyś obcy. Patrzą na
to wszystko, mówią: „O rany, jak oni tu żyją?
Trzeba coś z tym zrobić”. Yy, pierwsza rzecz,
która przychodzi do głowy, ale o tym będziemy chyba mówić
bardziej za tydzień w naszej kolejnej audycji.
Pierwsza rzecz, jaką by należało zrobić, to wprowadzić wśród
tych ludzi jakiś tam porządek moralny i prawny. No to
wymyślmy im religię. No i oni wtedy
jakoś będą się trochę bali. No i może zaczną
jakoś cywilizowanie żyć. I jeżeli spojrzymy na to pod tym kątem, to, yy,
zobaczymy, że ludzkość w ogóle nie rządzi się czymś
takim jak racjonalność. Ten racjonalny rozwój nie istnieje
dlatego, że na nasz rozwój wpływają dziesiątki różnego rodzaju kwestii. Znaczy
w ogóle nasz rozwój to jest też
wielkie kłamstwo, bo wydaje mi się, że my często
mówimy o sobie: „O, my, ludzie, my, homo sapiens” i tak
dalej, ale tak naprawdę to mówimy, tylko jeżeli się chcemy
tym pochwalić. Jeżeli mówimy o czymś brzydkim, to, to
nie wypada. I ten temat podjęli badacze z projektu SETI. Yy, i zaczęli się
zastanawiać, no, co się stanie, jeżeli ci obcy się do nas
odezwą? Bo pamiętacie, że przecież w kosmos poleciały różnego
rodzaju płytki z nagraniami z Ziemi, z nagraniami
dźwięków, języków, odgłosów ptaków, muzyki i tak
dalej, zdjęć. Ale chyba nikt tam nie wpadł na to, żeby
wysłać zdjęcie głodnego dziecka z Afryki czy tam
obozów koncentracyjnych, niemieckich i tak dalej, i tak
dalej. Mm, i pojawiło się pytanie, no,
wśród tych badaczy SETI, bo oni często się zajmują takimi kwestiami, bardzo,
yy, powiedziałbym, jakby to powiedzieć, zróżnicowanymi. To znaczy, oni cały
czas czekają na sygnał od obcych, ale ponieważ nie mogą się
doczekać, to wymyślają sobie różne rzeczy. No i
zaczęli się zastanawiać, jak się tym obcym przedstawić, co
zrobić? No, powiedzieć im prawdę o naszej
przyszłości, czy przekazać im tą prawdę
wyidealizowaną. I my chyba cały czas wierzymy w tą
wyidealizowaną prawdę. Ale się rozgadałem. Ale panowie, pan Igor
powiedział tutaj, że, yy, to jest... całkiem daje do myślenia, bo my w naszych
programach zastanawiamy się od dawna, co się dzieje, że to
UFO się zmienia. Yy, mieliśmy przecież rzeczywiście te całe fale, kiedy latające
spodki krążyły, pojawiały się, manifestowały się na
różne sposoby, yy, często pod nosem
wojska. No ale to się wszystko powoli kończy. Coraz mniej mamy tych zdarzeń. I
tydzień temu w audycji zapytaliśmy Filipa
Mantla, yy, dlaczego tak się dzieje? I jego
wnioski były podobne. No, coś, coś rzeczywiście się, coś
rzeczywiście się dzieje. To UFO manifestuje się w inny
sposób. Ale tutaj Igor Witkowski nam powiedział, że, że to przejście,
yy, może mieć zupełnie inny charakter, że tak
naprawdę te wielkie manifestacje obiektów
latających się skończyły, bo to wszystko,
mm, ta inteligencja, która kieruje tym, tym fenomenem, zeszła
na zupełnie inny poziom. Tak? To jest taki tak,
jakby nowy poziom marketingu. Oni się już nie
pojawiają na billboardach. Oni teraz przechodzą do
klienta, yy, i pojawiają się, kontaktują się z ludźmi, żeby od, ten, ten
proces, którym, którym kierują, ta... ten plan, jaki mają wobec Ziemi
realizować.... Innymi słowy, personalne
kontakty zamiast wielkich manifestacji. Marku,
jak do tej koncepcji podchodzisz? Czy to, yy, brzmi według ciebie jakoś
chwytliwie? Trudno mi tak naprawdę zająć stanowisko, bo wydaje mi się, że te
indywidualne kontakty, no, nie znam oczywiście statystyk,
ale nie wydaje mi się, żeby one jakoś tak nasiliły się w
takim stopniu, że można by mówić o przemianie
jakościowej. Może ilościowo rzeczywiście
tam to przyrasta albo nie przyrasta. Nie śledzę tego, nie
wiem. Natomiast zastanawiam się, czy strategia, zostańmy już przy tym języku,
czy strategia marketingowa, która została przyjęta, ona ma szansę na
powodzenie, przynajmniej przy tym natężeniu, jakie, jakie jest prezentowane
obecnie. Bo jednak takie manifestacje, które obserwują osoby, sporo tych osób,
takie manifestacje, które gdzieś tam są
zanotowane na różnego rodzaju nośnikach, no, one mają
szansę dotrzeć, no, do wielu osób. W
przypadku indywidualnych kontaktów skazani jesteśmy na relacje o tych, o tychże
kontaktach. Ja nie wiem, czy to jakoś specjalnie buduje, buduje
wiarygodność. Raczej pozostawia sceptyków sceptykami. Chyba, chyba,
że to jest dopiero taki, taka, taki zwiad, takie badania,
badania, yy, które mają przybliżyć, takie fokusy robione, które
później mają przejść w masowe, indywidualne kontakty. I że
powiedzmy, w tej chwili mamy właśnie badania, jak tu się z
ludźmi kontaktować indywidualnie, a później
nastąpi jakaś faza masowego kontaktu. No, nie będziemy się mogli opędzić od
kontaktów. Trochę żartuję, ale no, gdyby to tak miało wyglądać, no powiedzmy,
to, to by mnie przekonywało. Natomiast, jeśli by
to miało dalej trwać z takim natężeniem, to ja nie
jestem przekonany, że dobrze odczytujemy.
Raczej bym to tak, tak potraktował, że dobrze odczytujemy
intencje, że dobrze w ogóle to odczytujemy. Mnie,
mówiąc szczerze, coraz bardziej podoba się
ta, to porównanie obserwatora mrowiska, które dzisiaj przytoczyłem. Bo
uświadommy sobie, że cały czas robimy takie, takie
założenie, że ktoś robi coś w naszym interesie, bo nas na przykład lubi
albo chciałby z nami pogadać, albo w ogóle stanowimy jakąś taką atrakcję, która
z czasem oczywiście, bo jeszcze nie, ale z czasem będzie
nie tylko atrakcją, ale będzie partnerem. No więc
uświadommy sobie, że jeżeli jakaś, jakaś inteligencja wyprzedza nas w
rozwoju, wyprzedza nas w ogóle o na przykład
milion lat, to my sobie z nią nie pogadamy, bo
nie będziemy mieli o czym pogadać. Oni natomiast mogą potraktować nas życzliwie,
mogą dobrze nam życzyć i chcieć, żebyśmy nie popełniali jakichś
kardynalnych błędów, które popełnić możemy. Ale
to jeszcze wcale nie oznacza, że ten kontakt ma mieć charakter taki, no, że
staniemy się dobrymi kumplami. To, że oni do nas
mówią, że coś nam źle idzie albo że coś powinniśmy zrobić inaczej, to są
raczej takie dobre rady. No, tu
analogia z mrowiskiem się nie sprawdza, no bo my do tych
mrówek możemy mówić różne rzeczy. One i tak nas nie
posłuchają. My możemy próbować te mrówki, mm, no ja wiem, próbować na przykład
nauczyć je żyć w takich
małych domeczkach, które im zbudujemy, żeby sobie już nie żyły
w tym mrowisku, tylko w tych domeczkach. Pytanie, czy te
mrówki nas posłuchają? Czy one, nie
zdając sobie sprawy, że może życie w tych domeczkach byłoby
fajniejsze, no, one jednak zostaną przy tej starej, przy tym
starej, przy tym starym sposobie życia, w tej kupce igliwia i z
podziemiami. I to im tak naprawdę pasuje. I
ciągnąć, ciągnąc tę analogię dalej, to może to mówienie do nas w różnego rodzaju
kontaktach, no, też jest trochę tak
skazane na coś takiego, że my oczywiście powiemy: „Tak, tak,
no macie rację, ale i tak zrobimy po swojemu”. Nie potrafimy dzisiaj
odpowiedzieć na pytanie, jak bardzo wyprzedzają nas
obcy. A myślę, że to jest rzecz kluczowa. Jeśli oni nas
traktują naprawdę jak mrówki, to nie pogadamy i nie ma co w ogóle liczyć na
to, że w ogóle będzie pięknie. W sensie takim, że staniemy
się kosmicznymi braćmi. Może być pięknie, bo oni
rzeczywiście mogą nam jakoś to życie zorganizować tak,
jak my byśmy od razu na to nie wpadli.
Natomiast, tak jak powiedziałem, jeśli to wyprzedzenie
jest nieduże, kilkusetletnie, mówię o fazie
rozwoju, cały czas podkreślam to, a nie o
rzeczywistym upływie czasu, to jeśli to, to
wyprzedzenie jest niewielkie, no to możemy sobie pogadać. I
ja bym tak na to patrzył. Mhm. Jest taki serial oparty o dzieło Artura C.
