The Monroe Institute Polska. Spotkania online. No to wpuszczamy powolutku
wszystkich tutaj państwa obecnych na Zoomie. Zz witamy również słuchaczy Radia
Paranormalium na kolejnym spotkaniu
online The Monroe Institute Polska. Ja, Marek Sęk „Ivellios” będę tutaj oto ogarniał
transmisję.
Są z nami oczywiście również panowie, yy, prowadzący Paweł Byczuk i Dominik
Kocięcki.
Dobry wieczór. Dzień dobry.
Dobry wieczór.
Właśnie nie wiadomo, jak to powiedzieć, bo jeszcze jasno jest.
Dobry wieczór.
W „Bibliotekarium”, w audycji „Bibliotekarium” Marek Żelkowski stosuje takie
uniwersalne, ee, często powitanie:
„Dzień dobry wieczór”.
Tak jest. Dzień dobry wieczór. Witamy wszystkich serdecznie na kolejnym
comiesięcznym spotkaniu TMI Polska,
yy, spotkaniu społeczności polskiej, yy, Instytutu Monroe'a. Społeczności, która
zajmuje się
łączeniem ludzi, yy, dyskusjami na tematy związane z ogólnie pojętą
świadomością, szczególnie tematami związanymi z Instytutem Monroe'a. Ee, i,
ee, jest to, są to spotkania, yy, spotykamy się co miesiąc. Są to spotkania na
zasadzie otwartego mikrofonu. Yy, możliwość
porozmawiania, podyskutowania, ee, z osobami, które myślą podobnie. Bezpieczna
przestrzeń bez oceniania,
w której możemy, yy, swobodnie zabrać głos, do czego gorąco zachęcamy. A witają was
Dominik Kocięcki-
I Paweł Byczuk.
Dominik Kocię- dobry wieczór. Yy, Dominik, który jest, yy, członkiem
rady takich społeczności przy Instytucie Monroe'a, więc mamy swojego człowieka, yy,
bardzo blisko źródła.
Yy, ja jestem natomiast trenerem Hemi-Sync. Dzisiejszym naszym tematem będzie, yy,
co Dominiku?
Będzie Michael Newton w praktyce. Ee, w praktyce, booo byłem na warsztatach
Michaela Newtona i trochę próbowałem i się podzielę. Ee, jest z nami, ee, Danusia,
która
też była ze mną na warsztatach i-
Ale do tego-
I chyba Karol też był na indywidual-
Ale zanim do tego dotrzemy, wprowadzimy się w odpowiedni nastrój, ee, za pomocą
medytacji. Ee, medytacji, relaksacji. Dziesięć minut na oczyść, oczyszczenie
umysłu, podniesienia wibracji. Mam nadzieję, że to wszystkim sprawi przyjemność. A
potem przejdziemy już do dyskusji na temat perspektywy, jaką proponuje Mike
Newton. No dobrze, to co? Dominik, tradycyjny test stereo.
Proszę bardzo.
Jak na razie z lewej strony.
Tak jest. Z prawej.
Z prawej. Tak jest. Wszystko działa. Ee, przypominamy, że osoby, które, mm,
korzystają z
urządzeń mobilnych, mm, będą miały dźwięk w wersji mono. Yy, mogą ewentualnie się
podłączyć do-
To oznacza, że te technologie dźwiękowe, które, ee, tam są zawarte, nie będą po
prostu działały, tak?
Mhm. No nie bę-nie będą w takim stopniu działały, jak mogą zadziałać. Yy, można w
wersji stereo posłuchać tego
nagrania na YouTube na kanale warsztatów Hemi-Sync. Nazywa się „Relaksacja”.
I link tutaj.
O, Dominik właśnie wkleił link do tego nagrania. Także jeżeli ktoś korzysta właśnie
z urządzenia mobilnego, tabletu czy
telefonu, ee, i chciałby w pełni wykorzystać tą medytację, to warto skorzystać z
właśnie nagrania z YouTube'a.
Można jeszcze dzisiaj przełączyć się na chwilę na Radio Paranormalium, gdzie również
będzie wersja stereo.
Tak właśnie. Właśnie Marku. Dziękujemy.
Za te dziesięć minut na wyciszenie i później zaczynamy już z pełnym relaksem.
Medytacja relaksacyjna. Zacznij od powtórzenia za
mną następującej afirmacji: dzisiaj sławią swoje ciało
fizyczne. Jest ono wspaniałym dziełem.
Moje ciało pomaga mi poruszać się po fizycznym świecie.
Rozkoszuję się doświadczaniem moich pięciu fizycznych zmysłów.
Moje ciało posiada wiele mądrości.
Dziękuję mu za pozwolenie mi na zamieszkiwanie świata fizycznego z taką
intensywnością.
Dzisiaj przypomnę mojemu ciału, jak się zrelaksować, kiedy znajduje się w
niechcianym stresie.
Zaczynając tę medytację, skup się na oddychaniu.
Powoli zamknij oczy. Oddychaj spokojnie i głęboko,
wypełniając całe płuca powietrzem.
Odczuwaj, jak twój brzuch unosi się i opada.
Rozpocznij połączenie z dźwiękiem delikatnie płynącej wody.
To szum małego strumienia ogrzewanego promieniami słońca.
Ten dźwięk jest pełen uniwersalnych wibracji, których jesteś częścią.
W miejscu, które wybierzesz, niech ten mały strumień spływa z jednego progu skalnego
na drugi.
I kiedy tak spada z górnego stopnia, rozpyla się w gęstą
mgłę.
Przenieś się na niższy próg i niech ciepła, rozpylona woda spływa po tobie.
Delektuj się odczuciem wody spływającej po twoim ciele fizycznym i przepływającej
poprzez ciało energetyczne. Odpręż swoją twarz,
barki,
ramiona. Wszystkie napięcia spływają w dół
i odpływają z twojego ciała fizycznego.
Poczuj spływające odprężenie, które niesie płynąca w dół woda po i poprzez twoją
klatkę piersiową. Brzuch. Biodra.
Nogi. Stopy i palce stóp.
Wszystkie napięcia spływają w dół i wypływają z twojego ciała fizycznego.
Skup
się jeszcze raz na oddechu powolnym i równym. Brzuch
porusza się powoli do góry i w dół.
Zapamiętaj to uczucie. Zapamiętaj swoje ciało jako
zrelaksowane i migoczące. To jest twój naturalny stan.
Jeśli kiedykolwiek zechcesz powrócić szybko do tego stanu relaksu, wykonaj
następujące
kroki.Weź wdech przez nos. Wstrzymaj oddech.
Przypomnij sobie siedzenie pod wodospadem i odczucia z tym związane. Jakbyś tam był
w tej
chwili. Wypuść powoli powietrze ustami, układając je jak do
zdmuchiwania świecy. Jesteś tam. Jesteś tam w tej chwili.
Używaj tego sposobu, kiedy odczuwasz niepotrzebne napięcie. To jest twój dar
dla samego siebie.
Przygotowując się do powrotu do normalnej, rozbudzonej świadomości, wyraź
wdzięczność
i uznanie dla swojego ciała fizycznego za wspaniały sposób,
w jaki nosi cię do tej pory po świecie fizycznym. Za jego
wrodzoną mądrość, którą napełnia cię każdego dnia.
Powróć teraz do całkowicie rozbudzonej świadomości, odliczając od dziesięciu do
jednego.
Kiedy doliczysz do jednego, będziesz całkowicie rozbudzony i odświeżony pod każdym
względem. Dziesięć. Dziewięć.
Osiem. Siedem.
Sześć. Pięć. Cztery.
Trzy. Dwa. Jeden.
Jeden. Jeden. Jesteś już rozbudzony, całkowicie
przytomny i odświeżony pod każdym względem. Witaj z powrotem.
Powracamy do rzeczywistości fizycznej. Weź głęboki wdech, przeciągnij ramiona i nogi
i bądź, bądź z nami w trakcie naszego dzisiejszego spotkania,
o którym, a w którym dzisiaj porozmawiamy o perspektywie Michaela Newtona. O, o
tym, w jaki sposób też ona łączy się z, mm z tym, z czym do, o czym do tej pory
rozmawialiśmy. O perspektywie Roberta Monroe'a, ale to wyniknie w trakcie naszej
dyskusji. Tymczasem oddaję głos Dominikowi.
Mhm. Na początek w ogóle wrzucę
nagranie, link do nagrania, gdzie sam Michael Newton, to na później. Gdzie sam
Michael Newton
opowiada o sobie i właściwie streszcza siebie i ca-całe, całe, cały
opis tego, czym się zajmował, jak do tego doszedł. Odpowiada też na trochę pytań.
Nagranie jest z polskimi napisami.
Ktoś dodał napisy i umieścił na YouTubie. To nie jest konto Instytutu, ale, ale jest
materiał.
Michael Newton. Michael Newton był hipnoterapeutą, sceptykiem, ee jeśli
chodzi o świat niefizyczny i te wszystkie tematy. Ee
przez przypadek pomógł paru osobom, ee
cofając ich do poprzednich wcieleń. Na tym nagraniu fajnie, fajnie o tym opowiada.
Bo to była historia takiego typu, że w trakcie regresji poszukiwali, gdzie leży
źródło problemu danej osoby. I w którymś momencie wydał polecenie udaj się do
miejsca,
które jest źródłem problemu i ta osoba się przeniosła do poprzedniego wcielenia. No
zaskoczony był, ale po, ale, ale w ten
sposób dał radę pomóc tej osobie. Później były kolejne przypadki, a później zaczął
się tym interesować, bo zobaczył, że to działa
i w ten sposób opracował taki nie wiem, jak to nazwać, no protokół, taki zespół
metod do regresji hipnotycznej, ee w-- która pozwala na
podróż do świadomości duszy. Od razu zaznaczę, że są
hipnoterapeuci, którzy robią regresję innymi metodami. Z tego, co wiem,
to ta regresja Michaela Newtona charakteryzuje się tym, że jest głębsza i jest
sporo-- ci wy-wy szkoleni trenerzy znają sporo różnychKwestii,
które, yy, są związane z tym, że, yy, w trakcie takiej hipnozy głębokiej do
świadomości duszy,
yy, niektórzy w-- niepozornie wychodzą na przykład z transu i tak dalej, i tak
dalej. Yy, więc, yy, mm, tak porównałbym to tak samo jak w świecie monroowym.
Yy, są różne inne nagrania z różnych innych źródeł, które mogą czas-- mogą, yy,
lepiej lub
gorzej działać. Natomiast to jest taka, mm, kompletna, przebadana, yy,
kompletny, kompletna, przebadana, yy, metoda. Jest to taka przestrzeń, gdzie raczej,
yy,
niespodzianek nie będzie żadnych i... No i tak. Yy, myślę, że tak to
wygląda.
Jeżeli chodzi o samą technikę, to ona głównie opiera się na, yy, hipnozie, na
regresji hipnotycznej. Natomiast w
technikach pochodzących z Instytutu Monroe'a mamy tam wiele, wiele elementów. Przede
wszystkim są, yy, te
dźwięki, które wspomagają uzyskiwanie odmiennych stanów świadomości. Pamiętać o tym,
że to są
dźwięki, które wspomagają. To nie jest coś, co nas wyręcza, yy, w osiąganiu tychże
stanów. Yy, to my,
mm, musimy się w to zaangażować. Yy, a, yy, żeby się zaangażować w takie
doświadczenia, w
takie ćwiczenia, no to są wykorzystywane również, yy, różnego rodzaju sugestie,
elementy autohipnozy,
ym, sugestie hipnagogiczne i wiele różnych elementów z różnych technik,
dostępne w różnych osobnych technikach. Także tutaj mamy takie, powiedziałbym, yy,
skomplikowane bardziej narzędzie pod tym-- pod względem takim technicznym. To tak
jakby porównując, yy, od strony
technicznej te dwie metody.
Ja bym powiedział, że w ogóle, yy, bo tak też, yy, poznając to wszystko, sobie
układając,
powiedziałbym tak: yy, te Monroe Institute i to, czego się tam uczymy, yy, i te
technologie i to wszystko jest nakierowane na przede wszystkim na eksplorację. Yy,
przyjeżdżamy do Instytutu
i, jak ktoś był na warsztatach, to wie, że zawsze pierwszą rzeczą, yy, po
przyjechaniu, yy,
jest, yy... No może nie pierwszą. No to najpierw pokój dostajemy, tak? Tą kabinę
naszą, ale później, zanim się zaczną
warsztaty, yy, to zawsze jest wywiad z trenerami. W sensie, yy, zazwyczaj jest dwóch
trenerów, czasami trzech
i jest rozmowa jeden na jeden. Każdy z uczestników, z którymś z trenerów, yy, ma
pogadać. To jest luźna rozmowa, ale to, co takiego ważnego, yy, pada tam, to zawsze,
yy:
„W nic nie wierz. Yy, sprawdź sam, sama. Yy, my dzielimy tym, co przebadaliśmy,
wybadaliśmy”.
Natomiast, no tak jakby zachęcenie do własnej eksploracji i to jest esencja tego
świata monroowego. My się tam
uczymy, jak samemu eksplorować, yy, i, i techniki, różne techniki wprowadzania się w
stan, yy, struktury, yy, tak. A Newton to raczej
taka, yy, no tak, to jest taki powiedzmy gotowy trochę, mm,
produkt, tak bym powiedział. Yy, takie gotowe rozwią-- o, może tak: gotowe
rozwiązanie, za pomocą
którego możemy, mm, pozna-- dowiedzieć się więcej o sobie i o obecnym wcieleniu,
kulisach tego i dookoła tego. Yy, tak. Takim--
na tych sesjach regresji nie przypominam sobie, żeby tam były jakieś takie elementy,
że się czegoś uczymy à propos eksploracji.
