Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym.
Zacząłem widzieć różne światła,
różnokolorowe, w grupach po dwa, trzy i
cztery os. W sporej odległości wydawały
się być ode mnie.
Zagadkowe obiekty.
Strasznie intensywne, potężne niebieskie
światło. To się wydawało tak, jakby to
było nad chmurami. Było jakieś ognisko
tego światła, które przebijało się przez
okno. Do tej pory jestem w szoku, bo to
się nie zdarza często takie coś zobaczyć.
Tajemnicze istoty.
Przyszedł do naszego mieszkania taki
obrzydliwy brązowy szarak obleśny. Jezus
Chrystus, aż mnie na wymioty zbiera jak o
tym myślę. Ja w tym śnie się schowałam tak
jakby pod stół. Niby byłam pod stołem, a
nagle byłam na jakimś stole i ktoś mi
wbijał igłę w plecy.
Mrożące krew w żyłach przeżycia na granicy światów.
Budzi mnie skrzypienie drzwi. Znów widzę
to światło. Wstaję z łóżka, idę uchylić
mocniej te drzwi, zobaczyć, co tam jest. I
widzę postacie. Ale czuję jakąś grozę
sytuacji. Jestem przerażona. Po prostu
biegnę i krzyczę do męża: "Strzelaj!"
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. W
Radio Paranormalium rozpoczynamy
dwudziesty drugi już odcinek podcastu
Mówią Świadkowie, w którym prezentujemy
wybrane najciekawsze relacje o
obserwacjach trudnych do wyjaśnienia
zjawisk, jakie docierają na naszą radiową
skrzynkę. Przy mikrofonie Marek Sęk
Ivellios. Dobry wieczór państwu.
Dzisiejszy odcinek wypełnią w całości
relacje o UFO oraz zjawiskach łączonych z
UFO. Usłyszymy między innymi ciekawy opis
spotkania z sypialnianymi gośćmi znanymi
pod angielską nazwą Bedroom Visitors.
Zanim jednak przejdziemy do przygotowanych
na dziś relacji, tradycyjnie wypadałoby
przypomnieć kontakty, pod które możecie
Państwo nadsyłać swoje historie o
spotkaniach z nieznanym [muzyka w tle].
Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym
opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Nasze
numery telefonów to stacjonarny
trzydzieści dwa siedemset czterdzieści
sześć zero zero zero osiem. Trzydzieści
dwa siedemset czterdzieści sześć zero zero
zero osiem. Komórkowy pięćset trzydzieści
sześćset dwadzieścia czterysta
dziewięćdziesiąt trzy. Pięćset trzydzieści
dziewięćdziesiąt trzy. Skype -
Radio.paranormalium.pl. Numer Gadu-Gadu -
trzydzieści sześć zero osiem osiemdziesiąt
zero dwa. Trzydzieści sześć zero osiem
osiemdziesiąt zero dwa. Można również
kontaktować się za pośrednictwem naszego
fanpage'a na Facebooku pod adresem
facebook.com/radioparanormalium. Czekamy
także na Państwa i maile pod adresem
Radio@paranormalium.pl. W
razie, gdyby pod naszymi telefonami nikt
nie dyżurował, istnieje możliwość nagrania
wiadomości głosowej. Bardzo serdecznie
prosimy sprecyzować, w jakiej sprawie chcą
się Państwo z nami skontaktować.
Słuchaczy dzwoniących z numerów
zastrzeżonych prosimy ponadto o podanie
numeru, na który mamy oddzwonić. Wszystkim
świadkom gwarantujemy pełną anonimowość.
A więc dzwońcie, piszcie, dzielcie się
swoimi relacjami. Ponawiam w tym miejscu
prośbę do osób dzwoniących, aby w razie,
gdyby przy radiowym telefonie nikt nie
dyżurował, nagrać wiadomość głosową lub
wysłać SMS-a. Przechodząc do relacji, w
pierwszej części dzisiejszej audycji
wysłuchamy zapisu rozmowy z naszym
słuchaczem, który podzielił się relacją o
spotkaniach z sypialnianymi gośćmi.
Szczególną uwagę zwraca opis komunikacji
między Bedroom Visitors a świadkiem.
Posłuchajmy.
Od jakiegoś czasu Was słucham tutaj i tam.
I tych audycji
archiwalnych i na żywo. Bibliotekarium to
wszystko po prostu, co mnie interesuje.
Tylko mówię. Tam na przełomie tysiąc
dziewięćset dziewięćdziesiątego
dziewiątego roku, dwa tysiące miałem takie spotkanie
z gatunku nocnych odwiedzin. To nie było w moim domu.
Byłem sam w domu. To był dom koleżanki
mojej w Łomży. To się działo, bo z Łomży dzwonię.
No i to było coś takiego, jakby to
powiedzieć. Przebudziłem się w środku
nocy. Może była druga, trzecia
i usłyszałem taki, yyy, jakby to powiedzieć, szelest z
kuchni. Tak sobie
w jednej chwili pomyślałem, że coś z
wiadra pewnie będzie wychodzić. Takie
skojarzenie miałem. Uniosłem się na łóżku, tak na
ten, ten,
jakby to powiedzieć, no tak
do połowy ciała uniosłem
i nagle zobaczyłem zza
framugi okien taki kształt płynął. Taka
czarna plama, która przybierała kształt
takiego jakby embriona ludzkiego. I
popatrzyłem, było najdziwniejsze, że się
nie bałem w ogóle tego. Taki zadziwiony
byłem i patrzę, to do mnie leci. Powoli tak
ten kształt embriona przybiera i zanika,
przybiera i zanika tak z czarnej plamy w
kształt takiego embriona właśnie to przybierało.
Usiadło to na moim ramieniu prawym. Ja tak
się zapytałem, zapytałem tego czegoś. Kim ty jesteś?
Jeżeli dobrze rozumiem, to ten miał
gabaryty takiego jakby małego płodu?
Tak, tak, takiego. Takie malutkie dziecko,
jakby coś takiego. I
zapytałem Kim ty jesteś? Czym ty jesteś?
Tak, odpowiedziało mi to. Jestem zwierzę.
Jestem Zwierzę. Zadziwiony popatrzyłem.
Mhm.
Oderwało się to od mojego ramienia. Za mną
okno było i
poderwało się. Podleciało i przez szybę
przeniknęło na zewnątrz. Po
czym przez dłuższą chwilę popatrzyłem i
poszedłem z powrotem. Znaczy położyłem się
próbując zasnąć. No i
w zasadzie był koniec tego zdarzenia. No i
tak, tak to w skrócie mogę ująć. Po
prostu do dzisiaj sobie zadaję pytanie, co
to mogło być? Oczywiście
powiem od razu, że dla jasności sytuacji
od dawna interesuję się takimi
sprawami, tyle że wtedy jeszcze właśnie to
był 1999 rok, jesień. Z tego, co pamiętam, jakoś
październik, wrzesień, październik to bym
musiał sprawdzić sam po prostu, bo tam.
Ta komunikacja, ta komunikacja pana z tą
istotą zachodziła jakoś werbalnie czy telepatycznie?
Mmm z tego, co pamiętam, to ja to powiedziałem
fizycznie, fizycznie. Ja stałem na łóżku,
tak do połowy ciała, tak
nogi leżały tam normalnie, tak
podgięte
i tak jak na jednym ramieniu oparty byłem
właśnie na lewym. Bardziej na lewą stronę,
bo na prawym ramieniu to coś mi
przysiadło. Ja zapytałem po prostu ustami,
że się odezwałem, że tak powiem,
klasyczny sposób kim ty jesteś, że mówię
no tam. Później tam trochę literatury
zacząłem studiować po tym i tak, tak
mówię, zastanawiałem się, czy to, czy to
nie chodzi o to. Kataplexia, taki faza snu
hipnagogia, aczkolwiek wtedy jeszcze nie
znałem tak, tak tych pojęć, że tak powiem,
że tak powiem. Wtedy to tak dopiero na
poważnie może zaczynałem się tak, z taką
dozą sceptycyzmu interesować się takimi
zjawiskami. Mówię, mam bardzo otwarty
umysł na takie kwestie, no ale też nie
brak mi sceptycyzmu. Po prostu. No,
rozważam różne ewentualności zawsze tam, w
każdym przypadku.
A ta istota odpowiedziała panu jakoś
głosowo, czy, czy wysyłając jakiś przekaz,
nie wiem, telepatyczny, jakąś taką
wymianę myśli?
Tak jakbym to na realu widział, słyszał.