Clarka „Koniec dzieciństwa" i tam jest to pokazane w
sposób bardzo, powiedziałbym, obrazowy. To, jak my
sobie wyobrażamy w ogóle kontakt z obcymi. Ja bym tutaj zwrócił uwagę na dwie
rzeczy. W tym naszym powszechnym, takim powszechnie
akceptowanych wyobrażeniach-... pobrzmiewają pewne historyczne, yy, historyczne
echa. My chcemy widzieć w przybyszach z kosmosu, yy, no takich
pedagogów, którzy pozwolą nam, yy, uniknąć wszystkich błędów,
którzy nas zbawią, ee, którzy nam przywiozą lek na raka i tak dalej, i tak
dalej. Oni będą odpowiednikiem takich dobrych
kolonizatorów, tak? Którzy się pojawią
i spojrzą na to wszystko, wszystko uporządkują
i może pozwolą, yy, pozwolą lepiej żyć. Yy, stąd już bardzo blisko do
religii. Stąd bardzo blisko do czczenia tych istot i do założenia jakiegoś UFO
kultu. Natomiast tak jak powiedziałeś, to, to jest kwestia,
którą możemy rozpatrzeć nawet z dzisiejszego punktu widzenia,
mm, naszej cywilizacji. Nawet wyobraźmy sobie, że
jest, jest cywilizacja, która nas wyprzedza nawet o sto lat. I ten postęp ich
naukowy doprowadził do, do stworzenia nie tylko myślących maszyn, ale też do
ogromnego udoskonalenia, powiedzmy, czegoś takiego jak modele komputerowe. Oni
po prostu przybywając za naszą, na naszą planetę, mogą w oparciu o dostępne im
dane stworzyć model, z którego wynika, że te istoty na
przykład są skazane na, na zagładę. Już ich nic nie uratuje, bo, mm, tutaj
z naszych prognoz to wszystko wynika. Yy, tutaj leży pies
pogrzebany, mm, ale mimo wszystko, mm, przychodzą nam takie przypadki
jak chociażby Taruva, jak, jak inne zdarzenia. I
rzeczywiście, no, dziwnym trafem ludzkość, świat odbiera taką wiadomość, że coś
się zbliża, coś się dzieje. Yy, oni rzeczywiście skądś wydają się
to wiedzieć. Może rzeczywiście mają takie, takie, takie,
mm, modele komputerowe, które im pozwalają przewidzieć nas, nasz niestety, yy,
upadek. Dlatego, że w ciągu naprawdę
krótkiego czasu sytuacja na Ziemi stała się nie do
za, nie do pozazdroszczenia. Ale ja się znowu rozgadałem.
Arku, oddaję Ci głos. Mm, czy ta hipoteza mówiąca, że obcy przeszli z
otwartych manifestacji do działania takiego
osobistego, yy, jakoś cię, jakoś cię przekonuje? No, to działanie osobiste
zawsze było. No, jeżeli popatrzymy na, na Biblię, były
tam wybrane osoby, które miały kontakt. Inne nie. Musiały
zostać gdzieś tam z boku. Yy, więc takie osobiste kontakty to, to
jest rzecz raczej, raczej normalna. Yy, tu raczej ja
się odniósł do tego, że jesteśmy zarażeni swego rodzaju antropoce-
antropocentryzmem. Yy, stawiamy siebie za wzór, yy, istnienia cywilizacji. To
znaczy, yy, wszystko musi być takie, jak u nas. Jeżeli
nawet stworzyliśmy, mm, ktoś tam napisał, yy, scenariusz Gwiezdnych
Wojen, to tam też w odległych galaktykach musi być król, królowa,
księżniczka, jakiś zły człowiek.
Znaczy, no, człowiek albo jakaś tam inna postać, która
strzela, zabija i tak dalej. To jest takie
bardzo, bardzo ziemskie, no bo my wszędzie
widzimy nas samych, a to niekoniecznie tak musi
być. Rozwój cywilizacji rozumiemy jako, no, w sumie jako, ee,
rozwój technologii, ee, u osób, które, których spodziewamy się, że będą jak
jogini. Ee, mimo wszystko będą zachowywać standardy cywilizacji, to znaczy
grandy naukowe. I ci naukowcy będą tu mieliby przylatywać, badać
nas, uczyć nas i coś tam jeszcze, ee, nam przekazywać, żebyśmy byli tacy sami
jak oni. Ee, no to tak troszeczkę jest taką trochę naiwnością według
mnie. Yy, cywilizacja wcale nie musi się opierać na, na kastach, yy,
na nauczaniu czegoś tam. Ee, i może być, mm, no, nie wiem, no, pełna
anarchii kosmicznej. To wcale nie musi być tak, że ktoś nas ma na siłę za uszy
wyciągać, ee, z dołka, w którym jesteśmy tylko
dlatego, że jesteśmy. Ee, zrobiliśmy tak, że jest nas w tej chwili osiem
miliardów. Od dłuższego czasu słyszymy, że Ziemia jest przepraszam, że
Ziemia jest przeludniona i nie starczy nam, ee,
surowców naturalnych na dalszy rozwój. Rozwój to znaczy co? Dalsze budowanie
samochodów? Yy, nie wiadomo czego. No tak, troszeczkę dziwnie to brzmi.
Jednocześnie tam, gdzie, gdzie możemy się na ten rozwój, yy, który w jakiś
sposób zabezpieczy, ee, ludzkość, to znaczy ekspansję
w kosmos, są wydawane marne pieniądze w
stosunku do tego, co jest wydawane na rozrywkę,
na filmy, na, na, na jakieś tam jeszcze inne
telewizory, które w zasadzie niczemu nie służą, chociaż mogłyby służyć, yy,
rozwojowi, ale służą w zasadzie do tego tylko, żeby
sobie-... ee, posiedzieć, yy, z ręką, yy, na piwie, na butelce od
piwa i popatrzeć, jak dwudziestu dwóch ludzi
biega za, za, za, za piłką, którą kopie na, na
trawniku. Yy, więc jest to raczej takie, no, dziwny rozwój i,
i dziwny kierunek, w którym, którym podążamy i
chyba nikt nas, yy, tak naprawdę nie będzie z tego
tytułu w jakiś sposób ani żałował, ani pielęgnował za coś takiego. No,
ee, mimo wszystko bardzo skandalicznie za, yy, zachowujemy się, jeżeli chodzi o
istoty inne na naszej planecie, więc nie możemy za bardzo wymagać od innych
kosmitów, żeby byli jakoś tam bardziej,
yy, żeby nas lubili za to, że my jesteśmy.
No, bo tak naprawdę, ee, ludzkość sobą, no, niewiele reprezentuje. Stale
wojny. Cywilizacje wcale nie muszą być, yy,
trwać dłużej niż nasza. Tylko my mamy
jakąś taką tendencję do niszczenia, ee, tego,
co wcześniej odkryliśmy, yy, w imię jakichś tam, yy, modelu,
yy, pojęcia modelu rozwoju cywilizacji. Beton został zapomniany na
prawie dwa tysiące lat, więc, ee, tutaj, no tak, yy, człowiek to nie
brzmi dumnie. Niestety. Mhm. Może być też tak, że te
cywilizacje wysoko rozwinięte, jeżeli one istnieją,
są dość nieludzkie z naszego punktu widzenia.
Ba! Być może przyszłość naszej cywilizacji jest w ogóle
nieludzka i odstaje bardzo od tego, co jak my sobie ją
wyobrażamy. Przynajmniej przy takiej liczbie
ludzi, jaka jest obecnie na, na, na, na
Ziemi. Ale panowie, my tutaj cały czas mówimy o tych
obcych, którzy mają w jakiś sposób wpływać na, na, na
Ziemię. Marku, powiedziałeś, że bardziej, że coraz
bliżej ci do hipotezy zoo tak zwanej, która mówi, że ktoś
nas tam, ee, może obserwować i
obserwować, ale nie ingero-, ale nie ingeruje. Obserwuje, ale
nie ingeruje. No, ale my tutaj, mówiąc o tym, że w
ogóle jesteśmy poddawani, yy, że
jest, w ogóle jesteśmy w jakiejś interakcji z inną
inteligencją, no to musimy wyjść od tego, że ona coś o
nas wie, że ona musi mieć jakieś sposoby, yy, no,
badania nas, wyciągania wniosków. Musi mieć
jakiś materiał nawet do tych swoich bardzo zaawansowanych, yy, modeli
komputerowych, tak? I oni to robią. Yy, skąd,
yy, o nas tyle wiedzą? No przecież nie, nie chodzą, nie
pytają, nie robią ankiet jak CBOS i tak
dalej. Kiedyś opublikowaliśmy, znaczy w tym roku
opublikowaliśmy taką rozmowę z Robertem Leśniakiewiczem, znanym
ufologiem, który powiedział dość kontrowersyjną
hipotezę według mnie, że obcy za bardzo
to tak nie muszą już nas obserwować, bo wystarczy, że, że
wejdą sobie do internetu i tam mają tyle informacji o
ludziach, że, że w sumie już mogą się nie pokazywać, tak?
Że mogą nas badać z, z boku. Yy, ale no przecież
muszą mieć jakieś wtyki. Chyba to jest logiczne, co nie?
Że, że, że, że albo między nami
chodzą, albo posiadają między nami jakieś, jakieś
sondy. No bo przecież, yy, chodzi o to,
że jakoś muszą analizować to, co się na Ziemi
dzieje. Yy, my mamy do tego mnóstwo
narzędzi, my jako ludzkość. I tutaj znowu się,
ee, znowu się odwołuję do tego bardzo, yy,
pompatycznego hasła. Natomiast, no, my, my posiadamy
geologów, posiadamy różnego rodzaju analityków
i oni operują w oparciu o konkretne dane
naukowe. Natomiast obcy jakoś by mieli to wszystko, to
wszystko wiedzieć. Skąd? No, nie wydaje wam się to dziwne,
Marku? No, jakoś niespecjalnie mi się to wydaje dziwne, bo jeśli przyjmiemy,
przyjmiemy, że obcy obserwowali Ziemię od dawna, to oni wszelkie możliwe
badania - zostańmy przy geologii - no, chociażby
geologiczne zrobili sobie wcześniej. Mm, kiedy był czas, że nie sialiśmy
wokół Ziemi, aa, falami elektromagnetycznymi, radio, radio,
telewizja i tak dalej, yy, no to wtedy był czas na jakieś takie
badania terenowe, tak to określmy. Natomiast w tej
chwili czy to przywołany przez ciebie internet, czy też
po prostu śledzenie tego, tej sieczki, która
się pokazuje w telewizji, która się pokazuje
w różnego rodzaju rozgłośniach radiowych, śledzenie tego, mm, odpowiednie
analizowanie, a do tego, no, z naszego
punktu widzenia dzisiaj może służyć sztuczna inteligencja albo
coś, co tę rolę może pełnić. Nie wiem, co to jest u, u, u przedstawicieli obcej
cywilizacji. Coś, co jest w stanie w krótkim czasie analizować to, co napływa z
Ziemi. Właściwie daje naszą ludzką cywilizację takim obserwatorom na talerzu.
