The Monroe Institute Polska. Spotkania online. Minęła nam
godzina dziewiętnasta. Zaraz będziemy się łączyć ze Zoomem z The Monroe Institute
Polska. Jeszcze takie
małe przygotowania poza anteną, także uzbrójcie się państwo jeszcze w odrobinkę,
dosłownie odrobinkę cierpliwości i powinniśmy już
zaczynać za momencik. Prawda, Pawle? Prawda, Dominiku?
Tak jest. Już jesteśmy praktycznie gotowi. Możemy zaczynać.
To chwilę startu. Uruchamiam wszystko.
Tak. Technologia się uruchamia. Startujemy.
O, widać już wszystkich na Zoomie.
Tak jest. Dzień dobry. Witamy.
Dobry wieczór. Dzień dobry.
Tak. Paweł Byczuk, trener TMI.
I Dominik Kocięcki, lider społeczności polskiej-
O, siemanko.
Instytutu Monroe'a.
Tak, jesteśmy liderami The Monroe Institute Local Chapter Polska, czyli oficjalną
polską społecznością
Instytutu, która jest utworzona po to, aby wspierać tych, którzy są zainteresowani
rozwijaniem swojej świadomości
w tematyce, którą zajmuje się TMI. Prośba do wszystkich, żeby wyłączać mikrofon jak
nic nie
mówicie. Zachęcamy, żebyście brali udział wszyscy i włączali ten mikrofon, jak
chcecie coś powiedzieć. Dzisiaj tematem przewodnim będzie Pawle?
Dzisiaj tematem przewodnim będzie tematyka związana z programem Lifeline, czyli
Linia życia,
którego to polską wersję, czy też zmodyfikowaną wersję stworzył Bruce Moen. I
to są dwa takie tematy, które ze sobą się wiążą. I będziemy opowiadać o podróżach
do światów niefizycznych, do tego, co się dzieje poza fizyczną rzeczywistością. Jaka
jest tam nasza
rola? Co możemy zrobić? Czego możemy się nauczyć? Czego możemy doświadczyć? Także to
myślę, że
jest taki temat, który może was zainteresować i mam nadzieję, że będziecie
też mogli tutaj zabrać głos w tej sprawie. Być może macie nawet swoje własne
doświadczenia i-- które moglibyście się podzielić. I to myślę, że tak
tytułem wstępu.
Tak. Ja od ra-- też dodam, że mamy projekt tłumac-- prowadzenia, robienia
tłumaczeń dla Instytutu. Wkleję zaraz linka, jeśli ktoś chciałby się zgłosić i
dołączyć do grupy tłumaczy, którzy będą
tłumaczyli teksty. Na razie to głównie chodzi o nagrania na YouTubie, ale
prawdopodobnie w przyszłości coś jeszcze będzie. Link do formularza wkleiłem na
czat.
Pracy na YouTubie do przygotowania tekstów do filmów na kanale Instytutu Monroe'a
jest dużo, bo tych
materiałów jest tam naprawdę bardzo dużo i bardzo dużo jest ciekawych materiałów,
wiele treści,
które trudno znaleźć w sieci w innych źródłach. Więc myślę, że jest to bardzo
zarówno ciekawa
przygoda i doświadczenie dla osób, które będą tłumaczyły i na pewno też ciekawa
inicjatywa ze względu na to,
że inne osoby, które nie znają języka angielskiego będą mogły z tego skorzystać i tę
treść sobie przyswoić. Bo
jak wiemy automatyczne tłumaczenie nie zawsze oddaje sens tego, co
się, co się mówi.
Co nie zmienia faktu, że w Instytucie pod naszą, tak jakby po naszej inspiracji
większość nagrań w tej chwili ma napisy, ma napisy po angielsku, co pozwala włączyć
automatyczne tłumaczenie
na polski i na każdy dowolny język, więc jest zmiana tak jakby.
Jest.
Już do każdego nagrania możemy wyświetlić sobie automatyczne napisy.
Można. Oczywiście automatyczne napisy nie mówię, że są złe. One mogą bardzo pomóc.
Niemniej
nie można na nich do końca polegać. Szczególnie kiedy osoba, która mówi na filmie
mówi tak dość przeciągle, dzieli zdania. Wtedy rzeczywiście ten automatyczny
system się gubi i całkowicie potrafi przekręcić znaczenie. Natomiast jeżeli jest to-
No po to są nasze tłumaczenia, tak? Po to są nasze. Dążymy do tego, żeby one były
dokładne i sprawdzone. Ale, ale, ale dla wszystkich,
dla których osób, dla których język jest barierą na większość-- możecie wrócić do
nagrań, które być
może już widzieliście, które są po angielsku i napisy na razie takiej jakości po
prostu właśnie automatycznej
już są.
To dobrze. Zatem zaczynamy. Już oficjalnie zaczynamy temat naszego
spotkania, czyli program Lifeline. Program, który-- to może od razu ciebie
Dominiku poproszę o wrzucenie grafiki z tymYy,
grafis z programami, jak, yy, gdzie jest umieszczony jakby w kursie czy w progresie
kursów
Instytutu Monroe'a, gdzie umieszczony jest program Lifeline, żeby zobrazować, yy, z
czym mamy do, yy, czynienia.
Właśnie mi uciekła. Już, już ją wyciągam z powrotem.
Yy, może zaczniemy w ogóle od tego, że, mm, programy w Instytucie Monroe'a, yy, no
jest ich,
jest ich dużo. Yy, w tej chwili są, yy, programy, które wymagają, yy, jakby takiego
przygotowania
wstępnego, yy, czyli, yy, kursu podstawowego, kursu pierwszego stopnia, którym jest
program,
najsłynniejszy program Gateway Voyage, czyli w-wędrówka przez, przez bramę. Ale są
też, yy, programy, które, yy,
można robić niezależnie od, yy, tego przygotowania i, mm, one obejmują bardzo,
bardzo różną tematykę. A
więc, yy, mamy tutaj, yy, zaczynając od le-lewego górnego rogu, yy, ten nasz
program, mm, wejściowy
Gateway Voyage. I jak widzicie jest to program taki, yy, dzięki któremu można
zapoczątkować ścieżkę, yy, rozwoju, yy, i przechodzenia
kolejnych programów i programów-
Całą strukturę poznajemy, tak?
Tak.
Poznajemy strukturę i w ogóle system działania, gdzie już później, yy, ważne jest
to, żebyśmy byli zapoznani z
tym, jak te dźwięki działają, o co chodzi w ogóle, czym jest-
No.
Ten focus w ogóle.
Tak, tak. Z-stany, mm, skupienia świadomości, yy, praca z energią, poszerzona
świadomość to są rzeczy takie, które,
yy, są takimi, yy, wymogami, yy, jeśli chodzi o, yy,
później, o uczestnictwo w-w dalszych programach. I tak jak jest tutaj na tej grafice
na-narysowane, yy,
mamy taką ścieżkę, która prowadzi w, yy, prawą stronę. Od programu po-- pierwszego
stopnia Gateway Voyage przez, yy, Guidelines
lub, yy, Lifeline, yy, czyli ten Lifeline, czyli ten program, o którym my dzisiaj,
yy, troszeczkę opowiemy.
Dalej do Exploration Twenty Seven, czyli eksploracji Focusa dwadzieścia siedem i
później, mm, zaczynają się programy,
yy, kolejnych stopni czwartego, piątego i szóstego, czyli, yy, Star Lines, gdzie
rzeczywiście są dalekie, dalekie podróże, yy, które możemy po-- no w
skrócie, jeśli mielibyśmy powiedzieć, to tak: Star Lines jeden to jest eksploracja,
yy, naszego ja tam,
potem, yy, Star Lines dwa to jest eksploracja, yy, klastra, klastra,
yy, naszych ja tam, a potem Starlines Reunion jest, yy, eksploracja
oceanu klastrów. Może brzmi to troszeczkę tajemniczo,
niemniej no pokazuje, yy, nam, w jakim, yy, zaś-- z jakim zasięgiem, że tak powiem,
mamy do czynienia, z jakimi, yy, bytami, z jakimi energiami. Natomiast tutaj jeszcze
po lewej stronie jest taka kolumna,
która, yy, pokazuje też, że po, yy, uczestnictwie w programie Gateway Voyage
można wziąć udział w pięciu innych programach, z których dwa już były wcześniej
wymienione.
Yy, są to programy, yy, Guidelines i Lifeline, czyli te wymienione. Poza tym jest,
yy, Heartline, czyli linia
serca. Bardzo, yy, ciekawy program, który myślę, że, ym, jest, yy,
bardzo wart zrobienia ze względu na to, że otwiera nas na, yy, energię serca, która
jest, yy, bardzo istotną rzeczą, yy, w zasadzie w, yy, każdym późniejszym innym
programie.
Także niezależnie od tego, że, mm, tutaj mamy tą ścieżkę, o której wcześniej
powiedzieliśmy, yy, to, yy, ten
Heartline dobrze by było sobie jeszcze, że tak powiem, zrobić po to, żeby jeszcze
bardziej, jeszcze szerzej się otworzyć na, yy, energię,
yy, i komunikację poprzez serce. To jest, yy, później niezwykle potrzebne przy z
kolei programie MC Kwadrat,
przy manifestacji. Bez, yy, uruchomionej, yy, energii serca, bez uruchomionej tej
czakry serca,
yy, ten program będzie z pewnością trudniejszy niż-
To chciałem dodać, że tak jakby w ogóle otwarte serce przy większości, yy, w ogóle
tak jakby w całej tej naszej
podróży, yy, przez warsztaty, yy, i różne działania, yy, to, to jest podstawa. T-tak
samo,
yy, ostatnio, yy, trochę zacząłem się przyglądać, yy, nagraniu do komunikowania się
ze zwierzętami i
tam właściwie tak naprawdę właśnie przez, przez, przez, przez, przez to, przez
otwarte serce. To jest podstawa w ogóle. Więc, yy,
manifestacja, komunikacja ze zwierzętami, yy, ta energia, ten poziom naszej, yy,
nasze wibracje mają też wpływ na to, jak szybko zasypiamy. Czy, czy też tak jakby
tak, yy, jak nie jesteśmy przyzwyczajeni, to
tak jak Bruce Moen miał, yy, przy podróżach gdzieś dalej i, i, i do tych focusów to,
yy, opisywał, że wiele osób
przysypiało, tak? Więc no praca z energią, z wibracjami, z tym sercem.
Mhm. YyNo jest tutaj taki program, który jest chyba konikiem
naszym. Znaczy się Dominika i moim, czyli MC Kwadrat. Manifestacja i kreacja do, do
kwadratu.
Program, który naprawdę pokazuje tutaj możliwości, jakie ma człowiek w świecie
fizycznym,
który to człowiek jest jednocześnie uziemiony i ma otwarte serce i właśnie może w
ten
świadomy sposób kreować czy kierować rzeczywistością tak, żeby uzyskać
pożądany stan istnienia, pożądaną rzeczywistość, pożądane otoczenie. Zresztą tam
jest niezwykle wiele cennych wskazówek, takich bardzo przydatnych w codziennym
życiu, które bardzo ułatwiają też podejście i zrozumienie wielu mechanizmów, które
wokół nas się odzys-,
yy, odbywają. Odzyskiwanie metodą Bruce'a Moena. O.
Właśnie piszę takie, takie coś, czego w sumie właśnie nigdzie nie ma za bardzo. Może
my nawet zrobimy kiedyś taką grafikę,
ale-- no właśnie takie dodanie w ogóle do tego wszystkiego, bo Lifeline to jest, to
jest odpowiednikiem
Lifeline'a jest właśnie to, co jest na kursie Pawle u Ciebie. Odzyskiwanie metodą
Bruce'a
Moena. Zresztą Bruce Moen rozpoczął swoją przygodę z odzyskiwaniem właśnie na tym
kursie Lifeline w, w
instytucie. Tylko stworzył, rozwinął to w swo-po swojemu.
Po prostu uznał, że jest to bardzo istotna rzecz, bardzo ważny program dla rozwoju
naszego.
Ze względu na to, że, no pozwala na poszerzenie naszej świadomości. Poznanie
też tych stanów świadomości, w których przebywamy po, po śmierci
redukuje stres przed umieraniem, obawę przed śmiercią. No i poza tym
bardzo istotna rzecz pozwala nauczyć się pomagać istotom, bytom, które
odeszły z tej, z tego życia fizycznego. Może się to wydawać dziwne. Po co? Przecież
one se tam
sobie tam poradzą. A okazuje się, że pomagając tym bytom tak naprawdę zazwyczaj
pomagamy sobie,
swoim jakby aspektom, swoim częściom, więc z tego względu jest to bardzo ważne dla
naszego własnego rozwoju. I mając w świadomości już
taką rzecz, że wszyscy jesteśmy jednością, jakkolwiek by to brzmiało, to tutaj
właśnie tą jedność, tej jedności
można doświadczyć i zauważyć, w jaki sposób ona funkcjonuje.
Okej, ja tu jeszcze dodałem też, że ten MC Square to się równa Sync Creation, czyli
kurs indywidualnie zrobiony przez Joe
Gallenbergera. Joe Gallenberger w Instytucie MC Kwadrat, czyli MC Square prowadzi.
Nawet pytałem
ostatnio Leslie. Tylko Joe prowadzi MC Square, tak? I, ale, ale jednocześnie można
też kupić
ten kurs Sync Creation, jeśli ktoś jest zainteresowany. Oczywiście ten-- a właśnie
MC, MC Kwadrat jest teraz
dostępny już w wersji online.
Mhm.
Leslie właśnie mówiła, więc dla, dla wszystkich zainteresowanych można wziąć udział
za połowę ceny
w wersji online w tym warsztacie lub kup- o screenshot. Aha, okno mi się zamknęło,
nie wiem czemu.
Przeciąg może był.
Windows. Nie. Ten program do wyświetlania zdjęć mi coś, coś szwankuje.
Okej, zgubiliśmy to, co rysowałem. Mniejsza z tym. Więc mówiłem o tym Sync Creation.
Że,
że, że, że. Że można kupić płyty do tego kursu.
O.
Nie tylko. Nie tylko płyty, ale wręcz też jest tam podręcznik bardzo, bardzo
ciekawy, który,
który prowadzi krok po kroku. No i zawiera niezwykłą ilość bardzo cennych
wskazówek, w jaki sposób manifestować. Zresztą Joe Gallenberger jest
bardzo doświadczonym człowiekiem na tym polu i brał udział między innymi w
doświadczeniach, które były prowadzone w Princeton, na Uniwersytecie w Princeton,
który
to, gdzie było takie laboratorium, gdzie badano właśnie psychokinezę
i tam też można od niego usłyszeć, w jaki sposób to się odbywało. Zresztą taką też
ciekawostkę, ciekawostką się podzielę, bo ten MC Squared, MC Kwadrat program on jest
też programem, który powstał na bazie wcześniejszego programu Joe Gallenbergera,
który
się nazywa Inner Vegas. Jest prowadzony w Las Vegas w kasynie. Może to brzmieć,
brzmieć śmiesznie. No jak to w kasynie taki kurs rozwoju? Otóż jak najbardziej,
boW jaki sposób można sprawdzić, yy, szybko czy,
yy, ta manifestacja działa, czy też nie? Najprostszą metodą, chyba taką najbardziej
oczywistą, jest, yy, sprawdzenie tego na podstawie wpływu na zjawiska, na zdarzenia
losowe. Czyli na przykład rzut kością,
yy, rzut monetą, yy, jakieś gry losowe. No i właśnie, ym, tam po odpowiednim
przygotowaniu,
mm, po pew-- po kilku medytacjach ludzie idą do, yy, kasyna i, mm,
postępują według określonych reguł o to, żeby, yy, właśnie wytworzyć
odpowiednią, odpowiednio skupione pole świadomości i tym samym intencjonalnie
wpływać na przebieg gry. Jakie są tego efekty? No, dość powiedziałbym,
ee, zaskakujące. Yy, w tym sensie, że, yy, duża część osób z
uczestników tego, tych kursów Joe Gallenbergera, ym,
miała możliwość gry w craps. To jest ta gra, gra w kości na stole,
yy, i, yy, znacząco powyżej średniej utrzymywała się przy, yy, przy
rzutach. Ym, średnia to jest tak pięć do dziesięciu minut. Natomiast jakby taką
normą tam, czy
średnia dla uczestników warsztatów to jest około pół godziny, a jest sko-- sporo
osób, które w tym warsztacie brały udział
i rzucały bez skuchy przez godzinę, półtorej nawet. Więc, yy, to też o czymś
świadczy, w jaki sposób
możemy modyfikować tę naszą rzeczywistość. No a przy okazji, yy, jest tam wiele
innych elementów w tym warsztacie,
na które, yy, Joe zwraca, yy, dużą uwagę, bo one wszystkie,
yy, łączą się i tworzą tę energię, która później procentuje i zmienia zarówno naszą
perspektywę, jak
i, yy, też otoczenie czy to, co przyciągamy do siebie.
