The Monroe Institute Polska. Spotkania online.
Dzień dobry wszystkim. Paweł Byczuk, trener TMI. Dominik Kocięcki, absolwent
warsztatów TMI i warsztatów Pawła Byczuka.
Jesteśmy liderami The Monroe Institute Local Chapter Polska, czyli oficjalną polską
społecznością Instytutu, która jest utworzona po
to, aby wspierać wszystkich, którzy chcą się rozwijać w kierunkach, w których TMI
prowadzi szkolenia i badania. Głównie chodzi o ludzką
świadomość i jej możliwości. Prośba o wyłączanie mikrofonu, jak nie mówicie
i do dzielenia się przemyśleniami. Jak chcecie coś w trakcie, jak mówimy o coś
zapytać, coś wam przyjdzie do głowy, to jak
najbardziej możecie to sygnalizować przez, przez tą aplikację, przez którą się
spotykamy podniesieniem
ręki albo nawet możecie spróbować nam przerwać. Tak mi się wydaje, że na tyle nas
mało jest, że, że to powinno
bez problemu działać. Pawle.
No dobrze.
Co dodać?
Witam wszystkich w naszym imieniu, w imieniu polskiej sekcji Instytutu Monroe'a.
I co dzisiaj? No, tak jak zawsze zresztą zachęcamy do zabierania
głosu, bo tak jak Dominik powiedział, to jest to miejsce, gdzie
spotykamy się po to, aby dzielić się doświadczeniem, rozmawiać na temat technik,
dowiadywać się nowych
rzeczy. W ogóle nie chodzi tylko o same techniczne sprawy, ale również
rzeczy związane z naszymi doświadczeniami, ze świadomością jako taką. Więc tematy
mogą być
różne, niemniej związane z naszym rozwojem.
Tak samo na przykład takim tematem wydaje mi się, który możemy poruszyć, to jak
sobie w ogóle
radzicie w kontekście tutaj tego lockdownu, tego, tej izolacji i rozwoju własnej
świadomości? Bo to, to się łączy, tak? To ma znaczenie. I po to tak jakby pracujemy
z tą naszą
świadomością, żeby też sobie lepiej dawać radę właśnie w takich sytuacjach. Praca z
energią, oczyszczanie się
przez zrozumienie siebie, no każdy, każdy, każdy na swój sposób.
Pytanie. Pytanie do Was. Jak sobie radzicie? Czy podjęliście jakieś działania?
W jaki sposób na Was to wpłynęło? Jakie mieliście odczucia? Czy macie odczucia
związane, stosunek do całej tej
sytuacji? Kto by się chciał podzielić swoim, swoją-
Włączcie, włączcie sobie proszę mikrofon i mówcie. Tylko nie wszyscy naraz.
Okej. Na razie-
Zaraz. A macie uprawnienia, żeby się wyciszyć? Tak. Tak. Każdy może.
Ja myślę, że Michał jest pierwszy. Tak się uśmiecha tutaj. Coś, coś mu chodzi po
głowie. Dajesz Michał, dajesz.
No bo jest na świeżym powietrzu, dlatego.
Nic konkretnego. Sytuacja jak sytuacja. Ja sobie myślę, daję całkiem nieźle z nią
radę. Bardziej taką
postawę obserwatora przyjmuję i czekam, co się stanie niż, niż może konkretne
działania. I tak bardziej się na
siebie niż na zewnątrz. O tak.
A czy bierzesz udział w tych medytacjach o dwudziestej drugiej?
Tak, biorę. Tak no powiedzmy dziewięćdziesiąt, osiemdziesiąt, dziewięćdziesiąt
procent.
No to nieźle. To dziękuję za wsparcie w imieniu wszystkich nas, bo to jest jednak
ważna rzecz, żeby
pracować. Tym bardziej że tak jak tam w mailach się też pojawiało, no jest taki
moment w tej chwili,
gdzie możemy go wykorzystać, tej refleksji takiej coś zrobić w kierunku rozwoju
globalnej świadomości.
Wiecie co? Znaczy, no pytanie było bardziej chyba osobiście tak? Co się dzieje i tak
dalej, no. Ja
w tym tak zwanym czasie dodałem swoją nową aktywność do, do wykonywanej pracy
zupełnie inną
i zupełnie robię coś, coś nowego, coś innego. Mam kontakt z nowymi ludźmi, z nowymi,
że tak powiem, wyzwaniami. Natomiast ja już sobie poukładałem jakoś, jakoś w swojej
głowie
tę całą akcję. I teraz tak. Ja mam swoje zdanie, natomiast, natomiast
zauważam, że zauważam, że w ludziach to będzie długo siedzieć. Siedzi już i długo
będzie
siedzieć w tym, w tych, w których, których to się mocno zakorzeniło
są te obawy i myślę, że te obawy będą. I ja pod tym kątem, biorąc swoje
doświadczenie, swoje jakby nastawienie do tego,
zauważam, że czasami nie mam zrozumienia do, w stosunku do tych, którzy no
właśnie patrzą się na mnie krzywo. Na przykład ja dopowiem, że mieszkam w Brukseli.
Patrzą się na mnie krzywo,
że na przykład do sklepu wchodzę bez maseczki albo, albo chcę się z kimś przywitać,
dać rękę. A tutaj nie, nie, nie. Jednak tutaj
ten łokieć.Yy, no i zauważam, że, yy,
zauważam na zewnątrz, że, że jest duża zmiana. Tutaj też zauważam bardzo dużo osób i
to facetów też witało
się na, na-- witało i żegnało poprzez buzi w buzi, takie bardziej dotykanie
policzków. I to się już
totalnie zmieniło. Totalnie. I tego już myślę, że to se ne vrati. Yy, i myślę: no
właśnie, do tej pory
uważałem, że, że jestem twardy i daję sobie z tym radę. Z takim, yy, nawet już nie
zamknięciem, bo wychodzę. Teraz akurat wróciłem,
yy, z zewnątrz i się jakby nic nie dzieje. Natomiast, natomiast, yy, zauważam, że,
yy, gdyby jeszcze
to dłużej potrwało jakieś może nie wiem, z dwa, trzy tygodnie takie siedzenie,
siedzenie mogłoby być gorzej.
Mhm.
No to, to ciekawe, ciekawe spostrzeżenia z zagranicy, bo my tutaj siedzimy w tym
naszym polskim kociołku, więc
też dobrze jest usłyszeć jak to jest, yy, za granicą. I też nam się tutaj wydaje,
kiedy siedzimy w
Polsce, że to tylko w Polsce jest taka, taka panika, że to się tak wszystko odbywa,
że ludzie
niedługo przesta-- zaczną się bać patrzeć na siebie, żeby się nie zarazić. Yy, więc-
Jest coś w tym i to, i to chyba nie jest zależne od narodowości, granic miejsca i
tak dalej. No to jest, myślę, ta, ta świadomość, o której
jakby powiedziałeś na końcu tego pytania i, i, i, yy, ja myślę, że o wiele
waż-- znaczy ja myślę, że tak, że, że wiele osób, które myślało, że, że, że, że
przyjdzie takie powiedzmy,
zrozumienie, ta świadomość, tak? Że coś trzeba zrobić, coś warto zrobić dla planety
Ziemia, yy, zwrócić na coś uwagę. Mam takie,
takie obserwacje, że, yy, ci, którzy bę-- zachowujemy się zgodnie ze swoimi
wzorcami, jakby. Ci, którzy
dążyli wcześniej do jakiegoś wewnętrznego rozwoju, do wewnętrznego spokoju i tak
dalej, oni dalej będą w tym trwali i będą
widzieli i zna-- widzieli i rozpoznawali, że tak powiem, znaki, że słuchajcie,
zróbmy coś tak jak rzeczywiście, yy, coś dobrego, tak?
Natomiast ci, którzy będą chcieli, którzy wcześniej cisnęli, dokręcali śrubkę w
każdym aspekcie naszego życia,
znajdują, yy, wskazówki, znaki, że tak, że oni też robili dobrze.
Co jest dobrze, a co źle, co jest normą, a co nie jest normą. Robili też dobrze i
dalej dokręcają śrubkę. To à propos
świadomości.
Mhm. Wiesz co, ja mam podobne przemyślenia do twoich, yy, właśnie związane z tym,
że, yy,
cała ta sytuacja jeszcze bardziej spolaryzowała ludzi. Ci, którzy dążyli do jakichś
zmian, do rozwoju,
dążą jeszcze bardziej. Natomiast ci, którzy byli tacy zalęknieni i, yy, właśnie tak
jak mówisz,
dokręcali śrubki, śrubkę, to jeszcze bardziej dokręcają.
Można powiedzieć jeszcze jeden aspekt, bo też ci, którzy teoretycznie też dążyli do
jakiegoś rozwoju, ale mocno w teorie spiskowe idą, to teraz też
mają-
Aha, tak.
Po prostu tu się zrobił jeszcze większy. Właśnie nawet ludzie, którzy starali się
być bardziej świadomi. No część poszła, nie wiem, tak się zdaje, że w stronę
trochę w siebie, świat, a część w teorie spiskowe i to jest teraz-
Taką udostępnię grafikę, którą któryś z trenerów TMA udostępnił. Nie pamiętam, czy
to był-- który to
był. Widać?
Mhm.
Widać, widać.
No tak to, to. Nie, bo patrzyłem czy właściwą rzecz udostępniłem, nie? No, czyli,
yy,
taka grafika, gdzie jak udostępniamy to tak, yy: wybieram świadomie, tak? Nie
uczestniczyć w
kolektywnym strachu. Yy, zamiast tego wysyłam miłość i leczącą energię do
wszystkich. I to-
Myślę, że tak. Że to jest takie przesłanie, które zresztą tutaj od jakiegoś czasu, w
zasadzie od początku, yy, staram
się przemycać, żeby to właśnie w taki sposób działać. Powiedz mi jeszcze, Kuba,
czy, yy, to, że ćwiczysz z Chemi Syng w jakiś sposób, yy,
wpłynęło na twoją postawę teraz, czy, czy-- jak to wygląda?