Yy, właściwie, mm, to jest tak, że znowu do tego
internetu nawiązując: cała ludzka wiedza jest właśnie w
internecie. Problem dla nas, ludzi, polega na tym, że spora część
przedstawicieli ludzkiej cywilizacji nie wie,
jak z tej wiedzy korzystać. No, mm,
cały czas się nam powtarza, że skończył się czas, kiedy
uczymy się pamięciowo. No bo po co nam to? Po co nam
to wiedzieć? No, wszystko jest w internecie. No tak, ale
żeby coś w internecie znaleźć, to musimy wiedzieć, czego
szukamy. Yy, jeśli, mm, nie mamy
jakiejś dziedziny wiedzy w głowie, to nie możemy o tym
myśleć. Nie możemy wymyślać nowych rzeczy, bo po
prostu nic o tym nie wiemy.... Ee, tak
wygląda sytuacja ludzkości w tej chwili. Bardzo wiele
osób mówi: "No, po co mi to wiedzieć? Przecież to jest
zupełnie niepotrzebne. Nie będę sobie swojej szanownej głowy
obciążał". No, w związku z tym refleksja na dany
temat się nigdy w życiu nie ma szansy pojawić. Albo
też pojawia się refleksja na poziomie,
mm, takim zaniedbywalnym. Już nie chcę, nie chcę
wyzywać tutaj w mikrofon, bo to są czasami,
mm, czasami, jak śledzę przemyślenia o różnego rodzaju gwiazd i gwiazdeczek na
temat, nie wiem, filozofii, fizyki,
jakichś takich ciekawych dziedzin, dziedzin, które nas otaczają, to, to są
przemyślenia. No i tu musiałbym jakoś
brzydko powiedzieć, to nie powiem. No, a w każdym razie one
nie są specjalnie lotne. Więc tak wygląda
sytuacja, yy, naszej cywilizacji. Z jednej
strony cała wiedza dostępna jest w sieci, ale nie potrafimy
z niej korzystać albo potrafią z tej wiedzy korzystać
nieliczni. Ci, którzy wiedzą, czego szukają.
No bo żeby... No dobra, już nie będę tego rozwijał.
Natomiast w przypadku obcych, którzy nas podglądają czy jakkolwiek to
określimy, być może ten problem w ogóle nie występuje. Wystarczy wrzucić to do
odpowiednich, mm, urządzeń analizujących. Tak to określmy, bo nie chcę
używać pojęcia sztuczna inteligencja, bo ono jest
nadużywane, przeze mnie również. Więc, no, przez
jakieś takie urządzenia, które, które mogą to zrobić i
nagle otrzymujemy wszelkiego rodzaju analizy na
różnych poziomach tego, jak wygląda ludzkość,
czym, co ją kręci, co ją nie kręci, co jest ważne, co
jest nieważne, co jest tendencją, a co jest, znaczy
wznoszącą, a co jest tendencją spadkową. I tak dalej,
i tak dalej, i tak dalej. Może się okazać, że w gruncie rzeczy wiedza na temat
ludzkości jest w zasięgu ręki. Tylko
paradoksalnie my, ludzie, z niej korzystać nie
potrafimy, a ktoś, kto nas obserwuje, już nie musi robić
badań terenowych. Wystarczy, że sobie gdzieś po prostu
podłączy się pod to wszystko i analizuje. Takie jest moje zdanie. Dysponując
jakimiś super, yy, super algorytmami
i super technologią, w sumie no, mogą robić
wszystko. Nie bez kozery ktoś kiedyś powiedział i to był
bardzo znany pisarz science fiction, że
technologia na wysokim poziomie to jest nieodróżnialna od magii. Yy, ale, bo my
tutaj mówimy o tym, no, jeżeli oni nas obserwują, jeżeli
śledzą nasz rozwój, także rozwój naszej
świadomości, no to muszą skądś te informacje
brać. Yy, tutaj się pojawiają oczywiście abdukcje, uprowadzenia przez
obcych, które mają taki ściśle raczej,
no, powiedziałbym, naukowy charakter. Oni coś tam badają.
No, przychodzi do głowy, że badają to,
jakie zmiany zachodzą w ludzkich organizmach. Gdybym był
takim przybyszem, to bym się na przykład przyjrzał temu, jakie, jakie
zmiany związane chociażby z, mm,
z oddziaływaniem różnego rodzaju chemikaliów na
organizm ludzki zachodzą. To bym badał. Yy, także wpływ, nie wiem,
smogu elektromagnetycznego i tak dalej, i tak dalej. Przecież
wiemy, że różnego rodzaju substancje, jakie, jakie spożywamy, z jakimi się
na co dzień, z jakimi na co dzień obcujemy, no, pozostawiają ślad
na ludzkich organizmach. Yy, i jest on w pewnym sensie, jest to w
pewnym sensie niewiadoma, tak? Bo jak to się, jak to
się, ee, jak to się odbije na przyszłych pokoleniach,
tak? Ale to inna sprawa. Ale Arku, yy, jeżeli mówimy cały czas o obcych, że
oni nas obserwują, że oni coś od nas chcą, ale się nie
mogą pojawić, to też przychodzi taki,
taki jednoznaczny wniosek, który pobrzmiewa w ufologii od
lat, że musi istnieć jakiś plan obcych wobec Ziemi. Ty wierzysz w ten plan?
Oczywiście, że nie. Ee, to dobrze, fajnie to sformułowaliście, że, że, że, no,
powinien być jakiś plan. Wszyscy oczekujemy, że jest jakiś plan, że jest to
działanie jakieś właśnie zamierzone i celowe, ale takie być nie musi.
Ee, albo budowa człowieka nie zmieniła się od dosyć długiego czasu. Ee, badając
komórki i, i nie potrzeba badać całego
organizmu, wystarczy przebadać komórkę. I tak
jak powiedzieliście tam wcześniej panowie, wystarczy dobry
algorytm i można przewidzieć praktycznie zachowanie,
znaczy zachowanie, funkcjonowanie tej, tej komórki. Natomiast jeżeli
chodzi o przewidywanie zachowania człowieka i
właśnie to psychiczne nastawienie, ee, w przypadku właśnie
spotkania z czymś nieznanym, jak się zachowamy, to są bardzo, bardzo
złożona sprawa i zależy od indywidualnego człowieka. EE, spotkałem się parę
razy z czymś takim, że osoby, które, no, były w pewien sposób bardzo
zrównoważone psychicznie i oceniające wszystko bardzo twardo, na co
miały dokumenty potwierdzające
możliwości na przykład tam kierowania autobusem czy
coś takiego. Ta osoba musi naprawdę być, ee, czy pilotem. W
momentach, niektórych momentach krytycznych dostaje jakieś tam, yy, zapaści i
apatii i nie odbiera żadnych bodźców.... ee,
zewnętrznych, więc, yy, to różne rzeczy się w
tym, yy, spotyka. Również w przypadku kontaktu wiele, wielu osób wydaje się, że
jeżeliby nadlecieli właśnie ci obcy
statkiem i po, to by im po prostu pomachali rękami, yy,
w jakiś sposób, yy, próbowali się z nimi
skontaktować. Problem jest zawsze taki, że w
momencie, kiedy ci obcy próbują się skontaktować, yy, osoby właśnie, z
którymi się kontaktują, doznają właśnie jakiejś takiej, no, mm, apatii albo
czegoś takiego, wręcz, yy, panicznego lęku. Więc tutaj też ciężko powiedzieć,
yy, co tak naprawdę jest przedmiotem badań. Czy
przedmiotem badań jest struktura komórkowa i budowa
organizmu, czy właśnie wpływ, yy, tak ukierunkowanych badań na
psychikę ludzką i zachowanie człowieka? To
jest bardziej ciekawe. Natomiast obcy wcale nie
muszą mieć, yy, jakiegoś, yy, takiego społecznego, mm, statusu
kastowego, jak to jest, ma miejsce u ludzi na Ziemi. Yy, mogą, yy, po prostu
być, yy, zjednoczeni jedną, yy, jedną myślą. Tak jak mniej więcej,
yy, grzybnie są, że, że podobno grzybnia, ee, w zasadzie zarządza
lasem, yy, więc i powodując różne wzrosty roślin i w
zależności od tego, czego potrzebuje. Yy, więc być
może, że na, na takiej bazie wyrosła cywilizacja,
wyrosły postacie, z którymi mamy do czynienia i nie
jesteśmy w stanie nawet ich zrozumieć, yy, ani ich potrzeb, ani ich warunków,
yy, ani, ani, ani czegokolwiek od nich. Więc taki kontakt też nie byłby dla nas
specjalnie, no, powiedzmy, atrakcyjny.