Po prostu. No
z tym, że tak jak potem to analizowałem,
to tak zastanawiałem się, czy ja się po
prostu nie przebudziłem
do połowy, że tak powiem, że to był taki
stan pomiędzy jawą a snem, że ciało się
obudziło, a umysł śnił. Zastanawiałem się
nad tym po prostu, czy też o to, o to
chodzi, czy faktycznie miałem jakieś
spotkanie z czymś, co po prostu jest
czymś nieznanym z innego wymiaru, czy to jest.
No właśnie nasunęło mi się takie pytanie,
czy może? Czy pan
wstał do połowy fizycznie, czy może po
prostu panu się wydawało, że pan usiadł na
przykład, a ciało dalej spało?
Znaczy, jestem pewien, że wstałem.
No, jestem pewien. Tak na dziewięćdziesiąt
dziewięć procent powiedzmy, że wstałem.
No bo tak. W niektórych relacjach pojawił
się taki motyw, że świadkowi się wydawało,
że wstał, a potem patrzy, ciało dalej śpi. Także
to taki szczegół.
No nie mogę wykluczyć tego też oczywiście, ale.
Ale był pan pewien, że. Był pan pewien, że
usiadł pan, że tak powiem, fizycznie?
Tak.
Tak, tak. No na dziewięćdziesiąt dziewięć
procent, że fizycznie się podniosłem, bo
po prostu to tak jak otworzyłem te oczy,
to wszystko widziałem wokół, tak jak
faktycznie jest, było w tym pokoju
urządzone. Po prostu postrzegałem pokój
nie tak jak w marzeniu sennym, że jakoś to
przekształcone zawsze jest przestawione,
tylko po prostu na sto procent wszystko
wyglądało tak jak faktycznie takim półcieniu, bo
wiadomo, było ciemno po prostu. Tylko
mówię to o tyle jeszcze taka wyjątkowa
sytuacja była, bo nie spałem wtedy u
siebie w domu po prostu, bo tam
też była taka sytuacja, że tam
moja koleżanka wyjechała po prostu za
granicę i tam kilka dni domu pilnowałem,
że tak powiem. I też się zastanawiałem,
czy to nie chodzi o miejsk-- nie chodziło
o miejsce. Aczkolwiek mogę jeszcze
powiedzieć, że parę innych rzeczy też mi
się kiedyś tam przytrafiło. Już może nie
tak ekstremalnych tam.
Ja mam jeszcze takie pytanie, bo z tego,
co pamiętam, to pan wspominał, że to
istota jakoś wyleciała
przez okno, się wydostała na zewnątrz. Czy
zauważył pan może coś niezwykłego w domu
bądź gdzieś w pobliżu?
Nie, nie tylko. Tylko to, co jeszcze tylko
mogę dodać. No tak mówię, tak, tak, jak
to wyleciało za okno. Tak popatrzyłem
za tym, to po prostu przeniknęło przez to
okno i znikło. I tak jeszcze się przez
chwilę rozglądałem, po czym się położyłem
i próbując zasnąć. Nie wiem, może to z
pięć, dziesięć minut mogło trwać i
zasnąłem faktycznie. Po prostu. I to było
najdziwniejsze, że ja się nie bałem po
prostu. Tylko taki byłem zadziwiony tym
wszystkim. I co nad ranem jeszcze mogę
tylko dodać, że wstając już do pracy się
szykowałem. Po prostu
odniosłem wrażenie, że jakbym słyszał taki
jakiś szum skrzydeł. Po prostu tak, jakbym
przez chwilę widział cień nietoperza
jakiegoś po pokoju latającego, ale to po
prostu już to, to już był absurd jakiś w
tym momencie uważam.
Tak jakbym
po prostu tutaj coś mój umysł może już był
może zmęczony czy coś w tym stylu. Po prostu tylko
drugi koniec pokoju, tam
rura, jakaś biegła, taki malutki otwór
był, tylko miałem wrażenie, że.Miałem
takie głupie przeświadczenie, że po prostu
ten nietoperz musiał wlecieć w tą, w tą
dziurkę. Ale to po prostu uznałem, że to
już jakieś opary półsnu musiały być, ale
tylko takie dodatkowe wrażenie do tego
zdarzenia zasadniczego już.
Dobrze, to ja tutaj już nie mam więcej
pytań odnośnie tej, tej obserwacji, tej istotki.
Tak jak Pan wspominał, ma Pan, ma Pan
chyba jeszcze coś do przekazania, więc
jeżeli pan chce, to może pan to
opowiedzieć jak najbardziej.
No tak, już może nie były takie
ekstremalne sytuacje. No, no kilka razy miałem coś
na pograniczu wyjścia z ciała, po prostu paraliż senny.
To
się mówi
do sufitu tam, ale no takie klasyczne po
prostu już. Nic nadzwyczajnego się nie działo.
Późniejsze kilka lat.
Z sufitu, z sufitu obserwował pan swoje
ciało i otoczenie. Jeżeli dobrze rozumiem, tak?
No coś w tym stylu, tylko może nie
widziałem swojego ciała, tylko
to już było w moim domu wtedy, że
wiedziałem, że nie jestem w stanie się
poruszyć i
tylko do góry podleciałem i mój pokój był
wtedy zmieniony już po prostu. Tylko
jakbym u ławu sufitu zobaczył girlandy
takich nie wiem, bluszczu, kwiatów
dziwnych, ale to już raczej
łączyłbym to
myślę, że z jakimś złudzeniem, złudzeniem
po prostu tutaj. Aczkolwiek też byłem po prostu
zadziwiony tym po prostu, bo to po prostu
w tamtym okresie tak dosyć często mi się
powtarzało. Natomiast jeszcze
kilka, nie wiem, ładnych kilka lat później
jeszcze na stancji mieszkałem już
też w Łomży. Mm, Na tej stancji raz też
miałem taką sytuację, też
podobny paraliż senny. Tylko leżałem na
brzuchu, na brzuchu, na półboku. Tu można
powiedzieć. I tak się przebudziłem w
środku nocy, nie mogąc się poruszyć
i tylko zdołałem głowę lekko przechylić,
bo czułem, że coś mi
na plecach stoi. I tak kątem oka tylko po prostu
zdążyłem popatrzeć.
Nie wiem, jakim cudem, po prostu. Tylko
byłem przeświadczony, że zobaczyłem diabła, który
stoi nade mną i trzyma te kopyto na moim
barku. Coś takiego. To trwało, nie
wiem, kilka sekund dosłownie. Tylko też
sobie wytłumaczyłem po prostu tym paraliżem sennym już.
No to właściwie też podpada pod takie,
właśnie podpada pod takie klasyczne
przypadki paraliżu sennego. Ja kiedyś też
coś też coś takiego miałem. Śniło mi się, że
przeglądałem listę lekarzy pracujących w
szpitalu, do którego czasami jeżdżę na
rehabilitację i jakoś tak trafiłem na
nazwisko lekarki, która całkiem niedawno
zmarła. Znaczy jakoś krótko, krótko przed tym snem
budzę się, nie mogę się poruszyć i mam
jakieś takie dziwne wrażenie, że na to, że
na łóżku zaraz za mną ktoś siedzi i mnie zaraz udusi.
Także myślę, że to też był taki klasyczny
no. Chwilę potem udało mi się jednak, no,
odwrócić głowę i zweryfikować, że, że to
było złudzenie.
przykład, klasyczny przypadek no paraliżu sennego.
No tak też sobie tłumaczyłem to po prostu
do dzisiaj tam, co niektórym osobom
bardziej takim zaufanym też tam
opowiadałem o tym. No to i też raczej się
podpisywałbym pod takim bardziej
racjonalnym wyjaśnieniem. No natomiast ta
istotka, ta mała, ten płodzik dzieciątka
tego, który tak wyglądał, no to do dzisiaj
nie jestem pewien po prostu, co to mogło
być. Tak jak mówię, tak jak zacząłem
Waszych audycji słuchać,
to mówię to pierwszy raz. Wtedy się
zetknąłem z tym określeniem
"odwiedziny w sypialni". To, to po prostu
automatycznie mi się tak jakoś skojarzyło,
że to pewnie pod ten przykład by się-- no
nie przykład, tylko pod tą kategorię by
podchodziło to, to zjawisko. No nie wiem
jak pan, co pan myśli na ten temat?
Właśnie w tym momencie takiego
odpowiedziałem.
Myślę, że też myślę, że mogę to można, można to
zakwalifikować jako taki klasyczny
właściwie przykład bedroom visitors, bo te
istoty mają naprawdę bardzo szeroką gamę,
że tak powiem, rozmiarów.
