Radio Paranormalium zaprasza do
wysłuchania audycji z cyklu „Debaty
niekontrolowane. Z wizytą w Biurze
Duchów”.
W niedzielę, dwudziestego drugiego
listopada dwa tysiące dwudziestego roku
rozpoczynamy krótko po godzinie
dziewiętnastej kolejną debatę
niekontrolowaną z cyklu „Z wizytą w Biurze
Duchów” na antenie Radia Paranormalium.
Dzisiaj okazja do audycji jest bardzo taka
doniosła, bym powiedział, bowiem właśnie
na rynku wydawniczym zagościła książka
Beaty Kampy vel Ady Edelman „Sny. Czego
możemy się od nich dowiedzieć?” I dzisiaj
tę książkę właśnie będzie można także
wygrać w konkursie, o którym za chwilę Ada
Edelman powie więcej. Jest z nami również
nasz dzisiejszy gość. Ponownie usłyszymy
się dzisiaj z Lessem Hoduniem. Ja nazywam
się Marek Sęk „Ivellios”. Będę tutaj
kręcił gałeczkami, będę obsługiwał naszego
smartfona i przekazywał komentarze z
czatów. Będzie można do nas dzwonić i
oczywiście pisać również. A nasze numery
telefonów to jak zawsze stacjonarny
trzydzieści dwa siedemset czterdzieści
sześć, zero zero zero osiem, trzydzieści
dwa siedemset czterdzieści sześć, zero
zero zero osiem. Komórkowy i do SMS-ów
również to pięćset trzydzieści sześćset
dwadzieścia, czterysta dziewięćdziesiąt
trzy, pięćset trzydzieści sześćset
trzy. Skype: radio.paranormalium.pl. Można
także do nas pisać na GG pod numerem
trzydzieści sześć, zero osiem,
osiemdziesiąt, zero dwa, trzydzieści
sześć, zero osiem, osiemdziesiąt, zero
dwa. Jesteśmy także na czatach Radia
Paranormalium, na www.paranormalium.pl
oraz na czatach towarzyszących naszym
transmisjom na YouTube. Jesteśmy także
oczywiście na Facebooku, na fanpage'ach
Radia Paranormalium i bloga Biuro Duchów,
na grupach Radia Paranormalium i
Czytelników Niesamowitego Świata. A jeżeli
ktoś woli, to można także wysyłać
pytania, komentarze i różne inne
wiadomości odnoszące się do naszej audycji
na nasz adres e-mail:
radio@paranormalium.pl. A więc Beato,
panie Lessu, oddaję Wam głos.
Och, nie macie państwo, jak się cieszę, że
się dzisiaj spotykamy, ponieważ w tych
trudnych i zwariowanych czasach te nasze
audycje to jest po prostu niesamowita
odskocznia od tej jakże uciążliwej
codzienności. Cieszę się również dlatego,
że yy Les przyjął moje zaproszenie do
kolejnej audycji. A ponieważ uwielbiam yy
jego wyważone komentarze i
bardzo sobie cenię jego opinię, więc
naprawdę jestem przeszczęśliwa, że ten
wieczór spędzimy razem. Les, Lessu, witam
cię serdecznie.
Dobry wieczór, dobry wieczór wszystkim.
Kochani! Ja tylko
w dwóch słowach przypomnę, że rzeczywiście
ukazała się
moja nowa książka „Sny. Czego można się z
nich dowiedzieć?” Na fanpage'u Biura
Duchów yy trwa konkurs. Jak w przypadku
każdej yy
książki, do której gdzieś tutaj w audycji
do... nawiązujemy, tak i w przypadku tej
możecie Państwo udostępnić i wziąć udział
w losowaniu. Ja podkreślam tylko, że
losowania odbywają się przy pomocy
loteryjnych sierotek, czyli moich córek.
Także yy
naprawdę decyduje tutaj
mm ręka losu, komu yy książka przypadnie.
Skoro audycja jest na żywo i jesteśmy z
Państwem w kontakcie, a mówimy dzisiaj o
snach, to gdybyście zechcieli Państwo
podzielić się jakimś szczególnie ciekawym
swoim snem lub też chcieli, yy
abyśmy spróbowali go tutaj zinterpretować,
jeśli macie z tym problemy, to oczywiście
jesteśmy do dyspozycji. Sny... Ach, no
fascynujący temat. Nie tylko, nie tylko
mnie ten temat
wciągnął. Mają wiele ukrytych znaczeń,
przebogatą
symbolikę. Generalnie, zgodnie z teorią
Freuda, możemy, a więc, a wręcz należy
różnicować treść jawną snu, czyli wątek
śnionej historii oraz treść ukrytą, w
której zakodowane są symbole i znaki. Dla
przykładu, jeśli śnimy o tym, że
spacerujemy po lesie, to to jest wątek
naszego snu. Istotne są inne elementy.
Droga, którą idziemy. Czy są na niej yy
przeszkody? Czy pojawiają się yy
jakieś
yy mm
no szczególne zjawiska podczas tego
spaceru? Czy my sobie z tym radzimy? Kogo
spotykamy? Czy są to osoby nam znane, czy
nieznane? Jeśli znane, to czy
są one
mmm
podobne w swoich zachowaniach do tego, yy
jak znamy je na co dzień? Jak są
ubrane owe osoby? Czy od, czy ich ubiór
odbiega od
do tego, do czego jesteśmy przyzwyczajeni?
Czy pojawiają się w tym śnie zwierzęta?
Jeśli tak, czy wchodzimy z nimi w
interakcje, czy obserwujemy je tylko z
oddali? Jakie to są zwierzęta? I tak
dalej, i tak dalej. Świat snu jest
rozbudowany w sposób, można powiedzieć,
wprost proporcjonalny do naszej
świadomości. Sny śnione przez artystów są
nieporównywalnie barwniejsze i ciekawsze,
a także
mm można powiedzieć, wręcz przeładowane
symboliką
w stosunku do tego, co śni człowiek
prowadzący
nieco monotonne życie. One nie są mniej
ważne, te sny prostych ludzi.... Ale na
pewno są dużo bardziej monotonne. Lessu, Ty
jesteś artystą wielozadaniowym,
wieloformatowym. Powiedz mi, czy w Twoich
snach znalazły się jakieś zaskakujące
elementy?
Bywały takie elementy jak najbardziej i
pamiętam, niektóre z moich snów, ee,
wydarzały się w taki sposób, że,
aa, kiedyś o mały włos być może nawet nie
przypłaciłem tego, tego życiem.
Przynajmniej tak, jak zbudziłem się i tak
jak to odczuwałem. Sen był bardzo dziwny,
bardzo nieprzyjemny
i odczuwałem go dość mocno tuż przed. To
jest jeden z takich snów, o których się
mówi, że no niby tylko sen, ale jakiś taki
bardziej realistyczny. Ja czułem, że to
było trochę coś innego i czasem jak z
ludźmi rozmawiam właśnie, to ludzie też
miewają tego typu odczucia i zwracają
uwagę na to, że mimo, że coś im się
przyśniło, to przyśniło im się akurat
wtedy coś specyficznego, czego nie
potrafią wyjaśnić. I to było tak dobitne,
że oni bardzo to pamiętają i mówią. Czasem
bywa tak, że te sny, powiedzmy, nie, nie
niosą ze sobą jakichś tam, ee, przekazów,
jakiejś semantyki specyficznej, ale ze
swego, ze swej siły oddziaływania
one po prostu zakotwiczyły się w tej
pamięci danej osoby. I, i jak gdyby nie
wiem, czy
spodziewam się, że nawet takie sny
potrafią zmienić
sposób myślenia, sposób bycia, ee,
charakter, nie wiem, podejścia do ludzi,
do, do świata. Bo jeżeli sen, który dzieje
nam się w podświadomości, którego tak
naprawdę my nie generujemy, tylko my
jak gdyby obserwujemy go w momencie jego
zadziania się, ee, to w zależności od
tego, z jaką siłą my go obserwujemy i jak
mocno on nam się
prezentuje, to chyba też potrafi to
wpłynąć na jednostkę. Oczywiście, jeżeli
jednostka jest bardziej nastawiona na
umiejętne odczuwanie tego, czym taki sen
może być, jakiego rodzaju może to być
komunikat. Tak jak zapewne
piszesz o tym w swojej najnowszej książce,
to są również ludzie,
którzy w zasadzie sny traktują jako jakieś
tam głupoty, które się dzieją, ale coś
tam mu się przyśniło i on to zapamiętał.
Więc ta artykulacja na temat snów też bywa
bardzo różna, w zależności od jednostki.
I zastanawiam się, czy przypadkiem nie ma
tak, że
osoba, którą, ee, z zasady możemy
potraktować jako osobę, no, nie wiem,
nijaką, taką niespecyficzną, która niczym
szczególnym się nie interesuje, niczym się
szczególnym nie zajmuje, żeby ona miewała
również sny, które niespecjalnie
wykraczają poza jakąś normę. Wydaje mi
się, że to bywa bardzo różnie i
zresztą widać to na wielu przykładach,
tak? Jak nagle, jak nagle sny prorocze
dzieją się ludziom, którzy po prostu nie
uznają takich spraw, prawda?
No zdecydowanie. Ja tutaj, yy, odniosłabym
się... Ja bym chciała, żebyśmy jeszcze
wrócili do tych snów, yy, takich arty-,
snów artystycznych.
Ja, ja cię będę jeszcze tutaj na pewno w
tej sprawie nękać. Natomiast
chciałam się tylko odnieść do tego, co
powiedziałeś
o snach prekognicyjnych.
Zdecydowanie jest tak, że na jakimś
poziomie wszyscy jesteśmy zdolni do
snów proroczych, do snów zawierających,
no, takie wielowymiarowe treści, ale
wydaje mi się, że one dotyczą przede
wszystkim sytuacji zagrożenia.
Zbierając materiały do książki,
napotkałam, yy, taki
cykl
badań przeprowadzonych, yy, w miejscach,
gdzie bardzo często dochodzi do trzęsień
ziemi
i tam
zebrano informacje od wielu, wielu osób,
ee, mówiące o tym, że
ludzie śnili o tym trzęsieniu ziemi na,
yy, pięć dni,
tydzień przed tym, kiedy do niego doszło.
Chcę przez to powiedzieć, że jesteśmy,
żyjemy na tej planecie, jesteśmy z nią
bardzo silnie powiązani, choć niestety w
większości zachowujemy się tak, jakbyśmy
tego nie dostrzegali. Yy, w stanie
świadomym bardzo źle tą planetę
traktujemy,
jednak jesteśmy z nią połączeni i to
właśnie widać w takich anomalnych
sytuacjach, yy, czy to pogodowych, na
przykład przed, yy,
nadejściem, yy, nie wiem, tajfunów.
Ludzie również o tym
śnią. I co ciekawe,
dowiedziono również, że wiele osób miało
tego rodzaju sny w momencie, kiedy
absolutnie nie można powiedzieć, że ludzie
oparli się w jakikolwiek sposób na
świadomych danych, na przykład dotyczących
prognoz, ponieważ sami synoptycy byli
pojawieniem się tych zjawisk zaskoczeni, a
ludzie jednak o nich śnili. Czyli my
jesteśmy zdolni na przykład do śnienia,
yy, kolektywnego o czymś, co, yy, wiąże
się z jakimś zagrożeniem. Po części
oczywiście jesteśmy też, moim zdaniem,
zdolni do śnienia o, mm, pewnych
przyszłych, yy, przyszłych
zjawiskach, yy, w sposób osobisty.
Niestety, wiele z tych
komunikatów jest, yy, przez nasz, yy-... w
stanie świadomości po
przebudzeniu
odsuwanych, bo my jesteśmy z natury bardzo
wygodni. My nie chcemy się przejmować,
tak? Więc odsuwamy, odsuwamy te rzeczy,
które przychodzą w snach.
Zdecydowanie, każdy człowiek może otrzymać
komunikat, chociażby przez
sny, w których pojawiają się
bliscy zmarli. I tutaj bardzo często mamy
do czynienia z wątkami prekognicyjnymi,
czyli ci, mm,
ludzie, którzy, którzy już odeszli,
pojawiają się w snach i ostrzegają.
Oczywiście część, część tutaj możemy
traktować jako pewnego rodzaju
konstrukty dydaktyczne. Oni nas ostrzegają
przed czymś, co wynika z naszego, na
przykład, złego prowadzenia się, czy też z
jakichś używek, z których korzystamy i
tak dalej, i tak dalej. Ale część jest
absolutnie nie do podważenia, jeżeli
chodzi o, yy,
proroczy charakter, wyprzedzający, yy,
zdarzenia, które, które
dopiero, dopiero się pojawią. Także
zdecydowanie tu masz rację. I,
yy,
w ogóle
ja nie chciałam tutaj, mówiąc o tych, o
tych snach potężnych, które mogą mieć na
przykład ludzie
sztuki i o takich dużo skromniejszych
wizjach sennych
ludzi prowadzących zgoła inny tryb życia.
Ja nie chciałam tutaj absolutnie
różnicować.
Dla każdego z nas
sny są skrojone na naszą miarę i dla
każdego z nas one są, yy, mają swój ciężar
gatunkowy po prostu. Natomiast
przy interpretacjach marzeń sennych
szalenie jest istotnym czynnikiem na
przykład zawód osoby, której sen
interpretujemy, tak? Bo człowiek,
powiedzmy, tworzący tak jak ty, na wielu
polach ma bez porównania szerszą
i wiedzę, i wyobraźnię, i
przez to ta twoja świadomość jest bogata,
tak? I
siłą rzeczy
może produkować marzenia senne. No, w
ogóle,
przebogate, tak, bo taki jesteś.
Trudno jest mi się do tego odnieść,
dlatego że wiesz,
ludzie nie posiadają umiejętności
kolaudowania relacji między snami, tak?
Czyli, no, nie, jeszcze jako ludzie nie
posiedliśmy umiejętności wizualnego
rejestrowania snów, żeby
stwierdzić, jakiego rodzaju różnice
względem osobowości, względem dnia,
zainteresowań i tak dalej. Jak to wszystko
się ma jedno do drugiego? Bo to, że
ty tak ładnie mówisz o moich snach,
to jest... Ha! No,
niezupełnie bym się
prawdopodobnie z tym zgodził, bo na
przykład może to być związane niejako z
komfortem spania, tak? Ja na przykład
bardzo lubię wykorzystywać czas do
maksimum i jestem po prostu nocnym markiem
tak zwanym. Kiedy świat wycisza się i
wtedy mogę, mogę komponować, mogę pisać,
mogę tworzyć, myśleć o czymś, tak? Kiedy
się bardziej otwieram na jakąś inspirację
czymś, co, co chce do mnie przyjść, a
gdzieś tam jest zagłuszone przez szum
dnia.
Więc
tutaj z tymi snami być może nie jest tak,
że, że osoba, która jest artystą, to, to,
to ona zaraz ma sny o wiele bardziej
barwne. Na pewno-
Lessu, przepraszam, wejdę ci w słowo.
Uwierz mi, wielu, miałam
tą
oniryczną rozkosz zagłębiać się w sny.
I tych artystów, o których wspominam w
książkach, w książce
i artystów,
no, z którymi po prostu mam, mam honor
mieć
kontakt
i, yy,
były to, byłyż to sny na potęgę. Byłyż
to.
No, tak, nie powiem.
Przez ciebie po prostu przebija twoja
wrodzona skromność.
Raczej trudność. Trudność, tak jak mówię,
trudność znalezienia korelacji jako
takiej, tak? Bo ja
pamiętam, kiedyś oglądając program jakiś
popularnonaukowy, widziałem, że
podejmowano próby rejestracji wizualnej
takich marzeń sennych i to by było po
prostu przecudne
móc
znaleźć wgląd, tak? I popatrzeć, jak to
wyglądało. Z tym, że być może byłoby to na
tyle niedoskonałe, że poza samym aspektem
wizualnym mamy też coś, co siedzi w
środku, czyli coś, co czujemy, coś, co
rozumiemy. I być może właśnie gdyby tych
aspektów nie dołączać do obrazu, no to ten
sen będzie jak gdyby niepełną formą
przekazu.
I, i tak mi się wydaje, tak? Aczkolwiek
faktycznie
bywały u mnie sny, które bardzo pamiętam.
One były przeplastyczne
i, no i sam się naprawdę dziwiłem, że tego
typu opowieści gdzieś potrafiły się...
Halo?
Chyba mamy jakiś problem z połączeniem z
Lessem Hoduniem. Coś tutaj panu
szwankuje, łącze. Chyba komuś napchnęliśmy
na odcisk tymi, tą
audycją.
Ale chyba, chyba już, chyba już
nadepnięcie zelżało.
Cóż...
Więc ta ogromna plastyczność tych snów, o
których, które wspominam, a które mi się
gdzieś kiedyś zdarzyły i najwcześniejsze,
jakie pamiętam, to były sny bardzo, bardzo
przebogate w formę, kolor i... Bo tak,
tak, sny bywają kolorowe i są kolorowe, bo
kolory pamiętam jak najbardziej. To one
wydarzały mi się już w okresie bodajże,
kiedy miałem lat pięć, sześć. To już
pamiętam, takie bardzo wyraziste i bardzo
dziwne sny. To przyznam szczerze. I
kilkadziesiąt takich snów, które
pozostawiły mocne kamienie milowe
w mojej świadomości, yy, zdarzały się. No
i cały czas gdzieś one, one się
przydarzają.
... Śnimy na swoją miarę, bez wątpienia.