Yy, więc tak. Ja w ogóle bym to tak uporządkował, że jak ktoś zupełnie, yy,
zaczyna od zera z tymi tematami i chciałby sobie uporządkować te rzeczy, to zachęcam
właśnie do
Newtona i niekoniecznie... No właśnie, bo charakterystyka Newton. Jak chcemy
regresji Newtona, to są dwie
ścieżki: albo czytamy książki i się wybieramy na regresję do, yy, do certyfikowanej
osoby, do trenera
na stronie Instytutu. Zaraz wkleję. Yy,
mamy w Polsce dwie trenerki. Mamy, yy, Iwonę,
która mieszka na stałe w Niemczech i mamy, yy, drugą panią Agnieszkę Wiśnioch. I się
wybieramy
do którejś z tych dwóch osób. Jest jeszcze trzecia pani się pojawiła, ale nie wiem,
tak jakby ona jedną nogą w Stanach jest, więc o tym nie mówię. Ale przez te
linki można też sobie poszukać właśnie, w ogóle zobaczyć wszystkich trenerów z
całego świata. I więc tak
jak mówiłem, albo czytamy książki, idziemy na sesję, albo możemy po prostu od razu
iść na sesję, gdzie ta sesja wygląda w ten sposób, że
najpierw, yy, jest rozmowa z takim trenerem, ustalanie planu w ogóle. Przede
wszystkim trzeba
wiedzieć w ogóle, czego chcemy, czego chcemy się dowiedzieć. Pytania, tak? Yy, czy
mamy jakiś problem, który być może ma
źródło w, nie wiem, w życiu płodowym, poprzednim wcieleniu, yy-Być może chcemy się
dowiedzieć więcej. Mamy
chaos i nie wiemy za bardzo w ogóle właściwie, z czym mamy pracować. Różne, różne
tego typu kwestie.
Jest szansa, że uzyskamy odpowiedzi w Newtonie. Więc to są te dwie ścieżki. A Monroe
to jest bardziej tak, że się idziemy na
warsztaty, uczymy różnych metod i żeby to rozwijać, to potrzebna jest praktyka.
Znaczy potrzebna po prostu taka kolej rzeczy. Tak.
No.
Tutaj, tutaj w przypadku metody Newtona mamy, mamy tego opiekuna, tego terapeutę. W
przypadku techniki
Monroe mamy co prawda trenerów, natomiast oni bardziej wskazują nam, w jaki sposób
pracować z tym narzędziem.
Bo przy technice Newtona trener wykonuje w zasadzie-
Wszystko.
Wszystko. Bo, bo ja opowiem zaraz o warsztatach, które są bardzo nietypowe, bo to
Iwona Roepke, ta pierwsza osoba,
której link wkleiłem. Zaraz do tego przejdę. Natomiast klasycznie w Newtonie
to jest tak, że po prostu idziemy, robimy sesję z tą osobą. Trener ma wiedzę. Żeby
być trenerem
certyfikowanym od Newtona, trzeba być hipnoterapeutą już wcześniej i trzeba mieć
praktykę i dopiero później możemy do tego
nauczyć się, jak robić takie, jak wprowadzać ludzi i prowadzić tak w głębszym
transie i
no i tak całej tej mechaniki się wtedy taka osoba uczy. Więc w Newtonie
trener odpowiada za nas w trakcie sesji i przed sesją, żeby nas przygotować. I to
jest tyle. Tak z
zasady. Iwona Roepke dostała
przekaz. Aha, dobra, to też zrobię taki, taki wstęp, że Newton napisał
książki, to też do tego przejdę. Są audiobooki po polsku i książki. Wklejam linki.
Napisał książki, które się opierają na, na wszystkich sesjach
jego pacjentów. Zrobił taki wyciąg z tych sesji.
W książkach zawarł to części wspólne z tych, z tych sesji i z tego się wyłania
struktura pewna zazwyczaj po co, po co, jakie typy dusz są, jak to jest z
zaawansowaniem duszy? Bo tak jakby to na tym nagraniu, do którego na początku link
wkleiłem właśnie Newton mówi, że stara dusza to nie znaczy, że zaawansowana
dusza. I tak jak William Buhlman z Monroe Institute mówi, że to wszystko jest
wielowymiarowe. Dusza może być stara i może mieć więcej wcieleń niż, niż, niż nie
wiem niż druga dusza, ale
może jej ciężej iść i może być mniej zaawansowana. Co nie zmienia faktu, że w ogóle
nie należy tak jakby za bardzo porównywać.
Więc. No ale on jakoś to zebrał w tych książkach i tak dalej. Jedną z takich
charakterystycznych rzeczy u Newtona
jest też Rada Starszych. Po każdym wcieleniu i czasami przed wcieleniem spotykamy
się z Radą Starszych. Rada Starszych to
są dusze, które już skończyły inkarnować na Ziemi. Są, osiągnęły
poziom, pełny poziom, tak jakby w sensie doświadczeń z tego systemu życia na Ziemi.
I one
konsultują nas po i czasami przed wcieleniem. To nie jest. Tutaj należy podkreślić,
że to
nie jest żaden sąd. To jest raczej pomoc nam w
analizie i nawet jak nie wiem, nawet jak, nawet jak dusze popełniają samobójstwa, co
jest tak jakby
niewyrobieniem, nie, nie, nie sprostaniem wyzwaniom, to też nic tam
nie ma takiego złego. Nie ma żadnego krytyki, tylko raczej wspieranie.
I dlaczego w ogóle o tym, o tej Radzie Starszych mówię? Bo Iwona Roepke, ta
trenerka sama podczas autohipnozy dostała prośbę od swojej
Rady Starszych, żeby zrobić warsztaty. Warsztaty, które trochę będą właśnie
rozszerzały ten format
i będą trochę odkrywały kulisy à propos tego, jak można samemu
z Radą Starszych się komunikować i samemu robić tak, tak jakby autohipnozą
właśnie eksplorować tą przestrzeń. Nie są to warsztaty dla trenerów.
Ona tam nie zdradza. Znaczy to nie jest tajemnica, ale ona tam nie uczy jak być
trenerem. Ona tam trochę rozszerzyła po
prostu format na. Wkleję tutaj może stronę link do strony Iwony.
Przez tą stronę można znaleźć te warsztaty. W Polsce się odbywają w różnych
miejscach.I tak. No i te warsztaty to jest taka trochę hybryda. Ona to pod wpływem
tak jakby, ponieważ została poproszona,
to, to stworzyła. I warsztaty wyglądają w taki sposób, że, że
przyjeżdżamy, jest, jest tak jakby wstęp, jest nakierowanie na, na
uleczenie naszych traum, czyli, czyli w ramach tych warsztatów pracujemy, próbujemy
tak
jakby w sobie znaleźć, co w nas jest do uleczenia i później
doświadczamy tej regresji. I wokół tej regresji tak jakby ona różne rzeczy właśnie
uczy nas
jak, jak, jak to samemu robić. Ponieważ to na warsztatach jest, ja nie pamiętam, z
piętnaście,
dwadzieścia osób, coś takiego, to nie ma na warsztatach
tak, że każdy dostaje taką pełną regresję. Na warsztatach jest tak, że w ramach
warsztatów
jedna osoba jest losowanie i jedna osoba.
Są tak przynajmniej na tych warsztatach, na których ja byłem. Wiem, że Iwona chyba
jeszcze trochę pracuje nad, nad, nad programem tych
warsztatów, więc być może coś będzie w przyszłości ewoluowało. Ale wiem, że na tych
warsztatach, na których ja byłem, to jedna
osoba. Najpierw było losowanie tego, kto będzie miał życia płodowego i leczenie
traum z życia płodowego. Później jest
losowanie regresji do poprzedniego wcielenia, a później jest losowanie regresji do
świadomości duszy. Losowanie polega na tym, że wszyscy ci, co chcą losują. Ten, kto
wylosuje,
kładzie się na ziemi i Iwona wprowadza w trans i. No i robi tą regresję. Inni
różnie. Niektórzy słuchali, a niektórzy też, bo to też jak najbardziej było okej, a
niektórzy się kładli i też próbowali podążać
za tą regresją, tak? Znaczy za głosem Iwony i robić to samo. I niektórzy mieli
efekty.
A może jakieś pytania po drodze? Bo ja tak wszystko od siebie powiem ciurkiem. Na
tym etapie może się pojawiły jakieś
pytania.
Ja mam pytanie. Nie wiem, czy słychać mnie dobrze?
Słychać.
Okej. Zastanawiałem się, czy są jakieś osoby, które się nie zgłaszają na ochotnika
do tej...
Tak.
Okej, czyli były jednak.
Tak.
Myślałem, że wszyscy byli chętni, ale okej.
Śmiesznie było w ogóle z Danusią, która tu z nami jest. Jest czy była?
Była.
Danusia ma czasami problem z internetem, więc może dlatego jej nie ma. W każdym
razie
z Danusią byliśmy i na początku nawet chcieliśmy manifestować, że wygramy pierwsze
dwie,
pierwsze dwa losowania. A trzecie losowanie ja wygrałem.
A już nie było manifestowania. Odpuściłem, więc to też taka ironia trochę. Później
odpuściłem. Mówię dobra, jak brałem los, to mówię
kurczę, czuję, że to mogę być ja. No i tak było.
No to też pokazuje kolejną rzecz, o której tutaj często z Dominikiem mówimy jak się
za bardzo spinamy, no to
manifestacje nie wychodzą.
To było bardzo tak jakby później tak mnie zastanowiło i na to spojrzałem. Mam
wrażenie, że
i to było niesamowite, że naprawdę te losy to, kto wygrał,
było trafione w punkt. Bo pierwsza osoba to była dziewczyna i ona, i ona wylosowała
właśnie podróż do, do życia płodowego i uleczanie. I naprawdę tam się działy
emocje. Zbyszek nam jak pokazuje ekran.
Dobrze, ale mów, mów. Niech pokazuje. Teraz ja jestem.
Więc ta dziewczyna, która wylosowała. Która wylosowała pierwszą
regresję do, do, do życia płodowego. Bardzo, bardzo duże emocje były i ona tak jakby
potrzebowała
tego. Dziękowała później właśnie to wyszło później, że, że to było dla niej ważne.
Później druga osoba to z kolei też ciekawe. To była też kobieta,
ale z kolei ciekawe było to, że nie czytała książek. Nie, nie,
nie tak jakby nie interesowała się jakoś mocno tym wcześniej. To był taki właśnie
przypadek osoby, która została
zainspirowana. Przyszła na warsztaty i, i tyle.
Po prostu. I nawet taka sama opowiadała o tym, że no, że nie ma
za bardzo zdania i tak dalej. I też niesamowite było to, że też bardzo przeżyła tą,
tą regresję
do poprzedniego wcielenia. Bardzo miała bogatą wizję, wszystko widziała i
tak.I opowiadała, co widzi. Yy, no to też było niesamowite, bo na początku było
widać, że tak,
taka była otwarta, ale, ale no ba-ba-bacznie przyglądała się temu wszystkiemu.
Yy, no i na koniec właśnie podzieliła się, że, że no, że to, to takie doświadczenie
zmieniające jej życie.
No i później była moja regresja. Gdzie tak. Yy, to tak.
Co ja mogę powiedzieć? Mogę powiedzieć, że, że faktycznie to jest niesamowite
doświadczenie. Mogę powiedzieć, że właśnie ja też tak
trochę jak Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee starałem się tak, ee, obserwować, sprawdzać to wszystko.
I pamiętam, że Iwona na warsztatach mówiła, że w trakcie, yy, w trakcie regresji, w
trakcie
hipnozy, mm, ludzie jak mają jakieś napięcie w ciale, w ciele, to to mija. W sensie,
yy, tak jak jest ta katalepsja mięśni, że można kogoś na dwóch krzesłach ustawić.
Yy, to
no tak. I opowiadała, że czasami jak ktoś nie wierzy na przykład, ma problem z
jakimś takim, jakieś blokady odnośnie hipnozy, to opowiada, że
czasami w trakcie warsztatów, ee, potrafi komuś, jak tego potrzebuje powiedzieć,
żeby trzymał na
przykład rękę przed sobą, tak? I taka, taka sesja pełna regresji to potrafi trwać z
cztery, pięć godzin
i ktoś siedzi z tą ręką. Z takich technicznych rzeczy mogę też powiedzieć, że jak
ktoś potrzebuje do toalety,
to, to ten trans, yy, nie przerywa się transu, tylko ktoś w tym transie idzie do
toalety i to jest możliwe.
Ym, w trakcie transu, tak jakbyśmy byli obserwatorami. Ja to widziałem w ten sp-- a
dobra, bo nie
domknąłem tematu. À propos tej, tej ręki i tego trzymania. Faktycznie, jak się
kładłem na podłodze na macie, to
faktycznie czułem, że mnie będzie bolało biodro i jak się to wszystko zaczęło, to to
zniknęło. I
to było wow, naprawdę. Yy, mm, czasami tak jest, że czujemy, że, że będzie
dyskomfort, tak?
Yy, tam chyba z godzinę leżałem, więc, więc, więc to na pewno takie było
potwierdzenie.