Trafią się istoty wielkości dużego
człowieka, trafią się niestety sporo mniejsze. No jest
też parę takich relacji sprzed wielu,
wielu lat, gdzie świadkowie widzieli
istoty takie naprawdę małe, wielkości małych dzieci.
Mhm. Właśnie tak jak słuchając waszych
audycji, właśnie tam i debaty właśnie
niekontrolowane, ufologiczne, to też
mówię. Znalazłem kilka takich właśnie
punktów wspólnych, że
właśnie
pod względem właśnie na przykład tych
rozmiarów, tych istot, że czy też
słuchałem właśnie tej audycji, która
opowiadała ten folklor polski, polskie
potwory, to też po prostu tak jakoś mnie
to. O tych chochlikach i tak dalej, to też
mi się tak kojarzyło po prostu.
Zdecydowanie te mity, różne i podania
legendy nie wzięły się znikąd, można powiedzieć.
Mhm, mhm. Myślę, że coś w tym jest po prostu, że
no pewności nie mogę mieć, nie możemy, ale
po prostu od jakiegoś czasu się po prostu
tak zacząłem temu baczniej przyglądać.
Mówię, no takie możliwości mam dobro
pracy, bo pracuję jako ten dyżurny nocny
tam na ochronie obiektu i-Tak jest, tak
jest. Dużo czasu mam po prostu na czytanie
książek, na studiowanie literatury. Taki-
Mam takie jeszcze pytanie, bo wyświetliłem
sobie taką małą swoją osobistą ściągę z
pytaniami do świadków obserwacji różnych
istot i podobnych zjawisk. Czy, czy
poza wyglądem, poza— Przepraszam bardzo—
poza rozmiarami tej istoty, w wyglądzie
dostrzegł pan coś szczególnego? Udało się
panu w ogóle dostrzec jakieś
szczegóły wyglądu typu nie wiem, rysy
twarzy, kształt rąk, kształt kończyn?
To wyglądało tak, że tak niby taki płód.
Duża głowa, dosyć ostro zarysowany nos
i tylko było widać w zasadzie jedną nogę,
tak jakby coś w rodzaju takich małych
ramion. To tak, jakby był bardziej profil
takiego płodu. No tak. Z czym mi się ten
obrazek kojarzy? Jakbym coś takiego
widział? Może na jakiejś reprodukcji
kiedyś czy coś takiego. No ale
no z takim chochlikiem najbardziej. No
pierwsze skojarzenie to był płód dziecka.
No to się zaczęło po prostu od takiego
szumu w kuchni. Z kuchni dochodził jakby w
kuble ze śmieciami. Coś się tak
jermoliło, za przeproszeniem. Takie szurum
burum robiło. No i po tej dłuższej chwili
patrzę, tak się podniosłem i coś leci tam
zza framugi. Taka czarna plama, która
właśnie zaczyna przyjmować kształt
płodu. To takie mówię. Krótkie takie
wahnięcia były. Ta plama, ten płód,
przechodzi plama i znowu płód. I to do
mnie na ramieniu mi siada i
ja się pytam Kim ty jesteś? To odpowiada,
że jest zwierzem i później podskakuje
i przez tym przez okno przenika i nie ma
śladu po tym już.
W momencie ukazania się tej istoty. Nie
wiem, odczuł Pan jakieś odczucia fizyczne,
zmianę temperatury, jakieś
odczucie dotyku, czegoś, czegoś tego typu?
Nie, nie, nie, zupełnie nic. Można
powiedzieć. No takie zadziwienie, tylko
bardziej takie psychiczne wrażenia i mówię
no jestem pewien na dziewięćdziesiąt
dziewięć procent, że to było fizycznie, że
fizycznie wstałem. No mówię, bo pokój,
bo tam lampy uliczne padały, dosyć mocno
oświetlały i pokój wyglądał zupełnie
normalnie, że tak powiem. Nie było żadnych
zmian, które są typowe tam dla
zniekształcenia w marzeniu sennym jestem pewien.
I to tyle, jeśli chodzi o bliskie
spotkanie naszego słuchacza z Bedroom
Visitors. A co Państwo sądzicie o tej
historii? Dajcie znać w komentarzach, a
jeśli przeżyliście coś podobnego,
koniecznie podzielcie się swoją historią z
Radiem Paranormalium. Do kolejnej
przygotowanej na dziś relacji przejdziemy
po krótkiej przerwie. Zostańcie z nami.
Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym
opowiedzieć zapraszamy do kontaktu. Nasze
numery telefonów to stacjonarny 32 746 00
08.
32 746 00 08. Komórkowy 530
620 493. 530 620 493.
Skype: radio.paranormalium.pl.
Radio.paranormalium.pl. Numer Gadu-Gadu.
36 08 80
02. 36 08 80 02. Można również
kontaktować się za pośrednictwem naszego fanpage'a na
Facebooku pod adresem
facebook.com/radioparanormalium. Czekamy
także na Państwa i maile pod adresem
radio@paranormalium.pl. W
razie gdyby pod naszymi telefonami nikt
nie dyżurował, istnieje możliwość nagrania
wiadomości głosowej. Bardzo serdecznie
prosimy sprecyzować, w jakiej sprawie chcą
się Państwo z nami skontaktować.
Słuchaczy dzwoniących z numerów
zastrzeżonych. Prosimy ponadto o podanie
numeru, na który mamy oddzwonić. Wszystkim
świadkom gwarantujemy pełną anonimowość.
Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym. Zagadkowe
obiekty, tajemnicze istoty, mrożące krew w
żyłach przeżycia na granicy światów.
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. W
drugiej części dzisiejszej audycji
zaprezentujemy, że tak nawiążę do
niektórych komentarzy pod wcześniejszymi
odcinkami. Jedno z nagrań z cyklu to
skandal, że tak długo czekaliście z jego
publikacją. Wysłuchamy bowiem rozmowy z
jednym ze słuchaczy zarejestrowanej we
wrześniu 2014 roku, czyli w zamierzchłych
czasach, gdy Radio Paranormalium dopiero
co szykowało się do nadania pierwszej z
ponad stu debat ufologicznych online. Nasz
słuchacz podzielił się wówczas kilkoma
relacjami o obserwacjach UFO w okolicach Łodzi.
A w tamtym roku i w tym roku. Czy co
znaczy w tym roku, to w tamtym tygodniu.
Widziałem coś takiego. To było w czasie
właściwie dnia. To było po dziewiętnastej.
Jeszcze było ten i to — jak to wyglądało?
W tamtym roku to widziałem, że
najpierw zwróciłem uwagę na smugi
kondensacyjne. Niedaleko tego niby, ale to
wie pan, w skrócie.
A mogło być dość duża odległość, bo to
było gdzieś, ja wiem, dwadzieścia stopni
nad horyzontem. Świecąco na jaskrawobiało
punkt i ten punkt w pewnym momencie się
rozmył i znikł.
A czy ten punkt wykonywał jakieś ruchy
wcześniej, czy, czy po prostu-
Nie, był, y-y-y, stojący. Natomiast w
tamtym tygodniu to było na południe
otyyy, Piotrkowa Trybunalskiego. Tam
niedaleko jest batyszko bodajże Aero Klubu
i była sytuacja taka, że też biało.
Tylko, że to było bliżej. Też biały punkt,
patrzę, znikł. Ani żadnej flary. To
znaczy, że żadnego nie wie, jak flara
jest, to chyba jakiś dym powinien być.
Albo dymek, chociaż jakiś.
No z daleka to niekoniecznie musi być
widoczny.
Niekoniecznie. I wie pan, ja kiedyś
widziałem F 16 na, na niskiej
wysokości i on miał ten szpehar włączony.
No to jak zmienił
yy, no powiedzmy, że robi tak, to było go
widać, że to F 16. Natomiast yy-yy, to koło Piotrkowa
to było w ten sposób, że, yyy, że nikt i
nic nie było widać. Ja sądzę, że
nawet gdyby to był jakiś skoczek czy coś
takiego, to ja bym zauważył. A to tak wie
pan, było i nie ma. Czy coś takiego? Co to
mogło być? Bo jak mi mówicie, że to musi być
koniecznie UFO? Tylko jak to na przykład
rozgryźć? Co to mogło być?
Znaczy, jeżeli to znikło nagle, nagle i
nie wykonywało żadnych ruchów, to to mogło
być albo, albo flara, albo, albo jakiś
obiekt inny, typu chiński lampion na przykład.