Miałem, miałem podobnie pytanie do, do wszystkich tak naprawdę. Co dały-- co wam
dają te właśnie dwudziesto-- te, yy,
spotkania, te medytacje o dwudziestej drugiej? Czy, czy widzicie jakieś-- o proszę,
ubiegłeś mnie. Wiesz co? To znaczy tak:
wejście w Focus dziesięć, Focus dwanaście jest dla mnie, yy, tak łatwe i tak,
yy, bezproblemowe, yy, że, yy, pozwala mi to naprawdę w momencie, kiedy mam
właśnie związane z tymi nowymi moimi aktywnościami, yy, kocioł w głowie mówiąc
krótko i mętlik w oczach,
yy, to jednak ta technika, yy, to ta technika o wiele lepiej, yy, powoduje, że, że,
że szybciej wracam do siebie i lepiej śpię, lepiej zasypiam i tak dalej. Co też
zauważyłem, yy, przede
wszystkim, no, znaczy przestałem przez jakiś czas, yy, praktykować odsłuchiwanie
samych, samych,
samych nagrań, ale że tak powiem, pamięć ciała, pamięć ciała, pamięć, pamięć tych
doświadczeń z odsłuchań-Yy, przesłuchiwania tych nagrań, słuchania tych nagrań,
wczuwania się i tak dalej zostaje. I to
jest bardzo fajne. I to jest naprawdę bardzo fajne. Jestem na etapie powolutkiego
wchodzenia do Focus piętnaście.
Ee, i, i, i jakby, jak-jakby, jakby tyle.
Mhm. Dziękuję ci za podzielenie się tym swoim doświadczeniem. Yy, i to dokładnie, co
mówiłeś. Noo, tu chciałbym, yy, taki mocny nacisk położyć na to, że, yy, te
techniki, z którymi mamy do czy-- do czynienia zarówno technika Hemisync, ja-- jak
technika, jak i technika SAM, yy, to
nie jest, yy, nic w rodzaju narkotyku czy jakiegoś, yy, nie wiem, środka, bez
którego nie możemy się obyć. To jest,
yy, technika, która ułatwia nam, yy, osiąganie tych stanów, yy, czego sam właśnie
doświadczyłeś i
odstawienie tego, yy, powo-- nie powoduje, że utracimy zdolności. No bo uczymy się
uzyskiwania tych stanów świadomości. One po prostu są, niezależnie od, yy, tego, czy
tej techniki używamy, yy, czy nie.
Natomiast, yy, dzięki niej każdy ma ułatwiony dostęp. Normalnie, mm, gdybyśmy tego
nie używali, prawdopodobnie by nam to
zajęło dużo, dużo więcej czasu i tak też nie mielibyśmy pewności, czy uzyskujemy ten
efekt, yy, którego się
spodziewaliśmy, czy, czy też nie. Więc, yy, to też taka rzecz, o której warto, mm,
pamiętać, że
jest to technika, którą w-- yy, dzięki której uczymy się pewnych rzeczy i potem, jak
ich się nauczymy, już możemy, yy,
używać. Yy, niezależnie od tego, czy słuchamy, czy nie słuchamy nagrań. Niemniej z
drugiej strony, yy, powiem
tak: no jeśli, mm, używacie tej techniki na przykład podczas, yy, pracy, podczas
czytania książek,
pisania czegoś, yy, pracy przy komputerze, yy, mam na myśli nagrania na
koncentrację, no to, yy, siłą
rzeczy jest to, mm, wskazane i takie przyjemne i bardzo produktywne, kiedy się tych
nagrań, yy, wtedy, mm, słucha i
używa. Yy, bo w tym momencie jakby troszeczkę trudniej jest, yy, przywołać z pamięci
stan
koncentracji, który będzie się tak, yy, przez długi czas utrzymywał.
To ja mam takie pytanie właśnie odnośnie, odnośnie stanu koncentracji, tego właśnie.
Yy, nagrań jest bardzo dużo, yy, i-i wiadomo, że, że, że
każdy służy czemu innemu. Ale czy mógłbyś tak z głowy może powiedzieć, yy, nazwy
takich,
które służą właśnie uspokojeniu umysłu, yy, pow-powiedzmy pracy z
natłokiem myśli? Bo ja akurat, yy, spotykam się, yy, ja akurat spotykam się na, na
gdzieś tam na, na, powiedzmy
swojej jakiejś tam w Facebooku z takimi właśnie pytaniami, że, yy, że ludzie sobie
nie potrafią, yy, po prostu poradzić z tym, tak? Że
kładą się czy, czy, czy siadają i mają taki natłok ten-- tych myśli, że po prostu
rezygnują zaraz.
Tak naprawdę zaraz rezygnują, bo natłok, natłok, na-natłok. Więc pytanie, czy, czy
coś konkretnego mógłbyś tutaj po-- yy, za-zalecić, polecić,
zasugerować?
Wiesz co? Można by było pójść taką ścieżką, jaką, mm, traktuje się dzieci z, yy,
ADHD. Yy, czyli, yy, osoby, które nie bardzo potrafią się skoncentrować, mają tą
rozproszoną,
yy, uwagę. Yy, wtedy stosuje się nagrania na koncentrację wbrew pozorom, a nie na,
yy, na relaks i
jakieś takie wyciszenie, tylko właśnie na koncentrację.
Którego na przykład słucham sobie teraz w tle. Mam włączone z komputera właśnie
koncentrację w tle. Polecam. Fajna rzecz. Jest taki
biały szum, yy, jedno nagranie, które można sobie w tle po cichu włączyć. Nie ma tam
muzyki. To ja może proszę o
link do, do tego od razu.
Okej.
Pawełek, a ty co mówisz, stary?
Dobra, yy, ja tutaj nawet mam więcej tych nagrań na, na koncentrację. Takich
neutralnych właśnie, których się sł-słucha w
czasie, yy, wykonywania, yy, różnych czynności. Yy, nie wiem, czy to będzie z
linkami, jak
wkleję. Mm, spróbuję. Yy, zobaczymy. To będzie eksperyment.
Czy to będą linki, czy nie.
Nie, same się linki powinny zrobić później, po, po opublikowaniu.
Tak, tak. Tylko-- aha, tak? Tylko że to ja mam po prostu... No zaraz zobaczymy. Yy,
to wrzucę w takim razie
nazwy.
Nie, to tak to nie. Same nazwy wrzuć mi w to.
Dobra, musiałyby być podane po prostu w formie adresów. Na razie tutaj są, yy,
tytuły nagrań, które są na koncentrację i to jest
muzyka. To jest, yy, na przykład szum, yy, różowy i koncentracja drugi na liście.
Aa, ale
żeby-- bo tam Dominik będzie. Ja będę was tutaj zabawiał, a Dominik będzie w
międzyczasie szukał linków.
Mogę. No ja też mam swoją listę tak jakby, ale widzę, że w większości jest zgodna z
tobą. Ja tej gitary nie lubię, ale...
To co?
Nie przepadam. Ja, ja za tą gitarą na przykład nie przepadam, tam coś gitara była
tak.
No ona jest, yy-
Gitarrra classica, no.
Gitarrra classica. Jest specyficzna, mm, muzyka. Yy, rzeczywiście gitarę trzeba
lubić, żeby sobie tego
słuchać. No ale no upodobania są różne. I tutaj mamy właśnie, mm, tą całą grupę
nagrań na koncentrację i można
od tego zacząć, yy, jeszcze przed wejściem, yy, czy przejściem
do ćwiczeń medytacyjnych.Yy, można to po prostu zacząć używać w trakcie, kiedy się
pracuje. Wtedy mamy jakby taki podwójny efekt. Jedna sprawa to jest ten
zsynchronizowany mózg,
zsynchronizowane półkule, a druga kwestia, no to jest sama ta koncentracja, która
się utrzymuje przez jakiś czas
i, no, jest takim stanem produktywnym. W momencie, kiedy będzie się pracowało przez
jakiś czas w
ciągu dnia z tymi nagraniami, wydaje mi się, że będzie lepiej i łatwiej też wtedy
przejść
do nagrań medytacyjnych. Natomiast same dźwięki jako takie, takie te wyciszające,
one nie jakby nie działają na nas wbrew naszej woli.
Więc jakby rolą naszą, rolą naszą jest tutaj,
żeby samemu zapanować nad, nad tymi myślami. I wtedy na przykład można by
było spróbować, jeśli chcesz, Kuba, zasugerować coś.
Zaskakujące ćwiczenie. Resonant tuning, które jest jako osobne ćwiczenie dostępne
wtedy-
Jak z pracy wracałem wiele razy, to próbowałem resonant tuning za kierownicą i
działa bardzo fajnie jeśli chodzi o doładowanie. A
oprócz tego wspomnę o tym był, był już jeden webinar z TMI, gdzie jedna trenerka,
pani profesor powiedziała o tym, że
podczas resonant tuning to też mówiliśmy na ostatnim spotkaniu się ten tlenek azotu
czy coś takiego wytwarza tutaj i są badania na to, że
to bardzo znacząco tak jakby na zdrowie wpływa i na układ odpornościowy i też na
Covida teraz. Więc w ogóle jak mówimy, jak
szantujemy, jak te om robimy różne, to pobudzamy w ten sposób. Warto robić, jak się
jest w izolacji,
w tym lockdownie też, tak?
Mhm.
Jeśli się jest samemu, bo partner, partnerka może się dziwnie patrzeć. A co ty tutaj
w ogóle robisz, że tutaj omujesz, a
jeszcze tam-
No właśnie.
Te ćwiczenia.
Wiesz, no można właśnie to podciągnąć-
Ćwiczę.
Pod, pod omowanie, więc jest to jakiś, jakiś sposób. Ale właśnie tak staram
się znaleźć jakąś metodę, która osobom z takimi problemami, o których
mówiłeś i osobom, które nie mają praktyki, pomogłaby tą gonitwę myśli
jakoś wyciszyć. I jednym z takich najskuteczniejszych sposobów jest skoncentrowanie
się na
jednej czynności, jednym działaniu. A oddech jest, do tego się świetnie nadaje,
szczególnie kiedy go się
wydłuży. Wtedy on jest taki, można powiedzieć, nienaturalny, więc trzeba się na nim
skupić. I to powoduje, że wtedy
głowa staje się wolna od innych myśli i, no, zanika
ta, ta gonitwa. I to nagranie to resonant tuning. Nie wiem, czy miałeś z nim do
czynienia
wcześniej. Z samym tym nagraniem. To są takie trzy kilkuminutowe
sesje tego oddychania w ciągu pół godziny. Także są zarówno te sesje, takie
przedziały czasowe tej aktywności głosowej, głosowo-oddechowej i potem jest
z kolei kilka minut takiego wyciszenia. Także to może być taka ciekawa praktyka dla
tych osób,
które chcą sobie poradzić. A poza tym wszelkiego rodzaju medytacje, które
te prowadzone, które zawierają dość dużo treści po to, żeby, wiesz, żeby
te myśli nie błądziły, tylko żeby ludzie się skupiali na tym, co mają do wykonania.