No poza tym dowiedziałem się sporo rzeczy. Sam-sama regresja wyglądała w ten sposób,
że, że Iwona prowadziła, mówiła, yy,
on-- to, to na pewno jest co innego niż nagranie, tak? Siedziała obok i cały czas
mnie obserwowała. No skupiona była na
mnie. Zadawała pytania, yy, prowadziła, dostosowywała tempo, yy, do, do, do
indywidualnie do
osoby. I no i tak. I ona mówiła, co się dzieje, tak jakby narracja
była, a ja to obserwowałem i mówiłem, co widzę, ee, ewentualnie co się czuje i tak
dalej.
Widziałem się z Radą Starszych, widziałem, że miałem do wyboru jeszcze kobiece
ciało.
Ee, no sporo, sporo takich rzeczy się dowiedziałem. I
co? Właśnie. Jakie rzeczy? Tak jakby z jakimi rzeczami ten Newton nam może, może
pomóc? Takie rzeczy,
które z głowy sobie, yy, mogę, mogę przytoczyć to, to, to ten cel, cel obecnego
życia. Możemy się dowiedzieć,
jaki kolor aury jako dusza mamy, jaki poziom zaawansowania, ee, czemu wybraliśmy
sobie takie
ciało w tym wcieleniu, ee, jakie, jakie wyzwania mamy, ee, na jakie wyzwania
jesteśmy nakierowani w tym
wcieleniu. Ee, możemy, ee, z traumami popracować z poprzednich wcieleń na przykład.
Czasami niektórzy mają, ee, w ciele jakieś takie objawy. To się chyba somatyczne
nazywa, ee, objawy somatyczne, jakieś, jakieś,
yy, energetyczne zawirowania z poprzednich wcieleń się objawiają w obecnym
wcieleniu. To z tym też można właśnie,
ee, poprzez tą regresję, ee, uleczyć to. Ee, i co jeszcze? I jeszcze z takich
ciekawostek to na warsztatach, ee, byliśmy w Kronikach Akaszy i też było ciekawe
doświadczenie, bo,
bo jak robiliśmy, ee, to było grupowe i Iwona, ee, prowadziła dla wszystkich.
Ee, to było ciekawe dość... A nie, to było chyba... Dobrze, to ja
miałem tą, tą regresję i ja, i ja-- i na koniec mojej regresji to nie było dla
wszystkich. Przepraszam. Na po-- na koniec mojej regresji
byłem w Kronikach Akaszy i to, co się ciekawego wydarzyło, to, yy, ja, ja nie mogłem
odczytać, co jest w
książce. I ona powiedziała: "To poproś, yy, poproś pracownika biblioteki, żeby, yy,
żeby
pomógł ci odczytać, yy, co jest, co jest w tej książce". Ee, no i faktycznie
przyleciała jakaś istota, no i, i mi tam
pomagała. Natomiast to, co ciekawe, to później się jeden z uczestników podzielił
swoją historią. Też leżał i też tak jakby
się poddał temu prowadzeniu. I on opowiadał, że on był w tych Akaszach i w ogóle to
zobaczył. Zobaczył, że sufit jest jakoś tak strasznie
wysoko i poleciał do góry zobaczyć, gdzie jest ten sufit. Tak leciał, leciał, nie
mógł dolecieć i nagle usłyszał, że ktoś go woła. I poleciał na
dół komuś pomóc, bo ktoś go wołał. I się okazało, że to on był. No więc to takie,
yy,
takie. I on mi, o-on mi, on opowiedział, jak to wyglądało, a ja wcześniej
narysowałem.Jako notatki z tej
sesji, więc to z takich, z takich rzeczy. To jest taka trochę hybryda ten, te, te
warsztaty właśnie,
gdzie jest możliwe to krzyżowe potwierdzenie, tak jak na podróżach mentalnych według
Bruce'a Moena. Ee, i
czasami też w świecie monroowym się zdarzają takie przypadki, tak? Taki śmieszny
przypadek w świecie monroowym był jak
na początku robimy tą skrzynię repozytową, żeby tam schować emocje, które nam nie są
potrzebne. Ee, to był
przypadek, że, że na warsztatach była jakaś bardzo ładna pani i trzech
mężczyzn ją chowało do skrzyni, a ona się później żaliła, że, że ten, że nie miała
żadnych efektów, tylko ciemność widziała.
I to, i to dopiero chyba-- i oni nic nie mówili o tym, ale oni ją chowali do tej
skrzyni. Ona pierwsza sesja, ona ciemność, druga sesja ona.
No i w końcu doszli do tego, że, że faktycznie to chyba oni jej trochę te
doświadczenia, yy, wpływają
na to jej doświad-- znaczy nie trochę, no że to oni tak jakby wpływali na jej
doświadczenie. Ee, Basia i Piotr.
Witam wszystkich. Ja też byłam na tych warsztatach . I, mm-
A właśnie tak.
I co prawda nie udało mi się, yy, sesji tej indywidualnej z
Iwoną wylosować, ale za to ćwiczę bardzo.
Właściwie pokażę swój zeszyt. To jest mój zeszyt. Tyle już zapisałam właśnie z tych
regresji.
Ee, ćwiczę bardzo intensywnie i bardzo dobrze. To jest takie trafione w dziesiątkę,
jeżeli chodzi o mnie, bo, yy, bardzo wiele rzeczy poznałam i, mm,
i to prowadzenie powoduje, że, yy, że to ma taki ciąg. To nie, nie są takie, yy,
fragmenty oderwane, tylko to są, to, to jest taki ciąg zdarzeń. Yy, i
bardzo wiele się dowiedziałam ciekawych rzeczy i, i wiedziałam, ja wiedziałam, yy,
zresztą mówiłam też na warsztatach pod koniec, że, yy, mam takie poczucie, że wrócę
do domu i będzie
eksplozja. I rzeczywiście tak jest, bo to dużą radość mi to daje
i, i po prostu tak, jak gdyby drzwi się otworzyły. To, to się tak
zaczęło, zaczęło płynąć, yy, to, to nie są takie już fragmentaryczne, yy,
rzeczy, tylko po prostu ja, ja w to weszłam i, i to... Także mówię, ten zeszyt to
już
niedługo, niedługo skończę. Dzisiaj też miałam taką sesję. To są bardzo... Ja myślę,
że po
prostu trzeba czasu. Trzeba, yy, prób i nie trzeba, tak jak Dominik
mówił, nastawiać się na to, że, mm, że coś musi przyjść, tylko po prostu wsłuchiwać
się w
to, yy, co, co się wydarza. Od-odpuścić
sobie także. Ja, ja jestem bardzo zadowolona z tego nagrania z warsztatów.
No właśnie, bo unikatową rzeczą, yy, z tych warsztatów, ee, nigdzie indziej tego nie
ma, yy, jest nagran-dostajemy
nagranie dwugodzinne z głosem Iwony, yy, prowadzone, gdzie ona właściwie cały
ten program tego, co na sesji robimy, yy, nagrała i, no i słuchając tego nagrania
możemy doświadczyć właśnie, doświadczamy właśnie tej regresji, z czego, yy, ja ze
swojego doświadczenia, bo też
to nagranie mam i próbowałem, powiem, że to jak robimy to sami, to nie zawsze
się tak jakby wejdziemy w ten odpowiedni stan. Nie wiem. Barbara, czy ty tak masz,
że zawsze, zawsze ci działa to nagranie?
Yy, początkowo to się tak rozwijało, a w tej chwili to jest, yy... Zauważam jeszcze
jedną rzecz,
yy, jeżeli ja to robię co tydzień, to wtedy jest najlepszy efekt i muszę być
wypoczęta. Yy, robię to o
tej samej porze, yy, i wtedy, wtedy jest efekt. Ale jeżeli jestem zmęczona,
jeżeli miałam jakąś, yy, jakiś, yy, intensywny czas przed, yy, przed
nagraniem, to ja po prostu już wtedy, yy, za to się nie biorę. I jeżeli, yy, jednego
dnia
było tak, że, mm, włączyłam nagranie, wszystko było wcześniej w porządku, byłam
przygotowana.
Okazało się, że był hałas na zewnątrz i to nagranie coś mi tam wyszło, ale, ale nie
tak,
jak chciałam. I następnego dnia, yy, postanowiłam, yy, poprawić to
i, mm, jeden temat się pogłębił rzeczywiście, ale poza tym nie miałam już więcej
nic. Już
więcej nic nie przyszło. Także to, yy, musi być przerwa, bo to jednak jest takie
intensywne i dosyć dużo
energii, yy, wbrew pozorom, yy, pochłania, bo tam jest cały czas, yy, uwaga na to,
co przychodzi.
Yy.Jednocześnie trzeba zapamiętać i, i to nie jest taki relaks
sobie po prostu. To jest praca. Także, yy, trzeba by, no trzeba mieć ten czas
wcześniej
taki, być zrelaksowanym, mieć ten, yy, taki wolny czas po to, żeby, yy, to poszło
dobrze.
Z czego to, to nagranie to są dwie godziny. Ee, te najciekawsze rzeczy to tam w
drugiej godzinie się dzieją i pod koniec.
Właśnie. No właśnie.
To jest, to jest sporo.
Tak, tak. I takie, takie znużenie. Już czasami przychodzą takie myśli, że to już
mogłoby się skończyć, bo to
już dosyć. Ale, ale naprawdę, yy, jestem z tego zadowolona, bo to jest, yy,
jak dotąd, tak jak mówiłam, yy, yy, Hemisync jest świetny, yy, i
też różne rzeczy zapisuję, różne rzeczy przychodzą, ale to jest chyba jeszcze
lepsze.
Tak na-- jeżeli chodzi o mnie, bo, yy, to znaczy tak: jeżeli chodzi
o eksplorację takich, yy, mm, innych, yy, obszarów,
w których nie byłam, to, to, to... Tu tego nie ma. To jest poznawanie
siebie i poznawanie tego, co się przeżyło. Yy, ale w moim wypadku to jest naprawdę
dużo, także, także
jestem zadowolona, bo, bo to jest ciekawe. W tej chwili mi to, yy,
wystarcza.
No to tak jak mówiłem, yy, nie, ja, ja obserwując, yy, tak jakby, yy,
ludzi, którzy sz-poszukują, mam poczucie, że jak ktoś, yy, nie ma za bardzo
weny właśnie na ćwiczenie, na, yy, na, no znajdowanie tematów do eksploracji, to być
może ten
Newton jest lepszy, bo, bo tam jest już tak jakby coś na, tak jakby gotowa
przestrzeń jest pewna, jest zawężona, tak? I skupienie jest na jakiejś takiej
węższej przestrzeni.
Tylko że, że ta przestrzeń wcale nie jest zawężona, yy, bo-
To znaczy zawężenie chodzi mi o to, że jest-- może tak, może źle powiedziałem.
Dobrze, że mówisz. Bardziej chodzi o to, że jest
koncentracja ba-- wokół nas, yy, głównie wokół nas, tak? Yy, próbuję uporządkować.
Nie
mówię, co jest lepsze, co jest gorsze. Yy, bardziej chodzi mi o to, że czasami
niektórzy się zniechęcają w tym, w tych
monroowych metodach, yy, tym, że no właśnie jest tak jakby te narzędzia są tak,
yy, mm, uniwersalne, yy, że no tak jakby
tracą zapał, tak? Czasami jakieś takie mam poczucie, yy, no. A tutaj, tutaj jest
troszkę bardziej tak
jakby koncentracja na pewnej konkretnej przestrzeni. I no.
Powiem ci, że przestrzeń nie jest konkretna. Przestrzeń jest, yy, wcale, wcale nie
jest, yy, wbrew
pozorom ograniczona do, do, yy, ziemi czy do, yy, do tego wymiaru, czy po
prostu to jest, yy, to jest wędrówka, a nawet, yy, poprzez, poprzez swoje,
yy, swoje wędrówki to można poznać naprawdę dużo. Wcale, wcale nie mniej niż,
yy, niż tak rzutowo. Yy.
Tak jak mówię, bardziej chodzi mi o, o koncentrację w tych technikach i metodach, że
tutaj tak jakby w Newtonie jest, są
gotowe rozwiązania, a w Monroe też na kursach, tak? Na tych z, na tych, tych z
instytutu są, jest koncentracja na bardzo konkretnych tematach, ale tam się starają
też właśnie tak jakby w otwarty
bardziej sposób. Tutaj jest na eksploracja przede wszystkim naszych właśnie
poprzednich wcieleń, uleczanie traum, kontakt z Radą. Tak
inaczej jest. No tyle. No na pewno te światy to się przenika i za chwilę właśnie
powiem, co wybadałem à propos
Rady Starszych. Ale to, yy-
Jeszcze ja może parę słów też powiem, bo ja na warsztatach co prawda nie byłem, no
ale oczywiście mam nagrani, tak? Yy,
też miałem je okazję kilka razy uruchomić.
Yy, wcielenia. No nie tyle co Basia tego słuchałem, ale sobie posłuchałem. To się,
to
się wszystko przeplata, bo teraz niedawno dorwałem się do ósmej fali. Już nie
pamiętam, które to było ćwiczenie z tej ósmej fali. Nagle ni stąd, ni zowąd
wcielenie się. Nieznane mi wcześniej.
Dla tych, co nie wiedzą ósma fala to jest z, z grupy nagrań, yy, Gateway Experience,
yy,
hemisync.com i tam właśnie została wypuszczona nowa grupa nagrań, yy, i to jest ósma
fala. Mhm.
Super, fajnie, super, że się dzielisz. Dzięk-dzięki. Yy, ee, a, a Basia coś, Barbara
coś
powiesz jeszcze o warsztatach jakieś? Co największe wrażenie na tobie zrobiło? Nie
wiem. Co zapamiętałaś?