O nie, nie, nie, chiński lampion to ja
rozpoznaję. No na serio, Także ja mam ten
mogę, yy, bo ja mieszkam koło Łodzi, w lesie, to
nawet rozróżniam, jaki
helikopter leci, czy to LPR, czyli
Lotnicze Pogotowie Ratunkowe, czy na
przykład Mi-8, czy coś takiego. Także
trudno powiedzieć, co to mogło być. A w
przybliżeniu ile? Ile czasu trwała ta
obserwacja? Ta z tamtego roku?
Proszę Pana,
yy, ja wiem, no w
tym roku, w tym roku to, to ja wiem, w
sumie pięć sekund. Natomiast, yy, w tamtym
roku to proszę pana, to trwało, ja wiem,
z dziesięć, może piętnaście sekund. Wie
pan, jeszcze było w ten sposób,
że
stałem w
korku. I wie pan, patrzę, jest punkt. No
to chyliłem głowę przez ten, przez szybę
boczną,
yy, patrzę, no jest, ale jakby yy. Znowu
normalnie usiadłem. No to akurat nie
patrza, a tu nie zgasło. Także gdzieś
piętnaście sekund w tym roku to było. A w
tamtym roku, pan pamięta, może w okolicy
jakiej miejscowości był, yy, była to
obserwacja? Jaka to była data, mniej więcej-
Proszę Pana, mogę panu powiedzieć, że to
był trzynasty, czternasty albo siedemnasty
października. Godzina chyba
dziewiętnasta, yy czternaście, bo ja sobie
nawet tak zapamiętałem. I proszę pana, to
było. Był pan kiedyś w Łodzi?
Niestety nie.
Nie no to yy
powiedzmy- Ale mamy współpracowników blisko, blisko,
blisko Łodzi, więc oni będą się może pan podać-
Proszę pana, ulicą Inflancką yy,
czyli to jest na Bałutach ze wschodu na
zachód i to było gdzieś ja wiem do
trzydziestu stopni yyy
odbicie z zachodu w kierunku północnym.
A jakie wtedy, wtedy warunki były
pogodowe? Było pochmurno, lekkie zachmurzenie?
Nie, nie było, nie było pochmurno. Yyy, bo
powiem panu, że te smugę
kondensacyjne od samolotu to akurat ja to
zauważyłem, że nieraz jak słońce, yy, one
są nieraz bardziej widoczne jak, yyy, w
zależności z której strony słońce świeci.
Mam takie wrażenie przynajmniej.
Obiekty, jak rozumiem, nie poruszały się w
ogóle w obydwu przypadkach?
Yyy, ten, yy, W obydwóch się nie poruszały, tylko-
Czyli po prostu były sobie w miejscu jakiś
czas i stopniowo zaczęły znikać. Tak?
No, no. To znaczy, wie pan, od...
To było normalne,
jakby prawie,
jakby zaginęło i już nie ma. Z tym że to
nie było widać, że wie pan,
na zasadzie, że
tak jak na filmach, że widzi się ten-
To nie było coś takiego, że ktoś na
przykład wy-wyłączył pstryczek,
elektryczek i obiekt znika, tak powolutku zanikał, tak?
To znaczy, no w ciągu jakby dwóch sekund,
powiedzmy sekundy.
Czyli dosyć wolno, szybko, tak? Że tak powiem.
No, no.
Czy obserwacji obiektów towarzyszyło
jakieś inne zjawiska, na przykład yy,
problemy z odbiorem stacji radiowej czy coś podobnego?
Nie, nie, nie, nie było.
Czyli nie było żadnych zakłóceń w
działaniu urządzeń elektrycznych, elektronicznych, nic?
Yyy, to znaczy, powiem panu jeszcze panu,
yy, jak skończymy te,
y-y-y, dwie rzeczy, to ja panu
powiem
jeszcze
ciekawą rzecz, ale najpierw, bo może, żeby nie gadać.
Czy byli jeszcze jacyś inni świadkowie tych obserwacji?
To znaczy nie, nie było, bo wie pan,
yy, sporo jeżdżę samochodem, tak, że wie
pan, może ktoś widział jak stałem w
kolejce, ale w ogóle w kolejce, yy, w
korku w tamtym roku. Ale to wie pan,
ludzie to jak patrzą, to ja, nie chcę się
wyrazić, patrzą na odgadzaj. To była
Inflancka kierunek, yy, ze wschodu na
zachód. Jakby, jakbyście tam na przykład w
Zoomie albo w Google'ach na mapie, to
niedaleko już to było, niedaleko ulicy,
yy, zaraz, Łagiewnickiej i to było, yy, w
kierunku, yy. Tam jest takie osiedle,
Julianów, to tak na wschód, trzydzieści,
trzydzieści
stopni. A w temacie
zakłóceń, to powiem panu taką rzecz,
że my mieszkamy w lesie. Wie pan, jak ja
wychodzę do samochodu
i tak dalej, to sobie zawsze w niebo
zobaczę i tak dalej. Kiedyś widziałem, yy,
bez świateł pozycyjnych, tylko szybko poruszający się
punkt. Tylko powiem panu taką rzecz.
Niedawno, niedawno nie wiem chyba czy na
waszym Radiu Paranormalium.Yyy, czy gdzie
indziej usłyszałem, bo było dla mnie
dziwne. Bo my mieszkamy, proszę pana, yy,
sześćset metrów od trasy, yy,
powiedzmy z Łodzi na Toruń i sześćset
metrów gdzieś od trasy
autostrady. I zawsze tam trochę słychać
tego, jak to się nazywa. Yy, Trochę
słychać takiego hałasu, jak to od drogi.
Wyszedłem do samochodu, patrzę, no coś się
porusza, ale było absolutnie cicho. I
sobie myślę, a może akurat samochody nie
jadą, ale nie mam. Więc właśnie
usłyszałem, że coś dziwnego takiego się
dzieje, że jest cisza.
No tak, mamy nawet było kilka takich przypadków
Dobrze pamiętam. Miałem latarkę, to
jeszcze mrugnąłem trzy razy.
Wie pan, położyłem
się spać. Budzę się w nocy i powiem panu
taką rzecz. Wyglądało to jakby, yyy, wie pan,
ze wschodu, tam okno i tak dalej, jakby
taka poświata od wschodzącego słońca i tak
dalej. No, ale sobie myślę, a to jeszcze
pośpię i tak dalej. I co się dzieje,
proszę pana? Położyłem się i
nie wiem, za jaki czas, proszę pana, mam
laptopa koło tego, jak to się nazywa, koło, ty koło-
Koło komody nocnej
Lóżka. Co się dzieje? Proszę pana, jak
błysnął ten, yy,
plusnął, plusnął, plusnął, yy, laptop,
ekran, proszę pana, ta żona, która śpi
koło mnie, była odwrócona w drugą stronę i
proszę pana, to ją obudziło. Trudno mi
powiedzieć. No nie pamiętam, czy ten
laptop był włączony czy nie, ale błysk,
błysk był jak flesza. I co ciekawe, proszę
pana,
nie było tej podświatlu jakby od słońca.
Znaczy urządzenie wcześniej było, jak
rozumiem, zgaszone, nic pan przy nim nie
robił, żadnych ruchów nie wykonywał myszką
czy tam touchpadem, czy czymś.
Wie pan, no wie pan to jak flesza
marnęło i ekran ciemny, sobie nawet
pomyślałem, cholera, coś może wywaliło z
tego jak to się nazywa i będzie
do kitu w tym laptopie, ale laptop
w porządku działa. No pytałem się tam
różnych komputerowców co to mogło być, ale
nikt nie wiedział. A to pan sądzi, że to
było jakoś powiązane z obserwacją tego,
tego obiektu? Tak? Być może, ale wie pan,
może to było przypadek? Może jakiś był?
Wie pan, no, ja nie wiem, co to było. Wie
pan, pierwszy i jedyny raz coś
takiego zdarzyło się.
To trwało w czasie obserwacji tego
obiektu. Czy to było, to było jakoś- Nie,
to było powiedzmy, no trzy, może cztery
godziny różnicy.
Czy sprawdzał pan może działanie telefonu
komórkowego lub innych urządzeń
elektronicznych?
Nie no, to znaczy
wtedy to nic nie sprawdzałem. No wie pan,
na następny dzień
yy, dzwoniliśmy czy coś takiego.
Tam Wszystko było w porządku i z
telewizorami, i tam z jednym, z drugim
komputerem. Wszystko w porządku. W porozumieniu.
Czy interesował się Pan wcześniej tematyką
UFO? Czy słyszał Pan wcześniej o zjawisku
UFO? Miał Pan może styczność z literaturą?