Na przykład taką
medytacją bardzo fajną jest energy walk. Jest dużo, dużo treści, dużo się tam
dzieje, a przy
okazji jest fantastyczne doładowanie energią.
A przy tym się fajnie śpi i po tym jak się-- ja często uży- znaczy teraz ostatnio
znowu zmieniłem, zmieniam te wzorce, ale dużo używałem energy
walka. Dużo daje energii. To prawda. Ty, Paweł, opowiadałeś mi kiedyś, że chyba
przeziębienie tym wyleczyłeś, tak?
No, no przeziębienie to był, byłby pikuś. Ja taką solidną grypę sobie z tego-
A, no, no.
Wyleczyłem. Taka grypa co to prawdopodobnie każdy z was dostał, doświadczył, kiedy
boli wszystko, po prostu.
Mięśnie, kości jest niedobrze i tak dalej. No i udało mi się w ciągu jednej sesji z
energy walkiem pozbyć się
tego całkowicie.
Oczywiście to nie zawsze tak działa, tak? Bo ja też miałem taki przypadek, gdzie
uparłem się w Sylwestra poprzedniego.
Uparłem się, że sobie wyleczę zapalenie gardła i nawet robiłem ćwiczenia z czakrami,
jakimś oczyszczaniem i w ogóle z
kotwiczeniem polecenia do uruchamiania dodatkowych tam jakichś rezerw układu
immunologicznego, są takie te zdrowotne.
I nie udało się. Skończyło się na antybiotyku ten Sylwester, a gdzieś tam na ostrym
dyżurze. Ale, ale
no to, to działa tylko no nie zawsze, nie zawsze okoliczności, stan umysłu i tak
dalej, tak?
No często jest tak.
W sensie warto, bo mi też wiele razy pomogły te nagrania, natomiast zdarzyło się, że
nie pomogło, no.
No często się po prostu za bardzo spinamy, za bardzo chcemy, a to jest
przeciwproduktywne i właśnie wtedy nie ma-Nie
ma efektu, który byśmy chcieli
To znaczy, to znaczy zawsze działa, nie zawsze zgodnie z naszą świadomą intencją,
tak?
Tak
Nie zawsze to tak, jak-- znaczy nie zawrócimy pewnych zasad, tak? W sensie tutaj
zasad fizyki. Nie, no, no, no jak mam, jak jesteśmy naprawdę
chorzy i tak dalej, to nie polega to tylko na tym, żeby pomedytować i już. No, być
może wcześniej jakbym
to robił, to być może bym na przykład się nie przeziębił, bo bym miał ten albo dbał
bardziej o siebie, albo więcej spał. No nie wiem
Tak czy owak takim czynnikiem, który, który
jest, który nam przeszkadza, no to jest to zbyt, zbytnia chęć, zbytnie takie
przykładanie się nam, kiedy nam za bardzo zależy. No to wtedy po prostu się spinamy
i koncentrujemy się nie na tym, na czym potrzeba. Nie
uwalniamy jakby tego, tej naszej intencji uzdrowienia i wtedy efektu nie
ma. To jest już takie zagadnienie z obszaru manifestacji, bo tutaj niewątpliwie
wchodzi jedna sprawa to
jest ta energetyzacja, a druga sprawa to jest też i intencja, afirmacja, czyli
obszar manifestacji. I w momencie, kiedy nam za bardzo na tym zależy, po prostu nie
uwalniamy tej energii, która mogłaby dla nas
pracować i potem jesteśmy zaskoczeni, że właśnie to nie działa. I to na przykład
często się ludzie
spalają na takim pragnieniu uzyskania stanu OOBE.
Wiele osób tego chciałoby doświadczać, ale tak bardzo im zależy, tak się spinają,
tak się na tym koncentrują, że
no, ostatecznie wydłuża się okres, kiedy ostatecznie do tego
dochodzą.
No znaczy no też, też z tym pracuję. Opublikowałem linki,
wrzuciłem na czat. Tak.
Mhm. Okej, dobrze, bo myśmy tutaj sobie taką konwer-,
konwersację nawiązali z Kubą, ale myślę, że jeszcze inne osoby chciałyby się
podzielić swoim doświadczeniem.
Aczkolwiek to nie znaczy, że jeżeli Kuba nie masz, masz coś do powiedzenia, to nie
zabieramy ci głosu. Także jeżeli chciałbyś coś
dodać, to jak najbardziej. Kto by się chciał swoim doświadczeniem podzielić
dotyczącym
właśnie tego, jak się odnalazł, co mu pomogło w-
I prośba tak jakby, żebyście wzięli, tak jakby przyjęli to, że tak jakby bez oceny,
tak? W sensie
no to od serca ma być coś tak jakby niekoniecznie, no, związanego z tym, o czym
mówimy. To nie musi być.
No, to nie musi być coś spektakularnego.
Basia się włączyła.
Myśmy, Basia i Piotr słuchamy Chemi Synku, pracujemy z tym od lat już ponad
dwudziestu. I teraz cała ta historia z wirusem, izolacją i tak dalej.
Przede wszystkim z reakcją paru środowisk, taką, że no ludzie, którzy wydawałoby
się, że rozwijają się,
idą do przodu, nagle poszli w te bajki o, no
tak zwanych teoriach spiskowych. I to z kolei spowodowało, że wróciliśmy tak jakby
do źródła, do Chemi Synku, do,
do nagrań instytutowych. Zaczęliśmy tego znowu słuchać częściej. Ja jeszcze
zrobiłem, to
już jakiś czas temu, taki, taką rzecz, że wziąłem kilka nagrań i uciąłem im
końcówki. Zamiast tego budzenia, które tam chodzi na końcu po prostu zrobiłem
łagodne
wyciszenie i puszczam to sobie na noc. Potem można zdjąć słuchawki, zasnąć,
posłuchać
tego, tego nagrania. Basia może coś jeszcze? Nie.
No czyli jakby już wcześniejsza twoja postawa, wasza postawa tutaj determinuje
stosunek do,
do tego, co się dzieje.
Nasze, nasze źródło to właśnie to jest podstawa naszego, tak, dotąd z naszego
doświadczenia z różnymi grupami, to, to jest po prostu taka wiodąca linia,
taka najbardziej prawdziwa i taka najbardziej wiarygodna i, i
taka, która, która zawsze prowadzi i, i po prostu
jeżeli się na tym opieramy już, już to, to nasze wieloletnie doświadczenie, to, to
nie błądzimy.
Mhm.
Po prostu Instytut trzyma się twardo porządnej nauki, porządnych jakichś podstaw,
a nie idzie w jakieś nieziemskie fantazje. To jest wszystko oparte na, na badaniach,
oparte na, na
doświadczeniu Instytutu, a nie na nie wiem, Bóg wie czym. No i to działa. Po prostu
to działa.
Zresztą za czasów, kiedy jeszcze te instytutowe nagrania były wyjątkowo trudno tutaj
dostępne, bawiłem
się sam w robienie nagrań synchronizujących
Mam je zresztą jeszcze do dzisiaj, z ciekawymi w sumie efektami. Z tym że po tym już
oczywiście, jak się
pojawiły prawdziwe nagrania Hemisyncowe, no to wiadomo, wyrób profesjonalny.
Mhm. Ja mam tutaj takie pytanie. Nie wiem, czy to będzie akurat jakby w temacie.
Jeśli nie, to, to, to powiedz mi tam Paweł,
Dominik, że, że to akurat nie na dzisiaj może. Bo tutaj wcześniej właśnie, no mam
tutaj tylko, że to jest Basia, tak?
Ale, ale nie zapamiętałem twojego imienia.
Piotr.
Piotr. Piotr okej. Piotr powiedział coś, na co właśnie zwróciłem uwagę, że, że to są
bardzo, znaczy że, że, że
Hemisync, yy, daje, mm, jakby informację o prawdzie, tak? To znaczy, no to są
prawdziwe, że, że,
że... No dobra, jak ja to zrozumiałem? O, w ten sposób. Bo korzystając z różnego
rodzaju programów,
korzystając z różnego rodzaju nagrań, ee, właśnie doświadcza się różnych stanów. I
teraz czy na dzień
dzisiejszy można byłoby powiedzieć, że moje jest bardziej prawdziwsze, moje jest
mojsze od twojego, moje jest bardziej prawdziwe od twoich prawdziwych?
No bo tutaj zno-znowu się pojawia pytanie-- znaczy nie znowu. Pojawia się pytanie,
czyja jest prawda, gdzie jest ta prawda?
Yy, i, no, żeby tak nie wchodzić w głą-głębiej. Tyle.
No nie ma jednej.
Nie ma.
Jest pewna, jest pewna struktura, która się powiela, ee, której doświadczamy, o
której
czytamy z książek, którą nakreślił zresztą Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee, skrupulatnie, tak jakby
pró-- kwestionując pewne rzeczy i badając swoje spostrzeżenia. No bo to tak jakby
dla mnie, w
moim postrzeganiu... Dlatego ja też tak, w ogóle to takie jest ważne moim zdaniem, z
mojego doświadczenia, żeby nauczyć się właśnie tak jakby
określać, że ja mam swoje doświadczenia. Dlatego zawsze jak, nie wiem, czy mnie
kojarzycie, to zwróciliście na to uwagę, staram się mówić też, od jakiegoś
czasu się tego nauczyłem mówić, że z mojego doświadczenia. To nie znaczy, że ktoś,
no... Przede wszystkim to w
ogóle zrozumienie tego tematu, tak jakby życia na Ziemi, yy, właśnie powoduje, że do
tego
dochodzimy. Bo to, że ktoś inny na przykład może mieć inne zrozumienie tematu i być
może nie
widzi pełnego spektrum i przez to na przykład, yy, uważa inaczej, to nie znaczy, że
to jest złe. Być może on na daną
chwilę potrzebuje właśnie takiego doświadczenia czy takiego przekonania i tak dalej.