Co ci się podobało? Co ci się nie podobało?
No, yy-Warsztaty to było takie oczekiwanie, oczekiwanie na to, co się zdarzy. Ja
wiedziałam, że to się
zdarzy potem. To było tylko takie przygotowanie, bo oczywiście w
czasie, w czasie twojej chyba sesji ja też
po- miałam, miałam swoje wizje. Zresztą nawet opowiedziałam
publicznie o tym. Ale, ale potem to naprawdę. Potem,
potem tak nieśmiało wchodziły różne, różne wiadomości na
mój temat i tak się rozkręcało coraz bardziej. I w tej chwili to jest tak, że
po prostu już, już wiele, wiele ciekawych rzeczy się wydarzyło.
Super. To w ogóle-
Ja bym tu jeszcze coś chciał.
Słychać, że praktykujesz, nie? Tak jakby.
Chciał jedną rzecz taką dodać, zwrócić uwagę, bo mówimy dzisiaj o technice Michaela
Newtona, o życiu pomiędzy wcieleniami i tam się ta technika głównie koncentruje
właśnie na życiu pomiędzy
wcieleniami. I tutaj w pewnym momencie to tak jakby się wytworzyła pewna taka, takie
rozgraniczanie, że Newton to, Hemisync czy Monroe tamto, że tam technika jedna robi
to,
druga tamto. Warto próbować różnych technik i najskuteczniejszą metodą
jest zawsze ta, która najlepiej dla nas działa. Także jak najbardziej. Na przykład
można się
posiłkować oboma technikami, wypracować swoją, swoją własną. Nie
ograniczać się do tego, że, że ta konkretna jedna jest tą
najlepszą i jedyną i pozostałe są, no, mogą tam ewentualnie konkurować. To nie o to
chodzi. Bo
najlepszą techniką, tak jak już powiedziałem, jest ta, która najlepiej dla nas
działa w danym momencie. Także można sobie na przykład,
bo o ile się orientuję, w tym nagraniu od Iwony nie ma dźwięków żadnych takich
wspomagających
odmienne stany świadomości, ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby sobie takie
dźwięki dodać. Na przykład właśnie
używając którychś neutralnych nagrań Hemisync bądź jakiegoś
takiego szumu, który nas wprowadzi w odpowiednie stany.
Chciałem tylko powiedzieć, który Focus?
Piętnasty.
Wiesz co? To też nie, nie ma co się specjalnie tak bardzo przywiązywać do Focusów,
bo patrząc z tego, w jaki sposób doświadczenia odbywają się na warsztatach, będąc w
głębokim relaksie w Focusie dziesięć wiele osób
własną ścieżką. Podstawą jest uzyskanie głębokiego stanu relaksu, natomiast potem
to, w jaki sposób ten
stan relaksu zostanie wykorzystany, jest odrębną sprawą. Więc podając na przykład
sygnał Focus dziesięć to wcale nie znaczy,
że on nas trzyma. dowolnych,
dowolnych sygnałów. Możemy sobie poeksperymentować. Jest tutaj też duża dowolność.
Można użyć Focusa
dziesięć.
Paweł mówisz, mówisz już po monroowemu właśnie tak się uśmiecham w sobie, bo właśnie
do tego zachęca Monroe. Tak?
A właśnie ja tylko całe moje porównywanie to jest tylko po to, że jak ktoś będzie
słuchał i
zastanawiałby się, czy iść w Monroe'a, czy w Newtona, to bardziej chodzi mi o to,
żeby przybliżyć i uprościć. Nie? Bo jeśli ktoś nie ma na przykład
zapału takiego, żeby coś tam więcej ćwiczyć, to być może warto pójść w Newtona,
gdzie
dostajemy coś w bardziej taki przystępny sposób. W sensie mniej naszej pracy jest
wymagane. O!
To o to mi chodzi. To nie jest jednoznaczne. Tyle. Taki był mój cel. Jak najbardziej
te
przestrzenie, w których w trakcie regresji się poruszamy, to są te same
przestrzenie, w których się poruszamy w świecie
monroowym, więc metodami monroowymi można to samo zrobić, co robimy na Newtonie,
tak?
Dlatego właśnie można się jak najbardziej posiłkować dodatkowo jeszcze takimi
nagraniami właśnie, które pozwalają
wzmocnić, utrzymać te odmienne stany świadomości. Dobrze, tu się pojawiają
jakieś-
Czy można porównać technikę regresji wizjami etc. z techniką Moena?
Od Kuby pytanie.
Poniekąd tak. No to się wszystko opiera na sugestii, więc poniekąd można to
porównać.
Regres, tylko różnica jest jedynie taka, że przy Moenie to my sami się
poruszamy, a przy regresji jesteśmy prowadzeni przez trenera.A co tam się w
tle dzieje? Myślę, że to się przeplata, bo w książkach Newton
opisuje jak, jak ktoś miał trudności, jak pacjent w trakcie regresji miał trudności
z
tym, żeby w ogóle się odzywać w trakcie, dalej być tym obserwatorem. Tak? No bo ktoś
nawia trans to ciało jesteśmy,
jestem w transie, mam zamknięte oczy, słyszę głos tego trenera, trenerki
prowadzący i ona mówi co się dzieje, a ja to widzę i odpowiadam. I ona dalej tak
jakby na
podstawie tego konstruuje to. No więc to jest. Aha,
i nie dokończyłem kończąc myśl i Newton jak miał, jak pacjent
być tym obserwatorem to poprosił przewodnika tego, tej osoby, żeby przemówiła za
zgodą
przez, przez tą osobę. No i rozmawiał z przewodnikiem. Czyli taki channeling.
No więc różnica jest przede wszystkim. Jeśli ktoś ma jakieś opory bardzo i tak
dalej, i tak
dalej, staram się tak jakby po prostu podpowiedzieć tak którą ścieżkę.
Jakieś jeszcze pytanie co robicie z tą wiedzą? Jak z
niej korzystacie? A chodzi o przykłady, czy chodzi o my personalnie? Kuba.
No chodzi. No właśnie teraz. Chodzi mi o bardziej o wasze doświadczenia. No bo tak
wiedza, którą zdobywacie,
zdobyliście w trakcie, w trakcie tych regresji, no to jest jedno. Tak? I można,
można tak jak chodzić sobie na różne warsztaty i przybijać dyplomy
na ścianę i zapełnić tą ścianę. Tak samo tutaj można byłoby też okej, zdobywam
wiedzę co się działo, jak się
działo, co się zadziało, kim byłem, kim, czym byłem, dlaczego takie, a nie inne
decyzje. Ale teraz tak
jak to, czy i w jaki sposób przerabiacie to na to, na to, co teraz się dzieje u Was
osobiście? I to jest pytanie do każdego, czyli tutaj do Barbary i-
Jeszcze Karol.
Do Ciebie.
Jeśli będzie chciał podzielić się.
No Karol tak się na razie skrywa.
Nie miałem kiedy się wtrącić, więc.
To teraz.
No okej.
To. Bo ja bym chciał Karol tak jakby w ogóle pociągnąć. Karol był w ogóle na
indywidualnej,
pełnej sesji, czego z kolei ja nie doświadczyłem. Tak? I.
Tak. Znaczy ja byłem na takiej sesji indywidualnej, zresztą razem z żoną, bo akurat
sprawdziłem sobie
dzisiaj, kiedy to było. To było dziewięć lat temu, więc powiedzmy, że tak
wszystkiego nie pamiętam. To był taki początek
mojej fascynacji tym tematem, zwłaszcza po książkach Newtona, kiedy przeczytałem
takiego barwnych wszystkich opisów
i tego świata duchowego. Stwierdziłem, że chcę też to zobaczyć. A więc się
umówiliśmy. Pojechaliśmy. Oczywiście tam jakieś przygotowania były i teraz moje
doświadczenia są zgoła troszeczkę inne niż wasze,
a to troszeczkę, a to wynika w dużej mierze z mojego charakteru. Ja i tak
z perspektywy czasu na to patrzę trochę inaczej, ale na początku to było tak, że ja
byłem rozczarowany, bo ani nie
widziałem tych rzeczywistości, no nie widziałem. Tak. Inna sprawa, że ten mój fokus
na na widzenie to, to też jest jeden z tych
problemów, z którymi walczę, więc ja tego nie widziałem. Natomiast u
mnie było dużo takich problemów, które, które myślę, że w sumie każdy z nas mógłby
mieć, bo
na przykład umiejętność wejścia w głęboki relaks to jest coś, co u mnie szwankowało.
I
co więcej, okazało się, że jestem też taką osobą troszeczkę lękliwą. Czyli wszystkie
nowe doświadczenia albo jakieś takie,
których nigdy nie miałem wcześniej, powodują, że ten u mnie stan relaksu po prostu
znika i jestem taki pobudzony,
zaalarmowany. I podobnie było też właśnie przy, przy tej regresji, gdzie pierwszego
dnia,
gdzie Iwona mnie wprowadzała w ten, w ten trans. I był taki moment, gdzie ja czułem,
jak moja
głowa się zaczyna rozrastać. I teraz już wiem, że to jest na przykład taki stan
bardzo często tożsamy z fokusem
dwanaście, ale wtedy to było coś dla mnie nowego. W związku z tym. W
związku z tym ja zamiast dać temu tak.
I ono zniknęło. Za chwilę powtórzyło się drugi raz, ale mimo wszystko ja też dalej
jak gdyby no zablokowałem to i nie
wróciło już więcej. W związku z tym myślę, że miałbym dużo lepsze efekty, gdybym
jednak pozwolił na to, żeby tak
to poszło dalej w tym kierunku. Natomiast nie mówię, że w ogóle nic nie miałem, bo
ogólnie widziałem swoje.
Znaczy no coś powiedzmy, że w pewien sposób doświadczałem swoich poprzednich wcieleń
i to na przykład w dosyć taki
zaskakujący dla mnie sposób.Bo jako osoba sceptyczna również to powiedzmy no moje
takie zaufanie do tych pewnych
informacji, które gdzieś tam się myśli, które się pojawiają w głowie. No, no była
taka sobie. Natomiast, a tam gdzieś przy
trzecim wcieleniu, które, które byłem, które odwiedziłem, to się okazało, że, że
historia się kończyła dosyć
nieprzyjemnie dla mnie, bo ja tam umarłem gdzieś w więzieniu, wisząc na jakiejś tam
powiedzmy, nie wiem, ścianie na łańcuchach i
znaczy, ale zanim, zanim dowiedziałem się tego, to pojawił się u mnie taki duży ból
w rękach
i. No i wtedy tam Iwona odpowiednio tam nakierowując mnie na pytania, doszliśmy do
wniosku, że tak to ogólnie się skończyło
i, i problem był dosyć duży, bo, bo nie mogliśmy, nie byliśmy w stanie generalnie
tego bólu zmniejszyć ani
zredukować. W związku z tym wyszliśmy. Znaczy Iwona mnie wyprowadziła z transu i
mnie te ręce bolały jeszcze
długo po tym, jak wyszedłem. Coś, co było dla mnie zaskakujące, bo to była tylko i
wyłącznie siła jakiejś nie wiem, znaczy sugestia
nawet nie powiedziałabym, że sugestii, bo ja to, co mnie sugerowały, to gdzieś tam
pochodziło z
innych, z innych jakichś źródeł. Zastanawiające było. Zastanowiący był fakt taki,
że,
że na przykład u mnie generalnie na przykład wyprostowanie rąk powodowało, że jak
gdyby w łokciach to nie
było takiego pełnego wyprostowania rąk. Nigdy tego nie mogłem zrobić i nie
wiedziałem czemu. A tutaj akurat wydawało się, że to było, to było przyczyna właśnie
wynikała z gdzieś tam z poprzedniego wcielenia i akurat jakiegoś takiego ułożenia
tych rąk. W związku z
tym to było dla mnie-
Mentalne jakieś przeniesienie stamtąd.
Tak, dokładnie. Także dla mnie było to zaskakujące i bardzo ciekawe doświadczenie.
Te powiedzmy te wejścia poprzednie, regresja w poprzednie wcielenia. Następnego dnia
mieliśmy wejście w świat dusz i tutaj
mi się to kompletnie nie udało. Ja nie byłem w stanie się rozluźnić nawet tak, żeby,
żeby wejść w trans. A jeśli? Jeśli
byłem, to byłem takim płytkim. W związku z tym te moje takie no nie wiem, no było
takie bardzo mgliste to doświadczenie.
Natomiast moja żona miała dużo, dużo lepsze i ciekawsze. Ona jako taka powiedzmy
osoba, która jest dużo mniej
lękliwa ode mnie, jeśli chodzi o takie tematy. No nie dość, że przeszła w bardzo
głębokie stany hipnozy i ona na przykład część rzeczy nie
pamiętała, później mieliśmy nagranie i mogliśmy sobie przesłuchać, co tam ona
opowiadała. To też była bardzo zaskoczona, że
no, że takie odczucia, że gdzieś tam na przykład powiedzmy jak uciekała, to czuła
całe to zmęczenie. Oddech taki
krótki. No te jej doświadczenia były dużo bardziej intensywne.
Drugiego dnia również miała fazę jeden. Ona i widziała tam pewne nie wiem. Widziała,
powiedzmy, dusze po śmierci i kolor
aury i tego typu rzeczy. A więc z mojej perspektywy jej doświadczenia
były, były ciekawsze i fajniejsze. Tak. Więc tu można było porównać takie,
powiedzmy, nie wiem, dwa różne
charaktery i dwie różne sesje i skutki tego albo efekty.