Ale nie możemy tutaj w
audycji pominąć pytań od widzów, od
słuchaczy. Istnieje hipoteza, że podczas
snu nasze ja opuszcza ciało fizyczne i
przechodzi do innych wymiarów. Co o tym
sądzicie? Może dam, yy, fory i teraz, yy,
proszę
cię o odpowiedź Les. Jesteś?
Yy, no to jest związane... Jestem. Słychać
mnie teraz, słychać mnie? Halo?
Dawaj, dawaj, dawaj.
Ja Brzoza, Ja Brzoza. Okej,
a z tym opuszczaniem ciała jest to bardzo
prawdopodobne, aczkolwiek wydaje mi się,
że w-
O! I chyba znowu ktoś Lesa nam tutaj, yy,
zagłusza.
No, a może byśmy się po prostu, ja
przepraszam, bo może byśmy się po prostu
przełączyli na telefon, bo no nie da się w
ten sposób, yy, prowadzić.
To ja będę cały czas mówić, mam nadzieję,
że jestem. Halo?
Na razie się słyszymy.
Dobra, więc
liczę, że, że tak będzie już dalej. Więc
generalnie podejścia są bardzo różne,
jeżeli chodzi o, o to, w jaki sposób nasz
duch, ee, i gdzie egzystuje w trakcie snu,
czy w trakcie snu świadomego, czy w
trakcie eksterioryzacji, czyli podróży
astralnych i tak dalej, i tak dalej. Mam
wrażenie, że,
ee, nasz duch jest cały czas z nami, ale
on jak gdyby czerpie z emanacji tego
wszystkiego, co jest ukryte w innych
wymiarach. Tak, tak, takie jest moje
wrażenie i to jest tylko i wyłącznie
absolutnie moja opinia.
Niestety Lesa Chodonia znowu nam zerwało,
w związku z czym przełączamy się na
telefon.
Nie wiem, do jakiego momentu było mnie
słychać, ale moja osobista zupełna opinia
jest taka, że najprawdopodobniej, ee,
nasz duch, nasza energia, która jest
związana z nami, czyli coś w rodzaju
duszy, że ona jest po prostu cały czas
tutaj, w naszym, w jednym miejscu.
Natomiast my jak gdyby sięgamy w sposób
taki indukcyjny, emanacyjny do, do innych
rejestrów, do innych wymiarów, które są
związane w poszczególnych rzeczach, czy
to z prekognicją, czy to z podróżami
astralnymi, czy ze snem świadomym, bo
uważam, że,
ee, tak jak zwróciłem uwagę na to, że są
zdecydowane różnice między tym, jak
człowiek śni świadomie, jak śni normalnie,
a jak na przykład osoba, która jest w
momencie śmierci klinicznej lub
przekroczyła już ten etap życia i znajduje
się już definitywnie po tamtej stronie.
Te aktywności są inne, więc wydaje mi się,
że możemy po prostu być cały czas gdzieś
tutaj, tak?
Natomiast
gdzieś tylko pewna, pewna część sięga do,
do tych innych rejestrów. Trudno jest
powiedzieć tak, no bo to jest tak bardzo
nieuchwytny temat, ale takie jest moje
stanowisko prywatne.
No cóż, ja tutaj bym jednak poszła
troszeczkę w inną, w inną stronę. Ja
uważam, że, ee,
i zgadzam się z tym, co możemy znaleźć,
yy, w... Z tymi teoriami, które możemy
znaleźć właściwie we wszystkich kulturach
i we wszystkich religiach, i
również w wielu, yy, wcześniejszych
systemach filozoficznych. Moim zdaniem
podczas snu nasze ja rzeczywiście opuszcza
ciało fizyczne i przechodzi do
innych wymiarów. Zostaje jedynie minimalne
połączenie, takie, które po prostu
umożliwia powrót do ciała fizycznego i do
tak zwanej pełnej świadomości.
Yy, definitywnie, ee,
jest to jedyny sposób, który pozwala nam,
yy, dotrzeć,
w mojej opinii, opartej na, na tekstach,
którymi się inspiruję. Jest to sposób,
który pozwala nam dotrzeć
do wyższych wymiarów i pozwala nam
dotknąć
czegoś absolutnie obiektywnego, jakby
stanąć przed lustrem, w którym
możemy się przejrzeć i, yy, zobaczyć to,
co w nas należy zmienić,
poprawić, skorygować.
... Ada, ja się z tobą zgadzam, jeżeli
chodzi o temat podróży
pozacielesnych, tak? Czy to nawet na etap
zwykłego rodzaju śnienia, czy będą to sny
świadome, czy, czy coś więcej. I
absolutnie to są kwestie związane
chociażby z tą tak zwaną srebrną nicią,
tak, która gdzieś nas łączy, w tym
momencie oddalamy. Ale zwróć uwagę na
jedną rzecz, że my, mówiąc o podróżowaniu,
mówimy w kontekście naszego rozumowania
jako ludzi, czyli my, ludzie, posiłkujemy
się tym. To tak samo, jak była ikonografia
w dawnych wierzeniach, w dawnych
kulturach, kiedy to nie rozumiejąc,
ludzie przedstawiali za pomocą rysunków
osoby z, ze skrzydłami, tak? Że to niby
anioły i tak dalej. I być może te osoby
nie miały skrzydeł, ale one się unosiły,
tak? Być może ci goście, którzy gdzieś tam
kiedyś przybywali i takie, tak trzeba
było to wyrazić, żeby to zostało
zrozumiane przez taką prostą kulturę.
Czyli jeżeli ktoś lata, to znaczy, że
posiada skrzydła, chociaż tych skrzydeł
nie mógłby mieć i tak dalej, i tak dalej.
Czyli my posiłkujemy się naszym ludzkim
sposobem pojmowania świata.... Yy, i
podróżowanie pod tytułem, że unosi, no,
unoszenie się ponad ciałem, widzenie
siebie z góry, później przelatywanie
gdzieś i widzenie innych zupełnie, yy,
sytuacji, jak chociażby przenoszenie się
do swoich bliskich, czy, yy, którzy
mieszkają tysiące kilometrów nieraz od
miejsca, gdzie stała się sytuacja z tym
oddzieleniem duszy od ciała. Czy związane
są to sytuacje z okolicznościami typu
wypadki, gdzie ktoś po prostu się przenosi
i widzi wszystko, tak? Jak najbardziej.
To jest przemieszczanie się, ale mam
wrażenie, że ono wygląda troszeczkę
inaczej i my jak gdyby tylko w taki prosty
sposób, próbując to pojąć i
wy-wytłumaczyć, posiłkujemy się
standardową komunikacją, czyli my się
oddzielamy od ciała i lecimy. A być może
to wcale tak nie jest. Tylko dlatego o tym
mówiłem.
Yy, ja, yy, no, śmiem, śmiem przypuszczać,
że, że, że wiem, o co Ci, wiem, o co Ci
chodzi na, yy... I, i co jak gdyby ty
próbujesz tutaj zasygnalizować,
ale, yy, trzeba sobie po, może zacząć od
tego, że, yy, to nie współczesna
psychoanaliza, nie współczesne badania
snu, ale już Artemidor z Daldis, filozof z
II wieku naszej ery,
objaśniał koncepcje dotyczące snów. I już
tenże
Artemidor
dzielił sny na odzwierciedlające codzienne
życie, jego lęki, ograniczenia,
pragnienia
i tak dalej, i tak dalej. Yy, czyli mówiąc
współczesnym językiem, takie sny, w
których my po prostu, yy, porządkujemy
bazę danych. Najkrócej rzecz ujmując. I
takie sny, które mogą pochodzić od bogów,
czyli wróżebne, yy, leczniczy,
lecznicze, zawierające jakieś, no,
wyjątkowo dla nas istotne wskazówki. I
teraz, mm,
do czego zmierzam? Na pewno część snu, to
nie ulega wątpliwości, yy,
jest niczym więcej, jak właśnie
porządkowaniem tej bazy danych, czyli
zgromadzonych w ciągu dnia informacji.
Natomiast ja postrzegam świadomość
człowieka jako absolutnie, yy, nielokalną,
jako zewnętrzną w
stosunku do mózgu, który jest tylko
interfejsem. I stąd odchodzenie gdzieś,
opuszczanie tego ciała, rozdzielanie się z
nim, no, yy, nie jest dla mnie oczywiście
tożsame, yy, z tym, że my, yy, wiesz,
gdzieś kompletnie odlatujemy. Ja tylko
chcę powiedzieć, że ponieważ ta świadomość
jest nielokalna, ona jest podłączona do
ciała. Tak ja to widzę i, yy, ta, ta
teoria,
no, znajduje coraz, yy, większe
poparcie w teoriach właśnie fizyków
kwantowych i innych naukowców, którzy
twierdzą, że jest to jak najbardziej
możliwe, prawdopodobne i, yy,
być może, yy, najlepiej odzwierciedla to,
yy, o czym również mówił Jung. O
tej, yy, nieświadomości zbiorowej, czyli
jak gdyby polu, z którego te wszystkie
świadomości pochodzą i z którym są
połączone. Polu, które
być może jesteśmy w stanie przekraczać
właśnie w tych, yy, odmiennych stanach
świadomości i w niektórych, yy, stanach
związanych również z naszym snem. I
owszem, część snu to jest porządkowanie
bazy danych. Yy, następnie, yy,
robimy jak gdyby, yy,
coś powiedziałabym, na kształt, o tym
bardzo dużo się pisze w, yy, w
księdze Zohar, w Kabale, yy, gdzie mówi
się o porządkowaniu, yy, sumienia, tak? Że
to jest kolejny, jak gdyby etap naszego,
yy, tego, co możemy uzyskać we
śnie. I wreszcie kolejny, kolejny, yy,
najwyższy poziom snu to ten, w którym my
rzeczywiście jesteśmy w stanie wchodzić w
interakcję z tak zwaną nierzeczywisto...,
rzeczywistością niejawną, z tym
wieloświatem. I ja widzę to, yy, dokładnie
w ten sposób. Dlatego uważam, że, yy,
kiedy, mm, zasypiamy i
mózg po prostu podtrzymuje wszystkie
czynności fizjologiczne ciała, to, yy,
nasza świadomość ma dużo większą swobodę.
I wtedy właśnie pojawiają się marzenia
senne.
Zdecydowanie. Przecież zwróćmy uwagę na
to, że, yy, nasz mózg pracuje z inną
częstotliwością w trakcie
dnia, a z zupełnie innymi
częstotliwościami w trakcie właśnie snu.
Yy, więc to już związane jest z tym, jak
bardzo umysł otwiera się na, na
te wszystkie inne komunikaty, które w
ciągu dnia są zablokowane. Tak, ten, tak
jak powiedziałaś, ten ostatni etap
połączenia się z tą boskością, no to
wydaje mi się, że chodzi o ten, o tę fazę
REM, tak? Czyli
tych szybkich ruch-ruchów gałek ocznych,
kiedy to
rządzą fale theta. I tak naprawdę mówi się
o tym, że jest to najwolniejszy stan,
tak? Ponieważ te częstotliwości są po
prostu najbardziej uspokojone i wtedy ten
umysł czerpie i on jest otwarty, tak? Więc
jak bardzo jesteśmy ograniczeni i jak
bardzo jest potrzebne to, co do nas
przychodzi w trakcie snu? Właśnie w
trakcie tego etapu. Bo gdyby nie było snu
i gdyby nie działy się-... tamte, te, te,
te okoliczności związane z marzeniami
sennymi. To znaczy, że organizm, człowiek,
dusza, jednostka, osobowość nie
potrzebowałyby tego. Więc jeżeli to się
dzieje, to dokładnie tak, jak mówisz, jest
to potrzebne, tak? Chociażby, żeby to tak
zwane nasze wyższe ja, czyli to, które
jest, yy,
poza naszą świadomością, które po prostu
rządzi się własnym prawem i wie lepiej za
nas, no to jednak ono musi zrobić pewien
rachunek sumienia, tak? Więc jeżeli my na
to nie mamy czasu, to powinno się to dziać
właśnie w tych etapach, kiedy my jesteśmy
poddani tym zupełnie innym
częstotliwościom. Przy okazji odpoczynku
dzieją się właśnie te rzeczy, tak jak
mówisz, porządkujące. I to jest bardzo
dobre. Ja tego nie kwestionuję. Uważam, że
tak powinno być. Czyli jak to kiedyś
usłyszałem, żeby organizm był mądrzejszy
od swojego nosiciela.
No cóż, ja powiem tak: wiesz, nie chcę w
tej chwili już wracać do książki i tutaj
do moich różnych notatek, które robiłam
do niej, ale znalazłam również
najnowsze badania dotyczące... prowadzone,
yy, przy okazji, yy,
tak zwanego świadomego śnienia. I właśnie
one
jasno podkreślają i
powiem więcej, obalają teorię, że marzenia
senne pojawiają się tylko w tej fazie
REM. Yy, zdecydowanie nie. Zdecydowanie
nie. I jest to o tyle
istotne, że, mm,
jak gdyby
uprawdopodabnia
to, co my nazywamy świadomym śnieniem. Że
my,
trafiając do
tej przestrzeni, jedni powiedzą naszego
umysłu, czy też do tej przestrzeni
duchowej, w której jesteśmy we śnie, w
marzeniu sennym, jako
świadomość odciążona od tego wszystkiego,
co wikła ją
w momencie pełnego połączenia
z, z mózgiem i kiedy my musimy
funkcjonować, odbierając dziesiątki
różnych komunikatów i informacji, to
właśnie tego rodzaju badania
były przeprowadzane i
bardzo jasno pokazały, że faza,
faza REM nie jest jedyną fazą, w której
może pojawić się, yy, pojawić, pojawić się
sen. Jest tutaj ciekawe pytanie: skoro
podczas snu opuszczamy nasze ciało
fizyczne, to dokąd udajemy się w czasie
koszmarów?
Pozwolę sobie może
odpowiedzieć jakby w pierwszej kolejności.
Cóż, yy,
nasza świadomość, mm, przegląda się
w lustrze
marzenia sennego. Może tak to ujmę. I, yy,
w tym lustrze
czasami bardzo, mm, dynamicznie objawiają
się nasze lęki,
fobie, nasze, mm, frustracje,
nasze, yy, nieprzerobione problemy, które
uparcie
upychamy gdzieś pod dywan, pod dywan
naszej niepamięci, bym rzekła. Dlatego,
yy, koszmar nie jest stanem, w którym my
udajemy się do
świata
strasznych wizji. My sami jesteśmy w
stanie taką wizję skomponować.
Jeżeli człowiek, yy, panicznie boi się
jakiejś sytuacji
lub też ma nieuleczone traumy, chociażby z
dzieciństwa, to będzie do niego wracało.
Będzie wracało tak długo, w niektórych
wypadkach, w tych najcięższych,
najtrudniejszych, będzie do niego wracało
tak długo, aż
zdecyduje się, mm, przerobić tą sytuację.
Czy to
z psychologiem, czy z przyjacielem, z
kimś, kto mu pomoże przejść ten proces i
wtedy uwolni się od tego. Albo będą te
wizje trwały tak długo, aż doprowadzą go
do obłędu. Po prostu, yy,
wydaje się, że chyba można użyć takiego
sformułowania, że dusza ma również rany
i jeśli te rany nie są leczone w
odpowiedni sposób, to one się jątrzą. I ta
nieszczęsna gangrena rozlewa się gdzieś
po,
gdzieś po całej, po naszej świadomości po
prostu. Staram się tutaj takich obrazowych
porównań używać. Mam nadzieję, że Państwo
to odpowiednio odbierzecie. I teraz,
yy, my, powtarzam, nie udajemy się do
jakiegoś odrębnego świata. My udajemy
się, mm,
jak gdyby
albo inaczej, zagłębiamy się w pewien, w
pewnego rodzaju proces terapeutyczny. Po
prostu ja-
Po prostu zagłębiamy się w siebie.
Tak, dokładnie, bo
ja rozumiem, Les, że zgadzasz się z tym,
co powiedziałam, czy, czy-
Absolutnie tak. To tak samo, słuchaj,
nawiążę teraz do tematów
telepatii. Jeżeli czasem ludzie mówią o
tym, że: "o, jest telepatia telefoniczna,
bo ja o kimś pomyślałem i ten ktoś
zadzwonił". Ja mówię, ale momencik, to
jeżeli ktoś pomyśli o kimś, będąc w
kuchni, to będzie to telepatia kuchenna,
bo on zadzwoni, a później, jeżeli
pójdziesz do pracy, to będzie to telepatia
pracowa? Nie, to jest cały czas
połączenie
takie samo, tak?... tylko inne są
okoliczności. W innym miejscu się
znalazłeś, co nie znaczy, że jedno musi
być gorsze, lepsze lub inne od tamtego,
które było poprzednio. Tak samo i tutaj
cały czas zagłębiamy się w siebie. To jest
cały czas przeszukiwanie swojej
podświadomości, swoich, yy, swoich
wcześniejszych doświadczeń lub swoich
przyszłych doświadczeń, albo tego, co się
dzieje. Tak jak powiedziałeś wcześniej,
żebyśmy mogli się oczyścić, tak? Więc na
pewno kwestia rozumienia, yy, odpowiednich
komunikatów po to, żeby wyciągnąć z nich
wnioski. Czy to, co nam się przyśniło,
mówi o czymś, co się wydarzy lub próbuje,
że tak powiem, wyeksponować, yy, coś, co
się nazywa
naszą, nasze odejście od pewnego tematu,
który był wcześniej i nam zawracał głowę i
teraz on po prostu ma się jak gdyby
wyczyścić. Yy, czy to będzie coś, co
tworzy nasza podświadomość? Tak jak mówią
naukowcy, że to są tylko i wyłącznie
jakieś tam, yy, dziwne opowieści, które
nie mają w ogóle żadnego związku z
człowiekiem, z życiem i tak dalej. Tylko
umysł po prostu stworzy jakieś wypadkowe
obrazy, chociażby po to, żeby, żeby
odrobinę
wyrównać się, tak? W trakcie tego snu,
żeby
dać ujście jakiejś energii, żeby przyjąć
jakieś nowe komunikaty, które mają
wspomóc, usprawnić coś, czego na przykład
nie rozumiemy. Bo jeżeli nie rozumiemy, w
jakim celu, yy, dzieje się sen, to na
pewno nie będziemy rozumieli, jakie
komunikaty za to są odpowiedzialne, tak?