No a ja wszedłem na stronę. Tutaj Joe pisze na stronie, że mo-- że do tego stopnia,
że będziemy w stanie, niektórzy będą w stanie zaświecić żarówką
trzymaną w ręce. Przyśpieszenie, ee, wzrostu roślin, ee, przyśpieszenie prawa
przyciągania. Ee, no to takie, takie. Nie znalazłem, ale widziałem na Facebooku Joe
wrzucił kiedyś zdjęcie z kasyna, ee, jako dowód. Yy, rozmawialiśmy z Joe, jak
byliśmy w Stanach,
no to opowiadał, że, że faktycznie kasyno wie o tym, że tam się odbywają warsztaty,
bo oni cały czas monitorują
jakieś tam statystyczne w-- Statystycznie patrzą na ludzi, tak? Ze strony statystyki
i widać od razu, że jakiś odchył
jest. Ee, no, ale, ale mają to jakoś dogadane, takie jakby-
Tak, tak. To, to kasyno wie, bo tam się Joe umawia z, z kasynem, czy mogą taki
warsztat przeprowadzić. I co
jest ciekawe, mm, bo to zawsze pojawia się pytanie: no jak to, skoro oni wpływają na
tą rzeczywistość
i wygrywają, to się kasyno nie opłaca. Yy, wbrew pozorom opłaca się, bo po
pierwsze jednym z elementów tego warsztatu jest nauka hojności. Czyli, yy,
przy tych wygranych, yy, dużo zarabiają, yy, krupierzy, którzy tam obsługują ich.
Yy, personel,
którego, który ich obsługuje. To jest jedna rzecz. Druga kwestia to jest taka, że,
yy, w momencie, kiedy
grupa, yy, gra przy stole, to wówczas budzi, i wygrywa, to budzi to, yy, duże
zainteresowanie
innych osób obecnych w kasynie i one same zaczynają grać. Także kasyno-
Bo to szczęśliwy stół, to szczęśliwy stół i ludzie przychodzą natychmiast.
Tak. Więc kasyno na pewno nie jest, yy, stratne, wręcz jest bardzo zadowolone
właśnie, że dzięki takim
działaniom pojawia się więcej chętnych, yy, do gry. Także korzyść jest obopólna, bo
zarówno grupa
Joe Gallenbergera może sobie to ćwiczyć, a kasyno na tym też korzysta.
Dobra, chodźmy do, do, do lifeline'a, bo mamy już pierwsze pytania. Yy, je-jestem,
od Tomasza: jestem ciekaw, czy po
śmierci ciała zachowujemy tą samą świadomość, bo to, co teraz odbieramy na przykład
w OOBE jest przefiltrowane przez nasz mózg. Co
myślicie o tym?
I tak, i nie.
To zależy.
To zależy, właśnie. To zale-
Generalnie, generalnie raczej tak. Generalnie.
Wręcz nawet można powiedzieć, że zyskujemy szerszą świadomość.
Mhm.
Yy, w większości przypadków. Natomiast jest pewna część przypadków, yy, tutaj nie
będziemy podawać ilości jakichś wartości, konkretnych liczb, bo też nie o to, nie o
to chodzi, że ludzie czują się
zagubieni, yy, i, yy, czasem też nieświadomi swojej śmierci. Yy, przez
swoje ograniczenia w sposobie postrzegania ta ich percepcja jest ograniczona i się
wydaje, że,
yyNie mają nawet takiej świadomości jak tutaj na ziemi. Chociaż z drugiej strony,
może źle się wyraziłem. Czasem mają taką zawężoną, ale z reguły mają świadomość tę
ziemską. O, w ten sposób.
W tym sensie, że jeżeli jest nieświadomy śmierci, to zazwyczaj żyje według
reguł, według których żył tutaj w czasie życia fizycznego i-
Do czasu, aż zostanie tak jakby też ta dusza, znaczy no dusza, tak? No ta, ta, ta
istota, dusza odzyskana, tak?
Tak.
Bo to później jakieś procesy następują, gdzie, no gdzie tak jakby właśnie zyskujemy
szerszą świadomość,
ale zaraz po śmierci, jak-- ci, co utykają, no to mają faktycznie chyba takie
postrzeganie węższe,
no wąskie, takie jak my tu mniej więcej, trochę szerzej, ale, ale nie mają, nie mają
świadomości tego. O.
Tak.
Takie śmieszne.
Jest to czasem właśnie takie zastanawiające, bo jeżeli na przykład ktoś zginie
śmiercią nagłą
i nie zauważy tego, że umarł, to wydaje się, że człowiek
jest na tyle inteligentny, żeby w pewnym momencie zorientować się, że coś nie gra,
że ten schemat, w którym tam
funkcjonuje, nie działa tak, jak się spodziewa. No na przykład zginął i
próbuje żyć nadal tak, jak żył do tej pory. Widzi ludzi, widzi budynki.
Próbuje na przykład pójść do sklepu, pójść do kawiarni, czegoś się napić, ale
widzi, że na przykład nie może sięgnąć po przedmioty fizyczne. Nie może się napić,
nie może zapłacić, nie może podnieść
niczego. Przenika przez ludzi albo ludzie przez niego przenikają. I to jest
najdziwniejsze, że
to nie budzi żadnych wątpliwości w takim człowieku, że często się zdarza, że mimo
tak ewidentnych przykładów, że jest coś inaczej, to nadal tkwi w tym przekonaniu, że
żyje
fizycznie.
Tak, tak. Tutaj mi grają przykład babci z książek Bruce'a Moena.
Babci, która-- no ja tak nie pamiętam, czy na pewno to była babcia, ale to była
osoba, która-- kobieta, która
umarła i wróciła do swojego domu i żyła w tym domu. No i w ogóle zła była,
taka zniesmaczona, że ktoś inny żyje w tym jej domu. I ona się kręciła po tym domu i
chyba odbierali jakoś jej
obecność, tak? Pamiętasz to, Paweł? Ktoś tam coś odbierał i chyba Bruce Moen się tym
zainteresował. I on
tam przyszedł. Wyszedł do niej za pomocą podróży mentalnej. No i porozmawiał. I
dopiero, i
dopiero jej pomógł zrozumieć tak jakby, co się stało. Ona, ona w ogóle była
zdziwiona, tak jakby im powiedziała, że w ogóle, bo
oni tu w moim domu żyją. To jest jeden przykład, a drugi przykład taki o, bardziej
coś, o czym się nie
mówi. Nie było w książkach o tym. Słyszeliśmy channeling, czyli
słyszeliśmy nagranie w instytucie takiej duszy, której tak jakby świadomość została
połączona ze strunami głosowymi jednej z trenerek. I jest nagranie w instytucie
normalnie, tak jakby no
słychać było, co ta dusza, która utknęła, mówi. A to był młody chłopak, który gdzieś
utonął.
To, to jest bardzo znane nagranie, chociaż być może z nim się jeszcze nie
spotkaliście.
Była taka w instytucie seria odkrywców nagrań, nagrania-
Explorers.
Tak, explorers, odkrywcy. I tam ona została udostępniona. Można
tych nagrań posłuchać i tam są między innymi właśnie jest
ten kontakt z tym chłopcem. Zaraz, jak on miał, jak on miał na imię?
My mamy to, ja mam to w spisie.
Panowie, te nagrania, te nagrania są jakoś dostępne publicznie w internecie czy, czy
nie bardzo?
Wiesz co, w tej, w tej chwili na nowej stronie instytutu nie wiem, czy można je
znaleźć. Na stro-- na starej stronie
były. Na starej stronie były. Myślę, że to jest kwestia czasu, zanim się pojawią, bo
cały czas nad tą stroną pracują i mam nadzieję, że przywrócą chociaż w jakimś
stopniu funkcjonalność
tego, co było wcześniej i może
poszukamy tych informacji gdzieś i przy okazji powiedzmy następnego spotkania byśmy
się podzielili, gdzie
te nagrania można w tej chwili znaleźć.
Patryk.
Mam pytanie.
Patryk tak, Patryk.
Bo mam to nagranie przed sobą w tej chwili, w sumie możemy puścić kawałek, ale to
nie wiem, czy to jest właściwy moment, żeby puszczać, bo lepiej
pogadajmy może.
Mam pytanie. Tak jest. Macha mi w tle. Cześć Wam.
Cześć.
Ja mam takie nie wiem, czy pytanie, spostrzeżenie, bo myślę, że każdy z nas, a może
część z nas próbuje
swoich sił w świadomym śnieniu i mam takie jakby, odnoszę takie wrażenie i że, że,
żeKwestia, yy, nieświadomości w trakcie śmierci jest bardzo zbliżona do
nieświadomości w trakcie snu.
Yy, i-i moje takie pytanie brzmi: czy poprzez, yy, czy poprzez, yy, stosowanie
techniki
Moena można wpłynąć na, na świadome sny? Po prostu.
Yy, na świadome sny? Hm.
Znaczy może, może na świadomość, na świadomo-- na, na zdobycie czy uzyskanie
świadomości w snach. No, jakby wychodząc z tego założenia, że-- znaczy
jak dla mnie jest to, yy, tak na pierwszy rzut oka bardzo podobne, tak? Że, że też
właśnie zaczynamy latać, yy,
przechodzić przez jakieś tam, yy, w trakcie snów, yy, przechodzić przez, przez
ściany czy tam widzę zmarłe osoby i dla mnie to jest
normalne, tak? I w ogóle się nie, nie, nie pod-- nie dziwię się tak, że, że jak to
tutaj babcia nagle, yy, pojawia się, która już nie
żyje od wielu, wielu lat. Dla mnie to jest po prostu normalne. I, yy, no właśnie
stąd, stąd pytanie, czy, czy w trakcie, czy, czy to pomaga,
czy, czy, yy, ta świadomość, czy, czy, czy uzyskania, yy, możliwości,
yy, Boże, zapomniałem tego, tego, tego, tej, tej nazwy, yy, pomagania, pomagania
ludziom, yy, przy przejściu na drugą
stronę pomaga również jakby w uświadomieniu so-sobie, że, że śnimy i że mamy, że
jesteśmy we śnie,
yy, żeby potem już kreować, yy, marzenia senne. O.
Mi się wydaje, że Bruce Moen ze świadomym śnieniem łączy się za pomo-- w kwestii
intencji, wyrażania intencji, że dzisiaj będę miał
świadomy sen. Yy, z wychodzeniem z ciała świadome śnienie łączy mi się w ten sposób,
że, yy, jak się, jak się
obudzimy w świadomym śnie, to możemy się wyrwać z ciała i przejść do OOBE. I to jest,
yy, poniekąd dla
wielu, dla wielu prostsze niż indukowanie samego OOBE, czyli sam-- pełnego wyjścia z
ciała. Yy, natomiast
sama podróż mentalna na przykład mi jakoś nie gra bezpośrednio ze świadomością.
Znaczy generalnie w ogóle robiąc te, działając,
yy, odzyskując te dusze, yy, ćwicząc z tymi tematami, yy, podnosimy swoje wibracje,
obcujemy z
tym, poniekąd, yy, rozwijamy się, a ma to wpływ na nas, yy, na naszą
świadomość, na otwartość. No na przykład ja na swoim przykładzie mogę powiedzieć,
że, że w ogóle nadal doświadczam tak
jakby nowych rzeczy związanych z otwartym sercem, ee, z niektórymi z pracownikami
z instytutu w ogóle czuję jakąś więź. Naw-- ostatnio, ostatnio o tym rozmawiałem na
jednym ze spotkań. To są takie
doświadczenia, które prowadzą, yy, no w tym kierunku, że tak jakby raczej nie
utkniemy. Tak mi się wydaje. Tak mi się to kojarzy,
że, yy, no tak, tak jakby zaawansowanie i-i biegłość w tych tematach, doświadczenie,
to jest to, co nam daje... Mm, tak. I jeszcze gra mi jedna rzecz. Jest książka
Williama
Bulmana, trenera od wychodzenia z ciała, w której on stricte pod tym kątem opisuje,
jest tam
kilka rozdziałów od jego żony, która jest bull-- dullą, dullą, czyli taką osobą,
która towarzyszy przy śmierci,
yy, ludziom, którzy umierają. I jest to książka, yy, ona się nazywa „Higher Self
Now”. Nie ma chyba jej po polsku. Yy, wrzucę
zaraz linka do Amazona. Jest tam, yy, można przejść-- jest audiobook po angielsku,
yy, i to jest książka,
która, yy, właśnie tylko pod tym kątem, co robić, żeby zwiększać swoje wibracje,
żeby nie utknąć później, yy,
po, po śmierci. Yy, polecam. Dla mnie genialna książka.
Yy, no myślę, że tutaj dobrze to nakreśliłeś. Połączenie metody Bruce'a,
yy, i, mm, świadomego śnienia, yy, właśnie łączą się poprzez, yy, poprzez intencję.
Yy, są to
dwie odrębne metody. Nie-nie myślę, że, yy, znając, yy,
ścieżkę, yy, taką, jaką proponuje metoda Bruce'a Moena, yy, może być
łatwiej, yy, osiągnąć efekty w świadomym śnieniu, bo znamy już sposób,
w jaki, yy, możemy się nastawiać na uzyskiwanie określonych efektów. Właśnie ta
intencja, o której wcześniej wspomniałeś. I to może być pomocne. Zresztą Bruce Moen
on,
yy, swego czasu intensywnie ćwiczył świadome śnienie i był w tym nawet, yy,
dobry, jak sam mówił. Niemniej w pewnym momencie, yy, zaprzestał tych praktyk, yy,
kiedy,
yy, wpadł w świadomy sen na jawie, że tak powiem, yy, wykonując czynność, która
wymagała u
niego, od niego skupienia. Natomiast, yy, po prostu odpłynął w samochodzie,
prowadząc auto, odpłynął w świadomy
sen. Na szczęście się szybko zorientował i, yy, nie doszło do, yy, żadnego wypadku.
I, yy, to
zdarzenie spowodowało, że trochę się przestraszył tego, jak łatwo można się
przełączyć w
świadome śnienie i zaprzestał tych praktyk. Yy, dlatego też, yy, później
poszukiwał innego sposobu na docieranie do, mm, odmiennych stanów świadomości, do,
yyInnych obszarów świadomości, yy, poprzez między innymi OOBE, któremu jednak nie
wychodziło i ostatecznie opracował metodę podróży, którą nazywamy podróżami
mentalnymi. A tak w rzeczywistości
jest to metoda poprzez poszerzenie, yy, świadomości w sposób taki właśnie
kontrolowany, bez uciekania się
do, yy, wyłączenia. Najpierw wyłączenia, a potem odzyskania świadomości,
jak to ma miejsce na przykład w czasie, yy, świadomego snu.
Mhm. Ewa do nas napisała: od siebie dodam. Ewa z Dębicy. Ja skupiam się na Human
Plus, a ostatnio
zrozumiałam, że lepiej skupić się na jednym nagraniu. Miałam przerwę, bo za-- bo
załamałam się po śmierci przyjaciela, ale od wczoraj się
wzięłam w garść. Też gdy medytuję, to czuję jego stany w czasie śmierci. Tomasz
zachowujesz swoją świadomość? Tak, Tom-Tomasz? Zachowujesz swoją świadomość?
To, to odpowie-odpowiesz na pytanie-
A, okej
... Tomku wcześniejsze.
Mam taką nadzieję, że wszystko wskazuje na to, że tak. Yy, i jeszcze kon-ciąg dalszy
od Ewy. Obecnie przeżywam
tragiczną, tak, śmierć. Myślę o nim. To mam od...
Mhm. Tutaj-
Okej
... myślę, że, że jeszcze tak od-- można postawić, yy, kropkę nad i albo tą
przysłowiową położyć truskawkę
na, na torcie. Yy, w kwestii świadomości-
Wisienkę.
Ja wiem, że wisienkę, no ale od chyba dwóch lat funkcjonuje truskawka jako-
A, okej
... podczas rozmowy w studiu sportowym. Który to był?
Aha
Wałdoch czy który to po-powiedział? Truskawka na torcie.
Masz telewizję?
Nie, ale to się obiło wszędzie, po całych internetach. Yy, i od tego czasu-
Za długo jeszcze jednak chyba będę musiał do tego wracać.
Jeszcze raz.
Mi rwie połączenie strasznie.
Yy, no to w-
Ktoś tu chyba ma problem z połączeniem. Z tego, co zrozumiałem.
Tak.
No tak, nie mamy na to wpływu. No, no u nas działa płynnie, tak?
U nas działa, u nas działa płynnie.
Zawsze jeszcze można włączyć sobie, yy, transmisję z Radia Paranormalium. Tam jest
do wyboru między innymi strumień taki w jakości telefonicznej
na-na-- dla takich na-naprawdę słabych łącz. Także jak ktoś mieszka w lesie i
medytuje w lesie, nie chce z tego lasu wychodzić, a chce posłuchać, to
zapraszam.