No więc to to odnośnie tego, jak to wyglądało u mnie i, i jak to wygląda ogólnie
takich wśród
takich ludzi, powiedzmy troszeczkę bardziej lękliwych, bo to, że się okazało tam, że
jedna sprawa to z tymi,
z tymi regresjami, powiedzmy u Newtona, ale również się okazało, że jak ja
pojechałem do Instytutu Monroe'a i przy tych nagraniach gdzieś tam przy wyższych
fokusach, to u mnie również się pojawiały tego typu lęki i takie i tego typu rzeczy.
W związku z tym to no
ewidentnie u mnie strach był czymś, co mnie bardzo mocno hamuje. Hamowało. Teraz
troszeczkę mniej.
Natomiast ogólnie to jest coś, z czym ja, z czym ja się borykałem wtedy mocno.
Zaraz powiem, w którym fokusie jest Rada Starszych.
No dobra, ja-
Kontynuuj, kontynuuj. Tylko tak, tak nawiązuję do tego, co powiedziałeś. À propos
fokusu i tego,
że, że, że tak reagowałeś.
No okej, no dobra. Znaczy ja już więcej chyba nie mam nic do powiedzenia.
Super to, co powiedziałeś, bo tak jakby dziękuję ci za to, bo to też jest bardzo
ważne
i też Iwona o tym wspominała na warsztatach, że często, że w ogóle to, co jest w
książkach,
to nieraz to było tak, że ktoś parę razy na sesję przychodził i dopiero to się
składało w całość. I
to, to też warto o tym wiedzieć, że to nie jest tak, że przychodzimy i tak jak w
książce identyko wszystko mamy.
To różnie to bywa. Mi też ciężko szło. W sensie ja byłem bardzo sceptyczny na
przykład i w którymś momencie po
śmierci zazwyczaj się trafia do takiej przestrzeni neutralnej i
no i tam w którymś momencie Iwona mówi: no i co widzisz? No i mi coś latało przed
nosem, ale ja to ten
nic. No i biało i coś tam latało. No i w końcu później mnie przeprowadziła dalej. A
później się dowiedziałem, że taka
czarna kulka powinna być i to jest portal. Ona mi latała przed nosem. Ja mówię
kurde, co to jest?
Czyli znowu takie zaufanie do tego wszystkiego, co widzimy.
NoMam poczucie, że to, to jest taki w ogóle nieodłączny element we wszystkich
ścieżkach. Takie właśnie
poprzez różne doświadczenia nabywamy pewności siebie, zaufania, pewności. Tak.
I Karol był w Bremie u Iwony. Tak, z tego, co pamiętam. Czyli kawał drogi.
Tak, to prawda. Akurat my wtedy mieszkaliśmy za granicą, w związku z tym to dla nas
było-
Okej.
Przelitwa.
Bliżej. Rozumiem. Kuba?
No to od tyłu zacznę. To ja czekam na tego focusa z Radą starszych. To jest jedna
rzecz, ale drugą rzeczą jest to, co tutaj Karolu powiedziałeś. Okej, to
jest znaczy super ciekawe, mm, na pewno doświadczenie. Tutaj bym był taki ostrożny
co do
jakby oceniania, co, które było lepsze czy twoje, czy żony. Co do tego nie mam
żadnej wątpliwości, bo każdy ma to, na co jest gotowy, a
to właśnie, na co jesteś gotowy albo na co jesteś niegotowy. To jest właśnie dla
mnie tutaj takim, takim pytaniem i mam tutaj w stosunku do ciebie,
znaczy nie w stosunku, tylko mam do ciebie pytanie, no bo z jednej strony poczułeś
ten, ten ból, tak? Albo jak
dobrze zrozumiałem, mówiłeś o tym, że problem z wyprostem ręki jest tak? To jest
jedna rzecz, o której
wspomniałeś. I druga rzecz, która mi się tutaj rzuciła od razu.
Zadam, zadam pytanie dlaczego? A może próbowałeś zgłębić, skąd się bierze
lęk przed wchodzeniem dalej? No bo ja sobie tak to wyobrażam. I po to między innymi
byłem też na
kursie innym, no konkretnie o Moenie, żeby właśnie pracować z tego typu rzeczami.
Tak dostaję informację i
żeby, żeby i żeby, żeby przepracowywać, obserwować i tak dalej. Więc skonkretyzuję
pytanie:
co dalej z tym wyprostem rąk i co dalej z tym lękiem? Bo powiedziałeś, że pracujesz.
I to jest też nawiązanie do tego właśnie co, co napisałem
tutaj. Co robicie z tą wiedzą i jak z niej korzystacie? I to jest zarówno pytanie
nie tylko do ciebie, właśnie też do Dominika, do Danusi,
do Barbary, jeśli jeszcze są. Bo tak jak powiedziałem wcześniej wiedza wiedzą.
Najważniejsze jest to, co my z tą, z tym robimy. To mnie
bardzo ciekawi.
Ja odpowiem później po Karolu. Z lękami mogę ja powiedzieć. Z lękami to jest tak, że
każdy z nas ma, jest indywidualną jednostką, swoje doświadczenia i swój bagaż, więc
nie
szukałbym wzorca na te lęki, tak? Każdy ma, no nie
wiem. No poprzez tą ścieżkę, którą idziemy powstają różne takie jakby właśnie
ładunki emocjonalne i
lęki, skojarzenia, tak? Więc wzorca to nie ma. Bardziej, bardziej myślę, że tak
jakby z lękami to jest tak,
że warto je odkryć i z nimi pracować, a nie tak jakby. A skąd wynikają, to już jest
indywidualna kwestia i poprzez takie regresje, eksploracje możemy do-do-dociec.
Jeszcze o coś pytałeś i do Karola à propos
lęku i-
I tych wyprostów rąk.
Jak z tym pracować.
To znaczy nie, znaczy nie jak pracować, tylko jak sobie Karol z tym poradził. No bo,
bo dowiedział się, że był-
To Karol pokaże.
W takim, a nie innym stanie. A tutaj-
Nic nie zrobiłem cały czas tak.
Tu buła jest wyrobiona. No ale no właśnie o to chodzi.
Siłowo. Nie siłowo. To wiesz co, to znaczy ja powiedzmy to nie jest tak, że ja tych
rąk całkowicie nie mogłem wyprostować, tylko że ja jak je
wyprostowałem, to zawsze było widać taki, że jest ten kąt nie jest taki sto
osiemdziesiąt stopni na rękach, tylko zawsze to jakiś tam
troszeczkę mniejszy. I to było, to jest coś, co mi całkowicie nie przeszkadzało.
Natomiast było tak lekko zaskakująco, bo jak sobie na przykład
porównywałem tam, nie wiem, do mojego ojca czy tam do jakichś innych osób, wszyscy
prostują do końca, tylko ja jakoś tak trochę inaczej. Więc
jako tako ja z tym nie pracowałem, bo nie było to dla mnie problemem, tylko raczej
ciekawostką.
Natomiast jeśli chodzi o lęki, to tutaj już tutaj akurat-
Ale zrobiłeś coś z tym? W sensie tak jakby poprawiło się?
Poprawiło się. Sprawdziłem-
Ale poprawiło się przez pracę z ciałem czy-
To nie wiem, przez co się poprawiło. Sprawdziłem kilka dni temu i tak mam wrażenie,
że już jest praktycznie normalnie.
Ale, ale nie wiem, z czego to wynikało, bo-
Przy niektórych tego typu rzeczach, z tego co ja wiem, czasami samo odkrycie
powoduje już,
że tak jakby częściowo uwalniany jest ładunek.
Tak. Myślałem o tym, że tak mi to przyszło do głowy, że to mogło być to. Natomiast
parę słów na temat lęku, bo,
bo to, to ja sobie na początku nie zdawałem sprawy z tego, że to jest taki duży u
mnie problem. I na
przykład będąc na Gateway Experience, tam nawet to taka początkowa, a teraz
pójdziemy troszeczkę w stronę
Monroe'a, może nie Newtona, ale-
Dobrze, bardzo dobrze, bardzo dobrze, bo tak jakby właśnie my jesteśmy na TMI Polska
i to, że robimy taki
wykrok w Newtona to właśnie dobrze by było też porównać, zestawić, nie?
Okej, to taka pierwsza rozmowa, taka, która jest tam z trenerem, to sobie tak
rozmawialiśmy, rozmawialiśmy i on w pewnym
momencie się mnie spytał, czy ja jestem taką osobą właśnie lękliwą. I ja tak się
zastanawiam. Mówię nie, no, raczej nie jestem.
No dosyć szybko się to, dosyć szybko się to w zasadzie wyszło na jaw, że jednak
jestem.Bo nagranie gdzie-- znaczy może nie aż
tak dosyć szybko, bo to było chyba ostatni, ostatni dzień, gdzie było nagranie
wejście do Focusa dwadzieścia jeden.
I to było coś, co we mnie taki duży lęk, duży lęk wzbudziło, że no nie wiem,
przestraszyłem się, że może spotkam jakieś
duchy czy jakieś inne rzeczy. Ciężko tak to powiedzieć, czego ja się bałem. Może
jakiegoś opętania na przykład gdzieś tam. W
związku z tym ten mój focus, focus dwadzieścia jeden to był ciężki. Ja walczyłem,
żeby nie uciec z tej
skrzynki, na której leżeliśmy. Ale no jakoś się powstrzymałem. Wytrzymałem do końca.
Już
uratowany zeszliśmy na dół. Jak już się tak powiedzmy, że uspokoiłem, to bardzo
mocno walczyłem z
tym, czy iść na następne nagranie, które było też już tam też dwadzieścia jeden free
flow. Różne wymówki sobie gdzieś tam wymyślałem,
żeby tylko nie iść. A-ale tak w końcu uznałem, że w końcu chyba warto z tymi właśnie
lękiem troszeczkę powalczyć i
w zasadzie co mi może się stać. Więc poszedłem i się okazało, że to było bardzo
ciekawe doświadczenie, takie bardziej
powiedziałbym intensywne. Więc nie żałowałem, że-- i w ten sposób
z tymi swoimi lękami, lękami walczę, że staram się je po prostu jakoś przemóc. Jeśli
mam, to mimo tego staram się robić to, co
mnie fascynuje, czyli powiedzmy medytować więcej. Czy-- i w tej chwili nie mam już
problemów, żeby włączać sobie
nagrania tam Focusu dwadzieścia siedem czy jakiś innych wyższych po prostu. No nie
wiem, kwestia przyzwyczajenia może czy coś, ale, ale
te lęki już są dużo, dużo mniejsze niż były kiedyś. Więc tak to u mnie wygląda i ma
to realny
wpływ na moje życie, bo nie tylko chodzi o same, nie tylko chodzi o same na przykład
tam medytacje i
wchodzenie do focusów, natomiast już dużo, dużo mniej się obawiam jakichś tam, nie
wiem nawet grup rozmów z jakimiś w świecie
rzeczywistym czy jakiejś tam wychodzenie ze swojej strefy komfortu i robienie
rzeczy, których wcześniej bym po prostu,
na które bym się nie zdecydował. Więc, więc tak ja to akurat widzę.
Super, To bardzo cenny głos, to czym się podzieliłeś. No więc tak to jest, że
powolutku,
powolutku, powolutku. I Karol powiedział w którymś momencie, że ze skrzynki prawie
wyszedł. To tak tylko dorzucę. Jeśli ktoś by nie wiedział, w Instytucie
się w takich kabinach śpi. Takie łóżka, które są obudowane i tam mamy całkowicie
ciemno, więc to o to chodzi.
Skrzynki. Tak. Okej. Dzięki Karol, bo
naprawdę dużo światła dodatkowego rzuciłeś tutaj właśnie na to wszystko.
To jest w ogóle taki też ciekawy temat. To, z czym się mierzymy w różnych sytuacjach
i
tak jak też wcześniej wspomniałeś, samo to, że sobie uświadomimy, że coś miało
miejsce, jest
już takim procesem naprawczym. Czasem. Czasem nie jest tak, ale w wielu
przypadkach samo uświadomienie jest procesem naprawczym i czasem trzeba po prostu
popracować nad tym, bo być może jest tam gdzieś coś więcej do przepracowania niż
tylko uświadomienie sobie.
A na drodze nam stają często lęki właśnie, o których Karol wspominał. I to jest
rzecz zupełnie naturalna,
zupełnie normalna, bo to są te techniki zarówno chemii Sync, zarówno
technika Moena, zarówno właśnie ta technika Newtona, bo to one są, żeby
umieć sobie poradzić w takich sytuacjach, poradzić sobie właśnie z lękami i przejść
do tego etapu,
gdzie możemy już, że tak powiem, z podniesioną głową czy z odwagą większą stawić
czoła temu, co nas, tym informacjom, które do nas dociera, docierają. Nie należy
tutaj tego
mylić z jakimś zagrożeniem czy czymś takim. Po prostu. Zazwyczaj nie jesteśmy po
prostu gotowi na to, że
coś do nas dotrze i to powoduje w nas lęk. Sama w sobie informacja
nie jest przecież groźna. Ona nas nie napadnie, nie wyssie naszej energii. Natomiast
wpływ na całość ma nasz stosunek do tego, w jaki sposób taką informację możemy
przyjąć, bądź też nie.
Taki klasyk to jest to, że często oczekujemy takich efektów, że naprawdę zobaczymy
ten świat niefizyczny
bardzo wyraźnie podczas podróży mentalnej, a to są subtelne przestrzenie i to tak
jakby właśnie trzeba się
dostroić, nauczyć i tak dalej. A jak ktoś jest bardzo niecierpliwy i oczekuje, że
tak jakby w kinie siadł i zobaczył, no
to często to chwilę zajmuje, żeby z tym popracować, tak? Barbara
i Piotr.