Tak myślę pokrótce.
Kolejne. Kolejna wiadomość, mm, od
słuchacza. "Dobry wieczór. Kilka dni temu
miałem sen, w którym, yy, miałem dziurę w
zębie, ale wziąłem wykałaczkę i wydłubałem
to i dziura okazała się powierzchowna.
Dodam, że we wtorek mam wizytę u
laryngologa z powodu pojawienia się guzka
na podniebieniu. Musiałem to napisać,
żebyście mieli pogląd. Moje pytanie, czy
była to informacja dla mnie, a jeśli tak,
to kto ją przesłał?" Cóż, yy, ja myślę,
że, mm, to jest bardzo, yy, prosty w
interpretacji
sen. Dlatego, że, mm, bez względu na jaką
wiadomość dotyczącą pańskiego zdrowia pan,
yy, oczekuje, to, yy, ja sobie pozwolę na
taką krótką interpretację.
Yy, zęby w śnie mają ogromne, yy,
przeróżne
konotacje senne. Dlatego, że pamiętajmy,
no, yy, pomijając mleczaki, yy, to
ząb jest, mm,
czymś, yy, co... No owszem, możemy, możemy
naprawiać, możemy
w jakiś sposób, yy, pielęgnować, ale jeśli
dochodzi do sytuacji, kiedy, no, po
prostu trzeba go wyrwać albo on nam
wypada, to jest to sytuacja, yy, która,
yy, no, bez odwrotu, tak? Stąd bardzo
często wypadające zęby,
no, kojarzone są i to, proszę państwa,
chyba we wszystkich kulturach, we
wszystkich sennikach z albo z dużą stratą,
z poważną stratą, albo ze śmiercią kogoś.
Natomiast, bo wiadomo, no, ząb nam nie
odrośnie.
Jeżeli oczywiście to nie jest mleczak,
również w tym śnie.
Nie odrośnie. To jest bezpowrotna strata i
to jest akurat archetyp, yy,
ponadkulturowy. Natomiast tutaj pan, yy,
obawiał się, że coś-
można to tak odczytać. Obawiał się, że coś
jest nie w porządku z tym, yy, z zębem.
Później okazało się, że, yy, nie jest to,
yy, nic poważnego. I
tu dopiero pojawia się ta, mm, konotacja
zdrowotna. Pan czeka na opinię w
sprawie, mm, swojego problemu laryngolo,
laryngologicznego.
Oczywiście, yy, wiadomo, że
kiedy czekamy na tego rodzaju, yy,
opinię medyczną, no, jesteśmy zawsze nieco
zaniepokojeni. Yy, natomiast ząb
okazał się zdrowy
i, yy, wydaje mi się, że też, yy, jest to
jak gdyby bardzo optymistyczna wiadomość,
jeżeli chodzi o diagnozę, którą otrzyma
pan we wtorek. Yy, tak, tak mi się
wydaje. Natomiast skąd, yy, ta informacja
do pana, yy,
przyszła? No, moim zdaniem, yy, przyszła,
ponieważ, yy,
nasza świadomość, mm, jest w stanie z
wyprzedzeniem łączyć się i zbierać,
yy,
wiadomości, które jak gdyby już zaistniały
w przestrzeni informacyjnej. Chodzi mi o
to, że prawdopodobnie ten wynik został,
wynik tego badania jest już
znany komuś, komukolwiek, chociażby komuś,
kto wykonywał tą, tą ekspertyzę, kto się
pod nią podpisał. I ta myśl trafiła już do
ogólnej przestrzeni, w której wszyscy
jesteśmy zanurzeni, a pana świadomość
zdążyła pozyskać tą informację, zanim
faktycznie pan ją otrzymał. I tutaj, yy,
widzę dużą analogię, yy, w tak
zwanej koincydencji, na przykład
wynalazków. Kiedy to nagle, w tym samym
czasie, yy, kilka osób, yy, wpada na ten
sam pomysł i usiłuje,
yy, przeprowadzić, przeforsować, yy,
całą procedurę
dotyczącą, yy,
po prostu tych klauzul, yy, potrzebnych,
aby ten wynalazek zarejestrować.
... Tylko powiedzmy jasno, Ado, że chodzi
o to, że nie zbiera się kilka osób, tylko
jedna, dwie osoby mogą być w Australii,
druga osoba może być w Wielkiej Brytanii,
trzecia w Brazylii, czwarta w Kanadzie i
na przestrzeni bardzo ciasnego okresu
czasu. W jakiś sposób ten komunikat do-
dociera do tej właśnie całej grupki
osób rozsianych po świecie. I oni nie są
ze sobą w żadnej komuniktywie, prawda?
Czyli tylko wychwytują komunikat i robią
to niezależnie od siebie. To nauka uznaje.
Z tego, co mi kiedyś pan profesor świętej
pamięci Jerzy Stelmach mówił, nauka
uznaje, że takie sytuacje występują. No,
ale jest to ciekawe, tak, że potrafi
przyjść niezależnie do wielu osób i w
takich, takich, z taką samą siłą
zastymulować tych ludzi do właśnie
podejmowania działań wynalazczych,
chociażby.
Tak, jakby mieli po prostu inspirację z
jednego wspólnego źródła. I kiedy jeden z
nich zaczyna o tym myśleć, a świadomości
pozostałych, może tak bym to ujęła, są
gotowe, tak? Bo wiadomo, że ci ludzie
muszą mieć jakąś
podstawę, jakąś wiedzę. No, załóżmy, że,
że jest to wynalazek dotyczący, nie wiem,
dziedziny chemii, tak? No więc każdy z
nich, gdziekolwiek
by się nie znajdował, on musi mieć w sobie
coś, co jest w stanie wychwycić tą
informację, ale też
zrozumieć ją, przetworzyć, wykorzystać.
Czyli musi mieć już jakąś bazę.
Przepraszam, no tak, użyję sformułowania
bazę danych w sobie, do której ta
informacja pasuje. Chyba-
Tylko, że
zwróć uwagę, że powinniśmy też mówić o jak
gdyby dwóch aspektach. Jeden aspekt to
jest
tworzenie czegoś nowego na podstawie
wypadkowych danych, tak jak właśnie
mówisz, tak, bo jest to jak gdyby taki
archetyp rozumowania w kontekście osób
zajmujących się akademicką nauką. Kiedy
posiadamy konkretne informacje w
postaci wykresów, w postaci liczb,
zapisów, raportów i tak dalej. Skutkują
tym, że osoby, biorąc to wszystko ze sobą,
tworzą nową jakość w postaci
czegoś. Ale tutaj też trzeba powiedzieć o
tym, że jest
druga rzecz pod tytułem: ktoś dostaje
inspirację gdzieś, skądś, w postaci myśli,
pomysłu, jakiegoś podszeptu i dzieje się
coś, co jest niezależne od badań, jakie
zostały wykonane. Tak, bo przede
wszystkim o tym powinniśmy akurat
rozmawiać. Ale ta baza danych, która już
jest w danych osobach, no, ona też
przynosi jakieś takie wymierne skutki.
Więc niezależnie od tego, czy będzie to
inspiracja, tak zwana boska, która gdzieś
skądś przyszła i coś zaczęła szeptać, czy
będzie to praca na, na bazie tego, co już
wiemy i posiadamy. No, zakres wiedzy jest
zawsze skarbem i uważam, że zawsze jest
bardzo pomocny.
Tak, tylko mnie, nie wiem, czy ja się...
Być może ja się niejasno wyraziłam. Mnie
po prostu chodzi o to, że
nasza świadomość, jeżeli właśnie nie
otrzyma tej inspiracji, powiedzmy, z
wyższych wymiarów, a to są naprawdę
sytuacje, no, raczej wyjątkowe niż
powszechne, może korzystać tylko z tego,
co zostało już
wymyślone, co,
co przeszło jak gdyby przez świadomość
innego człowieka do jego
bazy informacyjnej. Ponieważ
stąd, jeżeli ktoś już, no, dzisiaj mamy
niedzielę, załóżmy, w sobotę miał gotowy
wynik badania dla tutaj naszego słuchacza.
Ten ktoś
poświęcił temu swoją myśl i ten ktoś już
poznał wynik tego badania. Do tego
zmierzam, że my-
Tak.
To wiesz, kiedyś dokładnie to powiedział
nawet Jackowski. Yy, pozdrawiamy
serdecznie Krzysztofa Jackowskiego.
Pozdrawiamy.
On powiedział, że: "Ja nie mogę
przewidzieć niczego, co nie zostało
gdzieś
postanowione, obgadane, przemyślane." Coś
takiego pan Krzysztof powiedział. I
właśnie do tego zmierzam, że jego genialna
zdolność polega na podłączaniu się do,
do tej bazy informacyjnej. Powiedzmy,
jedni to nazwą Kroniką Akaszy, jedni to
nazwą, yy,
naszą świadomością zbiorową. Wszystko
jedno, ale na tym to polega. Yy, z reguły,
z reguły
fenomen jasnowidzów, że, że oni to
potrafią. I tak bym tłumaczyła właśnie
tego rodzaju sny. On nie, on jest proroczy
w tym sensie dla naszego słuchacza,
że to, o czym on dowie się dopiero za
kilka dni, może poznać już teraz, poprzez
symbole, które
symboliczne treści wysyłane przez swoją
świadomość. Ale ona sczytała to z czegoś,
co już jest.
To oczywiście życzymy, żeby tak się stało,
żeby te wiadomości-
Serdecznie.
Były jak najbardziej pozytywne.
Oczywiście, że tak. Natomiast wiesz co,
Ado,
ja mówiąc wcześniej o tych aspektach,
chciałem skupić się na pewnej części tylko
Twojej wypowiedzi, bo druga część
Twojej wypowiedzi jest absolutnie związana
z tym, o czym przypomniałaś teraz. I jest
to odniesienie w kontekście całego ciągu
zdarzeń, który ma miejsce
w historii świata,
ee, i co jest związane bezpośrednio z
jasnowidzeniem właśnie. Skoro jasnowidze
potrafią czy nawet nie tylko jasnowidze,
ale ludzie, którzy śnią i potrafią
odczytać sen-... czyli jasnowidz, który
potrafi zwizualizować w jakikolwiek
sposób, ee, sytuację, to przecież one nie
są oddalone od siebie o dzień, dwa,
tak jak w przypadku naszego
słuchacza. I chodzi o to, że wygląda na
to, iż, yy, cała struktura
wydarzeń w historii świata, wszechświata
być może jest już ustawiona. Bo skoro
jasnowidz potrafi z dokładnością
odbierać informacje
i potrafi te informacje rozumieć i
przekazać, czyli dostaje na tyle czytelne
komunikaty w postaci myśli, emocji, obrazu
i dźwięku, być może również, że wygląda
na to, że ta sytuacja już się wydarzyła,
wydarzyła się w przyszłości. Ee, człowiek
jako człowiek
jest skonstruowany w taki sposób, że
rozumie czas jako coś linearnego, coś, co
nie może wydarzyć się inaczej niż to, że
coś było, jest lub dopiero będzie. A
jednak to, że jasnowidze odczytują, ee,
wydarzenia przyszłe i ci, którzy
umiejętnie się tym zajmują, potrafią to
bardzo dokładnie odczytać i przewidzieć i
wyjaśnić,
oznacza, że mamy do czynienia po prostu z
układem sytuacji, które już były, tak?
Więc rozumienie były, to znaczy, że coś
się wydarzyło do tyłu w historii, a one
się wydarzyły już zanim my do tego
dotrzemy. Ja kiedyś miałem na przykład
przyjemność rozmawiania z pewnym panem
w Szczecinie, który opowiadał mi, że
prowadzi notatki związane ze swoimi snami
i na rok wcześniej, przed jedenastym
września, miewał sny, które związane
były z jakimiś konkretnymi rzeczami pod
tytułem jakieś drabiny dziwne pan rysował
jakieś takie kreski.
I dopiero po jedenastym września
spotkaliśmy się i pan mówi, że proszę
zobaczyć, to, to mi się wyśniło rok
wcześniej. Ja tego nie rozumiałem, co to
jest. I jak mówi, zobaczyłem zdjęcia
tych resztek, które pozostały po dwóch
wieżach. To się w człowieku zagotowało.
Więc w jaki sposób można było odebrać coś,
co dopiero ma się zdarzyć?
Bo ktoś to zaplanował.
Odbierał to jako... Dokładnie! Właśnie
mówię. My jako ludzie rozumiemy rzeczy w
sposób ludzki, do jakich jesteśmy
przyzwyczajeni. A być może tak naprawdę to
jest zupełnie inaczej. Być może te nasze
ograniczenia świadomości, które nami
rządzą w trakcie dnia, nie pozwalają nam
rozumieć tego inaczej. Być może właśnie w
trakcie snu, w trakcie śnienia jesteśmy
konkretną, dopiero właściwą jednostką,
która tak naprawdę zaczyna żyć. A jednak
nie żyjemy, ponieważ, ee, nie potrafimy
się przebić, nie potrafimy się za bardzo
wybudzić. To znaczy, no, nie każdy, bo
jednak ludzie, którzy zajmują się
świadomym śnieniem, potrafią się obudzić w
środku snu. I to jest ciekawe, prawda?
A tymczasem mamy słuchacza telefonicznego.
Halo, halo, czy się słyszymy?
Tak, tak. Dobry wieczór. Tak jest.
Dobry wieczór.
Miałem w dwa tysiące siedemnastym roku
żona mnie zmarła. Miałem takie zdarzenie
też w czasie snu. To było tak realne,
że aż sam sobie później, po czasie nie
dowierzałem, a więc pojawiała mi się
zmarła żona w czasie snu. Oczywiście
wystawiłem rękę i mówię: kochanie,
przecież ty nie żyjesz. I po tym
wydarzeniu oczywiście się przebudziłem.
Nie wiem. Nie wiem, jak to odbierać i
chciałem zadać pytanie na temat-
Tak?
-który, który dzisiaj słucham. Czy w
życiu, czy w kolejnym życiu spotkam się z
moją żoną? Dziękuję bardzo. Miłego
wieczoru.
Dziękujemy. Mm,
ja, yy, cóż, ja odpowiem w ten sposób: je-
wierzę
głęboko, że na, yy, wy- wyższym stopniu,
yy, świadomości
naszej istnieje, yy, przestrzeń, w której
my możemy spotykać,
yy, dusze, które odeszły już do wiecznego
domu. Możemy je spotykać,
mm, pod postacią albo tak zwanych zjaw
kryzysowych, czyli w momentach, gdzie one
się pojawiają, żeby nas o czymś ostrzec
albo po prostu poinformować właśnie o tym,
że odeszły. Sny, mm, pozwalają nam, yy,
być bliżej
świata, w którym są oni. I, yy, jak
najbardziej wierzę,
że obecność, yy, pana żony w tym śnie
była wręcz namacalna. I, yy, to, że bardzo
głęboko pan to
przeżył, że, że pana to tak mocno
poruszyło, tym bardziej utwierdza mnie w
przekonaniu, że był to faktyczny kontakt
na poziomie duchowym. Takie jest moje
zdanie, mm, dlatego, że
wszystkie relacje dotyczące, ee, snów, yy,
o, yy,
osobach, yy, które odeszły, jasno
pokazują, że, yy,
jest ogromna różnica między snem,
nazwałabym to, po,
yy, wynikającym z pewnego konstruktu
myślowego, yy, który, yy, no, po prostu,
wy, tworzy nasza świadomość na potrzeby
takie czy inne, chociażby właśnie
dydaktyczne czy, czy inne względem nas
samych. A zupełnie inna jakość snów
jest, yy, w momencie, kiedy my naprawdę
dotykamy czegoś, yy, zdecydowanie
większego od nas.... Poza tym, mm, jest
jeszcze jeden aspekt, który często właśnie
podnoszą badacze, że te sny
mają kolosalny wpływ na nasze życie, że my
je pamiętamy całymi latami. Że my,
yy, po przebudzeniu czujemy się, mm, jak
to ktoś ujął, yy, dotknięci
światłem, że my, że one mają tak
niesamowicie pozytywny wpływ na, na naszą
egzystencję dalszą i one się w tym
kontekście szalenie różnią od właśnie tych
snów, których, yy, postać osoby, yy,
która odeszła, pojawia się tylko i
wyłącznie po to, żeby, yy, przepraszam za
określenie, zagrać w tym filmie określoną
przez, yy, przez naszą świadomość, yy,
rolę.
Mm, a co do, co do tego, czy państwo się
spotkacie w następnym życiu? Myślę, że
jeżeli taki będzie kontra-- taki był
kontrakt waszych dusz i, yy,
myślę, że, że, że byliście tutaj razem,
to być może. Albo nawet
opierając się na książkach przede
wszystkim Roberta Schwarza, można by
powiedzieć, że, yy, dusze czekają na
siebie, ponieważ wybierając się w dalszą
podróż, chcą ustalić nowe zasady. I, yy,
tutaj
obstawiam, że
my sobie często tak wyobrażamy, co to
czekają na siebie i czy ta osoba,
ta, ta, ta, ta dusza, ta świadomość na
mnie poczeka. No, tutaj to kłania się to,
co przed chwilą właśnie Les powiedział.