To mogę Panu powiedzieć, że ja nie mówię,
że to jest jakieś moje hobby, ale
interesuję się takimi rzeczami. To znaczy
wie pan jak hobby to, to, to ja mam yyy
na przykład wie pan
modeli czołgów to mam na przykład
siedemdziesiąt sztuk chyba.
Historią się interesuję, innymi takimi rzeczami.
A czy kiedykolwiek wcześniej przed tymi
obserwacjami zdarzyło Panu się już
obserwować coś podobnego? Jakieś
niestandarte obiekty latające?
To znaczy, proszę pana, jak panu powiem,
yy siedzi pan dobrze?
Tak.
Powiem panu przypadek
mojej dalszej kuzynki z Krośniewic. Wie
pan, kiedyś się spotkaliśmy i z ówczesnym
mężem, proszę pana, opowiedzieli mi pewną
rzecz. Co prawda powiem panu taką rzecz,
że jak ona była mała
i matka zaginęła i będąc gdzieś u
dziadków, chyba koło Krośniewic, bo to
niedaleko Kutna, ale mogę się pomylić,
proszę pana. Obydwoje mówią, yy, wtedy
urodził im się syn. Miał chyba ze dwa
lata. To było chyba w dziewięćdziesiątym
ósmym roku, bo wtedy zdążyłem oczywiście
zapytać jej. I proszę pana, oni widzieli,
bo pytam się, ale czy to był punkt jakiś,
czy fizycznie takie ciało, że dysk. Oni
mówili, że dysk. Wie pan, to jest no, no,
aż nieprawdopodobne.
Ale to ile lat temu to mogło być? Który to
mógł być? Miejscowość?
W dziewięćdziesiątym ósmym roku.
Mhm, jaka to była miejscowość? Pamięta pan może?
Koło Krośniewic, proszę pana, chyba koło
Krośniewic, jeżeli. Ale to na pewno
rejon albo Kutna, albo, albo
Krośniewic, ale skąd wiem, że kro, kro...
Jakie wtedy były warunki pogodowe? Czy
może opowiadały coś o warunkach?
Zachmurzenie. Jaka pora?
Trudno mi powiedzieć. Oni mówili, że to
było, yy, no wie pan, nie w odległości
iluset metrów do kilkudziesięciu metrów. A
jaka była pogoda, to nie wiem.
A pora roku? Jaki miesiąc?
Też nie wiem, wie Pan, yyy, mógłbym tam,
nie wiem, przez, przez Skype'a, bo tam
córka też jest
w Anglii. Być może, że przez Skype albo
przez te, te inne. Tam się nie znam za
bardzo, yyy, bym złapał z nią kontakt, to
bym się więcej dowiedział. Ewentualnie
dała na miarę czy coś takiego.
Może pan wysłać na przykład jej nasz,
naszego radiowego emaila radio at
paranormalium kropka pl, bo pod tym
kontaktem cały czas jesteśmy dostępni
praktycznie także. Dobrze.
Dzieją takie ciekawe rzeczy?
Tak, no tutaj koledzy z portalu Infra
bardzo dużo prowadzą sobie katalog.
Właściwie my z Radiem Paranormalium i z
portalem Infra wspólnie jakby ten katalog
tworzymy obserwacji na terenie Polski. No
i tam takie czasami akcje odchodzą, że tak
powiem kolokwialnie, że, że głowa mała.
Ludzie czasami widzą takie dziwne rzeczy,
że po prostu, po prostu-
Szczęka opada. I to niejednemu. Podczas
Tak, szczęka opada.
[dźwięk odtwarzacza winylowego] Dokładnie.
premiery każdego kolejnego odcinka
podcastu "Mówią świadkowie", a po krótkiej
przerwie relacja, do której dołączone
zostało nagranie wideo.
Mówią, że włączyć radio jest bardzo łatwo.
No tylko, że z wyłączeniem jest
już powiedzmy troszeczkę gorzej.
Posłuchaj nieznanego
Radio Paranormalium. www.paranormalium.pl
[dźwięk modyfikacji nagrania] Pisz
artykuły, rozmawiaj z czytelnikami,
moderują komentarze i poczuj się jak
redaktor. Załóż bloga na Paranormalium.
Więcej dowiesz się w dziale Blogi na
www.paranormalium.pl.
Mówią, że wejść do
archiwum jest bardzo łatwo. No tylko, że z
powrotem jest już
powiedzmy troszeczkę gorzej.
Archiwum Radia Paranormalium.
www.paranormalium.pl
Rozmawiaj z prezenterami oraz z innymi
słuchaczami na żywo. Wejdź na naszego
czata na www.paranormalium.pl.
Dwa miesiące temu był Drop prowadzący do
pewnego radia. Czy ktoś ją tam słyszał?
Podobno jednak potem okazało się, że to
radio istnieje tylko w internecie.
Radio Paranormalium. Paranormalny głos w Twoim domu.
www.paranormalium.pl
Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym. Zagadkowe
obiekty, tajemnicze istoty, mrożące krew w
żyłach przeżycia na granicy światów.
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. W
trzeciej części dzisiejszej audycji
zaprezentuję Państwu odczytaną moim
skromnym głosem korespondencję mailową od
kilku naszych słuchaczy. Pierwszemu
e-mailowi towarzyszy nagranie wideo
ukazujące niezidentyfikowany obiekt nad
Stargardem. Ze względu na proporcje obrazu
postanowiłem nie wstawiać tego nagrania
na YouTube. Zamiast tego wgrałem plik na
serwer Radia Paranormalium. Link do
pobrania oraz do wybranych przeze mnie
zrzutów ekranu znajdziecie Państwo w
opisie tej audycji, w naszym archiwum.
Przejdźmy zatem do korespondencji.
Obserwacja dokonana na terenie Stargardu w
Zachodniopomorskiem nocą z siódmego na
ósmy maja dwa tysiące dwudziestego roku w
godzinach między drugą pięćdziesiąt pięć a
trzecią pięć. Ze względu na wczorajszą
pełnię Księżyca miałem problemy ze snem.
Patrząc się w Księżyc, zauważyłem na
północny zachód od niego obiekt, który
bardzo mocno świecił. Na początku uznałem,
że to satelita, lecz po paru sekundach
obiekt zatrzymał się w miejscu. Podbiegłem
do okna z telefonem komórkowym i zacząłem
nagrywać obiekt. Gołym okiem widać było,
że była to biała, jasna, świecąca kula,
wokoło której falowało jakby pole
elektromagnetyczne. Miała poświatę
szarości, fioletu, odcieni niebieskiego.
Pole mrugało i kręciło się wokoło obiektu
bardzo szybko. Obiekt ruszył powoli na
południowy zachód, po czym zmienił
nienaturalnie kurs na północny zachód.
Wtedy wybiegłem na balkon. Obiekt był już
na okołowschodnim wylocie miasta i skręcił
w lewo, wznosząc się, a po chwili
zniknął, jakby rozpuścił się. Było to dla
mnie bardzo nienaturalne zachowanie nola.
Słychać było po moim głosie i oddechu, że
jestem zdenerwowany. Ponieważ
interesowałem się tą tematyką i potrafię
rozróżnić flarę wojskową, satelitę,
samolot czy też lampion kiński. To nie był
żaden z tych obiektów. Jeżeli zobaczycie
Państwo na nagraniu wokoło nola jakby
błyski i efekt wirowania, to nie jest to
złudzenie optyczne lub wina telefonu.
Tylko obiekt faktycznie zachowywał się w
ten sposób. Dodam, że za każdym razem, gdy
miałem styczność z tematem paranormalnym,
podchodziłem do sprawy sceptycznie i na
chłodno. Natomiast tego, co zobaczyłem,
nie jestem w stanie wyjaśnić".
Pozostańmy jeszcze przez chwilę w obrębie
naszej skrzynki e-mailowej i zapoznajmy
się jeszcze z kilkoma innymi relacjami.
Dziwny obiekt nad Olkuszem we wrześniu
prawdopodobnie roku dwa tysiące
jedenastego. "Witam. Teraz już nie
pamiętam dokładnie, czy to było w dwa
tysiące dziewiątym, czy dwa tysiące
jedenastym roku. Po obserwacji od razu
napisałem do jednego pana, ale nikt mi nie
odpisał, więc zaniechałem tematu. Opiszę
jeszcze raz to, co pamiętam, chociaż od
razu mówię, że to nic takiego. Żadne
bliskie spotkania. Można by wręcz
powiedzieć, że daleka obserwacja. Teraz
tylko od czasu do czasu mi się przypomina.