Chciałam powiedzieć, że do obecnego życia to ma takie
zastosowanie w jednym tylko przypadku, bo
zobaczyłamTaką relację rodzinną z poprzedniego
wcielenia. Yy, spotkałam tam członków mojej rodziny
i, yy, i wtedy najprawdopodobniej nie przebaczyłam. A teraz miała miejsce
sytuacja, yy, z tymi samymi osobami. Yy, ja
przebaczyłam, ale to już było, yy, to było już po czasie. To znaczy ja najpierw, yy,
przebaczyłam, a potem ta sytuacja ukazała mi się w nagraniu i, yy,
dotarło do mnie, że to jest, yy, bardzo duży krok w moim rozwoju. To, że,
yy, ja byłam zdolna przebaczyć tym razem, że, że nie będę tego już powtarzać, że to
się po prostu, yy,
zakończyło. To już jest, yy, zamknięty rozdział. Aa jeżeli chodzi o,
yy, inne korzyści, o które Jakub pytał, to, to jest, yy, tak jak,
tak jak w chemii synku. Eksploracja to jest po prostu poznawanie, poznawanie, yy,
innych światów. To jest, yy, innych światów, innych przestrzeni. Nawet nie wiem, jak
to określić. Po prostu to
jest tak szerokie, że, yy, to, to nie ogranicza się wyłącznie do, yy,
do, do wcieleń i do-- i wąziutką dróżką do, yy, do rady, po drodze zahaczając
bibliotekę i, i do rady. To jest, yy, to jest tak szeroki temat,
że to jest poznawanie po prostu. Także, yy, zaspokaja to moją ciekawość. Chociaż
jeszcze,
jeszcze to taki są na razie tylko jaskółki pierwsze. Co, co można by było poznać.
Ale, ale to już wiadomo przynajmniej, yy, co istnieje, co jest. Także,
także ja, ja eksploruję i to jest, i to jest moją korzyścią.
Czyli eksplorujesz tak jakby-- ale widzisz, bo Newton jest na temat tych rzeczy,
które
powiedziałaś. A to, że ty eksplorujesz, to już twoje. Wiesz, tak jakby.
Tak, tak, bo to, bo to-
Że można przejść z tego, z tego formatu wszędzie. Tak, tak, jak najbardziej.
To nie jest tak, że się zamykamy w takich ramkach. Ja, ja uzyskuję to, co chcę. Nie
tylko to, co,
yy, nie tylko prowadzenie, tylko po prostu, yy, jest więcej.
Wiadomo, że to jest taki, że właśnie można to potraktować jako też wstęp, tak? Do
tego. Natomiast, yy, natomiast tak
sobie myślę, że no, no na tyle. No po prostu co z czym kto rezonuje, tak?
Właśnie dzięki.
Na pewno z ulicy jak ktoś przyjdzie zupełnie nie-nieświadomy to tak jakby niczego,
no to, to nie wiem. Z jakimiś
przekonaniami, różnymi rzeczami. No to tak ja przynajmniej sobie wyobrażam, że
przypuszczam, że takie trochę łatwiej będzie chyba w
Newtonie, tak? Yy, no bo ten trener tak jakby przegada to i wyłapie różne rzeczy i
to jest część procesu. A
jak się pojedzie do Pawła na warsztaty, no to nie wiem, czasami się zdarza ktoś
taki, kto z przekonaniami chyba Paweł przyjeżdża i po
prostu nie wyrabia, tak? Bo, bo miał jakieś oczekiwania i w ogóle. I-i chyba w tym
monroowym świecie tak
nie będziesz siedział i dyskutował z taką osobą, nie? Gdzie trener będzie. Szukam,
szukam unikatowych wartości obydwu procesów, tak?
Mhm. Yy, przekonania ma każdy. Często mamy właśnie wyobrażenia, szczególnie właśnie
jeśli chodzi o,
yy, o to, co już sam mówiłeś wcześniej, tak? W kontekście, yy, tego, jak te sesje
są opisane w książce. W przypadku Monroe'a czy Moena to też się wydaje, że oni mieli
takie
doświadczenia, które no wy-wyskoczyli gdzieś, mieli jakieś piękne doświadczenie i
potem sobie to opisali. To wcale
tak nie do końca wygląda, że składa z iluś, yy, wycieczek, z iluś wypraw,
yy, i ostatecznie potem tworzy całościowy obraz. Więc po przeczytaniu książek, mm,
rzeczywiście mamy wiele informacji, ale też one budują często fałszywy obraz i
później się przyjeżdża na warsztaty z pewnymi wyobrażeniami,
że tak, że: "a technika chemii synth, no to od razu mnie to wyciągnie, wyskoczę i
będę miał takie doświadczenie jak Monroe". No i czas--
jeżeli to przekonanie jest silne, no to jest, yy, bywa rozczarowanie. Natomiast
tutaj warto,
warto, yy, podejść do tego z otwartością, że, yy, przede wszystkim jest to
doświadczenie indywidualne.
Każdy odbiera to w indywidualny sposób, a nawet przecież w tej rzeczywistości
fizycznej, yy, każdy z nas kolory widzi inaczej. Możemy mieć, umawiać się, że jakiś,
że
dany kolor, na który patrzymy, jest zielony, ale i tak mimo wszystko każdy z nas
będzie widział inny odcień, yy, zielonego powiedzmy.
Yy, podobnie będzie, mm, w tych doświadczeniach, mm, eksploracji, mm, czy to życia
między życiami, czy światów niefizycznych. Również tam każdy będzie to widział na
swój sposób.
Poza tym jeszcze do tego dochodzi język, którym się porozumiewamy.I przekładamy te
nasze
doświadczenia na język werbalny. I może być tak, że
możemy nawet mówić dokładnie o tej samej rzeczy, ale mieć wrażenie, że druga
osoba mówi o czymś zupełnie innym ze względu na perspektywę, z jakiej patrzy.
Perspektywę wynikającą chociażby z własnych doświadczeń i wyobrażeń.
Okej.
Także jest tutaj naprawdę duże pole do manewru, do popisu i
doświadczenia, nawet jeśli są prowadzone tak jak w przypadku techniki Newtona
przez terapeutę, przez tego trenera, który tam wprowadza w stan hipnotyczny. No i
tak te doświadczenia są bardzo indywidualną
kwestią, a osoba prowadząca, która ma już duże doświadczenie, ileś
takich sesji przeprowadziła, jest w stanie zauważyć po prostu podobieństwa i
odnaleźć się w tym
świecie, który relacjonuje pacjent w danym momencie.
Mhm. No dobra, co? Jakie było pytanie? Co robicie z tą wiedzą? Jak
z niej korzystacie? Ale znowu też-
Jeszcze było pytanie gdzie jest Rada Starszych?
A nie, to ja powiedziałem, że ja powiem, bo zbadałem to. Ja badam te tematy
specjalne. Miałem spotkanie z koleżanką z
rady, która kilka razy robiła te wszystkie stan-
Ale nie z Rady Starszych.
Nie, nie z Rady Starszych. To co? Co pierwsze co robimy z tą wiedzą czy... Perełkę
na
koniec.
Tak, tak, zostaw to na koniec, bo nam wszyscy uciekną ze spotkania, jak się
dowiedzą.
To najpierw ja mam takie inne pytanie jak w ogóle znaleźliście te warsztaty? Bo ja
stronę pani Iwony znam od, od czasu jak przeczytałam książki Newtona i
wybranie się do Bremy jest dość wysoko na liście moich celów, ale o warsztatach nie
słyszałam.
Ponad dwadzieścia godzin drogi.
No ode mnie to jest z dołu do góry Niemiec.
A okej.
Ja już w Niemczech mieszkam.
No tak, tak tak tak okej. Z Warszawy to jest koło te dwadzieścia coś. Jak? Tak samo
jak u naszego Pawła z
warsztatami jest newsletter.
Aha, to muszę się zapisać.
No ja się zapisałem na newsletter i po prostu maila dostałem. Pierwsze warsztaty
były jeszcze pod koniec
pandemii, chyba w 2021. W tym roku były chyba trzy razy warsztaty.
Ale czy to nie jest tak, że warsztaty są tylko w Polsce organizowane?
Warsztaty są organizowane tylko i wyłącznie przez Iwonę. To jest jej autorski
program. Tak jak mówiłem, ona została poproszona przez Radę Starszych, że coś
takiego zrobić. To jest jej autorski program. To nawet nie jest-- jest coś takiego
jak Instytut Newtona, tak? W którym się
certyfikują ci hipnoterapeuci. Tam jest też linki. To, co wrzuciłem linki do ich
profili, to jest właśnie stamtąd.
No to, to ja nawet nie wiem, jak to jest z tym Instytutem Newtona, czy to ona to
zrobiła, więc ja nawet nie wiem jak, czy oni wiedzą o tym,
czy nie wiedzą.
No tak, ale moje pytanie było bardziej brzmiało, czy, czy ona robi te swoje
warsztaty tylko w Polsce, bo tak mi się
wydawało, że indywidualne sesje to jak najbardziej u niej organizuje.
Wiem tylko o tych organizowanych w Polsce. Wydaje mi się, że tak. Aczkolwiek to
jest tak, że na warsztatach wiem, że jedna osoba była skłonna zebrać
grupę osób na warsztaty, Iwona była skłonna przyjechać indywidualnie, zrobić takie
warsztaty. Jak będą chętni
i się wszystko zgra z terminami i będzie miejsce też, no to ona jest skłonna
przyjechać
i w ogóle.
Nie no, jak bym się wybierała to jednak do Polski, bo pomimo tego, że mówię całkiem
nieźle po niemiecku, to jednak
tego typu warsztaty wolałabym jednak po polsku.
A może ci zrobić regresję po niemiecku, wiesz?
Raczej nie.
Okej.
To bym wolała po polsku, ewentualnie po angielsku.
Nie, to nie. Iwona chyba po angielsku tak jakby ogólnie. Ale, ale te płynnie to
niemiecki
i polski z tego, co wiem.
No mi do płynności w niemieckim jeszcze trochę brakuje.
Ale ćwiczysz intensywnie.
Codziennie.
No właśnie.
Okej.
No dobra, ja mogę powiedzieć, co mi, co mi to dało. Ja ogólnie-- moja ścieżka
życiowa jest taka, że ja bardzo dużo
doświadczałem negowania mojej indywidualności. Ja zawsze od dziecka byłem bardzo
indywidualny i to było
mocno nielubiane przez, przez różne osoby, ważne osoby w rodzinie, które nie
rozumiały tego,
tylko różnie to nazywały, pokrętnie i w późniejszym życiu też. I dla mnie
ta tożsamość jest taka bardzo ważna. Więc ja na przykład w swojej regresji byłem
skupiony: kolor aury, poziom zaawansowania.
Potwierdziłem też, co robię jako dusza, czym się specjalizuję.Mm jakieś takie cechy,
yy, cechy duszy, tak? Na przykład, jaki jest cel, jaki jest cel mojego obecnego
życia. Wiele rzeczy się--
niektóre rzeczy się pospinały, popotwierdzały, a niektóre rzeczy tak jakby w jakiś
sposób pokazały mi mój obraz. I ja mogę od siebie
powiedzieć też à propos moich odczuć, bo, bo, bo tak jakby zazwyczaj, jak ktoś obok
patrzy,
ee, to, to tak jakby widzi w tym szukania. Mm, czasami to jest postrzegane jako
takie
egoistyczne albo próba wywyższenia się czy porównania się. No nie, u mnie to jest
tak, że ja szukam siebie, to ja
już też tak jakby to też jest ciekawy proces, jak ja na siebie patrzę. Bo, bo byłem
uczony tego, że ja egoista jestem, że na terapii jak mi
terapeutka coś tam, bo też na terapię chodziłem, takie przyziemne rzeczy, nie? Ee, w
tym procesie takim ogólnie, yy,
rozwoju. Yy, no więc generalnie mam też poczucie, być może komuś
się to przyda. Mam poczucie też, że w społeczeństwie ogólnie jest dużo ludzi, którzy
jak będziemy skupieni na swoim rozwoju, na sobie,
to, to może dostrzegać w tym egoizm jakiś i egocentryzm. I to też warto tak jakby
wiedzieć, że to,
to ja mówię różne, różne rzeczy słyszałem naprawdę i nawet, nawet ktoś z tłem
psychologicznym kiedyś mi mówi: "No, ty to
narcystyczne masz cechy". No to już w ogóle nie. Yy, natomiast, yy, jeśli ktoś tak
ma, to się właśnie dzielę. Yy, ja, ja cały czas tak jakby mi cały czas gra w
głowie jedna analogia. Jak jest dekompresja w samolocie, ciśnienia i tak dalej, to
jest zawsze jedna instrukcja jak lecimy z dzieckiem.