Dlatego to takie ważne
też, żeby się nie zderzać między sobą, bo każdy z nas ma trochę inną ścieżkę. Okej,
prawdopodobnie my tutaj spotykając się, mamy zbieżne w pewien sposób te ścieżki,
swój sposób
myślenia i w jakiś sposób rezonujemy. No ale tak. I ta, są jakieś struktury, ale
tak, żeby na sto procent się
przekonać, no to albo samemu możemy, no właśnie trochę do tego być może obedążyć czy
do jakiegoś takiego sprawdzenia,
albo po śmierci się przekonamy. Jest jeszcze i-
Tak ja to widzę przynajmniej.
Albo jeszcze to parafrazując, co powiedziałeś. Przede wszystkim tak: technika,
którą, czy sposób
badania świadomości, który proponuje Instytut Monroe'a, oparty jest na indywidualnym
doświadczeniu
każdego, kto z tego korzysta. Nie ma czegoś takiego, że jest jedna objawiona
prawda i wszyscy powinni w taki sam sposób doświadczać. Jest to niemożliwe,
chociażby z tego względu, że każdy z nas ma
swoją, swoje własne doświadczenie i doświadczenia, swoją bazę
przekonań i różnych takich rzeczy, które wpływają na to, w
jaki sposób odbieramy rzeczywistość. W związku z tym nawet w tej rzeczywistości
fizycznej dwie osoby
patrząc na jeden przedmiot, będą go opisywały w różny sposób, chociażby nawet
z tego powodu, że będą patrzeć z różnych perspektyw. Nawet jeżeli to będzie
perspektywa przesunięta o parę centymetrów, to już może się pojawić jakiś
element, którego ta druga osoba nie widzi. Więc pamiętając o tym, że te
doświadczenia, które mamy, mogą być zarówno, yy, doświadczeniami z innej perspektywy
tego samego,
o czym pisali czy mówią-
Tak, tak
... inne osoby, to jeszcze dodatkowo my mamy swój pewien filtr, przez który to
wszystko
odbieramy. Jeszcze do tego nakłada się język, którym to próbujemy wyrazić. I w
efekcie jest tak,
że ostatecznie te relacje mogą się bardzo różnić. Zresztą,
yy, taki może podam przykład, że jedna osoba na przykład, gdyby
pojawiła jej się postać tak zwanego ducha, czyli
istoty poruszającej się tutaj, gdzieś w okolicach zbliżonych do rzeczywistości
fizycznej, a będącej tej istoty w
formie niefizycznej, mogłaby to po prostu opisać w taki sposób, że pojawiła się
taka jaśniejąca plama na kształt, w kształcie, yyO
zarysie człowieka poruszająca się powiedzmy tam w jakimś obrębie w pokoju,
wykonująca takie czy, czy inne ruchy. I byłoby to po prostu takie, taki opis,
powiedziałbym
surowy, reporterski, tak jak to widzi. Natomiast ktoś inny, kto miałby głębokie
przekonanie religijne,
mógłby to opowiedzieć w taki sposób, że w nocy spłynęła na mnie łaska Boża i objawił
mi się anioł świetlistej
postaci i powiedział czy rzekł do mnie takie, a takie słowa. Mamy dokładnie to samo,
tylko jest zupełnie inny
background tej, tych osób i w związku z tym całkowicie inny opis doświadczenia. I
gdybyśmy się
spotkali z takimi dwoma diametralnie różnymi opisami, byśmy stwierdzili, że to są
dwa różne wydarzenia, a w
rzeczywistości mówimy o jednym.
No to chyba też nie trzeba daleko szukać, bo między innymi to chyba, o czym też
Dominik mówi, jest to taka przypowieść, tak? Że tam trzech ślepców
dotyka słonia, jeden za ogon, drugi za trąbę, a trzeci za, za, za nogę trzyma i
każdy opisuje tę samą
rzeczywistość. No i ten porównuje, że to słoń to jak wąż, drugi jak, jak tam,
jak, jak, jak, jak kolumna i tak dalej, nie? Także...
To jedno, a drugie-- znaczy, znaczy to, to przypowieść przypowieścią, natomiast tak
jakby to w książkach jest też powiedziane, że
esencją życia na Ziemi jest poznanie jednostki. Czyli my, to, ten świat jest tak
zrobiony, że my jesteśmy
nastawieni na jednostkę. Nasz język nie jest precyzyjny, dlatego musimy się dużo
nagadać, żeby przekazać.
No, no poza ciałem jak wysyłamy niewerbalnie myśli, to one są takie jakby... Paweł
popraw mnie, jeśli coś nie do
końca będę mówił, ale no tak jakby akurat nie doświadczałem tych niewerbalnych
komunikacji jeszcze za bardzo,
ale z tego, co czytałem relacje innych, to tam jest bardzo precyzyjnie, tak?
Odbieramy kompletną myśl z odczuciem
nawet. A do tego stopnia, że możemy wysłać nawet rotę, czyli taki cały w ogóle zbiór
przemyśleń,
gdzie od razu dany temat poznajemy natychmiast, tak jakby przesył taki. Więc,
więc tak jakby ten świat jest tak zrobiony, żebyśmy no sami się rozwijali. Są
inne... No znowu ja akurat osobiście staram się nie wchodzić za da-- nie odbiegać za
daleko od
tego życia, więc się nie interesuję za mocno innymi systemami. Ale w książkach są
wspomniane inne systemy życia. Gdzie są, jest kolektywne na przykład
myślenie, tak? Bruce Lipton w książkach wspominał o tej istocie, tam, z którą się
spotkał w tym, w tym wyższym
fokusie, trzydziestym czwartym chyba. Z tą pieczarką.
Nie pamiętałbym o pieczarce, ale rzeczywiście jedna osoba jakby doświadczała i
przekazywała i oni nie potrafili z kolei, z
kolei zrozumieć, że my jesteśmy osobnymi jednostkami.
No więc, no więc znowu nie będę w to, ja bym w to nie wchodził dalej, natomiast no
tak jest to zro-- tak jesteśmy zrobieni
i warto, tak jakby mi się wydaje, po prostu mieć to na uwadze, że, że tak ten system
jest zrobiony i też,
też to nie jest rozwiązanie, żeby dążyć do zmieniania tego, o! Może tak. My tutaj
mamy być tacy, jacy jesteśmy, nastawieni na swoje doświadczenie, wymieniać się tym
doświadczeniem. Nie chodzi o to, żeby tak jakby właśnie przeskoczyć te
ograniczenia. O!
Jeszcze może tak, jak było o tym słonu, o tym słoniu.
Słucham cię.
Tu jest ta cecha hemisynku, że mamy te zdefiniowane fokusy i to jest, powiedzmy
to sobie tak, jakbyśmy się skupili na jakimś określonym kawałku tego słonia. Mamy
punkt odniesienia.
Tak. Z jednej strony tak, ale z drugiej strony też w ramach każdego fokusa będą
różne opisy. No bo to są jakieś tam obszary świadomości w języku, którym my się
posługujemy,
można powiedzieć rozległe. Chociaż nie wiem, czy to jest w ogóle adekwatne słowo,
ale przyjmijmy, bo nie mamy lepszego.
Rozległe na tyle, że każdy z tych fokusów, każda osoba wracając z tych fokusów może
przynieść
inne wrażenia opisujące. Szczególnie to dotyczy fokusa dwadzieścia siedem.
Natomiast--
albo też terytorium systemów przekonań na przykład, gdzie jest tam mnóstwo tych
przekonań. Tylu ilu
ludzi, tyle przekonań tak na dobrą sprawę. Więc każdy może trafić do innego systemu
przekonań. Jeden powie: "Ach,
byłem w raju", a drugi powie: "No co za some jakieś złodziejstwo się trafiło" albo
jeszcze coś, coś innego. Więc...
Ale cały czas poruszamy się w tym samym obszarze i myślę, że te wszystkie
odniesienia są takie adekwatne. A
to, co wspomniałeś Poprzu o tych, o tych fokusach, to rzeczywiście je
każdy praktycznie-- o, może w ten sposób. Większość z nas, czy też każdy natknie się
na te same bądź bardzo podobne elementy
w tych fokusach i wtedy można to potwierdzić, że rzeczywiście te obszary wyglądają w
taki, a nie
inny sposób.
Mogę dwa słowa?
Tak, oczywiście.
Cześć wszystkim. Znaczy ja tu bym się bardziej skłaniał do poglądów Toma Campbella,
który bardzo fajnie to ujął, że w przypadku kiedy
są takie zdarzenia jak na przykład koronawirus, który jest tak naprawdę jakimś
zjawiskiem społecznym, bardziej, bardziej świadomym,
to w momencie im więcej osób w niego wierzy, w jego skuteczność, czyli to, że będzie
zabijał czy robił coś złego, to tak naprawdę
generujemy nową linię czasową. Tak? Czyli po prostu on faktycznie staje się taki
groźny i taki niebezpieczny,
ponieważ bardzo, bardzo dużo ludzi go wzmacnia. Czyli tworzy się coś w rodzaju
egregora, tak? Który powoduje-- no, to jest pewne uproszczenie pewnie,
ale wydaje mi się, że to jest chyba najbardziej efektywne wytłumaczenie tego, w jaki
sposób można z tym koronawirusem
jakby walczyć. Czyli jeżeli będziemy wierzyli w te teorie spiskowe, no to tak się
stanie po prostu. Bo im więcej osób się do tego przykłada,
tym ta energia jest coraz większa i ta linia czasowa jest rozwijana. Tak to widzę.
No dobra, tylko że my nie mamy wpływu na innych ludzi. Ja bym tu się na tym skupił.
Mamy. Jest bardzo fajne takie określenie. Już nie pamiętam, kto to powiedział, że
jeżeli wchodzimy do ciemnego pokoju i zapalamy na przykład tylko i
wyłącznie małą żarówkę czy świeczkę, to on się rozjaśnia. Odwrotnie jest to
niemożliwe.