Postanowiłem jeszcze raz napisać rok
najprawdopodobniej dwa tysiące jedenasty
wrzesień. Bardzo słoneczny dzień bez
chmur, południe lub wczesne popołudnie.
Jechałem na rowerze. Postanowiłem
odpocząć. Zatrzymałem się i najzwyczajniej
się rozglądam. Skierowałem głowę w niebo
i zobaczyłem z wyglądu coś, co wygląda jak
ISS. Obserwowane oczywiście po zmroku".
[muzyka przewodnia] Po prostu jasny, mały
punkcik, tyle że bardzo dobrze widoczny w
jasne, bystry cień. Ale to coś, co tu nie
gra, to to, że gdy go zobaczyłem, to się
nie poruszał. Patrzyłem na niego z trzy do
pięciu minut, aż mi się szyja zmęczyła od
patrzenia w górę. Na chwilę odpuściłem
obserwację, po czym próbowałem ponownie
dostrzec obiekt, którego już nie było w
tym miejscu. Wpatrywałem się w miejsce,
gdzie poprzednio był, ale już go tam nie
było. Miałem chyba szczęście, bo gdy
opuściłem głowę, już nie patrzyłem w
zenit, tylko tak około sześćdziesięciu
stopni nad horyzontem. Ponownie
dostrzegłem obiekt i tym razem już mnie
zaniepokoiło, bo obiekt się przemieszczał
z dość dużą prędkością. Porównując np. do
obserwacji ISS
było to kilka lub nawet kilkanaście razy
szybciej niż ISS. Obserwacja trwała parę
sekund, aż straciłem go z oczu, gdyż był
już tak jakby bardzo daleko. Według mnie
obiekt był raczej poza atmosferą Ziemi.
Tak mi się wydaje, bo to nie było raczej
nic materialnego, co można określić
kształtem, tylko raczej punkt światła
wielkości ISS. Kierunek lotu po ponownym
zauważeniu to południowy wschód. Punkt
obserwacji, gdy się nie poruszał to prawie
zenit w wiosce pomiędzy Olkuszem a
Trzebinią w Małopolsce. Co do ewentualnych
odczuć zdrowotnych lub innych oraz zmian
pogodowych lub innych - brak. Myślę, czy
to nie mógł być jakiś balon
meteorologiczny lub inne, o których nawet
się nie mówi, gdyż są mało interesujące.
Zastanawiły mnie tylko trzy kwestie.
Najpierw obiekt był nieruchomy przez kilka
minut, potem bardzo szybko przemieszczał
się i bardzo dobrze był widoczny w
jaskrawy cień. Czy można podciągnąć obiekt
pod jakiś balon stratosferyczny lub inny,
który najpierw stał w jednym miejscu,
potem np. dostał się w prąd powietrza i
zaczął bardzo szybko lecieć, a widoczność
obiektu była super, bo pogoda była super i
słońce świeciło bardzo mocno i obiekt
mocno odbijał promienie słoneczne.
Obserwacja dokonana w Zgierzu w
województwie łódzkim między 2000 a 2002
rokiem. Chciałbym podzielić się z Państwem
obserwacją, której dokonałem już ładnych
parę lat temu, na początku XXI wieku.
Pomiędzy 2000 a 2002
rokiem, na podstawie dokonanego przeze
mnie researchu tematu mogę moją obserwację
porównać do tak zwanych orbów UFO lub
obiektów typu Foo Fighters. Obserwacji
dokonałem w słoneczny, niemal bezchmurny
letni dzień nieopodal mojego domu w
Zgierzu w województwie łódzkim. UFO
unosiło się dość wysoko nad ziemią i
posiadało jakby pewien rodzaj kamuflażu w
takim znaczeniu, że wyglądało to tak, jak
gdyby było przeźroczyste albo odbijało
kolor chmur. Trudno mi to ubrać inaczej w
słowa. Obiekt był kulisty, średnicy
najprawdopodobniej kilku metrów,
składający się jakby z dwóch warstw
kolorów: ciemniejszego i jaśniejszego
błękitu, przedzielonego pośrodku
jaśniejszym paskiem. W owym czasie nie
miałem niestety jeszcze dostatecznie
dobrego telefonu z aparatem, żeby
uwiecznić obserwacje. No ale leciał dość
powoli, miarowym tempem w stronę
pobliskich nielicznych chmur, a kiedy na
moment odwróciłem wzrok, już go nie było.
Cała obserwacja trwała nie więcej niż pięć
minut. Mam nadzieję, że dołożyłem swoją
relację, choć małą cegiełkę, która
przybliży nas do rozwikłania tajemnicy,
czym tak naprawdę jest UFO. Sam mam pewną
koncepcję, czym mogą być i skąd mogą
pochodzić te obiekty, jednak to już raczej
nie miejsce na tego typu rozważania.
UFO nad Lublinem pierwszego marca dwa
tysiące osiemnastego roku. Dnia pierwszego
marca dwa tysiące osiemnastego roku około
godziny dziewiętnastej zaobserwowałem
dziwne światła na niebie. Na początku
zapaliło się jedno światło, następnie
zgasło, a chwilę później znowu się
zapaliło, a w jego pobliżu zapaliło się
drugie, po czym zgasło jedno z nich i
znowu się zapaliło. Miałem zamiar
wyciągnąć telefon w celu wykonania zdjęć,
ale na początku się zawahałem, myśląc, że
to lampion. Jednak zdecydowałem się
wykonać zdjęcia, ale światła już zgasły i
już się nie zapaliły. Podkreślam, że nie
wiem, co to było. Światła były dwa albo
trzy, ale nie chcę już mieszać, bo
dokładnie nie pamiętam. Nie były to na
pewno żadne samoloty ani lampiony, gdyż
światła się nie poruszały.
UFO nad Tarnówkiem w województwie
wielkopolskim w czerwcu dwa tysiące
osiemnastego roku. Witam. Chciałem dołożyć
swoją obserwację dnia obserwacji. Nie
pamiętam godziny obserwacji około
dwudziestej trzeciej trzydzieści leżąc na
łóżku małżonki. Jako że w tym miejscu mamy
najlepszy sygnał GSM. Rozmawiałem z
przyjacielem. Siłą rzeczy patrzyłem w okno
naprzeciwko. Okno skierowane jest w
stronę zachodnią. W odległości około
dziesięciu metrów od domu, w linii płotu
rosną sosny. Leżąc i prowadząc rozmowę,
zobaczyłem biało srebrzystą kulę o
średnicy odpowiadającej średniej wielkości
piłce plażowej. Obiekt poruszał się
jednostajną prędkością, odpowiadającą
prędkości, na przykład lądującego
samolotu. Leciał prawie równolegle do
powierzchni ziemi z kierunku południowego
na północ, z małą odchyłką na zachód.
Przeleciał na wysokości około
pięćdziesięciu metrów. Jako że moja
parcela od południa graniczy z Puszczą nad
Notecką.Rzeczywiście musiał nadlecieć
znad lasu, kierując się nad wioskę.
Zaintrygowany tym widokiem przeprosiłem
rozmówcę i poprosiłem, by chwilę poczekał.
Odłożywszy słuchawkę, wybiegłem przed
dom, by zobaczyć, gdzie obiekt poleciał
lub upadł. Niestety nic już nie
dostrzegłem. Obiekt przeleciał bezgłośnie
i nie zostawiając na nocnym niebie żadnych
śladów. Kula świeciła jednolitym, jasnym
światłem na całej swej powierzchni, tak
jak księżyc w pełni. Powróciwszy do
rozmowy z kolegą, powiedziałem mu o tak
nagłej przyczynie przerwania rozmowy. To
wszystko, co zaobserwowałem. Domyślam się,
że był to obiekt kulisty, podobny do
wielu opisywanych w relacjach w Państwa radiu.
Do grzebania w radiowej skrzynce
e-mailowej na pewno wrócimy jeszcze
wielokrotnie w kolejnych odcinkach
podcastu mówią świadkowie. A póki co,
robimy krótką przerwę, po której
zaprezentujemy ostatnie już dziś nagranie,
w którym słuchacz podzieli się z Państwem
obserwacją UFO nad Dolnym Śląskiem,
dokonaną w 2006 roku. Radio Paranormalium
— Paranormalny głos w Twoim domu.
Zostańcie Państwo z nami. Archiwum Radia Paranormalium.
Pełne archiwum audycji najbardziej
paranormalnego radia w polskim Internecie.
Dziesiątki gigabajtów wciągających
paranormalnych empetrójek czekają na
Ciebie. Słuchaj zawsze i wszędzie, o
każdej porze dnia i nocy. Dziel się
nagraniami ze swoimi znajomymi i pokaż im
prawdę, o której boją się nawet pomyśleć.