Okej, no tutaj ze względu na to właśnie, że przesyłamy obraz i dźwięk, no to
niestety dźwięk zazwyczaj
cierpi na jakości. Tak, tak te systemy działają. Natomiast jeśli chodzi
o tę świadomość, im bardziej sobie ją wypracujemy w tej chwili, świadomość tego, kim
jesteśmy i,
yy, uzyskamy jeszcze do tego wiedzę na temat tego, jak funkcjonuje
świadomość po, po śmierci, to w zasadzie tutaj nie powinniśmy mieć wątpliwości, czy
zachowamy tę naszą świadomość po
śmierci, czy, czy też nie. Natomiast w przypadku, kiedy żyjemy w nieświadomości w
cudzysłowie, w sensie
takim w ogóle jest to temat dla nas obcy, no to może się, yy, różnie zdarzyć i
mogą zaistnieć takie sytuacje, o których tutaj wcześniej opowiadaliśmy, że, yy,
ludzie próbują
żyć jak do tej pory i nie zauważają, że, że umarli. Aczkolwiek to nie jest jakaś
taka
sytuacja nagminna, że wszyscy w ten sposób, którzy nie są, yy,
świadomi tego, że istnieje życie po śmierci, yy, przeżywają resztę swojego nowego
życia.
Tutaj Tomasz pisze też tak myślę, że pierwszy poziom. Ee, i kolejne pytanie. Eee.
Cezar-Cezary pyta.
Nie. Czy po śmierci będę to wszystko odbierał, jak podczas tego OOBE?
Wiesz co? OOBE jest jednak doświadczeniem indywidualnym, więc, mm, tru-trudno
powiedzieć, jak
odbierasz w czasie OOBE i czy będziesz tak samo odbierał.
Tak. Tym bardziej że właśnie różnie ludzie odbierają. I tutaj ten Mike nam się
przypomina z instytutu, który w ogóle nic nie widział. On miał tylko odczucia, tak
jakby.
Mhm.
Był taki gość Mike, o którym wspominaliśmy-
Bardzo dużo doświadczeń miał, bardzo dużo różnej wiedzy, ee, zdobywał, ale właśnie
poprzez,
yy, no było to jakiś rodzaj OOBE. Nie, nie, nie widział. Nie, nie, nie widział. Miał
wrażenia kinestetyczne, które potrafił na tyle rozpoznawać, że dawały mu bardzo dużo
informacji.
I, i właśnie po to należy ćwiczyć, żeby znaleźć tą swoją taką jakby perspektywę. I,
ee, no
każdy z nas inne ma zdolności i predyspozycje, w zależności od tego, co sobie sami
zaplanowaliśmy na to życie.
Mam pytanie.
Słucham.
Mam pytanie.
Mhm.
Czy będziemy mówić, yy, też o naszych doświadczeniach dotyczących odzyskiwań?
Tak. Za-zaraz, zaraz dojdziemy do tego.
Okej.
Yy, także spokojnie, nie, nie, nie stresuj się za-- właśnie, bo zachęcamy was tutaj
do gadania, do, do rozmowy, a sami tutaj
nadajemy bez przerwy.
No dobra, to tylko Pawle, to, to tylko jeszcze odpowiedzmy Cezaremu. Czym się różni
ja tam od klastra? Klaster to jest, to, to jest po
prostu i-ilość większa, tak?
Tak.
Nasze ja tam to jest jedno ja tam. Później jest zbiór jakiś, a później są jeszcze
większe zbiory.
Zbiory.
Dokładnie. Możemy sobie to wyobrazić, że my tu jesteśmy tymi jednostkami i mamy
swoje ja tam, które się składa z iluś jednostek. No i
teraz te nasze ja tam to są też takie jednostki z punktu widzenia tego, tej wyższej
struktury, które mają tę
wyższą strukturę, czyli klaster. Potem te klastry mają wyższą strukturę. Ocean ja
tam, więc po prostu to tak wygląda.
Grubo generalnie, ale to właśnie dlatego się przechodzi przez te różne kursy i
dochodzi się dopiero do tego, do tych starlines'ów
po-poprzez inne, żeby, żeby to tak jakby złapać, tak? Później, no, żeby to
jakoś się umiejscowiło, żeby to nie była abstrakcja totalna.
Teraz zrobimy wstęp do odzyskiwania, bo tutaj już, żeby dać Kubie głos, ale też i
troszeczkę nakreślić temat, czym jest odzyskiwanie. Jak już wcześniej
mówiłem i Bruce Moen odkrył, jak ważną rolę my pełnimy
jako ten łącznik pomiędzy tymi światami w procesie naszego własnego rozwoju, właśnie
pomagając tym
istotom, które gdzieś tam zagubiły się w drodze do tak zwanego światła i żyją
nadal życiem takim, jak żyły do tej pory. One potrzebują
pomocy do tego, żeby do tego mitycznego światła dotrzeć. I, i tu jest
właśnie nasza rola. Osób fizycznie żyjących, które takich, takie istoty odzyskują i
pomagają im do tego światła dotrzeć. Co to jest to światło? To jeszcze dojdziemy,
tak?
Ja, no nie chciałem ci przerywać, ja chciałem tak, bo ja mam swoją wersję tego, taką
jeszcze inaczej troszkę. No ale ty skończ.
No tak, jasne. I ponieważ tamte istoty po śmierci są skupione na świecie
fizycznym, starają się żyć tak, jak żyły, więc one zauważają nas żyjących i my to
możemy
wykorzystać, właśnie skupiając ich uwagę na sobie, a potem odpowiednio
wykonując odpowiednie zabiegi, zwrócić ich uwagę na to, że powinni
udać się w inną, w inną stronę. Że to nie jest miejsce, gdzie powinni przebywać.
Czyli ja swoimi słowami pozwolę powiedzieć generalnie żyjemy, nasze ciało umiera, my
jesteśmy duchem.
Jeśli w życiu byliśmy zafiksowani w jakiś tam specyficzny sposób na tym życiu, to
może się tak zdarzyć, że nie
będziemy widzieli istot, które nie mają ciała, które mają wyższe wibracje. To tak
najprościej to zobrazować. Będziemy
widzieli tylko te istoty, które mają ciało, czyli nas w stanie podróży mentalnej
albo w stanie OOBE.
Jeszcze taka właśnie ciekawostka.
I jak my się pojawimy przed tą duszą, która utknęła i pokażemy my. Słuchaj, zwróć
uwagę, a tam jest jeszcze inna istota, która ma
wyższe wibracje. No to oni o, faktycznie. I to generalnie to tak dla mnie, moimi
słowami tak to wygląda.
Dla tych istot, które właśnie utknęły po śmierci my jesteśmy tymi realnymi.
Natomiast
te byty, które są wyżej zaawansowane o tych wyższych
wibracjach, to są dla nich jak duchy, więc mogą być w taki sam sposób postrzegane i
takie same budzić lęki jak w społeczeństwie tutaj nas fizycznie żyjących budzą
właśnie te istoty,
które utknęły.
No więc odzyskiwanie polega na pomaganiu tym duszom, które, które po śmierci
straciły ciało, żeby,
żeby dotarły we właściwe miejsce, żeby zauważyły te inne istoty, które je tam
zaprowadzą. A ja jeszcze dodam, bo
tutaj pytania się pojawiają. Nikita Pol, słuchaczka Radia Paranormalium. Witam
serdecznie, pozdrowienia dla prowadzących i słuchaczy.
Dziękujemy w imieniu prowadzących. Mam pytanie co jeśli nie chcę się już
reinkarnować? Jest jakaś metoda? A to jest
ciekawe, bo to często się z tym spotykam, bo ja też miałem na przykład taką myśl na
początku ja to już więcej nie będę wracał,
ale mi się wydaje w tym temacie, że to jest tak, że z naszej perspektywy się wydaje
nam teraz, że nie, bo na przykład doświadczyliśmy
czegoś w życiu, bo nie wiem, bo nie gra nam muzyka w tym życiu, bo coś. A jak
zyskamy szerszą perspektywę, to
może się okazać, że my po prostu mieliśmy pracę jakąś wykonać w tym życiu i dlatego
tak pod górkę mieliśmy. I tak naprawdę
to zyskaliśmy dużo i być może będziemy chcieli tu jeszcze wrócić. Więc wydaje mi
się, że nie bardzo da radę w ogóle na to
wpływać z tej perspektywy życia tutaj, na to, czy wrócimy, czy nie. Po prostu
zyskamy wtedy szerszą perspektywę i
podejmiemy decyzję już po śmierci, nie?
Trochę inną kwestią jest chyba, inną kwestią jest chyba to, czy my w ogóle mamy
wybór, czy chcemy tutaj wracać, czy nie, bo to chyba
nie wszyscy.
Chyba mamy.
Mamy wybór, z tym, że to nie odbywa się na tym poziomie. Mamy wybór i w
momencie, kiedy uznamy, że skompletowaliśmy doświadczenie albo chcemy przerwać,
tylko że
byłoby to nierozsądne, to po prostu możemy to przerwać. Ale no, z tej innej
perspektywy, z tej szerszej perspektywy
byłoby to marnotrawstwo zasobów i czasuW cudzysłowie, mimo że czasu nie ma. Yy,
bo to doświadczenie, które tu zdobywamy w czasie życia fizycznego, jest, można
powiedzieć, bezcenne i wiele
istot o to zabiega, żeby czegoś takiego doświadczyć, a my w tej chwili
doświadczając, narzekamy i pewnie nie
raz, nie tylko w tym życiu, ale w wielu innych na-narzekaliśmy: „A już więcej nie
chcę żyć”.
Już tu nie wracam.
Już tu nie wracam. A jednak cały czas, cały czas tu jesteśmy. Dobra, ale Kuba się
nie doczeka chyba, jak będziemy tak, yy, gadać.
No bo mamy jeszcze jedno pytanie. Odpowiedzmy na pytania szybciutko.
Tak jest.
Jest jeszcze Ivelia streszczał. Ja krótko. Roz- dziś miałam sen, yy, to z Radia
Paranormalium, że
wybierałam się do instytutu. Czy gdy będę myśleć tą intencją, to realne się, realnie
się spełni?
A to, ee, Ewa z Dębicy. Ee, tak, tak może być. Intencja tak jakby ma, ma znaczenie,
tak jakby. Jeszcze jest sporo innych rzeczy, które mają na to wpływ. Mogą mieć
wpływ, ale, ale tak. Tak, Pawle? Dobrze mówię?
Yy, tak, intencja ma znaczenie i ja zawsze staram się oddzielić pozytywne myślenie
czy też
myślenie o celu od tego, od naszego nastawienia. To troszeczkę jakby dwie różne
rzeczy, chociaż jest to dość ciężko
wytłumaczyć. Yy, co, samo myślenie, czyli proces intelektualny od tej naszej
wewnętrznej chęci, naszej wewnętrznej potrzeby. Yy, w momencie, kiedy to wypływa
głęboko z naszego serca i jest
tego zasilone naszymi emocjami, yy, to taka rzeczywistość się zmaterializuje.
Natomiast jeżeli to jest ograniczone jedynie do
procesu intelektualnego, no to możemy sobie powtarzać pojadę, pojadę, pojadę, ale,
ale niewiele pewnie z tego
wyniknie. Okej, oddajemy głos Kubie, który chce się podzielić swoim doświadczeniem z
odzyskiwania.
Tak jest.
Dziękuję bardzo. Yy, no więc tak. Tak dodam, że jestem samoukiem, yy, jak na tę
chwilę
i, i rzeczywiście jestem fanem Moena i, i któregoś razu znalazłem gdzieś w
internecie
taką, taką prośbę, pytanie, yy, od osoby, która właśnie straciła, yy, straciła
kogoś bardzo bliskiego z prośbą o pomoc. No i skontaktowałem się z taką, z taką
osobą zupełnie mi nieznaną
kompletnie. Yy, postanowiłem, że nie będę się dopytywał o jakieś rzeczy, yy, jakieś
takie dodatkowe,
żeby się jakoś nie sugerować, ee, jakimiś odpowiedziami. Yy, więc zabrało mi to tam
trochę
czasu, zanim, zanim jakby zebrałem się w sobie, ee, i-i żeby podjąć tę próbę
kontaktu. No i któregoś razu tą metodą Moena wszedłem w relaks, w stan
relaksacji. No właśnie. No i skontaktowałem się z osobą. Miałem bardzo, yy, z
istotą, z
osobą. Miałem bardzo takie żywe, yy, no właśnie wgląd, wizje.
I uciekł. O!
Odczuzane.
O, wiesz co?
Jestem, jestem.
Kuba, no właśnie tak przez parę sekund ciebie nie było.
No jestem, jestem.
Miałeś wgląd, wizję i urwało.
Tak jest, tak jest. Już, już kończę szybciutko. I akcja była taka, że ta moja wizja
i wgląd miał--
miała się nijak do rzeczywistości, bo oczywiście tam, znaczy może nie tyle, że
oczywiście, ale też zapytałem się, czy mogę otrzymać
jakiś dowód, że to, że to jest realne, że, że to, że, że to nie jest tylko wymysł
mojej wyobraźni. Więc dostałem jakieś tam konkretne informacje i
potem przy weryfikacji z rozmową, w trakcie rozmowy z tą osobą, która w cudzysłowiu
zleciła mi to
czy poprosiła, ee, o jakąś tam pomoc w kontakcie, okazało się, że to była zupełnie
inna osoba. Ja miałem
zupełnie inny wgląd, zupełnie inną wizję, zupełnie inny odbiór, yy, zupełnie, mm,
czym innym w tej mojej wizji
zajmowała się ta osoba w trakcie życia. Yy, były tam takie bardzo subtelne,
mm, bardzo subtelne, mm, podobieństwa, które no właśnie nie wiem,
czy, czy nie można byłoby przypadkiem, ee, jakby odbierać jako, jako moje takie
życzeniowe,
życzeniowa taka interpretacja, żeby coś tam cokolwiek znaleźć. I pytanie moje brzmi:
jak właśnie
podejść do tak dużych rozbieżności ze stanem rzeczywistym a tym, jakie ma się wizje?
Bo,
bo te wizje, ja tak mówię generalnie wizje, te wglądy myślę, że one są bardzo takie
subiektywne przez nasze filtry, które--
przez nasze wzorce jakieś może, nie wiem. No próbuję sobie, to już było kilka
miesięcy temu i próbuję sobie od tamtego czasu w jakiś
sposób wytłumaczyć, dlaczego tak się stało i co się stało tak naprawdę, że tak duża
jakby
różnica, yy, była w, jakby w tej rzeczywistości tutaj, tej naszej i tego, co tam
zobaczyłem.
No wiesz co, to jest rozległe zagadnienie, dlaczego tak się dzieje. I o tym
na warsztatach dość dużo mówimy, bo jest to bardzo istotny element, element
umiejętności z jednej stronyRozpoznawania tych wszystkich subtelnych sygnałów, a z
drugiej strony
też jest na to, ma wpływ wiele czynników od nas
niezależnych. Z jednej strony jest tak jak mówisz, to są te filtry z naszego życia,
z naszych, z naszych
doświadczeń i może się zdarzyć nawet, że w momencie, kiedy
jesteśmy pod wpływem emocjonalnym, szczególnie czegoś, jakiejś
książki, jakiegoś filmu, jakiegoś zdarzenia, czegokolwiek, co
wywarło na nas wrażenie w ostatnim czasie, to, to nasze doświadczenie kontaktu
z istotami z tej rzeczywistości niefizycznej może być widziane
poprzez filtr właśnie stworzony na bazie tego doświadczenia.
Co mam na myśli? Na przykład jest taki bardzo fajna, fajny przykład człowieka z
Japonii, który miał odzyskanie i to odzyskanie się później potwierdziło,
lecz pierwsza wizja-
To już jest część warsztatów.
Tak. Lecz pierwsza, pierwsza wizja to była taka, że przepraszam, że
odzyskuje Klingonów ze Star Treka. Rasę-
Taka rasa tak.
Więc no po prostu człowiek lubił Star Treka i pierwsze przepraszam.
Na warsztatach jest zdjęcie tego statku Klingonów.
Tak, tak. Jest pierwsze skojarzenie, jakie mu umysł podsunął czy też baza danych, z
której, do której ma odniesienia. To byli właśnie Klingoni. Później się okazało w
kolejnych
przybliżeniach, że wbrew pozorom ci Klingoni nie byli tak bardzo odległym obrazem od
tego
rzeczywistego. Tylko że no po prostu takie miał, miał skojarzenia. To jest brzmi
zabawnie, ale mogą się zdarzyć takie sytuacje i to bardzo dobrze pokazuje, jak mocno
jesteśmy
podatni na, na te wpływy. Dlatego warto się oczyszczać, nie robić takich
rzeczy z marszu, bo wtedy właśnie jest większa
niepewność, większe szanse na zakłócenia spowodowane właśnie takimi filtrami, które
sobie sami
generujemy. A inna sprawa jest taka, że mogłeś na
przykład jako osoba otwarta o poszerzonej percepcji zostać, że tak powiem,
przyciągnięty przez kogoś zupełnie innego.
A potrzebował tak jakby właśnie interakcji-
Potrzebował akurat kontaktu z tobą.
Z taką osobą jak ty. No właśnie spełniającą jakieś kryteria, których nie znamy
nawet, nie?