Yy, co by było atrakcyjne dla ludzi? No, pewnie
pozyskanie czegoś, żeby móc dalej skutecznie,
yy, zabijać. Już nie w ramach Ziemi, a w ramach, ee,
kosmosu. Inne istoty, które, których, o których
nawet nie mamy bladego pojęcia. Tak jak to robimy tam gdzieś w, yy,
głębi, yy, oceanów, spuszczając do nich co jakiś czas, yy, nasze odpady. Czy
to będą zwykłe plastiki, czy, czy, czy, czy jakieś tam
bardziej, yy, naładowane, yy, plutonem czy czymś innym. Odpady tego typu, ra-
radiacyjne. Także, no to, ee,
ludzkość nie zasługuje chyba jeszcze na kontakt. Jeszcze dosyć
długo nie będzie zasługiwało. Zresztą, jeżeli się
przyjrzymy, nasz rozwój jest naprawdę żenujący,
że tyle pieniędzy idzie tylko po to, żeby
jakiś gość jeździł Bentleyem, Sportem czy coś takiego. To jest... Za te
pieniądze i za takie możliwości można by było zrobić
naprawdę o wiele więcej fajnych rzeczy dla całej wspólnoty. Także no tak. No,
ja jestem dosyć sceptycznie nastawiony zarówno do, do,
do kontaktu, jak i do tego przeobrażenia, o którym mówił nasz dzisiejszy gość.
Dziękuję. Temat, yy, tak zwanej
agendy obcych czy planu obcych to jest, yy, coś,
co w ufologii się pojawiało zawsze i było bardzo
chwytliwe. Wiele książek, yy, zawiera w sobie to, to słowo „alien agenda”. Yy,
dlaczego? Dlatego, że zawsze staramy się wytłumaczyć jakoś, jakoś
te zjawiska, których nie rozumiemy, przez, przez,
yy, pewne koncepcje, które są nam bliskie.
Natomiast rzeczywiście, jeżeli spojrzymy na tą
ufologię pod pewnym kątem, jeżeli sobie
weźmiemy, yy, do serca tą uwagę, że to wszystko
może być zbiór różnego rodzaju zjawisk i tam się mogą
pojawiać i kosmici prawdziwi z obcych
planet, i jacyś podróżnicy w czasie, i jacyś
podróżnicy w ogóle międzywymiarowi, no to możemy sobie zawsze założyć, że
któraś z tych opcji, któraś z tych dróg
rozwoju ma szansę na rea- realizację. Ale tak
naprawdę jest to kompletny miszmasz. Yy, ale
powróćmy do, do, do tych, do tych obcych, którzy się
nami mają opiekować lub mają nam
pomóc. Tutaj jeden z naszych słuchaczy napisał: „Z kim oni
się mają skontaktować, skoro Ziemia nie ma globalnego
rządu?”. No fakt, ale Igor Witkowski zwrócił uwagę na, na inną kwestię.
No, że oni się z nami nie skontaktują, bo, bo przede wszystkim na tym kontakcie
to kto by skorzystał? No nikt, a jeżeli już,
to elity. I muszę wam powiedzieć, że od pewnego czasu, i znowu zahaczę o okręgi
SETI, czyli, yy, tych poszukiwaczy sygnałów, yy, od pozaziemskiej
inteligencji. Sygnałów i nie
tylko, tak? Bo teraz coraz częściej mówi się jednak o
poszukiwaniu tych technosygnatur w kosmosie, czyli
śladów, yy, działania obcych na wielką
skalę. Ale oni, ci wszyscy astronomowie, którzy się tym
zajmują, są coraz bardziej sceptyczni, jeżeli chodzi o,
yy, społeczność naukową, mm, z krajów
chociażby takich jak Chiny czy Rosja. Yy, dlatego
że o ile część tych zachodnich, yy, badaczy wymienia
się doświadczeniami i informacjami, to istnieje takie
przekonanie, że gdyby na przykład Chińczycy odebrali sygnał od
obcych, to oni tak niekoniecznie by się chcieli podzielić.
I nawet też nie jest to wykluczone, że ktoś taki sygnał
już kiedyś odebrał, może nawet do niego odpowiedział. Yy,... Czy
jest to niebezpieczne? Na pewno w jakimś sensie jest, gdyby
ktoś się tak zachował, ale
trzeba mieć na uwadze to, że taki sygnał, który leci do nas powiedzmy setki lat
świetlnych, to minie naprawdę wiele czasu, nim on dotrze do odbiorców i
ci odbiorcy zdecydują się cokolwiek z nim zrobić.
Nie będzie to chyba tak jak w filmie, jak się ten film
nazywał? Battleship. Tak, gdzie ktoś wysłał wiadomość
yy, w kosmos nieopacznie i ściągnął sobie
kosmiczną, kosmiczną inwazję na głowę. O tym
oczywiście środowiska związane z SETI też mówią. Natomiast
takie, takie pytanie, czy rzeczywiście obcy nie
kontaktują się z Ziemią, bo tak naprawdę nie wiedzą nawet, z
kim mówić. No z ONZ? A co to jest ten ONZ? Nawet to nie ma, nie
ma decydującej siły, nie jest
decydującą siłą polityczną. Z papieżem. No ale po co z
papieżem, jak przecież niedługo będzie więcej muzułmanów. Z, może z
prezydentem USA? No, ale chyba Chińczyków jest więcej. Czyli jeżeli jakaś
cywilizacja by się nad tym zastanawiała, to chyba by też
brała to pod uwagę. Marku, jak sądzisz? Ja
sądzę, że można by to pytanie nie tyle odwrócić, co zmienić pewne akcenty w tym
pytaniu. Bo może nie należy się zastanawiać, z kim oni się mają
kontaktować, bo przecież nie ma z kim. A może by warto pomyśleć w ten sposób,
że gdyby oni chcieli się z nami skontaktować, to już oni znaleźliby sobie
odpowiednich partnerów. Jakby ich nie było, to by sobie takich partnerów
zorganizowali w jakiś tam sposób. Natomiast w tym
kontekście warto by się zastanowić, czy oni w ogóle chcą się z nami
kontaktować. I wtedy problem, z kim, jakby schodzi na drugi plan, bo po prostu,
jeśli się nie ma zamiaru z kimś kontaktować,
jeśli... I teraz można snuć oczywiście dalsze pochodne teorie, bo można sobie
pomyśleć, że oni się nie chcą skontaktować z
tą ziemską cywilizacją, jaka w tej chwili
występuje. I tu nawiązanie do tego, co mówił nasz gość. Może najpierw trzeba tę
ludzką cywilizację w jakiś sposób przekształcić, nazwijmy to
taką inżynierią społeczną level hard, więc tak już naprawdę po całości
i dopiero wtedy będzie z kim rozmawiać. Może to w ogóle tak należałoby do
tego dojść, podejść, a nie myśleć, z kim
oni się powinni skontaktować teraz. Ja tylko
zwrócę uwagę, że wśród tych wszystkich opowieści, które
krążą, no, przecież jednak są prawdziwe bądź nie, to tego nie rozstrzygniemy
oczywiście. Opowieści o tym, że jednak z jakimiś
rządami jacyś przedstawiciele kiedyś gdzieś
się kontaktowali. Oczywiście najczęściej pada w tym, w kontekście tego rząd
Stanów Zjednoczonych i tam różne
czarne bądź też szare machlojki, które były, które
były przez ten rząd urządzane. No, wiadomo,
rząd USA to samo zło. No, to w związku
z tym musiał też i próbować obcych przekręcić, a w
każdym razie jakieś tam niecne, niecne miał
zamiary. No ale my nie jesteśmy w stanie w tej chwili
tego zweryfikować, więc możemy równie dobrze przyjąć, że
takiego kontaktu nie było. Mówię o oficjalnym
kontakcie. Nie było i jeszcze jakiś czas nie będzie,
bo po prostu to właściwie wynika, Piotrze, z twojego
pytania, bo nie ma z kim gadać. A jak nie ma, no to
nic na siłę, proszę państwa, nic na siłę.
Najpierw was zmienimy, czy tego będziecie
chcieli, czy nie, a później z wami pogadamy. I tu
się pojawia pewien problem, bo wymaga to założenia przez
nas, że obcy wiedzą, co robią, są mądrzejsi od nas i wszystko, co nam
wprowadzą, to będzie samo szczęście. Nie mamy prawa
tutaj się przeciwstawiać, nie mamy prawa myśleć po
swojemu i rządzić się po swojemu. Chociaż jak to wygląda,
to, to, to już dzisiaj mówiliśmy, że to nie jest fajna
cywilizacja, ale no, powiedzmy, w ramach wolności nie
mamy prawa się rządzić po swojemu, tylko oni nam powiedzą,
jak to mamy robić. Ja nie wiem, czy to jest najlepszy patent do tego, żeby,
żeby ludzkość to łyknęła, żeby to przyjęła. No więc może
inną metodą, może nie metodą narzucania, a metodą jednak pewnej ewolucji,
uświadamiania, uświadamiania nam powoli, że może jednak jesteśmy takimi
głupkami, może wioskowymi, może miejskimi.
To już nieważne, ale głupkami. I że może jednak na
pewne problemy naszego świata warto spojrzeć
inaczej, pod innym kątem. Bo to często
powtarzane, takie, taki zwrot, truizm, że postęp nie
polega na tym, żeby ciągle tworzyć nowe rzeczy,
tylko czasami na stare rzeczy spojrzeć pod innym
kątem. I wtedy nagle zobaczymy, że coś, że świat
wygląda inaczej. Może to jest zadanie
obcych i stąd ten brak kontaktu, brak jakiegoś takiego
bezpośredniego, oficjalnego kontaktu, bo w tej
chwili odbywa się ta faza i to być może
wpisuje się również w to, o czym mówił nasz gość dzisiejszy. Faza pewnego
przeprogramowania ludzkości, pokazania jej, że błądzi. I teraz ludzkość albo
to przyjmie, albo nie. W ogóle, jeśli, jeśli
to założenie jest prawdziwe, że błądzi.... Bo może my jesteśmy
najwspanialsi, najlepsi i w ogóle naj. No, można się kierować i takim
poglądem. Niekoniecznie polecam, ale można, jak ktoś bardzo lubi.