Archiwum Audycji Radia Paranormalium
www.paranormalium.pl. Koniecznie również
sprawdź naszą oficjalną aplikację na
Androida i Windows Phone. Słuchasz
Radia Paranormalium — Paranormalny Głos w
Twoim Domu. Sprawdź zapowiedzi nadchodzących audycji na
www.paranormalium.pl. Tam również
znajdziesz pełne archiwum naszych audycji
w formie mp3 do pobrania. Jeżeli masz
smartfona z Androidem, zachęcamy do
zainstalowania naszej aplikacji Radio
Paranormalium 2019. Znajdziesz ją w
sklepie Google Play oraz na www.paranormalium.pl.
Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym. Zagadkowe
obiekty, tajemnicze istoty, mrożące krew w
żyłach przeżycia na granicy światów.
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. W
ostatniej części dzisiejszej audycji
wysłuchamy zapisu rozmowy ze słuchaczem,
który podzielił się relacją o obserwacji
UFO nad miejscowością Jelcz Laskowice w
województwie dolnośląskim w 2006
roku.
Mieszkam w Jelcz Laskowicach,
niedaleko Wrocławia. To jest około
trzydziestu kilometrów
na Dolnym Śląsku.
Działo się to w roku dwa tysiące szóstym.
Miałem wtedy czternaście lat. Wraz ze
swoim kolegą, dwa lata starszym miałem
szesnaście. Były wakacje, to był
lipiec albo sierpień, już nie pamiętam,
ale to była wakacyjna pora. Dzień był bezchmurny,
nie było żadnej burzy, była cicha pogoda,
spokojna noc. To było około godziny
dwudziestej trzeciej, było ciemno. My
bawiliśmy się na podwórku
i, i pamiętam
jak dzisiaj dosłownie tak mi to utkwiło w
pamięci, że no nigdy raczej tego nie zapomnę.
Może opiszę, jak wyglądało. Byliśmy na
podwórku zaraz za
moim domem
i z tego podwórka idzie się dalej, z tyłu
jest las, płynie rzeczka, a za
tym lasem jest taka wielka polana, wielka
polana, wokoło są drzewa, nie ma żadnych
dróg, jest po prostu polana. Tam są
pasieki
z pszczółkami. I my byliśmy na podwórku
wraz z kolegą. Mówię, była dwudziesta
trzecia i w pewnym momencie
patrzyliśmy się, znaczy ja się, ja
zobaczyłem, że jakby zza koron drzew
z tyłu,
tam zza lasku, z tej, nad tej polany
lecą, wylatują powoli, tak jakby
helikopter startował jeden równolegle,
jeden pod drugim pięć takich talerzy,
talerzy dosłownie jakby płyta DVD
z
białym, takim białym światłem jasnym
wznosiła się ten helikopter jeden z drugim
i po prostu nagle wystrzeliło,
wystrzeliło i znikło. I całe zdarzenie
trwało no dosłownie kilka sekund.
Pamiętam, że nie było żadnego dźwięku przy tym.
I co jeszcze mogę powiedzieć? Jaka była
reakcja nasza? Jak
staliśmy z kolegą i pokazałem mu palcem,
mówię: Patrz, co to jest? I te dyski się
tak wznosiły. Pięć takich białych,
świecących jasno białym
światłem talerzy. I mówię: Patrz, UFO,
UFO! I się tak śmiejemy. UFO, UFO.
Mieliśmy wtedy po czternaście, szesnaście
lat, myślę tak, żartowaliśmy, ale teraz,
jak o tym myślę, to...Stało się to dla
mnie dość przerażające, tym bardziej, że
słucham właśnie tutaj waszych audycji.
W pracy sobie słucham podcastu, bo lubię i
gdy zacząłem słuchać pierwsze odcinki
tam części, to od razu sobie
o tym przypomniałem i postanowiłem od razu
się z wami skontaktować.
No i tak jak mówię, zdarzenie to trwało
dosłownie kilka sekund i, i z kolegą
widzieliśmy to, on może to potwierdzić.
Widzieliśmy i zażartowaliśmy sobie tak
jakby UFO, UFO i się rozeszliśmy do domu.
Co dziwne, to na pewno nie był
dron. Nie wiem, czy w tamtych czasach były drony, ale.
Drony były, tylko nie były jeszcze tak
rozpowszechnione. No i chyba nie poruszały
się z taką szybkością jak Pan opisał.
Tak, dokładnie te talerze. One tak
nad koron drzew, jeden na drugim pięć
równoległe, pionowo jakby nad sobą
i pionowo do góry, tak powoli jakby
helikopter. I nagle wystrzeliło i znikło.
I to było takie niesamowite. Ja to
pamiętam jak dzisiaj i wiem, że jak będę
już
starszym człowiekiem, to na pewno będę to
pamiętał tak samo, jak
wtedy, gdy miałem czternaście lat i
głównie
chciałem się z państwem skontaktować, żeby
się zapytać, czy słyszał Pan,
panowie o podobnych tego, o takich
przypadkach? Czy ja, czy my nie
zwariowaliśmy po prostu, że ujrzeliśmy coś
takiego?
Panowie, raczej nie zwariowaliście, bo
czasami takie przypadki do nas docierają.
Rzeczywiście, czasem jest jeden obiekt,
czasem jest kilka obiektów. Rozumiem, że
te obiekty się poruszały w linii prostej,
nie wykonywały jakichś tam zygzaków.
Powiem tak one, one były jakby, jakby
wznosiły się u góry, ale tak płasko,
płasko do góry, że one jakby dyski
poziomo, one do góry leciały, tylko one
leciały jakby tak pod skosem troszkę, były
takie przechylone i wznosiły się do góry,
po czym nagle z ogromną prędkością znikły
tam po prostu.
Tak wystrzeliły, mhm.
Tak wystrzeliły, ale wpierw
wznosiły się tak nad koronami drzew. Było,
było ciemno, ale był zarys drzew,
było widać w tej ciemności i nagle takie
białe właśnie jasno blade światła, takie
talerze idealnie równe, zaczęły się
wznosić do góry i zniknęły. I
nie były one małe. Nie było, nie były one naprawdę
małe, nie były też duże. Nie potrafię
tutaj określić ich wielkości.
Już samo to, że, że byliście panowie w
stanie określić ich kształt jako talerze,
to już raczej wyklucza chyba drony, bo te
światło musiałyby być dosyć spore jednak.
A drony to tak
nie mają takich mocnych świateł.
To na pewno nie był dron, to na pewno nie
był dron i też niestety nie mieliśmy wtedy
telefonów, żeby to uwiecznić. Ale to
zostało w naszej pamięci i zostanie na
pewno na bardzo długo. I cieszę się, że
cieszę się, że Pan tutaj powiedział, że,
że były podobne zjawiska, że
nie zwariowaliśmy jednak. No, było to
niesamowite i takie bardzo dziwne, bardzo dziwne.
Czy te obiekty wywierały jakiś wpływ na otoczenie? Czy
rozumiem, że tam wokół, wokół nic się
takiego
nietypowego nie działo, że na przykład
cała przyroda zamarła i tak dalej? Tego typu rzeczy.
Nie, nie, nie.
Wszystko normalnie.
Odległość, odległość, yy, jak my staliśmy
na moim podwórku, odległość za tymi
drzewami, które leciało, to było około
pięćset, sześćset metrów. To naprawdę nie
było daleko, ale też, jak, jak się
unosiło, jak wystrzeliło kompletnie, była
kompletna cisza, tak jak staliśmy, tak
nic, zero jakby odgłosu silników
samolotów, start maszyny, nic. Te obiekty,
takie świetliste dyski, one się jeden na
drugim powoli zaczął się unosić. Potem
nagle z wielkim impetem zniknęły gdzieś.
No i tak jak mówię, nasza reakcja,
yy, właśnie taka dziwna, że zaczęliśmy
śmiać się o UFO, UFO. No i tak wzięliśmy
to żartobliwie. Potem poszliśmy do domu,
już nikt o tym nie mówił, ale
gdy teraz o tym myślę, to jest bardzo
dziwna sprawa i po prostu chciałem tylko
państwu o tym powiedzieć, o tej relacji,
bo pewnie fascynują się państwo
takimi przypadkami. Dlatego dołączam jakby
taki przypadek, moją opowieść mojego
kolegi, który był obok mnie w tamtym
momencie, żebyście sobie Państwo
przeanalizowali, po prostu.