Najpierw rodzic sobie zakłada maskę, a później dopiero dziecku. I to tak samo jest z
tym. Jesteśmy w tej
rzeczywistości i jak my siebie nie poznamy, nie zrozumiemy,
to nikt inny tego nie zrobi. Nikt. I to jest tak jakby klucz i hasło, że
zmieniać świat, zaczynając od siebie. Też mi towarzyszy od, od, od dawien dawna i to
tak
jakby się sprawdza, tak? Yy, w te tematy niefizyczne, rozwój, ten Newton, to
wszystko. Yy,
ja tak jakby moje otoczenie się zmienia pod wpływem tych doświadczeń i tego, co
odkrywam i rozumiem. I im więcej na przykład się dowiaduję o
sobie, tym też-- już nie pamiętam, co to było, ale pamiętam, że coś było takiego,
co, co
szukałem w tych przestrzeniach niefizycznych. Ale pamiętam, to jest tak, że jak się
nasycimy, już potwierdzimy sobie na przykład coś i nam kliknie,
to już wiemy, że tak jest i już tego później nie szukamy. Idziemy dalej, nie? Więc,
yy, no to à propos, à propos tego, co
nam to daje. Każdy ma inaczej, tak? Tak jak na tych warsztatach jedna dziewczyna
nagle się oka-- ona w ogóle nie wiedziała
o tym, że tam w życiu płodowym miała jakąś straszną traumę. Więc, yy, to są
indywidualne
kwestie. Natomiast, yy, daje nam to takie jakby lepsze poznanie siebie, zrozumienie.
A, a
to, co wynika z tego, że lepiej się poznamy, zrozumiemy, znajdziemy na przykład
źródło być może jakiegoś problemu w
tamtych przestrzeniach. To powoduje, że później to się przekłada, nie wiem, na, na
inne konkretne rzeczy w naszym życiu. Możemy iść
dalej, yy, nie wiem. No, yy, tak. Więc tak nie ma jednej, jednej odpowiedzi.
Yy, ja mogę tylko powiedzieć właśnie à propos, à propos tego szukania siebie, że,
yy, że to ważne.
To ważne. Dla mnie to było ważne zobaczyć siebie i zrozumieć też. I no.
O! To co, perełki wyciągamy?
No wyciągaj i rzucaj.
Perełki są takie, że s-- że właśnie zainspirowany tym, ee,
ja tego Newtona zacząłem też wprowadzać w instytucie, w sensie tam inspirować ludzi.
No i, no i się wywiązało coś takiego,
że właśnie w trakcie jednej rozmowy ja mówiłem o Newtonie i koleżanka z rady Cansila
mówi: "Słuchaj,
ee, coś tam", że, że ona coś tam wie i tak dalej. No to się spotkaliśmy. No i się
okazuje, że ta Rada Starszych,
o nich, o niej się nie bardzo mówi na, na, na, na kursach Monroe'owych, ale ona
jest. I po pierwsze to,
ee, jak mamy kursy w instytucie, to jest parę kursów takich luźnych, ale jest też
taka ścieżka, że
najpierw robimy gateway, później robimy guidelines, czyli komunikacja z
przewodnikiem lub lifeline, czyli
odzyskiwanie dusz. Później eksploracja Focusa dwadzieścia siedem i jak nie zro-- nie
przejdziemy tej ścieżki, to, to nie da rady
tych dalej kursów zrobić. I później są te star lines'y. Jest star lines jeden, star
lines dwa i star lines trzy. Ee,
star lines jeden to-- czekaj, ja, ja miałem Pawle notatki.
No to, to jest eks-eksploracja ja tam generalnie, tak najogólniej mówiąc.
Naszego ja tam. To, co znamy z książek Roberta Monroe'a.
Star lines jeden jest eksploracją kosmosu. A star lines dwa
jest bardziej metafizyczne z interakcją z naszym ja tam.Ona powiedziała
Galactic Core and Great and Great Emitter, czyli i Emitter. Tak? Czyli to jest takie
bardziej
metafizyczne. Jedynka to jest kosmos. Tutaj bardziej znowu nowe, nowe przestrzenie
poznajemy struktury, przestrzenie, gdzie są nasze ja tam, czyli
wyższe focusy, czyli Starlight, tak w wyższych focusach. I później jest trzeci
Starlight, który się nazywa
Starlight Reunion, czyli taki jak to Reunion to jest pojednanie.
Połączenie, ponowne połączenie.
I tam, i tam się kontaktujemy z obcymi, z innymi cywilizacjami. No
tak, na Starlight Reunion uczestnicy, w którym ten w nocy mają sesje pod
gołym niebem, bo Monroe Institute jest w górach i generalnie to szukają UFO,
kontaktują się z UFO i to nie tylko na
planie fizycznym. W sensie to się chyba nie bardzo zdarza. Z tego co mi mówiła, to
głównie w przestrzeniach tych
subtelnych, takich jak właśnie astralnych i wyższych. Ale tak
i, i te kursy Starlight
stworzyła Francine King, taka trenerka z Instytutu, bo została o to poproszona przez
Radę
Starszych. To samo co, co Iwona. Co mnie zatkało, bo ja tak nie miałem, nie umiałem
na przykład się
odnieść do tego, że Iwona zrobiła ten kurs tutaj taki autorski. Tak nie wiedziałem,
co o tym myśleć. A tu się okazuje, że w Instytucie kursy te Starlight
są też przez Radę Starszych, tak jakby, Rada Starszych to prowadziła, poprowadziła
i Rada Starszych jest w Focusie czterdzieści dziewięć. I dlatego tak, tak, taki
zrobiłem Karolu do ciebie, tak jakby połączenie, bo jak ty mówiłeś à propos, że
ci ciężko było w trakcie, to wyobraź sobie Focus czterdzieści dziewięć Rada
Starszych nie. Czyli to właściwie tam jest
dalej już jest wyjście z tego naszego systemu, to są najwyższe wibracje. I to może
Pawle
rozwiniesz. Tam w książkach było w Monroe.
Ten Focus czterdzieści dziewięć to w ogóle tak. Jeśli chcecie coś więcej wiedzieć na
temat organizacji,
tej rzeczywistości ogólnie czy świadomości, w której żyjemy, to takim dobrym punktem
wyjściowym jest kosmologia Miramona i
to można sobie znaleźć w archiwum Instytutu Monroe'a w zapisy z sesji Explorers
pierwszej, pierwszej serii, czyli z lat siedemdziesiątych. Tam jest wyjaśnione, w
jaki sposób zorganizowana jest świadomość. Tam też można się dowiedzieć, że te
Focusy
one są, no nie są wymyśloną rzeczą. To wynika jakby ze struktury świadomości.
I Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee opisuje w swojej, swoich książkach, jak dotarł do emitera,
gdzie krążyły takie olbrzymie istoty. On był taki malutki. To był właśnie Focus
czterdzieści dziewięć. A te wielkie istoty to była, to były te
istoty już kompletne, które kończą swoją ewolucję tutaj. I one są właśnie w tej
Radzie Starszych.
No właśnie. I, i tego nigdzie nie znalazłem.
Mówię nie dam głowy, że nikt tego nigdzie na świecie nie połączył, ale ja nie
znalazłem. Mam poczucie, że to jest unikatowa wiedza.
No to tak. I jeszcze tak jakby ja bym się tego, tego już tak nie potwierdziłem
twardo, bo to, to, to jest
pewniak, tak? W sensie ludzie z Instytutu potwierdza-- tam się nie mówi za bardzo o
tej Radzie Starszych, nie? To ona jest-
Inna jest nomenklatura bardziej, bo tam się właśnie patrzy, patrzy na te struktury
bardziej fraktalnie, że
to jest taki powtarzający się schemat.
Dobrze, że to powiedziałeś, Paweł. Ona mówiła, że to była, że mówi się w świecie
monroowym się mówi Cluster Council,
Cluster Council.
Mhm.
Tak.
Dlatego tutaj wspomniałem o tych, o tej kosmologii Miranona. Ona lepiej pomoże
zrozumieć, czym jest ten Cluster
Council.
Mhm. Okej. I jeszcze druga rzecz, to bym się doszukiwał podobieństw. W
Newtonie jest wspomniane o tym, że dusze się udają na odosobnienie albo, albo, albo
po śmierci. Jak mają
dużo przekonań, to sobie siedzą w jakichś tam przestrzeniach, w których im jest
lepiej i nie wracają do Rady Starszych i tak dalej.
Ja bym tutaj powiedział, że to są system przekonań, bo to są przestrzenie, to już
mówię, to już nie jest tak potwierdzone, to jest moje
domniemanie. Po prostu jak ktoś żyje tutaj z silnymi przekonaniami, no to później mu
wygodniej, tak jakby po śmierci ciała sobie dalej kontynuować gdzieś, gdzie to
będzie takie zgodne, nie?
No tutaj też, jeśli chodzi o kwestię Instytutu Monroe'a, to też są takie różne
ścieżki. Są takie miejsca
odosobnienia.
Takiego zupełnie też.
Też.
Ale chodzi mi, tam były właśnie dwie rzeczy. Jedno to całkowite odosobnienie i w
monroowym świecie też o tym było wspomniane całkowite
odosobnienie i w Newtonie to też się pojawia.
Mhm.
A oprócz tego też jest wspomniane o, o przestrzeniach, gdzie sobie po prostu wolą
siedzieć, bo im nie chcą wracać
nigdzie indziej, bo im jest dobrze tam, gdzie-
Tak, tak.
I to są te przekonania właśnie.
Bardziej tak. To pasuje do systemów przekonań.
No.
Także jak widać można te dwa światy połączyć. I też wracamy tutaj do tego, co było
wcześniej mówione. To są różne perspektywy, różny język i możemy mówić o tych samych
rzeczach, ale posługiwać się różnym nazewnictwem. No i może się okazać, że wydaje
nam się, że mówimy o różnych
rzeczach, a w rzeczywistości to jest to samo.
Ale to my w świecie Monroe'owym to widzimy, a inne perspektywy często tego nie
uwzględniają. Ha, ha,
ha. Bo jest jeszcze świat szamański. Ja miałem do czynienia na jednym z kursów
wychodzenia z ciała
Jade Shaw z Anglii. Ona fajnie na swoich kursach opowiada, właśnie
nawiązuje do świata Monroe'owego i nawiązuje też jeszcze do świata szamańskiego. Nie
eksplorowałem, nie ciągnie mnie,
ale jak ktoś z osób tu obecnych albo słuchających coś znajdzie, to zapraszam do
podzielenia się.
A jeszcze mogę, jeszcze wkleję kolejność książek, bo też temat się pojawiał.
Kolejność książek
Newtona. Jak daty wydania oryginalne nie w Polsce, tylko oryginalne.
Baśka.
Przypomina mi się jeszcze, że jeszcze taka różnica pomiędzy,
pomiędzy tymi dwoma technikami to jest taka, że,
że, że Newton znaczy to nagranie według Newtona to prowadzi takim,
takim przewodnikiem, punktem wspólnym, taką liną, która to wszystko spina. To jest
jestem
ja i to, co się koło mnie wydarza. Ja mogę... Wszystko ma takie, takie odnośnik
do mnie i ja po prostu nie zgubię się, bo ja jestem, bo ja wiem. Wiem, gdzie
ja jestem i wiem. Znaczy nie tyle, gdzie ja jestem, tylko po prostu ja mam to
poczucie,
że ja jestem i ja, i to się wydarza koło mnie albo,
albo we mnie. A, a jeżeli chodzi o Hemisync,
to tutaj już jest tak, taka loteria. Bo to może, może dla osób, które bardziej
eksplorują te wszystkie-
Przestrzenie.
Tak, przestrzenie, które przeszły te programy i to bardziej to, to jest bardziej
znane, ale
i mają taką większą pewność tego, że, że, że się nie zgubią. A tutaj
to jest tak, że ja wszędzie jestem koło siebie, także to jest
to. Myślę, że to jest takie, takie pewności siebie dodaje, przynajmniej jeżeli
chodzi o mnie, bo ja nie przeszłam tych wszystkich
programów Hemisync, tylko na własną rękę sobie ćwiczę.
I to nie jest tak, że ja ciągle jestem, ciągle tylko zajmuję się
wytrychem do nieba, czyli, czyli tą techniką Newtona.
Te warsztaty się nazywały Wytrych do nieba.
Tak. A jest, a ja w innym czasie ćwiczę też
Hemisync, także to ja to mieszam tylko, tylko mówię, że ja po prostu bardziej
jestem bardziej-
Pewniej się czujesz, tak?
Tak, jestem ukierunkowana bardziej. Pewniej się czuję, kiedy ja jestem koło siebie.
Ale to jest poniekąd to, co powiedziałaś. To jest to, o co mi chodziło właśnie w
zestawieniu tego Monroe'a i Newtona, że dla
nich, dla niektórych właśnie to taka bardziej określona ścieżka, nie wiem, inny ten
format może
właśnie po prostu robić różnicę, tak? Jeśli na przykład kogoś, kto woli taką, taką
prowadzoną ścieżkę,
rzucimy go w świat Monroe'owy, gdzie się uczysz po prostu narzędzi i fruń, to może
to, może to słabiej działać. I dlatego
tak jakby stąd te moje wszystkie porównania. Tak? Nie chodzi mi o to, co lepsze, co
gorsze.
Ja nie znam Hemisync, bo świat-
Ale to chodzi o twoje odczucia, z czym się lepiej czujesz, bo to jest indywidualne
bardziej.
Tak, bo to jest tak mówię, to jest koło mnie i ja nie skaczę gdzieś tam w takie obce
rejony, które są mi
całkowicie nieznane i nie muszę szukać tak jak kiedyś Monroe szukał i odbijał się od
tej ściany, prawda?
Więc to mi się nie zdarza, bo ja jestem cały czas koło siebie, tak? To tak.
Okej.
Dzięki.
Jeszcze jedną rzecz. Jeszcze jedna perełka. Iwona zrobiłaTakie karty,
na których są obrazki, ee, zawierające. Aha, bo dobra, to od
początku zacznę, bo ludzie po sesjach rysują, jak siebie widzieli, yy, w lustrze.