Yy, czas. Czym jest czas? Myślę, że po
tamtej stronie,
ee, rzeczywistości czas płynie zupełnie w
inny sposób i to, co tutaj dla pana może
oznaczać dziesięć, piętnaście, dwadzieścia
lat
po tamtej stronie jest mgnieniem oka.
Lessu?
Pierwsza rzecz, jaka mi się nasuwa tutaj,
to, yy, no generalnie po
moich poszukiwaniach treści, historii,
informacji, yy, do mojej poprzedniej
książki, czyli „Nadal jestem". Kiedy to
ludzie opisywali swoje spotkania ze
znakami, jakie otrzymują od osób bliskich,
odchodzących z tego świata, to mam
wrażenie, że cały czas takie komunikaty w
postaci tych znaków, wizyt, odwiedzin, czy
to są postaci kryzysowe, czy to są
odwiedziny w postaci symboli typu
pojawiają się jakieś elementy, które były
charakterystyczne dla
danej relacji, tak? Czyli nie wiem, to
będą właściwe kwiaty, zwierzęta, jakieś
kolory,
yy, i tak dalej, i tak dalej. Natomiast,
yy, to, że pojawia się taka osoba po tym
momencie przekroczenia linii, jest taką
informacją, jak ja to użyłem, jak ja to
określiłem w tytule „Nadal jestem". Tak,
żeby ktoś, kto odbiera ten komunikat w
postaci pojawienia się tej osoby, żeby
uspokoić tę duszę, która, no wiadomo,
są ludzie. Ludzie się do siebie
przyzwyczajają, ludzie się kochają,
opiekują sobą i tak dalej, i tak dalej.
Więc te relacje w kontekście ludzkim są
bardzo mocne i silne nieraz, a czasami są
zupełnie słabe i pozbawione jakiejkolwiek
empatii. Natomiast w momencie, kiedy tak
jak tutaj, yy, pan, który
wspomina swoją żonę, na pewno ta relacja
była ciepła. Więc w przypadku tego typu
połączeń między ludźmi wiadomo, że zawsze
kogoś będzie brakować jednej czy drugiej
osobie. Gdy tej drugiej osoby zabraknie,
ee, i jeżeli będzie kogoś brakować, to
jest ta tęsknota. Jest wyrażanie tej
energii, jest wyrażanie tego niepokoju.
Jedna osoba będzie
więcej wiedziała na tematy związane z
życiem po niż druga osoba. Ta druga osoba
może w ogóle negować wszystko, tak? I
skupić się tylko i wyłącznie na żałości,
na bólu i rozpaczy. I w momencie, kiedy ta
osoba przychodzi przez sen, a sen jest
najlepszym rodzajem komunikatora
między-
To jest pomost między światami.
Absolutnie.
Dokładnie tak. I ona przychodzi
powiedzieć: „Nadal jestem, ja żyję". Żeby
pokazać się w dobrej, w dobrym obrazie,
tak? Bo te osoby, które ludzie widzą, te
osoby, które już przekroczyły linię życia,
ludzie jednak opisują, że widziały kogoś,
z kogo emanowała radość, kto był
zadowolony, szczęśliwy. Tak? To znaczy, że
po tamtej stronie znalazły się w dobrym
miejscu i spędzają czas naprawdę w
fantastyczny sposób.
I uważam, że to jest tego typu, tego typu
pomoc dla ludzi. „Nie martw się, ja
jestem", tak? I w bardzo prosty, oszczędny
sposób tylko przyjdę się pokazać i żeby
człowiek odczuł. Bo jedno to zobaczyć, a
drugie to to, jakie odczucie do niego
dotrze w momencie tej, tej całej
okoliczności.
A tymczasem mamy kolejnego słuchacza
telefonicznego na linii. Halo, halo, czy
się słyszymy?
Tak, bardzo dobrze. Dobry wieczór państwu.
Dobry wieczór.
Słuchałam państwa audycji i mam do
opowiedzenia. Chyba to są dosyć ciekawe
historie. Troszeczkę na temat. Może
najpierw w dwóch zdaniach powiem, o co
chodzi. Tak ponad trzydzieści lat temu
miałam taką bliską, dobrą koleżankę.
Utrzymywałyśmy dosyć bliskie kontakty.
Bardzo lubiła mojego wtedy trzyletniego
syna, ale po czasie nasz kontakt się
urwał. Wyjechała z tego miejsca, gdzie
mieszkam, z mojego miejsca zamieszkania.
Trzy lata później miałam sen, a jeszcze w
międzyczasie dowiedziałam się, że umarła.
No niestety, bardzo młodo.... No i mam ten
sen straszny. Budzę się w środku
nocy roztrzęsiona. Śniło mi się, że jadę z
moim synem na rowerze. Woziłam go
codziennie rano do przedszkola na
bagażniku. No i ten rower traci
przyczepność. Przewracam się, podnoszę
głowę, a moja koleżanka siedzi tam,
podnosi go z ziemi. I ja sobie w tym
momencie uświadamiam, że przecież ona nie
żyje. I zaczynam krzyczeć: „Puść go,
zostaw! Przecież ty nie żyjesz”. I w tym
momencie się obudziłam.
Rano mężowi opowiedziałam ten sen, taka
troszeczkę rozdygotana, no, po czasie
zapomniałam. W ten sam dzień, parę godzin
później jadę na rowerze z synem. Pogoda
była taka lekko mroźna, lekko przysypał
tak śnieżek drogę i w tym miejscu, gdzie
zawsze żeśmy skręcali, była ta kurwa. No
przysypał nam śnieg. Nie było jej widać.
Zarzuciło mi kółko. No i przewróciłam się
tak, jak w tym śnie. Mi się nic nie stało,
rowerowi też nie, a mój syn w jakiś
dziwny sposób rower do mnie przywiózł,
tylko wylądował na poboczu, na miękkiej
trawie. No, no ja nie wierzę. No proszę mi
powiedzieć. No przyśnił mi się wtedy
jeden, jedyny sen.
Właśnie. Ja pozwolę sobie, pozwolę sobie
odpowiedzieć na, na to, co panią nurtuje
tutaj.
Wydaje mi się, że ktoś, kto przekroczył
linię życia, ma świadomość tego, że w
momencie, kiedy jeszcze nie przychodzi
czas
na osobę, która przekracza tę linię życia
na chwilę, gdy to jest wypadek, gdy to
jest śmierć kliniczna, gdy człowiek leży
na stole w szpitalu, gdy z jakiegoś innego
silnego
pobudzenia przekracza tę linię życia na
ten ułamek chwili, żeby później wrócić, to
wszędzie następują komunikaty pod
tytułem, że wiadomo, chce się iść do osoby
bliskiej, która akurat gdzieś tam się
pojawiła i ta osoba mówi: „To jeszcze nie
jest twój czas, musisz wrócić”. Bardzo
często tego typu komunikaty się pojawiają
i uważam, że no, ja to odczytałem od razu,
jak pani już w trakcie opowiadała, że był
to rodzaj jak gdyby opieki, pomocy ze
strony tej osoby.
Dobrze, a
jeszcze taka inna rzecz. Byłam bardzo
młodą dziewczyną. Przyśnił mi się pokój,
taki jakby w starym domu. W oknie były
kraty. Ten sen
śnił mi się raz, ale on był taki, taki
bardzo realistyczny, że ja go tak
dokładnie zapamiętałam. Tak mi się
skojarzyło z jakimś zamknięciem. Proszę
sobie wyobrazić, że upłynęło z pięć lat,
może sześć. Rozchorowałam się i trafiłam
do szpitala. Szpital był w takim starym
domu, taki jakby stary dworek. Trafiłam na
drugie piętro do pokoju. Gdy siostra
pielęgniarka otworzyła drzwi, to mało się
nie przewróciłam z wrażenia. To był jedyny
pokój w całym budynku, w którym były
kraty
i to okno było identyczne, więc nie wiem.
Nie wiem, co to było.
A w jakim odstępie czasu od...
Przepraszam, w jakim odstępie czasu od snu
do faktycznego zdarzenia?
To było z pięć lat. To ja byłam
nastolatką, kiedy mi się to przyśniło. Do
szpitala trafiłam może jak miałam
dwadzieścia jeden lat. Także to było
długo.
Czy mogę zapytać oczywiście, jeśli pani
pozwoli?
Ja to zapamiętałam, bo był taki... Proszę?
Tak, ale chciałabym zapytać o jedną rzecz.
Czy... Nie pytam o szczegóły, bo to są
rzeczy osobiste, ale czy przyczyna pani
pobytu w tym szpitalu wynikała z czegoś
nagłego czy z czegoś, co jak gdyby-
Zaraziłam się, zaraziłam się chorobą
zakaźną i trafiłam po prostu cała rodzina.
W drodze do szkoły przyniósł żyletaczkę i
żeśmy się wszyscy po kolei rozchorowali.
Mhm.
Zwróćmy uwagę na jedną rzecz, że bardzo
wyrazisty przekaz, jaki płynął z tego snu,
sprawił, że te obrazy senne
pani bardzo zapamiętała. Do tego stopnia,
że po kilku latach była w stanie
skonfrontować-
Dokładnie.
-swoje wspomnienie, przywołać je, tak?
Czyli to było na tyle wyraziste. Nie wiem,
Ado, jak ty uważasz, ale myślę, że w
przypadku pani, w przypadku osób, które
doświadczają tego typu
okoliczności, warto by było doskonalić w
sobie tę umiejętność po to chociażby, żeby
lepszy komfort życia mieć.
Myślę, że tak. Dlatego że
Ale tak.
wie pani, im
bardziej no, użyję tego słowa prorocze,
choć ono jest trochę wyświechtane, ale
im bardziej, inaczej, im bardziej
wyprzedzające są pewne wizje, które
pojawiają się w naszych snach, to tym
bardziej nasza świadomość jak gdyby
pracuje dla nas i na naszą korzyść. Mamy z
nią dobrą, dobrą, mamy dobrą
komunikację z samym sobą, tak?
Znaczy to, to jest cecha osób, które mają
po prostu są w prawdzie z samym sobą. Bo
im więcej-
Ja mam otwarty umysł, no niczego się nie
boję, wszystko przyjmuję po prostu.
Tak, ale im bardziej jesteśmy
w dobrej, w dobrej komitywie z samym sobą,
im mniej mamy tych
murów zbudowanych z zaprzeczeń, z kłamstw,
z oszukiwania po
prostu samego siebie, z wypierania pewnych
rzeczy, które są dla nas niewygodne, tym
potrafimy patrzeć dalej. Po prostu czysty
umysł, czysta świadomość, niezawalona
takim szlamem życiowym po prostu. Jeśli
pani tak ma, to
rzeczywiście jest to na pewno umiejętność,
którą warto by było rozwijać, a na pewno
nie wolno jej
lekceważyć.
Pani nie trzeba się bać.
... I za przepaść! Tak.
Dziękuję bardzo. Postaram się skorzystać z
dobrych rad.
Dziękujemy za telefon.
Dziękuję uprzejmie. Dobranoc.
Dziękujemy bardzo.
Dobranoc.
Ja jeszcze tylko przypomnę telefony dla
tych z Państwa, którzy chcieliby
zadzwonić. Można do nas dzwonić na nasze
numery telefonów stacjonarny: trzydzieści
dwa, siedemset czterdzieści sześć, zero,
zero, zero, osiem. Trzydzieści dwa,
siedemset czterdzieści sześć, zero, zero,
zero, osiem. Komórkowy: pięćset
trzydzieści, sześćset dwadzieścia,
czterysta dziewięćdziesiąt trzy. Pięćset
czterysta dziewięćdziesiąt trzy oraz
Skype: radio.peronormarium.pl.
Ja jeszcze odniosę się troszeczkę do
informacji, o której wcześniej mówiłaś. To
było związane z tym pierwszym panem
słuchaczem, który pytał o
następstwa. Czy spotka swoją żonę i jak to
będzie dalej wyglądało? Trzeba pamiętać o
jednym, że sny, które nam niosą tego typu
informacje, one
nie generują rzeczy, które dzieją się poza
nimi samymi. To znaczy,
mm, osoby czasem spotykają się w życiu po
to, żeby przepracować jakąś
lekcję, która zadziała się gdzieś w
poprzednim wcieleniu. Zakładając, że
poprzednie wcielenia istnieją, a ja
uważam, że dokładnie tak jest
i że gdzieś zakorzenione są pewne
informacje, pewne wydarzenia, które należy
uzdrowić, przepracować po to, żeby one
się, że tak powiem, wyeliminowały, żeby
wyjść na tak zwaną prostą duchową. To jest
rzecz pierwsza, czyli przepracowanie. Ale
druga rzecz jest taka, że relacje między
osobami, chociażby i osoby dobierały się i
czuły się fajnie ze sobą i wszystko szło
w porządku, to czasami bywają to tak zwane
związki partnerskie. Czyli nie ma żadnych
jakichś konotacji duchowych gdzieś na
zupełnie wyższych poziomach, tylko są to
relacje bieżące, które wyniknęły po prostu
ze względu na to, że osoby ze sobą dobrze
się czuły. A czasami również bywa tak, że
ludzie nie są świadomi tego, jak bardzo
związek, który wynika z ich obecnego
życia, jak bardzo on może mieć
coś wspólnego z ich duszą, z ich praktyką
duchową, z ich doskonaleniem się, tak?
Więc trzeba zwrócić na to uwagę, że być
może i na pewno tak będzie, że jeżeli pan
przekroczy linię życia, to na pewno
odczuje żonę jako zupełnie coś innego. Być
może pan będzie miał świadomość tego, że,
że zetknął się z tą osobą, ale to będzie
pojęcie zupełnie pełniejsze niż w naszym
rozumieniu. Czy ja spotkam żonę, tak?
Yy, no, zdecydowanie. Ja sobie pozwolę
tylko taką swoją refleksję. No, mnie się
wydaje, że tutaj my siebie widzimy tylko w
jakimś wycinku. Jesteśmy ze sobą też
tylko w jakimś wycinku. Natomiast po
drugiej stronie, czyli powiedzmy, w
rzeczywistości niejawnej, my widzimy
siebie i postrzegamy, doświadczamy siebie
nawzajem jako sumy wszystkiego, co
przeżyliśmy. No, ja akurat bezwzględnie
optuję za wędrówką dusz i jestem
przekonana, że jesteśmy po prostu sumą
wszystkich swoich żywotów, ale możemy to
dostrzec w pełni po tamtej stronie i wtedy
spotykamy się
jako pełna, jako pełna istota.
Cóż, mhm, no,
żyjemy w tym świecie onirycznym. Eee...
I-
Zupełnie nieświadomie można powiedzieć,
tak?
Tak! Dokładnie
i przede wszystkim nieświadomie względem
tego, co ten świat oniryczny przed nami
otwiera i jakie on możliwości nam daje.
Tutaj
słuchacz pisze: "Sny prorocze się
zdarzają, zwłaszcza dotyczące własnej
osoby
lub
pobliskiej przestrzeni śniącego, ale to
bardzo rzadkie zjawisko. Częściej zdarzają
się sny z symbolami, które zwracają naszą
uwagę na coś". Ja tutaj, bo ta
audycja nam to po prostu jak, jak z bicza
trzas
przelatuje. Mmm,
od początku mówiliśmy Leszu, że na sny i
jasnowidzenie jedna audycja to jest za
mało i mieliśmy-
To jest za mało.
-też jakieś przeczucie. Ja tylko pozwolę
so... Tak?
Ja się przygotowywałam bardzo, przede
wszystkim na tematy związane z
jasnowidzeniem mniej ze względu na sen.
Natomiast no, jedno z drugim idzie w dużej
konitywie. Natomiast co chcę powiedzieć?
Że
wydaje mi się, że nie do końca się zgodzę
z panem, który napisał to, co przed
chwileczką było odczytane. Ze względu na
to, że
my jako ludzie możemy nie wszyscy i nie
zawsze mieć umiejętność odczytania.
Zwróćmy uwagę na to, że wszystko,
dokładnie wszystko dzieje się z bardzo
określonego powodu. Więc jeżeli przychodzi
do nas jakiś komunikat w postaci snu, czy
sen będzie proroczy, czy on nie będzie
proroczy, to myślę, że może to być
związane z tym, jak
bardzo umiemy ten sen odczytać
i przede wszystkim, czy przywiążemy jakąś
wagę, uwagę do, do tego snu
i jak bardzo możemy go później odtworzyć w
momencie, kiedy dana sytuacja, która
wydarzyła się w śnie, dzieje się na
naszych oczach, w naszym otoczeniu. Bo
czasem może być tak, że wyprzemy daną
informację i sen będzie na przykład niby
zbitkiem symboli, ale te symbole będą
czegoś konkretnego dotyczyły i zadzieje
się wtedy coś za jakiś czas, tak jak pani
mówiła, tak? Że po pięciu latach
przydarzył jej się dokładnie taki sam
obrazek.
... więc umiejętność tylko i wyłącznie
odczytania tego, co się do nas mówi,
gdzieś tam z góry.