Także aspektów tego, dlaczego odzyskanie nie
przebiega w sposób taki, jaki byśmy oczekiwali, jest wiele różnych. I o tym też
mówimy na warsztatach, bo tam jest bodajże siedem czy osiem różnych aspektów
niezależnych od nas samych.
Ale Dawid ma takie przykłady przecież.
Ale na przykład właśnie na warsztatach zdarza się, że tam mamy takie ćwiczenie, że
wrzucamy do pudełka karteczkę z imieniem osoby, z którą mamy się skontaktować. I
teraz dużo zależy od tego, kto tę karteczkę wrzucił. O czym myślał w momencie,
kiedy tę karteczkę wrzucił. Czy rzeczywiście myślał o tej osobie, czy się
zastanawiał, czy,
czy wybierał między tą a inną osobą. Także to wszystko ma wpływ, to zostawia pewien
ślad energetyczny. I
teraz ty jako wrażliwa osoba możesz jakby zostać przyciągnięty do jednego bądź do
drugiego tego
śladu energetycznego i w związku z tym może się okazać, że ostatecznie nie jest to
ta osoba, z którą
miałeś się skontaktować pierwotnie. Nie wiem, czy, czy satysfakcjonuje cię
taka odpowiedź.
A wersja rozszerzona na warsztatach, bo naprawdę to jest na warsztatach omawiane i
to nie chodzi o jakieś nagłe, tylko Paweł
poświęca kupę czasu, no żeby wszystko ładnie poukładać właśnie na warsztatach. No,
no.
Znaczy ja myślę, że to jest kwestia no chyba też i wytrenowania. Ja tak troszeczkę
nie tyle, że się przez
nie zaniechałem o takich, powiedzmy zewnętrznych kontaktów z
obcymi jakby dla mnie osobami właśnie w takich tematach. Natomiast, natomiast jeśli
chodzi o
wykorzystywanie tej generalnie tej umiejętności, ja nie mówię, że ja już ją potrafię
w kontaktach z takimi
moimi najbliższymi osobami, no to wygląda już zupełnie inaczej. Nie wiem, może, może
też troszeczkę, może stresu,
może jakiegoś. Kiedy jestem zupełnie wyluzowany, kiedy jakby nie mam takiego
ciśnienia, też takiej jakby presji, która oczywiście
sama wynika, którą sobie sam narzuciłem. YyTylko robię to tak jakby od, od
niechcenia.
Mm, no to są o wiele lepsze efekty. To są o wiele lepsze efekty.
I to, i to jest tutaj już sam podałeś chyba najlepszą receptę właśnie.
Ale są narzędzia do tego, żeby poprawiać ten odczyt i różne takie rzeczy. I dlatego,
dlatego tak zachęcam na te warsztaty, bo, bo tego
nawet nie da rady by streścić tutaj wszystkiego. No ja przeszedłem Pawle przez twoje
warsztaty i, i tam zupełnie inaczej
jest, jak się przez kilka dni siedzi w tych tematach i ćwiczy i, i układa się to
wszystko w jeden długi wątek,
ee, niż tak jakbyśmy tutaj po prostu powiedzieli co i jak i.
No nie, ja mam nadzieję, ja mam nadzieję, że granice nie zostaną zamknięte i, i ten
cały, cała, cała
pandemia zniknie do, do, do października, no bo mam zamiar się pojawić na, na, na
kursie, na warsztatach, także.
Super! No zachęcam jeszcze, mimo że wiem, że, że jesteś już tam i wyczekujesz od
dawna. Natomiast właśnie tutaj podałeś receptę na to, w
jaki sposób uzyskiwać pozytywne efekty. Nasze oczekiwania
i ten stres powoduje, że się blokujemy. Natomiast kiedy to się tak łatwo mówi, kiedy
podchodzimy do tego na luzie, na zasadzie takiego jakby nam nie zależało, to wtedy
te efekty są znacznie
lepsze, wyniki są precyzyjniejsze. I jeszcze może taką ciekawostkę
bym powiedział, że właśnie kontakt z konkretną osobą
będzie raczej wywoływał u nas takie napięcie. Będzie wywoływał stres ze względu na
to, że
mamy jakieś oczekiwania. Ktoś ma wobec nas oczekiwania. My się-- mamy tą niepewność,
czy na pewno się skontaktuje, czy
nie z tą osobą. I dużo bardziej satysfakcjonującym
doświadczeniem jest zdanie się na
jakby przewodnictwo, czyli poleganie na samym doświadczeniu, na tym, do
kogo zostaniemy poprowadzeni, bo wtedy może się okazać, że będzie to doświadczenie,
które będziemy mogli
zweryfikować od, od drugiej strony. Najpierw mamy kontakt, najpierw odzyskujemy,
odzyskujemy dużo
informacji, a potem mamy możliwość zweryfikowania tego. Nie wiem. Trafia do nas
informacja
ze środków masowego przekazu. Znajdziemy w internecie na przykład potwierdzenie, bo
na
przykład okaże się, że to był dajmy na to żołnierz z drugiej wojny, który się
nazywał XYZ, służył w jakimś
tam określonym miejscu i tak dalej, i tak dalej. I takie informacje na przykład są
dostępne. I to jest wtedy bardzo
budujące dla nas, kiedy możemy właśnie w taki sposób potwierdzić rzecz, o której nie
mieliśmy pojęcia.
I dlatego część warsztatów u Ciebie, Pawle, jest właśnie tak skonstruowana, że się
potwierdza takie. Ja do dzisiaj
pamiętam, jak się czułem, jak pierwsze odzyskanie robiłem i poleciałem od razu w
przerwie, po, po, po tym,
po tym, po tej części, gdzie było to ćwiczenie. Poleciałem do pokoju, laptop, Google
i zacząłem sprawdzać, czy, czy ten. I
faktycznie tam w tysiąc tam dziewięćset którymś była awaria jakiejś tam kopalni
głębinowej na Ukrainie, a ja miałem kontakt z kimś,
kto tam zmarł. I pamiętam do dzisiaj tak jakby zatkało mnie po prostu. Bo to niby
się tak wydawało, że
to no tak, pewnie to prawdziwe, ale jednak każdy ma swoją ścieżkę potwierdza,
potwierdzeń takich
z własnego doświadczenia namacalnych. Pytania może byśmy też ten. Prawie sto osób
nas słucha na, na, na ten
w Radiu Paranormalium. Pozdrawiamy słuchacze. Padło pytanie o pole morficzne. Czy,
czy
znamy to? Pawle, Ty pewnie znasz. Bo chyba kiedyś o tym rozmawialiśmy.
No zaraz zobaczę jakie pytanie.
No po prostu o pola morficzne czy Ruperta She, Sheldrake'a.
Sheldrake'a.
Pole morficzne, baza danych. Ja słyszałem o tym od kogoś, ale nie wchodziłem w to, w
te pola morficzne.
Ja też nie wchodziłem, aczkolwiek no to jest też, powiem tak wiele rzeczy, o których
my tutaj
mówimy, po prostu używamy innych określeń na, na przykład oprócz skupionej
świadomości, no to będzie,
będzie to samo. I to jest tylko kwestia nazewnictwa moim zdaniem. I
dobrze się zapoznawać z różnymi teoriami, bo w ten sposób sobie tworzymy szerszą
perspektywę i łatwiej
możemy uzyskać wyjaśnienia pewnych aspektów.
Jeszcze Nikita Pol. Dodam, że korzystam z Waszych medytacji z kanału Warsztaty
Hemising. Bardzo pomagają mi w depresji i zaburzeniach
lękowych i dostarczają nowych doświadczeń mentalnych oraz duchowych. To z Radia
Paranormalium, więc to myślę bardzo ważna
wiadomość dla Pawła, który dużo energii wkłada w te nagrania, dba o to, żebyśmy
mieli polską
wersję. Więc dzięki Paweł, ja też od siebie dziękuję, bo naprawdę taka jakby dobra
robota.
Dziękuję bardzo. Bardzo się cieszę, że, że pomaga i to zachęca mnie też do dalszej
pracy nad tymi
nagraniami. Yy, tutaj było pytanie też Tomasz
zasugerował najlepiej chyba odzyskiwać nieznajomych zmarłych i mieć możliwość
zweryfikowania tego poprzez osobę, która znała
zmarłego. To jest jedna z metod, którą właśnie robimy na warsztatach. Natomiast w
momencie, kiedy nastawiamy się na odzyskanie konkretnej osoby, no to właśnie jest
efekt, o którym tutaj,
który dyskutowaliśmy po pytaniu Kuby, że pojawiają się oczekiwania i ta presja,
którą sami w
sobie wywołujemy. Oczywiście jest to odzyskiwanie
nieznajomego i możliwość weryfikacji jest bardzo dobrym sposobem, niemniej też jakby
taką
alternatywą jest odzyskiwanie kogoś, kogo można potem zweryfikować,
ale w sposób taki spontaniczny. Oczywiście nie mamy na to wtedy wpływu zupełnie,
więc możemy odzyskać i nie mieć potwierdzenia
żadnego. Ale mogą być takie sytuacje, że rzeczywiście się potwierdza.
Może. No, nie chciałbym tutaj wywoływać do, do odpowiedzi, bo wiem, że są osoby,
które
miały doświadczenia i bardzo, bardzo ciekawe, właśnie takie powiedziałbym
spontaniczne, które się potem
potwierdziły.
Mikrofon się włączył. Bardzo dobrze.
W ogóle nie czuję się wywołany.
Ja intencje wysłałem.
Ja przyznam szczerze tak na forum nie lubię tak dokładnie opowiadać szczegółowo o
tych swoich doświadczeniach. Chyba każdy z nas tego
nie przepada za tym, ponieważ one tak blado jakoś potem brzmią, wypadają. Jakoś to
jest takie spłycone, jak się
słyszy te opowieści czy jak się samemu też o tym opowiada. Ale tutaj wracając do
tego, co Kuba mówił w
moim przypadku na przykład istotną bardzo rzeczą jest, żeby mieć możliwość
zweryfikowania swojej
sesji. I nie będę ukrywał, że korzystam właśnie z internetu i jeżeli zdarzy się taka
sytuacja, to kiedyś Paweł nawet Cię
wysyłałem, zanim potem grupowo robiliśmy o tych saperach, gdzie zginęło dwóch
saperów, to też dla wszystkich Państwa, którzy nas słuchają, to taka
mała wzmianka, że te sesje i te nasze intencje, to co próbujemy robić, to jest jakby
z wielkim i
całkowitym szacunkiem dla tych osób. To nie jest żadna zabawa, żeby tutaj tego tak
nie zrozumiał, bo ktoś, kto może nie miał do czynienia wcześniej z tymi
sesjami, z odzyskiwaniem, może to zrozumieć, że to jest tak jakoś bez szacunku. Jak
najbardziej z dużym szacunkiem dla tych osób, tak?
A nawet więcej, bo z wyrazami chęcią pomocy. W każdym razie też przy takiej okazji
właśnie jakichś
zdarzeń losowych. Czy właśnie był wybuch, gdzie zginęło, zginęli ci saperzy. Ja mam
taki odruch od
razu, żeby działać i nie zbierając żadnych informacji wcześniej, a potem wyszukuję.
Tam już teraz nie pamiętam szczegółów,
ale to nawet Pawłowi wysłałem, a potem w niedzielę wszyscy robiliśmy, pamiętam sesję
à propos tych saperów i tam wyszła mi taka dziwna rzecz
potwierdzająca szczegóły. Już teraz nie pamiętam, ale chodziło o naszywkę na
mundurze, która z saperami mi się kompletnie nie
kojarzyła. I tam było. A później jak zbierałem informacje w internecie po dwóch
dniach czy nawet już wieczorem tego samego dnia
dało się to zweryfikować. Tak. Teraz ostatnie doświadczenie, dosłownie z zeszłego
tygodnia też z Dominikiem rozmawialiśmy o tym.
Tak.
To à propos tego, co też mówił Kuba i czasami jest tak, że mamy wrażenie, jak
próbujemy zweryfikować w dosyć konkretny sposób naszą sesję, naszą próbę
odzyskiwania i pomagania.
Okazuje się, że weryfikujemy i w ogóle się nic nie zgadza i czasami nie trafiamy w
dobre miejsce w internecie, a nie w
dobre miejsce w naszej sesji. To ja mam taki przykład, który opowiadałem właśnie
Dominikowi przez telefon. Właśnie to było dwie czy trzy godziny po tym zdarzeniu,
będąc, będąc na plaży kilkaset metrów. Zamieszanie i okazuje się, że helikopter
ląduje, że
reanimują człowieka. I taki odruch, który jeszcze raz powtarzam z pełnym szacunkiem
do tych osób, którym chcemy pomóc, bo to jest bardzo
ważne, żeby ktoś nas źle nie zrozumiał. No odruch taki, że nie zastanawiam się, nie,
nie, nie, nie, nie
dumam, nie oddaję, że tak powiem sprawy umysłowi, tylko po prostu odruch, że trzeba.
I tu mi się przypomniała od razu książka Bruce'a, gdzie on robił z
Oklahoma ten odzysk i siedział w restauracji w ogóle. I ja mówię o gość, ja cię
słuchaj, niemożliwe. A ja słuchajcie, siedzę sobie na plaży, na leżaku,
rozłożyłem tylko leżak i tak po prostu ad hoc była próba. No i tam konkretne
informacje, że człowiek się topił, a to było tam
trzysta metrów na plaży dalej reanimowali tego człowieka. Ja nie wiedziałem, czy on
żyje, czy on nie żyje, czy w jakim jest w ogóle stanie. W ogóle nie miałem żadnych
informacji. No i rozpocząłem. A jeszcze też fajnie, bo wziąłem sobie na wyjazd,
bo mam pierwszą falę gatewaya i ćwiczyłem sobie Focus 10 dosłownie przed wyjściem,
czyli uśpione ciało,
pobudzony umysł, ten stan skupienia. No i myślę, że to też pomogło w tamtej sesji,
bo to było jakieś czterdzieści parę minut przed samą
sesją. W każdym razie wracając do tego skupiłem się. Pach. Robię sesję.
Informacje przyszły po prostu-Nie są to wizje żadne, że ja widzę, że mam jakieś
obrazy, tylko konkretne informacje.
Yy, mężczyzna ratował młodą dziewczynę, która się topiła. Dziewczyna uratowana, on
utonął. Takie, że
jakby też było, że jakby dziwny taki odruch miałem, że chciałem na początku sam z
siebie, że, żeby on jakby wracał, tak? Z tego
jest reanimowany, jest ten helikopter, ale to był już umysł prawdopodobnie, żeby
człowiek wrócił, a nie, nie, nie, nie odchodził.
Ale to kompletnie w ogóle nie grało z tego-- to, co tam, że tak powiem w dużym
cudzysłowie bowiem zaistniało i co ja
zobaczyłem w sesji mentalnej w cudzysłowie zobaczyłem. Nie grało z tym, co, co było
w rzeczywistości, jak się potem okazało. No i
oczywiście potem próbowałem weryfikować to. No i wyszło, że nic. To było, żeby nie
skłamać, dwudziestego, jak dobrze pamiętam,
godzina piętnasta. Faktycznie mężczyzna się utopił, ale nikogo nie ratował. Nic się
nie zgadzało. Ja mówię no to tak jak Kuba właśnie przed chwilą. Pewnie
trafiłem gdzieś indziej albo mój umysł wygenerował jakieś fikcyjne informacje, ale
jeszcze chcąc jeszcze raz
poszukać informacji co jakiś czas trafiłem na kolejną informację, że o trzynastej
godzinie, dosłownie kilka kilometrów dalej w Sztutowie, jak dobrze
pamiętam, utopił się o trzynastej człowiek. Zresztą wyrazy szacunku, bo facet
ratował, ee, dwunastoletnią
dziewczynę, którą uratował. I to się potwierdziły te informacje jakby, które, które
ja gdzieś otrzymałem.
Ee, i ważne jest to, żeby się nie zniechęcać. Czasami mamy coś, czego nie możemy
zweryfikować, czasami nie jest to w ogóle weryfikowalne. Musimy sami sobie myślę,
ja tak-- takie mam podejście, odpowiedzieć na to, jak wpływa na nas to, że nie
możemy czegoś zweryfikować. Czy wtedy gdzieś w
naszej podświadomości sami sobie wbijamy, że e, to pewnie fikcja jakaś, coś
wymyśliłem, mój umysł poddał mi jakieś informacje.
To też trzeba sobie odpowiedzieć czy robić takie sesje, których nie można
zweryfikować, bo tak jak na, na warsztatach u Pawła
robimy ćwiczenia. Ja się mądrzę, bo już byłem, ale przyznam się szczerze jadę znowu.
Właśnie dlatego, żeby, żeby, yy, no
dzieją się tam fantastyczne rzeczy i można zweryfikować to w bardzo jasny sposób. A
po co weryfikować? Po to,
ja tak do tego podchodzę, żeby samemu uwierzyć w swoje możliwości. To jest to, co w
tych wszystkich książkach. Słuchajcie, czy u
Monroe'a, u Moena, czy u innych osób, które mają pewne zdolności czy wypracowali. My
to czytamy teraz z perspektywy lat te książki, ale na
bieżąco oni ciągle chcieli sprawdzać. Nie, to jest niemożliwe. Nie, no jak? Nie.