No okej, w ten sposób się zgadzam. Bardziej mi chodzi o to, że tak jakby. Dobra, to
ja rozwinę swoją myśl. Spotykam się też z takim
właśnie podejściem, że często ludzie właśnie w ten lęk wpadają i można się też, też
właśnie w tym
podejściu, takim poznawczym można się zagonić. Z mojego doświadczenia na takie
przyznanie
sobie prawa sprawczości tak, że o nie, trzeba, trzeba. No, jesteśmy tu przede
wszystkim za siebie odpowiedzialni. Zgadzam
się, że warto tak jakby, no, inspirować innych do tego, żeby zwrócili uwagę na
przykład-
À propos lęku taka mała dygresja, bo myślę, że wszyscy to wiemy, tylko jakoś to
zawsze nam umyka w życiu codziennym. Lęk jest takim
sprzężeniem zwrotnym. My wpadamy w pętlę po prostu. Czyli w momencie, kiedy
zaczynamy się czegoś bać, to zaczynamy być jakby generatorem tego strachu. On się,
czyli wpadamy w taką spiralę. To jest niebezpieczne i to trzeba umiejętnie do tego
podejść czy mieć świadomość.
Jacku, rozumiem ze swojego doświadczenia okej? Dobra, bo tak mówisz, wiesz, bardzo
ogólnie. W
sensie, że tak jest. Ja nawet nie wiem-
Ale co ogólnie?
Nie, bo tak stwierdzasz fakt, a ja nie jestem. Ja chciałbym jeszcze się zastanowić
nad tym, co mówisz.
No bo to nie jest moja wiara, tylko to jest moje doświadczenie.
Rozumiem, rozumiem. Tylko ja tak podkreślam, wiesz, bo no, no, no właśnie, że no.
To myślę, że jest to, o czym tutaj Dominik tak próbuje powiedzieć i to, co wyniknęło
już tutaj
we wcześniejszej dyskusji, taki wniosek, że te nasze doświadczenia są indywidualne.
I myślę, że warto zwracać na to uwagę, że kiedy się tym doświadczeniem
dzielimy, mówić o tym, że, że to jest moje doświadczenie, że w mojej opinii, moim
zdaniem, bo to jest moje.
Innych zdanie może być inne. Zresztą nawet tutaj przywołany Tom Campbell
napisał wielkie tomisko, które nazwał, nazwał Moja teoria wszystkiego. I za każdym
razem,
kiedy on mówi i opisuje tą teorię, wnika w szczegóły, mówi: w mojej teorii,
moja teoria. Za każdym razem w ten sposób to podkreśla i na warsztatach zachęca
stwórzcie
swoją własną teorię wszystkiego. Także myślę, że jest to też taka z jednej
strony. Mamy to nasze własne doświadczenia, z drugiej natomiast
jest to pewna taka pokora czy szacunek dla innych i dla doświadczenia innych osób,
z którym to doświadczeniem możemy się zetknąć.
No bo jak mówimy, że moja teoria, to prezentujemy komuś swoją teorię i ta osoba, i
zostawiamy tej osobie wybór. A tak jakby mówiąc, że tak
jest, no to stwierdzamy fakt i to tak. Jeśli ktoś to przyjmie, to to wchodzi mocno,
a to nie jest konie--
no, jest różnica. No to już. No to tylko na to chciałem zwrócić uwagę, tak?
No ale dziękujemy ci Jacku za wasze-
Bo nie skończyłeś Jacku chyba, prawda? Mówić o tej pętli, jak mówisz, że lęk. Pętla
zwrotna, tak?
Tak, tak mniej więcej działa. Zresztą to nie jest tylko mój wymysł czy moje
doświadczenie, tylko pewnie wiele osób,
które spotyka się z, nie wiem, jak to nazwać, natężeniem lęku, tak? Bo są różne
lęki. Są lęki o życie,
lęki o jedzenie, lęki o pracę, o dzieci. No, wiele jest lęków, które nas otaczają i
które w takim sensie nas przytłaczają
i hamują rozwój. I w momencie, kiedy zaczynamy generować, czyli na przykład umysł,
szczególnie umysł, jest podatny na coś takiego, że kiedy
zaczynamy rozpatrywać dany lęk, tak? Że na przykład mówimy o, nie wiem, no, strzelam
w tej chwili, stracie pracy, no bo akurat jest
taka możliwość, że przez epidemię parę osób czy wiele osób straci pracę albo będzie
miało obniżone
wynagrodzenie, straci firmę. Więc to jest taka rzecz, wokół której się zaczynamy
kręcić wokół tej osi, tak? I ona coraz bardziej nas przytłacza, bo zamiast wyjść z
tego, wyjść na zewnątrz, stać się jakby
takim obserwatorem. Tak? Że oczywiście, no, jest to jakiś problem, który trzeba
rozwiązać, ale nie pozwolę na to,
żeby ten problem mnie wchłonął, tak? Że stanę się też tym problemem, jakby w tym
sensie.Myślę, że
zgadzamy się w większości
To jest kwestia doświadczeń. Znaczy zgadzam się, że można wpaść w pętlę, tak?
Natomiast mi się wydaje, że to jest kwestia doświadczenia i po prostu wyczulenia.
To była tylko dygresja. To à propos koronawirusa.
To nie, to jest jak najbardziej słuszna rzecz. I tu nawet bym rozwinął tą myśl,
która zresztą niebawem
się pojawi w artykule w Nieznanym Świecie. Nie wiem kiedy, ale niedługo będzie, bo
właśnie
podzieliłem się moimi rozważaniami na temat koronawirusa i też do takich
wniosków doszedłem, że w zasadzie tutaj Jacku wymieniłeś dużo różnych
lęków. Owszem, to tak jakby na płaszczyźnie na tej powierzchni to tak może
wyglądać. Przynajmniej to z mojej perspektywy, że mamy lęki dotyczące, dotyczące czy
to pracy, czy to straty kogoś, czegoś. Dużo różnych takich lęków. Ale gdy
zaczniemy dokopywać się głębiej, to się okaże, że ostatecznie dojdziemy do takiego
pierwotnego
lęku, do tej praprzyczyny, prazródła lęku o naszą egzystencję, o przeżycie
i... A ten lęk z kolei wydaje się być takim
lękiem przyrodzonym rodzajowi ludzkiemu i w ogóle chyba wszystkim istotom żyjącym,
bo
on z jednej strony właśnie chroni te wszystkie istoty przed utratą życia, przed
wchodzeniem w jakieś takie sytuacje, które mogłyby skutkować utratą życia. To jest
jedna taka, można
powiedzieć, konstruktywna rola lęku. Natomiast w momencie, kiedy przybiera na mocy,
kiedy
zyskuje jakąś taką dominującą rolę, to wtedy robi się groźny, bo po
prostu stoi na przeszkodzie naszemu rozwojowi, logicznemu
myśleniu. Podejmujemy jakieś zupełnie nierozsądne decyzje. Nie jesteśmy w stanie
rozsądnie myśleć.
Akurat ta sytuacja z pandemią jest świetnym przykładem, że zostało
całkowicie wyłączone myślenie, mimo że jest mnóstwo, mnóstwo
danych i to takich danych, no potwierdzonych zupełnie z bardzo wiarygodnych źródeł,
które pokazują
całkowicie co innego niż mówią media. To jednak mało osób
pochwyciło się do tego, żeby te dane sprawdzić i przeanalizować i zobaczyć, jak jest
w rzeczywistości w stosunku do tego, co,
co się ogólnie mówi. Także tutaj jest taki właśnie ten dysonans się pojawia, bo
działamy z
pozycji emocji, lęku, natomiast mamy zablokowany cały sposób, cały system myślenia.
Pytanie. Dobrze, ja tutaj wskoczę. Od naszych słuchaczy są pytania. Witam, obecnie
czytam
książkę Rafała Nieradzik Droga. Polecam serdecznie również pierwszą część
Przebudzenie. Dziękujemy.
Ja czytałem. Paweł też. Znamy Rafała. Znaczy ja mniej. Paweł bardziej.
Paweł webinary prowadził z Rafałem.
Nawet recenzowałem te książki, więc...
Ja mam takie odczucie, że Rafał to taki nasz, taki nasz polski Robert Monroeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee. Tak mi
się wydaje, że trochę tak Rafał pisze podobnie do Roberta chwilami.
Później kolejne pytanie od Dany. Nadajemy mu moc. Jest to myślokształt.
Mówiliśmy o tym materializowaniu się tego lęku związanego z koronawirusem, że-
To do myślokształtów.
Tak.
Bo byłem na paru webinarach z tym również z szefem oddziału brytyjskiego, z tym
Sciambarellą. Luigi Sciambarella, ekspert od świadomego śnienia i ciekawy temat
myślokształty. Ja nie będę teraz się tutaj rozwijał może tego, może, może innym
razem o tym zrobimy dłuższy temat,
ale myślokształty w większości przypadków tam był poruszany na tym webinarze taki
temat. W
większości przypadków jak wychodzimy z ciała, to spotykamy się z naszymi
myślokształtami i projekcjami.
Mniej jest interakcji z jakimiś istotami, oddzielnymi takimi bytami, tak? Z takimi
istotami
jak my. Więcej jest pracy ze sobą w ogóle. Jak wychodzimy z ciała, jak kogoś
spotykamy w zaświatach. No to jest temat
dłuższy. Tak jak tam nawet William-
Ja bym tutaj użył takiej metafory à propos myślokształtów czy też systemów
przekonań, bo, przepraszam, bo to mniej więcej jest w pewnym sensie to
samo. To wyobraźmy sobie pajęczynę. To dokładnie mniej więcej tak to by wyglądało
jako metafora, że siedzimy w takiej
pajęczynie i po prostu się miotamy. I w momencie, kiedy jesteśmy w stanie już wyrwać
się stamtąd, no to nasze filtry już tak nie działają. Jesteśmy w stanie
zobaczyć trochę więcej niż-Przez nasze filtry. To, co zresztą Paweł mówił, że jeden
widzi postać jakiś świętych, inny widzi tam powiedzmy
naukowca i tak dalej, a de facto jest to ten sam przekaz.
To jest w ogóle cały duży, oddzielny temat, bo są narzędzia do tego i to jest znowu
każdy trener troszeczkę inaczej sobie te
narzędzia kształtuje. No to, z czym rezonujemy, to tego używamy, tak? William
Borman, czyli trener od wychodzenia z ciała z TMI
mówi, żeby używać polecenia Clarity Now, czyli nie wiem, jak to przetłumaczyć.
Ostrość widzenia teraz, tak?
I tego typu polecenia. No w Moenie, Paweł u Ciebie na
kursie się uczymy takiego proszenia siebie w sumie czy naszego wyższego ja
o, o lepszy przekaz, tak?