No, tu ja bym się
zgodziła, bo, yy,
bardzo ciężko jest nam, yy, przyjąć
niektóre
symbole, ee, chociażby z racji tego, że my
jak gdyby
jesteśmy w śnie i jednocześnie jesteśmy
jego obserwatorami. I, yy,
bardzo trudno jest tutaj zachować też i
pewną głębię obiektywizmu, ale również,
yy, mm,
jak gdyby pozwolić sobie na odczytanie
tego obrazu w sposób,
który jest dla nas niewygodny, tak? I
jeszcze jedna istotna rzecz. Moim zdaniem
my jesteśmy, ym, mm,
bardzo nastawieni
na,
mm, takie informacje, które, yy, są dla
nas korzystne i my je jak
gdyby wyszukujemy w snach tego, co, co
jest na plus, tak? Co jest, co jest dla
nas korzystne i, yy,
unikamy, odpychamy każdą taką rzecz, która
może nieść ze sobą chociażby jakąś
lekką nutkę niepokoju. Staramy się
bagatelizować takie sny. My,
yy, mmm... Poza tym jest jeszcze jedna
ważna rzecz, że my
bardzo często kojarzymy tego rodzaju sny z
czymś, co musi się wydarzyć w jakiejś
odległej przyszłości. Jak gdyby nie
bierzemy, yy, wielu znaczeń
do tu i teraz. A naprawdę, proszę państwa,
wiele symbolicznych i takich bardzo
dynamicznych snów odnosi się
do, yy, do tego, co się z nami dzieje na
bieżąco. I w tym sensie one są
profetyczne, że na przykład pokazują
chociażby właśnie, mm,
to, co dzieje się z naszym zdrowiem. Ja
wspominam o tym
również w książce, ale,
mm, miałam kiedyś taką, taką sytuację, że
po długim, długim czasie źle się czułam i
dostałam, yy, antybiotyk. Ja unikam tego
rodzaju leków, ale no po prostu na
tyle była... Zapalenie oskrzeli, tak?
Zapalenie oskrzeli, krtani i tak dalej.
No, to już poszło tak daleko, że
zdecydowałam się wziąć ten antybiotyk i,
yy, przyjęłam pierwszą dawkę. To było, to
było jakieś cudo trzydniowe. Oczywiście,
ach, proszę panią, najnowsza generacja i
tak dalej, i tak dalej. Przyjęłam pierwszą
dawkę i mam sen po przyjęciu tegoż
antybiotyku, w którym wchodzę po takich
bardzo dziwnych,
starych schodach,
chwiejących się. Yy,
no i tak jak chwiejące się były, tak te
schody i niepewne, tak też,
yy, niezbyt mądra była w tym wszystkim,
yy, moja decyzja, że ten
lek przyjęłam. Wchodzę, idę dalej,
otwieram drzwi. Wygląda na to, że jestem,
no, w skrócie rzecz ujmując, jestem na
jakimś
poddaszu, strychu. Charakterystyczne jest
to, że wiszą
jedynie prześcieradła. Mokre. Tam jest
gorąco, parno. Yy, ten, ta
wilgoć w powietrzu, związana z tą, z tą
ogromną ilością tych, tych mokrych, yy,
płacht materiału, jest po prostu taka
przytłaczająca. Mnie się coraz gorzej
oddycha i w pewnym momencie te-
dodam jeszcze, że te prześcieradła są
zawieszone nie na wysokości, powiedzmy,
moich rąk, tak jak zwykle wieszamy pranie,
tylko one wszystkie wiszą wysoko nad moją
głową.
I w pewnym momencie te prześcieradła
zaczynają spadać, jedno po drugim. Są
mokre, ciężkie. Nie potrafię się spod nich
wydostać. Co gorsza, coraz gorzej
oddycham. Coraz trudniej jest mi oddychać.
Walczę o oddech. I rzeczywiście,
yy,
jako skutek uboczny tego, tego leku, który
przyjęłam, pojawiły się problemy, yy,
taka ciężkość, kaszel spastyczny.
Po prostu bardzo źle się czułam.
Zadzwoniłam do znajomej lekarki. Ona mi
oczywiście odradziła przyjęcie kolejnej
dawki tego leku. Przywiozła mi też, yy, no
takie środki, które pomogły mi odzyskać,
yy, normalny oddech. Mmm,
także, jak sami państwo widzicie, no, też
można powiedzieć, że to jest sen do
jakiegoś stopnia proroczy, prawda? Bo on
zapowiada to, co stałoby się ze mną,
gdybym, yy, prawdopodobnie gdybym kolejne
dawki przyjęła, no to w końcu, yy,
rzeczywiście
mogłabym się
dosłownie udusić, tak? Po, po zażyciu tego
leku. Ale nie dotyczył on też
jakiejś szczególnie odległej przyszłości,
natomiast był bardzo dynamiczny, był
szalenie, yy, taki, no... Był- on miał, on
był skrojony na moją miarę. W tym sensie,
że wstrząsnął mną
odpowiednio do zagrożenia, które,
które popadłam po prostu. O to mi chodzi,
że, yy, to są, sny są zawsze skrojone na
naszą miarę i odzwierciedlają poziom, yy,
poziom naszego, yy,
zagrożenia, tego, co, tego, co przed nami.
Mmm, tutaj staram się, yy,
jeszcze spojrzeć...... Bo zdaję sobie
sprawę, że państwo tutaj
cały czas piszecie, no ale nie jestem w
stanie mówić i czytać jednocześnie.
Także
nie, nie, nie. Tutaj tak, religie
przemijają, Bóg pozostaje. Tak, tutaj nam
się odnoszą
do
spraw Boga i dogmatów, ale jak gdyby nie
jest to w tym momencie przedmiot naszej,
przedmiot naszej dyskusji. Wiadomo, że
wszystkie religie świata miały jakby swoje
interpretacje dotyczące snów i usiłowały
również poprzez
sny, a nawet usiłują w jakiś tam sposób,
no,
odnosić się i kontrolować po prostu
pewne aspekty życia
osób, które... wiernych, po prostu
wiernych.
I ja tu chciałam bardzo mocno podkreślić
ten aspekt, aspekt, ten aspekt zdrowotny
pojawiający się w moim śnie, bo
bardzo wiele osób śni nie tylko o swoim
stanie zdrowia i w snach
otrzymują bardzo interesujące komunikaty,
ale też śnią o stanie zdrowia
swoich bliskich. I
tego rodzaju sny są wspaniałym dowodem na
to, że
na poziomie
wyższej naszej świadomości
czas, przestrzeń nie mają żadnego
znaczenia,
ponieważ jesteśmy w stanie otrzymać takie
informacje, których nie moglibyśmy
pozyskać w żaden inny sposób. I
w ogóle argument o jakiejkolwiek
metaanalizie danych
w pewnych sytuacjach, no, po prostu nie
działa. On nie ma żadnej, żadnej racji
bytu. I
ja chciałam państwa, szczególnie na te
sny dotyczące zdrowia uczulić,
bo-
... Jeżeli chodzi o zdrowie, czy można
się?
Ależ proszę, zapraszam. Zapraszam cię,
proszę.
Jeżeli chodzi o ten kontekst zdrowotny
tutaj przekazów płynących ze snów,
można by było nawiązać troszeczkę do
Edgara Cayce, który był prorokiem
odczytującym właśnie swoje przekazy
podczas snu. I o ile sam Edgar
był osobą, no, powiedzmy, niezupełnie
wykształconą, to w trakcie marzeń sennych
otrzymywał
bardzo konkretne, bardzo zaawansowane
w terminologię medyczną przekazy. I to
było potwierdzane absolutnie przez osoby z
medycyną związane. Kiedy człowiek, no,
nieznający się generalnie na medycynie,
prawda,
zachowywał się tak, jakby z tą medycyną
miał na co dzień kontakt. Więc tutaj jak
gdyby to też jest potwierdzeniem tego, że
sen i jego wartość, która
zachowuje się w postaci i odczuć, i
obrazów, jest bardzo konkretna, bardzo
precyzyjna i ukierunkowana na daną osobę.
To jest tak samo jak z marzeniami. Nie
mówię o marzeniach sennych. To są
marzenia, o których czasem ludzie mi
opowiadają i mówią: "A wiesz, to tylko
jakieś tam głupie marzenia". Mówię
inaczej: jeżeli coś do ciebie przyszło w
postaci myśli, marzenia, pomysłu,
zachcianki, tak, że o, fajnie by było
zrobić to. Mam pomysł na tego typu biznes.
Chciałbym pojechać dokładnie tam i tam,
co mnie bardzo mocno przyciąga. To są
tylko głupie marzenia. Mówię nie. Jeżeli
przychodzi do ciebie tego typu komunikat,
to znaczy, że ty jesteś na tym etapie
gotowa, aby zacząć to robić. Tak samo jest
ze snami. Sen przychodzi wtedy, kiedy
człowiek na pewno jest w stanie go
odebrać. Tylko wydaje mi się, że
sama struktura myślenia ludzkiego
jest taka, że ludzie bagatelizują sny. I
są, są po prostu infantylizacje, tak,
jeżeli chodzi o pojęcie snu
i człowiek uczy się po prostu traktować to
bardzo, bardzo zdawkowo.
A jednak, gdyby przyłożyć swoją uwagę do
tego snu, to być może tak jak właśnie
Pandora mocno zapamiętała ten obraz tego
okna i tego wnętrza. Być może to byłoby o
wiele częstsze, o wiele bardziej efektywne
i nie musielibyśmy się męczyć czasem z
wieloma rzeczami, tylko na przykład
wynajdywalibyśmy odpowiedzi, gotowe
odpowiedzi lub gotowe rozwiązania.
Pozwolę sobie tutaj
zauważyć, że przez stulecia pracowano nad
tym, aby zdeprecjonować
znaczenie snu. Przecież chciałam tylko
przypomnieć, że na przykład
w okresie średniowiecza,
ach,
nie tylko tłumaczenie cudzych snów, ale
nawet szczególne zainteresowanie własnymi
było źle widziane. I
na przykład, jeśli ktoś
dużo by mówił o swoich snach i jeszcze, o!
Twierdził, że coś mu się wyśniło i coś się
sprawdziło, czyli
innymi słowy miał sen proroczy, no to, to
się mogło dla niego tragicznie skończyć,
taka,
tego typu rozmowy. Więc dużo zrobiono
w historii, żeby nam te sny odebrać, żeby
te sny
ośmieszyć, żeby umniejszyć ich roli w
naszym życiu. Bo, bo nawet kiedy
nauka zainteresowała się snami, to ona
również ukierunkowana była tylko na
jeden przekaz, to znaczy na
konstrukcje myślowe wynikające wyłącznie z
naszej wyobraźni, z naszej świadomości,
będące jakimś kodem naszych lęków,
popędów, pragnień.... i tak dalej, i tak
dalej. Ona równ-- ona całkowicie
wyrugowała tutaj wątek z kolei duchowy, a,
yy, no, zubożając po prostu tą, tą-
Tak, że po
prostu jest tylko i wyłącznie tak zwaną,
ee, jakąś tam wypadkową wszystkiego, co
człowiek przeżywa. I on, ten nasz umysł,
tak naprawdę mózg, tak? Nasz mózg zbiera
sobie wszystkie jakieś tam kawałki
wrażeń, obrazków i później skleca z niego,
co mu tam śni na, na język. Tak to mniej
więcej.
Tak, tak. I, yy,
jedni, yy, nadintre- nadinterpretowali,
yy, sny. Mm,
co, co powtarzam, to już Artemidor
do-doskonale zauważył, że kapłani
manipulują snami, że, yy,
on na przykład był wielkim przeciwnikiem
tak zwanych, yy, snów, yy,
zdrowotnych w świątyniach, które miały
przynosić pewne wizje dotyczące metod
leczenia. Dlatego, że ludziom, którzy
śnili te sny, podawano różnego rodzaju
środki
i nasenne i kto wie, czy nie jakieś, yy,
no, zmieniające
świadomość. Po prostu. Dlatego, że, mm,
dawało to szeroką, szerokie pole do
popisu, jeżeli chodzi o, yy, interpretację
owych snów przez, yy, kapłanów. No i, mm,
myślę, że z kolei wahadło,
wiesz, no, yy, było odchylane w stronę,
yy, absolutnie, yy, magiczną i,
i, yy, a przez to bezużyteczną. Yy, i w
pewnym momencie to wa-wahadło poszło w
dru- w drugą stronę, gdzie nagle, yy,
snami zainteresowała się nauka. Yy, jak
gdyby w tym samym czasie, mm, yy, religia
może nie, religie może nie
zamilkły, ale
lekko wycofały się i zdystansowały do tego
tematu. Yy,
Jung, yy, Freud wcześniej, yy, z-
spróbowali temu,
yy, nadać, yy, charakter naukowy. Mm,
opracowali jakieś swoje
metody, no ale oni
po prostu wyrwali z tego aspektu sennego
jakiekolwiek możliwości interakcji
duchowych, jakiekolwiek możliwości, yy,
wynikające z czegoś,
yy, mm, z czegoś innego niż analiza,
której dokonuje
mózg. A w tej chwili, wiesz, no, to jest
po prostu szokujące, bo jak się czyta
niektóre artykuły dotyczące, yy,
świadomości, to, yy, nauka nawet nie wie,
mm, albo nie potrafi określić w sposób
spójny, czym z naukowego punktu widzenia
jest świadomość. Także, yy, ja myślę, że
przedwcześnie, yy, odrzucono tutaj jakieś,
yy, wszystkie te wątki dotyczące
duchowego charakteru snów.
Duchowości nie można zmierzyć, a nauka
bardzo, yy, bardzo mocno, mm, posiłkuje
się czymś, co jest, yy, podatne na
skatalogowanie. Więc, yy, wszystko, co
można zmierzyć, wszystko, co można
powtórzyć, wszystko, czego można dotknąć i
wszystko, co może, może być, yy, pod
kontrolą doświadczenia, obserwacji, tak?
Co można zmierzyć, co można policzyć. W
zasadzie to, czego się nie da zmierzyć,
policzyć, co jest poza obszarem
zainteresowania. No, a duch
wy-wymyka się jak gdyby spod tych
wszystkich ram. Dlatego podejrzewam, że o
ile nauka nie otworzy się na to, że jednak
duchowość w bardzo dużej mierze
generuje zachowanie, generuje świadomość,
generuje wszystko, yy, co jest z
człowiekiem związane, to do tego momentu
po prostu będzie nadal nie widziała
potrzeby jakiejkolwiek,
yy, wejścia w ten nowy obszar poznawczy. A
przecież to wszystko jest tak, tak
piękne, tak kolorowe i tak, tak, yy, no,
aż warto poznawać, aż warto się uczyć,
tak? Bo jednak nauka przecież to nie jest,
nie tylko są nauki humanistyczne, są
nauki matematyczne, tak? Ta nauka jest
bardzo rozbudowana, więc ona absolutnie
powinna chcieć w to wejść. Ale tak jak
mówię, niekatalogowalność tego uważam za
niestety, ale aspekt numer jeden, który po
prostu przeszkadza, yy, w tym, w tym
poszerzeniu
tego, tego, tego aspektu.
No cóż, yy, widzisz, yy,
mnie z kolei, yy, przeraża, że,
yy, są
pewne aspekty
słabo zbadane. Yy, wśród nich jest
właśnie, yy, aspekt dotyczący snu i tego,
czym jest ludzka świadomość. Ale w
międzyczasie, yy, z niezachwianą pewnością
siebie próbuje się w tej chwili bardzo
mocno, yy, eksperymentować z wywoływaniem
snów na życzenie, yy, poprzez stymulację
pewnych obszarów mózgu. Yy,
robi się, yy, różnego rodzaju
eksperymenty, yy, z- ze środkami, yy,
nasennymi. No i można by się było mocno
tutaj zastanowić, bo, mm,
w tej chwili zapomniałem, jak nazywał się
ten, yy, jaki tytuł nosił film z...
Bodajże chyba z, najpierw grał główną rolę
Schwarzenegger, a potem chyba Colin
Farrell.
Total-
Ja właśnie wczoraj ten film sobie
przypomniałem, oglądając. To jest „Pamięć
absolutna".
Tak.
Total Recall.
... I o tym właśnie mówię. Tam
widać było, że próbowano
wszczepić pewne wątki, ale zauważ, że
tak naprawdę pierwsze przebłyski, które
zaczęły się pojawiać, to były właśnie we
śnie, gdzie ci ludzie we śnie zaczęli, yy,
których poddano jakiemuś tam, powiedzmy,
eksperymentowi czy, czy jakiemuś
procesowi, który miał tą pamięć zmienić,
że właśnie we śnie zaczęli odzyskiwać
jakby cząstkę prawdziwej, prawdziwego
siebie.
Znaczy tam troszeczkę o coś innego
chodziło. Chodziło o to, że Colin Farrell
grał postać szpiega, który był ukryty
przez kanclerza, czyli tam osobę, która
gdzieś tam zarządzała jakimś rodzajem
państwa.
I on miał wymienioną świadomość po to,
żeby
nie, nie był aktywny w danym momencie,
tak? Czyli tutaj jak gdyby chodziło o, o
te podmiany, podmianę wspomnień, podmianę
świadomości po to, żeby on nie robił tego,
co robił wcześniej z jakichś tam powodów.
Natomiast jemu właśnie te wszystkie
poprzednie jakieś historie pod tytułem
wspomnienia, czy to, że on właśnie widział
we śnie fragment okoliczności, która
gdzieś go tam kiedyś z jego poprzednią
partnerką rozdzieliła, to właśnie do niego
wracało w snach, ale również w życiu
codziennym, kiedy dajmy na to, rozmawiając
ze swoim znajomym, nagle pyta: "Czy nie
chciałbyś się kiedyś nauczyć grać na
fortepianie? Bo, bo ja tak myślałem o
tym". To okazało się, że on umiał
wcześniej grać, tak? Na tym fortepianie. I
oczywiście o tym świadomie nie wiedział.