Ciągle weryfikowali. Wtedy się było o--
mówiliśmy o Moenie, o szy-o snach świadomych. Tam było coś takiego też, że on
sesje na początku tam się bardzo, bardzo angażował. To pamiętam z książki. I on, yy,
powędrował sobie i zobaczył
jakieś dwie postaci, które coś ze słoiczków brały i sobie do buzi przytykały. A
potem jego żona wróciła. Mówi, że była u sąsiadki czy tam u przyjaciółki i jakieś
nowe kremy testowały. I to też było takie zaburzenie, że on nie wiedział świadomie,
konkretnie, że to była jego żona i jej przyjaciółka i tam słoiczki z
kremami, jakieś nowe kosmetyki, tylko troszkę to widział w inny sposób, tak? Ale to
potem się potwierdziło też i było
wiarygodne. Zatem sposoby są różne, każdy ma różne metody, niektóre znamy wszyscy
konkretnie jak OBEY
czy, czy te sesje mentalne. Ale myślę, że to droga każdego z nas jest indywidualnie,
tak? Pytanie, co nas uskrzydla,
a co nas dołuje. Jedna próba nieudana. Eee, to na pewno nic z tego nie będzie. To
trzeba sobie przeanalizować i jakby dobrać swoją
metodę czy próby dobierania się do tej metody tak, żeby nie zabijać samego siebie,
swoich możliwości, tylko się uskrzydlać, nie? Dlatego ja się
przyznam. Słuchajcie, jadę drugi raz.
Super, super Dawidzie. W ogóle, ee, mega jest to, że robiłeś notatki i że
robisz notatki, bo, bo to jest właśnie taka-- po to są te notatki. Gdyby nie-
Warto sobie zapisywać wszystko chyba, wszystkie chyba takie doświadczenia poza
cielesne czy poza, poza tą naszą rzeczywistością, bo można
się potem nieźle zaskoczyć pozytywnie.
Właśnie, właśnie.
Przyznam się szczerze, że dla mnie najprostszym i naj-naj-- tak jak sobie tutaj
spróbowałem, najlepszym sposobem jest od razu nagrywanie. W trakcie
sesji jak mogę, to normalnie sobie mówię od razu do, do, do dyktafonu. Nagrywam to,
bo to jest najlepsze, bo jak-- i potem dopiero z nagrania,
słuchając nagrania jestem w stanie to przepisać. Bo w momencie, kiedy ja po, nie
wiem, po dziesięciu, po dwudziestu minutach nawet, jak ja próbuję pisać, to
już sam to, sam to sobie, yy, uzmysłowiłem, że już mój umysł zaczyna tam dopisywać,
tak? Że jak było skojarzenie
myśli pierwsza, nie wiem, tak jak tutaj Dominik wspominał na warsztatach swój
pierwszy, pierwszy właśnie odzysk, to, no faktycznie jest to coś, czego się nie da
zapomnieć.
Ja, ja pamiętam też i te pierwsze takie myśli, myśli, myśli taka buch, buch. Ajgira,
ajgira. Ja mówię co to w ogóle jest ajgira? Nie mam pojęcia, nie?
Nagle. A potem jak zaczynamy po dwudziestu minutach już to spisywać dopiero, to
przynajmniej w moim przypadku tak jest, że gdzieś ten mój
umysł sobie coś tam jeszcze dołoży, tak? Albo może nie tyle dołoży. Zaczyna po
swojemu postrzegać. A nie ma tych takich
pierwszych surowych myśli, konkretnych słów, skojarzeń, tak? Tak jak w przypadku
mojego pierwszego odzysku rok temu na warsztatach
właśnie podróży niefizycznych metodą Bruce'a Moena u Pawła. No to taki ja byłem w
dużym
szoku. Takie, co-- jakie mam zdolności. To jest niebywałe, tak? I, ale to były takie
właśnie pierwsze, że konkretna myśl: płacz, płacz, płacz. Nie ma,
że jakiś obraz czy coś, tylko że słyszę najpierw, że słowa takie myśli płacz, płacz,
a potem nagle to się rozwija. I masz takie
wrażenie, że słyszysz ten płacz, tak? Tej dziewczyny, tego dziecka. Ja tam no nie
będę tutaj się wdawał w szczegóły. W każdym razie-
Metodą taką u mnie jest-- skuteczną jest na bieżąco mówienie na głos i nagrywanie
sobie na dyktafon i potem dopiero przepisywania
tych rzeczy, bo to mi się najbardziej sprawdza. Gdzieś nie są zabrudzone już moimi,
moimi wymysłami, domysłami czy, czy siłami w
cudzysłowie mojego umysłu, możliwościami. No to ma jeszcze jedną zaletę. Szczególnie
właśnie, że robisz potem notatki takie pisemne z
zapisu tego dźwiękowego, bo w momencie, kiedy odsłuchujesz te, yy, to nagranie,
to też pobudzasz swój umysł do wyciągania szczegółów, które umknęły albo
umknęłyby w, po czasie, czyli po tych dwudziestu minutach, kiedy robisz notatki, a
tak w momencie, kiedy mówisz,
powiedzmy słyszysz w tym nagraniu płacz, płacz, płacz, to od razu pojawia się cały
wachlarz tych wszystkich doświadczeń, tych
wszystkich wglądów, które z tym płaczem były związane. I jest co napisać. Nie
napiszesz wtedy tylko płacz, ale
też i zawrzesz swoje odczucia, wrażenia, które z tym płaczem były
związane. To nie będzie tylko jedno słowo płacz. Więc taka metoda jest, no bardzo
efektywna powiedziałbym. A jest jeszcze inna kwestia, taka, którą też tam na
początku
poruszyłeś. Właśnie tych oczekiwań, tych weryfikacji i tego wątpienia w to, czy to,
czego doświadczamy, jest prawdziwe, czy też nie. Jest bardzo fajna scena z Harry'ego
Pottera,
kiedy on to już tam chyba w ostatniej części, kiedy został urażony tym śmiertelnym
zaklęciem przez, przez
Voldemorta i przebywa na tej stacji kolejowej. Rozmawia z
nieżyjącym już profesorem Dumbledore'em i się pyta: "Ale panie profesorze, czy to
dzieje
się naprawdę, czy tylko w moim umyśle?" A profesor z takim uśmiechem mówi do niego:
"No oczywiście, że w twoim umyśle, ale czy nie jest
prawdziwe?"
No, no, no. Tak. Pamiętam. Tak.
Więc to jest taka bardzo fajna wskazówka dla wszystkich, którzy mają
wątpliwości. Te doświadczenia są prawdziwe po prostu. I niezależnie od tego, czy je
zweryfikujemy, czy
nie, one są prawdziwe. Mimo że wydaje nam-
Weryfikujemy je na siebie, tak? Żeby to, to konkretne doświadczenie nasze w tym
życiu wzbogacić i tak dalej. O.
No ale to trochę taka abstrakcja jest, nie? Bo to znowu jest kwestia zmiany
perspektywy po prostu.
Mhm.
Tak jakby. No. Ja jeszcze chciałem powiedzieć, że na warsztatach jest inna energia.
Ja do dzisiaj pamiętam moje
odzyskanie z systemów przekonań. Do dzisiaj pamiętam, jak szamana jakiegoś, który na
górze stał,
odzyskiwałem. No naprawdę jak film to mam przed oczami, no. Więc to też jest
kwestia-- po to się
też idzie na warsztaty, tak?
No i to jest-- przepraszam, że się wtrącę, że ci przerwałem.
Mów, mów. Nie, śmiało.
Ja przyznam szczerze, ty też. To jest. Te warsztaty dają jedną fantastyczną rzecz, o
której też w książkach
pisze Moen i o czym nas zapewnia. Spróbuj sam. Zbierz swoje doświadczenia. Tu cię
nikt do niczego nie przekonuje, nic ci nie wkłada, żadnych
informacji nie programuje cię, nie wkłada ci do mózgu żadnych chipów i tak dalej.
Spróbuj sam, a zobaczysz. I to jest fajne, bo taki
duży przełom. Ja mówię, rok temu byłem na warsztatach u Pawła i jest taki duży
przełom, jak się spróbuje i nagle
zobaczysz, że to wszystko się potwierdza, to działa, to dużo się zmienia tak w
naszej gdzieś tej podświadomości i to wpływa
też bardzo dużo na zmianę w naszym życiu. Z tym nie ma nic lepszego niż, niż mieć
możliwość spróbowania doświadczenia
na własnej skórze, bez tego, czy ktoś cię tam przekona lepiej czy gorzej. To nie ma
znaczenia. Ty sam możesz o tym się przekonać i
doświadczyć tego. I to jest takie chyba najfajniejsze, bo-
Powinieneś, żeby to nie było przekonanie, nie?
No tak, oczywiście. No to nawet to jest to słowo Brusa, nie Brusa, tylko Roberta
Monroe'a. One tam gdzieś nawet w
instytucie są wywieszone, że najlepszą drogą poznania jest własne doświadczenie.
Więc
myślę, że tego należałoby się trzymać, a nie polegać tylko na słowach nawet tych
osób, które,
których, od których informacje niosły dużo do naszego życia, jak chociażby właśnie
Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee. To był, były jego
doświadczenia, ale przecież mógł sobie to wszystko wymyślić, tak?
I ja, jeśli, ja, jeśli mogę, to chciałbym tutaj jedną rzecz też jeszcze
dopowiedzieć, bo bardzo dużo osób,
z którymi ja mam kontakt, które ja w jakiś tam sposób gromadzę wokół siebie, mają
doświadczenia właśnie
z OOBE czy chcą mieć doświadczenia z OOBE i uparcie jakby do tego dążą.
I ja bardzo często takim osobom zadaję pytanie, tak? Po co, po co, po co takie--
chcą mieć takie
doświadczenia? Dlaczego uważają, że na przykład OOBE jest lepsze, gorsze? Znaczy nie,
no w większości przypadków mówią, że to jest lepsze
doświadczenie, bo jest takie bardziej pełne i tak dalej, ale myślę, że tutaj jest o
wiele ważniejsze, czego my chcemy uzyskać, co my chcemy
uzyskać poprzez właśnie tego typu doświadczenia, poprzez tego typu podróże-
Yy, i myślę, i myślę, że od tego trzeba byłoby zacząć na dzień dzisiejszy, bo tutaj,
yy, odzyskiwanie to jest bardzo
indywidualna, bardzo subiektywna i bardzo taka indywidualna, mm, yy, sprawa, która
jest bardzo delikatną sprawą.
I myślę, że, że zabieranie się, yy, to, co już tutaj wcześniej było powiedziane,
tak? Przez Dawida między
innymi, że, że, że zabieranie się, yy, po prostu dla własnej przyjemności, zabawy,
yy, żeby się
jakoś tam przekonać... No nie wiem. No chyba, chyba to dużo jednak też zależy od
intencji,
tak? Któr-którą, którą, którą się wrzuca w te, w takie doświadczenie. I myślę, że
tutaj trzeba mieć bardzo dużą, yy, wrażliwość na, na tego typu doświadczenia i myślę
też, że nie każdemu mogą
właśnie wychodzić, dlatego, yy, że, no my chcemy być gotowi, ale możemy nie być
gotowi po prostu. I, i,
i, aa, no nic nie dzieje się przez przypadku, więc, yy, myślę, że-
Świadomość przez ćwiczenia zyskujemy, prawda? Tak jakby między-
Tak, tak, tak, bo wtedy nam się, wtedy nam się otwiera, yy, wtedy nam się otwiera,
yy, otwierają inne przestrzenie. Więc, yy,
ta wrażliwość jest zupełnie wtedy inna. Więc, więc mo-może też być tak, taką, taką
ktoś może mieć drogę, że poprzez zabawę, tak? A
sprawdzenie, jak to się lata i tak dalej, nabywamy zupełnie innej świadomości i
potem, no, yy, nabieramy szacunku
do tego, co, co, co robimy, gdzie wchodzimy, yy, i, i dopiero wtedy poznajemy, jakie
to jest potężne
narzędzie, yy, które, które, które my, które po prostu dysponujemy. I myślę, że
bardzo, bardzo ważne jest, yy,
mieć tego świadomość, aa, żeby wiedzieć, po co się, yy, to robi, dla kogo, dlaczego,
jaki jest w tym
cel. Aa, i myślę, że będzie wtedy łatwiej po prostu.
Ja od siebie, ja od siebie tylko dodam jeszcze, że w Instytucie też jak
przyjeżdżamy, to, to nas proszą, żeby nie u--
nie wierz w to, co mówimy, ty-tylko tak jakby próbuj. Ee, to jest jedna rzecz, aa,
dru-- jedna kwestia. Druga
kwestia to chciałem jeszcze wspomnieć, że sam Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee na początku tak na tego
Bruce'a Moena to tak patrzył
tam: „No tak, te podróże mentalne, mhm”. Aa, i, i sam Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee się przekonał
później
dopiero, ee, że te podróże mentalne to jest właściwie, ee, no bardzo, prawie na
równi z OOBE, tak? Tylko po prostu trochę, trochę inna forma. Ale, ale tak samo to,
tak samo działa, tak sama, taka sama
efektywność można by powiedzieć. Też się komunikujemy. Ee, i coś jeszcze chciałem
powiedzieć, ale mi umknęło.
Z tymi, mm, podróżami mentalnymi, no bo to tak często się pojawiają
różnego rodzaju spory, yy, czy zdalne postrzeganie, czy świadome śnienie, a OOBE
jest najlepsze. A co
z, yy, podróżami mentalnymi? Yy, każda metoda ma swoich
zwolenników, yy, i można tu na to w ogóle spojrzeć z takiej szerszej perspektywy,
szczególnie właśnie w kontekście podróży mentalnych. Troszeczkę ta nazwa, yy, jest,
yy, można powiedzieć,
meląca, no bo ona tutaj kojarzy się z jakby z tym, że po-podróżujemy, nie wiem,
głową, umysłem, yy, choć w rzeczywistości
tak to nie wygląda. Yy, ale jeśli sobie uświadomimy, że my
jesteśmy, mm, jakimś punktem, ja, ja, Paweł Byczuk, osoba fizyczna, jestem jakimś
punktem świadomości, konkretnie, yy, jakimś obszarem świadomości, na której, mm,
moja
świadomość mojego „ja” jest skupiona na tym fizycznym obszarze, to, mm, te moje „ja”
może się
s-skoncentrować także na innych obszarach świadomości, na przykład właśnie tam,
gdzie przebywają
osoby po śmierci. Yy, i na tym właśnie polegają, mm, podróże mentalne,
że przenosimy nasze skupienie uwagi w inny obszar świadomości, którego tak naprawdę
jesteśmy
częścią. Więc, yy, w zasadzie nie ma barier. Otwieramy się, poszerzamy naszą
percepcję i,
mm, skupiamy się na określonym obszarze, gdzie coś się w danym momencie w
cudzysłowie, yy, dzieje. Więc,
yy, kiedy na to spojrzymy z takiej perspektywy, no to ta technika wydaje
się mieć takie, no, nieograniczone możliwości. No bo w zasadzie będąc jednocześnie
świadomym siebie tutaj, w świecie fizycznym
można, yy, przebywać, yy, w innych obszarach i robić inne rzeczy. No najlepszy
przykład: to, co
zrobił Dawid na leżaczku, yy, to co zrobił, yy, Bruce Moen, odzyskując ofiary
zamachu w Oklahoma, siedząc w barze, popijając sobie jakąś tam colę.
Super, że w ogóle Dawid naśladuje i się tym bawi, bo właśnie w ten sposób się efekty
uzyskuje, bo właśnie to było bez oczekiwań, tak jakby moim zdaniem.
A zabawię się tak jak Bruce Moen, nie? Yy, no i wtedy się dzieją magiczne rzeczy.
Czy ja mogłabym opowiedzieć o, o-
Tak, oczywiście.
Ja, yy, odzyskiwałam, zupełnie niezamierzenie odzyskiwałam, yy, swego psa, swoją
suczkę, która,
yy, kilkanaście lat temu odeszła, yy, i to w taki nagły sposób
Yy, ta moja niczka była bardzo związana ze mną i, i nawzajem. I
zobaczyłam w czasie medytacji zupełnie niezamierzenie, po kilkunastu latach, a
konkretnie rok temu,
zobaczyłam ją leżącą na, yy, kanapie i była bardzo smutna. Mm,
i poczułam taką, yy, taką straszną tęsk-tęsknotę i, mm, i na mój widok,
yy, podniosła głowę i, yy, i-i-i znowu poczułam taką falę tęsknoty,
miłości. No ale to chyba chodziło o to, żeby, yy, zwróciła uwagę na
mnie. Yy, bo, bo za chwilę zobaczyłam zarys,
yy, zarys takiej anioła czy, czy takiej świetlistej postaci.