Lepszy przekaz też o taką klarowniejszą, klarowniejszy przekaz, wyraźniejszy,
wyraźniejszą
wizję.
Można też jakoś tam z energią miłości.
Dopasowaną do naszej percepcji po prostu.
Tak, tak dokładnie. Dokładnie. Tutaj nie oszukujmy się zawsze tak jak właśnie
odpowiedziałeś
zawsze to, co odbieramy, to co w cudzysłowie widzimy, jest dopasowane do
naszej percepcji. I jeszcze do tego przez tą percepcję mocno zniekształcone przez
nasz,
no głównie te filtry, którymi się posługujemy. I taka rzecz jeszcze, która tam
wcześniej,
kiedy mówiłeś o właśnie o Tomie Campbellu, o zasilaniu tych,
tych-
Egregorów
Egregorów czy jakby to tam nazwać, tych przekonań energią.
Tom Campbell ma takie bardzo fajne powiedzenie, że jeśli nie masz
rozwiązania na teorię spiskową, to się nią nie zajmuj, bo inaczej po prostu siejesz
lęk.
Więc myślę, że moglibyśmy to sobie wszyscy wziąć do serca i kiedy mówimy o
jakimś, o czymś takim, co szczególnie może wzbudzić lęk, to od razu proponujmy
rozwiązanie, jak
to, jak sobie z tym poradzić. I takim, i takim właśnie sposobem,
który staramy się praktykować, są te właśnie medytacje o dwudziestej drugiej.
Mam nadzieję, że-
Ja mam takie pytanie, bo też się spotkałem. Nie wiem, czy to znowu jakby w temacie,
ale spotkałem się z taką, z takim przeświadczeniem
powiedzmy. No wiadomo właśnie, że jeśli z czymś walczysz, to zasilasz ten egregor.
Jak zwał, tak zwał. Tak? No to wiadomo, o
czym mówimy. Więc czy, czy medytacje nie zasilają takiego czegoś? Że medytacja
powiedzmy...
A może sobie już odpowiedziałem na to pytanie w głowie. Ale zadam, że medytacje
jakby z intencją czy z takim
przekonaniem, że zrobimy medytację przeciw na przykład jakiejś tam zniewoleniu,
tak? Jakichś tam walkom, to czy to nie zasila?
Nie, takich medytacji się nie robi. Jeżeli w ogóle z taką medytacją masz do
czynienia, ktoś ci taką
medytację proponuje, w ogóle nie wchodź w coś takiego.
Jeszcze inne niebezpieczeństwo. Ja tylko dorzucę Paweł, bo ponieważ uczestniczyłem w
wielu warsztatach, powiedzmy, nie wiem, w takich spotkaniach, gdzie odbywają
się medytacje, to mało osób sobie zdaje sprawę, że to są też miejsca, no, w jakimś
sensie niebezpieczne. Znaczy nie
dlatego, że tam są źli ludzie, tylko po prostu ci ludzie są różni, no w dużym
uproszczeniu różni. Co oznacza, że
oni poprzez to, że my się bardzo otwieramy w trakcie takich medytacji, jeżeli tych
osób jest bardzo dużo, to ta medytacja może być dla nas w pewnym sensie
niebezpieczna, bo możemy coś sobie niechcący załadować albo odwrotnie. Jeżeli my
mamy pewne-
Dobra, z mojego doświadczenia ja bym nie używał wyrazu niebezpiecznego. Z mojego
doświadczenia
wszyscy trenerzy, no to tak mi się wydaje, dosyć ważny przekaz, bo tak z kolei
wszyscy trenerzy i książki we
wszystkich, które czytałem, było napisane wyraźnie, że tak jakby nie ma rzeczy dla
nas niebezpiecznych przy wyjściu z
ciała i tak dalej. Możemy-
Nie o to chodzi, nie o to chodzi.
Okej, okej.
Chodzi o to, że po prostu mając, mając po prostu nie w pełni-
Niekorzy-- może być nieprzyjemnie, niefajnie, może coś się wydarzyć, jakieś
doświadczenie.
Nie, nie, nie. Chodzi o to, że jeżeli nie jesteśmy w pełni świadomi pewnych
zagrożeń, to otwierając się, a mając nie w pełni
rozwinięte, no nie wiem, jak to powiedzieć, nie będąc w pełni rozwiniętym, to chyba
jest dobre określenie.
Mamy pewną łatwość do tego, żeby przyklejać do siebie różne rzeczy. To o to chodzi,
że po prostu jeżeli-
Rzeczy będą się przyklejały tylko wtedy, kiedy działamy z pozycji lęku, jeżeli
działamy z pozycji-
Ale Paweł, mamy takie lęki, bo nie ma osób, które nie mają lęków, bo my jesteśmy tak
skonstruowani, że po prostu generujemy. Znaczy
poprzez to, że nasz umysł tak pracuje, to my, my po prostu zawsze różnicujemy, tak?
Patrzymy na coś i w tym
momencie staramy się rozwiązać jakby przedwcześnie pewien problem. Wiesz, o czym
mówię? Że zaczynamy generować po prostu pewne rozwiązania,
które same w sobie są już problemem, tak? Bo stwarzają lęki, że boimy się o coś,
więc będziemy coś robić, boimy się o coś, więc robimy następny krok.
To o to chodzi. Więc my nie do końca jesteśmy przygotowani na to-Żeby otorbić się
nawet tym bronem rezonansowym, to też nie pomaga.
To wszystko, co mówisz, to jest cały czas działanie z pozycji lęku. Obrona, obrona,
obrona.
Tak, tak, właśnie tak.
To jest wszystko działanie z pozycji lęku.
Czyli przynosi to odwrotny efekt. Czyli w momencie, kiedy zaczynamy się bronić,
otaczać jakimiś tam, nie wiem, talizmanami, jakimiś rytuałami czy nie wiem,
cokolwiek, no co tam sobie wymyślimy, kamieniami na przykład. No to niestety nam nie
pomaga. Wręcz przeciwnie.
Wręcz przeciwnie. To wrócę do-
Ja muszę uciekać. Muszę was pożegnać, bo mam taką sytuację, że muszę się rozłączyć.
Trzymajcie się. Pozdrawiam. Cześć.
Dziękujemy za przybycie. Ja wrócę do tego, co Jacek wcześniej też już powiedział o
tym pomieszczeniu, w którym
zapalamy żaróweczkę, lampkę w ciemnym pomieszczeniu. Jeżeli ją zapalimy, to ciemność
nie ma dostępu.
I to myślę, że chyba wszystko wyjaśnia. W tym momencie, kiedy będziemy działać z
pozycji miłości,
po prostu lęk nie ma dostępu.
Warto. No moim zdaniem, moim zdaniem znowu też opieram się na-- właściwie wszystkie
przekazy i wszyscy
trenerzy i, no nie spotkałem się z innym właściwie podejściem, mówią o jednym, no,
że warto nauczyć się pracować z energią miłości i, i tą ścieżką tak jakby. Jak
spotyka
nas jakiś potwór gdzieś tam jak wychodzimy, to wysyłamy na niego energię miłości.
Ewentualnie tak jak Buhlman mówi, być może to jakieś niezintegrowane
doświadczenie, z którym warto się spotkać. Przecież ten potwór nas tam nie zabije,
nie? Nic nam nie zrobi takiego, tak? Warto właśnie z tej
pozycji miłości i takiego zrozumienia podchodzić do tych tematów. Warto tak jakby
zastanawiać się,
na co mamy wpływ, czego się boimy. Jeśli na coś nie mamy wpływu, no warto pracować z
tym, żeby tak jakby no, no... A jak
już wychodzimy, no to właśnie generowanie energii miłości. Świadomość tego, że, no
przy OOBE też warto
pamiętać, że nikt nas nie oderwie, nic nas nie oderwie od naszego ciała, tak? W
sensie no, być może
coś tam się kiedyś gdzieś zdarzył jakiś jeden przypadek, nie wiem, specyficzny. Nie
wiem, nie słyszałem o tym. Nie jestem ekspertem. Znowu od OOBE się wypowiadać,
ale generalnie wszyscy mówią, że nie zdarzają się takie rzeczy tak po prostu sobie,
że jakiś przyjdzie potwór i nam coś zrobi kuku
jak w filmach albo demon.
Ja polecam książki Bruce'a Moena do przestudiowania. U
Roberta Monroe'a też jest to wspomniane, ale w Bruce Moenie zaraz sięgnę na
półeczkę.
W której książce jest taki rozdział...
Aha, tak. To jest w „Podróży poza wszelkie wątpliwości”
jest rozdział dziewiąty pod tytułem „Banshee”.
A, pamiętam.
I to jest taki, no powiedziałbym klasyk. Klasyczny przykład tego, w jaki sposób
powstają lęki, jak one właśnie się tak kumulują. To, co Jacek mówił, jest to
sprzężenie zwrotne. One się napędzają,
nakręcają i zamyka się to takie błędne koło, w którym się zamykamy, w którym,
z którego nie możemy wyjść. I myślę, że jest to taki świetny przykład, który
ilustruje to, o czym
dzisiaj, dzisiaj mówimy. W momencie, kiedy zaczniemy działać z pozycji miłości, po
prostu taki lęk
znika. Po prostu znika.
Aczkolwiek w tym rozdziale o banshee to ten dziadek sobie nie dał rady z tym, tak?
Próbowali mu pomóc, pokazali mu, ale i tak to
właśnie jest z tym doświadczeniem, że tak jakby sami mamy potrzebę tak naprawdę
wytworzenia dojścia do pewnych rzeczy. A
wszelkie skróty to, to też mnie to dotyczy. Dlatego o tym tak mówię, że też wiele
razy skrótów szukałem. Wszelkie skróty,
takie szukanie skrótów, no, czasami wręcz wydłuża nam ścieżkę dojścia, tak? Warto
tak jakby
postawić na wytrwałość, na takie, na spokój taki, na wytrwałość, na takie długie
podejście.
Tym bardziej że ścieżka przy wykorzystaniu narzędzi z Instytutu Monroe'a już jest
ścieżką na skróty.
Dlatego fajnie, że tu jesteście wszyscy, bo mi się wydaje, że tak jakby to też jest
element właśnie takiego na spokojnie dążenia do
celu. Każdy ma swój, każdy ma swój. Tak jakby to nie musi wszystko do jakiegoś
wyjść, wyjść z
ciała i takich rzeczy prowadzić. Natomiast no, no właśnie, tak jakby tak.