Pan mówił, że obiekty same nie wydawały
żadnych dźwięków. Rozumiem, że odgłosy z
pobliskiego lasu dochodziły normalnie, tak?
Tak, tak, tak jak mówię, to nie było
daleko. Jest nasze podwórko, było coś
takie pięćdziesięciometrowe, potem
taka
zagroda z koniami i jest
rzeczka, taka metrowa, szeroka, cieniutka
i ten wysoki las. Za tym lasem jest taka
polana. Wokół niej są wszędzie
drzewa, także nie ma tam żadnych jezdni.
Nie widać nic z tej polany. My na nią
często też chodziliśmy tam bawić się. Nic
nie widzieliśmy tam bynajmniej nie było
co, tak jak mówię, było to blisko nas
jakieś myślę pięćset, sześćset metrów
maksymalnie i nie wydawało to żadnego dźwięku.
A czy po obserwacji jakiś czas później
rozmawialiście panowie może o tym, co
zaobserwowaliście, czy to po prostu
zobaczyliście i już?
Tak, co jakiś czas przypominaliśmy sobie o
tym, ale rozmowa trwała chwilę, taka po
prostu wymiana zdań. Ej, pamiętasz
te świecące talerze, które widzieliśmy?
Ten, za twoim domem? No tak i
no i
tyle w sumie.
Nie dowiedzieliśmy się, bo wiedzieliśmy.
Tak dokładnie. Ja
jeszcze wtedy się tak nie interesowałem
tym. Teraz już jestem troszkę starszy.
Właśnie zainteresowałem się takimi
tematami. Bardzo lubię takie tematy
i inne jeszcze różnych tam dziedzin
psychologii,
religii. Ale, ale mówię, ten przypadek
zapamiętam do końca życia. To było bardzo
dziwne. Nie był to żaden sen na pewno. Yyy
Nie wiem, czy to mogła być jakaś
halucynacja. Po prostu staliśmy na
podwórku i ja w pewnym momencie mówię
do kolegi palcem pokazuję: Patrz, co to? I
nagle takie pięć dysków.
Yy jasno białe światło, jakby od spodu
całe po prostu się świeciły. Powoli się
zaczęły unosić, jakby startowały nad koron
drzew, po czym nagle zium! Zniknęły.
Koniec.
No to halucynacje musielibyście wtedy mieć
obydwaj taką samą. Skoro kolega też
zapamiętał, że tych, tych obiektów było pięć i też
zidentyfikował kształt jako dyski. Bo ja
tak zapytałem o tą, o tą ciszę, bo czasem
mi zdarza się tak zwane zjawisko czynnik
Oz, określany jako czynnik, że cała
przyroda dookoła zabiera wokół świadka. No
ale skoro tutaj czegoś takiego nie
zaobserwowaliście, to chyba o czymś takim
nie można tutaj mówić.
W każdym razie nie potrafię określić. Na pewno było
cicho ze względu na to, że mieszkamy na
wiosce i była już późna pora. Nikogo nie
było. Byliśmy sami na podwórku i było
cicho. Na pewno było cicho, ale same te
obiekty przy starcie i czy nagle takiej
prędkości, której nabrały, nie wydały też
kompletnie żadnego dźwięku same z siebie.
Dobrze, to już wszystko. Wszystkie
pytania, jakie mi się tutaj nasunęły w
związku z tą obserwacją. Mam jeszcze takie
pytanie, takie pytanie, które słyszą
wszyscy świadkowie i słuchacze dzwoniący
do Radia Paranormalium, dzielący się
swoimi historiami. Mianowicie czy wyraża
Pan zgodę na, na wykorzystanie zapisu tej
rozmowy w którejś z audycji? Oczywiście
całkowicie anonimowo.
Oczywiście, wyrażam zgodę i cieszę się.
Bardzo się cieszę, że
pochwaliłem się tym komuś. Puszczę to w
niepamięć. Tak po prostu, samo z siebie
mnie coś pchnęło, żeby zadzwonić do
państwa i powiedzieć
o tym, aby po prostu ktoś mógł sobie to
przeanalizować. Też chciałem się upewnić,
czy nie zwariowaliśmy, że
takie, takie dziwne obiekty i taką
prędkość, i takie światło, które wydawały
no czy, czy to nie była jakaś, nie wiem,
iluzja? Nie, nie potrafię tego określić,
ale to było naprawdę rzeczywiste i prawdziwe.
No ja panu muszę powiedzieć, że kiedyś też
coś
podobnego widziałem koło swojego domu, a
tutaj mieszkam w Katowicach na
przedmieściu też mam nieopodal las. Tutaj
co prawda obiekty troszeczkę inaczej się
poruszały, ale też wyglądały jak taka
eskadra kilku dysków świetlnych. Tak
właściwie można by, można by powiedzieć,
że to światła helikoptera. Dlatego jak na
światła helikoptera to były dosyć spore i
zbyt dobrze widoczne. Także
mogę powiedzieć, że coś- Nie wiem czy to były-
Jakieś światła, światła emitowane z gdzieś
z dołu, to, to raczej chyba nie mogły być?
Yyy, nie, nie raczej nie. Wszędzie dookoła
są takie chatki jednorodzinne.
No wioska taka
zwykła, wszędzie pola uprawne, yyy i też
wiem, że po prostu cała powierzchnia tego
dysku, cały ten dysk był taki jasno biały.
Jasne białe światło jakby wydawał, wydawał z siebie
takie nie kule, tylko takie bryki jakby ktoś
rzucał tak płyty, płyty DVD po prostu do
góry. Ale te obiekty były bardzo, bardzo duże. Takie
potrafię określić wielkości, jakby
wielkości takiej, bo
korony drzew były w mroku ciemności, to
był widać zarys tych koron drzew. To jakby
ten dysk zajmował jakby dwa drzewa koło siebie
około. Nie wiem czy tak do dziesięciu
metrów? Nie potrafię tego określić. I tak
jak mówię, powoli zaczęło startować jeden,
jeden pod drugim i nagle pełna
po prostu moc. W ogóle całe wydarzenie
trwało dosłownie trzy, cztery sekundy.
Yyy, tyle co pokazałem koledze, mówię:
patrz! Co to jest? Się śmiejemy: UFO, UFO!
I to nagle odleciało. I, i tak do dzisiaj
po prostu jest to w naszej pamięci. Nie
potrafimy tego kompletnie wyjaśnić, co to mogło być.
I to by było na tyle w dzisiejszym odcinku
podcastu Mówią Świadkowie. Zanim wyłączę
mikrofon, podzielę się jeszcze pewnym
swoim snem z koronawirusem na pierwszym
planie. Otóż śniło mi się ostatnio, że
przeglądam stronę główną jednego z dużych
portali internetowych, gdzie już od marca
nad pozostałymi treściami góruje licznik
zakażeń koronawirusem. Otóż w moim śnie
licznik wskazywał dwa tysiące pięćset
nowych przypadków. No i co? No i nic. Żyje
się dalej. Dwa tysiące pięćset nowych
zakażeń, a jakoś żaden nagłówek nie
krzyczał, że koronawirus zabije nas wszystkich.
Drodzy państwo, nie dajmy się zwariować.
Żyjmy spokojnie, róbmy swoje i jakoś to
będzie. Mówił do państwa Marek Sęk
Ivellios. Radio Paranormalium —
paranormalny głos w twoim domu. Dobranoc i
do usłyszenia w kolejnych audycjach.
Śledźcie zapowiedzi na
www.paranormalium.pl oraz na profilach
Radia Paranormalium w serwisach społecznościowych.
Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym
opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Nasze
numery telefonów to: stacjonarny 32
746 00 08, 32 746 00
08, komórkowy 530 620 493, 530
620 493. Skype: radio.paranormalium.pl,
radio.paranormalium.pl. Numer Gadu-Gadu:
36 08 80
02, 36 08 80 02. Można również
kontaktować się za pośrednictwem naszego fanpage'a na
Facebooku pod adresem
facebook.com/radioparanormalium. Czekamy
także na Państwa maile pod adresem
radio@paranormalium.pl, radio@paranormalium.pl. W
razie gdyby pod naszymi telefonami nikt
nie dyżurował, istnieje możliwość nagrania
wiadomości głosowej. Bardzo serdecznie
prosimy sprecyzować, w jakiej sprawie chcą
się Państwo z nami skontaktować.
Słuchaczy dzwoniących z numerów
zastrzeżonych prosimy ponadto o podanie
numeru, na który mamy oddzwonić. Wszystkim
świadkom gwarantujemy pełną
anonimowość.