I myślę, że to, to nie było wywołane, to po prostu pojawiło się w czasie
medytacji. Czyli, czyli taka była potrzeba.
Mhm.
No i myślę, że, że, że ten mój pies, moja suczka znalazła spokój.
Mhm. Z jednej, z jednej strony to tak właśnie wygląda, że, ym, napakowanie wiedzą,
yy, może przeszkadzać, bo wtedy mamy wątpliwości, czy, yy, nie jest to jakaś
konfabulacja umysłu, czy nie jest to jakaś
produkcja, yy, naszych myśli. Yy, z drugiej jednak strony też, yy, dobrze mieć
jakieś takie, jakieś dane wejściowe, żeby, yy, mieć jakiś punkt zaczepienia, punkt
odniesienia, a nie badać
wszystko od początku, yy, od nowa. Może być tak, że, yy, ten punkt zaczepienia on
zostanie w jakiś sposób
zmodyfikowany, yy, dostosowany do tego, w jaki sposób, yy, działa nasza percepcja.
Niemniej
no zawsze tutaj jest jakaś tam, yy, wątpliwość i sytuacja taka, kiedy coś pojawia
się spontanicznie, zaskakuje nas
szczególnie, yy, jest takim świetnym potwierdzeniem, że nie jest to, yy,
efekt, yy, działania naszych myśli.
Mhm.
I wtedy, wtedy w zasadzie też nie ma wątpliwości takich: a czy sobie wymyśliłem, czy
nie wymyśliłem? Yy, po prostu w, no,
jest element za-zaskoczenia. Pojawia się coś, no w sposób spontaniczny,
nieoczekiwany i to
jest, yy, niezwykle przekonujące wówczas.
Te uczucia były takie silne, ta, ta tęsknota po prostu była tak, tak przejmująca. Ja
to tak czułam i to, to było
takie nagłe, że to ja wiem, że to była prawda.
Mhm. Yy, to jest też, yy, jedno z takich, yy, wrażeń, yy,
które jakby w miarę ćwiczenia pojawia się coraz częściej. To przekonanie o
tym, yy, przekonanie, nie wiem, czy to jest właściwe słowo, yy, taka, mm,
wewnętrzna jakaś, mm, no przekonanie wewnętrzne-
Taka jakby wiedza, która się pojawiła, takie jakby-
No tak, yy-
Coś w rodzaju wiedzy.
No właśnie tutaj z tym się cały czas borykamy na warsztatach, jak mamy przełożyć
pewne rzeczy, używając ubogości
tego języka, yy-
Tak jakby wiedza osobista.
Mamy właśnie to. Tak, jest tam właśnie takie głębokie, yy, przekonanie wynikające,
można powiedzieć, z
rdzenia naszej osobowości, yy, że jest to prawda, czego doświadczam. To jest tak
prawdziwe, że jest bardziej realne
niż rzeczywistość, w której żyjemy.
No właśnie Jan Krzysztof S. na czacie na YouTubie napisał: "Wewnętrzna pewność". To
chyba takie najbardziej-
Tak, wewnętrzna pewność.
Pasujące.
Mhm, mhm.
Ja mam takie może troszeczkę z innej strony pytanie. Em, co z ewentualnie z jakimiś
zagrożeniami, które-- no
właśnie, tak teraz, do czego, do czego zmierzam? Jeśli mówi się o OOBE, no to mówi
się o różnych
właśnie zagrożeniach, że mogą wystąpić jakieś, no mówiąc ogólnie nieprzyjemne, yy,
nieprzyjemne doświadczenia, nieprzyjemne odczucia i tak
dalej. Jak to wygląda właśnie od tej, od tej strony, a, no tutaj w metodzie Moena
już
tak, żeby nie mówić, że to są podróże mentalne, tak? Yy, czy, czy, czy, czy, czy
można, a, podłączyć
się pod coś, pod jakiś, nie wiem, umysł, jakkolwiek by tego nie nazwać. Yy, i-i-i,
em,
powiem tak oczywiście skrajnie teraz: i być opętanym, yy, w cudzysłowie opętanym,
tak? Ale
mieć, mieć generalnie, ee, wgląd nie w to, co się powinno mieć albo, albo, albo
natrafić na jakąś powiedzmy istotę,
która jest nam nieprzychylna, jakaś złośliwa i tego typu rzeczy. No właśnie, jak to
jest w tym, w tej metodzie?
To ja, ja mogę krótko? Ja tylko krótko chciałem od siebie, a później Pawle. Krótko:
we wszystkich książkach, które czytałem o OOBE, w
szczególności William Buhlman, czyli trener z TMI uczący wychodzenia z ciała, jest
jasno powiedziane: yy, nie ma
możliwości, żeby, żeby jakaś istota przejęła nad nami kontrolę, opętała nas i tak
dalej. To my
poprzez lęki i różnego rodzaju wizualizacje, yy, otwieramy-- znaczy może nie tyle
otwieramy się, ale coś bardziej, bardziej to polega na tym, że sobie wizualizujemy
I później się boimy tego i to, to my sami sobie coś tam działamy bardziej. Nie
ma ryzyka, yy, że, że, że, że, że ktoś nas opęta tak jakby. No, no-
Myśli stają się rzeczywistością.
No więc właśnie o to chodzi.
Czyli jeżeli, jeżeli myślimy o zagrożeniu, to takie zagrożenie po prostu będziemy
mieli. No pewnie-
Ja miałem niedawno taką sytuację, taką sytuację miałem, taki koszmar senny. Śniło mi
się, że leżę w łóżku i w pokoju pojawił się
szerszeń. Pomyślałem sobie: o k..., em, tam ten szerszeń zaraz mnie zje. I
natychmiast pojawiła się cała chmara
szerszeni i podleciały do mnie i zaczęły kąsać. O!
Mhm. Yy, można to jeszcze, yy, wytłumaczyć na zasadzie, mm,
rezonansu energii. Yy, nasze lęki mają określoną energię i określone wibracje,
ee, i one po prostu, yy, tworzą, można powiedzieć, pole określonej energii o
określonych wibracjach. Jeżeli będziemy w rezonansie
z tym, no to będziemy widzieć, odczuwać te zagrożenia, które właśnie, yy,
współgrają czy, yy, współbrzmią z tymi lękami. Dlatego też na-- taką
fajną metodą, którą, mm, Bruce Moen, nie tylko on zresztą, proponuje, to
jest ćwiczenie, yy, generowania i, yy, projekcji miłości. Yy, w momencie, kiedy
sami się, yy, wprowadzimy w taki stan wysokowibracyjny, to siłą rzeczy odcinamy się
od,
yy, takich wibracji, które z nami nie rezonują, czyli na przykład wibracji lęku.
Zresztą jest to prawo, yy,
miłości i lęku. Tam, gdzie miłość, yy, nie może istnieć lęk. Więc, yy, odpowiadając
na, na,
na pytanie twoje Kuba, to po pierwsze Dominik już, yy, myślę, że bardzo takiej
wyczerpującej
odpowiedzi udzielił. Ja się pod tym podpisuję rękami i nogami. A jeżeli jeszcze są
wątpliwości, yy, i
obawy, czy, yy, aby na pewno nie zostanę opętany, czy aby na pewno mnie tam coś
złego nie
spotka, to jest właśnie ten oręż w postaci czystej, bezwarunkowej miłości. Czystej,
bezwarunkowej
miłości. I rzeczywiście to, yy, działa, yy, bardzo, bardzo silnie, czego pewnie
doświadczyły
osoby, które były tutaj na warsztatach, yy, właśnie Bruce'a Moena.
No to ja tutaj jakby-
Tak.
Chciałbym jakby troszeczkę też pociągnąć temat tego tunelu i tego światła, do
którego się tak generalnie, ee, zmierza, tak? I, i,
i-- bo też, yy, czytałem, słyszałem o różnych, yy, różne opinie, że, że, że, że, że
ten tunel powinien, ten tunel
światła czy to światło, do którego się zmierza, powinno mieć jakiś tam odpowiedni
kolor. Bo to kolory srebrny to gdzieś się tam, fioletowy to gdzieś
się tam, żeby nie zostać przejętym przez jakieś tam inne, inne cywilizacje, które,
które no będą potem rządziły tą
energią, która, która zostaje uwolniona z Ziemi. Także to też. No właśnie, jak w tym
temacie?
Yy, wiesz co? Powiem tak. To jest jedno z moich, z moich, yy, ulubionych stwierdzeń.
Ludzie w ogólnej masie, nie mówię, że wszyscy, ale w ogólnej masie mają tendencję do
komplikowania prostych rzeczy.
Więc często wynika to, yy, z lęków. I myślę, że to jest odpowiedź nam na to pytanie.
Generalnie nic nam się nie może tam stać. To jest na bank, to, to w książkach warto
książki poczytać Bruce'a Moena,
gdzie Bruce Moen do snu wchodził jakiegoś dziadka, który tam krzyczał. Sorry. A, i
różne tego typu rzeczy, tak?
Mm, no. Zrobiłem rozpiskę focusów jeszcze, bo jeszcze o tym nie mówiliśmy.
Tak. Tyle mówimy, a dotarliśmy dopiero do focusa dwadzieścia trzy.
Tak, ale to podzielę się taki spontan.
Bardzo dobrze.
Na szybko rozpisałem. Paweł, autoryzuj albo nie, bo może coś nie tak napisałem.
Nie no.
Mamy C1, czyli tak jakby focus jeden, gdzie ciało śpi. Focus dziesięć, ciało śpiące,
umysł obudzony. Focus
dwanaście, proszę-- to już zdradzamy trochę część warsztatów, tak?
Nie no, to jest wiedza ogólnodostępna, także.
Focus dwanaście, poszerzona świadomość. Focus piętnaście, stan nazywany no time,
czyli bez czasu. A-ale tak naprawdę w tym
stanie mamy dostęp do ca-do całego czasu. Yy, później dwadzieścia jeden to jest
demarcation line po angielsku i to
jest graniczna, ee, ciężko mi to było opisać. To jest linia graniczna między
przestrzenią, gdzie są istoty
posiadające ciało, ee, a, a przestrzenią, w której są istoty nieposiadające ciała
fizycznego. Później jest focus dwadzieścia dwa,
gdzie są, ee, ludzie w śpiączce lub chorobie. To tak niby już jesteśmy za granicą,
ale ten dwadzieścia dwa jest takim właśnie
szumem.
Mhm.
Tam są też ludzie chyba, którzy są po narkotykach w jakichś ciężkich-
Tak.
Stanach takich, że-
Narkotyki, alkohol.
O, nie ma z nimi kontaktu, to też właśnie tam, tam ponoć jest niefajnie. Tak jedna
trenerka nam mówiła.
No tam mogą być na przykład osoby, które mają zaburzenia psychiczne i nie ma z nimi
kontaktu. Więc teraz sobie
wyobraźcie-Przestrzeń, w której są właśnie osoby w śpiące, śpiączce zagubione, osoby
w jakimś
odurzeniu alkoholowym bądź właśnie takie, które mają jakąś dysfunkcję psychiczną
i nie ma z nimi kontaktu. Takie towarzystwo tam jest.
No więc właśnie. Tam jest szum M, o, szum wiązki M. Coś takiego tam pamiętam,
słyszałem. Później mamy Focus 23 i
tu jest właśnie, to jest przestrzeń, w której odzyskujemy ludzi po śmierci, bo tam,
bo na tej częstotliwości, w tej przestrzeni są. Później mamy Focusy od 24 do 26. To
są systemy przekonań.
Szerzej o tym Paweł mówi na warsztatach. Focus 27, zwany też Parkiem,
gdzie są istoty zajmujące się systemem życia na Ziemi. To tutaj odprowadzamy
zmarłych, to tutaj są różne centra i
różne rzeczy się dzieją ciekawe. Są też wyższe Focusy 34 i 35. To jest miejsce,
gdzie
się zbierają istoty z innych systemów, żeby obserwować, co się w naszym systemie
dzieje, ale to już jest taka abstrakcja. A
czterdzieści ile jest wyjście?
Jest jeszcze 42. To jest ten Focus, ten klaster. Ja tam. I potem jest Oceania tam.
To są,
to jest 49 i to jest już, to jest ta szczelina, o której pisał-
Szczelina.
Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee.
No, to już jest wyjście z naszego systemu. A Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee po śmierci gdzieś jakieś
hasło było, gdzieś w książce było wspomniane, że on
jest w Focusie tam siedemdziesiąt coś już poza naszym systemem, tak? Było gdzieś
kiedyś coś mi się obiło o uszy, że ktoś coś powiedział,
że właśnie poleciał dalej, ale cząstkę siebie zostawił.
W każdym razie no to jest jakiś taki, taka mapa, która oczywiście nie musicie
jej przyjmować, że tak jest, bo to jest mapa, którą wyznaczył Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee i ona
pozwala nam po prostu w jakiś sposób znaleźć wspólny język, żebyśmy mogli tutaj
mówić o
tych rzeczach, nie błądząc, nie używając jakichś określeń, które będą wprowadzały
nieporozumienia. Więc jest to dość wygodny model. Pamiętajcie, że to jest tylko
model, bo to jest ciężko
przełożyć te wszystkie niefizyczne, tą niefizyczną część świadomości na nasz język.
No ja tutaj dodam. Byłem jakiś czas temu na kursie z Wielkiej Brytanii Jade Shaw,
która uczy wychodzenia z ciała, podróży astralnych i właśnie tam ciekawe było, bo
ona właśnie przedstawiała te Focusy jako
jedno z trzech koncepcji. Więc tak, są inne koncepcje, jakieś takie bardziej
szamańskie i tak
dalej. To jest, no tak jakby finalnie to się wszystko dotyczy tego samego. Natomiast
znowu tak jakby te
Focusy są po to, żeby później móc się po tym poruszać, o tym samym mówić, ćwiczyć
różne inne rzeczy. Później
prawdopodobnie na wyższych i w ogóle już jakichś etapach to już w ogóle się
dostrajamy do jakiejś konkretnej, nie wiem, częstotliwości. Idziemy w konkretne
miejsce, w
którym już byliśmy. Nie nazywamy w ogóle tego Focusem. To jest po to, żebym, żebyśmy
my, komunikując się, mogli powiedzieć ja byłem w Focusie 23, już wiadomo, o co
chodzi, nie?
Zresztą no ta koncepcja tutaj przedstawiona to też jakby oddaje charakter
Roberta Monroe'a. On był taką osobą bardzo, bardzo precyzyjną, dlatego to też
zostało w taki sposób
przedstawione. I tak jak mówisz, były, są inne koncepcje na opisanie
obszarów świadomości. Ta akurat do mnie przemawia, jest
zrozumiała i łatwo się nią posługiwać, dlatego też często się do niej odwołuję. Może
byśmy odpowiedzieli na te pytania, które-
Ja jeszcze tylko dodam, póki pamiętam. W TMI-u też fajnie trenerka nam powiedziała.
Mało ludzi
naprawdę żyje w tym C1. Bardzo często jest tak, że rozmyślamy, przenosimy się w
różne inne Focusy i jesteśmy
porozbijani. To też jest sztuka, jak się już nauczymy tych innych Focusów, tu
schodzić i świadomie być.
Naprawdę ze swojego ogródka mogę powiedzieć, że jak się w którymś momencie zacząłem
właśnie tak jakby wręcz
przywoływać nie, że ja chcę Focus 12, tylko wręcz C1, to zmienia trochę postać, tak
jakby tą perspektywę, z której patrzymy. To
zmieniało to, jak się czułem. Przyjemniej mi tu było w ogóle, tak jakby w tu i
teraz, w danej chwili, w tym miejscu, gdzie
byłem. Bo to nie było w domu, gdzieś coś robiąc tak ćwiczyłem, więc o. Tak jakby
pytania Pawle
tak.
Bo tutaj się pytał Krzysztof, bo tu jest dużo się zrobiło już tych pytań.
Ustawienia hellingerowskie. No mam dosyć krytyczny stosunek do tego, jak się mają.
Można by było tutaj dłuższą dyskusję na ten temat przeprowadzić, niemniej no dość
krytycznie się do tego znoszę
akurat. Aczkolwiek to jest moje osobiste zdanie, więc niekoniecznie
będę się-
A ja nie wchodziłem w ogóle jeszcze w to. Słyszałem o tym od paru osób, ale jeszcze
nie wchodziłem.
Jak dla mnie jest to metoda dość nieNiebezpieczna, ryzykowna, yy, zostawiająca,
potrafiąca zostawić
ludzi, yy, w takim rozstrojeniu i bez żadnego wsparcia i pomocy. To, to
jest dla mnie główny mankament tej metody. Yy, bo w OOBE można-
Jack pisze.
W przypadku pewna osoba mi zrobiła krzywdę, co się-- żeby ktoś nam zrobił krzywdę,
to my musimy na to pozwolić.
Jak się będziemy bali, że ktoś nam zrobi krzywdę i będziemy i tak dalej i-i budowali
te wizerunki, to możemy, no to
zbudujemy to doświadczenie tak naprawdę. Więc-
Mhm.