No i w zależności od tego, jaką
ścieżką podążymy, czy chcemy się zmieniać, czy w ogóle
dostrzeżemy, że można inaczej, że można rozwijać harmonijnie, że można,
yy, samemu siebie nie okradać i nie, nie, nie, jakby nie. Nie musi być tak,
że człowiek człowiekowi jest wilkiem. To stare powiedzenie
hobbesowskie, ale jednak jakby aktualne cały czas. Więc może czeka
nas rzeczywiście jakaś przemiana, ku której zdążamy,
której część z nas nie chce albo opiera się, bo nie wie,
na czym ona będzie polegała. I tak naprawdę nie, bo
nie. Nie wiem, nie potrafię tego rozstrzygnąć,
ale, ale może, może to tak wygląda po prostu. Dzięki. Yy, mówiłem
tutaj już, że ludzie opierają się na pewnych wzorcach myślenia
i wydaje mi się, że jeżeli się przyjrzymy na
przykład, yy, no nie wiem, filozofii starożytnej, ale także filozofii, yy,
hinduistycznej, powiedzmy, to tam wyróżnione
są, wyróżniony jest podział na ery, tak? Ery
ludzkości. Tam wiadomo, w filozofii antycznej mieliśmy tą erę żelazną,
spiżową, złotą i tak dalej. W hinduistycznej
mamy kali jugę i tak dalej, i tak dalej. To sobie
można przeanalizować, ale współczesny człowiek zaczyna myśleć
podobnie. My mamy wrażenie, że coś się kończy. Egzoterycy nazywają to
erą Wodnika, że wchodzimy w tą erę Wodnika. Astrologowie mają swoje
koncepcje. Tutaj osoby zajmujące się geopolityką mówią o zmianie
układu sił na, na, na arenie światowej.
Yy, każdy podskórnie odczuwa, że coś się zmienia, bo to
widzimy, że coś się zmienia. Na ziemi zawsze się coś zmienia. Natomiast, yy,
jeżeli popatrzymy na to już tak od, yy, tak
globalnie, tak? Chociaż dzisiaj mało kto
jest w stanie pozwolić sobie na takie, na
takie spojrzenia, no to ten wniosek jest
pesymistyczny raczej, ale to już tak dywagacje schodzą na, na
dalszy plan. Chodzi mi o to, że Marku, tutaj powiedziałeś
coś, coś ciekawego, na co, yy, zwolennicy pewnej szkoły
ufologicznej mają odpowiedź. Oni nawet twierdzą, że ta
zmiana na Ziemi to, to, to nie zachodzi tam poprzez
tresowanie ludzi, żeby myśleli w jakiś sposób. Jeżeli spojrzymy
na to, co mówi na przykład doktor David Jacobs, bo
on jest jednym z tych, z tych ludzi, którzy, którzy o
tym otwarcie piszą, no to on, opierając się o relacje ludzi,
którzy zostali rzekomo zabrani przez
kosmitów, yy, i wykorzystani do tworzenia nowej
rasy, no to dowiemy się, że ta rasa już jest stworzona i
jest nawet na Ziemi powoli, yy, wprowadzana, tak? Że, że prędzej czy później
pojawi się jakiś, jakaś mieszana rasa, która będzie
nie tyle lepsza i wytrzymalsza od ludzkości, ale też bardziej,
yy, bardziej obiecująca. To taka mała, mała dygresja. Arku, a jak ty
sądzisz, yy, jak ty sądzisz, czy ten, ten, yy, ta kwestia braku
rządu ogólnoświatowego jest jakąś przeszkodą dla potencjalnych obcych? Bo
wydaje się, że jest trochę racji w tym, co mówią zwolennicy projektu Cepir, że,
że no, potencjalnymi beneficjentami kontaktu mogłyby być tak naprawdę elity.
Zawsze są elity, że tak powiem. Tylko teraz
trzeba by było rozpatrzeć inną sytuację.
Gdyby chcieli zmienić tak naprawdę nas, ee,
poprzez propagowanie odpowiedniego wzorca, to czy nie byłoby prościej po prostu
wylądować na pustyni i po prostu założyć swoją kolonię? Ee,
prędzej czy później cały świat, cała
ludzkość by brała z tej kolonii przykład. Ee, i ta, ta zmiana zaszłaby od razu
niemalże. No, nie wiem, czego się
spodziewa nasz dzisiejszy gość. W jakiś sposób to pewnie będzie to, yy, sposób
całkiem i, yy, na innej, na innej
płaszczyźnie. To będzie bardziej duchowa przemiana, o
której wszyscy, której wszyscy się spodziewają, że taka
zajdzie ze względu na właśnie zmianę, wejście w Ziemię, w, w Erę Wodnika.
Ee, no nie wiem, nie jestem przekonany o tym. Ludzkość stale się
zmienia. Ee, jedyną pewną rzeczą są zmiany. Yy, i nikt
tak naprawdę, patrząc na człowieka ileś tam tysięcy lat
temu, który wychodził z Afryki, nigdy by nie, nie przypuszczał, że,
ee, taka, taka postać jak człowiek jest w stanie przetrwać na
północy, gdzie potrzebne jest ubranie, którego
ten nie miał, nie umiał wytwarzać. Yy, gdzie
są inne warunki, gdzie jest śnieg, gdzie można
zamarznąć. A jednak tu, właśnie na północy, ee, działa
i zawsze działała najprężniej, yy, cywilizacja. Jakiś tam rozwój był
cywilizacyjny, to znaczy cywilizacyjny pod kątem rozwoju
technologicznego. Ee, duchowo to już było różnie. No ale-... To warunki w
zasadzie nas stworzyły ta-takimi, jakimi jesteśmy. I tutaj,
czy przylot yy obcych yy zmieni
nas? No, pewnie z początku tak, ale później będzie
na pewno jakiś opór i dążenie do tego,
żeby, żeby nas jednak zostawili w spokoju, bo my tu
idziemy swoją własną ścieżką i to będzie raczej ból elit o
to, o utratę yy właśnie swoich stanowisk i swojego sposobu życia.
Yy, tylko czy, czy, czy ci obcy, domniemani obcy chcieliby to
zrobić? No, rozumiem, że, że chcieli mieć wpływ na to, jeśli
stosowaliśmy nagminnie wybuchy, yy rozszczepialiśmy jądro, wybuchy bomb
atomowych czy, czy wodorowych, bo być może one faktycznie jakieś w
świecie, we wszechświecie tworzą jakieś zagrożenie dla, dla innych
nacji. Ale gdy to się skończyło, no to w zasadzie też i spadło, spadła ilość,
ilość obserwacji tak naprawdę. No, być
może, że, że, że dojdzie do tego kontaktu. No, tylko właśnie z kim? I, i, no
ciężko jest powiedzieć. No, najlepiej by
było dla świata zachodniego, żeby to był trawnik przed Białym
Domem. Mimo wszystko. Być może, że, że pod lepszym, lepszą
lokalizacją by był Paryż, ale raczej wątpię.
No, jeżeli by było to, jeżeli by były to Chiny i, i przekułoby się to na
wzorzec w Europie, no to raczej wzorzec
zachowania i rządzenia w Europie, no to raczej
byśmy mieli do czynienia z krwawą wojną o wolność i tak dalej. No,
żaden scenariusz nie jest, nie jest dobry,
więc dla dobra ludzkości najlepiej, gdyby
się z nami nie kontaktowali w ten sposób albo w ogóle. Ee,
i po prostu pozwolili nam zakończyć żywot tej
cywilizacji w sposób możliwie bezbolez,
bezbolesny. No tak, niestety to wygląda na, na ten moment. Mhm.
Czasami, może nawet nie czasami, ale praktycznie każdy z nas zawsze, codziennie
mówi i odbiera świat na swój własny, indywidualny sposób. Ale on też jest
ukształtowany przez naszą kulturę i tam, gdzie żeśmy się
urodzili. I my cały czas, znaczy cały czas. W
dzisiejszym programie mówimy o tym, jak
ewentualnie, jakie ewentualnie zmiany dla
świadomości miałoby to odkrycie obcych czy tam wejście z nimi
w kontakt. Ee, ale czasami mi się zdaje, że patrząc na ogrom kultur na Ziemi,
yy, tego, w jaki sposób one postrzegają świat, tak? Ogrom
mentalności. No to my wcale nie musimy lecieć na inną
planetę, żeby zetknąć się z innym, inną
inteligencją. Znaczy może nie z inną inteligencją, ale to, to
poczucie zetknięcia yy z, z obcymi możemy sobie zafundować na Ziemi
poprzez tak zwany szok kulturowy. I może to jest powód, to ogromne
zróżnicowanie, ten, ten brak jednej instancji, która by reprezentowała całą
Ziemię. Jest to powód, który jakoś zatrzymuje albo zatrzymałby hipotetycznie
obcych przed, przed kontaktem z ludzkością. Ja to
mówię oczywiście tak, tak też z czystej perspektywy yy własnej, ziemskiej, bo
my tak naprawdę nie wiemy, co się stanie i nie mamy
pojęcia, jak jest. No, nie oszukujmy się, ale to może być
jedna z przyczyn. Kto wie? Panowie, dwa ostatnie pytania nam zostały,
które mi przyszły do głowy, które padły tutaj ze strony
słuchaczy. Bo oczywiście jesteśmy kształtowani przez edukację w dużym
stopniu. Yy i teraz takie pytanie, dość kontrowersyjne, kontrowersyjne i
może takie nawet dość osobiste. Czy
Wy podczas swojej edukacji, przecież każdy z
nas uczy się przez tych dobrych kilkanaście
lat. Czy zetknęliście się w ogóle w szkole z takim problemem jak yy
dyskusja o innych planetach, o obcych, o tym, jak to może wpłynąć na, na nasze
funkcjonowanie? Ja muszę powiedzieć, że ja się zetknąłem z
tym na studiach wśród jednego, u jednego z wykładowców. Ja muszę, muszę też się
przyznać, że yy tutaj Instytut Historii yy na uczelni
mojej to był, to było bardzo ezoteryczne środowisko,
muszę powiedzieć. Byli tam czytelnicy
Nieznanego Świata i do dzisiaj są. I można było z nimi
naprawdę porozmawiać o wielu ciekawych rzeczach. A skutkiem było to, że, że, że
napisałem swój, swoją magisterkę na temat Swedenborga, który jakoś tam z tymi
wyobrażeniami innych światów jest związany. Ale tam też pierwszy
i ostatni raz się w zasadzie zetknąłem na tej uczelni z
czymś takim, żeby ktoś w ogóle mówił o czymś takim, że no, przylot
obcych może coś zmienić. I w zasadzie to było tylko chyba
jedno zdanie, ale mimo wszystko pan, pan profesor je w
jakiś sposób zaakcentował i wygłosił. No, ale wcześniej tematy w ogóle
nieporuszane, nawet jeżeli chodzi o taki przedmiot jak
astrologia. Astro, astronomia. Przepraszam, nie astrologia.