I tego typu historie. Ale tak, tak, tak,
to jest bardzo związane jak gdyby z tym,
co-
Ale wiesz, w tym kontekście mi się to
przypomniało, że cała ta manipulacja ze
świadomością no nie wyszła na dobre
albo też nie powiodła się,
wprowadzając pewne, pewne, no,
komplikacje, które
powiedzmy, związane były tam z
zamierzeniem autora scenariusza. Natomiast
przeraża mnie, że ktoś próbuje
i to są bardzo zaawansowane badania na
temat tego, żeby poprzez stymulację
pewnych obszarów mózgu wywoływać konkretne
sny. I
istnieje taka możliwość, ponieważ
myślę, że tutaj głównie tak naprawdę to
wszystko gdzieś rozgrywa się na tym
poziomie tego gadziego mózgu, który
rządzi się do pewnego
stopnia przecież własnymi prawami.
Niemniej uważam, że zaburzanie procesu
snu, który... Nie ma jednej spójnej
teorii dotyczącej śnienia i nie
mając pełnych informacji, próbuje się
wpływać na proces, którego się do końca
nie rozumie. To mnie przeraża. Po prostu
przeraża.
Myślę, że zamiast takiej ingerencji, o
której Ty wspominasz, o wiele
efektywniejszym byłoby
zapoznanie się z praktykami świadomego
śnienia. I uważam, że tutaj naukowcy,
którzy mają otwarte umysły, a na szczęście
są również i tacy, to oni mogliby, że tak
powiem, dużo się nauczyć
i zorientować się, w którą stronę powinno
to iść. W momencie, kiedy nie ma się
takich informacji, bo, bo wiadomo, no,
ludzie nauki nie lubią sięgać poza obszary
wiedzy, które nie są z nauką ściśle
związane. To jednak gdyby sięgnąć po tego
typu publikacje, rozmowy, filmy, audycje,
myślę, że osoby te bardzo dużo by się
nauczyły i być może
znalazłyby jakieś sposoby na to, żeby
zajmować się
w akademicki sposób, tak? Tego typu
rzeczami. Ja pamiętam, pisałem kiedyś w
Lekcji paranormalności
o panie, takim panu
Olaf Blanke się nazywał
ten pan szwajcarski neurolog i on kiedyś
podczas podłączania elektrod do
mózgu, stymulując konkretne, konkretne
obszary,
zauważył, że ludzie opisują to, że właśnie
widzą siebie obok, że widzą swój
duplikat, że widzą się-
Halo,
halo?
O halo, halo! Zamilkłem znowu.
Widzą swój duplikat?
Cały czas. Tak, widzą swój duplikat i
pan doktor czy profesor, już teraz nie
pamiętam,
skroił taką wypowiedź, że oto właśnie jest
rozwiązanie, że prawda w mózgu się to
wszystko
bierze i mózg za to wszystko odpowiada. Ja
uważam, że
to, co się dzieje w kontekście
eksterioryzacji czy świadomego śnienia,
jest odpowiedzialne z pewnymi obszarami
mózgu, ale te obszary mózgu są jak gdyby
rodzajem komunikatora. Że to nie występuje
tam, nie bierze się stamtąd, tylko
że te obszary uczestniczą w tej
aktywności. Ale i tak, i tak fajnie, że
ten człowiek dotknął czegoś takiego w taki
właśnie sposób, bo każdy krok w dobrą
stronę jest po prostu dobrym krokiem, tak?
Więc być może brakowało takiego akurat
doświadczenia, które on wykonał. Być może
brakuje jeszcze innych doświadczeń, które
wykonują inni lekarze i później zebrać to
w całość, spojrzeć na to w sposób
globalny, a nie zabierać się przez
całkowanie do,
do, do tego typu rzeczy, bo tylko i
wyłącznie pragmatyczne podejście uważam,
że nie będzie dawać dobrych efektów. To
jest tak samo, jak pytam ludzi: czy ty,
jak poznałeś swoją żonę? Dlatego, że miała
sweter w określonym kolorze, czy dlatego,
że poznaliście się, nie wiem, w taksówce,
która była tej marki i tak dalej. No nie,
to są odczucia wewnętrzne, tak? Więc
mówię: zobacz, jakie to jest
niepragmatyczne, ale mówię, jest związane
z bardzo konkretnym i silnym uczuciem....
I dzięki temu ta osoba jest teraz twoją
partnerką, jest teraz twoją żoną. Macie
dzieci, macie dom, robicie, robicie fajne
rzeczy. Dobrze się ze sobą czujecie?
Czujecie się ze sobą tak, a nie dlatego
jesteście, że używacie określonych perfum
czy chodzicie określoną stroną ulicy.
Bzdura po prostu totalna.
Tu jeden z naszych słuchaczy pisze o snach
ze spadaniem i
pisze, że
miał taki sen.
Śniło mu się, że spada z rusztowania,
które odrywa się od bloku, a później
musiał podjąć decyzję
o yy mm
o wy-- o wyjeździe, wyjeździe z kraju. No
cóż, ja sobie tylko pozwolę
odnieść się do tego snu. Jeżeli
śni nam się coś, powtarzają się sny o
takim charakterze, właśnie drastycznym, że
stoimy na jakimś wysokim rusztowaniu, to
rusztowanie zaczyna się walić, tak?
Odrywać się od ściany bloku. Czyli coś się
wali. Coś, co stanowiło jakąś
podstawę naszej egzystencji. I blok odrywa
się od ściany, czyli od
czegoś, co miało być zaczepieniem dla
konstrukcji, na której my opieraliśmy
swoje życie. Więc tu, że jak gdyby odnoszę
się do tego, że fakt, iż później wyjechał
pan za granicę i no, zapewne był
spowodowany, że coś w pana życiu
okazało się nietrwałe, nie dało
stabilizacji
i doprowadziło do tego, że szukał pan
no, drogi dla siebie za granicą. Ale
rzeczywiście takie sny, yy
które, w których my, mm no, tak
poruszające naszą wyobraźnię, no, mogą
zapowiadać duże, duże zmiany w naszym
życiu. Bo cóż, no
i inny słuchacz pisze o, o snach, o
lataniu, podczas których widzi okolicę
yy
z dużej wysokości. No cóż, ja myślę Les,
że jednak
OOBE to jest trochę inny stan. Natomiast
sny o lataniu bardzo często wyrażają nasze
niespełnione, yy niespełnione
ambicje.
Powiem szczerze, zastanawiam się nad tym.
Tak, ja też mnie tam śnią o lataniu i
zastanawiam... Ciekawi mnie, jak bardzo ta
osoba, która pisze, jak ona bardzo
kontroluje te swoje loty. Czy jest to
latanie na zasadzie odczuwania latania?
Czy
ta osoba potrafi wygenerować świadomie
taki lot? Bo ja w momencie, kiedy mi się
takie sny śnią, ja z premedytacją staram
się ten lot kontrolować i staram się
dokładnie bywać w takim miejscu, w którym,
w którym chciałbym właśnie w danym
momencie być. Ale mm cie- ciekawa rzecz.
Tak, mówisz
o zupełnie innych stanach przy OOBE, a
lataniu w trakcie śnienia. Wydaje mi się,
że to są bardzo bliskie obszary. Jeżeli
chodzi o te inne sfery, tak, to są bardzo
bliskie obszary, ponieważ one w podobny
sposób troszeczkę
funkcjonują. To jest tak samo, jak kiedyś
poznałem takiego przesympatycznego
człowieka, Darka Sugiera. Pozdrawiam
Darka, jeżeli w jakikolwiek sposób
by nas dzisiaj słuchał. I Darek Sugier
jest podróżnikiem astralnym
i on
świadomie lata. Napisał książkę, opisywał
różnego rodzaju swoje stany
i to, o czym on pisze i to, w jaki sposób
wygląda świadome śnienie, wydają mi się
naprawdę bardzo bliskie. Więc tutaj ja bym
doszukiwał się jakichś obszarów
przejściowych
między świadomym śnieniem a OOBE. Tak, bo
to chyba wszystko jest związane tylko i
wyłącznie z siłą
danego momentu, który otworzył nas na dany
obszar, tak? Czyli to, czy to będzie
wypadek, czy to będzie nasza nie wiem,
medytacja, czy to będzie praktyka
świadomego śnienia lub to, jak bardzo
jesteśmy otwarci w normalnym śnie. To są
chyba tylko jak gdyby etapy
do, do, do tego poszerzenia świadomości.
No, myślę, że coś, coś tutaj rzeczywiście
jest na rzeczy, że yy
rzeczywiście osoba, która bardzo często i
dużo śni, śni o lataniu, może być jak
gdyby w przededniu również mm
odbycia faktycznie podróży yy
w OOBE to jak najbardziej. Ja tu chciałam
tylko przytoczyć. Pozwolę sobie przytoczyć
przykład no takich właśnie szczególnych
podróży, bo
proszę państwa, w czasie, kiedy na dworze
Romanowów
wielki Rasputin przepo- przepowiadał
przyszłość, leczył i w ogóle przejmował
kontrolę nad sytuacją, w tym samym czasie
w Europie,
targanej niepokojami
na terenie Stanów Zjednoczonych działała
niejaka Harriet Tubman. I
w skrócie
ja wspominam o niej również w książce, ale
to była po prostu amerykańska
abolicjonistka,
czarna
kobieta, która
mm
nie dość, że sama uciekła ku wolności, to
ona
koordynowała pracę tej tak zwanej kolei
yy
podziemnej, czyli
tego ruchu, który powstał na rzecz
uwalniania yy... niewolników. Yy, i ona
wielokrotnie okazała, nie-niebywałą odwagą
się po prostu wy-, yy, wykazała, ponieważ
ona wielokrotnie wracała po s-swoich, yy,
współbraci i,
yy, sobie tylko znanymi, yy, sposobami
przeprowadzała ich i, i transportowała
ich, że tak powiem, ku wolności. I co jest
ciekawe, że ona, yy,
podkreślała oczywiście, że Bóg, yy,
przemawia do niej przez sny. Ale istotny
element:
ona bardzo często, yy, w trakcie właśnie
takiej misji, kiedy
prze-przeprowadzała kogoś lub wiedziała,
że będzie, yy, te osoby, yy,
po prostu konwojować jakby na,
na teren, gdzie
uzyskają one, no, pełną wolność,
podkreślała, że, yy, zapadała w
sen, yy, i w tymże śnie unosiła się nad
terenami, którymi później przeprowadzała
uciekinierów. I, yy, owe, yy, zwiadowcze
loty pozwoliły jej, yy, senne loty
oczywiście, pozwalały jej sporządzać mapy,
na któ-, z których oznaczała
skróty, brody. No, po prostu takie cechy
terenu, które będą korzystne przy
kolejnych przerzutach. Yy, twierdziła, że
prowadził ją głos, yy, wskazujący, yy,
kierunek najlepszej danego dnia trasy, yy,
oraz, yy, jakby wskazujący jej
ludzi, który-którym ona mogłaby, yy,
zaufać. I, yy,
niebywałe jest to, że ona przeprowadziła
setki takich osób i nigdy nie miała
wpadki, pomimo że za jej głowę wyznaczono
horrendalną na tamte czasy
nagrodę. Ona po prostu wyśniła drogę
ucieczki dla setek, dla setek
osób. I, yy-
Zwróć uwagę, jakie, zwróć uwagę, Ada,
jakie komunikaty się tutaj po-pojawiają:
że mówił do niej głos.
Tak.
Ee, i to, że ona wykonywała loty ponad
tym. To są rzeczy związane niejako ze
świadomym śnieniem. Tylko to świadome
śnienie, yy, w pewnym sensie ma
odniesienie do rzeczywistości, do stanu
faktycznego. Bo ci, którzy śnią świadomie,
przynajmniej tak jest na początku, tak na
przykład Robert Monroe, tak? Guru, yy,
wszystkich osób, które śnią świadomie. Yy,
też mówił o tym, że były dylematy, na ile
on, śniąc świadomie, jest w stanie
przenieść się do jakiegoś miejsca
funkcjonując, funkcjonującego w
rzeczywistości, a na ile jest to jakaś tam
kreacja psychiczna. Yy, jest jeszcze
jedna rzecz związana z tym, że były głosy
i osoby, które,
mm, zarówno Darek Sugier, jak i Robert
Monroe i zapewne wielu innych, którzy
praktykują świadome śnienie i podróże
astralne, są tacy, którzy pomagają. To
jest osobowość żeńska i osobowość męska,
yy, które są po prostu, yy, no, takim
czymś najpiękniejszym w danym, w danym
kształcie, tak? Jeżeli jest to kobieta, to
jest to głos, który po prostu jest
najcudowniejszym głosem dla danej osoby,
yy, któryś, który się postrzega. I ten
głos prowadzi. On pomaga. Nie widać tej
osoby, ale ją się wyczuwa w pewnych tego
typu momentach. Więc być może pani ta była
prowadzona właśnie przez, yy, tych swoich
pomocników nie fizycznych, którzy jak
gdyby umożliwiali jej, tak, podróżowanie w
danym, w danym kontekście.
Tak, ona... Jako ciekawostkę dopowiem, bo
to jest postać bardzo mało znana. U nas
się mówi, wiadomo, są, są jakby wiodące
postacie wielkich, wielkich śniących i
wielkich, yy, jasnowidzów, natomiast ona
jest mało znaną postacią. Yy, z trudem się
przebijałam po, że tak powiem,
więk-więcej informacji na jej temat.
Niemniej nie ulega wątpliwości, że ona,
yy, dla niej świadome śnienie
stało się rodzajem
dodatkowego zmysłu, dodatkowego źródła
informacji. Ponieważ wiesz, tam są opisane
momenty, w których ona na przykład, yy,
yy,
prowadzi kolejną grupę, yy, uciekinierów,
tak? Czyli z-mamy niewolników, którzy
zbiegli z plantacji. Ona prowadzi tych
ludzi, yy, jakąś znaną sobie
trasą i nagle słyszą gdzieś z oddali psy,
czyli wiedzą, że, yy, jak gdyby ten
fragment jest trasy spalony. Yy,
prawdopodobnie,
yy, wyruszyli plantatorzy ze swoimi psami
i, yy, szukają tych zbiegów. I teraz, ku
zdumieniu i przerażeniu poniekąd tej
grupy, z którą szła, ona na moment
zatrzymuje się, przysiada na jakimś pieńku
i zapada w bardzo krótką drzemkę. Po
chwili z tej drzemki, yy, wybudza się i
mówi: „Wiem już, jak iść. Tam jest jeszcze
jeden skrót. Jeżeli tamtędy pójdziemy,
psy nas nie dosięgną”. Ona jak, yy, po
prostu,
yy, zdrzemnęła się na, na, na chwilkę.
Uniosła się nad tym terenem i z
góry widziała, jak ten pościg, yy, że tak
powiem, rozkłada siły, tak, na, na jakim
obszarze i którędy oni mogą przejść, żeby
umknąć tej pogoni. Także on-, w przypadku
tej kobiety
ta, yy, umiejętność, no, wykorzystywana w
niezwykle szlachetny, yy, sposób i
z niebywałą odwagą, determinacją.... Yy,
no wydawał- wydaje się, że to jest po
prostu dopracowane do perfekcji.
Tak, bo jeżeli ona miała możliwość
przysiąść w danym momencie na kilka
chwilek, tak naprawdę, no to już,
to już jest bardzo wyszlifowana
umiejętność. Niezwykle.
Oczywiście, jak poczytasz opinie naukowe,
to
okaże się, że
Margaret to po prostu, to ona wiesz, nic
innego nie miała, tylko tą padaczkę
skroniową.
Zaburzenia. Tak, tak.
Ona była tak, ona była zaburzona. Ona
miała padaczkę skroniową, bo ją yy w
dzieciństwie, co oczywiście jest
udokumentowane, że w dzieciństwie ona się
ujęła za jakimś katowanym chłopcem przez
tam tego plantatora czy jakiegoś
jego słu-słu-sługusa po prostu. I on,
tenże
po prostu złap... Wyrwała mu bat z ręki i
on się wściekł, jak na prawdziwego sadystę
przystało. Yy, po prostu yy uderzył ją w
głowę czymś ciężkim i
ona, ona miała uszkodzoną czaszkę. Później
przez
długi czas dochodziła do siebie, ale tak
czy inaczej,
mm
ona
nie poddawała się temu
wszystkiemu. Później się opiekowała,
wiesz, jeszcze tam z Unii
żołnierzami. No, nieprawdopodobna była ona
w każdym razie.
Szacuje się, że ona co najmniej siede-
siedemset pięćdziesiąt osób wyprowadziła z
niewoli
i te... No, no, no niezwykła, niezwykła
była. No, tutaj
oczywiście można zwrócić uwagę na to, że
ona
pochodziła z Ghany, gdzie
Ashanti, czyli ten
lud, który jest tam jak gdyby dominujący.
No, oni z Ashanti słyną z tych swoich
podróży zwiadowczych, z które
wykorzystywali jako łowcy.
No i
być może coś z tego,
coś z tego jej
ułatwiło. Ale
mm
ja nie mogę się powstrzymać. Ja tutaj
zacytuję fragment yy
takiego dzieła „Człowiek, człowiek
geniusz", gdzie
Lombroso
stwierdził, że czę... Jak gdyby
taką śmiałą teorię ukuł, dotyczącą
kluczowej roli padaczki w genezie
geniuszu. Że yy
tak, że
on stwierdził, że
cytuję: „Częstość występowania tej choroby
u wielkich ludzi
sugeruje padaczkopodobny charakter
geniuszu.