To oczywiście to nie jest takie łatwe. To tak, tak mówimy, że tak, nikt nam nie
zrobi krzywdy, no ale, ale to, to jest tak,
że być może właśnie jeśli mamy zdolność wychodzenia i ciągle nam jakieś potwory, to
może właśnie to po to, żebyśmy się nauczyli
bardziej nad tym panować. Tak samo Rafał Nieradzik w swojej książce napisał o tym,
że jak u ciebie Pawle na warsztatach był na Bruce'ie
Moenie, to właśnie tą energię miłości wysłał do jakichś dwóch kosmitów, którzy do
niego przyszli w trakcie jego podróży. No i
wyrzuciło w kosmos. No to jeszcze w nawiązaniu do tej energii miłości, bo energia
miłości ma ten-- najwyższe wibracje,
moc, tak? A z łyżeczki się wygina na m c kwadrat.
Tak. Jan Krzysztof pyta czy żeby swobodnie podróżować, czy wychodzić z ciała, trzeba
pokonać lęk przed śmiercią, czy to jest
kwestia indywidualna? Żeby podróżować swobodnie nie potrzeba pokonywać lęku przed
śmiercią. Uczymy się go w ten sposób oswajać.
Natomiast główną przeszkodą przy wychodzeniu z ciała jest właśnie lęk przed
śmiercią. Dlatego,
że doświadczenie wychodzenia z ciała jest bardzo podobne do doświadczenia umierania,
a to doświadczenie jest dosyć głęboko zakorzenione w-- ponieważ każdy z nas już
wielokrotnie je
przechodził. Dlatego też jest to taka bariera, która wielu osobom uniemożliwia
wyjście poza ciało. Dochodzą do bariery i następuje tak silny lęk, że nie są w
stanie
tego po-pokonać.
Dlatego wtedy porada dla takich osób świadome śnienie i wyrwanie się ze świadomego
snu.
Mhm.
Do OOBE.
W OOBE można kreować czy nawet nie wiedzieć o tym. W OOBE, jeżeli jesteśmy w Focusie
27 owszem, jest to stan czystej kreacji jak najbardziej. Natomiast kreowanie w OOBE
nie przekłada się na
kreowanie w świecie fizycznym. Żeby kreować w świecie fizycznym trzeba być
uziemionym tu i teraz. Także to jest
jeden z takich bardzo istotnych elementów.
Poczekaj, poczekaj. Tutaj jest jakiś ciekawy temat od Jacka z Radia Paranormalium.
Miałem sen erotyczny z dziewczyną, która się we mnie
zakochała. To znaczy odebrałem od niej silne podniecenie, pragnienie w moją stronę.
Wiem, że wtedy ona o mnie myślała,
gdy mi się przyśni- No może tak być. W ogóle to jest taki efekt, odpowiednik, yy,
zbliżenia
w tym świecie niefizycznym, gdzie dwie istoty się na siebie nakładają. Ponoć to
silnie wpływa na ciało, które reaguje,
jak ktoś to robi podczas wyjścia z ciała. Jest ponoć nie do zapomnienia
doświadczenie. Ja próbowałem z moim pomocnikiem, który przychodził mi pomóc, ale
ponoć to
trzeba z drugim człowiekiem albo istotą jakąś taką. Tak.
Ogon Konia pyta, w jaki sposób panowie są w stanie udowodnić swoje twierdzenia?
Szczerze mówiąc zrobiłem parę
zdjęć. One są zdjęciami niefizycznymi, więc nie mogę ich pokazać.
Mówiliśmy. Własne doświadczenie.
Tak, dokładnie. My się dzielimy i my nie jesteśmy tu po to, żeby teorie takie jakby
snuć i
przekonywać. My się dzielimy swoimi doświadczeniami. My też na kursy chodzimy. No
też takie jakby
doświadczamy i jesteśmy tu dla osób otwartych na te doświadczenia lub też mających
swoje doświadczenia
i rozwijających się. I to samo jest w Instytucie. Tak jakby tam oni nie są-- jak
przyjedzie, jak tam przyjeżdżamy, to oni nie będą nam
udowadniać twierdzeń, oni tak jakby są... Instytut ma rolę latarni, takiej latarni,
odpowiednik latarni morskiej. Instytut to, to bardzo ważne. Instytut nie jest po to,
żeby na przykład nagrania robić z tego, jak
ludzie łyżeczki wyginają i później pokazywać, że każdy człowiek to potrafi. To nie o
to chodzi. To jest
latarnia morska. Tam możemy tak jakby-- właśnie inspiracje, tak jak Dawid miał, tak,
że Bruce Moen w
restauracji będąc, obiad jedząc coś robił, sam zastosował, miał efekty i to, to
z grubsza to mniej więcej to.
Ogon Konia znowu pisze. Bardzo dużo mówienia o uczuciach. Co się myśli, ale nic
obiektywnego w tym nie ma. Ktoś poczuł
miłe uczucie myśląc o piesku. No to jest bardzo duże uproszczenie. Po prostu jakbyś
doświadczył, to byś wiedział. Poza tym, jeżeli mówisz o obiektywizmie, nie ma
niczego obiektywnego.
Nauka nie jest obiektywna. Nauka jestBardzo subiektywna. Po prostu umówiliśmy się
subiektywnie na pewne założenia i na tym się opieramy. I to jest nauka i nauka w
związku z tym nie ma prawa
odrzucania czegoś innego, subiektywnego, co, czego tamten subiektywizm nie uznaje.
Także to
jest taki mój stosunek do obiektywizmu. Nie ma obiektywnych rzeczy. Nauka na
pewno nie jest obiektywna.
No to tak jak na kursie Bruce'a Moena jest. Jeśli tak jakby nie masz pewności, że to
jest prawdziwe, to udawaj
i udajesz. Ale jak masz odpowiednią otwartość, to jest duża szansa, że doświadczysz
mimo to. Tak? A być
może nie, bo być może to nie jest twój czas na to, żeby z takimi rzeczami obcować. A
jak nie jest twój czas, no to, to szkoda nas
słuchać, nie?
Mhm.
No tak jakby. No mamy swoje doświadczenia i nikogo tak jakby nie będziemy
przekonywać. Trochę możemy sobie wyjść naprzeciw i
podyskutować, ale, ale to nie tędy droga, nie?
Jan Krzysztof S. Pisze: czyli lęk przed śmiercią jest irracjonalny. Tomasz mu
odpowiada: jest
naturalny, że ten lęk jest naturalny, ale prawdę powiedziawszy jest coś
irracjonalnego w lęku przed, przed
śmiercią. Natomiast no, to jest sprawa indywidualna i nie nam tutaj jest
rozsądzać.
Pawle, zaraz byśmy przeszli może już do medytacji.
Tak, tak, tak, ale jeszcze jest parę pytań, więc chciałbym je odpowiedzieć.
Naprawdę?
Mnożą się.
Tak. Dlatego ja myślę, że przez wszystko zupełnie tak dogłębnie nie przejdziemy.
No nie, nie, nie. To coś, coś, co wpadnie w oko. Bo
Krzysztof, Jan Krzysztof cały czas pisze o tym lęku. Tak, bardzo dużo ludzi ma
lęk przed śmiercią. No i to jest kwestia znalezienia metody przekonania się. Jedną z
metod właśnie
jest doświadczanie, poszerzenie swojej świadomości i doświadczenie czegoś takiego,
że jesteśmy czymś
więcej niż fizycznym ciałem. To pokazuje, że jest ciągłość nie tylko w tym
fizycznym świecie, ale także poza nim. I to może zredukować ten właśnie lęk. Czy go
wyeliminuje? Trudno powiedzieć. Z pewnością doświadczanie miłości czy wytwarzanie
energii miłości będzie bardzo w tym pomocne. Bo tak jak już wcześniej powiedziałem,
tam, gdzie istnieje miłość, nie ma lęku i
odwrotnie.
Pawle, po trochu do medytacji.
Dobrze.
Złap jeszcze jakieś pytanie.
Pytanie do podróżników na jawie. Czy widzieli w OOBE gadzie istoty, smoki, reptyliany
i tak dalej?
No to już wcześniej odpowiedziałeś. Odpowiadałeś Dominiku na to.
Ja na Facebooku widziałem.
Odpowiadałeś na to, mówiąc o lękach naszych, o tym, co sobie sami generujemy.
Okej, Eckhart Tolle ma rację. Rozpuścić ego. Tak? Ma rację. Czy
ktoś chciałby jeszcze?
Z tym rozpuszczaniem ego to też jest szerszy temat.
Tak, tak.
Nie chodzi o to, żebyśmy się pozbyli go, żyjąc tutaj, bo ono jest nam potrzebne. Tak
w skrócie.
Tak, tak dokładnie.
Natomiast tak, praca z ego to jest też jedna z rzeczy, które warto, w które warto
włożyć
energię.
Okej, dobrze zamykam-
Ja tylko w sprawie jednej, przepraszam, bo się wciąłem.
Jasne, jasne.
Ja tu chciałem tylko do Basi. Basiu, bardzo cię dobrze rozumiem. Mam podobne
doświadczenia ze zwierzętami, a konkretnie z psami.
Zatem bardzo dobrze cię rozumiem i buziaki przesyłam. O tyle.
Bruce Moen o podróżowaniu do przestrzeni, gdzie są zwierzaki mówił. Tak.
W Instytucie Monroe jest zresztą nawet warsztat taki, który się nazywa, nazywa
komunikacja ze zwierzętami.
I była taka dość, to już tak na marginesie zupełnie, była zabawna historia. To było
bodajże przed pierwszym warsztatem,
jaki miał się odbyć. Jest specjalna, jest trenerka, która się tymi rzeczami zajmuje.
To jest trenerka z zewnątrz
i kiedy przybyła do Instytutu poprowadzić ten warsztat, poszła sobie na spacer drogą
i w pewnym momencie wysunął się z pobocza drogi jakiś wąż, zdaje się, że nawet
jadowity. I ona przystanęła, ale nie uciekła, nie przestraszyła się i korzystając ze
swoich umiejętności nawiązała komunikację z tym zwierzęciem. No i wyczuła, że wąż
był bardzo, bardzo
zdziwiony i zaskoczony tym, że nie, nie uciekła. Zapytał jej, co ona tu robi. Ona
odpowiedziała, że właśnie
przyjechała tutaj do Instytutu uczyć komunikacji ze zwierzętami. A potem wąż mówi do
niej tak, wiem.
Instytut. Tam jest światło.
Tak, tak, tak. To tam jesteś skąd, skąd światło pochodzi. Tak, tak.
Tak, tak. Więc taka ciekawa historia. Metoda poszerzania
świadomości pozwala także na komunikację z innymi bytami, zZe zwierzętami, z
roślinami,
nie tylko z istotami jakby z naszego obszaru, czyli z ludźmi. No i ja tu znowu się
wtrącę, ale już nie, nie
przedłużam. I zobacz, jak opowiadasz taką historię o wężu, nie? To ona brzmi po
prostu jak z bajki, jak z jakiejś. Mówię o tym, że te rzeczy takie są spłaszczone,
jak mówimy- Harry Potter. Tak, to brzmi w ten sposób. A ja dlatego o tych
zwierzętach i o psach tak się trochę wychyliłem. Tu
parę osób mnie zna, to wiedzą, że, że zajmuję się, pracuję z psami, zajmuję się
pomaganiem ludziom i psom.
Zmiany, zmiany ich zachowania i porozumiewania się. I często obserwuję wiele rzeczy.
Pracuję jako trener czy behawiorysta.
Obserwuję, jak my tak naprawdę na co dzień się komunikujemy ze swoimi psami na innej
trochę płaszczyźnie niż nam się wydaje, bo nam się wydaje, że to jest wyszkolenie.
Czasami jest tak, że się-- wiele osób mówi, że się bez słów, bez słowa się ze swoim,
swoim psem porozumiewam i czasami nawet nie wiedzą, w jaki to sposób się odbywa. Ja
czasami nie
jest to tak nagminne, jak, jak by się wydawało, ale często to obserwuję, pracując z
takimi osobami, które zgłaszają się do mnie, że potrzebują pomocy, żeby
się lepiej dogadywać z psami czy psy sprawiają jakieś kłopoty i nie wiedzą dlaczego,
tak? Zatem my często robimy wiele rzeczy, o których nawet nie wiemy, w jaki
sposób ta komunikacja ze światem, z otoczeniem się odbywa. I to jest też piękne i
fajnie, żeby to kiedyś
zacząć widzieć i świadomie robić. I to jest przyjemne na koniec. Ale mega temat.
Behawiorysta psów. Ale wow,
Dawid! Wow. W ogóle ten, tak jak powiedziałem, poszerzanie świadomości pozwala nam
na
komunikację z różnymi energiami, z różnymi istotami, różnymi bytami i te
umiejętności, które daje warsztat, czy to Lifeline w Instytucie, czy podróże
mentalnych Bruce'a Moena można wykorzystać też właśnie do komunikacji ze
zwierzętami. Zresztą nawet
była taka sytuacja wiele lat temu, że na warsztacie u Bruce'a Moena były panie,
które
przyszły pogłębić swoją wiedzę i umiejętności dotyczące właśnie komunikacji ze
zwierzętami, bo miały
taki ośrodek, powiedzmy terapii dla, dla zwierząt i
właścicieli. Właśnie nawiązywały komunikację ze zwierzętami i
próbowały dowiedzieć się, dlaczego z-- właśnie w
relacjach między właścicielem a zwierzę-zwierzęciem zachodzą określone tam sytuacje.
Na przykład dlaczego psy, psy gryzą
meble, dlaczego na przykład sikają do butów właścicielom i tak dalej, i tak dalej. W
ten sposób
rozwiązywały wiele różnych problemów, uświadamiając niewłaściwe zachowania
właścicieli, bo po prostu zwierzęta wprost
przekazywały informacje, co wywołuje u nich takie reakcje. To jakby w nawiązaniu
do tego, co Dawidzie powiedziałeś. A jak ktoś ma problem z psem, to już wiemy do
kogo. Tak
jest. Dobrze, to co? To co? Mamy- Co mamy? Medytację. Medytację.
Gotowi? Słuchawki na uszy. Tak jest. Bo będzie to medytacja
stereo. Medytacja z dźwiękami synchronizującymi, zawierająca różne technologie, nie
tylko
Hemisync. Wyrazy współczucia dla medytujących na smartfonach. Niestety nie będziecie
mieli stereo.
Innymi słowy tak, na, na smartfonach niestety nie działa stereo. Ja zaraz test
włączę i
już patrzę sobie w ustawieniach, czy też wszystko mam dobrze ustawione. Dobrze.
Parę, parę słów o medytacji.
Medytacja będzie się składała z dwóch części. Pierwszą częścią będzie medytacja
tworzenia balonu energetycznego. Jej premiera miała miejsce w ubiegły czwartek na
webinarze.
Dzisiaj mamy ponowienie. Wkrótce się- Dobra, ja włączę teraz test. Lewo, prawo.
Lewo. Lewo. A teraz będzie prawo. Na razie lewo. Tak.
Prawo. Działa. To mamy stereo. Dobra, ja jestem gotowy, więc mów Pawle i, i
zaczynamy. Dobra.
Medytacja składa się z dwóch części. Właśnie ta pierwsza to jest świeża medytacja,
ktt--
w której zbudujecie swój balon energii rezonansowej. Po napełnieniu się energią
podczas oddychania
utworzycie wokół siebie bańkę energii. Energii, która tryska z głowy, z czubka
głowy, otacza was i
wnika z powrotem do waszego ciała przez podeszwy stóp. Wędruje do góry i tak w takim
cyklu
cały czas przepływa przez was, wytwarzając wokół was pole energii. Przy
czym też nie traktujcie tego pola jako tylko i wyłącznie pola ochronnego,
bo to nie jest tylko taka funkcja. To jest pole energii. To jest wasz sposób na
kontrolę przepływu energii. Na to spójrzcie na to z tej perspektywy. Pole,
które może spowodować, że nie będą docierać do was z zewnątrzWibracje, których nie
chcecie. Pole, które może zatrzymać wokół was waszą własną energię, żebyście jej,
jakby
to powiedzieć, nie trwonili na zewnątrz. Może być swego rodzaju buforem wymiany
energii pomiędzy wami a zewnętrzem. Może być czymś w rodzaju takiego tłumika.
W sensie takim, jeżeli napotka się energia o wysokiej mocy, to żeby
nie spowodowała ona jakiegoś takiego nadwyrężenia receptorów, to, to
pole energii wokół was może służyć do przytłumienia takich dużych
mocy. Tak jak w przypadku, kiedy, o których-- który opisywał Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee, gdy
wędrował daleko i spotykał się z bardzo silnymi energiami, był zasłaniany przez
swojego
inspekta. No to taką rolę też to pole może pełnić, więc ma ono bardzo dużo
zastosowań. Może być też takim polem, które może
porządkować energię wokół was, wokół innych osób. Zastosowań jest bardzo
dużo. Na przykład. Na przykład są przypadki takie, kiedy osoby
wykorzystują to pole podczas podróży autem. Zamykają się razem z autem w tym polu i
podobno wtedy
auto mniej benzyny zużywa.