Astronomia, bo przecież chyba było fizyka i astronomia....W
szkole? Tam to ograniczało się do nauczenia się listy
planet na, na, na pamięć i baj, baj.
Mm, czy, czy wy sądzicie, że w ogóle jest miejsce na
dyskusję taką, jakby tutaj dzisiaj prowadzimy gdzieś,
gdzieś w murach szkoły? Czy to by Marku było poczytane
za, yy, za, za jakąś herezję? Bo przecież, jak podkreślałeś wielokrotnie, no,
w Polsce ta sfera uznawana jest nie
tylko za science fiction, ale za coś, co w ogóle nie
powinno gościć wśród tak poważnych dziedzin, jak, jak chociażby te, te nauki
akademickie. No, ja powtórzę: poważni ludzie
takimi sprawami się nie za- nie zajmują.
Takie, taki przekaz otrzymywałem przez lata, bo ja byłem wariatem, który od,
od czasów podstawówki starał się nauczycielom, ale też swoim
rówieśnikom pokazać, że można o tym rozmawiać, że to, że to jest
ciekawe. Nie wiadomo, co z tego wynika i,
i jak można do tego podejść i czy w ogóle
to jest, o czym rozmawiać, ale spróbować można. Ja stykałem się nieustannie z
takim właśnie podejściem. Poważni ludzie na takie tematy nie
rozmawiają, bo to są bzdury i nie ma w ogóle o czym. Yy, z czasem przekonywałem
się, że im ludzie są starsi, tym są bardziej poważni. W tym
najgorszym znaczeniu tego słowa. To znaczy jeszcze wśród, yy, rówieśników
w podstawówce, no to oni oglądali różne
filmy, no i sobie lubili pofantazjować. No, później
już wiadomo, starszemu człowiekowi, już tam do
dwudziestki dobija, to w ogóle nie ma o czym rozmawiać.
I mniej więcej takie mam, takie mam refleksje, że
owszem, są wśród nas ludzie, którzy chętnie o tym porozmawiają, ale w dalszym
ciągu, yy, myślę, że spora część... Nie znam
żadnych badań. W związku z tym to jest czysta taka
abstrakcja, dywagacja zupełna, niepoparta niczym. Ale myślę, że spora część
naszego, ale nie tylko naszego społeczeństwa, na
takie tematy nie rozmawia, bo po prostu to poważni. Tak
jak powiedziałem, zacząłem tę wypowiedź. Poważni ludzie, a
przecież chcemy uchodzić za poważnych ludzi, nie rozmawiają na
takie tematy. No i moim zdaniem w dalszym ciągu to obowiązuje. To jest pewna
prawda. No, jeżeli będziecie mieli państwo, yy, okazję, kiedyś
zróbcie sobie eksperyment, taką prowokację. No, ja
lubię takie rzeczy robić. Nie wiem, jak państwo, bo to
wymaga pewnej, pewnej odwagi, ale pójdźcie na spotkanie
jakiegokolwiek polityka. Naprawdę, to nie ma żadnego
znaczenia, z jakiej on będzie partii, takiej,
śmakiej czy owakiej. I zadajcie pytanie
w jakiś tam luźny sposób związany, no, to może być
bardzo takie rzeczowe pytanie, związane z tymi
sprawami, o których my rozmawiamy. To po pierwsze wybuczy
was sala, po drugie, yy, ten potencjalny wasz rozmówca, tenże polityk będzie
zażenowany albo będzie udawał zażenowanego i mówi: „No, ale
przecież my tu jesteśmy w poważnym gronie i mówimy o
poważnych sprawach, o polityce, o takiej, śmakiej
czy owakiej polityce, a nie o jakichś tam...”. I tu
pada, zawsze pada to słowo: „latających talerzach. Nie będziemy rozmawiać”, bo
taki jest mniej więcej odbiór w dalszym ciągu. No,
mówię, jeżeli mi państwo nie wierzycie na słowo, to zróbcie
sobie taką prowokację. No, nie musicie iść do bardzo ważnego
polityka. Idźcie sobie do lokalnego polityka. Zróbcie to
samo. Chyba, że was zna. Prywatnie sobie możecie gdzieś w kąciku na ten temat
porozmawiać, a będzie was traktował może jak wariata, chyba że
akurat jest pasjonatem tego, tej tematyki, no to z
wami pogada. Ja niestety mam takie głębokie przekonanie, że w tej świadomości
ludzkiej, chociaż my często mówimy o tym, że coś się
zmienia, no, być może się zmienia, ale to chyba jeszcze nie
są jakościowe zmiany. W dalszym ciągu jest ta
bariera, która mówi, że, już zacząłem,
powtórzyłem to kilka razy, więc powtórzę na koniec:
poważni ludzie o takich rzeczach nie
rozmawiają. To dla mnie smutna konstatacja, ale tak, tak za często to
słyszę. Ja pamiętam, miałem taki krótki epizod, powiedziałbym, yy, edukacyjny
w szkole i byłem zaskoczony tym, jak, yy, w sumie dzieci i
młodzież, jak bardzo się tym interesują. Ee, nie tylko tam
chodziło o UFO, ale ogólnie te zjawiska z pogranicza. Oni
dużo na ten temat wiedzieli, mieli mnóstwo pytań. Yy, i dla nich to było coś
takiego zupełnie, zupełnie normalnego. Oczywiście z nikim nie
mogli o tym nigdy pogadać, bo tam, tak jak mówisz, było.
Erku, a co ty? Co ty tam nam tutaj dodasz na ten temat? No, u nas w moim
wykształceniu było podobnie, jak tu Marek mówi. Z tym, że to
było na zasadzie zarówno, czy to był język polski, czy
rosyjski. Było to z pogranicza fantastyki. Nikt poważny nad tym się nie
zastanawiał. Jakieś wzmianki były, z tego, co pamiętam, też i z fizyki, na,
właśnie, jeżeli chodziło o teorię względności i tak dalej. I to, dlaczego tutaj
nikt nie, nie może do nas przylecieć,
yy, ze względu na odległości. To znaczy, my nie możemy
polecieć nigdzie ze względu na odległości, czas i, i
zapotrzebowanie na energię. Także, no, czyli w sumie,
ee, niemożliwym jest, by coś takiego było. Natomiast moi
koledzy również czytali fantastykę,
podobnie jak i ja, też-... Pewnie chodzili na podobne filmy
do kina, które były, więc przy spotkaniu klasowym, tam
odbywającym się chyba w zeszłym roku bodajże, coś się spotkaliśmy ostatnio.
W rozmowie wyszło, że, że właśnie regresja hipnotyczna i, i tego typu kursy
pokończyłem. No bo oczywiście każdy musi się pochwalić
tym, co tam u niego zaszło ciekawego. Chyba nikt nie był zdziwiony i raczej
było to no, w sumie tak, jakby czekali na to, że, że akurat w tą stronę
jestem ukierunkowany ze względu na moje, że tak powiem, intencje i, i
zachowanie i zainteresowania. Także, no, w tym, w tym momencie. No, raczej
trzeba przyznać, że moja młodość przechodziła w czasie smuty,
że tak powiem, czyli stan wojenny jakieś jeszcze, ale
fantastyka była wówczas o wiele ciekawsza, niż, niż jest obecnie. Twórcy
są, mieli, nie wiem, może jakieś ukryte zdolności wychodziły wówczas,
że trzeba było kamuflować przekaz czy coś
takiego, ale wydaje mi się, że to było ciekawsze dużo. No i
pojawiły się pierwsze filmy takie, które, które warto
było obejrzeć i które są klasykami w tej chwili. No tak, ale to
wszystko na zasadzie bardziej fantastyki niż, niż jakichś tam
rzeczowych, rzeczowych rzeczy. Niestety nie dane mi było
porozmawiać z księdzem na ten temat w
mojej młodości z tego powodu, że raczej, raczej nie
uczęszczałem na tego typu zajęcia. Natomiast całkiem niedawno porozmawiałem
ze Świadkami Jehowy na ten temat.
No i doszliśmy do wniosku takiego, że każdy się będzie
trzymał przy swoim i raczej już mnie nie odwiedzą.
Niestety, nie dane mi będzie podyskutować na
temat paleoastronautyki właśnie z osobami, które powinny znać Biblię na
pamięć. No, niestety, chyba jednak nie zawsze znają. Tyle. Dziękuję. Tak, to
jest, to jest ciężka przeprawa. Tak,
ale ogólnie wydaje mi się, że no wiadomo, nie
mówię o tym, żeby, żeby w szkołach organizować lekcje na
temat UFO czy ten, ale ten temat powinien
się jakoś, jakoś pojawić, bo mówię, zainteresowanie jest
duże, a przecież to nie jest taka wyrwana jakoś, jakoś nie wiadomo skąd
kwestia. Istnienie życia we wszechświecie
inteligentnego jest czymś, o czym nauka mówi wprost.