Wydaje mi się, że takie obcowanie ze sobą, tak właściwie świetne pytania może tutaj-
Tak, bo tu Ewa pyta o nagrania Human Plus.
Jeszcze wcześniejsze pytania Pawle.
No ale ja akurat widzę to pytanie Ewy, to odpowiem od razu.
Czy w serii Hemi-Sync można swoje myśli kreować w Human Plus na przykład
„boli mnie nerka” i przy wdechu? Rozumiem, że to chodzi o to, żeby tą komendę
uruchomić. Nie, to sa-same komendy. Wymyślenie jakiegoś hasła po prostu tak sobie
nie działa. To
jest cały system, któryO którym, na którym opiera się ta,
ten dział czy te nagrania Human Plus. I najpierw trzeba się zaprogramować, żeby
takiego kodu używać.
Więc najpierw trzeba stworzyć odpowiednią afirmację, odpowiedni program.
Zainstalować go u siebie w kanale dostępu, który jest dostępny w Human Plus i
dopiero wtedy
można używać. Natomiast samo, sam wdech, wymyślenie jakiejś komendy i wydech
niczego nie da, bo takiego programu po prostu nie ma.
To nie to, bo tam w tym nagraniu właśnie otwieramy specjalny ten Focus11 kanał.
Tak, tak.
Tam jest programowanie zrobione. I mało tego z relaksacją, z całym tym podejściem i
z całą oprawą to polecenie można kilka razy
zaszczepiać.
Więc jakby wziąć takie nagranie z podkładem Focus11 i miksować własnym poleceniem
mogłoby to zadziałać. Tak, tak,
tak. I w tych nagraniach, w tych zestawach jest ćwiczenie, które nazywa się
preparation, czyli przygotowanie do tych Human Plusów. I tam właśnie kanał dostępu
jest taki wolny, czysty
do własnego użytku i można tam sobie miksować to. Jeżeli by ktoś sobie wymyślił
jakąś fajną afirmację i kod do tego, to może
akurat tego nagrania użyć, żeby sobie to stworzyć. Teraz
przy-- w momencie, kiedy mamy tak, taką technikę, łatwość manipulacji nagraniami
za pomocą komputera nie jest to żadnym problemem zrobienie czegoś takiego.
Jak byliśmy na Guidelinesach to to robiłem. Jak byliśmy na kursie w Instytucie to w
ramach kursu, który się nazywa Guidelines, czyli nauka komunikowania się z naszym
przewodnikiem,
jest sesja w takim pomieszczeniu odizolowanym całkowicie od świata z klatką
Faradaya. Tam
żadne częstotliwości nie wpadają i podczas tego doświadczenia mamy, mamy słuchawki.
No, są dwie metody albo słuchawki, albo taki
specjalny głośnik. I mówimy operatorowi, jaką częstotliwość chcemy. I tam można
poprosić o Focus11. Ja pamiętam, że
nawet pytałem ją, mówię: „Czy może być jedenaście?", a ona mówi: „Każdy może być". I
pamiętam, że robiłem takie. Mam w notatkach. Właściwie ciekawe. Muszę wrócić do
tego.
Znaczy chcę wrócić do tego. Zobaczę. Wchodziłem w Focus11 i sobie programowałem do
wychodzenia do OOBE.
Polecenie robiłem.
Ewa tutaj jeszcze, Ewa pyta, że ma taką sytuację, że boli ją nerka i czy
można samą komendę w myślach, aby ten ból się zmniejszył. Owszem można, ale komendę
the discomfort na przykład, czyli specjalne nagranie,
które służy do redukcji bólu. Natomiast jeżeli potrzebujesz nagrania
na naprawę nerek, no musiałabyś sama sobie stworzyć coś takiego.
Okej, popatrzymy co tutaj jeszcze się w pytaniach pojawiło. Jeśli po śmierci zmarli
na nas czekają na przykład
Focus27 w parku, czy to jest tylko ich aspekt, czy na przykład inny aspekt w tym
czasie już się wczuje w nowe życie? Odpowiem jak,
jak przewodnicy, jako pomocnicy. To zależy. I
myślę, że zostaniemy przy tej odpowiedzi. Nie będę rozwijał, bo myślę, że to jest
kwestia
właśnie doświadczeń, które sami możemy zdobyć i dzięki temu może zainspiruje was do
odkrycia tego samodzielnie. To, co tutaj jest w tym pytaniu też już zawiera część
odpowiedzi i odpowiedź to zależy. Będzie taką właśnie odpowiedzią, wydaje mi się na
to pytanie.
Natomiast przy własnych doświadczeniach można to zweryfikować.
Okej, tak fajnie nam się rozmawia. Czy może ktoś jeszcze chciałby się podzielić
swoim
doświadczeniem związanym z całą tą sytuacją, w której się wszyscy znaleźliśmy? Jak
sobie poradził? Czy te praktyki w jakiś sposób pomagają? Czy
pomogły? Żaden
mikrofon się nie tego, nie odznacza, że chciałby coś powiedzieć.
Kolejne pytania może przeczytam w takim razie. Jeśli po śmierci zmarli na czas, nie
wiem, czy to już było, nie, na czas czekają na przykład w
Focusie27 park, to czy to jest tylko ich aspekt?
To właśnie przed chwilą odpowiadałem.
A przepraszam, straciłem focus przez chwilę. No
dobra.
Jedna rzecz taka, która właśnie tutaj też wynikła i myślę, że ją warto podkreślić.
Dotyczy właśnie tych manifestacji tworzenia rzeczywistości, w której żyjemy.
Żeby tworzyć coś nie przeciw tej rzeczywistości, która jest, tylko tworzyć taką
rzeczywistość,
którą chcemy, żeby zaistniała. To, co jest, czego nie chcemy, tym się w ogóle nie
zajmujemy, bo inaczej po prostu
zasilamy tą zgodnie z regułami manifestacji zasilamy także to, czego nie
chcemy.Okej,
to może byśmy jakąś krótką medytację zrobili? Co Dominik? Puścisz? Masz tam pod ręką
tą
bąbelki? Baloniki?
Się zagapiłem. Ale już. Nic się u mnie przygotowałem.
Myślę, że-
Bąbelki. Bąbelki. Już jestem blisko.
Sobie dzisiaj zrobić medytację taką właśnie akurat
związaną dobrze z tematem, który dzisiaj poruszamy. Z lękami.
Bo będziemy sobie medytować uwalnianie tychże lęków i konwersje
przy użyciu skrzyni przemiany energii. Bardzo, bardzo przydatnego i praktycznego
narzędzia. Także zanim
Dominik tam znajdzie i puści-
Najpierw test. Już mam, tylko test najpierw zaraz jeszcze uruchomię.
Proponuję już znaleźć wygodne miejsce dla całego ciała, dla rąk, dla pleców, dla
nóg, dla głowy.
Tak, żeby można, jak chcecie można się podłożyć. Słuchawki najlepiej założyć na
uszy, bo to będzie stereo Hemising.
Znaczy stereo sound. Nie Hemising. Teraz. Nie. Ja
zasłonię. Nie, poza polem widzenia.
Ja też tutaj jakieś słuchaweczki sobie założę. O, znalazłem.
Są. O. I
ten sound jest.
Jakie cuda! Na razie nic nie słychać.
Jeszcze nie. Słychać? Nie.
Nie, nic nie słychać. Tam trzeba udostępnić ekran i-
Tak, tak, tak, tak, tak. Właśnie muszę znaleźć ten guzik. Gdzie jest ten guzik,
Paweł?
Najpierw na dole, a potem na górze jest jakoś tak. Od dołu do góry.
A, to ja wiem, że na górze. Ten. Jest.
Świetnie.
Ja jestem gotowy.
No dobrze. No to zaczynamy. Możemy medytować.
To teraz. To może jeszcze-
Pamiętaj o mikrofonie, żeby wyłączyć.
Tak, tak, tak. I zablokowałem też wejścia, żeby nikt nam nie przeszkadzał, nie
wszedł i nie zaczął mówić. Więc mamy
przestrzeń taką, żeby się skupić. Ostatnia chwila. Mikrofon
wyłączam i zaczynamy.
Globalna medytacja. Uczucie lekkości.
Odpręż się. Oddychaj głęboko przez nos. Weź głęboki wdech i
zatrzymaj go. Wypuść powoli powietrze ustami, układając je tak, jak do
zdmuchiwania świecy. Oddychaj powoli i spokojnie. Wdychaj
powietrze przez nos, a wydychaj przez usta.
Rób to, podczas gdy ja będę wyjaśniać ci, jak nauczyć się wspaniałego narzędzia
pozwalającego ci poczuć
się lżej dzięki uwolnieniu schematów, które już ci nie służą. Poproszę
cię o stworzenie symboli odpowiadających temu, co wywołuje u ciebie stres, napięcie,
lęk
lub obawy. Na przykład aktówka lub tornister mogą symbolizować twoje problemy w
pracy.
Albo jeśli twój krewny jest chory, to niech to będzie jakaś rzecz należąca do niego,
na przykład czapka lub
ulubiony sweter. Stwórz kilka takich symboli, a ja poczekam.
A teraz w swoim umyśle stworzysz skrzynię przemiany energii. Wyobraź sobie dużą,
ciężką skrzynię. Skrzynię tak solidną, że nikt oprócz ciebie nie będzie w stanie
jej otworzyć i nic, co do niej włożysz, nie wydostanie się samo, dopóki tego nie
wyjmiesz.
Duża, ciężka skrzynia z solidnym, ciężkim wiekiem. Poczekam, aż stworzysz taką
skrzynię
w swoim umyśle.
A teraz unieś ciężkie wieko swojej skrzyniUmieść w niej symbole zmartwień,
lęku, złości, bólu i cierpienia, które przeszkadzają Ci lub stoją na drodze do
tego, by żyć pełnią życia. Umieść je teraz w skrzyni.
Zamknij wieko swojej skrzyni. Zamknij je szczelnie i odwróć się od niej, zostawiając
ją za
sobą. Jeśli znów coś cię zaniepokoi, nie podnoś wieka. Po prostu
wyciągnij z niej rurę ssącą, taką jak od odkurzacza i wciągnij to do skrzyni.