I mandatów się nie płaci. Trener XTM mówi, że mandatów nie płaci odkąd robi balon
rezonansowy wokół, wokół siebie i
samochodu.
Także widzicie-
Zajmijmy się już do medytacji Pawle.
Tak, tak. I możliwości tutaj jest wiele zastosowań. Druga część medytacji jest to
uwalnianie. Tworzymy skrzynię przemiany energii, do której wkładamy wszystko, co nam
przeszkadza, a potem
uwalniamy przetworzone energie, te emocje naszej myśli w postaci baloników.
Będzie to jedna medytacja, dwa silne narzędzia i myślę-
Dwadzieścia minut.
Dwadzieścia minut i myślę, że możemy zaczynać.
Dobrze, to ja jeszcze proszę cię Pawle, powiedz mi, czy głośność będzie dobra?
Medytacja odnawiania energii.
Ułóż swoje ciało w wygodnej pozycji i odpręż się. Skup się na
oddychaniu podczas wdechu. Wciągaj świeżą energię do swojego ciała i
swojej głowy. Wstrzymaj oddech. Podczas
wydechu wydmuchuj starą, zużytą energię przez usta.
Powtarzaj wdychanie świeżej energii i wydychanie energii starej i zużytej
do czasu, kiedy powrócę.
Oddychaj normalnie i odpręż się. Utrzymuj nową,
świeżą energię w swojej głowie. Stworzysz teraz balon
energii rezonansowej, ruchome pole własnej energii, kulę energii wokół
siebie, w której się unosisz. Balon energii, który jeśli
tego zechcesz, zatrzyma twoje promieniowanie wewnątrz, zachowując twoją wibrującą
osobistą energię oraz utrzymując jej wibracje i dostępność.
Ochroni cię on także przed wszelkimi zewnętrznymi, niechcianymi energiami lub
wiadomościami
docierającymi do ciebie.
Jesteś już gotów do stworzenia swojego balonu energii rezonansowej.
Niech zgromadzona przez ciebie energia wypłynie przez czubek twojej głowy.
A potem skieruje się w dół. W dół wokół ciebie.
I niech wniknie w ciebie przez podeszwy twoich stóp.
Niech wypłynie z czubka twojej głowy. Potem skieruje się w dół.
Niech płynie wokół ciebie i wniknie w ciebie poprzez
podeszwy twoich
stóp.Utrzymuj ten
przepływ tryskający z twojej głowy jak fontanna i wracający poprzez podeszwy twoich
stóp. Dam ci na to czas.
Oddychaj teraz normalnie i odpręż się. Stworzyłeś wokół siebie
swój własny balon energii rezonansowej i znajdujesz się w jego środku.
Za każdym razem, kiedy stwarzasz to ruchome pole energii życiowej, spełnia ono dwa
zadania. Po pierwsze, utrzymuje w tobie promieniowanie, którym jesteś,
dzięki czemu skupiasz swoją własną energię życiową. Po drugie,
twój balon energii rezonansowej zabezpiecza cię i chroni przed wszelkimi
zewnętrznymi,
niechcianymi energiami lub polami energii, które napotykasz.
Będzie on spełniał te dwie funkcje, jeśli otworzysz go na własne życzenie i
wzmocnisz
go oraz uformujesz wokół siebie. Możesz także otworzyć
dowolną część tego silnego pola energii znajdującego się wokół ciebie, aby odebrać
pożądaną energię lub kiedy chcesz wysłać swoją własną energię i promieniowanie
od siebie. Odpręż się teraz. Odczuj i
zrozum siłę i ochronę swojego balonu energii rezonansowej. Dołączę do ciebie,
kiedy nadejdzie czas powrotu.
Odpręż się. Oddychaj głęboko przez nos. Weź głęboki wdech i
zatrzymaj go. Wypuść powoli powietrze ustami, układając je tak jak do
zdmuchiwania świecy. Oddychaj powoli i spokojnie. Wdychaj
powietrze przez nos, a wydychaj przez
usta.Rób to, podczas gdy ja będę wyjaśniać
Ci, jak nauczyć się wspaniałego narzędzia pozwalającego Ci poczuć się lżej dzięki
uwolnieniu
schematów, które już Ci nie służą. Poproszę Cię o stworzenie symboli odpowiadających
temu, co wywołuje u Ciebie stres, napięcie, lęk lub obawy. Na przykład aktówka
lub tornister mogą symbolizować Twoje problemy w pracy. Albo jeśli twój krewny jest
chory,
to niech to będzie jakaś rzecz należąca do niego, na przykład czapka lub ulubiony
sweter. Stwórz kilka
takich symboli, a ja poczekam.
A teraz w swoim umyśle stworzysz skrzynię przemiany energii. Wyobraź sobie dużą,
ciężką skrzynię. Skrzynię tak solidną, że nikt oprócz ciebie nie będzie w stanie
jej otworzyć i nic, co do niej włożysz, nie wydostanie się samo, dopóki tego nie
wyjmiesz.
Duża, ciężka skrzynia z solidnym, ciężkim wiekiem. Poczekam, aż stworzysz taką
skrzynię
w swoim umyśle.
A teraz unieś ciężkie wieko swojej skrzyni. Umieść w niej symbole zmartwień,
lęku, złości, bólu i cierpienia, które przeszkadzają ci lub stoją na drodze do
tego, by żyć pełnią życia. Umieść je teraz w skrzyni.
Zamknij wieko swojej skrzyni. Zamknij je szczelnie i odwróć się od niej, zostawiając
ją za
sobą. Jeśli znów coś cię zaniepokoi, nie podnoś wieka. Po prostu
wyciągnij z niej rurę ssącą taką jak od odkurzacza i wciągnij to do skrzyni.
Nie wydostanie się to z niej bez twojej zgody.
Oddychaj głęboko i odpręż się. Masz świadomość, że już nie
nosisz w sobie tego, co cię stresuje. Wszystko jest bezpiecznie przechowywane w
twojej skrzyni przemiany energii. Oddychaj głęboko i rozluźniaj się.
Poczuj ten relaks.
Podczas kiedy relaksowałeś się, twoja skrzynia, twoja skrzynia przemiany energii
zajmowała się swoją zawartością i ładowała, energetyzowała oraz zmieniała
symbole, które tam włożyłeś w coś innego, lżejszego. W baloniki, które nie mogą
się już doczekać na uwolnienie ich przez ciebie do nieba. Przyjrzyj się, jak
zmieniła się twoja
skrzynia. Ma inną energię, silniejszą, pełną miłości, bardziej
kompletną dzięki tej pracy. Zmieniła symbole energii, które już ci nie służą w
baloniki. Otwórz ciężkie wieko, wyciągnij balonik i puść go do
nieba. Wznieś ramiona i wypuść go do niebaNie wiesz,
jaki to był symbol, bo się zmienił, lecz jest gotowy do odejścia, a ty
właśnie go uwalniasz na zawsze. Ze wzniesionymi ramionami patrzysz, jak unosi się do
góry
coraz wyżej i dalej. Kiedy tak odlatuje
i znika z pola widzenia, twoje doświadczenie zostaje uznane za wartościową naukę.
Nie potrzebujesz nosić go dłużej w sobie. Kiedy tak znika
z pola widzenia, opuść ramiona, a kiedy opuszczasz ramiona, sprowadzasz pełną
miłości,
czystą, jasną energię do swojego serca. Poczuj, jak lśniąca,
pełna miłości energia wpływa do twojego serca i wypełnia cię szczęściem, radością i
współczuciem.
Zrób to samo z kolejnym balonikiem. Wyjmij kolejny balonik ze swojej skrzyni
przemiany energii
i wypuść go do nieba, unosząc ramiona. Patrz, jak odlatuje do nieba. Potem
opuść ramiona, sprowadzając do swojego serca pełną miłości, lśniącą energię.
Powtórz to jeszcze raz. Wyjmij jeszcze jeden balonik ze swojej skrzyni przemiany
energii i wypuść go do nieba, unosząc ramiona. Patrz, jak odlatuje do
nieba. Potem opuść ramiona, sprowadzając do swojego serca pełną miłości,
lśniącą energię.
Możesz to robić zawsze, kiedy tylko zechcesz. Włóż energie, które już ci nie służą
do swojej skrzyni
przemiany energii i poczekaj. W tym czasie relaksuj się, wiedząc, że są one
zabezpieczone w twojej skrzyni oraz wiedząc, że przemieniają się w baloniki, które
nie mogą
doczekać się, aż je uwolnisz, żeby poleciały do nieba. W ten sposób opuszczą cię na
zawsze,
udając się na własną eksplorację. Życz im wszystkiego dobrego. Służyły ci przez
jakiś czas,
lecz teraz nie są już potrzebne. Zbierz
z powrotem czystą, połyskującą energię, aby odzyskać świeżą energię życiową.
Pozwól tej energii całkowicie odnowić każdą część twojego ciała, umysłu, emocji i
ducha. A teraz powróć do całkowicie rozbudzonej fizycznej
świadomości. Wyrażając wdzięczność, odlicz od dziesięciu do jednego.
Kiedy doliczę do jednego, będziesz całkowicie rozbudzony i odświeżony. Będziesz czuć
się lżej niż
kiedykolwiek wcześniej. Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden, jeden, jeden.
Witaj z powrotem.
Witaj z powrotem. Mam nadzieję, że wracasz już do fizycznej
rzeczywistości. Będzie nam bardzo
miło, jeśli podzielicie się swoimi doświadczeniami. Myślę, że, mm, wszyscy by
chcieli też usłyszeć,
jakie były to doświadczenia.
Widzę, że Marta chce chyba coś powiedzieć po oczach.
Jak było?
Wszyscy tak lekko się czują, że-
Tak. Oblecieli.
Zmartwienia odleciały. A może oni z balonikami razem?
No niektóre osoby z balonikami odleciały, bo widzę, że tutaj chyba troszkę mniej nas
jest.
Tak. O! Są.
Jakie ciekawe istoty spotkaliście w OOBE? Czy były jedne pozytywne, a inne negatywne?
Czy widzieliście odbicie ludzi z przestrzeni
realnej w OOBE? Ja miałem doświadczenie wyjścia z ciałem. Mega medytacja, wow! Może
się skuszę na nią
kiedyś. Od Jacka z radia.
Aha.
No to są jeszcze komentarze, które się pojawiły przed, przed medytacją. Także
czekałem z ich przeklejeniem.
Można się skusić na medytację w bardzo prosty sposób. Wejść na kanał na YouTubie
Warsztaty Chemii Śniegi. Tam są te
medytacje.
O właśnie. I Agnieszka napisała, że ciekawe doświadczenie przy balonie
energetycznym, że widziałam siebie jakby w lustrze i jedna strona była w
kolorze żółtym, a druga niebieskim.
Super. Nic,
Pawle. Chyba kończymy, co? Po trochu.
No mam nadzieję, że się jeszcze czegoś dowiemy. Może ktoś coś powie. Już się
obudziliście? O, Michał. Michał włączył mikrofon.
A, mikrofon włączyłem, no. Nie, tak może nic spektakularnego dzisiaj, tylko mam ten,
za dużo spokoju nie ma.
Mam syna obok sześcioletniego, który coś tam sobie w telefonie klika i miałem go w
balonie i tak go dość mocno czułem w taki ciekawy sposób. Tak nie wiem, jak to
opisać.
Super.
Ale było to tak, no jakaś taka łączność, nie wiem, jakbym się z nim troszeczkę w
innym wymiarze kontaktował niż na co dzień.
To ja razem z balonem puściłem siostrę młodszą.
Razem z balonem. Ja z TM'a ja do córki podróżowałem. Mnie widziała w snach. A to
też-
Czyli dream walking. Jakaś forma dream walkingu.
No ja w ciałowie podróżowałem.
Dziękuję, Michale. Ktoś-- bardzo ciekawe doświadczenie. Ktoś jeszcze chciałby się
podzielić?
Marta się tylko uśmiecha.
Nawet coś mówi, tylko ma wyłączony mikrofon.
Tak. Mówi: „Dajcie mi spoko, święty”.
Paweł, kończmy, bo już dużo dłużej niż zwykle.
Tak, dobrze.
Wydaje.
Jest dużo dłużej niż zwykle. Dziękujemy-
Ta pieska godzina.
Tak. Dziękujemy wszystkim. Dziękujemy wszystkim, którzy się dzielili
swoimi doświadczeniami. Zachęcamy wszystkich też do dzielenia się. No właśnie, tak
jak Michał powiedział, to tu nie ma tak jakby, no to są
różne niestandardowe rzeczy się pojawiają-
Tak.
I też nowe rzeczy słyszymy od was. No.
Wcale to nie musi być spektakularne doświadczenie.
Tak, dokładnie.
Każde doświadczenie jest ważne, każde doświadczenie jest cenne i nie musi to być od
razu jakieś tam nie wiadomo co.
Nasze zwykłe doświadczenie dla kogoś innego może być inspiracją. To bardzo ważne.
Mhm. Tak dokładnie jest.
Super. Dobrze.
To w takim razie, skoro nie ma więcej głosów w sprawie medytacji,
to-
Będzie jeszcze parę komentarzy z YouTube'a, tylko je muszę przygotować, żeby były w
formie czytelnej.
To ja skorzystam z okazji i wspomnę jeszcze, że w sobotę o szesnastej Paweł prowadzi
wykład na festiwalu
Wibracje.
I Dominik też tam będzie.
No będzie. I to jest przy Zalewie Zegrzyńskim pod Warszawą. I będzie ciekawie. I
parę
innych jest też ciekawych wykładów, prelekcji. Warto, jak ktoś może.
Dominik, jakiś link, nie wiem, do jakiegoś programu?
Wibracje.com.pl.
Dokładnie. Bardzo łatwo jest znaleźć, bo to wpisujesz w Google'a „festiwal wibracje”
i to jest jeden taki.
Dobra.
I jest fajnie, bo jest tak profesjonalnie zrobiony i się odbywa już któryś rok z
rzędu, więc...
Jest też Paweł właśnie tam wymieniony.
O, super.
Tutaj, ym, Joanna W. pisze: "Kiedyś rozmawiałam z pewną osobą przez telefon,
wsiadając do samochodu. Ta osoba mimo
odległości ponad trzystu kilometrów poczuła mój waniliowy zapach z samochodu". Tak,
zdarzają się takie rzeczy. Dajcie znać jak będzie
następna medytacja.
Za miesiąc się spotykamy tradycyjnie pierwszy wtorek miesiąca. Yy, czyli to będzie,
niech spojrzę
w kalendarz, żeby nie skłamać. To będzie dokładnie szósty października.
Mhm. Tak jest. Dokładnie tak. Ee, i jeszcze
mamy, ee, Nikita Pol: "Było aż tak dobrze, że nie chciałam wyjść z tego stanu. Przy,
przy błonie energetycznym mrowienie-
Przy balonie.
Yy, tak, balonie e-energetycznym mrowienie, ciepłe ciepło i jakby, ee,
moje ciało fizyczne ro-poszerza się. To pewnie energetyczne bardziej.
Yy, momencik. Yy, jeszcze wrzucimy tutaj-
Pytanie od Zbigniewa, yy-
Tak, tak
... gdzie można znaleźć tę medytację. Na YouTubie.
Adres, yy, kanału.
Ale to jak wrzucisz, to z radia nie będą wiedzieć.
Aha.
Warsztaty Hemi-Sync.
Warsztaty Hemi-Sync. Wystarczy wpisać, szuka i znajduje.
Tak.
Chemii minus sync. Jak się napisze bez, to pewnie też znajdzie.
Też, też znajdzie, bo w-- po nazwie użytkownika. Jakby jednym słowem nawet zapisać
Warsztaty Hemi-Sync to też znajdzie.
Mhm. Tak jest. I tam są medytacje właśnie. Dzisiaj mieliśmy połączenie dwóch.
Warto łączyć. Można łączyć naprawdę właśnie w ten sposób jak dzisiaj. Ee,
lepszy efekt można uzyskać właśnie przez nie.
No wtedy macie, yy, dłuższą tę medytację, tak jak dzisiaj. No dobrze, to dziękujemy
wam bardzo za udział w dzisiejszym spotkaniu. Mam nadzieję, że zainspirowało was i
dało, mm, wiele ciekawych
informacji. Yy, bardzo się cieszymy, że tak licznie uczestniczycie. Yy, spotykamy
się za
miesiąc, szóstego października o godzinie dziewiętnastej pod tym samym adresem. I
dziękujemy
Dominikowi.
I też w radiu będziemy. I dziękujemy Pawłowi.
Yy, i do zobaczenia w sobotę, a potem za miesiąc.
Tak. Dziękujemy wam wszystkim i dobrego miesiąca.
Dzięki wielkie.
Do usłyszenia.
Dzięki. Dobranoc.
Dobranoc.
Był to zapis spotkania online The Monroe Institute Polska. Dowiedz się więcej na
www.tmipolska.pl. Zapraszamy również do śledzenia fanpage'a TMI Polska na Facebooku
pod
adresem facebook.com/tmipolskaPL.