Ba, nawet UFO już jest czymś, o czym nauka mówi
wprost. Ale ta blokada mimo wszystko
jest tak, jak Marek powiedział, że nie, nie, to nie są
sprawy. Nawet jeżeli mówi o tym Pentagon,
nawet jeżeli New York Times tam o tym pisał, nawet jeżeli
NASA to bada, to nie, my nie będziemy o tym gadać. Zresztą
ja z wieloma patologiami się tam spotkałem, nawet takim
wyrazem. Nie wiem, czy o tym kiedyś mówiłem,
ale było to, że kazali mi, to było na
praktykach, zrobić lekcję o religiach, bo to była historia. No i tam zrób
lekcję o religiach. To się trochę wiąże z kolejnym pytaniem,
ale o tym za chwilę. No i, no i
trzeba było omówić islam, hinduizm, nie pamiętam co jeszcze.
No i chyba judaizm. I to była jedna lekcja na trzy lata dla
po prostu gimnazjalnego rocznika, bo to jeszcze gimnazjum
istniało. No i pierwsze co, to ja im tam
zacząłem opowiadać, bo akurat się tym interesuję. Nie powiem,
że nie. I o tym miałem dużo do powiedzenia. No i jak im tam zacząłem opowiadać.
I teraz gdzieś tam tego samego dnia
wpada pan dyrektor. To, o czym mi tu opowiadasz? Jakieś
takie rzeczy. Oni o tym nie chcą słuchać. Oni słuchali o
tym z otwartymi ustami, bo im nigdy o tym nie opowiadał,
nie opowiadał, a ja nie mogłem o tym opowiedzieć wprost, bo oczywiście była
kuratela księżowska nad tym wszystkim.
Jak to, żeby ktoś mówił o jakimś Krysznie na tej
lekcji albo o jakiejś Śiwie? A już o Allachu to już nie
ma mowy. Ja się wtedy przekonałem, że ciężko jednym słowem z niektórymi
tematami. I jak mówię, nie chodzi mi o to, żeby
nauczyciel opowiadał UFO w szkole, bo nie ma na to czasu,
ale zawsze jakiś luźny temat może wpaść i
wtedy warto też zobaczyć, jak bardzo to oddziałuje
na, na, na młodych. Ale to już dygresja. Mówiąc o tych, o tym Śiwie
i, i Krysznie i tak dalej, tych wszystkich bogach. Takie podsumowujące pytanie
panowie, my tutaj dzisiaj cały czas rozmawiamy
o ludzkiej świadomości i wpływie, jaki może
mieć, nie wiem, potwierdzenie istnienia obiektów
UFO, potwierdzenie obcej inteligencji i jej obecności
na Ziemi, no ale przecież inne znaczenie to będzie miało dla
Polaka, inne znaczenie będzie miało
dla, powiedzmy, muzułmanina, inne znaczenie będzie
miało dla Zulusa, inne znaczenie będzie miało dla Aborygena. Każdy, chociaż
Aborygen to ponoć jest słowo, którego się nie powinno używać.
Każdy z nas wywodzi się z kultury, która warunkuje jego
postrzeganie świata. Inaczej do tematu kosmitów podejdzie
Chińczyk, inaczej podejdzie rzeczony rdzenni mieszkaniec
Australii.... Dlaczego? Dlatego, że w kulturach, wielu z nich,
szczególnie w tych kulturach rdzennych, yy, zachowało się, zachowały
się, zachowała się wiara w istoty inne niż ludzkie, które, no, czasami nas
odwiedzają. Niektórym łatwiej byłoby
więc przyjąć fakt istnienia obcej inteligencji, a nawet to, że
ona tu przyleciała. Wielokrotnie już mówiliśmy o tym,
że na przykład Kościół mógłby mieć problem z
zaakceptowaniem innej inteligencji, bo musiałby sobie ją
jakoś, yy, uporządkować, tak, w, w, w tych swoich
dogmatach. No i może by się tam zmieściła. Natomiast są
też inne obszary kulturowe, które by zareagowały na to
albo szokiem, albo w ogóle by nie zareagowały i powiedzieliby:
"O! Kosmici jacyś. Przecież nasi
przodkowie już mówili o tych istotach, tylko je inaczej
nazywali". Ja mam taki właśnie, mm, taką, taki mam problem, jeżeli chodzi o tą,
o to mówienie o ludzkiej świadomości, ludzkim
rozwoju. Dlatego, że Marku, mam takie wrażenie, że, yy, że my przede
wszystkim jesteśmy najpierw, yy,
reprezentantami naszej kultury, naszego narodu, a dopiero
gdzieś tam potem budzi się w nas ta świadomość
jako homo sapiens. To tak jak powiedział kiedyś chyba
Reagan, że my byśmy może dopiero w konfrontacji z, z obcymi
zorientowali się, że, że jednak nas łączy coś więcej, niż,
niż, yy... Albo, albo inaczej, że może dzieli nas mniej, niż, niż na co dzień,
na co dzień nam się to daje we znaki. Yy, nie masz takiego wrażenia? No owszem,
mam. Yy, i, i dlatego to pytanie, które w pewnym momencie się pojawiło: jak
odebrałyby, by to inne nacje, jakby odebrali to ludzie z różnych stron
świata? No właśnie, mm, na pewno inaczej, róż, w różny sposób. Inaczej by
sobie to tłumaczyły, yy, te ludy.
I w związku z tym ja nawet nie jestem przekonany, że pojawienie się obcych na
Ziemi, mm, byłoby tym samym dla poszczególnych, yy, dla poszczególnych
nacji. Yy, być może dla jednych były,
byłoby to jakieś objawienie, coś wspaniałego, a dla
kogoś, dla jakichś innych byłoby to
klęska. Byłoby to święta wojna, powód do świętej wojny na
przykład i tak dalej, i tak dalej. Yy, całkowicie się zgadzam z tym, że my, mm,
długo pewno jeszcze nie wyjdziemy, mm, jako ludzkość poza granice swoich
kultur, tych lokalnych. Yy, jest to ciężkie dla nas. No, nawet to, że w tej
chwili spora część ludzi w Polsce mówi o tym, że się czują Europejczykami,
to, to jest deklaratywne. O, bardzo
często, jak przychodzi co do czego, to jest bardzo
szybki zwrot i odwołanie się do tradycji, do swojej kultury. I to wśród
ludzi, którzy mówią na co dzień, że są
Europejczykami, wartości europejskie i tak dalej.
Jak przyjdzie co do czego, to okazuje się, że
ta kultura, w której, w którą wrośli, w której się
wychowali, nagle bierze górę i tylko nieliczni, jednostki są w
stanie się wyrwać z tego. Pytanie, które się
pojawia, czy to dobrze, czy źle? Bo taka pierwsza odpowiedź,
która się nasuwa w kontekście naszej rozmowy, to jest tak:
no tak, to dobrze, no, pewna, pewne
poczucie jedności z innymi ludźmi, z ludzkością
to byłoby to, co mogłoby być wskazane. O, być może tak, ale zaraz się
pojawia ktoś, kto mówi: "Nie, nie, nie, nie, ale powinniśmy
pielęgnować swoją kulturę", bo odcięcie się z kolei od
tej, od tej kultury, od korzeni, no, może też mieć
dramatyczny, dramatyczny wymiar, dramatyczne konsekwencje. Nie wiem, jak jest,
yy, ani nie jestem specjalistą w tej dziedzinie, ani, ani,
ani jakichś takich specjalnie głębokich przemyśleń nie mam. Wiem, że te dwa
stanowiska, one są bardzo popularne i właściwie z jednym, jestem jak ta
żaba trochę. I z jednym, i z drugim byłbym gotowy
polemizować, ale tak naprawdę nie wiedziałbym, po co
polemizuję i do czego tak naprawdę chcę prowadzić.
Więc się czuję też, mówiąc szczerze, w jakimś stopniu zagubiony. To tyle.
Dzięki. Dzięki. No, tak, nie bez przyczyny powiedziałem o tym, o tych Zulusach,
o Aborygenach, Chińczykach. Myślę, że każdy w swojej kulturze czy wierzeniach
ma coś, co ukierunkowałoby jego
myślenie na wypadek ewentualnego kontaktu. To nie musi być coś
związanego z kulturą. To może być religia. Zawsze
człowiek będzie się chwytał czegoś, co rozumie, co, co jest
mu, jest mu bliskie. To tak jak Arku wspomniałeś tutaj
jakiś czas temu o tej Fatimie, tak? Tam mogło się wydarzyć
coś zupełnie innego, a zostało zinterpretowane jako wydarzenie natury stricte
religijnej i do dzisiaj jest, yy, pamiętane. Do
dzisiaj pełni ważną rolę w Kościele katolickim tak naprawdę to wydarzenie
i, i na jego podstawie ukształto, ukształtowuje się świadomość wielu osób.
Yy, tutaj nie wiem, czy rok temu, ale na pewno grubych kilka
miesięcy temu zmarł Credo Mutwa, yy, szaman, skarbnica
wiedzy tradycyjnej. Yy, i on
przecież w tych swoich przekazach, yy, znaczy przekazach, w
tych swoich opowieściach mówił otwarcie o tym, że-... że w jego kulturze
zuluskiej znane jest coś takiego, jak
na przykład uprowadzenia przez obcych. Znane są obce
istoty, ale oni je po prostu inaczej nazywają. Tak samo,
kiedy się przyjrzymy aborygeńskim wizerunkom tak zwanych wondjinn albo
wondjinnów, no to my też możemy odnieść wrażenie, że oni
przedstawiają coś, co my znamy tu pod zupełnie inną nazwą. Yy i, i
oczywiście to jest pole do rozmaitych dywagacji,
że, że przecież ci obcy mogli się pojawiać w
przeszłości i być nazywani milionami yy nazw: od bóstw, po jakieś demony
ludowe, po też nawet jakieś tam postaci związane już, związane z legendami
miejskimi. Yy i tak to wygląda. Arku, yy czy
jak podchodzisz do tego mojego, do tej mojej koncepcji
mówiącej, że są na ziemi ludzie, są pewne kręgi kulturowe? A Marek musi już
uciekać. Będziemy, będziemy za chwilę kończyć.