Niby dostanie się to z niej bez twojej zgody.
Oddychaj głęboko i odpręż się. Masz świadomość, że już nie
nosisz w sobie tego, co Cię stresuje. Wszystko jest bezpiecznie przechowywane w
twojej skrzyni przemiany energii. Oddychaj głęboko i rozluźniaj
się. Poczuj ten relaks.
Podczas kiedy relaksowałeś się, twoja skrzynia, twoja skrzynia przemiany energii
zajmowała się swoją zawartością i ładowała, energetyzowała oraz zmieniała
symbole, które tam włożyłeś w coś innego, lżejszego. W baloniki, które nie mogą
się już doczekać na uwolnienie ich przez Ciebie do nieba. Przyjrzyj się, jak
zmieniła się twoja
skrzynia. Ma inną energię, silniejszą, pełną miłości, bardziej
kompletną dzięki tej pracy. Zmieniła symbole energii, które już Ci nie służą w
baloniki. Otwórz ciężkie wieko, wyciągnij balonik i puść go do
nieba. Wznieś ramiona i wypuść go do nieba. Nie wiesz,
jaki to był symbol, bo się zmienił, lecz jest gotowy do odejścia, a ty
właśnie go uwalniasz na zawsze. Ze wzniesionymi ramionami patrzysz, jak unosi się do
góry, coraz wyżej i dalej. Kiedy
tak odlatuje i znika z pola widzenia, twoje doświadczenie zostaje uznane za
wartościową
naukę. Nie potrzebujesz nosić go dłużej w sobie.
Kiedy tak znika z pola widzenia, opuść ramiona, a kiedy opuszczasz ramiona,
sprowadzasz
pełną miłości, czystą, jasną energię do swojego serca. Poczuj,
jak lśniąca, pełna miłości energia wpływa do Twojego serca i wypełnia Cię
szczęściem,
radością i współczuciem.
Zrób to samo z kolejnym balonikiem. Wyjmij kolejny balonik ze swojej skrzyni
przemiany energii
i wypuść go do nieba, unosząc ramiona. Patrz, jak odlatuje do nieba. Potem
opuść ramiona, sprowadzając do swojego serca pełną miłości, lśniącą
energię.Powtórz
to jeszcze raz. Wyjmij jeszcze jeden balonik ze swojej skrzyni przemiany
energii i wypuść go do nieba, unosząc ramiona. Patrz, jak odlatuje do
nieba. Potem opuść ramiona, sprowadzając do swojego serca pełną miłości,
lśniącą energię.
Możesz to robić zawsze, kiedy tylko zechcesz. Włóż energie, które już ci nie służą
do swojej skrzyni
przemiany energii i poczekaj. W tym czasie relaksuj się wiedząc, że są one
zabezpieczone w twojej skrzyni oraz wiedząc, że przemieniają się w baloniki, które
nie mogą
doczekać się, aż je uwolnisz, żeby poleciały do nieba. W ten sposób opuszczą cię na
zawsze,
udając się na własną eksplorację. Życz im wszystkiego dobrego. Służyły ci przez
jakiś czas,
lecz teraz nie są już potrzebne. Zbierz
z powrotem czystą, połyskującą energię, aby odzyskać świeżą energię życiową.
Pozwól tej energii całkowicie odnowić każdą część twojego ciała, umysłu, emocji i
ducha. A teraz powróć do całkowicie rozbudzonej fizycznej
świadomości, wyrażając wdzięczność. Odlicz od dziesięciu do jednego.
Kiedy doliczę do jednego, będziesz całkowicie rozbudzony i odświeżony. Będziesz czuć
się lżej niż
kiedykolwiek wcześniej. Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden, jeden, jeden.
Witaj z powrotem.
Halo, halo! Mam nadzieję, że wszyscy wrócili. Może byście się-
Super nagranie Paweł.
Dziękuję.
Super. Yy, ba-- naprawdę fajnie, fajnie, Tak jakby najlepsze chyba ze wszystkich
jakoś
tak. No. Dzięki, że w ogóle to robisz Paweł. Bo to tak się wydaje,
a ja wiem, że czasami opowiadasz ile to jest roboty tam, po ileś razy się to
nagrywa, więc dzięki.
Sam zresztą nagrywałeś króciutki filmik do Instytutu i widziałeś jak niby prosta
rzecz nie?
Tak. Fajną energię czułem. Nie zawsze tak mam. Fajnie. Fajna teraz była. No.
A jak, jak inni? Kto tą energię nam tutaj tak podbił? Przyznać się.
Dobra.
Wszyscy. Wszyscy kolektywnie.
Dobra, chwalcie się jak było. Kto pierwszy?
No żwawiej się czekaj. Nie no szczerze mówiąc lubię medytację i dzisiaj tak jakby
nie mówię
jakoś tak tą energię się czuło przed obudzeniem jakoś tak fajnie dzisiaj, no.
Będzie niedługo premiera kolejnego nagrania. Pracuję nad tym. Także się pojawi
następne, ale na razie to myślę, że to jest bardzo fajne narzędzie, które właśnie
mamy. Mamy na razie te trzy,
trzy medytacje, które można sobie tam używać nawet tak jedna po drugiej, żeby się
fajnie wprowadzić w to-
Trudno self-healing teraz.
Wiesz co? Coś masz, yy, nie wiem. Głośniki. Mikrofon ci głośniki zbiera i jest
podwójne.
Echo, echo się robi, tak.
Ciężko ciebie zrozumieć.
Nakombinowałem, przełączałem tutaj jedno ustawki, drugie.
No dobra, jest jakoś tam znośnie, więc jakieś tam. Dobra, dobra. O co pytałeś?
Self-healing robisz to to samo?
Self-healing jeszcze nie. Jeszcze nie. Na razie, na razie. Czekaj,
co tam? Będzie pewnie w tym tygodniu. Zaraz powiem, jaki to
ma tytuł. Pamięcik.A, to
jest, ym, experiencing, ee, gratitude. Doświadczenie
wdzięczności. Expressing gratitude. O,
właśnie. Wyraża-wyrażanie wdzięczności takie będzie następne. Dobrze.
Bardzo ważna rzecz. Gratitude właśnie. Tak jakby ja, ja nie wiem jak wy, ale
wysyłałem też do was, ee,
energię na koniec w podziękowaniu za wspólne doświadczenie. Tak, tak.
Okej. Ktoś jeszcze by się chciał podzielić?
Tylko nie wszyscy na raz.
Właśnie się tak kręcą. Nie wiem.
Musimy się tutaj-
Ale spokojnie, nie będziemy was stresować.
Mikrofony musimy wam wyłączać.
O, będziemy włączać losowo. Nie, żartuję. Starczy już tego covidowego lęku.
COVID wystarczy. Yy, no dobra, jakieś pytania mamy tutaj? Nie mamy.
Ja mam jeszcze pytania jakieś. Zaraz otworzę.
Dobrze, to jak tam do mnie ktoś znajdzie. Jeżeli nie będzie pytań, to będziemy chyba
kończyć na dzisiaj.
A w sumie to możemy kończyć następne, bo, bo są jakieś pytania mailem, które
dostaliśmy, ale to jak czas, no, po trochu czas, tak
jakby już widzę, jest taki. No jeszcze wcześniej nie wyczerp-- nie, nie wszystkiego
nie wyczerpaliśmy.
Aha.
Wcześniejszych jeszcze. Nie, nowych nie ma. Ale jak macie jakieś pytania, tematykę,
być może chcielibyście,
nie wiem-
Jakiś temat poruszyć na spotkaniu to piszcie do nas
Jakieś pytanie do kogoś nawet, bo tam zdarza się, że mamy kontakt z ludźmi z TMI-a
czy coś w sensie, no.
No to jak najbardziej.
No tutaj piszcie do nas na adres. O,
taki. No fajnie tu.
Na słuchaczy radia kontakt@tmipolska.pl.
O, tak jest. Także słuchaczy radia zachęcamy też do tego, żeby przyłączyć się do
nas na Zoomie. Wtedy jest możliwość wzięcia, yy, udziału w takim spotkaniu, zadania
pytań bezpośrednio, yy, zabrania
głosu, zapisując się na naszą grupę, yy, w, pod adresem,
już tu piszę tmi
pol-polska.pl.
Yy, tmi polska.pl. Można się zapisać do, na naszą listę mailingową. Wtedy
przypominamy o naszych
spotkaniach. Mm, można też dzięki temu mieć stały kontakt, yy, taki mailowy z nami
i zadawać pytania, na które chętnie odpowiemy podczas takich spotkań. Yy, to co?
Następne spotkanie tradycyjnie za miesiąc. Yy, pierwszy wtorek miesiąca o godzinie
dziewiętnastej.
Możecie sobie to dodać gdzieś do kalendarza, ustawić w telefonie przypomnienie, yy,
z odpowiednim wyprzedzeniem, że
pierwszy wtorek miesiąca o dziewiętnastej to jest spotkanie w ramach, yy, sekcji
lokalnej Instytutu Monroe'a.
I następny wtorek, yy, pierwszy to będzie pierwszy wtorek miesiąca. To będzie,
jak dobrze widzę, siódmy lipca.
Tak jest i już jest na Facebooku nawet to wydarzenie. Jest,
więc tak. Będziemy się starać przypominać. Nie zawsze o tym pamiętamy i nie zawsze
taką samą ilość przypominajek
wysyłamy. No ale. No.
No dobrze. Mam-mamy nadzieję, że, yy, to było dla was ciekawe spotkanie, ciekawe
doświadczenie.
Yy, pewnie tak osobiste, że nie chcecie się nim dzielić. No ale to już jest, yy,
wasza indywidualna
sprawa. Yy, dobrze, że, że takie doświadczenie jest bardzo osobiste, bo to też
buduje wtedy,
no takie zaufanie do tego, czego doświadczamy i do naszego rozwoju. A zatem
dziękujemy wam za udział, za aktywny udział w tym naszym spotkaniu. Dominik
Kocięcki.
I Paweł Byczuk.
I widzimy się za miesiąc w lipcu.
Tak jest. Dziękuję. Dziękujemy.
Dobranoc.
Był to zapis spotkania online The Monroe Institute Polska. Dowiedz się więcej na
www.tmipolska.pl. Zapraszamy również do śledzenia fanpage'a TMI Polska na Facebooku
pod
adresem facebook.com/tmipolska.pl.