Jednym z elementów wszystkich
tych sesji regresji jest to, że się w którymś momencie, yy, ja pamiętam, przed Radą
byłem i ona mówi: a odwróć się teraz w lewo i spójrz w lustro
na siebie. No i ja zoba-- to było najbardziej niesamowite doświadczenie w ogóle ze
wszystkich. Widziałem siebie, taką chmurę energii.
Po prostu mam wrażenie, że jakbym tam fizycznie był, to bym zrobił aaa. Było bar--
najintensywniejsze doświadczenie, ale mniejsza z tym. To tak mi zjechało, jak sobie
przypomniałem emocje. Yy,
i Iwona zrobiła karty, na których są rysunki, yy, ludzi, którzy
uczestniczyli w sesjach, gdzie oni rysowali często siebie albo Radę Starszych. I ona
zrobiła karty. Tam są
w tle te rysunki, a na przodzie są przekazy różne od Rady Starszych, które ludzie
dostawali. Takie zwięzłe, jakieś konkretne
przekazy i. No i powiem tak. Yy, ja tak i
generalnie na warsztatach leżały na środku właśnie te, yy, w różnym formacie leżały
te obrazki, jak ludzie siebie
rysowali, te rady. I tak się złożyło, że parę razy tam. No dobra, wylosuję. Leżały
też te karty. No
dobra, wylosuję. I zdarzyło się tak, że trzy razy ten sam, tam ten sam obrazek i ten
sam przekaz wylosowałem. Co też było
dziwne. Wtedy się zacząłem interesować. Otworzyłem się na te karty. Ee, karty można
kupić na warsztatach. Aha,
i z tych kart się korzysta. Taki proponowany sposób, yy, to może tak. To nie jest
przekaz,
to nie jest tarot. Nie należy tego traktować jako wyznacznik wykładni, raczej
inspirację.
Ee, i to nie chodzi o to, żeby zadawać pytania czy w lewo, czy w prawo i losować
karty, tylko raczej jak mamy jakieś rozterki, to karta może nam
pomóc. Yy, karty zostały z taką myślą zrobione, że sobie po prostu myślimy na
przykład nie wiem, co na
dzisiaj albo co, jaki jest dla mnie najważniejszy przekaz i sobie losujemy kartę i,
i sobie, i na przykład
przykładowo ta karta tak wygląda. Ktoś taką bramę narysował i przykładowy przekaz:
wy sami robicie sobie trudności i jest wam
ciężko. I te karty faktycznie, yy,
ja jeszcze tak jakby nie tylko ja, czasami ktoś do mnie przychodzi, coś ciągną,
ciągniemy, ktoś tam jest taka właśnie wola. O, pociągnę
se kartę. Faktycznie, tak jak obserwuję, to, to zdarza się, że karty uderzą w to, z
czym ktoś pracuje.
Ale karty można fizycznie kupić na warsztatach. Chyba online też, ale można je, te
karty też losować
wirtualnie. I wkleiłem link, yy.
Bo tą kartę chyba wylosowałeś dla mnie.
No widzisz, no widzisz. Znaczy warto w myślach wyrazić intencję. Yy, zdarzyło mi się
dla kogoś ciągnąć
karty i naprawdę zdarzyło się, że to trafiało. Mówię od razu się odgrodzę
trochę, że to nie jest wyznacznik, to nie jest tarot, to nie jest. To jest taka
lekka forma zabawy, yy,
która może na przykład wahamy się, mamy jakieś bardziej mentalne, takie z emocjami,
coś pracujemy z tymi naszymi wyzwaniami i czasami
naprawdę to zdanie potrafi w punkt trafić i przeważyć. I to, to taki kierunek. Yy,
kart
się nie powinno też za często losować, ale no co powiem, nie tam na wszystko w ciągu
dnia. Yy, przez ten link jak wejdziecie, to można sobie
kliknąć wylosuj kartę i wam wyskoczy karta. Warto też zadać jakąś tak jakby jakąś
sformułować intencję. Tak nie
po prostu se klikać w to i wszystkie przejrzeć, yy, tylko na przykład nie wiem. Dla
mnie no jako, jakieś, jakąś
myśl, tak? Co, na czym powinienem się skupić? Co jest dla mnie najważniejsze w tej
chwili na przykład nie? Albo,
albo w tych moich lękach to, to co na przykład. Karol.
Wiecie co? Ja sobie to wyloso-wylosowałem teraz. To wam przeczytam, bo mam wrażenie,
że jest ciekawe.
Czekajcie tylko, gdzie ja to miałem. Okej. Lęki, lęki, lęki. Ciemne formy i pokłady
opłukiwać. Otrzepywać ciemną energię. Będzie pękać.
Moja partnerka też z lękami pracuje i też je, też to miała. I naprawdę to jest
zaskakujące. Ona ciągle, yy,
w swoje tematy wyciąga karty, a ja w swoje. Niektórzy, niektórzy mówili też na
warsztatach, że mają
tak, że oni w ogóle połowy talii to ani razu nie widzieli, bo ciągle im wyskakuje po
prostu
jakieś tematy. No mówię, forma zabawy, yy, takiej, która może nas zainspirować, yy,
tak. No widzisz.
Trafiła w samo sedno tak na dobrą sprawę.
Yy, a no, no, no, no tak. No dobra, to ja nie wiem, czy mamy jakieś może
pytania.
Myślę, że będziemy już kończyć, bo troszeczkę dzisiaj-Yy już sobie siedzimy. Także
myślę, że
tematy przedstawiliśmy dosyć interesująco i szeroko i też
dało się pokazać, że one są ze sobą powiązane, że można znaleźć wspólną ścieżkę, że
warto
też próbować jednych i drugich łączyć te techniki, szukać takiej metody, która dla
nas
indywidualnie pracuje.
To ja jeszcze perełki, takie mniejsze niż tamto. To tak trochę już nie Newtonowo tak
ogólnie
w Newtonie się udajemy do kroniki Akaszy, to ja też powiem, że metodami z warsztatów
i
wchodzeniem w te fokusy też można sobie wyrazić intencję, żeby się udać do, do
kronik Akaszy. To taka jedna rzecz, którą widziałem na
forach się czasami zdarza, że ktoś zadaje pytanie i nawet na grupie dla liderów ktoś
chyba z tego co pamiętam pytał o
te Akasze. Więc tak, jak najbardziej to nie tylko Newton. Akasze są dosyć teraz
takie medialne się chyba zrobiły
na warsztat, na różnych warsztatach, że odczytam ci twoje kroniki. No okej, to
najlepiej jakbyśmy sami tak jakby coś z tym pracowali, nie? I takie perełki na
koniec miałem. No
dobra, medytujemy na koniec jeszcze?
Możemy zrobić medytację. No zrobimy sobie obfitość
pewnie, bo to medytacja zdrowia i-
I dobrostanu.
I dobrostanu, tak. Bo to się zawsze przyda i będzie takim też dobrym
wstępem do jutrzejszego spotkania, do jutrzejszej medytacji online. Także zapraszamy
na
medytację online. Medytację teraz zdrowia i dobrostanu, a jutro o dwudziestej
pierwszej
medytacja obfitości i transformacji.
To teraz dziesięć minut będzie to trwało. Ja już.
Okej. Test zróbmy. Tym razem zaczniemy od prawego.
A wyciszymy.
No jest prawy. No. To czarodziej z ciebie jest po prostu.
Teraz było lewe.
A skąd ty wiesz bez słuchawek?
Widzę.
Intuicja. Robię z niej fizyczny. No dobrze. To co?
Dziesięć minut zdrowie, dobrostan i po trochu będziemy kończyć.
Zaczynamy.
Spotykamy się teraz razem, niezależnie od miejsca i czasu, aby powitać i połączyć
się z naszą
wyższą jaźnią i uzdrawiającą energią. Ustanawiamy naszą indywidualną i
grupową intencję poprzez zjednoczenie się z najwyższym źródłem, a robiąc to,
decydujemy
się na asystowanie w promocji zdrowia oraz dobrego samopoczucia dla naszej
grupy i całego świata. Przygotujmy teraz twoje
ciało fizyczne. Ułóż się w wygodnej pozycji.
Pozwól fizycznej rzeczywistości na to, żeby wspierała twoje ciało fizyczne kiedy
będziesz stawać się coraz bardziej zrelaksowany.
Czujesz się już głęboko i przyjemnie odprężony.
Przygotujemy teraz twoje ciało energetyczne. Jesteś zrelaksowany
i oddychasz spokojnie. Skup się w swoim sercu.
Odczuwając miłość, która tam się znajduje, wypromieniuj ją
poprzez swoją fizyczną i energetyczną istotę.
Odpręż się i poczuj, jak jesteś
natchniony i otoczony przez lśniącą, łączącą energię.
Wiedz, że jesteś chroniony przed jakimkolwiek wpływem lub źródłem, które mogłoby
przeszkodzić ci w realizacji wyrażonych pragnień. Wyślijmy naszą
intencję uzdrawiania. Jesteś bezpieczny,
zrelaksowany i spokojnyWyślij swoją
energię serca do tych, którzy uczestniczą w tej medytacji.
Połącz się z naszą grupą.
Będąc w tym głęboko poszerzonym stanie, wzmocnij połączenie swoje i grupy
poprzez pełne otwarcie na uzdrawiającą energię.
Jesteś w stanie większego dostrojenia do najwyższego celu tej grupy.
Wiedząc, że masz wsparcie, wygłoś intencję powtarzając za mną.
Ustanawiamy naszą wspólną intencję
promowania zdrowia i dobrego samopoczucia dla nas,
dla grupy i całego świata.
Skup się jeszcze raz na wibrującej, uzdrawiającej energii swojego serca.
Skup się na miłości, która rozszerza twoją energię tak, aby objęła
całego ciebie, grupę i cały świat.
A teraz z każdym wdechem wciągaj tę uzdrawiającą energię w swoje ciało
i z każdym wydechem wysyłaj energię miłości w świat i do tych, którzy jej
potrzebują.
Powtarzaj tę uzdrawiającą wymianę. Podczas wdechu wciągaj uzdrawiającą
energię. Podczas wydechu wysyłaj ją do naszej grupy i całego świata.
Powtarzaj ten proces nieustannie. Dam ci na to czas. Dołączę
do ciebie, kiedy będzie trzeba powrócić.
Przygotowując się do powrotu do normalnej, rozbudzonej świadomości wyraź
wdzięczność i uznanie dla wszystkich pozostałych. Dla
swojej pracy, dzięki której transformujesz życie. Dla ludzi
na świecie, których obecność wznosi nas. I dla
nieskończonego pola świadomości, które wszyscy współdzielimy.
Afirmujemy głębokie pragnienie uzyskania najlepszego efektu naszych intencji i
wierzymy, że na najgłębszym poziomie już się spełniły.
Powróć teraz do całkowicie rozbudzonej fizycznej świadomości, odliczając od
dziesięciu do jednegoKiedy doliczysz do jednego, będziesz w pełni rozbudzony i
odświeżony. Dziesięć. Dziewięć.
Osiem. Siedem. Sześć.
Pięć. Cztery. Trzy.
Dwa. Jeden. Jeden. Jeden.
Jesteś już w pełni rozbudzony, całkowicie przytomny i odświeżony pod każdym
względem.
Powracamy do rzeczywistości fizycznej.
Wyciągnij ramiona i nogi. Weź głęboki wdech. Otwórz oczy.
Włącz kamerę. Byśmy widzieli, że już jesteś z nami.
A my powolutku będziemy zmierzać ku końcowi. Mam nadzieję, że
ta krótka medytacja dała wam bardzo pozytywną energię, którą będziecie mogli
wykorzystać nie tylko w tej chwili, ale też w innych dniach. Przypominając sobie
to, w jaki sposób się czuliście w trakcie tej medytacji. Co Dominik? Coś jeszcze
chcesz dodać na koniec
czy już mówimy dobranoc? Mówimy dobranoc. Dzisiaj transmisję tutaj
na falach Radia Paranormalium umożliwił nam Marek Sęk Ivellios.
Dziękujemy Marku.
Było z nami w szczytowym momencie czterdziestu kilku słuchaczy. Teraz pokazuje
jeszcze trzydzieści siedem. Dzięki
wszystkim, że jesteście.
Dziękujemy wszystkim, że dotrwali z nami-
Dzięki
... bo audycja trwała dość długo dzisiaj. Mam nadzieję, że była ciekawa, że dała
perspektywy inne niż
do tej pory posiadaliście, więc mamy nadzieję, że skorzystacie z tego, co dzisiaj tu
zostało poruszone. A my z Dominikiem mówimy dobranoc. Dziękujemy wszystkim
słuchaczom Radia
Paranormalium. Dziękujemy wam obecnym tutaj na Zoomie i zapraszamy na kolejne
spotkanie za miesiąc. To już będzie październik, a konkretnie
pierwszy wtorek października. Czyli wychodzi na to, że to będzie czwarty
października.
Godzina dziewiętnasta pod stałym adresem, czyli tym, pod którym się spotkaliśmy
dzisiaj. I to będzie już na dzisiaj
wszystko. Dobranoc mówią Paweł Byczuk i-
Dominik Kocięcki.
Dziękujemy za uwagę. Do usłyszenia i do zobaczenia.
Dobranoc.
Był to zapis spotkania online The Monroe Institute Polska. Dowiedz się więcej o The
Monroe Institute
Polska na stronie internetowej www.tmipolska.pl. Zapraszamy także do śledzenia
fanpage'a
na Facebooku pod adresem facebook.com/tmipolskapl