Wywniósł koncepcji, że geniusz powinien
być brany pod uwagę jako zwyrodnieniowa
nerwica padaczkowej natury, ewentualnie
psychiczny ekwiwalent padaczkowy." No,
tutaj jest oczywiście lista geniuszy i
świętych, prawdopodobnie lub na pewno
chorych na padaczkę skroniową. No, tutaj
najwięksi, najwięksi. To jest, powiem Ci,
jak tak przeczytać, to normalnie wstyd nie
mieć yy jakichś objawów. No i
tutaj jest
też fragment artykułu
współczesnych psychiatrów, którzy
analizują bardzo mocno i neurologów, ten
analizujących ten aspekt właśnie. I tu
jest
istotna rzecz. Pytanie, które nasunąć się
musi każdemu, kto czyta o chorych na
padaczkę geniuszach, twórcach historii i
innych, brzmi: czy powstałyby wielkie
dzieła, gdyby nie ich choroba? Na tak
postawione pytanie chyba jednak nikt nie
zdoła nigdy odpowiedzieć. Natomiast ja
nawet w kontekście naszej rozmowy o snach,
żywię tutaj głęboką
nadzieję, że na to pytanie yy
znajdziemy odpowiedź. Dlatego, że to, o
czym mówiłeś-
Nieraz bywało tak.
Tak, ładnie.
Przecież, zobacz Ado. Nieraz bywało tak,
że ludzie, ludzie w postaci właśnie
jakichś wynalazców, korzystali ze stanów
między stanem czuwania a snem. Kiedy
jest ten moment przełamania. I oni tam
poszukiwali odpowiedzi na jakieś pytania,
odkrywając, wynajdując pewne, pewne wzory,
słowa, stwierdzenia. Kiedyś,
nie pamiętam jak, co to był za naukowiec.
Mm przyśniło mu się coś,
na co, na co, co było odpowiedzią na jego
poszukiwania, zadawane pytania, yy
które on chciał, że tak powiem, coś tam
wyjaśnić i coś, coś tam napisał po swoim
śnie. I okazało się, że nabazgrał
tak bardzo nieczytelnie, że poprosił raz
jeszcze, żeby mu się to przyśniło. I to mu
się przyśniło. I on już wtedy wiedział,
tak? Inni z kolei brali lekką drzemkę
gdzieś tam w porach poobiednich, trzymając
nad miednicą kulki metalowe w ręku. I
w momencie, kiedy oni już zaczynali tam
odchodzić w ten sen, kulki im wypadały i
oni wtedy, że tak powiem, z tego stanu
korzystali, zapisując jakieś tam
przełomowe
wzory, frazy czy coś w tym stylu. Także
tutaj też ludzie nauki korzystali jak
gdyby z tego, z tych stanów sennych lub
przedsennych, tak?
Ale ja bym, ja właśnie cytując tenże
fragment książki i tych prac naukowych na
temat tej padaczki skroniowej, yy no......
No powiem Ci, no ce-k-celebry, jeżeli
chodzi o yy ludzi umysłu, to okazuje się,
że padaczka skroniowa to jest normalnie
taki, taki przymiotnik celebrycki wręcz.
Taki must, must have wręcz.
Must have po prostu, żeby w ogóle wejść na
pewien poziom.
Tak.
I teraz
pięknie opisywałeś ten eksperyment yy
wcześniej, gdzie yy
domnie-domniemanie jest, że to są tylko
pewne obszary mózgu, które
mogą
ee być yy
jak gdyby no, no, no tym
zakresem potrzebnym, żeby uzyskać pewne
wrażenia. I w tym kontekście mm
wspomniałam o tej padaczce skroniowej.
Tak, zupełnie, tak.
Bo może się okazać, że żeby, że my cały
czas i również
jeżeli chodzi o teorię snu i pewne aspekty
pracy mózgu, że my mylimy skutek z
przyczyną.
A my tymczasem mamy kolejnego słuchacza na
antenie. Panie Lessu, może, może pozwólmy
się tutaj wypowiedzieć słuchaczowi, który-
Jak najbardziej.
-zwykle uaktywnia się w audycji emitowanej
w poniedziałki „Świat oczami duszy”, a
dzisiaj postanowił również i do nas
zadzwonić. Halo, halo, panie Kazimierzu,
czy się słyszymy?
Dzień dobry.
Fajnie, że mogłem tak troszeczkę
na antenie poczekać, bo mnie tak stres
zjadał lekko, więc mogłem ochłonąć po
odebraniu mojego połączenia. Troszeczkę
jest łatwiej. Ja, ja z góry przepraszam,
jeżeli w ogóle wejdę. Być może tak się
okaże, że, że to nie jest właściwy mój
temat, więc yy wtedy się rozłączę i, i
okej. Natomiast
odsłuchując audycji, patrząc też na
ee opis
ee pod, pod filmem, pod, pod audycją,
no, pomyślałem, że zadzwonię, bo może coś
mi ktoś by mógł yy nie wiem, poradzić albo
mm podpowiedzieć. Yy, tylko tak jak mówię,
no mam nadzieję, że, że, że nie strzelę z
tematem kompletnie z kosmosu. Wiem, że to
jest temat snów i jasnowidzenia, a
dzwonię być może z czymś pomiędzy. Więc
jeżeli można, to chętnie bym chciał-
Prosimy.
Po prostu... Okej. Mianowicie mam taki
pewien, powiedzmy, może nie problem, bo to
jest bardzo fajne i przyjemne. Yy,
mianowicie
bardzo dużo, coraz częściej mam takie
odczucia, kiedy na przykład gdzieś idę.
Yy, głównie to, bo to się od tego ogólnie
zaczęło. Kiedy szedłem po prostu
yy ulicą,
wystarczył
mały, tak jakby yy bodziec pod tytułem:
ee
nie wiem, czy powiew wiatru, czy jakiś
zapach. I nagle miałem przeświadczenie, że
w ogóle zna- znajduję się w innym
miejscu, zupełnie kompletnie innym, tak
jakby mieście, w kompletnie innym miejscu.
I nagle wiedziałem, gdzie coś się
znajduje. Tak, jakbym przenosił się w inne
miejsce, które znam, w którym nigdy
wcześniej nie byłem. I, i właśnie dzwonię
z tego powodu, ponieważ to tak, jakby
zaczęło się przemieniać
w znikąd po- pojawiające się jakby
wspomnienia. Tak jakby to był jakiś błąd
kompletnie, że przez dwadzieścia,
przypuśćmy, lat nic kompletnie nie ma i
nagle się pojawia wspomnienie, które jakby
było od samego początku yy mnie. Czyli
tak, jakbym miał wspomnienie, które
powinienem znać jeszcze za dziecka, bo to
wspomnienie już trwa długo, a w
rzeczywistości się pojawiło
yy dopiero nie-niedawno i niektóre z tych
wspomnień, tak jak mówię, są z innych
kompletnie miejsc. Kiedy byłem dzieckiem,
kiedy byłem yy starym bardzo człowiekiem.
Pojawiają się emocje, pojawiają się, się
szczegóły. I, i to mnie zastanawia, że
nigdy, kiedy
widzę coś, prawda, to nigdy nie jestem w
stanie widzieć szczegółu pod tytułem jeden
budynek. Że patrzę się na jeden budynek,
tylko widzę momentalnie wszystko dookoła
naraz tak jakby, a nie mogę się
skoncentrować. Jak spróbuję skoncentrować
się na, nie wiem, na jakimś miejscu
konkretnym, nie wiem, obiekt, to
momentalnie mi wyobraźnia tworzy to
miejsce, a potem się okazuje, że to
zupełnie się nie zgadza z tym
całokształtem. Więc ja się zastanawiam,
czy państwo coś takiego znacie, co
opisuję?
Kto pierwszy, Lessu?
Tak, dodam, że ogólnie czuję często
emocje, tak? W sensie na przykład jedno
wspomnienie to tylko powiem, że
było o tyle dziwne, że było bardzo dużo
szczegółów, jakby z kompletnie innej
planety. To mnie w ogóle zdziwiło, ale o
tyle dziwne to jest to, że tak, że czuję
na przykład je- jednego miejsca smutek,
zrezygnowanie, że przypuśćmy, nie chcę
tam, tam być, albo że jestem samotnym,
starszym człowiekiem i widzę komodę w
takim przycienionym, wieczornym
mieszkaniu. Stare PRL-owskie, takie
świecące się, błyszczące ko-komody w dużym
pokoju. Tak, nie, że widzę wszystko, że
mogę tam sobie chodzić, po prostu
zwiedzać. Tylko takie flashbacki, coś w
tym stylu.
I, i wydaje mi się, że najlepszym
podejściem-
Wydaje mi się, że dobrym podejściem byłoby
zadawanie pytań. Na przykład, nie wiem,
przed snem, po to, żeby właśnie przyszły
odpowiedzi, bo w trakcie snu umysł jest
wyciszony i świadomość nie będzie
atakowana informacjami z zewnątrz, więc
umysł będzie otwarty na to, żeby odpowiedź
uzyskać. Bo dla mnie, jeżeli w tego typu
wspomnieniu, jak to pan określa, tak,
wspomnieniu, czyli coś, co gdzieś tam nam
się tworzy w umyśle i my czujemy względem
tego jaką, jakąś więź. Do tego, jeżeli
jest emocja-... yy, związana z daną, z
danym widzeniem, no to
według mnie jest to zapis fragmentaryczny,
zapis pewnych wydarzeń, pewnych
okoliczności, miejsc, wydarzeń, które,
które gdzieś tam miały miejsce kiedyś.
Trudno powiedzieć, kiedy, gdzie i tak
dalej. Więc no, to tak jak ze wszystkim
trzeba dochodzić prawdy i trzeba zadawać
pytania, trzeba się na to otwierać. No i
trzeba się z tym komunikować, yy, bo to
jednostka jest związana z tego typu
wydarzeniami. Więc tak samo jak w
przypadku snu, kiedy tak jak Ada
powiedziała, że mamy pewne archetypy, jak
zęby, jak woda, tak? I tak dalej, yy, to
są pewne elementy, które człowiek jako
człowiek, jako jednostka jest w stanie
dobrze zrozumieć. Czyli niezależnie od
tego, że mam archetyp, to ten archetyp
powiedzmy, odnosi się do tego lub tamtego
i tylko w życiu danej jednostki, ta
jednostka będzie wiedziała, z czym ten
symbol jest związany. Tak samo i z tymi
zasadami.
Trzeba by było teraz podążyć w tę stronę i
odkrywać, odkrywać. To, to jest tylko i
wyłącznie w tę stronę. Tą drogą.
Ja muszę panu powiedzieć, że wcale mnie
pana, yy, opis tego, opis stanu, o jakim
pan mówi, wcale mnie nie dziwi, bo ja tak
mam bardzo często. Yy-
Nie wariuję, tak?
Nie, nie. Ja tylko się zastanawiam, co tak
naprawdę się dzieje. Na przykład, yy,
taki prosty przykład. Jakiś czas temu,
yy, nie wiem, czy to tak u pana wygląda,
ale na przykład
jakiś czas temu byłam w Łodzi i
pierwszy... wydaje mi się, że pierwszy raz
w życiu znalazłam się w, w tym obecnie
muzeum. To jest, chodzi mi po prostu o,
yy, pałac Izraela Poznańskiego. Przepiękny
pałac. Yy, w tej, no, można go
zwiedzać, więc, yy, posz- poszłam tam ze
znajomym, który mnie w ogóle oprowadzał po
Łodzi. No i proszę sobie wyobrazić, że w
momencie, kiedy weszłam tam, yy, do, do
wnętrza, do tego, no, powiedzmy, yy, z
holu, tam
są przepiękne schody. No i potem jest,
powiedzmy, wejście do tych pomieszczeń,
które znajdowały się na parterze. I
uwierzcie mi, że to jest, yy, to działa u
mnie w ten sposób, że nagle, jak, no,
rozglądam się, yy, wokół,
no to mi się, coś mi się podoba, coś mi
się nie podoba. Wiadomo, yy, sztuka różnie
na nas działa, a tam mnóstwo było
różnych, różnych rzeczy
dotyczących a to rzeźby, a to, a to
obrazu. Ale nagle poczułam coś, co
nazwa... Ja to nazywam wiatrem historii.
No bo jakoś to muszę nazwać. I
to jest kwestia dosłownie, yy, mgnienia
oka. Kiedy, yy, przy... człowiek
przymyka oko, czuję rzeczywiście taki
lekki podmuch na twarzy. Otwieram oczy
ponownie i ja jestem w zupełnie innym
miejscu. I nagle widzę świat.
Prawdopodobnie z okresu, kiedy ten pałac
rzeczywiście był używany przez swoich
właścicieli. Ale rozglądam się ze
zdziwieniem, bo wygląda to, jak, yy,
wyglądało to no trochę, kochani, yy, jak w
tych scenach
o wilkach z Wall Street, prawda? Yy,
mnóstwo biurek, telefonów. Ludzie
rozmawiają w kilkunastu językach, bo tu
ktoś mówi po polsku, po rosyjsku, jidysz,
po niemiecku. Yy,
gdzieś tam z daleka jakiś telefon odbiera
następna osoba. Mówi po angielsku, po, po
francusku. Słuchajcie, no po prostu ruch
jak w Rzymie, yy, włącznie z jakimiś
kelnerami latającymi z tacami i
donoszącymi a to jakieś przekąski, a to
to, a to owo. No i po chwili ta wizja
mija. I, yy, myślę sobie: „Nie, no to nie
mogłaby być prawda. Przecież takie
eleganckie wnętrza”. A poza tym, no, nie
pasowało mi to. I słuchajcie, podchodzi ta
pani kustosz
i, yy, rozgląda, i ja mówię: „Bardzo tu
cicho jest w tej chwili”. On mówi: „Ach,
proszę panią, za czasów, jak tu Izrael
Poznański urzędował, to tutaj było jak na
Wall Street, proszę panią. Tu tego, tu
biurka, tu to, tu. To było centrum po
prostu Łodzi. Finansowo, handlowo,
biznesowo, ekonomiczno, plotkarsko. Jakie
pani tylko chce”. I takie rzeczy mi się po
prostu zdarzają.
Jednym słowem tadam!
A czy pani to widzi? W sensie,
a czy pani to widzi, nie wiem, oczami. W
sensie oczami, bo, bo tutaj u mnie to nie
są oczy, oczy. To jest tak, jakby widzieć,
ale nie tymi oczami, tylko jakby innym
znowu zmysłem wzroku odbierać czy innymi
zmysłami. W sensie, że ja wiem, że jestem
w innym miejscu, ale tak jakby w jakiś
sposób odbieram z innego takie obrazy.
Tylko to nie są oczy.
Tak, tak, tak. Ja myślę, że to są tak
jakby nasze
skoki w czasoprzestrzeni. No, nie wiem,
jak to inaczej wytłumaczyć, ponieważ, yy,
mm,
nagle widzimy- ja się czuję tak, jakbym
została,
yy, z jednego filmu, w którym jestem,
przeniesiona do innego filmu, który się
toczy w zupełnie w innym czasie, yy,
historycznym. Tyle tylko, że mam ten
komfort, że powiedzmy, jestem w tym, w
tym, yy, w tamtej rzeczywistości jestem
niewidoczna, tak? Nikt nie zwraca na mnie
uwagi, yy, a ja mogę się obrócić dookoła.
Bardziej interaktywna.
Tak, jestem bardzo intensywnie, yy,
doświadczam tego, tych zapachów, tego,
tego, tego dźwięku, wszystkiego, wręcz
emocji tych ludzi. No, akurat tam w
przypadku tego Izraela Poznańskiego, tego
pałacu, no to tam po prostu, no, aż Jezu!
To, to był szał,
szał ekonomiczny i-i
wiesz, burza mózgów tych wszystkich ludzi,
którzy tam, yy, pracowali, urzędowali i
tak dalej. I nagle dosłownie, yy,
przymykam powieki i ja z powrotem jestem w
tym miejscu, gdzie jestem.
Mhm.
... A jak to można ćwiczyć? Bo tak jak
słucham pani, to u mnie to jest powiedzmy
może dwadzieścia procent z tego, nie? Tak
dużo słabszy. Ja nie jestem interaktywny w
tym. Ja po prostu dostaję, tak jak,
znaczy w sensie, w sensie to jest bardziej
wspomnienie. W sensie, że jakbym wracał
do wspomnienia, a nie jakbym gdzieś się
przeniósł. Bardziej tak. Czyli to nie jest
interaktywne, że, że, że
przechodzę tak jakby w czasie i widzę coś,
co, co się dzieje. Tylko jakaś migawka ze
wspomnienia, która we mnie
tkwiła, nagle się pojawiła i mogę ją
zaobserwować w całości, ale nie w
szczegółach. Czy jest coś, co jak, w jakiś
sposób poza snem, bo mam akurat coś
problemy ogólnie ze snem, zawsze w sensie
ze śnieniem. Już pomijam, że zawsze mi się
w dziewięćdziesięciu, nie, w
osiemdziesięciu procentach zawsze mi się
jeden wątek powtarza i tego nie, i tego
nie rozumiem, ale problemy ze snem mam
takie, że ani OB nie mogę, ani LD nie
mogę. Kompletnie nie i nie jestem w stanie
w żaden sposób nawet praktykować, nawet
się skoncentrować nad medytacją
i szukam rozwiązania, co się rozregulowało
we mnie.
Wie pan, trudno mi jest powiedzieć, bo
mnie się wydaje, że to, co pan i ja
przeżywamy, to są po prostu... Yy, to jest
takie bardzo rozwinięte déjà vu.
Mhm.
Rozbudowane, bardzo mocno rozbudowane.