To trzymaj się tam, Marku. Ja jeszcze chciałem
nadmienić, że od pewnego czasu yy prowadzimy dyskusje filmowe, które
rozpoczęliśmy, yy rozpoczęliśmy tutaj na antenie
Debat Ufologicznych, a kontynuujemy je w
Bibliotekarium i chciałbym tam wszystkich
zaprosić. Ja również zapraszam. Pozdrawiam
i żegnam się ze wszystkimi. Do następnego razu.
Dobranoc. Dobranoc! Arku, to jeszcze tak trzy
słowa na temat tych kultur, które mogą nie mieć problemu z
zaakceptowaniem obcych. Yy, jak, jak na to się
zapatrujesz? Mniej więcej tak, jak to już powiedziałeś, że każdy, każda osoba
ocenia inne zjawisko przez pryzmat
właśnie własnego wychowania, doświadczeń, kultury, w której
się urodził. I tutaj, no, ciężko cokolwiek dodać. No, po prostu tak
jest. Jeżeli jakaś cywilizacja spotkała się z czymś, co możemy w tej chwili
określić jako abdukcje, ewentualnie jako yy usuwanie części ciała ze
zwierząt czy, czy, czy, czy, czy z ludzi poprzez, przez istoty obce.
Pewnie narodziłby się wtedy właśnie jakiś tam kult szamanizmu, który by
był, wycinał po prostu z ludzi na rzecz
innych ludzi, na rzecz innych właśnie tych bogów, którzy by przylecieli.
Wycinałby serca, wątroby czy cokolwiek innego. Spuszczał krew yy dlatego, że po
prostu spotkali się z czymś takim, że ta wyższa kultura
to robiła. I zapewne przez pryzmat właśnie yy tej kultury,
takiej kultury to spojrzenie byłoby na tych
właśnie bogów troszeczkę inne. Byłoby
bardziej krwawe czy jakieś inne, ale to, to
jest to, o czym mówiłeś, że w ten sposób by byli, by były te zjawiska
postrzegane. Yy z tym, że no, prowadziłyby zapewne do jakichś tam rozwoju
miejscowego kultu, tego typu, właśnie
czasami krwawego, czasami bardziej uduchowionego.
Zależy od tego, z czym by się spotkali. No po prostu tak
jesteśmy ukształtowani i tak działamy, dlatego że no, to przynosi, przynosi,
przyniosło takie działanie społecznie
akceptowane, przynosiło sukces w postaci, no, kontynuacji
gatunku. To na tym cała rzecz polega. Dziękuję. Dzięki. I
tym akcentem kończymy dzisiejszą debatę, którą rozpoczęliśmy wywiadem z Igorem
Witkowskim. Yy, co jeszcze warto
powiedzieć? Zapraszamy wszystkich trzeciego grudnia do
Reszla, do Domu Kultury. Tam będziecie mogli
spotkać się z Arkiem Kocikiem i Bogusławem Zabielskim, yy wymienić
informacje, no i też posłuchać debaty ufologicznej na żywo. Kolejna rzecz.
Od jutra, czyli od dwudziestego drugiego
listopada, w sprzedaży jest grudniowy numer Nieznanego Świata.
Jak zwykle polecam, mnóstwo ciekawych rzeczy. Polecam
też yy zajrzeć sobie na stronę www.nieznany.pl, aby
jeżeli ktoś się zainteresował książkami Igora Witkowskiego, to
tam je znajdzie. Yy no cóż, dodam jeszcze, że z Markiem Żelkowskim od
pewnego czasu prowadzimy takie dyskusje
filmowe, yy o których przed chwilą mówiłem. Także yy, jeżeli ktoś chce nas
posłuchać, to zapraszam w piątek. Zawsze w piątek jest yy premiera w
Bibliotekarium. No a za tydzień, za tydzień prawdopodobnie
zajmiemy się tematem księgi gigantów. Czyli będzie krótka podróż do yy, do
starożytności i odcinek poświęcony paleastronautyce. Także zachęcam wszystkich
do udziału w kolejnej audycji za tydzień o godzinie dwudziestej.
Chciałbym też dodać, że o ile
dzisiaj mieliśmy chyba siódmy albo ósmy odcinek debat w tym
sezonie, to planujemy zrobić jeszcze
dwa. To nie jest tak, że debaty się kończą.
Nie kończą się. Natomiast chcemy dać czas yy słuchaczom na, na zapoznanie się z
tematem, który, z zawartością tutaj, którą nagraliśmy. To
są długie, długie audycje. Czasem niektórzy piszą nam, że przesłuchują je mm na
raty. Także po dziesięciu odcinkach prawdopodobnie i to będzie gdzieś w
okolicach chyba świąt, zrobimy sobie pauzę....
Yy, ale debaty nie znikną, powrócą w
drugiej serii i tam zajmiemy się tematami, które były
markowane, takie jak na przykład Ranczo
Skinwalker'a. Przyjrzymy się kilku nowym hipotezom,
takim jak, yy, kotły na Syberii, takim jak Bigfoot i UFO, takim jak, yy,
co tam jeszcze mieliśmy? Już nie pamiętam. Mieliśmy tych
tematów mnóstwo. UFOisowe, Piotrze. O, właśnie! UFOisowe, jakkolwiek to brzmi.
Także wtedy, w drugiej serii debat ufologicznych, w drugiej
serii Nowej fali zajmiemy się tymi tematami. Natomiast co
ciekawe, zdecydowaliśmy z chłopakami, że jeżeli zakończymy pierwszą serię debat
ufologicznych, to zrobimy sobie taką serię audycji, mm,
troszeczkę może luźniejszych, może już nie tak
długich, ale poświęconych pewnym zjawiskom z
pogranicza, o których mówi się rzadko. O których
mówi się rzadko albo które z jakichś powodów przyciągnęły
naszą u-uwagę. Nie będą to może takie
specyficzne, konkretne audycje, na przykład na temat, nie wiem,
psychokinezy i tak dalej, ale pewnych wycinków dziwności, mm, ze
świata, yy, szeroko pojętego nieznanego, które chcielibyśmy wam z pewnych,
yy, powodów przybliżyć. Będą to
takie audycje chyba troszeczkę bardziej z drewczykiem, także
serdecznie zapraszam. No oczywiście pewnie też nam się rozlokał
na kilka godzin, jak to mamy w zwyczaju, ale to
tyle. Może też prawdopodobnie pojawi się jeszcze
jeden gość z zagranicy, ale nie chcę tu zapeszać. A naszym
tematem będzie katastrofa UFO w Wirginii i pewne nowe fakty, które, które
na ten temat się pojawiły. Bowiem okazuje się, że ponoć, ponoć jest film z tym
brzydkim kosmitą, który tam uciekł.
I to by było na tyle. Marku, dziękuję wszystkim za
uwagę i do usłyszenia za tydzień o tej samej porze. A mówi te słowa do Państwa
prowadzący rozmowę Piotr Cielębiaj z Nieznanego
Świata. Naszym dzisiejszym gościem specjalnym był badacz, publicysta,
znany również słuchaczom Radia Paranormalium i czytelnikom
Nieznanego Świata, Igor Witkowski. Byli z nami dzisiaj
również: pisarz, publicysta,
również współpracujący z Nieznanym Światem, autor audycji
Bibliotekarium 2.0, Marek Żelkowski oraz ufolog z
Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej, Arkadiusz
Kocik. Ee, oczywiście ponawiamy zaproszenie do mieszkańców Reszla i okolic.
Yy, będzie trzeciego grudnia o godzinie siedemnastej
w Miejskim Ośrodku Kultury w Reszlu spotkanie z
Warmińsko-Mazurską Grupą Ufologiczną. Z tego, co
mi wiadomo, to spotkanie będzie również rejestrowane. Także
jeżeli się, jeżeli wszystko pójdzie po myśli naszej i
panów Arka Kocika i, i Bogusława Zabielskiego, to całkiem możliwe, że
nagranie z tego spotkania za jakiś czas pojawi się na
antenie Radia Paranormalium. Trzymamy kciuki. Audycję dzisiejszą jak zawsze
obsługiwał stronę technicznie Marek Sęk "Ivellios", Radio
Paranormalium paranormalny głos w Twoim domu. Dziękujemy za uwagę. Dobranoc i
do usłyszenia ponownie już za tydzień. Bardziej niż nieprawdopodobne,
niemożliwe, niewiarygodne. Radio Paranormalium paranormalny głos
w Twoim domu. UFO Relacje. Polska baza relacji o obserwacjach UFO.
www.ufo-relacje.pl. Podziel się już dziś swoją obserwacją. Czekamy na
relacje współczesne oraz z lat ubiegłych. Wszystkim
świadkom zapewniamy pełną anonimowość. UFO Relacje Polska baza relacji o
obserwacjach UFO. www.ufo-relacje.pl. Pisz artykuły, rozmawiaj z
czytelnikami, moderuj komentarze i poczuj się jak
redaktor. Załóż bloga na Paranormalium. Więcej dowiesz się w dziale Blogi na
www.paranormalium.pl. Rozmawiaj z prezenterami oraz z innymi słuchaczami na
żywo. Wejdź na naszego czata na www.paranormalium.pl