Powiem szczerze, być może są jakieś
możliwości zapanowania nad tym i
rozwijania. Może Les tutaj coś dopowie, bo
jeżeli chodzi o, o mnie, to po prostu,
yy, to jest, yy, no, no po prostu to mam
od, od lat i,
i, yy-
Ja też się zaczynam przyzwyczajać, tylko
martwi mnie, kiedy na przykład jest to
prawdziwe, a kiedy sobie coś domyślam,
tak? W sensie, kiedy mi mózg coś kreuje,
bo czasami jest takie wrażenie, że,
że, że nie jestem pewien, co było ze
wspomnienia, a co wymyśliłem. No ale
dobrze, nie będę już zajmował może, tak?
Ja powiem tylko tyle. Wie pan, ja, ja, ja
nie zagłębiam się. Po prostu przyjmuję to
tak, jak jest i wierzę, wierzę sobie.
Wierzę tej chwili. Wierzę temu, co
napływa. Nie wiem, dlaczego to napływa w
różnych miejscach taką nagłą falą i
pozwala, yy, przeżyć, no, taką chwilę, jak
na przykład ta w Pałacu Poznańskiego.
Ale, yy,
nie ćwiczyłam tego nigdy. Yy, no i po
prostu przyjmuję. Przyjmuję z
dobrodziejstwem inwentarza. Lessu, powiedz,
powiedz mi, proszę, jak ty, jak ty
widzisz takie, taką, taką rzecz? To, co
się dzieje u pana, u mnie.
Mogą to być jak najbardziej zapisy
osobistych doznań, ale z pewnego powodu
mogą to być również, yy, polecenia
w cudzysłowie. Polecenia odczytania danych
wibracji, yy, konkretnych wydarzeń,
konkretnych miejsc z jakiegoś powodu. Yy,
być może osoba, która będzie chciała się
doskonalić w tym i, yy,
coś, coś z tego, że tak powiem,
zaczerpnąć. Być może dowie się, jakie były
powody, bo jeżeli nikt się nie będzie tym
interesował, nie będzie się kształcić w
tym kierunku, no, może się nie dowiedzieć,
dlaczego akurat- To ja może panu teraz
przerwę, bo pan... Ja przepraszam panu, że
teraz panu przerwę, bo wydaje mi się, że
pan mądrze mówi, ale, yy, jedną tylko
informację panu dodam, żeby pan mógł
bardziej precyzyjnie się wypowiedzieć.
Jeszcze bardziej, bo pan bardzo fajnie
mówi w tej chwili. To tylko dodam jedną
rzecz, żeby pan miał taki większy wgląd.
Yy, to jest ważne w takim przypadku, po
takich słowach, które pan powiedział.
Niektóre rzeczy, tak jak powiedziałem, są
jak wspomnienia, że ja w nich jestem, a
niektóre rzeczy nie są kompletnie
wspomnieniami. Po prostu mnie, mnie tam
nie ma. I najciekawsze jest to, że kiedy
się zaczęło, ten cały COVID-19, zacząłem
obserwować zachowania ludzi. To, co się
stało i zacząłem bardzo mocno
zadawać pytanie: dlaczego taką cywilizacją
my jesteśmy? I wtedy właśnie też zacząłem
widzieć obrazy, tak jakby z zupełnie
innych miejsc, ale takie obrazy, które
w pewnym sensie
dochodziły do mnie ze zrozumieniem, że tam
to, to, to i tamto jest zupełnie
inaczej.
W taki sposób inaczej, że ja, gdybym się
zastanawiał, co by zrobić tu inaczej, to
bym w życiu na takie rozwiązanie nie
wpadł. Po prostu nagle przyszło mi
rozwiązanie bardzo fajne, skuteczne. Widzę
to, jak to działa. Po prostu tak, jakbym
zajrzał w kompletnie inny świat, który
gdzieś być może jest, prawda? I to
przychodziło w odpowiedzi na zadawane
przeze mnie pytania, bardzo mnie
nurtujące. To tyle chciałem dodać do
pańskiego wywodu, więc może pan
kontynuować z lepszym wglądem.
Mm, COVID. Czy
mówimy o doświadczeniach właśnie
związanych z tą globalną
wirusologią? Czy mówimy o wojnach? Czy
mówimy o wydarzeniach typu atak na World
Trade Center? Czy mówimy o innych tego
typu historiach, które zaznaczyły się
bardzo wyraźną energetyką, yy, i które
bardzo mocno wpłynęły na, na
rzesze ludzi. To są okoliczności, które
po prostu, no, nie zostają zupełnie tak
anonimowe
i one z jakiegoś powodu, yy,
powinny być chyba, wydaje mi się,
poddawane jakimś tam retrospekcjom czy
próbom zrozumienia, czy próbom
interpretacji, wyjaśnienia. Yy, po to,
żeby chociażby sama osoba, która się z tym
styka, a z jakiegoś powodu została
naznaczona, aby dokładnie takimi tematami
się zajmować-
... Yy, to wydaje mi się, że, bo
pamiętajmy, że jeżeli ktoś czymś się
zajmuje, to on tym czymś emanuje. Jeżeli
ktoś jest osobą pozytywną, to tą
pozytywnością zaraża innych ludzi. Czy
jeżeli ktoś jest negatywny, no to wtedy
odrzuca innych ludzi, tak? Czyli akcja i
reakcja. Więc w tym momencie
najprawdopodobniej i Ada, i pan, panie,
panie słuchaczu, jesteście państwo takimi
osobami, które zostały naznaczone po to,
żeby, ee, w dobry sposób,
yy, czynić wgląd na rzeczywistość, na to
wszystko, co z rzeczywistością się dzieje
i dlaczego ta rzeczywistość wygląda
właśnie tak, a nie inaczej. I jaki to ma
związek z duchowością? Jak tu jest
relacja, tak? Czyli to chodzi o takie
osoby, które po prostu mogą zostać osobami
tak zwanymi oświeconymi, czyli tymi,
które w mądry sposób będą, yy,
myśleć na temat źródeł pochodzenia. Skąd,
skąd przychodzimy, dokąd zmierzamy, tak?
Czyli jesteśmy jednym wtedy z ognisk,
które swoją osobowością dają dobrą energię
wszechświatowi. Wydaje mi się, że to jest
warte świeczki.
Tylko żeby za bardzo w dekiel nie, nie
trzepło jak wódka, bo człowiek się
troszeczkę-
Jeżeli, jeżeli będzie się podchodzić tak,
jak, tak jak mówią, na czym się skupiasz,
to się dzieje w twoim życiu. Jeżeli
będziemy się skupiać na tym, że może coś
walnąć w dekiel, jeżeli będziemy się
czegoś bać, yy, to będzie się działo tak,
jak my chcemy. Jeżeli podejmiemy decyzję,
że nie będziemy się obawiać, tylko
będziemy poznawać, wówczas uważam, że
będziemy w stanie przekraczać granice
i przekraczać siebie, którzy się obawiają,
którzy nie są pewni. Tak? Bo tak samo
dzieje się, yy, w momencie, kiedy idziemy
na szkolenie, nie wiem, bycia operatorem
dźwigowym. Wcześniej tego nie robiliśmy,
ale z jakiegoś powodu nas to ciągnie, tak?
I to jest wysoko, jak to stoi, jak to się
utrzymuje. I w końcu zaczynamy to
rozumieć i zaczynamy funkcjonować jako
osoba, która pracuje na dźwigu, tak? Ileś
dziesięć metrów wyżej. A niekiedy jest
tak, że dźwig jest zamontowany na przykład
na Burj Khalifa po to, żeby skończyć
ostatnie elementy u góry. Czyli mamy
prawie kilometr wysoko, yy, wysokości. I
jednak tam ten człowiek siedzi i on się
tego nie boi. Być może nie ma lęku
wysokości, ale być może wykształcił w
sobie umiejętność po prostu rozumienia
tego w określony sposób. Tak? I wiele razy
bywa tak, że idziemy na kurs po to, żeby
zdobywać umiejętności. Więc te
umiejętności po prostu mogą być również
zorientowane w tym kontekście, żeby tę
rzeczywistość naszą poznawać lepiej i żeby
na jej temat wyrażać odpowiednią
emanację, tak? Czyli żeby ta energetyka,
która z nas bardziej intensywnie wychodzi
niż z osób, które są tak zwanymi
przeciętnymi zjadaczami chleba. Yy, to my,
którzy analizujemy, którzy w dobry i
pozytywny sposób przetwarzamy te
informacje, będziemy lepszym źródłem
informacyjnym, bo będziemy rozumieć,
będziemy poznawać, będziemy akceptować
i będziemy w stanie przetworzyć to, o czym
myślimy na to, co wydajemy z siebie w
postaci myśli, energii, nastawienia.
Mm.
Więc myślę, że warto próbować.
Okej, dobrze. No, to, co pan powiedział,
mi się zbiega z tym, co, co tam
mniej więcej też
robię, bo
już nawet postanowiłem, że może jakąś
książkę napiszę o takim jednym ze światów,
nie?
No to trzymamy kciuki w takim razie i
dziękujemy za telefon.
No, dziękuję bardzo.
Dziękujemy bardzo. Dobranoc, panie
Miło było. Yy, życzę miłego wieczoru.
Dziękuję państwu bardzo za rozmowę
i, i, i dobranoc.
Dobranoc.
Kazimierzu. No i oczywiście do usłyszenia
jutro w Świecie Oczami Duszy.
Nie wiem, jak mnie wywołacie do anteny, to
być może, ale to, to muszę mieć temat.
Muszę mieć wenę. Ale, ale będę słuchał.
Będę na, na, będę po drugiej stronie, na
czacie. Jak coś, to, to będę dzwonił.
W porządku.
Ale już wkrótce.
Dziękujemy. Do usłyszenia.
Dziękuję. Do usłyszenia.
Także myślę, że w podsumowaniu
dzisiejszego wieczoru moglibyśmy spokojnie
powiedzieć, że wszystko, co dociera do
nas czy w postaci informacji z zewnątrz na
co dzień, kiedy jesteśmy aktywni
umysłowo, czy kiedy śpimy, to te wszystkie
informacje, które do nas docierają, mają
swoje konkretne znaczenie. Nie bójmy się
tego, tylko przyjmijmy po prostu ze
spokojem, że są pewne informacje, które
powinny być nam przekazane. Dzięki temu
mam nadzieję, że wszyscy będziemy lepiej
się rozumieliśmy przede wszystkim. A po
drugie
da się bardziej odczarować ten kontekst
snu, tak? Nie jako czegoś, co gdzieś tam
głupotami się po prostu plącze po głowie w
nocy, tylko że są to dane, które po
prostu z jakiegoś powodu powinniśmy
odebrać.
Cóż, w tej sytuacji tak pięknie
podsumowałeś nasze spotkanie, że w
zasadzie to ja już po prostu nie śmiem się
odezwać, bo to już każde, każde słowo
jest w tym momencie zbędne. I ja tylko,
yy, ze swojej strony mogę powiedzieć
jedno, że, yy, powiedzieliśmy, yy,
wspólnie tutaj, A, to zdaje się, będziemy
musieli w następnej audycji powiedzieć
jeszcze B, bo nie udało nam się nawet, yy,
nie wiem, dwudziestu procent z tego, co
chcieliśmy, yy, tutaj, w tej audycji, yy,
jakby,
mm, pokazać Państwu, na co zwrócić uwagę.
Yy, miłe są oczywiście telefony. Bardzo
dziękujemy za, za tą interakcję, ale no
cóż, no, no trzeba będzie po, po-
wrócić do tematu w jeszcze jednej, yy,
audycji, do czego ciebie, drogi Lessu,
yy,
za- zapraszam i zachęcam.
... Dziękuję bardzo.
I, a za dzisiejszy wieczór i za dzisiejsze
spotkanie wszystkim Państwu bardzo
serdecznie dziękuję. Bardzo! Wszystkiego
dobrego. Dobranoc.
Ja również dziękuję za, za współaudycję.
Jak zwykle przyjemny klimat. Dzięki
serdeczne za zaproszenie i mam nadzieję,
że zostawiliśmy po państwu mnóstwo dobrej
energii i dobrych informacji.
A mówili to słowa do Państwa przed chwilą
prowadząca rozmowę w, prowadząca rozmowę w
Debacie Niekontrolowanej w Radiu
Paranormalium Beata Kampa oraz Ada Edelman
z bloga Biuro Duchów.
Był z nami także nasz dzisiejszy gości
Lesz Hoduń, autor między innymi książek:
„Lekcja paranormalności" oraz „Nadal
jestem". Troszkę nas dzisiaj tutaj... yy,
trapiły problemy z połączeniem, ale myślę,
że koniec końców audycja się udała.
Całkiem nieźle nam to poszło. Zachęcam
oczywiście do sięgnięcia po książki
naszych dzisiejszych rozmówców. Po książki
Lesa Hodunia: „Lekcja paranormalności"
i „Nadal jestem", a także po inne jego
pozycje. No i po książki
pisane przez Beatę Kampę. Właśnie ukazała
się na rynku wydawniczym książka
poświęcona snom, więc
osoby interesujące się tą tematyką powinny
się zainteresować szczególnie tą książką.
Szczególnie, że jest dostępna nie tylko w
wersji papierowej, ale również
elektronicznej. Książka zatytułowana:
„Sny. Czego można się od nich dowiedzieć?"
No i zachęcamy także do sięgnięcia po
poprzednią książkę Beaty: „Opowieści z
Biura Duchów". Zajrzyjcie także koniecznie
na bloga biuroduchow.pl.
No i cóż, życzę oczywiście powodzenia
osobom biorącym udział w dzisiejszym
konkursie. Przypomnę, że aby zdobyć
egzemplarz książki
„Sny", żeby zawalczyć o egzemplarz książki
„Sny. Czego można się od nich
dowiedzieć?", trzeba na swoim profilu
facebookowym udostępnić publicznie
konkursowy post z fanpage'a Biuro Duchów.
Myślę, że ułatwię jeszcze zadanie
wszystkim słuchaczom i już niedługo tego
posta również wrzucę na fanpage'a Radia
Paranormalium. No i cóż, dzisiaj już
powolutku kończymy. Audycja troszkę się
nam przedłużyła, ale myślę, że nie macie
Państwo nic przeciwko temu, żeby czasami
troszkę ponadawać dłużej. Audycję jak
zawsze od strony technicznej obsługiwał
Marek Sęk „Ivellios” Radio Paranormalium,
paranormalny głos w Twoim domu. Dziękujemy
za uwagę. Dobranoc i do usłyszenia
ponownie oczywiście w kolejnej Debacie
Niekontrolowanej, którą zapowiemy już
niedługo. No i oczywiście w kolejnych
audycjach emitowanych na antenie Radia
Paranormalium. Byłeś świadkiem zagadkowego
zjawiska? Jeśli tak, poinformuj nas o tym
już dziś. Czekamy na relacje współczesne
oraz z lat ubiegłych. Nasze kontakty to:
numer Gadu-Gadu: trzydzieści sześć, zero
osiem, osiemdziesiąt, zero dwa.
Trzydzieści sześć, zero osiem,
osiemdziesiąt, zero dwa. Numer telefonu:
Trzydzieści dwa, siedemset czterdzieści
sześć, zero, zero, zero, osiem. E-mail:
radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl oraz Skype:
radio.paranormalium.pl. Czekamy na Twoją
relację. Na życzenie świadka
zapewniamy pełną anonimowość.
Mówią, że włączyć radio jest bardzo łatwo.
No, tylko że z wyłączeniem jest
już, powiedzmy, troszeczkę gorzej.
Posłuchaj nieznanego!
Radio Paranormalium,
www.paranormalium.pl. Pisz artykuły,
rozmawiaj z czytelnikami, moderuj
komentarze i poczuj się jak redaktor.
Załóż bloga na Paranormalium. Więcej
dowiesz się w dziale Blogi na
www.paranormalium.pl.
Mówią, że wejść do archiwum jest bardzo
łatwo. No, tylko że z powrotem
jest już, powiedzmy, troszeczkę gorzej.
Archiwum Radia Paranormalium.
Paranormalium, www.paranormalium.pl.
Pełne archiwum audycji najbardziej
paranormalnego radia w polskim internecie.
Dziesiątki gigabajtów wciągających
paranormalnych mp3 czekają na Ciebie.
Słuchaj zawsze i wszędzie, o każdej porze
dnia i nocy. Dziel się nagraniami ze
swoimi znajomymi i pokaż im prawdę, o
której boją się nawet pomyśleć. Archiwum
audycji Radia Paranormalium,
www.paranormalium.pl. Koniecznie również
sprawdź naszą oficjalną aplikację na
Androida i Windows Phone.
Dwa miesiące temu był drop prowadzący do
pewnego radia, że ktoś tam słyszał
podobno. Jednak potem okazało się, że to
radio istnieje tylko w internecie.
Radio Paranormalium, paranormalny głos w
Twoim domu.
www.paranormalium.pl
Rozmawiaj z prezenterami oraz z innymi
słuchaczami na żywo. Wejdź na naszego
czata na www.paranormalium.pl. Zaraza była
w drodze do
Damaszku i przemknęła obok karawany wodza
na pustyni. „Dokąd pędzisz?”
- zapytał wódz. „Do Damaszku. Mam zamiar
zabrać tysiąc
istnień”.
W drodze powrotnej z Damaszku zaraza znowu
mijała karawanę. Wódz powiedział:
„Zabrałaś pięćdziesiąt tysięcy istnień, a
nie tysiąc”. „Nie” - rzekła
zaraza. „Ja wzięłam tysiąc. To strach
zabrał resztę”.
Nie daj się
zastraszyć.